Όταν ο σύντροφος δεν είναι σίγουρος

[ValiaB]

Είμαι 33 ετών, σε μια μακροχρόνια σχέση με έναν υπέροχο και τρυφερό σύντροφο. Τον τελευταίο 1,5 χρόνο ο ίδιος έφερνε συχνά πυκνά το θέμα "μωρό" στη συζήτηση μεταξύ σοβαρού και αστείου και φαινόταν γενικά να έχει μια πολύ ζωηρή επιθυμία να γίνει μπαμπάς. Ωστόσο είχα προτείνει να το ξανασυζητήσουμε όταν κλείσει ένας κύκλος μεγάλου επαγγελματικού φόρτου που αντιμετώπιζα διότι δεν ήθελα η μεγάλη πίεση και το άγχος των υποχρεώσεων να δηλητηριάζει τη χαρά και την προσπάθειά μας. Συνέχισε παρόλα αυτά να το αναφέρει χωρίς πίεση.

 

Κατά τις αρχές του καλοκαιριού, ο κύκλος των επαγγελματικών υποχρεώσεων μπήκε στην τελική ευθεία κι εγώ περίμενα να ξανατεθεί το θέμα, αλλά δεν τέθηκε. Κάποια στιγμή ρώτησα τον σύντροφό μου αν θέλει να προσπαθήσουμε, αλλά μου είπε ότι δεν είναι σίγουρος ότι μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις ενός μωρού, δηλαδή τα ξενύχτια, το χρόνο κλπ. Εγώ ξεκαθάρισα την επιθυμία μου και αποφάσισα να δώσω το χρόνο και το χώρο να το σκεφτεί για να το ξαναδούμε εν καιρώ. Όμως ο σύντροφος συνέχιζε μεταξύ σοβαρού και αστείου να μιλάει για το μελλοντικό "μωρό" μας με ενθουσιασμό, αλλά ταυτόχρονα δεν ήθελε να συνευρεθούμε χωρίς προφυλάξεις. Αυτό μου δημιούργησε μεγάλη πίεση και κάποια στιγμή εξήγησα ότι είναι καλύτερα να μην επαναφέρει επιπόλαια το θέμα εφόσον δεν νιώθει έτοιμος. Πάνω στη συζήτηση (που έγινε σε ήρεμους τόνους και με αγάπη), μου είπε ότι δεν είναι σίγουρος αν είναι έτοιμος και ταυτόχρονα ότι ποτέ κανείς δεν νιώθει απολύτως έτοιμος, ότι θέλει παιδιά, αλλά δεν ξέρει αν τα θέλει τώρα-τώρα.

 

Όλο αυτό μου έχει δημιουργήσει τρομερή στεναχώρια που προσπαθώ να την κρύβω γιατί δεν θέλω να παρθεί καμία απόφαση με πίεση. Δεν το έχω συζητήσει με κανέναν άλλο μάλλον από αμηχανία. Αναρωτιέμαι αν φταίω που δεν ανταποκρίθηκα 1,5 χρόνο πριν...