ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΚΑΙ Η ΑΓΡΙΟΧΗΝΑ (παραμυθάκι)

[μέτρον-άριστον]

Μια φορά και έναν καιρό ένα αεροπλάνο συνάντησε μια αγριόχηνα που ήταν πολύ στεναχωρημένη

.

*Τι έχεις καλή μου χήνα και είσαι λυπημένη* τη ρώτησε το αεροπλάνο .

*Να , ξέρεις . Δεν ξέρω τι να κάνω και που να πάω . Παλιότερα πιάνανε τα κρύα και μετανάστευα σε θερμότερα κλίματα . Τώρα όμως παντού κάνει ζέστη και δεν ξέρω αν θα πρέπει να αφήσω το σπίτι μου ή να μείνω* .

*Σε καταλαβαίνω καλή μου αγριόχηνα , το ίδιο περίπου πρόβλημα και εγώ αντιμετωπίζω .

Παλαιά ταξίδευα από ανατολή σε δύση και από Βορρά σε νότο δίχως σκοτούρες ότι θα συναντήσω τον κακό τυφώνα . Τώρα όμως τον συναντώ πολύ συχνά , μου λέει ότι του ανήκει ο ουρανός και να του ζητώ την άδεια κάθε φορά που θέλω να πετάξω . Με ευχαριστεί επίσης που τον βοήθησα να γίνει άρχοντας του ουρανού . Αλλά αυτό είναι ψέμα καλή μου αγριόχηνα , εγώ ποτέ δεν τον βοήθησα . Οι άνθρωποι το κάνανε αυτό .

Έτσι λοιπόν δεν ξέρω και εγώ αν πρέπει ή όχι να ταξιδεύω γιατί φοβάμαι πολύ τον τυφώνα* .

Καλό μου αεροπλάνο . Πόσο σε λυπάμαι είπε η αγριόχηνα εγώ τουλάχιστον το χειρότερο να σταματήσω τις μεταναστεύσεις , εσύ όμως θα σταματήσεις να πετάς ;*