Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

Δεν θελει τη μαμα του!


Recommended Posts

Καλησπερα μανουλες,

Εχω δυο αγορακια,ο μεγαλος ειναι 17μηνων και ο μικρουλης μολις 4μηνων.Ο μεγαλος με καθε ευκαιρια χτυπαει και δαγκωνει τον μικρο.Υπαρχουν φορες που αμα τον μαλωσουμε μετα επιτηδες για να "ξεσπασει" ορμαει πανω στον μικρο και τον χτυπαει δυνατα.Τον τελευταιο μηνα για να μην γινονται τα παραπανω και επειδη χρειαζομαι βοηθεια, δεν τα προλαβαινω ολα με σπιτι και δυο μωρα,αρχισα να στελνω τον μεγαλο στη γιαγια του (για καμια μερα,οχι περισσοτερο).Καθε φορα που γυριζει ειναι εξαιρετικα αρνητικος απεναντι μου,σαν να μη με θελει καθολου.Συγκεκριμενα τις προαλλες καθως γυρισε απο τη γιαγια του,τον περιμενα στην πορτα με ανοιχτη την αγκαλια μου και μολις με ειδε αρχισε να κλαιει και δεν ηθελε να μπει μεσα στο σπιτι.Οταν ειναι και ο μπαμπας του στο σπιτι εμενα δεν με πλησιαζει καν.Ακομα και οταν πεσει και χτυπησει,αναζηταει την αγκαλια του μπαμπα του και εμενα με διωχνει!Γιατι ειναι τοσο αρνητικος απεναντι μου?Μηπως αντιδραει επειδη ζηλευει τον αδελφουλη του?Για αυτο τον χτυπαει συνεχεια?Λετε να ειναι μια μορφη ζηλειας?

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


Το παιδάκι μήπως νομίζει ότι το τιμωρείς με το να το διώχνεις??? Μήπως νομίζει στο κεφαλάκι του ότι δεν το αγαπάς με αυτό που κάνεις????

 

Δεν είναι θέμα ζήλιας μόνο προς τον αδερφούλι του...το παιδί δεν εισπράτει μέσα του αυτό που εισπράτει το μικρότερο και αντιδράει έτσι....Και με το να τον στέλνεις στην γιαγιά είναι σαν να αποτελειώνεις την κακή σου πράξη "ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΜΑΤΙΑ ΠΑΝΤΑ"....εσύ φυσικά και δεν νιώθεις έτσι για τα παιδάκια σου, αλλά αυτο το παιδάκι δεν ξέρεις πως το λαμβάνει!!!!

Link to comment
Share on other sites

Γλυκειά μου εγώ νοίζω ότι όντως είναι ζήλεια.

Είναι παρα πολύ μικρούλης και φυσικά μεχρι και που γέννησες σε είχε αποκλειστικά δική του.

Τώρα οσο και να προσπαθεις ειναι φυσικό να κανεις πραγματα και για τα δυο.

Πιστευω οτι του ειναι δύσκολο να το δεχτεί.Θεωρώ ότι εσένα αγαπάει περισσότερο (σε εσαγωγικα) και οχι τον μπαμπα αλλα πως να σου πει τι νιώθει.Οπότε λογικά αντιδράει ετσι.

Θα σου πρότεινα να μιλήσεις με καποιον ψυχολόγο για το πως μπορεις να τον βοηθήσεις.

dhtZp3.png
Link to comment
Share on other sites

Τον τελευταιο μηνα για να μην γινονται τα παραπανω και επειδη χρειαζομαι βοηθεια, δεν τα προλαβαινω ολα με σπιτι και δυο μωρα,αρχισα να στελνω τον μεγαλο στη γιαγια του (για καμια μερα,οχι περισσοτερο).

μην τον στελνεις κρίμα είναι

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Ειρήνη μου,

 

Την ίδια ακριβώς διαφορά έχουν και τα δικά μας (μόνο που είναι ένα κι ένα), όπως θα δεις.... Εκρήξεις θυμού/βίας απέναντι στην μιρκή απολαμβάνουμε κι εμείς, και σε καταλαβαίνω απόλυτα. Τις ώρες που είμαι σπίτι, προσπαθώ όσο το δυνατόν περισσότερο να ασχολούμαι με τον μεγάλο (σε σημείο που αισθάνομαι και ενοχές επειδή η μπέμπα δεν εισπράττει τόοοοοοση αγκαλιά όσο θα ήθελα), αλλά, προκειμένου, να ελέγχουμε την ζήλια/επιθετική συμπεριφορά του μεγάλου, δεν μπορώ να κάνω αλλιώς... Κάθε φορά που προσπαθεί να την μουντάρει ή να της πετάξει πράγματα (ναι, το κάνει και αυτό) τον σταματάω εξηγώντας του πως είναι κακό να πονάμε τους άλλους και ότι η μαμά δεν το επιτρέπει. Βέβαια, 1-2 φορές που έχει παρεκτραπεί εντελώς, τον έχω βάλει τιμωρία στην καρέκλα των άτακτων παιδιών ακολουθώντας (απεγνωσμένα η αλήθεια είναι) τις οδηγίες της ΝΤΑΝΤΑΣ ΑΜΕΣΟΥ ΔΡΑΣΗΣ....

Πιστεύω πως είναι ζήλεια γι αυτόν τον καινούριο μικρό εισβολέα, θέλω να ελπίζω πως θα του περάσει. Είναι μια μεταβατική δύσκολη περίοδος για όλους μας, πόσο μάλλον για τα πρώτα μας που τόσο γρήγορα έχασαν τα πρωτεία και θεωρούνται "μεγάλοι' στα μάτια μας !!! Τον κατανοώ, προσπαθώ με την κουβέντα να τον καλμάρω και να τον επιβραβεύω περισσότερες φορές από όσες μπορεί να τον μαλώσω....

Όσο για το γεγονός πως τον έχεις στείλει κάποιες φορές στην γιαγιά, όπως λες, δεν ξέρω εάν αυτό είναι καλό ή κακό -εξαρτάται από το κατά πόσο συνήθιχες να το κάνεις αυτό και στο παρελθόν-. Επειδή π.χ. εμάς ο μεγάλος τρελλαίνεται να πάει στους παππουδογιαγιάδες γιατί εκεί του κάνουν ΟΛΑ τα χατήρια και δεν τον νοιάζει που λείπει από το σπίτι, οπότε δεν αντιδρά μετά αρνητικά -δεν ξέρω εάν κατάλαβες τι εννοώ-... Και μην είσαι χαζούλα.... σε λατρεύει το αγοράκι σου, απλά, δεν έχει τρόπο να σου εκφράσει ότι χάνει την πρωτοκαθεδρία του γιατί σε βλέπει να μοιράζεσαι -αναγκαστικά πλέον- στα δυο για να τα εξυπηρετήσεις όλα...

Κάνε κουράγιο... έχω φάει δάγκωμα εγώ !!!! Μικρούλια είναι, θα τους περάσει. Μίλα του πολύ πολύ να αισθάνεται πως ασχολείσαι μαζί του...

Μπορείς να μιλάς και στον μικρό για τα κατορθώματα του μεγάλου... Ξέρεις πως με κοιτάει μες στα μάτια όταν λέω στην μπέμπα πως ο Νικόλας μας είναι πολύ καλό παιδί και μεγάλος ?????? Δεν ξέρω τι πιάνει στο κάθε πιτσιρίκι.... υπομονή !

x3lfp2?r=1334129047

 

ziswp2.png

Link to comment
Share on other sites

Συνονόματη αντιμετωπίζω παρομοιο πρόβλημα :

Εχω ένα γιο 20 μηνων και ένα 2 μηνων , το τι ξύλο τρώει το μωρό δε λέγεται , σε κάθε ευκαιρία που θα βρεί θα το χτυπήσει

Και εγω όπως ακριβώς και εσυ το στέλνω στη γιαγιά ( όχι κάθε μέρα και όχι για ύπνο το βράδυ - από το πρωί ως το απόγευμα ) το μεγαλο καθώς έχει αδυναμία

Πάει με ευχαρίστηση , πρόθυμα ( εννοείται ότι δεν το πιέζω) και με χαιρετάει κιολας .Προς το παρόν δεν έχω θέμα να μη με θέλει αλλα σκέφτομαι το εξής

Μήπως το παιδί νιώθει σα να το διώχνουμε ( κάτι ανάλογο έθεσε και μια άλλη κοπελιά);:cry:

Μήπως να μη το κάνω αυτό ;;

Η αληθεια είναι ότι το κανω με μισή καρδιά αλλά μερικές φορές εχω αναγκη λίγο για ξεκούραση και ανασύνταξη δυνάμεων :roll:

Ξερω οτι εκει περνάει πολύ καλά , το υπεραγαπούν και το παίζουν και το προσέχουν αλλά ορισμένες φορές( δηλ.πάντα:wink:) νιωθω τυψεις

Μηπώς δεν είμαι καλή μάνα ;;;

Μεταξακι σαν να διαβασα την περιπτωσή μου !

τι θα γίνει πότε θα περάσει αυτό;

Οι δυο ερωτες της ζωής μου :

:DΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ 12-08-08 :DΣΤΕΛΙΟΣ 05-03-10

Link to comment
Share on other sites

Συνονόματη αντιμετωπίζω παρομοιο πρόβλημα :

[

Μεταξακι σαν να διαβασα την περιπτωσή μου !

τι θα γίνει πότε θα περάσει αυτό;

 

Μόνον ο Θεός ξέρει πότε θα περάσει αυτό.... λες να μην περάσει ποτέ ???? όσο ζω, ελπίζω... κι εγώ στο club...κορίτσια !!!!

x3lfp2?r=1334129047

 

ziswp2.png

Link to comment
Share on other sites

Βρε κορίτσια...ας μην είμαστε αυστηρές με τις μανούλες που πηγαίνουν τα παιδιά τους στη γιαγιά κάποιες φορές... και μιλάω για τις μανούλες με τέτοιες ηλικίες μωρών.. φαντάζομαι ότι θα είναι πολύ δύσκολο με 2 μωρά σε τόσο κοντινές ηλικίες...

 

Και η δικιά μου κορούλα είναι 17μηνών και φαντάζομαι πως θα λειτουργούσε αν ξαφνικά ερχόταν ένα άλλο μωρό μέσα στο σπίτι και η μαμά της ασχολιότανε πολύ μαζί του αφού οι ανάγκες του θα ήταν πολλές...δεν θα μπορούσε η μανούλα της να κάθεται συνέχεια στο πάτωμα και να παίζει μαζί της όποτε το θελήσει και όσο χρόνο θέλει...λογικό δεν θα ήταν να άλλαζε και το παιδί αφού θα άλλαζαν οι συνήθειες μας;

 

Πιστεύω ότι είναι ζήλεια και μάλιστα δικαιολογημένη αυτή που νιώθει το παιδί και αυτό δε σημαίνειι ότι φταίς εσύ... κάποια πράγματα δυστυχώς δε μπορούμε να τα αποφύγουμε ... μόνο να τα μειώσουμε μπορούμε...

Δεν είναι τυχαίο που συνήθως το πρώτο παιδί είναι κολλημένο με το μπαμπά και το δεύτερο με τη μαμά...

 

Προσπάθησε να φέρεις βοήθεια στο σπίτι για λίγες μέρες πχ να έρθει η γιαγιά σε εσάς και όχι να στείλεις το παιδί εκεί μέχρι να φύγουν τα έντονα συμπτώματα ζήλειας που δείχνει...ή άφησε το μωρό στο μπαμπά ενα απόγευμα και κάντε κάτι οι δυο σας!

Νομίζω πως θα το απολαύσει πολύ!!!!

Link to comment
Share on other sites

Μαριτα μου προσπαθω όσο μπορώ να αφιερώνω χρόνο μόνο για μας τους δυο (παιχνίδια στο πάτωμα ,το βραδυ εγω να το βάζω για ύπνο κι όποτε μπορω οι δυο μας στις κουνιες ) αλλά το θέμα είναι ότι τα περισσότερα του έρχονται όταν ταιζω το μωρό όταν τον αλλαζω κλπ Σε αυτή την περίπτωση πιο να πρωτο πάρω;;;

τα ερωτήματα που εθέσα είναι σα σκεψεις σαν προβληματισμοί μου που μπορεί να κάνουν και άλλες μανούλες στην ιδια περίπτωση

Και εγώ πολλές φορες δεν ξέρω πως να διαχειριστώ και τις καταστασεις και τα συναισθηματά μου ( ενοχές κλπ)

Το πρόβλημα του ξύλου επεκτεινεται και σε άλλα παιδάκια ( συνομίληκα ή μικρότερα) και κρίσεις θυμόύ , χτυπημα του κεφαλιού και τατοιαυτα , πραγματικά τα νεύρα μου δοκιμάζονται καθημερινα!

Με αυτή τη λογική το στελνω στη γιαγια , για να ήρεμω και εγω λίγο αλλά να ξεφεύγει και το παιδί γιατι μπορεί χωρίς να το θέλω να του επιτείνω τα νεύρα και να το εκνευριζω και εγω αν ειμαι κουρασμένη και χανω την υπομονή μου :cry:

Οι δυο ερωτες της ζωής μου :

:DΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ 12-08-08 :DΣΤΕΛΙΟΣ 05-03-10

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Έχεις δίκιο...είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα με 2 παιδάκια και μάλιστα τόσο μικρά!

Σε καμία περίπτωση δε σας κατακρίνω που τα στέλνετε στη γιαγιά, το καταλαβαίνω απόλυτα! Δεν ξέρω αν ακούστηκα έτσι αλλά είπα ακριβώς το αντίθετο...

 

Απλά φαντάζομαι ότι είναι φυσιολογικές οι αντιδράσεις τους και σίγουρα αυτό δε σημαίνει ότι δεν είστε καλές μητέρες!!! Νομίζω πως είναι μια φάση που θα περάσει αλλά χρειάζεται υπομονή και πολύ προσπάθεια για να μη χαθούν και τα όρια...στα λόγια είναι όλα εύκολα, αλλά στη πράξη πως γίνεται αυτό;;;

Link to comment
Share on other sites

Ο μεγαλος εχει οση προσοχη χρειαζεται και με το παραπανω.Ο μικρουλης ειναι ουσιαστικα παρατημενος ολη μερα σε ενα ριλαξ με μια πιπιλα και γκρινιαζει για αγκαλια.Καθε φορα που τον ακουει να κλαιει ή οταν τον ταιζω,ορμαει τον χτυπαει,μου τραβαει το μπιμπερο,γενικως μια κατασταση χαλια!!Παντως δεν μπορω να πω οτι δεν κανουμε πραγματα μαζι,μερα παρα μερα ειμαστε βολτα σε εμππορικα,παιδοτοπους,παιδικες χαρες σε σημειο που νιωθω τυψεις που παραταω στον μπαμπα τον μικρουλη.Στη γιαγια παλι, περναει πραγματικα καλα γιατι ειναι ολοι κατα πανω του και του κανουν ολα τα χατηρια.Φευγει μαλιστα πολυ χαρουμενος απο το σπιτι,στο γυρνα ειναι μεσα στη γκρινια και στην αρνηση.Δεν τον διωχνω αλλα ειλικρινα η κατασταση ωρες ωρες ειναι σκετη απελπισια και βοηθαει πολυ το γεγονος οτι εχουμε ενα δικο μας ανθρωπο να τον κραταει για λιγες ωρες.Πως να αντεξω με δυο μωρα,πλυντηρια,μαγειρεματα,καθαριοτητα κτλ

Link to comment
Share on other sites

Μαριτα δεν ακουστηκες ετσι , το καταλαβα πώς το είπες απλώς εγω εξέφραζα τις δικές μου ενοχές .εγώ κατακρίνω τον εαυτό μου υποσεινήδητα και με θεωρώ ανεπαρκή πολλές φορές

Αν γυριζε το παιδί από τη γιαγια και δε με ήθελε όπως συμβα'ινει με την ειρηνη και εγω θα είχα τρελαθεί

Ειρήνη σε καταλαβαίνω , πιστεψέ με, απλώς δεν ξέρω τι να σου πω για να σε βοηθήσω :oops: Και εγω αισθάνομαι το ίδιο για του μικρούλι μου :cry:

Οι δυο ερωτες της ζωής μου :

:DΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ 12-08-08 :DΣΤΕΛΙΟΣ 05-03-10

Link to comment
Share on other sites

  • 4 months later...

Το παιδάκι προσπαθεί να σου τραβήξει την προσοχή γιατί του λείπεις!.. Μπορείς να τον έχεις βοηθό όταν φροντίζεις το μικρό, ώστε να μην νιώθει παραμελημένος. Όπως είπαν και πριν κάποιες κοπέλες μέχρι τώρα σε είχε σε αποκλειστικότητα, και τώρα σ'έχει χάσει

Link to comment
Share on other sites

  • 4 months later...

Από μηνών η μικρή είχε αδυναμία στον μπαμπά της...

 

Πλέον όμως η κατάσταση έχει γίνει πολύ αρνητική απέναντι μου...

 

Δε με θέλει καθόλου. Όποτε γυρνάει ο μπαμπάς της από τη δουλειά, κολλάει πάνω του, μου λέει "φύγε", το βράδυ ούτε να αγγίξω το μπιμπερό της, μόνο το μπαμπά της θέλει, φωνάζει "μπαμπά" το πρωί μόλις ξυπνήσει, και άλλα πολλά...

 

Είναι δυνατόν να καταλαβαίνει που το μυαλό μου είναι αλλού, που είμαι λίγο πεσμένη ψυχολογικά, που της λέω ότι δεν μπορώ να την πάρω αγκαλιά γιατί πονάει η μέση μου (και πλέον δε μου ζητάει και μάλιστα κάθεται και λέει "πονάει η μέση μου μαμά"), που δείχνω πόσο με ενοχλεί αυτό που κάνει με τον μπαμπά της?Στην αρχή δε με ένοιαζε, αλλά πλέον, με ενοχλεί, γιατί σχεδόν όλη μέρα είμαστε μαζί, εγώ την φροντίζω, εγώ την προσέχω, την πάω βόλτες, έχω την έγνοια της κτλ κτλ..Ο μπαμπάς της τη βλέπει 2-3 ώρες, φυσικά μόλις έρχεται μόνο παίζουν, αλλά είναι δυνατόν τόσο να μη με θέλει?ΟΚ, καταλαβαίνω ότι της λείπει, αλλά τόσο πολύ?Να μη με θέλει?Φυσικά εγώ την πιέζω, εγώ της πάω κόντρα στα "όχι" της, αλλά από την άλλη παίζουμε πολύ...Έπεσα ακόμα πιο πολύ σήμερα γιατί έκανε όλα τα αρνητικά απέναντι μου σήμερα...Και δεν ξέρω πώς να αντιδράσω...

EukOp3.png 

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Μάλλον δεν σε παρηγορεί, αλλά ζω ακριβώς την ίδια φάση (31 μηνών η δικιά μου). Βέβαια παίζει αυτό εδώ και αρκετό καιρό - και είμαι σίγουρη ότι συνδέεται και με την έλευση της μικρής, η οποία μας βγήκε και αγκαλίτσας. Όλο φύγε και φύγε μου λέει και θέλει μόνο τον μπαμπά της.

Με ψιλοστενοχωρεί όλο αυτό ώρες ώρες, αλλά από την άλλη προσπαθώ να σκεφτώ ως ενήλικας και να μην το αφήνω να με επηρεάζει. Σε γενικές γραμμές δηλαδή δεν νιώθω απόρριψη.

Έχει και τα καλά του: αλλαγή πάνας, μπάνιο και ξύπνημα τη νύχτα... ο μπαμπας. Πολύ βολικό :cool:

 

Οπότε θα έλεγα να μην της δείχνεις ότι σε απασχολεί ή ότι σε θυμώνει αυτό - ίσως το κάνει για να σε προκαλέσει (η δικιά μου σίγουρα).

Επίσης, θυμάμαι τον εαυτό μου 3 χρονών με τη μαμά συνέχεια στο σπίτι - λοιπόν, είχα τρελή αδυναμία στον πατέρα μου ακριβώς επειδή δεν τον έβλεπα τόσο πολύ. Ετσι η αντίδραση της κόρης σου δεν μου φαίνεται και πολύ περίεργη... υπομονή, φάση είναι θα περάσει (τα λέω για να τα ακούω εγώ :mrgreen:)

Link to comment
Share on other sites

Ευχαριστώ για την απάντηση...

 

Προσπαθώ κι εγώ να σκεφτώ ως ενήλικας και να μη με επηρεάζει..Αναρωτιέμαι αν καταλαβαίνει ότι είμαι αλλού, γιατί η κοιλιά φουσκώνει, αρχίσαμε και αναφέρουμε για την αδερφούλα, τι θα κάνουμε, πώς θα είναι και το βασικό...σταμάτησα να την παίρνω αγκαλιά ΟΠΟΤΕ το ζητάει, αλλά όποτε είναι ανάγκη...Και αυτό γιατί υποφέρω από τη μέση μου...Δεν ξέρω αν αντιλαμβάνεται ή προαισθάνεται κάτι, πάντως ανησυχώ τι θα γίνει και με την έλευση της μικρής...Δε θα θέλει να με δει ούτε ζωγραφιστή...Η αλήθεια είναι ότι όταν λείπει ο άντρας μου-δηλ. σχεδόν όλη μέρα-είμαστε κανονικά, παίζουμε, γελάμε, με αγκαλιάζει, αλλά με τον μπαμπά της είναι άλλο πράμα!!!Όλο το ΣΚ είναι κολλημένη πάνω του-αυτό ναι βολεύει γιατί κάνω κι εγώ κάτι άλλο...Απλά είμαι πεσμένη ψυχολογικά και όλο αυτό με ρίχνει ακόμα πιο πολύ-ανώριμο?Δεν ξέρω, αλλά δεν περίμενα από τα 2 της χρόνια να εισπράξω τόση απόρριψη!

EukOp3.png 

Link to comment
Share on other sites

Μάλλον έχετε μπει για τα καλά στη φάση των terrible 2, σε συνδυασμό με το ότι καταλαβαίνει πως κάτι θα συμβεί. Υπομονή και κουράγιο! Να ξέρεις πως τα κάνει αυτά επειδή την παίρνει! Σ'αγαπάει αλλά ξέρεις, οι μαμάδες είναι δεδομένες (έπιπλα) κι αν τα γρατζουνίσουν πάλι εκεί θα είναι;)

Μη στεναχωριέσαι καθόλου, φάση είναι.

Link to comment
Share on other sites

Μάλλον έχετε μπει για τα καλά στη φάση των terrible 2, σε συνδυασμό με το ότι καταλαβαίνει πως κάτι θα συμβεί. Υπομονή και κουράγιο! Να ξέρεις πως τα κάνει αυτά επειδή την παίρνει! Σ'αγαπάει αλλά ξέρεις, οι μαμάδες είναι δεδομένες (έπιπλα) κι αν τα γρατζουνίσουν πάλι εκεί θα είναι;)

Μη στεναχωριέσαι καθόλου, φάση είναι.

 

Προσπαθώ καλή μου, προσπαθώ να μη στενοχωριέμαι και δεν ξέρω γιατί με παίρνει τόσο από κάτω, ίσως φταίει και το άγχος μου για το πώς θα είμαι με δυο παιδιά...Και όλο αυτό σκέφτομαι...Ίσως να είναι και οι ορμόνες...Δεν ξέρω, τι να πω...Δε θέλω να βρίσκω δικαιολογίες, άπλά προσπαθώ να το εκλογικεύσω και δεν μπορώ...Να με πειράζει η "απόρριψη" της 2χρονης κόρης μου, μου φαίνεται παράξενο!

EukOp3.png 

Link to comment
Share on other sites

Και εγω καμένη είμαι... ζω το μοναδικό φαινόμενο ο γιος μου να περνάει οιδιπόδειο με τον πατέρα του. Γυρνάω απο τη δουλειά, και μου λεει "Φύγε μανούλα", παίζει με τον πατέρα του και μου λεει "Να φύγει η μανούλα τώρα", και φυσικά κατά τη διάρκεια ακούω τα γνωστά "Δε τη θέλω τη μανούλα" "Να είσαι μονη σου μανούλα" και όλα αυτά τα γλυκόλογα.

 

Φυσικά πρέπει να λάβουμε υποψη μας την ηλικία των 2 που εμπεριέχει διάφορες συμπεριφορές αρκετά άστατες ας πούμε. Το terrible twos, δεν είναι καθόλου τυχαίο! Επίσης έχω καταλάβει οτι σε αυτή την ηλικία συνδέουν άτομα με συγκεκριμένες δραστηριότητες. Ας πούμε ο δικός μου, θέλει να παίζει με τον πατέρα του και εμένα με διώχνει. Μου λεει μαλιστα "Παίζουμαι άντες τώα" 689.gif. Την ώρα της χαλάρωσης όμως τη θέλει αποκλειστικά μαζί μου (το βραδινό παραμύθι, το γάλα, το μπάνιο κτλ)

 

Η ηλικία σε συνδιασμό με την ιδιαίτερη φάση της εγκυμοσύνης σου, μπορεί όντως να δημιουργεί στη μικρή μια αλλόκοτη συμπεριφορά απέναντί σου. Μη στεναχωριέσαι και μη το πέρνεις προσωπικά (τα λεω για να τα ακούω και εγώ). Φάσεις είναι αυτές. Με το καλό να έρθει και το δεύτερο μωράκι σου, και θα βρείτε τις ισορροπίες σας.

Link to comment
Share on other sites

  • 8 months later...

Και εγώ περνάω μου φαίνεται λίγο πολύ την ίδια φάση.. βέβαια έχω μία κόρη 11 μηνών και ενώ εγώ περνάω τόση πολύ ώρα μαζί της και μάλιστα καθημερινά, στον μπαμπά τςης γατζώνεται και δεν θέλει να φύγει για την δουλειά του το πρωϊ. Μάλιστα η πεθερά μου έχει να το λεει "στον μπαμπά της μόνο γατζώνεται το πρωί για να μην φύγει", υπονοόντας ότι υπάρχει το χαζό οιδιπόδειο - πράγμα που θεωρώ ότι δεν υφίσταται. Εκνευρίζομαι γιατί έρχομαι σε σημείο να ζηλέυω τον άνδρα μου!!! και δεν ξέρω πώς να το αντιμετωπίσω!

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Καλησπέρα...

Τώρα διάβασα αυτό το θέμα και "χαίρομαι" που βρήκα και άλλες ίδιες περιπτώσεις με τη δική μου ....

Έχω μια κόρη 18 μηνών και από τότε που την κρατάει η γιαγιά (10 μηνών) γιατί επέστρεψα στη δουλειά...δεν με θέλει! Ή για να το πω καλύτερα, όταν είμαστε στον ίδιο χώρο εγώ και ο μπαμπάς της, εγώ πολύ απλά ΔΕΝ υπάρχω.....

Έχει τύχει κάποιες βραδιές, να ξυπνάει και να κλαίει, να την παίρνω αγκαλιά και να με ... σπρώχνει...Μόλις την πάρει ο μπαμπάς, να βολεύεται στην αγκαλιά του και να ξανακοιμάται!!

Μου δείχνει αγάπη, δεν λέω, αλλά που είναι αυτό που περίμενα να ζήσω?? Ένα μωρό κολλημένο πάνω μου? Και να πω ότι δεν την αγαπάω? Ότι δεν τη φροντίζω? Δεν παίζουμε μαζί? 10 μήνες ήμασταν αυτοκόλλητες! Μετά ξεκίνησα δουλειά και έκτοτε ζω αυτή την κατάσταση....

Δεν ξέρω πως να το αντιμετωπίσω...

Ρώτησα την παιδίατρο και μου είπε ότι αυτά συμβαίνουν, να είμαι ήρεμη μαζί της και ότι τα παιδιά περνούν τέτοιες φάσεις που "εξερευνούν" το μπαμπά και τη μαμά....

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...