Annitamik

Φόβος για συσκευές που κάνουν θόρυβο

    Recommended Posts

    Καλησπέρα, έχει δύο μέρες που η μικρούλα μου εκδηλώνει έντονο φόβο για τις συσκευές που κάνουν θόρυβο. Χτύπησα στο μπλέντερ κάτι που ακούστηκε περίεργα και από εκείνη την ώρα όποτε ακούει κάτι με θόρυβο τρέμει σαν το ψάρι και σπαραζει στο κλάμα. Πήγα να βάλω σκούπα κ δε μπόρεσα, είχε φρικάρει. Μέχρι και με το θυροτηλεφωνο που χτύπησε ο μπαμπάς της να τον ανοίξουμε πετάχτηκε. Το είχε πάθει στο παρελθόν με το σεσουάρ μαλλιών. Από την πλευρά μας προσπαθούμε να την καθησυχάσουμε, της εξηγούμε ότι είμαστε κοντά της, οι συσκευές είναι κάτι καλό ( όσα μπορείς να εξηγήσεις σε μωρό ούτε 15 μηνών). Επίσης την πάμε σε άλλο δωμάτιο αλλά δεν ξέρω αν κάνουμε καλά. Καμία παρόμοια εμπειρία; Θ ήθελα να μη χρονισει η κατάσταση και να το αντιμετωπίσει τώρα που είναι αρχή

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Annitamik είπε:

    Καλησπέρα, έχει δύο μέρες που η μικρούλα μου εκδηλώνει έντονο φόβο για τις συσκευές που κάνουν θόρυβο. Χτύπησα στο μπλέντερ κάτι που ακούστηκε περίεργα και από εκείνη την ώρα όποτε ακούει κάτι με θόρυβο τρέμει σαν το ψάρι και σπαραζει στο κλάμα. Πήγα να βάλω σκούπα κ δε μπόρεσα, είχε φρικάρει. Μέχρι και με το θυροτηλεφωνο που χτύπησε ο μπαμπάς της να τον ανοίξουμε πετάχτηκε. Το είχε πάθει στο παρελθόν με το σεσουάρ μαλλιών. Από την πλευρά μας προσπαθούμε να την καθησυχάσουμε, της εξηγούμε ότι είμαστε κοντά της, οι συσκευές είναι κάτι καλό ( όσα μπορείς να εξηγήσεις σε μωρό ούτε 15 μηνών). Επίσης την πάμε σε άλλο δωμάτιο αλλά δεν ξέρω αν κάνουμε καλά. Καμία παρόμοια εμπειρία; Θ ήθελα να μη χρονισει η κατάσταση και να το αντιμετωπίσει τώρα που είναι αρχή

    Κι εμείς το ίδιο θέμα ακριβώς! Και με το μπλέντερ κ με τη σκούπα! Στην ηλικία σας ακόμη περισσότερο, τώρα πια που μεγάλωσε (16 μηνών χαχαχα) είναι κααααπως ιιιισως καλύτερα. Την προετοιμάζω, της λέω "άκου άκου πως θα κάνει; Βρουμ βρουμ" και γελάει γιατί το περιμένει. Φυσικά το κάνω με διαλείμματα γιατί αν κρατήσει πολύ ο θόρυβος, κλαίει πάλι. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Annitamik είπε:

    Καλησπέρα, έχει δύο μέρες που η μικρούλα μου εκδηλώνει έντονο φόβο για τις συσκευές που κάνουν θόρυβο. Χτύπησα στο μπλέντερ κάτι που ακούστηκε περίεργα και από εκείνη την ώρα όποτε ακούει κάτι με θόρυβο τρέμει σαν το ψάρι και σπαραζει στο κλάμα. Πήγα να βάλω σκούπα κ δε μπόρεσα, είχε φρικάρει. Μέχρι και με το θυροτηλεφωνο που χτύπησε ο μπαμπάς της να τον ανοίξουμε πετάχτηκε. Το είχε πάθει στο παρελθόν με το σεσουάρ μαλλιών. Από την πλευρά μας προσπαθούμε να την καθησυχάσουμε, της εξηγούμε ότι είμαστε κοντά της, οι συσκευές είναι κάτι καλό ( όσα μπορείς να εξηγήσεις σε μωρό ούτε 15 μηνών). Επίσης την πάμε σε άλλο δωμάτιο αλλά δεν ξέρω αν κάνουμε καλά. Καμία παρόμοια εμπειρία; Θ ήθελα να μη χρονισει η κατάσταση και να το αντιμετωπίσει τώρα που είναι αρχή

    Νομίζω πως τα περισσότερα παιδιά περνάνε αυτή τη φάση να τρομάζουν με τους θορύβους καλό είναι να έχεις το παιδί μαζί σου κ να του εξηγείς ότι τώρα αυτό που θα βάλεις θα κάνει θόρυβο η να  το βάζεις το ίδιο το παιδί να το πατάει πχ το μπλέντερ η την ηλεκτρική σκούπα μέχρι να συνηθίσει σιγά σιγά τον θόρυβο, εμένα τρόμαζαν κ με το μηχάνημα του καφέ κ πλέον ο μικρός μου γιος είναι στο πάγκο της κουζίνας κ το πατάει μόνος για να ακούει τον θόρυβο κ εμένα μου παίρνει τα αυτιά :shock: η με την πρεσα σιδερώματος τρόμαζε πάρα πολύ κ ιδικά με τον καπνό που έβγαινε σιγά σιγά το έμαθε κ πλέον μου ζητάει ο ίδιος να πατήσω το κουμπί να κάνει θόρυβο η πρεσα.. Το βασικό είναι να ενημερώνεις το παιδί από πριν ότι θα χρησιμοποιήσεις κάτι που κάνει θόρυβο κ να το ξεκινάς από σιγά σιγά ώστε να μη τρομάξει 

    • Μου αρέσει 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Annitamik είπε:

    Καλησπέρα, έχει δύο μέρες που η μικρούλα μου εκδηλώνει έντονο φόβο για τις συσκευές που κάνουν θόρυβο. Χτύπησα στο μπλέντερ κάτι που ακούστηκε περίεργα και από εκείνη την ώρα όποτε ακούει κάτι με θόρυβο τρέμει σαν το ψάρι και σπαραζει στο κλάμα. Πήγα να βάλω σκούπα κ δε μπόρεσα, είχε φρικάρει. Μέχρι και με το θυροτηλεφωνο που χτύπησε ο μπαμπάς της να τον ανοίξουμε πετάχτηκε. Το είχε πάθει στο παρελθόν με το σεσουάρ μαλλιών. Από την πλευρά μας προσπαθούμε να την καθησυχάσουμε, της εξηγούμε ότι είμαστε κοντά της, οι συσκευές είναι κάτι καλό ( όσα μπορείς να εξηγήσεις σε μωρό ούτε 15 μηνών). Επίσης την πάμε σε άλλο δωμάτιο αλλά δεν ξέρω αν κάνουμε καλά. Καμία παρόμοια εμπειρία; Θ ήθελα να μη χρονισει η κατάσταση και να το αντιμετωπίσει τώρα που είναι αρχή

    Πολλα παιδακια φοβουνται τους θορυβους ειναι κ αυτο φαση κ περναει. Δεν μπορεις να κανεις παρα πολλα σε αυτην την ηλικια το ξεπερνανε μονα τους καποια στιγμη. Μπορεις απλα να την απομακρινεις τοσο ωστε να βλεπει τι κανεις αλλα να μην ακουει εντονα το θορυβο ωστε να συνιθιζει σιγα σιγα. 

    Υπομονη καποια στιγμη θα γινει το κλικ κ θα της περασει. Δεν μπορεις να εκλογικευσεις με λογια την φοβια τους σε αυτην την ηλικια οποτε κ ο χρονος που θα κρατησει ειναι αγνωστος . Γενικα δεν πρεπει να πιεζεις να την ξεπερασουν δηλαδη να επιμενεις να ακουνε το θορυβο . 

    Για να καταλαβεις εμεις απο 12 μηνων φοβοταν να κανει μπανιο ουρλιαζε σαν να τον σφαζαμε . Κ σκεψου μπανιο δεν γινοταν να το αποφυγουμε .... Τι παιχνιδια τι τραγουδια τι παιδικα την ωρα του μπανιου δεν επιανε τιποτα!! Ποτε το ξεπερασε?? 2 χρονων κ τριων μηνων ξαφνικα μια μερα μπηκε στην μπανιερα κ αρχισε να παιζει κ δεν ενοχληθηκε με τιποτα. Απλα εγινε το κλικ. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

    @Annitamik όπως είπαν και οι μαμάδες παραπάνω είναι εξαιρετικά σύνηθες φαινόμενο. Είναι υγιής αντίδραση του παιδιού. Κι όντως κάποια στιγμή θα κάνει το κλικ και δεν θα ενοχλείται πια.

    Οι γονείς πρέπει να βοηθάμε να μην διογκώνεται αυτό στο παιδί. Όχι τόσο γιατί θα χρονίσει το πρόβλημα με κίνδυνο να μην το ξεπεράσει. Θα το ξεπεράσει όπως και να έχει. Όμως έχει σημασία να το χειριστούμε σωστά επειδή: α) δεν υπάρχει λόγος να στρεσσάρεται υπερβολικά το παιδί στην καθημερινότητα (από συσκευές-δραστηριότητες που ούτως ή άλλως λαμβάνουν χώρα μέσα στη μέρα) και β) είναι μια καλή αφορμή να διδάξουμε στο παιδί την Εμπιστοσύνη. Και τι εννοώ:

     

    Εμάς την μεγάλη πχ την τρόμαζαν κάποια παιχνίδια με ήχους. Κι ακόμη έχει θέμα ή νιώθει κάπως άβολα στην βαβούρα. Αυτό που έκανα ήταν να έχω το παιχνίδι κάπου εκεί γύρω που έπαιζε. Σβηστό. Να το βλέπει. Και μια στο τόσο το εισήγαγα στο παιχνίδι μας. Όχι σώνει και ντε-σαδιστικά να της φέρνω φασαριόζικα παιχνίδια! Αλλά σαν guest εμφάνιση. Και μετά πάλι στην άκρη. Το παιδί μπορεί να μην καταλάβαινε το "τι-πως-γιατί τρομάζω, κλαίω, δεν υπάρχει λόγος να τρομάζω κλπ". Καταλάβαινε όμως ότι όταν η μαμά είναι δίπλα, δεν κινδυνεύω από αυτό που με τρομάζει. Άρχισε να χτίζεται εμπιστοσύνη μεταξύ μας. "Ο ήχος με τρομάζει. Αλλά όμως η μαμά είναι χαλαρή, μου χαμογελάει, παίζει. Μήπως να την εμπιστευτώ; Μήπως τελικά δεν κινδυνεύω; Ας την εμπιστευτώ. Χμμμ τελικά δεν παθαίνω κάτι από το παιχνίδι αυτό. Τελικά έχει και πλάκα". Κι αυτό ήταν. Το παιδί ηρέμησε.

     

    Την μικρή μας την τρόμαζε ο ήχος της βρύσης-του νερού όταν γέμιζα το ποτιστήρι να ποτήσω. Την έπαιρνα λοιπόν αγκαλιά και το γεμίζα με το παιδί στην αγκαλιά εξηγώντας του, με ηρεμία, τι σημαίνει όλο αυτό. Εξηγούσα και ποτίζαμε αγκαλιά κάθε μέρα. Δεν έδινα περισσότερη βάση από όσο χρειαζόταν. Σιγά σιγά της κράταγα το χεράκι κι ανοίγαμε μαζί την βρύση. Πιο μετά της έδινα να κρατάει το ποτιστήρι. Σταδιακά. Όταν το παιδί ένιωθε ok περνούσαμε στο επόμενο βήμα. Ομοίως έδειξε εμπιστοσύνη. "Ο ήχος με ενοχλεί. Αλλά στην αγκαλιά της μαμάς δεν κινδυνεύω. Ααα μπορώ κι εγώ να προκαλέσω αυτόν τον ήχο. Ααα δεν παθαίνω κάτι. Δεν κινδυνεύω. Έχει και πλάκα το νερό και το πότισμα τελικά". Και τώρα χοροπηδάει από χαρά για να πάνε με την αδερφή της να ποτίσουν μόνες τους.

     

    Κάπως έτσι λοιπόν κι εσείς μπορείτε να δοκιμάσετε να την έχετε αγκαλίτσα όσο γεμίζετε το μπλέντερ με τα υλικά και μετά να το βάζετε σε λειτουργία με διακοπές και παράλληλα με ηρεμία να της μιλάτε να της εξηγείτε. Ή πχ να έχετε ένα κουκλάκι δίπλα που να πατάει αυτό το κουμπί και να κάνει χαρούμενη φωνή πριν το πατήσει. Ή να κρατάει το παιδάκι ένα υλικό και να το ρίχνει μέσα και κάπως να γίνει μέρος όλου αυτού. Ομοίως αντίστοιχα τρικ με την ηλεκτρική σκούπα. Κι όσο το δέχεται το παιδί. Όχι με πίεση. Σταδιακά. Σιγά σιγά η απευαισθητοποίηση. Τα παιδιά (και σε αυτήν την ηλικία) έχουν εξαιρετική αντίληψη. Δεν εκλογικεύουν την κατάσταση, όμως συναισθητικά αντιλαμβάνονται ότι εντέλει δεν κινδυνεύουν από το δυσάρεστο ερέθισμα και σταδιακά παύουν να δίνουν βαρύτητα.

    Επεξεργάστηκαν by samsympan
    Συμπλήρωση
    • Μου αρέσει 1
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Τόσο πολύ ώστε να κλαίει??Ε άμα κλαιει Τότε καλά κάνετε. Σταμάτα το...βάζε σκούπα κάποιες άλλες ώρες ....το περνάνε αυτό τα παιδάκια και εμένα μία εποχή τη φοβόταν αλλά της πέρασε που τελικά την Καβάλανε...

    αυτή τη στιγμή η μικρή δεν δείχνει να έχει φοβίες και ανησυχώ αυτό το παιδί το φοβούνται δεν φοβάται τίποτα... :confused:ενταξει βέβαια αν κάτι τη φοβίσει κάπως το καταλαβαίνω. Αλλά στέκεται εκεί δεν κάνει να φύγει και με κοιτάει. μετά της λέω εγώ δεν είναι κάτι και Σταματάει φεύγει από κει αλλά δεν κλαίει ουτε τρέχει όπως έτρεχε η μεγάλη. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συμφωνώ με όλα τα υπόλοιπα κορίτσια. Κ τα 2 μου παιδιά φοβούνταν τους θορύβους. Τώρα πλέον ο μικρός 22 μηνών δεν φοβάται όπως έκανε αλλά ακόμα όταν βάζω το σεσουάρ μένει ακίνητος κ κοιτάει, η έρχεται κοντά τάχα κ άμα του έρθει αέρας απομακρύνεται!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Από 4 μηνών μέχρι και σήμερα φοβάται τη σκούπα. Στην αρχή έκλαιγε σπαρακτικά, τόσο που καταλήξαμε να τη βάζουμε μόνο όταν ήταν έξω βόλτα. Τώρα τελευταία δείχνει να το διαχειρίζεται καλύτερα. Κάναμε μια-δυο δοκιμές με το μαλακό και, ενώ είναι και πάλι αναστατωμένος, τουλάχιστον δεν κλαίει. 

    Το αστείο (για εμάς, όχι για εκείνον) είναι ότι δεν ανησυχεί για τον εαυτό του, αλλά για εκείνον που τη χειρίζεται εκείνη τη στιγμή. Δηλαδή αν τη βάζω εγώ φωνάζει εμένα, αν τη βάζει ο μπαμπάς φωνάζει τον μπαμπά, αν η γιαγιά φωνάζει τη γιαγιά κλπ.

    Μην ανησυχείς, θα της περάσει. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμένα σε αυτήν την ηλικία φοβόταν το μεταλλόφωνο, και ένα φεγγαράκι που έλεγε ένα νανούρισμα...:confused:

    Τώρα φοβάται το πλυντήριο. Τον βάζω να το λειτουργεί και να το βάζει μπρος, δεν είναι πολύ θετικός, αλλά πιστεύω έτσι θα εξοικειωθεί.

    Θυμάμαι τον εαυτό μου, οπότε άκουγα το τραγούδι "ο δρόμος" βαλάντωνα στο κλάμα.. η μάνα μου ήταν εκπαιδευτικός και την έκανα ρεζίλι κάθε φορα:mrgreen: μέχρι και το νήπιο γινόταν αυτό. Οπότε νομίζω ότι είναι φυσιολογικό, απλά κάποια στιγμή εξοικειώνονται και σταματάει.


    2t7wp3.png
     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Παιδιά τρέμει σαν το ψάρι τινάζεται πάνω όταν βάζω στην πρίζα μια συσκευή με θόρυβο.Ευχσριστω για τις απαντήσεις, θα προσπαθήσω να την εξοικιωσω σιγά σιγά. Τί να πω, στα καλά καθούμενα:-|

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Annitamik είπε:

    Παιδιά τρέμει σαν το ψάρι τινάζεται πάνω όταν βάζω στην πρίζα μια συσκευή με θόρυβο.Ευχσριστω για τις απαντήσεις, θα προσπαθήσω να την εξοικιωσω σιγά σιγά. Τί να πω, στα καλά καθούμενα:-|

    Έτσι έτρεμε ο μεγάλος μου γιος αφού εγώ σοκαριζομουν κάποιες φορές ετσι που έκανε λέω θα μείνει το παιδί από καρδιά ειδικά με τα αεροπλάνα σιγά σιγά όμως το ξεπέρασε θέλει σταδιακή προσαρμογή ώστε να συνηθίζει ακόμα κ στον παιδικό που φοβόταν κ τον ήχο τον τραγουδιών η δασκάλα του τότε του έκανε σταδιακή προσαρμογή δλδ τον έβαζε από σιγά σιγά να συμμετέχει ώστε να εξικιωνεται με τον ήχο.. Πλέον περνάνε αεροπλάνα που εμένα μου παίρνουν τα αυτιά εκείνος δε χαμπαριαζει τίποτα τον ενοχλεί βέβαια ο συνεχόμενος θόρυβος κ το λέει πχ όταν έχω σκούπα μετά από λίγο μου λέει κλείσε τη σκούπα μαμά δε μπορώ άλλο αυτό τον ήχο η ερχετε κ την κλείνει μόνος του... 

    Ίσως αν ξαναθυμιζες στο παιδί κ την ιστορία από την πρώτη φορά που φοβήθηκε να το καταλάβει κ να το κατανοήσει καλύτερα, να πεις την ιστορία εκείνης της μέρας που φοβήθηκε  όπως ακριβώς έγινε κ αυτό βοηθάει πολύ τα παιδιά ώστε να ξεπεράσουν κάποιους φόβους τους 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 11 λεπτά , Annitamik είπε:

    Παιδιά τρέμει σαν το ψάρι τινάζεται πάνω όταν βάζω στην πρίζα μια συσκευή με θόρυβο.Ευχσριστω για τις απαντήσεις, θα προσπαθήσω να την εξοικιωσω σιγά σιγά. Τί να πω, στα καλά καθούμενα:-|

    Ναι ετσι τρεμουν λες παει θα το παθει το εγκεφαλικο. Υπομονη ολα αυτα θελουν υπομονη να μην τα πιεζεις καθολου . 

     

    Just now, xaroumenh mama είπε:

    Έτσι έτρεμε ο μεγάλος μου γιος αφού εγώ σοκαριζομουν κάποιες φορές ετσι που έκανε λέω θα μείνει το παιδί από καρδιά ειδικά με τα αεροπλάνα σιγά σιγά όμως το ξεπέρασε θέλει σταδιακή προσαρμογή ώστε να συνηθίζει ακόμα κ στον παιδικό που φοβόταν κ τον ήχο τον τραγουδιών η δασκάλα του τότε του έκανε σταδιακή προσαρμογή δλδ τον έβαζε από σιγά σιγά να συμμετέχει ώστε να εξικιωνεται με τον ήχο.. Πλέον περνάνε αεροπλάνα που εμένα μου παίρνουν τα αυτιά εκείνος δε χαμπαριαζει τίποτα τον ενοχλεί βέβαια ο συνεχόμενος θόρυβος κ το λέει πχ όταν έχω σκούπα μετά από λίγο μου λέει κλείσε τη σκούπα μαμά δε μπορώ άλλο αυτό τον ήχο η ερχετε κ την κλείνει μόνος του... 

    Ίσως αν ξαναθυμιζες στο παιδί κ την ιστορία από την πρώτη φορά που φοβήθηκε να το καταλάβει κ να το κατανοήσει καλύτερα, να πεις την ιστορία εκείνης της μέρας που φοβήθηκε  όπως ακριβώς έγινε κ αυτό βοηθάει πολύ τα παιδιά ώστε να ξεπεράσουν κάποιους φόβους τους 

    Εμενα οταν μπηκε  σε αεροπλανο επι 40 λεπτα ουρλιαζε κ ετρεμε . Ειπα παει θα μεινει το μικρο. 40 λεπτα κ να μην βλεπει γυρω του τι του παιζανε τι του μιλαγανε αυτος ορθιος στην καρεκλα να τον κραταω κ αυτο να τρεμει. Μολις καταλαβε οτι προσγειωθηκαμε κ ειδε εδαφος σαν να μην συμβαινει τιποτα μου εδειχνε γυρω γυρω τα πραγματα λες κ δεν εκλαψε ποτε . 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν πρόλαβα να τα διαβάσω όλα. Και η δικιά μας γύρω στο έτος και λίγο μετά φοβόταν. Σκούπα και μπλακεντεκερ, δεν είχαμε κάτι άλλο θορυβωδες. Και μια φορά που ήρθαν οι γονείς μου με ένα πολύ θορυβωδες μηχάνημα για να καθαρίσουμε τα χαλιά φοβήθηκε πιο πολύ απ'όλες τις φορές κι έκλαιγε πολύ. Βοήθησε το να μιμούμαστε τον ήχο "βουμ βουμ" κλπ. Δεν έπιασε αμέσως αλλά δεν κράτησε πολύ ο φόβος, γύρω στα ενάμισι πρέπει να το είχε ξεπεράσει. Τώρα που είναι σχεδόν δύο μόλις ακούει τη λέξη "σκούπα" τρελαίνεται, λέει μόνη της "βουμ βουμ", χορεύει και στριφογυρίζει από τη χαρά της και μόλις έρχεται η σκούπα κάνει σαν να κατέφθασε η θεότητα!!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εμένα ο γιος μου φοβόταν όλους τους δυνατούς ήχους, από το μίξερ μέχρι το τρυπάνι, το μόνο που έκανα είναι πως τον ενημέρωνα όταν θα έβαζα κάτι σε λειτουργία και τον είχα μα΄ζι μου να δει πως λειτουργεί ώστε να μην φοβάται, με τον καιρό το ξεπέρασε όμως ακόμα δυσανασχετεί στους έντονους θορύβους όπως το τρυπάνι ή μηχανή που κόβει το γκαζόν. Δεν είναι πλέον ότι φοβάται αλλά ενοχλείται πολύ . 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα