Recommended Posts

    Οταν αποφασίσαμε με τον άντρα μου να μείνουμε στα Εξάρχεια πριν χρόνια, δεν είχαμε κατά νου πως είμαστε οι παρίες της Αθήνας. Ισα-ίσα, στα Εξάρχεια νοιώσαμε πιο γειτονιά απ'ότι όταν ζούσαμε σε παραθαλάσσιο προάστιο. Ούτε όταν κάναμε οικογένεια σκεφτήκαμε να προωθηθούμε προς άλλη περιοχή.

     

     

    Επειδή αγαπώ τον ζωτικό μας χώρο και βλέπω πως τον τελευταίο καιρό τα Εξάρχεια αδικούνται απο πολλές απόψεις, θέλω απλά νας πω πως ίσως είναι απ'τις λίγες γειτονιές της Αθήνας όπου η συλλογική προσπάθεια έχει βρει πολλές διεξόδους σε διάφορους τομείς, τέχνη, διανόηση, κινήματα.

     

    Είμαστε εδώ και πριν τα τραγικά γεγονότα που οδήγησαν στον θάνατο του άτυχου Αλέξη Γρηγορόπουλου και θα είμαστε και αύριο.

    Μη μας βάζετε ταμπέλες, γνωρίστε μας.

     

    http://exarchia.pblogs.gr/

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Τα Εξάρχεια, παλαιότερα "Πιθαράδικα" είναι συνοικία της Αθήνας που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Το πρώτο όνομά τους προήλθε από τα εργαστήρια που υπήρχαν στη περιοχή μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα και κατασκεύαζαν πιθάρια. Αργότερα πήραν το νέο όνομά τους από τον έμπορο Έξαρχο, που άνοιξε στη περιοχή ένα μεγάλο -για τα δεδομένα της εποχής- κατάστημα γενικού εμπορίου. Τα Εξάρχεια μαζί με τη Νεάπολη Εξαρχείων (την περιοχή προς το λόφο του Στρέφη) συνορεύουν: ανατολικά με το Κολωνάκι, ενώ στις υπόλοιπες κατευθύνσεις ορίζονται γενικά από τις οδούς Σόλωνος, Πατησίων και Αλεξάνδρας.

     

    Η ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας. Η στέγαση εκεί των τμημάτων του πανεπιστημίου της Αθήνας, προσέλκυσε από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι και τις μέρες μας, διανοούμενους και φοιτητές, ενώ αποτέλεσε -και αποτελεί- περιοχή που στεγάζουν τα γραφεία τους οργανώσεις της κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, καθώς και χώρος ζυμώσεων και δράσης για αναρχικές ομάδες.

     

    Η παρουσία διανοούμενων αλλά κι η έντονη πολιτικοποίηση που κυριαρχεί στα Εξάρχεια ώθησε στη παρουσία πολλών βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών στη περιοχή, ενώ φιλοξενούν και πολλές τυπογραφικές επιχειρήσεις. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 η περιοχή έγινε επίσης κέντρο της αγοράς ειδών πληροφορικής, καθώς πάρα πολλά καταστήματα του είδους εμφανίστηκαν στην οδό Στουρνάρα και τις καθέτους της.

     

    Στην περιοχή των Εξαρχείων κατοίκησαν και δραστηριοποιήθηκαν σημαντικοί άνθρωποι της τέχνης και των γραμμάτων. Χαρακτηριστικά αναφέρονται ο ποιητής Κωστής Παλαμάς (που έμενε στην οδό Ασκληπιού), ο Τίμος Μωραϊτίνης, ο Ναπολέων Λαπαθιώτης, ο σατιρικός δημοσιογράφος και ποιητής Γεώργιος Σουρής, ο ζωγράφος Νικόλαος Γύζης, ο γλύπτης Δημήτριος Φιλιππότης, ο Κάρολος Κουν και αρκετοί άλλοι. Στην περιοχή ήταν και η κατοικία του Χαριλάου Τρικούπη.

     

    Στα Εξάρχεια έχουν αφετηρία μεγάλο πλήθος αστικών γραμμών λεωφορείων και τρόλεϊ του συστήματος συγκοινωνίας της Αθήνας. Σχετικά κοντά βρίσκονται οι σταθμοί "Πανεπιστήμιο", "Ομόνοια" και "Βικτώρια" του μετρό της Αθήνας, ενώ προβλέπεται σταθμός στην υπό μελέτη γραμμή "Γαλάτσι-Μαρούσι".

     

    Σημείο αναφοράς για την περιοχή αποτέλεσε για δεκαετίες η "Μπλε πολυκατοικία" στη γωνία πλατείας Εξαρχείων και οδού Αραχώβης, η οποία υπήρξε αρχιτεκτονικό σύμβολο για την εποχή της και στην οποία πέρασαν τα παιδικά τους χρόνια ο Φρέντυ Γερμανός, ο Αλέκος Σακελλάριος καθώς επίσης η Σοφία Βέμπο και ο Λεωνίδας Κύρκος. Άλλα γνωστά κτίρια των Εξαρχείων, εκτός από αυτά του ΕΜΠ, είναι το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και το Παλαιό Χημείο στη Σόλωνος. Στην οδό Μπουμπουλίνας επί κατοχής λειτουργούσαν κρατητήρια των Γερμανών και αργότερα, επί χούντας, της ΕΑΤ-ΕΣΑ.

     

    Τοπική ομάδα είναι ο Αστέρας Εξαρχείων.

     

     

    Απο Βικιπαίδεια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ασχέτως γεγονότων και καταστάσεων, θεωρώ ότι τα Εξάρχεια είναι λίγο καταθλιπτικά σαν περιοχή, για τα δικά μου γούστα τουλάχιστον, μουντά κτήρια, στενά δρομάκια... δε θα επέλεγα να μείνω εκεί.

    Άσε που έχω και άσχημη εμπειρία, μου άνοιξαν το αυτοκίνητο μια φορά που βρέθηκα εκεί, απογευματάκι ήταν μάλιστα, και αφού δε βρήκαν τίποτα, μου πήραν μια τσάντα με σύνεργα βιτρώ, απορώ πού θα τους φανούν χρήσιμα... :?

    Δεν κάνω κριτική, εξάλλου περί ορέξεως... κολοκυθόπιτα που λένε... πάντως απορώ πώς υπάρχει κόσμος που επιλέγει σήμερα να μείνει εκεί, χωρίς παρεξήγηση κιόλας...


    EXXQp3.pngAIzKp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ δεν έχω ζήσει ποτέ στην περιοχή, ήταν όμως από τους στάνταρ προορισμούς όταν έβγαινα, για καφέ, ποτό, φαγητό κτλ. (μιλάω σε παρελθόντα χρόνο, γιατί τώρα με το μωρό δεν βγαίνω). Ποτέ δεν ένιωσα να κινδυνεύω. Μου αρέσουν πολύ τα Έξάρχεια, μου αρέσει το εναλλακτικό vibe και ότι δεν είναι καθόλου στημένη περιοχή (ίσα ίσα), αλλά είπαμε, δεν τα έχω ζήσει από πρώτο χέρι.

     

    Πάντως, η γιαγιά μου έμενε για 1-2 χρόνια, γύρω στο 1945, στην Μπλε Πολυκατοικία - χωρίς όμως να γνωρίσει τους διάσημους κατοίκους της!


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    θυμαμαι μικρη σε κατι ποριες μου ελεγε η μανα μου :

    που θα πας ....(εξηγουσα) να πας να πας ....μονο στα εξαρχεια να μην πας....

    ηταν νομιζω και σαφως ειναι και τωρα ...κατι σαν υπνοτησμος αυτο που μας ασκουσαν καια σκουν οσον αφορα τα εξαρχεια....

    ναρκωτικα

    επεισοδια

    μπλεξιμο

    παρακρατος....

    γκετο

    σε ενα μερος που υπαρχει τοσο ΄ζουμι΄απ την αλλη εγω τελικα το βρισκω λογικο...λες και ευελεπιστουν καποιοι , οτι απο αυτην την προπαγανδα, θα παψει να πηγαινει κοσμος και θα σταματησει να υπαρχει αυτη η εντονη πενυματικη και πολιτικη δραστηριοτητα....

     

    στην σχολη μετα εμεινα στα εξαρχεια...παντα εκει εβγαινα .....στην πλατεια στα παγκακια , στα μαγαζια , στις καφετεριες..... ο κοσμος που ζει εκει ειναι κατα πληοψηφια .....κοσμος που εχει κατι να πει και να κανει ...

    οταν ρωτηθηκε πχ μια γνωστη ηθοποιος ....απο δημοσιογραφο γιατι επελεξε να αγορασει εκει σπιτι (στην λεγομενη πολικατοικια των ηθοποιων, ειναι πολλοι εκει )...αυτη ειπε:....γιατι τα εξαρχεια .....βραζουν , εχουν ζωη, αναπνεουν και παραγουν...κι ενας καλλιτεχνης για μενα πρεπει να αντλει απο την ζωη και να εμπναιετε....απο την εκαλη τι να αντλεισω περαν απο τον καθαρο αερα και τα ελατα...?

     

    τελος και το κολωνακι εχει τα ιδια σοκακια , στενα, καταθληπτικα , με πολυκατοικιες...αλλα γιατι δε φοβομαστε να παμε εκει?(αναρωτιεμαι)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι για να μείνει κανείς στο κέντρο και μάλιστα στα Εξάρχεια. Είναι πολύ βολικό, πας με τα πόδια παντού, έχει πολύ καλή σύνδεση με συγκοινωνίες, είναι το κέντρο, αυτό τα λέει όλα. Είναι παραμονή Πρωτοχρονιάς, 9 το βράδυ και θες απεγνωσμένα ένα λεμόνι για το αυγολέμονο πριν έρθει η πεθερά; Αν μένεις στα προάστια, απλώς την πάτησες, αν μένεις στα Εξάρχεια, νο πρόμπλεμ, πας μέχρι τη γωνία, ανοιχτά μαγαζάκια ακόμη και στην αλλαγή του χρόνου, ακόμη και Πάσχα μεσημέρι. Έπειτα, έχει μια ατμόσφαιρα πολύ ζωντανή ρε παιδί μου, πολύ νεανική, βλέπεις κόσμο, κίνηση, ακούς τους ήχους της πόλης. Θες να πας ένα σινεμά και πετάγεσαι πέντε στενά πιο κάτω στους καλύτερους κινηματογράφους της Αθήνας. Εγώ στο Μαρούσι ας πούμε που θέλω να δω μια γαλλική και μια γερμανική ταινία δεν υπάρχει περίπτωση, πρέπει να κατέβω κέντρο, δηλαδή να κανονίσω ολόκληρη ιστορία να έρθουν να μου κρατήσουν το παιδί και τέτοια. Είναι κανονική έξοδος και το να πας σινεμά ακόμη. Εγώ ας πούμε (που μεγάλωσα στο κέντρο) αυτό το θεωρώ υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μου, σινεμά πήγαινα για την πλάκα, ένα τρόλεϋ ή και με τα πόδια, το αποφάσιζα τελευταία στιγμή, τέτοια. Έπειτα, θες να βγεις, ε, πας μια βόλτα με τα πόδια πάλι και κάθεσαι όπου βρεις, εμείς επάνω πρέπει να αποφασίσουμε πού να πάμε, κι αν είναι κλειστά να ξανααποφασίσουμε.

     

    Δεν ξέρω, τώρα με το παιδί ειδικά μου φαίνεται ότι πάνε τα νιάτα ρε παιδί μου, πάει αυτή η ελευθερία του κάνω ό,τι γουστάρω. Αν ζούσα στο κέντρο αυτό κάπως θα το ρεγουλάρηζα, βλέποντας γύρω σου νιάτα νοιώθεις κι εσύ πιο νέος. Στα προάστια (που το Μαρούσι ας πούμε δεν είναι και ό,τι χειρότερο σε προάστιο) βλέπεις όλο οικογένειες, παιδάκια, σχολικά, τέτοια, όλο το κλίμα είναι σα να σου λέει "you're in the army now", άσε ρε φίλε, το ξέρω, πρέπει να μου το πετάς συνέχεια στη μάπα;

     

    Πάντως στην τελική, η επιλογή είναι θέμα γενικότερης αισθητικής. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να ζουν στην ησυχία, στην εξοχή, στην ηρεμία. Υπάρχουν και άνθρωποι που θέλουν τη βαβούρα, θέλουν να ζουν στην πόλη. Πάντως, κακά τα ψέματα, στην πόλη ζουν οι κάτοικοι του κέντρου ουσιαστικά, οι υπόλοιποι ζούν σε μικρές επαρχιακές πόλεις, πράγμα που εμένα δε μ'αρέσει και πολύ να πω την αλήθεια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    τελος και το κολωνακι εχει τα ιδια σοκακια , στενα, καταθληπτικα , με πολυκατοικιες...αλλα γιατι δε φοβομαστε να παμε εκει?(αναρωτιεμαι)

    Προσωπικά ούτε εκεί πηγαίνω, γενικώς το κέντρο της Αθήνας δε μου αρέσει καθόλου, όποτε βρεθώ εκεί φεύγω με πονοκέφαλο, νιώθω ότι μου λείπει αέρας. Σίγουρα δε θα έλεγα ότι είμαι παιδί της πόλης και ιδιαίτερα της Αθήνας, είτε η περιοχή λέγεται Εξάρχεια, είτε Κολωνάκι.


    EXXQp3.pngAIzKp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γειά σας παιδιά :D .Έκανα κούρα, ξάπλαρα σπίτι γιατί έκανα άμνιο και έχω συσπασούλες, τί θα γίνει με μένα; Πάντως τελείωσα το Μαγικό Βουνό, οπότε δεν έμπαινα και πολύ στο φόρουμ αλλά είδα ότι καλά τα λέγατε οι άλλοι στο επίμαχο τόπικ, οπότε δεν πιέστηκα κιόλας να μπω.

     

    Α και, μην ξεχνιόμαστε, να το βροντοφωνάξω ε:

     

    ΕΙΝΑΙ ΚΟΡΙΤΣΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ (καλά, έχω χεστεί απάνω μου λέμε) :D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ξανά off topic, και μετά φεύγω, θα σας αφήσω να συνεχίσετε:

     

     

    Ωραία, απλώς εκατο και σελίδες έβλεπα ursa και όχι Εκάβη και μου φαινόταν περίεργο!!!!

     

    Ωραία νέα! :D:D:D


    df306542d5.pngbb1d25814b.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Που είσαι Ekabn??? Γιατί χάθηκες τόσο καιρό????

    Έμενα χρόνια Κηφισιά. Η κολητή μου Γκύζη.

    Για μπυρίτσα ή καφέ πηγαίναμε στα Εξάρχεια. (Στα νιάτα μας εννοείται. Πριν από γάμους και βαφτίσια..)

    Δεν θα ξεχάσω λοιπόν, μια φορά βραδάκι, καθόμασταν και πίναμε μπυρίτσα και βλέπω ένα νεαρό-φρικιό με αρκετά τρομαχτική όψη θά λεγα, να έρχεται προς το μέρος μου. Άρχισα να δαγκώνομαι... Έρχεται, μου λέει "είσαι πολύ όμορφη", μου φιλάει το χέρι ( :shock: ) και φεύγει. Το φρικιό.

    Ιδού μια εμπειρία μου από τα Εξάρχεια την οποία δεν θέλω ποτέ να ξεχάσω. Μία κίνηση που δεν την έχει κάνει ούτε ο πιο εκλεπτυσμένος γόνος (κι έχω γνωρίσει αρκετούς..) μεγάλης οικογενείας Β.Π. ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Έρχεται, μου λέει "είσαι πολύ όμορφη", μου φιλάει το χέρι ( :shock: ) και φεύγει. Το φρικιό.
    ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙ;;;;;;;;;;;;;;; Δεν τα κάνουν αυτά ρε Αντιγόνη, αυτοί είναι άντρες ρε...

    για τα νέα μου ευχαριστώ ευχαριστώ και είμαι όντως τελείως χεσμένη, σόρι κιόλας αλλά δεν υπάρχει άλλη λέξη, θέλω να βγω στο δρόμο και να φωνάζω. ΠΛάκα πλάκα, να ένα άλλο παράδειγμα για τα Εξάρχεια: ας πούμε ότι θες να βγεις και να φωνάξεις "αγαπάω τον Τάκη" ή "θα κάνω κι εγώ κόρη" ή κάτι τέτοιο. Τώρα, πού θα το κάνεις αυτό, θα το κάνεις στο Μαρούσι ας πούμε; ε, δε λέει, θα σε κοιτάνε κάπως. Ενώ τα Εξάρχεια είναι λίγο σα μεγάλος τοίχος όπου γράφεις και λες ό,τι θες, εκεί όλο και κάποιος θα βρεθεί να σε καταλάβει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ωραίο topic και αρκετά ενημερωτικό θα έλεγα.

     

    Χθες συγκεκριμένα συζητούσαμε με τη γυναίκα μου "πως είναι να ζεις εκεί άραγε;"

    Ειδικά τώρα με τα επεισόδια. Κάθε μέρα τα ίδια. Βέβαια δεν ξέρω αν γίνονται στο ίδιο σημείο (Εξάρχεια) γιταί τα media τα παρουσιάζουν διαφορετικά από,τι πραγματικά είναι.

     

    Εμείς είμαστε Κιλκίς και σίγουρα πολύ μακριά από όλα αυτά αλλά αυτό έλεγα στη γυναίκα μου...όταν κατέβαινα Αθήνα όταν ήμουν μαθητής και επισκεπτόμουν τον αδερφό μου που σπούδαζε Αθήνα, πάντα βγαίναμε Εξάρχεια. Μπορούσες να ακούσεις καλή ροκ μουσική και αυτό που θυμάμαι είναι η φθηνές και μεγάλες μπύρες χεχεχε

     

    Θοδωρής


    Είναι δυνατόν να εργάζεσαι και να ζεις κάτω από την ίδια στέγη; Ιδού η απορία...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλώς την Εκάβη, συγχαρητήρια για τα καταπληκτικά νέα σου. :D

     

    Τώρα γύρισα απ'τη συνέλευση, πολύς κόσμος και καινούργιοι που έρχονταν για πρώτη φορά.

    Η αφίσα που κολλήθηκε για άλλη μια φορά στις πόρτες των σπιτιών μας είναι αυτή

     

    198559-Astynomikh%20BIA_afisa4.jpg

     

    Αύριο θα μαζευτούμε Καλλιδρομίου και Χαριλάου Τρικούπη στις 6 με σκοπό να πάμε στο Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων και να τους δηλώσουμε οτι είναι ανεπιθύμητες οι ειδικές δυνάμεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εξαρχεια for ever.

     

    Δεν έξησα ποτέ εκεί. Πέρασα όμως τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Κάποτε δούλευα στην Λ. Αλεξάνδρας και όταν σχολούσα κατευθειαν Εξάρχεια. Καλές καφετέριες μπαράκια με ωραία ροκ μουσική, σινεμά, κόσμος ζωντανός, μέρα και νύχτα, καλλιτέχνες κ.λ.π. Βλέπεις μια άλλη όψη της Αθήνας. Μια όψη που εγώ προσωπικά λατρέυω. Έχω περάσει ώρες ατελειώτες στο "φοιτητικό" με παρέες απίστευτες και καλή μουσική τάβλι παιχνίδια αστεία και ενώ έχουμε παει για απογευματινό καφέ να μας βρίσκουν τα μεσάνυχτα. Δεν ένιωσα ποτέ φόβο, δεν είπα ποτέ ότι δεν θα ξαναπάω ή ποτέ δεν απέτρεψα κανέναν από το να πάει. Ακόμα και τώρα κάποιες Κυριακές πρωί πηγαίνουμε για καφέ με τον άντρα μου και θυμόμαστε τα παλιά.

     

    URSA MAJOR οι φανατικοί των Εξαρχείων δεν νομίζω να εππηρεάστηκαν καθόλου από τα γεγονότα. Ούτε πιστέυω ότι δεν τα περίμεναν. Εννοώ ότι αν η αντιδράσεις δεν ξεκινούσαν από τα Εξάρχεια από που θα ξεκινούσαν από την Εκάλη ? (sorry δεν έχω τίποτα με την Εκάλη)

     

    Για μένα προσωπικά οι αντιδράσεις και οι "μάχες" αυτές δεν μείωσαν σε τίποτα την αίγλη των Εξαρχείων. Κάποιος επιτέλους έπρεπε να αντιδράσει.


    Kiki + George = Panagiotis + Maria

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ έχω ένα διαμερισματάκι στα Εξάρχεια, μια σταλιά είναι, κληρονομιά από παππούλη μου. Όταν ήμουν φοιτήτρια το επίπλωσα και περνούσα εκεί τον περισσότερο χρόνο μου. Εκεί κάναμε τα πιο υπέροχα πάρτυ μας, καθόμασταν στα σκαλιά γιατί μέσα δε χωρούσαμε και κερνούσαμε και τους περαστικούς. Δεν έχω νιώσει πουθενά πιο ζεστά απ΄ότι σε κείνη την περιοχή. Γύριζα νύχτα ή ξημέρωμα από διασκέδαση, ποτέ κανείς δε με πείραξε. Πέρασα υπέροχα χρόνια και τα Εξάρχεια θα είναι πάντα το χωριό μου, εκεί που θα γυρίζω για να νιώσω λιγότερη ξένη.


    Φίλιππος 1-9-2006 \\ Ιάσονας 3-3-2009 \\ Σαββίνα και Χρυσήλια 7-1-2010

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    τελος και το κολωνακι εχει τα ιδια σοκακια , στενα, καταθληπτικα , με πολυκατοικιες...αλλα γιατι δε φοβομαστε να παμε εκει?(αναρωτιεμαι)

    Προσωπικά ούτε εκεί πηγαίνω, γενικώς το κέντρο της Αθήνας δε μου αρέσει καθόλου, όποτε βρεθώ εκεί φεύγω με πονοκέφαλο, νιώθω ότι μου λείπει αέρας. Σίγουρα δε θα έλεγα ότι είμαι παιδί της πόλης και ιδιαίτερα της Αθήνας, είτε η περιοχή λέγεται Εξάρχεια, είτε Κολωνάκι.

    '

    Εμένα πάλι που δεν μου άρεσε το Κολωνάκι(2 φορές το άντεξα)...και μου αρεσαν τα Εξάρχεια ώς περιοχή διασκέδασης(καφέ στο Φοιτητικό-ποτό στην Μποέμισσα)!!

    Αλήθεια ο Κάβουρας έχει κλείσει;


    Χρήστο γιέ μου είσαι αυτός που με κρατά στην ζωή28895neov1jnyq0.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αλήθεια ο Κάβουρας έχει κλείσει;

     

    Ρε πας καλά; :lol::lol::lol:

    Μιλάμε για θεσμό, κλείνουν οι θεσμοί;

     

    http://www.lifo.gr/content/x8/536

     

    Απόσπασμα (υπογράμμιση δική μου):

    ΕΥΤΥΧΙΑ

    ΙΔΙΟΚΤΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΒΟΥΡΑ

     

    ΟΔΟΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ

     

    Είμαι γέννημα θρέμμα των Εξαρχείων, 36 χρόνια εδώ, μέσα στην πλατεία. Το σουβλατζίδικο δεν έχει κλείσει ποτέ όλα αυτά τα χρόνια, Χριστούγεννα, Πάσχα, αργίες, πάντα ανοιχτό. Μόνο όταν σκοτώθηκε ο αδερφός μου πριν από τρία χρόνια το κλείσαμε. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν οικογένεια, δεν έχουν πού να φάνε στις γιορτές και το σουβλάκι είναι κάτι οικείο που περιμένουν. Έχουμε σταθερούς πελάτες παιδιά του Πολυτεχνείου, τότε με τα επεισόδια του ‘73, που περνάνε με τα δικά τους παιδιά πια για ένα σουβλάκι και για να μας δουν...

     

    Η περιοχή έχει αλλάξει προς το χειρότερο. Έχουν κλείσει μαγαζιά σε τρεις γωνίες -κάτι αδιανόητο-, και νομίζω ότι όλα αυτά γίνονται σκόπιμα για να υποβαθμίσουν τα Εξάρχεια και να πάρουν φτηνά κάποια κομμάτια τους πριν γίνει το μετρό. Έχουν πάρει ήδη κάποια νεοκλασικά και τα εγκατέλειψαν για να καταρρεύσουν και να φτιάξουν στη θέση τους κτίρια-καθρέφτες. Κι η ανάπλαση της πλατείας ήταν καταστροφή. Περισσότερο πράσινο είχε παλιά, έχω φωτογραφίες με τα παιδιά των λουλουδιών με κιθάρες κι εμένα μικρή πάνω στο γκαζόν, με τριανταφυλλιές, φυτά, δέντρα. Τώρα γεμίσαμε τσιμέντο. Κάποτε δεν μπορούσες να διασχίσεις την πλατεία απ' τον πολύ κόσμο, μέρα νύχτα, τώρα άρχισε να ερημώνει. Είναι γειτονιά όμως, γραφική, όπως και να το κάνεις έχει θαλπωρή, τους αγκαλιάζει όλους με μια μεγάλη αγκαλιά, τη νεολαία, επειδή ο πυρήνας της είναι παλιοί Εξαρχιώτες. Κι είμαι περήφανη για τη γειτονιά μου. Έρχονται απ' την επαρχία κι εγκλιματίζονται αμέσως, τους αρέσει. Δεν πιστεύω στην εγκληματικότητα της πλατείας, δεν υφίσταται, φεύγω στις 6 η ώρα το πρωί από το μαγαζί και δεν με έχει ενοχλήσει ποτέ κανείς. Δηλώνω ευθαρσώς ότι η αστυνομία δεν προσφέρει τίποτα απολύτως. Στην Εμμανουήλ Μπενάκη και Αραχώβης, απέναντι απ' το σχολείο γίνεται νταλαβέρι κι υπάρχει ένα γκαζάκι γι' αυτούς που τρυπιούνται. Ποια αστυνομία; Εκεί μέσα είναι τα παιδιά μας.

     

    Θυμάμαι αρκετές χαρακτηριστικές φιγούρες της πλατείας: τον παπουτσή στη γωνία Βαλτετσίου και Θεμιστοκλέους, τον Βασίλη που κυκλοφορεί ακόμα με το σκύλο του και μένει στο δρόμο εκ πεποιθήσεως. Έχει απαρνηθεί το οικονομικό, παρ' όλο που ο πατέρας του έχει χρήμα. Τον Γιώργο Αραπάκη, τον Νικόλα τον Άσιμο. Ένα μεγάλο κομμάτι της πλατείας. Ήταν φίλος μου, με την κόρη του κάναμε πολύ παρέα, πηδάγαμε απ' το παράθυρο του υπογείου στο στρώμα, εκεί που έπαιζε με άλλα παιδιά κι έφτιαχναν τις κασέτες. Θυμάμαι κολλάγαμε τις μαριονέτες του, τον βοηθάγαμε. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που τον βρήκα κρεμασμένο στην Καλλιδρομίου...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    και μου αρεσαν τα Εξάρχεια ώς περιοχή διασκέδασης(καφέ στο Φοιτητικό-ποτό στην Μποέμισσα)!!

    Αλήθεια ο Κάβουρας έχει κλείσει;

     

    Αχ βρε Κυριακή τι μου θύμησες μ΄αυτή τη Μποέμισσα..

    Σχεδόν όλη μου τη φοιτητική ζωή την πέρασα στα εξάρχεια..για καφέ, για ποτό , για ξενύχτι..

    τα ωραιότερα βράδια της ζωής μου...

    Όμως στη Μποέμισσα θα έλεγα ότι με τα λεφτά που αφήσαμε τότε σαν παρέα, χτίσαμε το μισό μαγαζί..ατέλειωτα ξενύχτια..και μπουκάλια κρασί...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και εγώ παλιά όταν ήμουν φοιτήτρια και επισκεπτόμουν φίλους στην Αθήνα κλασσικά βγαίναμε κυρίως Εξάρχεια και μου άρεσαν πολύ...και ο κάβουρας αχ θεε μου τι μου θυμίσατε θα πάω οπωσδήποτε να φάω σύντομα...

     

    αλλά επειδή είμαι παιδί της επαρχίας και πνίγομαι στο κέντρο της Αθήνας όπου νιώθω ότι δεν έχει αέρα, δεν νομίζω να διάλεγα να μείνω με τα παιδιά μου σε καμιά κεντρική γειτονιά είτε αυτή λέγεται Εξάρχεια, είτε Παγκράτι, Κυψέλη, Κολωνάκι κλπ...γενικά θέλω πράσινο για να νιώθω καλά.


    gwggp2.png ISWTp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ...πνίγομαι στο κέντρο της Αθήνας όπου νιώθω ότι δεν έχει αέρα, δεν νομίζω να διάλεγα να μείνω με τα παιδιά μου σε καμιά κεντρική γειτονιά είτε αυτή λέγεται Εξάρχεια, είτε Παγκράτι, Κυψέλη, Κολωνάκι κλπ...γενικά θέλω πράσινο για να νιώθω καλά.

     

     

    Συμφωνώ μαζί σου! :)


    Grow up and get a life!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αχ βρε Κυριακή τι μου θύμησες μ΄αυτή τη Μποέμισσα..

    Σχεδόν όλη μου τη φοιτητική ζωή την πέρασα στα εξάρχεια..για καφέ, για ποτό , για ξενύχτι..

    τα ωραιότερα βράδια της ζωής μου...

    Όμως στη Μποέμισσα θα έλεγα ότι με τα λεφτά που αφήσαμε τότε σαν παρέα, χτίσαμε το μισό μαγαζί..ατέλειωτα ξενύχτια..και μπουκάλια κρασί...

    Ρε συ, πρέπει να ξέρεις τον άντρα μου, κι αυτός τα ίδια μου λέει, τελικά ποιός την πρωτοέχτισε αυτή τη Μποέμισσα ρε παιδιά; :lol::lol:

     

    Όσο για το πού είναι καλύτερα να μεγαλώνουν τα παιδιά, νομίζω ότι τα παιδιά που θα μεγαλώσουν στο κέντρο μιας πόλης έχουν πολλά να κερδίσουν. Ζουν την πόλη. Βλέπουν τα αυτοκίνητα, τη φτώχεια δίπλα στη χλιδή, νέους, γέρους, μετανάστες, βλέπουν πράγματα, μαθαίνουν να είναι πιο προσεκτικά, να ζουν στην πόλη, αυτό από μόνο του είναι σημαντικό για μένα. Νομίζω ότι το παιδί πρέπει να έχει προσλαμβάνουσες. Δε μπορεί να το μεγαλώνεις στα μωλ και στα πάρκα. Η ζωή είναι αλλού και εν προκειμένω είναι στο κέντρο. Ειδικά όταν μεγαλώσουν λίγο νομίζω ότι ασφυκτιούν στα προάστια. Τέτοια του λέω του δικού μου να τον ψήσω να κατέβουμε κέντρο, ε, του πούστη, μέχρι να μεγαλώσουν λίγο τα παιδιά θα το'χω καταφέρει. Άσε που με την οικονομική κρίση γουστάρω, θα μέινουμε ταπί και θα αναγκαστούμε να κατέβουμε πιο γρήγορα μπουχαχα :lol::lol::lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κεντρο,κεντρο κ παλι κεντρο.

    μου αρεσει να βλεπω κοσμο,παραξενες φατσες,μποεμ τυπους

    εδω που μενω πού να τα δεις αυτα? το μονο μερος που μπορω να παω με τα ποδια ειναι το ψιλικατζιδικο

    ασε που τα εξαρχεια μου θυμηζουν τα νιατα μου

    ειχα ενα φιλο που εμενε π.ψυχικο κ οσες φορες χρειαστηκε να ζητησω βοηθεια για τον δρομο,μονο φιλιπινεζες εβλεπα

    και οπως ελεγε η συγχωρεμενη η γιαγια μου,αμα θες ησυχια να πας σε νεκροταφειο :!:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα