Recommended Posts

    Γέννησα το παιδάκι μου πριν ενάμιση μήνα . Είχα μια καλή εγκυμοσύνη έναν ίδιαιτερο τοκετό αλλά οκ...οι πρώτες βδομάδες κύλησαν με κάποια προβλήματα αλλά κύλησαν.  Οφείλω να πω ότι έχω άγχος πολλά χρόνια και κρίσεις πανικού κ αρρωστοφοβια κ γενικά κολλάει το κεφάλι μου στο αρνητικό...πριν τρεις βδομάδες είδα ένα άσχημο όνειρο που αφορούσε το μωρό μου κ ψάχνοντας από δω κ από κεί στο ίντερνετ έπεσα πάνω στην επιλοχειο ιδεοψυχαναγκαστικες διαταραχή κ τα συμπτώματα της ..από τότε οι άσχημες εφιαλτικές σκέψεις έγιναν καθημερινότητα κ ο κόμπος στο στομάχι οι ανακατωσουρες και οι πόνοι συνεχείς.... είχα διαβάσει από την εγκυμοσύνη ακόμη έσχατες περιπτώσεις επιλοχειου κατάθλιψης αλλά τώρα το τερμάτισα...τρέμω στην ιδέα ότι θα μπορούσα να κάνω κακό στο μωρό η σε μένα με αποτέλεσμα να αποφεύγω να μένω μόνη μαζί του μόνη γενικά να αποφεύγω αντικείμενα η να θεωρώ όλα τα αντικείμενα στο σπίτι δυνητικά επικίνδυνα κάνοντας τα εικόνα...και όλο αυτό έρχεται σε τόση αντίθεση με το ποια είμαι μιας και απεχθάνομαι τη βιΑ σε οποιαδήποτε μορφή...η ψυχολόγος μου λέει ότι σε μια ευαίσθητη περίοδο της λοχείας κ έχοντας προγραμματίσει από την εγκυμοσύνη κιόλας το τι θα γίνει μπήκα να ζήσω το δικό μου θρίλερ...εγώ από την άλλη θέλω τον εαυτό μου πίσω ..θέλω να φύγει ο φόβος κ οι εικόνες...θέλω την ελπίδα.. αντιλαμβάνομαι το παράλογο των σκέψεων αλλά η μία γεννάει την άλλη

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αχ να ξερες πόσο σε καταλαβαίνω. Εγώ γέννησα πριν 6,5 μήνες δίδυμα. Οι ορμόνες στα ύψη και από τότε που γέννησα λόγω άγχους δεν μπορώ να χαρώ τα μωράκια μου. Κάνω συνέχεια μα συνέχεια κακές σκέψεις, πόσο δύσκολο Θεέ μου υποφέρω. Μαλωνω συνέχεια με τον άντρα μου. Θέλω να πάω σε ψυχολόγο και δεν έχω καθόλου χρόνο λόγω διδύμων γιατί δεν έχω βοήθεια απο κανέναν και ο άντρας μου δουλεύει πολύ. Φοβάμαι και εγώ ότι κάτι θα πάθω. Ας μας πει κάποια κοπέλα που το πέρασε. Εύχομαι από καρδιάς ότι καλύτερο, είναι πολύ δύσκολη κατάσταση. 

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, Maria2022 είπε:

    Γέννησα το παιδάκι μου πριν ενάμιση μήνα . Είχα μια καλή εγκυμοσύνη έναν ίδιαιτερο τοκετό αλλά οκ...οι πρώτες βδομάδες κύλησαν με κάποια προβλήματα αλλά κύλησαν.  Οφείλω να πω ότι έχω άγχος πολλά χρόνια και κρίσεις πανικού κ αρρωστοφοβια κ γενικά κολλάει το κεφάλι μου στο αρνητικό...πριν τρεις βδομάδες είδα ένα άσχημο όνειρο που αφορούσε το μωρό μου κ ψάχνοντας από δω κ από κεί στο ίντερνετ έπεσα πάνω στην επιλοχειο ιδεοψυχαναγκαστικες διαταραχή κ τα συμπτώματα της ..από τότε οι άσχημες εφιαλτικές σκέψεις έγιναν καθημερινότητα κ ο κόμπος στο στομάχι οι ανακατωσουρες και οι πόνοι συνεχείς.... είχα διαβάσει από την εγκυμοσύνη ακόμη έσχατες περιπτώσεις επιλοχειου κατάθλιψης αλλά τώρα το τερμάτισα...τρέμω στην ιδέα ότι θα μπορούσα να κάνω κακό στο μωρό η σε μένα με αποτέλεσμα να αποφεύγω να μένω μόνη μαζί του μόνη γενικά να αποφεύγω αντικείμενα η να θεωρώ όλα τα αντικείμενα στο σπίτι δυνητικά επικίνδυνα κάνοντας τα εικόνα...και όλο αυτό έρχεται σε τόση αντίθεση με το ποια είμαι μιας και απεχθάνομαι τη βιΑ σε οποιαδήποτε μορφή...η ψυχολόγος μου λέει ότι σε μια ευαίσθητη περίοδο της λοχείας κ έχοντας προγραμματίσει από την εγκυμοσύνη κιόλας το τι θα γίνει μπήκα να ζήσω το δικό μου θρίλερ...εγώ από την άλλη θέλω τον εαυτό μου πίσω ..θέλω να φύγει ο φόβος κ οι εικόνες...θέλω την ελπίδα.. αντιλαμβάνομαι το παράλογο των σκέψεων αλλά η μία γεννάει την άλλη

    Κλείσε άμεσα ραντεβού με ψυχίατρο. Εξήγησε την κατάσταση και πήγαινε και αύριο αν γίνεται. Χρειάζεσαι βοήθεια παραπάνω από του ψυχολόγου. Δεν είσαι μόνη πολλές γυναίκες το περνάνε και να είσαι σίγουρη ότι θα περάσει. Μη το αφήσεις να σε τρώει κάθε μέρα όλο και περισσότερο. Ψυχίατρο. Και όλα θα πάνε καλά! 

    • Μου αρέσει 3

    Κράτα το

    Κράτα το

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Maria2022 γιατί αναρωτιέστε τι σας συμβαίνει;! Είναι σαφές και ορισμένο (κι εσείς το ορίζετε-αναγνωρίζετε στο post σας). Συμβαίνει. Είναι βασανιστικό. Είναι τρομακτικό. Κλέβει την χαρά. Επίσης, είναι διαχειρίσιμο και ξεπερνιέται. Και μπορεί να γίνει εφόδιο ζωής.

     

    Να ζητήσετε από την ειδικό να σας εξηγήσει σφαιρικά σχετικά με την επιλόχειο κατάθλιψη-παρεισφρητικές σκέψεις-ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Χημεία εγκεφάλου-οργανισμού-ορμόνες λοχείας. Πηγές ιδεοληψιών-πως εκδηλώνονται-τι υποκρύπτουν. Τις θεραπευτικές επιλογές. Να σας προτείνει στοχευμένη επιστημονική βιβλιογραφία και να μην ψάχνετε στα τυφλά στο διαδίκτυο σε αμφίβολης ποιότητας πηγές. Να φτιάξετε πλάνο συνεδριών. Με στόχους, χρονοδιάγραμμα. Να σας αναθέτει εργασία για το σπίτι. 

    Αν λάβετε σωστή καθοδήγηση και υποστήριξη από το περιβάλλον σας, να είστε βέβαιη πως θα ξεπεράσετε αυτή την δυσάρεστη περίοδο και θα πορευθείτε πιο δυνατή στο μέλλον. Ένας καλύτερος άνθρωπος για τον εαυτό σας, το παιδί σας, τους γύρω σας! 

    • Μου αρέσει 2
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    11 hours ago, Maria2022 said:

    Γέννησα το παιδάκι μου πριν ενάμιση μήνα . Είχα μια καλή εγκυμοσύνη έναν ίδιαιτερο τοκετό αλλά οκ...οι πρώτες βδομάδες κύλησαν με κάποια προβλήματα αλλά κύλησαν.  Οφείλω να πω ότι έχω άγχος πολλά χρόνια και κρίσεις πανικού κ αρρωστοφοβια κ γενικά κολλάει το κεφάλι μου στο αρνητικό...πριν τρεις βδομάδες είδα ένα άσχημο όνειρο που αφορούσε το μωρό μου κ ψάχνοντας από δω κ από κεί στο ίντερνετ έπεσα πάνω στην επιλοχειο ιδεοψυχαναγκαστικες διαταραχή κ τα συμπτώματα της ..από τότε οι άσχημες εφιαλτικές σκέψεις έγιναν καθημερινότητα κ ο κόμπος στο στομάχι οι ανακατωσουρες και οι πόνοι συνεχείς.... είχα διαβάσει από την εγκυμοσύνη ακόμη έσχατες περιπτώσεις επιλοχειου κατάθλιψης αλλά τώρα το τερμάτισα...τρέμω στην ιδέα ότι θα μπορούσα να κάνω κακό στο μωρό η σε μένα με αποτέλεσμα να αποφεύγω να μένω μόνη μαζί του μόνη γενικά να αποφεύγω αντικείμενα η να θεωρώ όλα τα αντικείμενα στο σπίτι δυνητικά επικίνδυνα κάνοντας τα εικόνα...και όλο αυτό έρχεται σε τόση αντίθεση με το ποια είμαι μιας και απεχθάνομαι τη βιΑ σε οποιαδήποτε μορφή...η ψυχολόγος μου λέει ότι σε μια ευαίσθητη περίοδο της λοχείας κ έχοντας προγραμματίσει από την εγκυμοσύνη κιόλας το τι θα γίνει μπήκα να ζήσω το δικό μου θρίλερ...εγώ από την άλλη θέλω τον εαυτό μου πίσω ..θέλω να φύγει ο φόβος κ οι εικόνες...θέλω την ελπίδα.. αντιλαμβάνομαι το παράλογο των σκέψεων αλλά η μία γεννάει την άλλη

    Kορίτσι μου γλυκό, λυπάμαι πολύ  που το περνάς αυτό. Δεν είμαι ψυχίατρος και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να βασιστείς στα λεγόμενα μου, κάποιος ειδικός θα σε βοηθήσει σίγουρα περισσότερο. Όμως έχω βιώσει αυτό που περιγράφεις και γνωρίζω τα "παιχνίδια" που παίζει το μυαλό μας και τι μπορούμε να προκαλέσουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας.

    Όταν ήμουν 16-17, περνούσα μια φάση που είχα παθολογική αδυναμία στη μητέρα μου. Γενικά είχα παθολογική αδυναμία στην μητέρα μου, την οποία απομυθοποίησα πολύ αργότερα. Η αδυναμία αυτή, συνοδευόταν και από το άγχος, μήπως πάθει κάτι (το άγχος αυτό το έχεις και εσύ για το μωρό σου φαντάζομαι). Ένα όνειρο λοιπόν, έγινε η αφορμή να ξεκινήσω να έχω φοβίες / ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές ότι θα της κάνω κακό. Φοβόμουν να μείνω μόνη μαζί της , τα βράδια δεν μπορούσα να κοιμηθώ, έκλαιγα, δεν πλησίαζα κοφτερά αντικείμενα, ήμουν χάλια. Το είχα εμπιστευτεί μόνο στην κολλητή μου, η οποία με βοήθησε πολύ γιατί με άκουσε πολύ ψύχραιμα και την επόμενη μέρα μου έφερε και δώρο η καλή μου για να μου φτιάξει τη διάθεση. Ένα βράδυ που βλέπαμε τηλεόραση με τη μαμά μου, δεν άντεξα, ξέσπασα σε λυγμούς και της τα είπα όλα. Δεν πανικοβλήθηκε καθόλου. Μου είπε ότι το ίδιο ακριβώς είχε περάσει όταν γεννήθηκε η αδερφή μου, είχε μιλήσει σε ψυχολόγο και της είχε πει ότι αυτό είχε προκληθεί από τα πρωτόγνωρα συναισθήματα για το μωρό. Μου είπε να μην ανησυχώ καθόλου, ότι δεν πρόκειται να της κάνω κακό και πως εννοείται πως δεν φοβάται. Αυτό ήταν . Την επόμενη μέρα μου είχε περάσει.

    Μου ξανασυνέβη το ίδιο , κράτησε όμως 2 - 3 μέρες μόνο, όταν ήταν ο ανιψιός μου μωρό (είχα πάθει πλάκα μαζί του), μετά από ένα όνειρο που είδα. Η εμπειρία όμως με βοήθησε και το έδιωξα πολύ γρήγορα. Αυτό πιστεύω με βοήθησε να μην μου συμβεί το ίδιο, όταν έκανα τον μικρό μου, παρότι ήμουν χάλια ψυχολογικά.

    Θέλω να πω, μίλα με κάποιον, για να ΄βοηθηθείς, θα ανακουφιστείς πιο γρήγορα έτσι, αλλά είναι σύνηθες αυτό που σου συμβαίνει. Και μην διαβάζεις στο Ιντερνετ!

    Σε φιλώ.

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Αυτό που σου συμβαίνει δεν είναι σπάνιο, δεν είναι ντροπή, και δεν υπάρχει λόγος αν το αντιμετωπίσεις μόνη σου, είναι επικίνδυνο. Θα πρέπει να μιλήσεις άμεσα με ψυχίατρο και να πάρεις τη βοήθεια που χρειάζεσαι. Και φυσικά και να μιλήσεις με τον πατέρα του παιδιού, αλλά και άλλους κοντινούς συγγενείς. Υπομονή, υπάρχει αντιμετώπιση, όλα θα πάνε καλά.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοπέλα μου λες ότι απευθύνεσαι σε ψυχολόγο, αλλά μήπως να μιλούσες με κάποιον ψυχίατρο ψυχοθεραπευτή; Ίσως ακούγεται λίγο ταμπού, αλλά αν αυτός κρίνει ότι κρίνει ότι χρειάζεται με την κατάλληλη ψυχολογική και φαρμακευτική αγωγή θα υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Χρειάζεσαι άμεσα βοήθεια. Έχεις μιλήσει σε κάποιον δικό σου ή που εμπιστεύεσαι; Αν όχι πρέπει να το κάνεις Ναι είναι νορμάλ να περνάμε ψυχολογικές διακυμάνσεις μετά τη γέννα αλλά είναι άλλο αυτό, εσύ θες στήριξη άμεσα, αφού έχεις τέτοιες σκέψεις. Αυτές οι σκέψεις δυσχεραίνουν την ζωή σου και θες τώρα βοήθεια. Κορίτσι μου εύχομαι να είναι περαστικά όλα

    15 ώρες πρίν, Maria2022 είπε:

    Γέννησα το παιδάκι μου πριν ενάμιση μήνα . Είχα μια καλή εγκυμοσύνη έναν ίδιαιτερο τοκετό αλλά οκ...οι πρώτες βδομάδες κύλησαν με κάποια προβλήματα αλλά κύλησαν.  Οφείλω να πω ότι έχω άγχος πολλά χρόνια και κρίσεις πανικού κ αρρωστοφοβια κ γενικά κολλάει το κεφάλι μου στο αρνητικό...πριν τρεις βδομάδες είδα ένα άσχημο όνειρο που αφορούσε το μωρό μου κ ψάχνοντας από δω κ από κεί στο ίντερνετ έπεσα πάνω στην επιλοχειο ιδεοψυχαναγκαστικες διαταραχή κ τα συμπτώματα της ..από τότε οι άσχημες εφιαλτικές σκέψεις έγιναν καθημερινότητα κ ο κόμπος στο στομάχι οι ανακατωσουρες και οι πόνοι συνεχείς.... είχα διαβάσει από την εγκυμοσύνη ακόμη έσχατες περιπτώσεις επιλοχειου κατάθλιψης αλλά τώρα το τερμάτισα...τρέμω στην ιδέα ότι θα μπορούσα να κάνω κακό στο μωρό η σε μένα με αποτέλεσμα να αποφεύγω να μένω μόνη μαζί του μόνη γενικά να αποφεύγω αντικείμενα η να θεωρώ όλα τα αντικείμενα στο σπίτι δυνητικά επικίνδυνα κάνοντας τα εικόνα...και όλο αυτό έρχεται σε τόση αντίθεση με το ποια είμαι μιας και απεχθάνομαι τη βιΑ σε οποιαδήποτε μορφή...η ψυχολόγος μου λέει ότι σε μια ευαίσθητη περίοδο της λοχείας κ έχοντας προγραμματίσει από την εγκυμοσύνη κιόλας το τι θα γίνει μπήκα να ζήσω το δικό μου θρίλερ...εγώ από την άλλη θέλω τον εαυτό μου πίσω ..θέλω να φύγει ο φόβος κ οι εικόνες...θέλω την ελπίδα.. αντιλαμβάνομαι το παράλογο των σκέψεων αλλά η μία γεννάει την άλλη

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να σου ζήσει το μωράκι σου.

     

    Επειδή οι απαντήσεις σ' αυτά τα θέματα ελέγχονται από συντονιστή, λογικά θα περάσουν κάποιες μέρες μέχρι να εμφανιστούν. 

     

    Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι ειδικός και δεν μπορώ να κάνω διάγνωση. Όμως δεν υπάρχει μια αρκετά μεγάλη πιθανότητα αυτό που ζεις να είναι αυτοεκπληρούμενη προφητεία; Διάβασες για τα συμπτώματα της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής και τώρα τα ζεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις απαραίτητα διαταραχή, σημαίνει απλά ότι χορεύουν οι ορμόνες σου οπότε όλα γίνονται πιο δύσκολα. Μην βάζεις δηλαδή στο μυαλό σου ότι είσαι άρρωστη ντε και σώνει.

     

    Να σου πω ότι κι εγώ είχα δει άσχημο εφιάλτη τις πρώτες μέρες με το μωρό στο σπίτι, που τον θυμάμαι ακόμα. Είναι μια περίοδος αρκετά δύσκολη για τις περισσότερες γυναίκες, οπότε να ξέρεις ότι δεν είσαι η μόνη.

     

    Ήθελα να σε ρωτήσω, σε βοηθάει η ψυχολόγος σου; Αν όχι, εξέτασε το ενδεχόμενο να την αλλάξεις. Δεν είναι κακό, δεν ταιριάζουν όλοι με όλους. 

     

    Είναι πολύ σημαντικό το ότι λαχταράς να γίνεις καλύτερα, αυτό μου δείχνει έναν άνθρωπο αρκετά υγιή ώστε να αντιλαμβάνεται τι του συμβαίνει και να θέλει να βελτιώσει την κατάστασή του. Δες τι βήματα μπορείς να κάνεις προς αυτήν την κατεύθυνση, τι μπορεί να σε βοηθήσει, και ζήτα το από τους γύρω σου.

     

    Ειλικρινά δεν ξέρω κατά πόσο σε βοήθησα. Από μένα μια μεγάλη αγκαλιά. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 10/6/2021 at 9:56 ΜΜ, Maria2022 είπε:

    Γέννησα το παιδάκι μου πριν ενάμιση μήνα . Είχα μια καλή εγκυμοσύνη έναν ίδιαιτερο τοκετό αλλά οκ...οι πρώτες βδομάδες κύλησαν με κάποια προβλήματα αλλά κύλησαν.  Οφείλω να πω ότι έχω άγχος πολλά χρόνια και κρίσεις πανικού κ αρρωστοφοβια κ γενικά κολλάει το κεφάλι μου στο αρνητικό...πριν τρεις βδομάδες είδα ένα άσχημο όνειρο που αφορούσε το μωρό μου κ ψάχνοντας από δω κ από κεί στο ίντερνετ έπεσα πάνω στην επιλοχειο ιδεοψυχαναγκαστικες διαταραχή κ τα συμπτώματα της ..από τότε οι άσχημες εφιαλτικές σκέψεις έγιναν καθημερινότητα κ ο κόμπος στο στομάχι οι ανακατωσουρες και οι πόνοι συνεχείς.... είχα διαβάσει από την εγκυμοσύνη ακόμη έσχατες περιπτώσεις επιλοχειου κατάθλιψης αλλά τώρα το τερμάτισα...τρέμω στην ιδέα ότι θα μπορούσα να κάνω κακό στο μωρό η σε μένα με αποτέλεσμα να αποφεύγω να μένω μόνη μαζί του μόνη γενικά να αποφεύγω αντικείμενα η να θεωρώ όλα τα αντικείμενα στο σπίτι δυνητικά επικίνδυνα κάνοντας τα εικόνα...και όλο αυτό έρχεται σε τόση αντίθεση με το ποια είμαι μιας και απεχθάνομαι τη βιΑ σε οποιαδήποτε μορφή...η ψυχολόγος μου λέει ότι σε μια ευαίσθητη περίοδο της λοχείας κ έχοντας προγραμματίσει από την εγκυμοσύνη κιόλας το τι θα γίνει μπήκα να ζήσω το δικό μου θρίλερ...εγώ από την άλλη θέλω τον εαυτό μου πίσω ..θέλω να φύγει ο φόβος κ οι εικόνες...θέλω την ελπίδα.. αντιλαμβάνομαι το παράλογο των σκέψεων αλλά η μία γεννάει την άλλη

    Απευθύνσου στη Φαιναρετη.Ειναι δωρεάν κ εξειδικευτεί σε αυτο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/6/2021 at 10:14 ΜΜ, Ilaeira είπε:

    Να σου ζήσει το μωράκι σου.

     

    Επειδή οι απαντήσεις σ' αυτά τα θέματα ελέγχονται από συντονιστή, λογικά θα περάσουν κάποιες μέρες μέχρι να εμφανιστούν. 

     

    Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι ειδικός και δεν μπορώ να κάνω διάγνωση. Όμως δεν υπάρχει μια αρκετά μεγάλη πιθανότητα αυτό που ζεις να είναι αυτοεκπληρούμενη προφητεία; Διάβασες για τα συμπτώματα της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής και τώρα τα ζεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις απαραίτητα διαταραχή, σημαίνει απλά ότι χορεύουν οι ορμόνες σου οπότε όλα γίνονται πιο δύσκολα. Μην βάζεις δηλαδή στο μυαλό σου ότι είσαι άρρωστη ντε και σώνει.

     

    Να σου πω ότι κι εγώ είχα δει άσχημο εφιάλτη τις πρώτες μέρες με το μωρό στο σπίτι, που τον θυμάμαι ακόμα. Είναι μια περίοδος αρκετά δύσκολη για τις περισσότερες γυναίκες, οπότε να ξέρεις ότι δεν είσαι η μόνη.

     

    Ήθελα να σε ρωτήσω, σε βοηθάει η ψυχολόγος σου; Αν όχι, εξέτασε το ενδεχόμενο να την αλλάξεις. Δεν είναι κακό, δεν ταιριάζουν όλοι με όλους. 

     

    Είναι πολύ σημαντικό το ότι λαχταράς να γίνεις καλύτερα, αυτό μου δείχνει έναν άνθρωπο αρκετά υγιή ώστε να αντιλαμβάνεται τι του συμβαίνει και να θέλει να βελτιώσει την κατάστασή του. Δες τι βήματα μπορείς να κάνεις προς αυτήν την κατεύθυνση, τι μπορεί να σε βοηθήσει, και ζήτα το από τους γύρω σου.

     

    Ειλικρινά δεν ξέρω κατά πόσο σε βοήθησα. Από μένα μια μεγάλη αγκαλιά. 

    Αυτό είπε κ η ψυχολόγος μου αυτοεκπληρούμενη προφητεία ότι μπήκα να ζήσω αυτό που φοβόμουν το θρίλερ δλδ κ φυσικά ότι είμαι σε ένα μόνιμο άγχος γτ όλο αυτό είναι ενάντια σε μένα με τρομάζει κ με πανικοβάλλει . Κ αν αναλάβω τις ευθύνες μου και ασχολούμαι αποκλειστικα με το μωρό κ όχι να φροντίζομαι από τη μαμά μου θα πάψει κ όλο αυτό....μου πρότεινε ψυχίατρο για να με χαλαρώσει όχι γτ με θεωρεί δυνητικά επικίνδυνη...έχω χάσει τη χαρά μου λέει κ χάνω στιγμές

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    On 10/6/2021 at 11:31 ΜΜ, Mwroudakia είπε:

    Αχ να ξερες πόσο σε καταλαβαίνω. Εγώ γέννησα πριν 6,5 μήνες δίδυμα. Οι ορμόνες στα ύψη και από τότε που γέννησα λόγω άγχους δεν μπορώ να χαρώ τα μωράκια μου. Κάνω συνέχεια μα συνέχεια κακές σκέψεις, πόσο δύσκολο Θεέ μου υποφέρω. Μαλωνω συνέχεια με τον άντρα μου. Θέλω να πάω σε ψυχολόγο και δεν έχω καθόλου χρόνο λόγω διδύμων γιατί δεν έχω βοήθεια απο κανέναν και ο άντρας μου δουλεύει πολύ. Φοβάμαι και εγώ ότι κάτι θα πάθω. Ας μας πει κάποια κοπέλα που το πέρασε. Εύχομαι από καρδιάς ότι καλύτερο, είναι πολύ δύσκολη κατάσταση. 

    Υποφέρεις εξίμιση μήνες??

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 16/6/2021 at 10:34 ΜΜ, Maria2022 είπε:

    Αυτό είπε κ η ψυχολόγος μου αυτοεκπληρούμενη προφητεία ότι μπήκα να ζήσω αυτό που φοβόμουν το θρίλερ δλδ κ φυσικά ότι είμαι σε ένα μόνιμο άγχος γτ όλο αυτό είναι ενάντια σε μένα με τρομάζει κ με πανικοβάλλει . Κ αν αναλάβω τις ευθύνες μου και ασχολούμαι αποκλειστικα με το μωρό κ όχι να φροντίζομαι από τη μαμά μου θα πάψει κ όλο αυτό....μου πρότεινε ψυχίατρο για να με χαλαρώσει όχι γτ με θεωρεί δυνητικά επικίνδυνη...έχω χάσει τη χαρά μου λέει κ χάνω στιγμές

    Μετά την "λύση" που πρότεινε η ψυχολόγος σας θα σας έλεγα κι εγώ (όπως και μέλη παραπάνω) πως δεν έχετε να χάσετε, παρά μόνο να κερδίσετε με το να πάρετε μια ακόμη γνώμη είτε από ψυχίατρο-ψυχοθεραπευτή είτε από ψυχολόγο-ψυχοθεραπευτή ο οποίος όμως να είναι εξειδικευμένος σε 

    On 11/6/2021 at 12:09 ΠΜ, samsympan είπε:

    επιλόχειο κατάθλιψη-παρεισφρητικές σκέψεις-ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

    Όταν (εάν) θα κάνετε δηλαδή μια πρώτη τηλεφωνική επαφή θα του εκθέσετε το ζήτημα και θα τον ρωτήσετε σχετικά με την εμπειρία του πάνω σε αυτήν συγκεκριμένα την διαταραχή. Είναι πολύ σημαντικό ο ειδικός να είναι σωστός και εξειδικευμένος επιστήμονας, προκειμένου να μπορεί να κάνει διαφοροδιάγνωση, να εξηγήσει σφαιρικά και με σαφήνεια στο άτομο τι είναι αυτό που αντιμετωπίζει και να ακολουθησει την κατάλληλη πορεία.

     

    Επίσης θα ήθελα να πω εδώ (χωρίς να είμαι ειδικός) οτι οι παρεισφρητικές σκέψεις (συχνά επιθετικές και βίαιες) σε αυτού του είδους την διαταραχή, κι όταν δεν συνυπάρχουν άλλες διαταραχές, είναι ακριβώς αυτό. Σκέψεις. Δεν δηλώνουν πρόθεση σε καμία περίπτωση. Τουναντίον μάλιστα. Οι σκέψεις αντανακλούν κάτι που το άτομο απεχθάνεται και όχι κάτι που επιθυμεί. Είναι σκέψεις, οι οποίες παραμένουν σκέψεις. Ωστόσο, και στην μορφή αυτή, αν κατακλύζουν την καθημερινότητα του, είναι πράγματι επιβλαβείς. Πρωτίστως για το άτομο και εν συνεχεία για το περιβάλλον του. Στην σημερινή εποχή, που έχουμε κατακτήσει τόσα στον τομέα αυτό, και υπάρχει η γνώση για να το διαχειριστούμε, δεν μας εμποδίζει τίποτα από το να ανακτήσουμε την χαρά και την ελπίδα μας. Και φαίνεται πως κινήστε σωστά προς την κατεύθυνση αυτή. Αισιοδοξία λοιπόν και με την σωστή καθοδήγηση όλα θα πάνε μια χαρά!

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 16/6/2021 at 9:36 ΜΜ, Maria2022 είπε:

    Υποφέρεις εξίμιση μήνες??

    Οι τρεις πρώτοι μήνες ήταν πολύ δύσκολοι αλλά τώρα καλύτερα δόξα τον Θεο. Πολλές γυναίκες το περνάνε δυστυχώς αλλά εύχομαι σε όλες τις μανούλες να περνάει γρήγορα όλο αυτό. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα