Recommended Posts

    λοιπόν για το φριζάρισμα, έχω δοκιμάσει παρα παρα παρα πολλά προϊόντα επί σειρά ετών με μεγάλη ΑΠΟΤΥΧΙΑ !!

    στην αρχή είναι μαλακά, στιλπνά και λεία, και μετά από 3-4 ώρες επανέρχονται στην αρχική τους τραγική μορφή. 

     

    ΟΜΩΣ θα έλεγα να δοκιμάσετε το Kerastase Discipline Fluidissime, είναι leave on spray. 

    γύρω στα 20 με 25 ευρώ (εγώ το πήρα από κομμωτήριο 25 ευρώ, αλλά βλέπω ότι ιντερνετικά βρίσκεις και καλύτερες τιμές). 

    Το βάζω μία φορά σε μισο βρεγμένα και μετά πάλι όταν είναι σχεδόν στεγνά. 

    βλέπω ότι έχει αποτέλεσμα, εκτός από τις ημέρες που έχει τρομερή υγρασία - φουντώνουν πάλι αλλά οκ. (δεν ξέρω αν θυμάστε ένα επεισόδιο των Friends, με τα φουντωτά μαλλιά της Monica !!! ίδια περίπτωση). 

     

    τέλως πάντων είναι ό,τι καλύτερο έχω βρει τα τελευταία 20 χρόνια. Αλλά είναι για το φριζάρισμα, δεν ξέρω αν εξυπηρετεί την περίπτωσή σας. 

    • Μου αρέσει 1
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από administrator,
        πηγη
        http://www.ajronline.org/doi/full/10.2214/ajr.182.3.1820719
         
         
         
         
        Διαθέσιμες συζητήσεις με tag:
         
         
         
        θεραπεία χωρίς φαρμακευτική ουσία: φύλλα λάχανου τα οποία σύμφωνα με μαρτυρίες περιέχουν αντιφλεγμονώδεις ουσίες (τυλίξτε ένα φύλλο γύρω απο το σημείο που σας πονάει , με μεμβράνη - αφήστε το όλη την μέρα/νύχτα.) + πάγος πολλές φορές την ημέρα για λίγα λεπτά.
         
        θεραπεία με φαρμακευτική ουσία: o θεράπων ιατρός συστήνει συνήθως ανάλογα με την περίπτωση κάποιο μή στεροειδές αντιφλεγμωνόδες. Υπάρχουν μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη που είναι συμβατά με τον θηλασμό, ζητήστε απο τον γιατρό σας να συμβουλευτεί την ιστοσελίδα  
        https://www.e-lactancia.org/

         
        https://hhma.org/healthadvisor/aha-dequerva-rex/    ( McKesson Corporation)
      • Από kelly_mad,
        Καλησπέρα.Πριν τήν εγκυμοσύνη μου ειχα αντιμετωπισει στο παρελθον κρισεις πανικού και εμφανιζα συμπτωματα καταθλιψης με την βοηθεια ψυχορεθαπευτριας και την στηριξη του αντρα μου καταφερα και το ξεπερασα . Παρολο που η αρχη της εγκυμοσυνης μου ηταν πολυ δυσκολη, το ειχα παρει χαλαρα . Τωρα που μπηκα στον 6 μηνα και η εγκυμοσυνη μου παει μια χαρα,παθαινω παλι κρισεις πανικου εχω απιστευτο ανχος και εμφανιζω συμπτωματα καταθλιψης. εχω απελπιστη παρα πολυ και συνεχως ερχονται στο μυαλο μου αρνητικες σκεψεις και φοβαμαι πολυ για το τι θα αντιμετοπισω κατα την διαρκεια της γεννας αλλα και μετα με τον ερχομο του παιδιου.
        Νομιζω πως σκεφτομαι παραλογα πραγματα και θα ηθελα να ακουσω την δικη σας αποψη που ισως με βοηθησει να δω τα πραγματα πιο θετικα!!!
      • Από mary_82,
        Καλησπέρα!
        Χθες το βράδυ έπεσα πάνω σε ένα θέμα για γέννες στο Παπαγεωργίου. Σε λίγο παλιές δημοσιεύσεις(2010) είδα πως μια γυναίκα-έγκυος-μαία έγραφε για αρνητική κατάσταση στο νοσοκομείο αυτό, όπως και κάποιες άλλες γυναίκες που τους είπαν τα ίδια γυναικολόγοι τους. Συγκεκριμένα πήρα αφορμή από την απάντηση ενός μέλους -που θεώρησα αρκετά ειρωνική- για να δημοσιεύσω κι εγώ την άποψη μου για τους τοκετούς στα δημόσια νοσοκομεία της Θεσ/νίκης...
         
        Προσωπικά είμαι φοιτήτρια μαιευτικής στη θεσ/νίκη και τα τελευταία 3 χρόνια πηγαίνω 2 φορές την εβδομάδα πότε στο Ιπποκράτειο πότε στο Παπαγεωργιου για κλινική άσκηση. Δεν πρόκειται να κατηγορήσω κανένα, απλά θα πω αυτά που βλέπω κι αυτά που πιστεύω.
         
        Έχω δει και στα δύο νοσοκομεία και πολύ καλούς γιατρούς και μαίες αλλά και πολύ απαράδεκτους και το πιο επικίνδυνο ανίδεους "γιατρούς" και "μαίες". Η ευθύνη όμως δεν είναι μόνο των επαγγελματιών υγείας. Και δυστυχώς, η κατάσταση με τους τοκετούς δεν είναι μόνο θέμα της Ελλάδας... Η άποψή μου είναι πως ο τοκετός έχει γίνει εμπόριο. (Και μιλάω μόνο για ό,τι έχω δει μέχρι τώρα σ'αυτά τα δύο δημόσια νοσοκομεία γιατί δεν έχω ιδέα τι γίνεται στον ιδιωτικό τομέα) Βλέπω στην πλειοψηφία αντιμετώπιση των γυναικών που πιο πολύ με παραπέμπει σε άβουλο ζώο(συγχωρέστε την λέξη) παρά σε ανθρώπους με νου και ελεύθερη βούληση. Αλλά δεν φταίνε μόνο αυτοί. Ναι, έχουν αγαπήσει το χρήμα και γι αυτό κάνουν ό,τι μπορούν. Πιστεύω ότι πάνω απ' όλα φταίμε εμείς που τους αφήνουμε. Κι όταν λέω "εμείς" εννοώ εμείς οι γυναίκες, γιατί θα έρθει και εμένα η σειρά μου κάποια μέρα να γεννήσω και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα βρεθεί κάποιος να με βλέπει σαν ζωντανό χιλιάρικο.
         
        Και αν κάποιος μπορεί να αλλάξει την κατάσταση αληθινά το πιστεύω πως είμαστε εμείς. Αλλά για να γίνει αυτό χρειάζεται γνώση. Εγώ σαν Μαρία και σαν φοιτήτρια δεν μπορώ να πω στο γιατρό τι είναι αυτά που κάνεις, αλλά αν το πει η εγκυμονούσα έχει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα.
         
        Γι' αυτό αποφάσισα να δημοσιεύσω αυτό το θέμα και να γράψω όσο καλύτερα μπορώ ό,τι βρήκα μετά από έρευνα για τα δικαιώματα της εγκύου στον τοκετό.
         
        Το πρώτο και κυριότερο για μένα -και να γιανα πω την αλήθεια αυτό που με πείραξε στην απάντηση του μέλους που ανέφερα πιο πάνω, η οποία ανέφερε "μας αρκούν οι παλιές τεχνικές γέννας"- είναι η ΘΕΣΗ του τοκετού! Είναι το πιο μεγάλο φάουλ και των δύο νοσοκομείων, και από ότι διάβασα, γενικά όσον αφορά τον τοκετό και στις υπόλοιπες χώρες. Η στάση της λιθοτομής (αυτή με τα πόδια ψηλά, πιστεύω όσες γεννήσατε την ξέρετε καλά) είναι η πλέον ακατάλληλη και λιγότερο βοηθητική για τον τοκετό. Ακόμα και από αυτό να γίνει η αρχή, αν η έγκυος πει ΔΕ ΘΕΛΩ να γεννήσω έτσι, θέλω να γεννήσω ΑΛΛΙΩΣ, υπάρχει ελπίδα. Το μόνο πλεονέκτημα αυτής της στάσης είναι η ευκολία του γιατρού ή της μαίας που κάνει τον τοκετό.
         
        Και μαζί μ'αυτή τη θέση, πάει πακέτο και ο χειρισμός Κριστέλερ (που η μαία σου πιέζει την κοιλιά για να "βγει" το μωρό). Ο οποίος χειρισμός πρέπει να γίνεται ΜΟΝΟ σε ειδικές περιπτώσεις και όχι σε κάθε τοκετό που έχω δει, με κίνδυνο να προκληθεί ατονία μήτρας και άλλα πόσα.
         
        Και τέλος, η χορήγηση οξυτοκίνης σε κάθε τοκετό. Ευτυχώς, στο Παπαγεωργίου δεν χορηγούν οξυτοκίνη (ορμόνη που προκαλεί συσπάσεις της μήτρας) και αν δώσουν είναι όταν η διαστολή είναι ήδη 7-8 εκατοστά (απ'ότι έχω δει μέχρι τώρα τουλάχιστον), που και πάλι δεν θα πρέπε, αλλά ΕΣΤΩ δεν κάνουν το ανήκουστο του Ιπποκρατείου που σε κάθε γυναίκα που εισάγεται για τοκετό δίνουν οξυτοκίνη με το καλημέρα σας. Ο τοκετός θα πρέπει να γίνεται χωρίς φαρμακευτική παρέμβαση, γιατί η οξυτοκίνη παράγεται φυσιολογικά από το σώμα της γυναίκας και σε δόσεις ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ. Η απ'εξω χορήγηση οξυτοκίνης ουσιαστικά ψοφάει τη γυναίκα στον πόνο ΑΛΛΑ, προς θεού, επιταχύνει τον τοκετό και ξεμπερδευουμε μια ώρα αρχίτερα . . .
         
        Για το θηλασμο δεν θα μπω καν στον κόπο να αναφερθώ γιατί και σε αυτό και τα δύο νοσοκομεία είναι για κλάμματα... Μπουκώνουν τα νεογνά με ξένο γάλα και μετά τα πηγαίνουν στις μητέρες να τα "θηλάσουν". Στις οποίες μητέρες τις περισσότερες φορές δεν δίνουν καν σωστές οδηγίες για επιτυχή θηλασμό. Πάνω σε αυτό το μόνο που έχω να πω είναι να ρωτάτε για το θηλασμό και το πως γίνεται (αν δεν ξέρετε, πχ. 1ο παιδί) μέχρι να τους σπάσετε τα νεύρα όσο είστε μέσα στο νοσοκομείο και από εκεί και πέρα αν δείτε πως δεν υπάρχει σωτηρία να ψάξετε ΜΟΝΕΣ σας τις τεχνικές του θηλασμού... Σε βιβλία, στο ίντερνετ, σε βίντεο, αν βρείτε κάποιον καλό γιατρό ή μαία... Όπως μπορείτε...
         
         
        Για τα δικαιώματα των εγκύων τώρα. Το καλύτερο όπλο είναι η γνώση. Και επίσης, το καλύτερο όπλο είναι η ομιλία ! Αν κάτι δε σας αρέσει ή δεν το θέλετε ΠΕΣΤΕ το. Το σώμα και το μωρό (και τα λεφτά που θα τους δώσετε στην τελική) είναι ΔΙΚΑ σας και θα κάνετε ό,τι ΕΣΕΙΣ θέλετε μαζί τους. Θα βάλω σαν απάντηση σε αυτό το ποστ ό,τι βρήκα για τα δικαιώματα της εγκύου και τις θέσεις τοκετού αλλά και άλλες σχετικές πληροφορίες, γιατί θα βγουν πάρα πολλά αν τα βάλω όλα εδώ...
         
        Δεν ξέρω αν θα βοηθήσω κάπου ή πως σας ακούγονται αυτά που έγραψα, αλλά το θέμα είναι ότι κυριολεκτικά έχει φοβηθεί το μάτι μου και δε θέλω να ξαναπατήσω σε νοσοκομείο! Και τρέμω τη μέρα που θα είμαι έγκυος και θα σκέφτομαι που να γεννήσω. Δεν είναι σκοπός μου να τρομοκρατήσω κανέναν... Αλλά δεν μπορώ να δεχτώ να κάνει ο κάθε γυναικολόγος/μαιευτήρας και η κάθε μαία ό,τι θέλει για τα χρήματα κι οι έγκυες να μην αντιδρούν από φόβο ή/και άγνοια... Αν είναι δυνατόν, που ζούμε...
      • Από maria_tweety,
        Κορίτσια γεια σας!!! Γέννησα πριν 16 μήνες με φυσιολογικό τοκετό και εκ τότε έχω ανοίξει από κάτω. Δεν ξέρω αν θα επανέλθω, δε νομίζω μετά από τόσο καιρό. Χθες πήγα να βάλω ένα υπόθετο καθισμένη στην τουαλέτα και μου έφευγε από τον κόλπο. Το έχει πάθει άλλη κοπέλα; δεν ξέρω αν έχουν γίνει λάθος κινήσεις από τη μαία η αν είναι οργανικό το θέμα. Θέλω να πάω κ σε άλλον γυναικολόγο για δεύτερη γνώμη. Εν τω μεταξύ θέλω να κάνω κ δεύτερο παιδί αλλά σκέφτομαι σοβαρά την καισαρική πλέον. Έχει τύχει σε άλλη κοπέλα κάτι τέτοιο; 
      • Από Chrysoum,
        Να 'μαι λοιπόν, λίγους μήνες πριν τον τρίτο τοκετό και συνειδητοποιω ότι μάλλον περνάω τραύμα τοκετού. Οι 2 προηγούμενοι τοκετοι δεν πήγαν πολύ ομαλά, ο πρώτος ήταν πάρα πολύ μακρύς τόσο που στο τέλος έχασα τις αισθήσεις μου, στον δεύτερο παρότι μικρός σε διάρκεια έτυχα στην πιο αντιπαθητική μαία που μόνο που δεν με έβριζε που δεν έκανα καλά τις εξωθησεις και ακόμα και τώρα 1,5 χρόνο μετά, μόνο που την θυμάμαι αναστατωνομαι. Τώρα λοιπόν, ενώ θεωρητικά θα έπρεπε να σκέφτομαι τον τοκετό και να το βλέπω πιο ψύχραιμα, με πιάνει ένας κόμπος στο στομάχι, πολύ άγχος και άρνηση για τον επερχόμενο τοκετό. Έχει περάσει καποια κάτι παρόμοιο; έχετε καμία ιδέα για το πως θα μπορούσα να το αντιμετωπίσω; έχω αρχίσει να διαβάζω για το birth trauma association, έχω παραγγείλει και ένα βιβλίο, αλλά και πάλι δεν με έχει βοηθήσει αρκετά. Σκέφτομαι να απευθυνθώ σε ψυχολόγο, αλλά και πάλι δεν ξέρω κατά πόσον κάποιος που δεν έχει περάσει την διαδικασία του τοκετού θα μπορεί να με βοηθήσει αρκετά. Δηλαδή όλα τα θεωρητικά που διαβάζω καλά μεν στην θεωρία, αλλά δεν με βοηθάνε, το άγχος παραμένει. 
         
        Να σημειώσω ότι γένναω σε δημόσιο νοσοκομείο, με την μαία της βάρδιας. Οπότε είναι πάνω κάτω οποιος μου τύχει. 
      • Από Μαρια Στυλιανακη,
        για όσους γνωρίζουν Αγγλικά
         
        Απο τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ( World Health Organization - http://www.who.int/reproductive-health/publications/MSM_96_24/MSM_96_24_chapter4.en.html):
        In the USA they are carried out on between 50 and 90% of women giving birth to their first child
        = στην Αμερική γίνεται σε ποσοστό 50 -90% των γυναικών που φέρνουν στον κόσμο το πρώτο τους παιδί.
        στο τέλος αυτού του επιστημονικού άρθρου
        In conclusion, there is no reliable evidence that liberal or routine use of episiotomy has a beneficial effect, but there is clear evidence that it may cause harm.
        = Σαν συμπέρασμα δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι η χρήση της περινεοτομής σαν τεχνική ρουτίνας, έχουν κάποιο ώφελος, ενώ υπάρχουν ξεκάθαρες αποδείξεις ότι μπορεί να προβεί επιζήμια.
         
        Φυσικα εννοεί ότι υπάρχουν περιπτώσεις που είναι αναγκαία - αλλά τις διαχωρίζει απο αυτές τις περιπτώσεις που αποτελούν μέρος ρουτίνας-επαναλαμβανόμενης λόγω πολιτικής των γιατρών - αναγνωρίζοντας ότι χρησιμοποιείται και έτσι στις Η.Π.Α..
      • Από Mariandi,
        Καλημερα!! Εχω γεννησει ενα υγιεστατο αγορακι εδω και 3 μηνες με φυσιολογικο τοκετο. Βγηκε μεγαλος 4060 και χρειαστηκε να γινει τομη στο περινεο. Το θεμα ειναι οτι οταν πηγα στις 40 μερες να με τσεκαρει η γιατρος μου μου ειπε οτι ο οργανισμος μου απεβαλε τα ραμματα με αποτελεσμα να εχω πλεον μια τεραστια τρυπα αντι για κολπο..ηταν σαν μην με ειχε ραψει ποτε κανεις. Επισης να σημειωσω οτι εχω ακομα πολλα κολπικα υγρα και ειναι αδυνατο να κυκλοφορησω χωρις σερβιετα.εχει καμια καποια αντιστοιχη εμπειρια?εγω τωρα θα πρεπει να κανω χειρουργειο για να φτιαχτει αυτο.η γιατρος με αναβαλει συνεχεια,πηγαινω καθε 3 εβδομαδες και μου λεει να ξαναπαω. δεν ξερω ποτε πρεπει να το κανω..τι θα γινει με το γαλα του παιδιου γιατι θηλαζω αποκλειστικα.
      • Από Νίκη,
        Έχω φρικάρει.............! Δεν αναγνωρίζω την κοιλιά μου... Έχει σκιστεί από πάνω (από το στομάχι) εώς χαμηλά...!!!!!! Γέμισα ροζ ροζ ροζ ραγάδες... Θα φύγουν? Και γιατί γέμισα ΠΑΝΤΟΥ?! Είναι άπειρεςςςςςς