Recommended Posts

    Είναι η πρώτη φορά που γράφω αλλά έχω την ανάγκη να μοιραστώ τον πόνο που νιώθω εδώ και λίγες μόλις μέρες.. Πριν 6 μέρες διέκοψα την εγκυμοσύνη μου στην 22 βδομάδα λόγω δυσπλασιων στα άκρα του του μωρού μου.. Μετά από 2,5 χρόνια προσπαθειας ήρθε το θαυμα στη ζωή μου κατόπιν εξωσωματικής και πιστεψα ότι πραγματικα τα είχαμε καταφέρει.. Ξεκινησαμε με μια αποκόλληση που με καθήλωσε για το πρωτο τρίμηνο αλλά καταφέραμε να το ξεπεράσουμε.. Αρχές Απριλίου έγινε αμνιοπαρακεντηση λόγω ηλικίας και τότε άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Μάθαμε ότι είχε προβλημα στο χέρι του αλλά δεν μπορουσαμε να ξέρουμε ποσο σοβαρό ήταν και την επόμενη μέρα ακολουθησε ρήξη υμενων. Έκλαιγα με λυγμούς αλλά και πάλι καταφέραμε να το ξεπεράσουμε. Ώσπου μετά διαπιστώθηκε ότι η δυσπλασία ήταν αρκετά σοβαρή.. Θα είχε ένα ανάπηρο χεράκι παροτι ο καρυοτυπος βγήκε φυσιολογικός. Τελικά το πρόβλημα δεν υπήρχε όμως μόνο στο χέρι αλλά και στα ποδαρακια. Όλα σταμάτησαν εκεί.. Είμαι πιο άδεια από ποτε.. Ο άντρας μου είναι το τεράστιο στήριγμα μου. Όταν Το γέννησα το είδε και μου είπε ότι πραγματικα ήταν σε πολυ κακη κατάσταση τα άκρα του.Το μωρό μου όμως έφυγε και δεν θα το ξανά νιώσω στην κοιλιά μου.. Κάθε μέρα είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Μου λείπεις αγοράκι μου.. 

    • Λυπημένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κουράγιο... :( ο γιατρός τι λεει? Ποτε μπορείτε να αρχισετε παλι την προσπαθεια? Μην το βάζεις κάτω... Να πιστευεις στο Θεό κι όλα θα πάνε καλά... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα