Αιμιλιανα

Ο μπαμπάς μου δεν με αφήνει να κοιμηθώ στο αγορι μου

    Recommended Posts

    πρίν από 8 λεπτά , Deena είπε:

    Κάθε πράξη εκποιησης επι περιουσίας ανηλίκου θέλει δικαστική άδεια, ακόμα και μαζί να είναι οι γονείς, δεν μπορείς έτσι απλά να πουλήσεις ιδιοκτησία ανηλίκου ακόμα και αν συμφωνούν και οι δυο γονείς.

     

    Το ποιος μένει στο σπίτι όπου κατοικεί το ανήλικο εξαρτάται από το ποιος ασκεί την επιμέλεια, όχι σε ποιον ανήκει το σπίτι. Εδώ, βάσει δικαστικης απόφασης, συχνά μένουν χωρισμένες γυναίκες με τα παιδιά σε σπίτι που ανήκει στον πατέρα.

     

    Επισης κάθε λογικός άνθρωπος που γράφει για οποιοδήποτε λόγο ένα σπίτι στο παιδί του όσο αυτό είναι ανήλικο, παρακρατά για τον εαυτό του επικαρπία ή έστω δικαίωμα ισόβιας οικησης.

     

    Ναι αυτό προσπαθώ να εξηγήσω, ότι αν γράψεις κάτι στο παιδί, δεν παίζει πια το "μα ήταν πριν δικό μου" γιατί αυτή μου φάνηκε να ήταν η ερώτηση.

    Και αν πουλήσεις το σπίτι (που έλεγε η κοπέλα πιο πάνω) και κλειδώσεις τα χρήματα σε λογαριασμό του ανηλίκου, δεν πας μεθαύριο και λες "άλλαξα γνώμη, τα χρειάζομαι" οπότε από τη σκοπιά του άλλου γονιού, τρόπον τινά τα μοιράζεσαι πλέον (πάνε στο παιδί ή με κοινή απόφαση προσπαθείτε να τα "πάρετε" πίσω). 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πρίν από 15 λεπτά , ΑΡΓΚ είπε:

     

    Ποιο επιτοκιο; Πλεον οριακα πανω απο το μηδεν δεν ειναι; Και σε λιγο μαλλον αρνητικο .

    Για τα αποταμιευτικα προγράμματα λέμε που παίρνεις κάτι παραπάνω από αυτά που έβαλες. που όντως δεν είναι το ίδιο συμφέροντα όπως παλιά. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    21 minutes ago, Deena said:

     

    Το ποιος μένει στο σπίτι όπου κατοικεί το ανήλικο εξαρτάται από το ποιος ασκεί την επιμέλεια, όχι σε ποιον ανήκει το σπίτι. Εδώ, βάσει δικαστικης απόφασης, συχνά μένουν χωρισμένες γυναίκες με τα παιδιά σε σπίτι που ανήκει στον πατέρα.

    Αυτό ομολογώ με ξεπερνάει, εκτός αν ο γονιός έχει κι άλλα σπίτια στην κατοχή του. Σκέψου εμένα να μου έχει αγοράσει σπίτι ο πατέρας μου για να με εξασφαλίσει, ή να το έχω αγοράσει με τους κόπους μου, να χωρίσω , να δώσει το δικαστήριο την επιμέλεια στον άντρα μου (κούφια η ώρα), και να με πετάξει έξω από το σπίτι ΜΟΥ. Εγώ να βρεθώ άστεγη και εκείνος κάνει και σχέση και να σπιτώσει και καμιά στο σπίτι μου και να πίνουν στην υγειά του κορόιδου. Θα προτιμούσα να το κάψω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 46 λεπτά , irin είπε:

    Σωστα. Επισης μπορει να εχεις δυο ή παραπανω παιδια. 
    μπορει καποι στιγμη πχ οταν ειναι πιο μεγαλα να θελουν ενα καλο ποδηλατο, ή ακομα και αυτοκινητο ξερω γω, γιατι να τους δωσεις δικα σου; Τους λες: εχεις αυτα τα χρηματα,κανε οτι νομιζεις. (Αν κρινεις οτι μπορουν να τα διαχειριστουν με λιγη λογικη)

     

    Ναι αλλά αν ρούχα, παιχνίδια κλπ παίρνεις με δικά σου, τι διαφορά έχει από το να πάρεις ρούχα και παιχνίδια με αυτά που δίνουν ως δώρα και για το καλό ποδήλατο ή αυτοκίνητο που λες να δώσεις δικά σου; Ακριβώς το ίδιο πράγμα είναι, γι'αυτο λέω ότι είναι μόνο ψυχολογικό. 

     

    Εμάς έδωσαν ας πούμε οι νονοί φακελάκι για το Πάσχα, είπαν για παπούτσια και ο,τι άλλο θέλουμε, πήραμε τα παπούτσια κ δεν εξαντλήθηκε το ποσό, δεν το φυλάξαμε όμως καπου, κανονικα με τα υπόλοιπα πήγε και ούτως ή άλλως μέσα στη χρονιά πριν φτάσει το επόμενο δώρο όλο και κάποιο παιχνίδι, βιβλίο, ρούχο θα πάρουμε κ θα φτάσουμε το ποσο και θα θεωρήσουμε ότι ήταν από τους νονους.

     

    Εντάξει δεν λέω ότι είναι σωστό ή λάθος ο ένας από τους δύο τρόπους απλά είχα όντως απορία αν είναι τόσο συνηθισμένο και πώς λειτουργεί, νομίζω καλύφθηκα με τις απαντήσεις.

    Για τα επιτόκια δεν ξέρω, κάποια το είπε, νομίζω η Βικυ86

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 6 λεπτά , little lamb είπε:

    και για το καλό ποδήλατο ή αυτοκίνητο που λες να δώσεις δικά σου;

    γιατί τα δικά σου είναι πιθανό κάποια στιγμή να μπλέξεις με διαφορα έξοδα κ τελικά να μην σου μένει ποτέ το ποσο που θες., ένω αν το βάλεις στην άκρη μένει. εκτός βέβαια αν ούτως ή άλλως έχεις περίσσευμα έχοντας κάνει κ ατομικά έξοδα οπότε δεν σε νοιάζει γιατί ξέρεις ότι ανά πάσα στιγμή θα τα εχεις. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    πρίν από 9 λεπτά , little lamb είπε:

     

    Ναι αλλά αν ρούχα, παιχνίδια κλπ παίρνεις με δικά σου, τι διαφορά έχει από το να πάρεις ρούχα και παιχνίδια με αυτά που δίνουν ως δώρα και για το καλό ποδήλατο ή αυτοκίνητο που λες να δώσεις δικά σου; Ακριβώς το ίδιο πράγμα είναι, γι'αυτο λέω ότι είναι μόνο ψυχολογικό. 

     

    Εμάς έδωσαν ας πούμε οι νονοί φακελάκι για το Πάσχα, είπαν για παπούτσια και ο,τι άλλο θέλουμε, πήραμε τα παπούτσια κ δεν εξαντλήθηκε το ποσό, δεν το φυλάξαμε όμως καπου, κανονικα με τα υπόλοιπα πήγε και ούτως ή άλλως μέσα στη χρονιά πριν φτάσει το επόμενο δώρο όλο και κάποιο παιχνίδι, βιβλίο, ρούχο θα πάρουμε κ θα φτάσουμε το ποσο και θα θεωρήσουμε ότι ήταν από τους νονους.

     

    Εντάξει δεν λέω ότι είναι σωστό ή λάθος ο ένας από τους δύο τρόπους απλά είχα όντως απορία αν είναι τόσο συνηθισμένο και πώς λειτουργεί, νομίζω καλύφθηκα με τις απαντήσεις.

    Για τα επιτόκια δεν ξέρω, κάποια το είπε, νομίζω η Βικυ86

    Κ εγώ δεν έχω λογαριασμό για τα παιδιά στην τράπεζα αλλά θα ήθελα κάποια στιγμή να ανοίξω. Απλά αυτά τα λεφτά ξέρεις ότι είναι απ' το παιδί σου κ κάνεις σαν να μην υπάρχουν, ενώ αν δεν έχεις χαλάς πιο εύκολα τα λεφτά είτε για διάφορα έξοδα που μπορεί να προκύψουν, είτε να κάνεις κάποιες σπατάλες που διαφορετικά δεν θα έκανες.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κατάλαβα, άρα ψυχολογικό όντως και λίγο ευκολία ας πούμε. Γιατί αν κάθε μήνα κρατάς κάτι "αξοδευτο" για να μπει εκεί, μπορείς να υπολογίζεις να μεινει αξοδευτο και χωρίς να το μεταφέρεις αλλού. Οπότε πάλι μαζεύονται και όταν μεγαλώσει του δίνεις όσο θεωρείς ο,τι θέλεις να δώσεις όποτε κρίνεις, χωρίς να είναι από πριν συγκεντρωμένα κάπου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 ώρες πρίν, Deena είπε:

     Εγώ αντιθετως είχα πάρει 18.000 στα 21 και με αυτά τα χρήματα μαζί με όσα ξεκίνησα να βγάζω δουλευοντας σε εκείνη την ηλικία, πλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στην Ελλάδα (part time παράλληλα με την δουλειά), έναν κύκλο επαγγελματικής επιμόρφωσης 10 μηνών αργοτερα αρκετά ακριβό (επίσης παράλληλα με την δουλειά) και την αγορά δικού μου αυτοκινήτου στα 27, με την οικονομική συνεισφορά τότε και του άντρα μου (τότε boyfriend ακόμα).

    εγω είχα πάρει τα μισά από τα δικά σου στα25. δυστυχώς δεν τα ξόδεψα συνετά αλλά σκεπτόμενη ως φοιτήτρια κ μη έχοντας επίγνωση των δυνατοτήτων του μισθού μου ειδικά στα πρώτα χρόνια. Έτσι γέμισα βιβλία που δεν χωράνε στο τωρινό μας σπίτι κ είναι στην Αθήνα, ρούχα για τα οποία βέβαια δεν μετάνιωσα γιατί ήταν καλά κ τα έχω ακόμα, κ πολλά λεπτά ομιλιας για τον πρώην. Αν είχα σκεφτεί ώριμα θα είχα πάρει κάποιο μεταχειρισμένο ή θα είχα πάρει mac που ως φοιτήτρια θα έπαιρνα πολύ οικονομικά στην Αγγλία ή έστω iphone που θα το έπαιρνα τζάμπα σχεδον αλλά δεν με βόλευε το πακέτο που έδινε για να είμαι διαρκώς stand by μην τυχόν κ με έψαχνε σε ώρα που δεν είχα πρόσβαση στο skype για να μιλάμε τη μισή μέρα. έτσι θα είχα γλιτώσει κάποια τωρινά έξοδα που θα μπορούσα να τα αξιοποιώ ευκολοτερα σε κάτι δικό μου. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, little lamb είπε:

    Κατάλαβα, άρα ψυχολογικό όντως και λίγο ευκολία ας πούμε. Γιατί αν κάθε μήνα κρατάς κάτι "αξοδευτο" για να μπει εκεί, μπορείς να υπολογίζεις να μεινει αξοδευτο και χωρίς να το μεταφέρεις αλλού. Οπότε πάλι μαζεύονται και όταν μεγαλώσει του δίνεις όσο θεωρείς ο,τι θέλεις να δώσεις όποτε κρίνεις, χωρίς να είναι από πριν συγκεντρωμένα κάπου.

     

    Μα πώς θα ξέρεις το σύνολο; Μιλάμε για 18 χρόνια αποταμιεύσεων, συν διάφορα ποσά, μεγάλα και μικρά, σε γέννα, βαφτίσια, γενέθλια, γιορτές και λοιπά. Έχεις τεφτέρι και τα γράφεις; 

    Επιπλέον, είναι και θέμα παρουσίασης. Αν το παιδί έχει λογαριασμό δικό του, θα ξέρει ότι κάποια χρήματα από εκεί μέσα είναι φυσικά από τους γονείς του, αλλά κάποια είναι και αποκλειστικά δικά του, δόθηκαν απευθείας σ' αυτό, δεν ανήκαν ποτέ στους γονείς. Οι γονείς απλώς τα τοποθέτησαν. Είναι τελείως διαφορετικό από το να του πεις στα 18 "πάρε αυτό το ποσό από τον οικογενειακό κορβανά". Άσε που από μια ηλικία και μετά θα μπορεί να συμβάλει και το ίδιο, προφανώς όχι τόσο με στόχο να αυγατίσει φοβερά το ποσό, αλλά για να συνηθίσει να αποταμιεύει.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, little lamb είπε:

     

     

    Αφού τελικά θα τα πάρετε τα ρούχα, και ίσο πόσο μπαίνει και βγαίνει είτε τα πάρετε με της γιαγιάς είτε με δικά σας, τι σημασία έχει αν θα τα πάρετε με τα μεν ή τα δε; Πραγματικά κάτι δεν καταλαβαίνω. Μόνο αυτό με το επιτόκιο καταλαβαινω, το άλλο είναι απλά ψυχολογικό ότι αυτά που "δεν πειράζουμε" βρίσκονται κάπου αλλού.

    ε καλα συνηθως δ μιλαμε για ρουχα που ετσι κ αλλιως θα αγορασεις,αλλα για μεγαλα εξοδα.οπως αυτοκινητο που ειπωθηκε

    ειναι πιο πρακτικο,ειδικα οταν εχεις περισσοτερα παιδια

    ειναι κ λιγο ψυχολογικο γτ ειναι σαν να τα ξεχνας αυτα τα λεφτα

    ειναι πιο βολικο να ειναι μαζεμενα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    1 hour ago, Ilaeira είπε:

     

    Μα πώς θα ξέρεις το σύνολο; Μιλάμε για 18 χρόνια αποταμιεύσεων, συν διάφορα ποσά, μεγάλα και μικρά, σε γέννα, βαφτίσια, γενέθλια, γιορτές και λοιπά. Έχεις τεφτέρι και τα γράφεις; 

    Επιπλέον, είναι και θέμα παρουσίασης. Αν το παιδί έχει λογαριασμό δικό του, θα ξέρει ότι κάποια χρήματα από εκεί μέσα είναι φυσικά από τους γονείς του, αλλά κάποια είναι και αποκλειστικά δικά του, δόθηκαν απευθείας σ' αυτό, δεν ανήκαν ποτέ στους γονείς. Οι γονείς απλώς τα τοποθέτησαν. Είναι τελείως διαφορετικό από το να του πεις στα 18 "πάρε αυτό το ποσό από τον οικογενειακό κορβανά". Άσε που από μια ηλικία και μετά θα μπορεί να συμβάλει και το ίδιο, προφανώς όχι τόσο με στόχο να αυγατίσει φοβερά το ποσό, αλλά για να συνηθίσει να αποταμιεύει.

     

    Μα δόθηκαν απ'ευθείας σε αυτό για να πάρει κάποια πράγματα, οπότε τι πειράζει να του έχεις πάρει ρούχα, παιχνίδια, βιβλία κλπ με αυτά και να του δώσεις στο μέλλον άλλα; Λεφτά και τα μεν, λεφτά και τα δε, εξάλλου τα λεφτά πλέον έχουν μόνο ονομαστική αξία (έτσι δεν λέγεται; Νομίζω δεν υπάρχουν καν τυπωμένα και "κομμένα" όλα όσα κυκλοφορούν σε λογαριασμούς παγκοσμίως). Νιωθετε ας πούμε κάπως ότι "του τα τρώτε" αν του παίρνετε πράγματα με τα λεφτα-δωρα; Δεν το έχουμε σκεφτεί ποτέ έτσι, υποτίθεται τα δίνει ο άλλος όταν δεν μπορεί να πάει ο ίδιος να ψωνίσει ας πούμε. Δεν λέω να πάρεις κάτι δικό σου. Αλλά ας πούμε θυμαμαι ότι οι νονοί το Πάσχα έδωσαν τόσα κι οι παππούδες τόσα, προφανώς δεν εξαντλούνται πάντα αμέσως γιατί δεν χρειάζεται πάντα το παιδι κάτι άμεσα κι ετσι ξέρω ότι οποια παιχνίδια, ρούχα κλπ πάρω μέχρι να φτάσω το ποσό θα τα θεωρήσω ότι είναι από αυτούς. Εξάλλου περισσότερα από αυτά τα ποσά της ψωνίζω, άρα δεν είναι ότι τα τρώω αλλού ας πούμε. Και γιατί πρέπει όταν ενηλικιωθεί να πάρει ακριβώς τα ποσά που δώρισαν συγγενείς και φίλοι αυτούσια; Υποτίθεται τα δώρισαν για να του πάρεις κάτι. Ούτως ή άλλως του παίρνεις και με δικά σου πολύ περισσότερα από τα δώρα. Δεν λέω ότι είναι κακό να τα πάρει αυτούσια προφανώς, αλλά δεν του τα τρως αν του ψωνίσεις από εκεί. Εμένα οι γονείς μου ποτέ δεν μου φύλαξαν τα δώρα, παίρναμε ο,τι χρειαζόμασταν, ρούχα, σχολικά, οτιδήποτε και δεν νιώθω ότι μου "τα έφαγαν" κι ότι έπρεπε τα ρούχα και τα σχολικά να μου τα παίρνουν από δικά τους και τα δώρα να μου τα φυλάνε. Καταλαβαινω δηλαδή τη λογική της αποταμίευσης αν κάποιος φοβάται οτι αλλιώς μελλοντικά δεν θα μπορεί να δώσει, αλλά δεν καταλαβαίνω τη λογική να νιώθουμε τύψεις ότι τα φάγαμε αν του πάρουμε ρούχα από εκεί.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 ώρες πρίν, vicky86 είπε:

    εμεις εχουμε αποταμιευτικο για τα παιδια.απο τα 18κ μετα θα εχουν ενα καλο ποσο

    αν μαζεψουν πολλα λεφτα για δωρα κ δ χρειαζονται τοσα ψωνια τα βαζουμε σε εναν λογαριασμο που δ χρησιμοποιουμε συχνα,πχ μαζευουμε για διακοπες.κ ετσι αν χρειαστει παιρνουμε απο κει(οχι α ωραια ας παρουμε κ τα 200€ των παιδιων να παμε 2βραδια παραπανω:P

    χωρια οι διακοπες χωρια των παιδιων)

    ακριβως γι αυτο τα εχουμε κλειστα.για να μην τα παρουμε σε περιπτωση αναγκης.για αναγκες ειναι ο αλλος λογαριααμος

    Και εμείς έτσι το έχουμε κάνει. Αλλιώς όλο και κάπου αλλου θα φεύγανε αυτά τα λεφτά 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, little lamb είπε:

     

    Μα δόθηκαν απ'ευθείας σε αυτό για να πάρει κάποια πράγματα, οπότε τι πειράζει να του έχεις πάρει ρούχα, παιχνίδια, βιβλία κλπ με αυτά και να του δώσεις στο μέλλον άλλα; Λεφτά και τα μεν, λεφτά και τα δε, εξάλλου τα λεφτά πλέον έχουν μόνο ονομαστική αξία (έτσι δεν λέγεται; Νομίζω δεν υπάρχουν καν τυπωμένα και "κομμένα" όλα όσα κυκλοφορούν σε λογαριασμούς παγκοσμίως). Νιωθετε ας πούμε κάπως ότι "του τα τρώτε" αν του παίρνετε πράγματα με τα λεφτα-δωρα; Δεν το έχουμε σκεφτεί ποτέ έτσι, υποτίθεται τα δίνει ο άλλος όταν δεν μπορεί να πάει ο ίδιος να ψωνίσει ας πούμε. Δεν λέω να πάρεις κάτι δικό σου. Αλλά ας πούμε θυμαμαι ότι οι νονοί το Πάσχα έδωσαν τόσα κι οι παππούδες τόσα, προφανώς δεν εξαντλούνται πάντα αμέσως γιατί δεν χρειάζεται πάντα το παιδι κάτι άμεσα κι ετσι ξέρω ότι οποια παιχνίδια, ρούχα κλπ πάρω μέχρι να φτάσω το ποσό θα τα θεωρήσω ότι είναι από αυτούς. Εξάλλου περισσότερα από αυτά τα ποσά της ψωνίζω, άρα δεν είναι ότι τα τρώω αλλού ας πούμε. Και γιατί πρέπει όταν ενηλικιωθεί να πάρει ακριβώς τα ποσά που δώρισαν συγγενείς και φίλοι αυτούσια; Υποτίθεται τα δώρισαν για να του πάρεις κάτι. Ούτως ή άλλως του παίρνεις και με δικά σου πολύ περισσότερα από τα δώρα. Δεν λέω ότι είναι κακό να τα πάρει αυτούσια προφανώς, αλλά δεν του τα τρως αν του ψωνίσεις από εκεί. Εμένα οι γονείς μου ποτέ δεν μου φύλαξαν τα δώρα, παίρναμε ο,τι χρειαζόμασταν, ρούχα, σχολικά, οτιδήποτε και δεν νιώθω ότι μου "τα έφαγαν" κι ότι έπρεπε τα ρούχα και τα σχολικά να μου τα παίρνουν από δικά τους και τα δώρα να μου τα φυλάνε. Καταλαβαινω δηλαδή τη λογική της αποταμίευσης αν κάποιος φοβάται οτι αλλιώς μελλοντικά δεν θα μπορεί να δώσει, αλλά δεν καταλαβαίνω τη λογική να νιώθουμε τύψεις ότι τα φάγαμε αν του πάρουμε ρούχα από εκεί.

    βασικά εχεις μπερδέψει δυο πράγματα. η αποταμίευση δν έχει καμία σχέση με το να δώσεις στο παιδί τα χρήματα που του δώρισαν οι συγγενείς. αυτό είναι κάτι δευτερεύον που είπαμε δυο τρεις από μας εν παροδω ότι το συνηθίζουνε. αποταμίευση σε λογαριασμό παιδιού σημαίνει ότι η οικογένεια βάζει στην άκρη κάποιο ποσο κατά την κρίση της που αθροιστικά στα 18 θα δώσει ένα σύνολο κάποιων χιλιάδων. Εγω πχ που είπα ότι τα λεφτά των παππούδων τα βάζουμε στην άκρη, δεν τα βάζουμε αυτά στον αποταμιευτικό λογαριασμό. Ο μπαμπάς μου τα βάζει σε έναν λογαριασμό που έχουμε μαζί κ η πεθερά μου τα βάζει αε έναν λογαριασμό που τη βολεύει κ κάθονται εκεί. σκεψου τώρα πχ ότι μας έστειλε κάτι για το πάσχα κ ξέχασα να ρωτήσω πόσο είναι, δν ξέρω καν σε ποια τράπεζα το έβαλε, αν είναι της μισθοδοσίας ή στις άλλες. εκεί μαζευονται χρήματα για έκτακτη ανάγκη που τελικά με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα πάνε στο παιδί, αλλά δεν θα είναι αυτά τα μεγάλα ποσα της αποταμίευσης. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το κατάλαβα, το τελευταίο που έγραψα το έγραψα επειδή πολλές είπατε ότι δεν παίρνετε πχ ρούχα από τα δώρα και νόμισα ότι εννοείτε πως είναι σαν να του τα τρώτε και ότι τα δώρα πρεπει να τα πάρει ως χρήματα αυτούσια (κάποια έγραψε "πώς θυμάσαι το ακριβές ποσό;" και θεώρησα ότι εννοούσε ότι θέλει να δώσει στο παιδί το ακριβές ποσό χρημάτων που του είχαν δωρίσει, χωρίς να του ψωνίσει κάτι με αυτά)

    Και για την αποταμίευση καταλαβα, απλά δεν θεωρώ ότι για να δώσω κάποιες χιλιάδες στο μέλλον ο μόνος τρόπος είναι να είναι μαζεμένες αλλού εξ αρχής. Αυτό απλά, δεν είπα ότι είναι κακό. Αν κάποιος θεωρεί ότι αλλιώς θα έφευγαν εννοείται καλά κάνει. Αλλά κι αυτός που δεν τα φυλάει χωριστά δεν σημαίνει ότι δεν σκοπεύει να δώσει στο παιδί του στο μέλλον. Αυτό εννοώ.

    Παντως πλάκα πλάκα τα δώρα της βάφτισης και της γέννησης τα έχω γράψει, όχι όμως για να της τα δώσω κάποια στιγμή ως ποσό (δεν εννοώ ότι δεν θα δώσουμε αντίστοιχο ποσό, εννοώ ότι δεν τα συσχετιζουμε), τα έχω σε λιστα απλώς εγκυκλοπαιδικά (όπως και του γάμου έχω γράψει), αφ'ενός για να δούμε τότε πόσα είναι συνολικά (εντάξει αυτό το βλέπεις κι όταν καταθέσεις τα φακελάκια) και αφ'ετέρου γενικά επειδή έγραψα και τι έφερε ο καθένας (πχ φορεματακι, παιχνίδι, σερβιτσακι) για ενθύμιο αν θέλει στο μέλλον να δει ποιος έφερε τι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα