Chrysoum

Σχολείο στην γειτονιά ή σχολείο με έξτρα παροχές αλλά μακρυά

    Recommended Posts

    Just now, Έσπερος είπε:

    Δεν ξέρω σε ποια γενιά μεγάλωσες εσυ με ελεύθερο παιχνίδι έξω, γιατί αν το 27 είναι η ηλικία σου μάλλον είσαι κ μικρότερη από εμένα!!!! 

     

    Στην εποχή μας δεν νομίζω ότι ήταν συνηθισμένο οι γονείς να κάνουν παρέα με τους άλλους γονείς του σχολείου. Είχαν δικό τους κυκλο, είχαν βέβαια κ υποστήριξη από παππούδες για να ζουν κ ενήλικη ζωή κ δεν αναγκάζονταν όπως τώρα οι περισσότεροι να βγαίνουν μόνο σε family friendly μερη κ να κάνουν παρέα μόνο με γονείς. 

     

    Μαλλον έχουν αλλάξει πράγματα από τότε που ήμουν παιδί γιατί δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι η νέα μόδα ειναι να συναντά φίλους εκτός σχολείου. 

     

    Κ εμάς το σχολείο που σκεφτόμαστε για το δημοτικό έχει κατα βάση παιδθα από τα χωριά του νησιού, αν είναι να πρέπει να τους συναντάμε κ μετά, θα είναι δύσκολο γιατί δεν ξέρω ποσα παιδιά κατεβαίνουν στη χώρα για εξωσχολικά στις μικρές ηλικίες. Αυτόν τον παράγοντα δεν τον είχα σκεφτεί καθολου. 

     

    Εχεις μεγαλωσει με εναν συγκεκριμενο τροπο, δεν εχει να κανει με ηλικια. Και σημερα υπαρχουν παιδια με ελαχιστες ελευθερες επαφες με αλλα συνομηλικα, και κυριως τον κοινωνικο κυκλο των γονιων και εξωσχολικες δραστηριοτητες, δεν αλλαζει αυτο με τα χρονια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Εχεις μεγαλωσει με εναν συγκεκριμενο τροπο, δεν εχει να κανει με ηλικια. Και σημερα υπαρχουν παιδια με ελαχιστες ελευθερες επαφες με αλλα συνομηλικα, και κυριως τον κοινωνικο κυκλο των γονιων και εξωσχολικες δραστηριοτητες, δεν αλλαζει αυτο με τα χρονια. 

     

    Οι φίλοι από τις εξωσχολικές δραστηριότητες δεν είναι ελεύθερες επαφές; Γιατί θεωρείς ότι οι φίλοι του σχολείου είναι και των δραστηριοτήτων δεν είναι; Το θεωρείς κάπως καταπιεστικό; Δεν έχω καταλάβει, ειλικρινά ρωτάω. Γιατί τοση έμφαση στους συμμαθητές του σχολείου και πρωί και απόγευμα και σ/κ; Ίσα ίσα με των δραστηριοτήτων ταιριάζεις και περισσότερο γιατί όσο περνάνε τα χρόνια έχεις το κοινό χόμπι που σε δένει ενώ με τους άλλους έχεις απλώς τα κοινά βιώματα του σχολείου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

     

    Οι φίλοι από τις εξωσχολικές δραστηριότητες δεν είναι ελεύθερες επαφές; Γιατί θεωρείς ότι οι φίλοι του σχολείου είναι και των δραστηριοτήτων δεν είναι; Το θεωρείς κάπως καταπιεστικό; Δεν έχω καταλάβει, ειλικρινά ρωτάω. Γιατί τοση έμφαση στους συμμαθητές του σχολείου και πρωί και απόγευμα και σ/κ; Ίσα ίσα με των δραστηριοτήτων ταιριάζεις και περισσότερο γιατί όσο περνάνε τα χρόνια έχεις το κοινό χόμπι που σε δένει ενώ με τους άλλους έχεις απλώς τα κοινά βιώματα του σχολείου.

    Νομιζω ότι η έμφαση δίνεται στο ελεύθερο παιχνίδι με φίλους κ το δέσιμο με συμμαθητές κ όχι στην προέλευση των φίλων. Δηκαδη στο να κοινωνικοποιείται το παιδί παίζοντας, εκτός ύψη οργανωμένων σχολικών ή εξωσχολικών δραστηριοτήτων. Λογικό ακούγεται. Απλώς δεν φανταζόμουν ότι θεωρείται αυτονόητο να γίνεται τακτικά κ να λαμβάνεται υπ όχι στον προγραμματισμό της οικογένειας σε καθημερινή βάση. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 22 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Κ εμάς το σχολείο που σκεφτόμαστε για το δημοτικό έχει κατα βάση παιδθα από τα χωριά του νησιού, αν είναι να πρέπει να τους συναντάμε κ μετά, θα είναι δύσκολο γιατί δεν ξέρω ποσα παιδιά κατεβαίνουν στη χώρα για εξωσχολικά στις μικρές ηλικίες. Αυτόν τον παράγοντα δεν τον είχα σκεφτεί καθολου. 

     

    Για μένα δεν μπορείς να προεξοφλήσεις από τώρα τίποτα και δεν μπορεί να είναι λόγος αυτός να μην πας το παιδί σε ένα σχολείο το οποίο κρίνεις ότι εκπαιδευτικά/παιδαγωγικά θα του προσφέρει περισσότερα πράγματα.

     

    Άλλωστε, φαντάζομαι ότι δεν μιλάμε για απαγορευτικές αποστάσεις, έχετε και το προνόμιο ότι έχετε ελεύθερα τα απογεύματα. Εξάλλου δεν πρέπει να συναντάτε κανέναν μετά το σχολείο, αν θέλετε το κάνετε και εάν θέλετε η απόσταση δεν μπορεί να δημιουργεί τόσες δυσκολίες, δεν μιλάμε για Μαρούσι - Βάρκιζα.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    Just now, Έσπερος είπε:

    Νομιζω ότι η έμφαση δίνεται στο ελεύθερο παιχνίδι με φίλους κ το δέσιμο με συμμαθητές κ όχι στην προέλευση των φίλων. Δηκαδη στο να κοινωνικοποιείται το παιδί παίζοντας, εκτός ύψη οργανωμένων σχολικών ή εξωσχολικών δραστηριοτήτων. Λογικό ακούγεται. Απλώς δεν φανταζόμουν ότι θεωρείται αυτονόητο να γίνεται τακτικά κ να λαμβάνεται υπ όχι στον προγραμματισμό της οικογένειας σε καθημερινή βάση. 

     

    Ναι λογικό αυτό, αλλά με παιδιά από οικογενειακούς φίλους απ'ο,τι καταλαβαίνω δεν θεωρείται το ίδιο, παρολο που κι αυτό είναι κοινωνικοποίηση μέσω παιχνιδιού και του ανοίγεις και μεγαλύτερο κύκλο (διπορτο που λέει και η Belmar). Φυσικά δεν λέω να θέλει να δει ένα συμμαθητή και να το πας με το ζόρι σε δικούς σου φίλους που ούτε που ξέρει τα παιδιά τους κ να κάνουν παρέα αναγκαστικά για να περάσει η ωρα, όπως πολλές φορές γινόταν στην εποχή μας. Μιλάω για στενούς φίλους των γονέων που βρίσκονται τακτικά και τα παιδιά έχουν γίνει φίλοι. Αυτό δεν υπάρχει πια; Κυρίως με συμμαθητές βρίσκονται οι οικογένειες; 

    Πάντως θυμάμαι πολύ παιχνίδι στα διαλείμματα, που μας κάλυπτε, δεν νιώθαμε την ανάγκη να βρεθούμε και το απόγευμα, δεν ήταν κάποια καταπίεση δηλαδή αυτό. 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, little lamb είπε:

     

    Οι φίλοι από τις εξωσχολικές δραστηριότητες δεν είναι ελεύθερες επαφές; Γιατί θεωρείς ότι οι φίλοι του σχολείου είναι και των δραστηριοτήτων δεν είναι; Το θεωρείς κάπως καταπιεστικό; Δεν έχω καταλάβει, ειλικρινά ρωτάω. Γιατί τοση έμφαση στους συμμαθητές του σχολείου και πρωί και απόγευμα και σ/κ; Ίσα ίσα με των δραστηριοτήτων ταιριάζεις και περισσότερο γιατί όσο περνάνε τα χρόνια έχεις το κοινό χόμπι που σε δένει ενώ με τους άλλους έχεις απλώς τα κοινά βιώματα του σχολείου.

     

    Oχι, προς Θεού. Αναφερόμουν στο να μην συναντιέσαι με φίλους γενικώς ως παιδί δημοτικού, εκτός αν είναι καλεσμένοι των γονιών. Στον να μην μπαίνει στο πλάνο των γονιών ότι τα παιδιά θα έχουν την "δική τους" κοινωνική ζωή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Oχι, προς Θεού. Αναφερόμουν στο να μην συναντιέσαι με φίλους γενικώς ως παιδί δημοτικού, εκτός αν είναι καλεσμένοι των γονιών. Στον να μην μπαίνει στο πλάνο των γονιών ότι τα παιδιά θα έχουν την "δική τους" κοινωνική ζωή.

     

    Οκ αυτό κατανοητό. Πιστεύω ότι η αλήθεια είναι κάπου στη μέση, γιατί κι αν και τα απογεύματα και τα σ/κ βρίσκονται με φίλους των παιδιών, μετά δεν θα βρίσκονται με φίλους των γονιών. Ή τέλος πάντων πλέον φίλοι των γονιών έχουν γίνει οι γονείς των άλλων παιδιών, ενώ μπορεί να συμβεί και το αντίστροφο, το παιδί να αποκτήσει φίλους που να είναι τα παιδιά των οικογενειακών φίλων. Μπορούν να γίνονται και τα δύο. Απλώς παλιά το χειρίζονταν λάθος, γι'αυτό είμαστε λίγο προκατειλημμένοι και θεωρούμε ότι το παιδί πιέζεται με τις δικές μας παρέες. Δεν κάνανε αρκετή παρέα με τους φίλους τους ώστε να γίνουμε κι εμείς φίλοι με τα παιδιά τους κ να μας είναι ευχάριστο, πήγαιναν μόνο σε γιορτές, ή κάθε σ/κ σε διαφορετικο φίλο ή συγγενή, κι έτσι ένα παιδί που το βλέπαμε δύο φορές το χρόνο προφανώς και μας ήταν βαρετό.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb said:

     

    Οκ αυτό κατανοητό. Πιστεύω ότι η αλήθεια είναι κάπου στη μέση, γιατί κι αν και τα απογεύματα και τα σ/κ βρίσκονται με φίλους των παιδιών, μετά δεν θα βρίσκονται με φίλους των γονιών. Ή τέλος πάντων πλέον φίλοι των γονιών έχουν γίνει οι γονείς των άλλων παιδιών, ενώ μπορεί να συμβεί και το αντίστροφο, το παιδί να αποκτήσει φίλους που να είναι τα παιδιά των οικογενειακών φίλων. Μπορούν να γίνονται και τα δύο. Απλώς παλιά το χειρίζονταν λάθος, γι'αυτό είμαστε λίγο προκατειλημμένοι και θεωρούμε ότι το παιδί πιέζεται με τις δικές μας παρέες. Δεν κάνανε αρκετή παρέα με τους φίλους τους ώστε να γίνουμε κι εμείς φίλοι με τα παιδιά τους κ να μας είναι ευχάριστο, πήγαιναν μόνο σε γιορτές, ή κάθε σ/κ σε διαφορετικο φίλο ή συγγενή, κι έτσι ένα παιδί που το βλέπαμε δύο φορές το χρόνο προφανώς και μας ήταν βαρετό.

     

    Πάντως αυτό νομίζω ότι προκύπτει ως ζήτημα από τη στιγμή που σταματάει να υπάρχει η έννοια της "γειτονιάς" και το παιδί για να δει φίλους πρέπει να πάει είτε σχολείο/δραστηριότητα είτε να το πάει κάπου ο γονιός. Εάν υπάρχει γειτονιά όπου το παιδί απλά βγαίνει έξω και παίζει, αποκτά πολύ νωρίτερα μια δική του αυτόνομη κοινωνική ζωή, όπου δεν χρειάζεται να είναι καν παρόν ο γονιός ή τέλως πάντων καοις μεγαλύτερος, δάσκαλος, επιβλέπων κτλ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Belmar είπε:

     

    Πάντως αυτό νομίζω ότι προκύπτει ως ζήτημα από τη στιγμή που σταματάει να υπάρχει η έννοια της "γειτονιάς" και το παιδί για να δει φίλους πρέπει να πάει είτε σχολείο/δραστηριότητα είτε να το πάει κάπου ο γονιός. Εάν υπάρχει γειτονιά όπου το παιδί απλά βγαίνει έξω και παίζει, αποκτά πολύ νωρίτερα μια δική του αυτόνομη κοινωνική ζωή, όπου δεν χρειάζεται να είναι καν παρόν ο γονιός ή τέλως πάντων καοις μεγαλύτερος, δάσκαλος, επιβλέπων κτλ.

     

    Καλά αυτό στις μεγάλες πόλεις είχε πάψει από τη δεκαετία του 90 που ήμουν στο δημοτικό... Νομίζω γύρω στην Πέμπτη Δημοτικού αρχίσαμε να πηγαινοερχομαστε μόνοι. Αλλά και πιο πριν δεν νομίζω παιδιά πρωτης-δευτερας να έβγαιναν μόνα. Ή κάνω λάθος;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

     

    Καλά αυτό στις μεγάλες πόλεις είχε πάψει από τη δεκαετία του 90 που ήμουν στο δημοτικό... Νομίζω γύρω στην Πέμπτη Δημοτικού αρχίσαμε να πηγαινοερχομαστε μόνοι. Αλλά και πιο πριν δεν νομίζω παιδιά πρωτης-δευτερας να έβγαιναν μόνα. Ή κάνω λάθος;

     

    Just now, Belmar είπε:

     

    Πάντως αυτό νομίζω ότι προκύπτει ως ζήτημα από τη στιγμή που σταματάει να υπάρχει η έννοια της "γειτονιάς" και το παιδί για να δει φίλους πρέπει να πάει είτε σχολείο/δραστηριότητα είτε να το πάει κάπου ο γονιός. Εάν υπάρχει γειτονιά όπου το παιδί απλά βγαίνει έξω και παίζει, αποκτά πολύ νωρίτερα μια δική του αυτόνομη κοινωνική ζωή, όπου δεν χρειάζεται να είναι καν παρόν ο γονιός ή τέλως πάντων καοις μεγαλύτερος, δάσκαλος, επιβλέπων κτλ.

    Μα κι ‘γώ αναρωτιέμαι για ποιο παιχνίδι στη γειτονιά μιλάμε. Ο άντρας μου το έχει προλάβει όντως. Αλλά μεγάλωσε στα μέσα-τέλη του 70. Δεν νομίζω  ότι πολλές μανάδες εδώ έχουν ζήσει παιχνίδι στη γειτονιά. 

     

    Εμεις παίζαμε τα απογεύματα με τα ξαδέρφια, τώρα που το σκέφτομαι. Οπότε είχαμε παιδική παρέα για παιχνίδι. 

     

    Just now, little lamb είπε:

     

    Οκ αυτό κατανοητό. Πιστεύω ότι η αλήθεια είναι κάπου στη μέση, γιατί κι αν και τα απογεύματα και τα σ/κ βρίσκονται με φίλους των παιδιών, μετά δεν θα βρίσκονται με φίλους των γονιών. Ή τέλος πάντων πλέον φίλοι των γονιών έχουν γίνει οι γονείς των άλλων παιδιών, ενώ μπορεί να συμβεί και το αντίστροφο, το παιδί να αποκτήσει φίλους που να είναι τα παιδιά των οικογενειακών φίλων. Μπορούν να γίνονται και τα δύο. Απλώς παλιά το χειρίζονταν λάθος, γι'αυτό είμαστε λίγο προκατειλημμένοι και θεωρούμε ότι το παιδί πιέζεται με τις δικές μας παρέες. Δεν κάνανε αρκετή παρέα με τους φίλους τους ώστε να γίνουμε κι εμείς φίλοι με τα παιδιά τους κ να μας είναι ευχάριστο, πήγαιναν μόνο σε γιορτές, ή κάθε σ/κ σε διαφορετικο φίλο ή συγγενή, κι έτσι ένα παιδί που το βλέπαμε δύο φορές το χρόνο προφανώς και μας ήταν βαρετό.

    Αν κάποια παιδιά συναντιούνται μετά το σχολείο κ αλλά όχι, σίγουρα δημιουργείται θέμα δεσίματος. απ αυτήν την άποψη θεωρώ λογικό να προτιμά το παιδάκι τους συμμαθητές του. Εμένα δεν με εκπλήσσει αυτό, όσο το ότι πρέπει να εχεις το άγχος του play date κ όταν πάνε σχολείο. Νόμιζα ότι η κοινωνικοποίηση καλύπτεται εκεί κ δεν χρειάζεται να κανεις κάτι παραπάνω. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, little lamb said:

     

    Καλά αυτό στις μεγάλες πόλεις είχε πάψει από τη δεκαετία του 90 που ήμουν στο δημοτικό... Νομίζω γύρω στην Πέμπτη Δημοτικού αρχίσαμε να πηγαινοερχομαστε μόνοι. Αλλά και πιο πριν δεν νομίζω παιδιά πρωτης-δευτερας να έβγαιναν μόνα. Ή κάνω λάθος;

     

    Επειδή μεγάλωσα σε επαρχία, αυτο με τη γειτονιά το πρόλαβα σε μεγάλο βαθμό. Τα απογεύματα βγαίναμε στη γειτονιά και παίζαμε με όποιον ήταν διαθέσιμος, ακόμα και σε πολύ μικρές ηλικίες.

    Just now, Έσπερος said:

     

    Μα κι ‘γώ αναρωτιέμαι για ποιο παιχνίδι στη γειτονιά μιλάμε. Ο άντρας μου το έχει προλάβει όντως. Αλλά μεγάλωσε στα μέσα-τέλη του 70. Δεν νομίζω  ότι πολλές μανάδες εδώ έχουν ζήσει παιχνίδι στη γειτονιά. 

     

    Εμεις παίζαμε τα απογεύματα με τα ξαδέρφια, τώρα που το σκέφτομαι. Οπότε είχαμε παιδική παρέα για παιχνίδι. 

     

    Αν κάποια παιδιά συναντιούνται μετά το σχολείο κ αλλά όχι, σίγουρα δημιουργείται θέμα δεσίματος. απ αυτήν την άποψη θεωρώ λογικό να προτιμά το παιδάκι τους συμμαθητές του. Εμένα δεν με εκπλήσσει αυτό, όσο το ότι πρέπει να εχεις το άγχος του play date κ όταν πάνε σχολείο. Νόμιζα ότι η κοινωνικοποίηση καλύπτεται εκεί κ δεν χρειάζεται να κανεις κάτι παραπάνω. 

     

    Εγω όπως είπ και πιο πανω πρόλαβα το παιχνίδι στη γειτονιά, μάλιστα επειδή οι ηλικίες κυμαίνονται από +8 χρόνια μέχρι -3, τα μικρότερα παιδιά κατά κάποιο τρόπο τα πρόσεχαν πι μεγαλύτεροι και όλοι απολαμβάναμε τρομερη ελευθερία. 

    Στην επαρχία υπάρχει ακόμα το παιχνίδι αυτού του τύπου και είναι ζηλευτό πραγματικά. Σε μεγαλύτερες πόλεις, το βλέπω σε καποιες τυχερές περιπτώσεις παιδιών στην ίδια πολυκατοικία με καποιο ελεύθερο χώρο πχ αλλά σίγουρα πολύ διαφορετικά από ότι στην επαρχία.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κ εγω το εζησα.γεννημενη το 86 στην επαρχια.απο τριτη δημοτικου κατεβαινα να παιξω μονη.σπανια επρεπε να με πανε καπου.ακομη κ μικροτερη,ημουν τυχερη ειχαμε αλλες  3οικογενειες στην πολυκατοικια οποτε βλεπαμε φιλους

    οσο για το θεμα σου chryssoum,ετσι οπως το εγραψες αρχικα θα σου ελεγα οτι μαλλον κ εσυ κλεινεις προς το κοντινο δημοσιο.το περιεγραφες πολυ δυσκολο το ολο εγχειρημα

    αλλα τελικα συμφωνω με την deena.δοκιμαστε το.αν τα καταφερεις του χρονου με το μωρο κ δυο διαφορετικα σχολεια,νομιζω θα τα καταφερετε.ιδανικο να ειναι κ οι εργασιες σας κοντα

    κ απλα θα δουλεψετε λιγο τις παρεες της γειτονιας για να μην χανει επαφη οταν ειναι κλειστο το σχολειο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Αν κάποια παιδιά συναντιούνται μετά το σχολείο κ αλλά όχι, σίγουρα δημιουργείται θέμα δεσίματος. απ αυτήν την άποψη θεωρώ λογικό να προτιμά το παιδάκι τους συμμαθητές του. Εμένα δεν με εκπλήσσει αυτό, όσο το ότι πρέπει να εχεις το άγχος του play date κ όταν πάνε σχολείο. Νόμιζα ότι η κοινωνικοποίηση καλύπτεται εκεί κ δεν χρειάζεται να κανεις κάτι παραπάνω. 

     

    Καλά ούτως ή άλλως δεν συναντιούνται όλα μαζί, οπότε το καθένα δένεται με άλλα. Και αν κάποια δεν συναντιούνται, θα δεθουν μεταξύ τους μιας που δεν θα είναι ήδη σε κάποια παρέα του απογεύματος. Ούτως ή άλλως ποτέ δεν δενόταν όλη η τάξη μαζί. Το μόνο που θυμάμαι είναι κάποιες χρονιές στο δημοτικό που ήμασταν μόνο 8 κορίτσια στην τάξη και καμιά 20αρια αγόρια και τότε όντως κάναμε παρέα όλα τα κορίτσια μαζί, και τα 8.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και στην Αθήνα σε πάρα πολλές γειτονιές μέχρι τουλάχιστον το 95-2000 υπήρχε το παιχνίδι στη γειτονιά.....χάθηκε οταν ξεκινησε η προ-ολυμπιακή πολυκατοικία περισσότερο, οπότε υπήρξε ένα δεύτερο κύμα "μετανάστευσης" εντός Αθήνας αυτή τη φορά, προς πιο εξωτερικά προάστια. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον τρόπο που σηκώθηκαν ξαφνικά στη γειτονιά 5-6 τέτοιες πολυκατοικίες που γέμισαν με ανθρώπους που τελικά δε γνωρίσαμε ποτέ, ενώ πριν δεν υπήρχε σπίτι στα 200 μέτρα που να μην ξέρουμε ποιος μένει....Και κάπου εκει σταμάτησε εντελώς το θέμα με τη γειτονιά...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ το πρόλαβα το παιχνίδι στην γειτονιά γιατί μεγάλωσα σε επαρχία. Και εδώ που ζούμε υπάρχει πολύ το παιχνίδι στην γειτονιά με λίγο πιο διαφορετική μορφή. Θα ήθελα να το ζήσουν τα παιδιά μου. Τέλος πάντων αποφάσισαμε να την στείλουμε του χρόνου και βλέπουμε. Εάν μας αρέσει παίζει όντως να μετακομισουμε κάπου πιο κοντά στο μέλλον. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Έσπερος είπε:

    Εμένα δεν με εκπλήσσει αυτό, όσο το ότι πρέπει να εχεις το άγχος του play date κ όταν πάνε σχολείο. Νόμιζα ότι η κοινωνικοποίηση καλύπτεται εκεί κ δεν χρειάζεται να κανεις κάτι παραπάνω. 


    Δεν είναι ότι «χρειάζεται να κανείς το κάτι παραπάνω», με την έννοια της «υποχρέωσης» ή του «βάρους», αλλά συνήθως τα παιδιά το ζητάνε και τα ευχαριστεί, το προτιμούν από το να είναι μόνα με τους γονείς τους στο σπίτι, πως να το κάνουμε...

     

    Φυσικα δεν απαιτείται να είσαι συνεχώς σε ετοιμότητα να κανονίζεις συναντήσεις, αρκεί να έχει το παιδί την αίσθηση ότι μπορεί να ζητήσει να συναντήσει έναν φίλο του ένα απόγευμα εάν το θελήσει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 50 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Εμένα δεν με εκπλήσσει αυτό, όσο το ότι πρέπει να εχεις το άγχος του play date κ όταν πάνε σχολείο. Νόμιζα ότι η κοινωνικοποίηση καλύπτεται εκεί κ δεν χρειάζεται να κανεις κάτι παραπάνω. 

    Προσωπικά δε θα μπορούσα να πιστέψω ότι η κοινωνικοποίηση ενός παιδιού καλύπτεται μόνο στο σχολείο. Παιχνίδι με συνομήλικα μόνο στο διάλειμμα δηλαδή; Και τις υπόλοιπες ώρες τι θα κάνει; Διάβασμα, δραστηριότητες και παρέα με τον μπαμπά και τη μαμά; Προφανώς και θα συναντά φίλους, θα κάνει playdates κτλ. Στη θέση σας πάντως που κατά καιρούς λες ότι χρειάζεστε διεύρυνση του κύκλου σας θα έβρισκα τα playdates μια εξαιρετική ευκαιρία για εύρεση παρέας. Σε καμία περίπτωση δε θα με αγχωναν, απεναντίας θα τα επιδίωκα.

     

    @Chrysoum από τα posts σου φαινόταν νομίζω από την αρχή ότι θα επέλεγες το μακρινό σχολείο και δε σε αδικώ. Η  έλλειψη εμμονής με την τεχνολογία και η καλλιέργεια αρχών είναι σημαντικά εφόδια που μπορεί να λάβει ένα παιδί από το σχολείο του. Αν δε τα δρομολόγια συμπίπτουν και με τα ωράρια εργασίας ενός από τους δυό σας νομίζω ότι δεν υπάρχει ουσιαστικό πρόβλημα. Η παρέα με τα παιδιά της γειτονιάς μπορεί επίσης να επιτευχθεί ακόμα και αν πηγαίνουν σε άλλα σχολεία τουλάχιστον για κάποια χρόνια. Και τελευταίο και πολύ σημαντικό σε λίγα χρόνια θα έχεις 3 παιδιά στο σπίτι σου που δεδομένης της μικρής διαφοράς ηλικίας τους θα παίζουν καθημερινά μαζί, οπότε είσαι τυχερή σε αυτό γιατί πολλές ανάγκες για παιχνίδι θα καλύπτονται και εντός σπιτιού. Αλίμονο σε εμάς με τα μοναχοπαίδια που θα πρέπει να βρισκόμαστε σε διαρκή αναζήτηση παρεούλας για παιχνίδι :).

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πραγματικα αυτο το σημειο δ το ειχα προσεξει στο μνμ της εσπερος

    Το play date δ ειναι κτ για να σε αγχωσει

    Αλλα ξερεις πως ειναι το ωραριο στα σχολεια. Ειναι αρκετος ο χρονος αλληλεπιδρασης των παιδιων στα διαλλειμματα; 

    Ενταξει μπορει να ειναι απλα να χαζολογησουν μιση ωριτσα στο σχολασμα καθως γυρνανε σπιτι. Αλλα εχουν ιδιες δραστηριοτητες. Αλλα μενουν κοντα η λογω εργασιας γονεων διαβαζουν μαζι. Σιγουρα θα θελουν τις παρεες τους κ τα σ/κ. Εκτος αν τυχαινει να εχετε συγγενεις η φιλους με παιδια κοντινη σε ηλικια κ τα βρισκουν

    Προ κορονοιου θα ειχες κ πολλες προσκλησεις σε παρτυ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Anna3011 είπε:

    Προσωπικά δε θα μπορούσα να πιστέψω ότι η κοινωνικοποίηση ενός παιδιού καλύπτεται μόνο στο σχολείο. Παιχνίδι με συνομήλικα μόνο στο διάλειμμα δηλαδή; Και τις υπόλοιπες ώρες τι θα κάνει; Διάβασμα, δραστηριότητες και παρέα με τον μπαμπά και τη μαμά; Προφανώς και θα συναντά φίλους, θα κάνει playdates κτλ. 

     

    @Chrysoum

     

    Διαβάζοντάς το συνειδητοποιησα ότι ίσως παίζει ρόλο το αν ένα παιδί έχει αδέρφια σε κοντινή ηλικία και σκέφτηκα ότι σήμερα πάρα πολλές οικογένειες έχουν ένα παιδί, ενώ παλιά οι περισσότεροι είχαμε αδέρφια και γι'αυτό δεν υπήρχε τόση ανάγκη για παρέα τα απογεύματα και καλυπτομασταν από το σχολείο και τις δραστηριότητες. Και ξαδέρφια όπως είπε η Έσπερος, καθως τη δεκαετία του 90 οι "οικογενειακές πολυκατοικίες" στην Αθήνα ήταν η τελευταία λέξη της μόδας. Και πάνω που σκεφτόμουν αυτά ήρθε το τέλος του μηνύματός σου και επιβεβαίωσε τη σκέψη μου.

    Just now, Anna3011 είπε:

    Και τελευταίο και πολύ σημαντικό σε λίγα χρόνια θα έχεις 3 παιδιά στο σπίτι σου που δεδομένης της μικρής διαφοράς ηλικίας τους θα παίζουν καθημερινά μαζί, οπότε είσαι τυχερή σε αυτό γιατί πολλές ανάγκες για παιχνίδι θα καλύπτονται και εντός σπιτιού. Αλίμονο σε εμάς με τα μοναχοπαίδια που θα πρέπει να βρισκόμαστε σε διαρκή αναζήτηση παρεούλας για παιχνίδι :).

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κ εγώ γεννημένη το 89 απ' τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι τα παιχνίδια κ της παρέες της γειτονιάς.. Ωραία περνούσαμε!

     

    @Chrysoum απ' τη στιγμή που σου αρέσει το μακρινό σχολείο να το προτιμησετε. Κ αν τλκ καταλάβεις ότι δεν μπορείτε τις μετακινήσεις πηγαίνετε στο δημοτικό στο κοντινό σας. Όσο για τις παρέες μια χαρά τα παιδάκια μπορούν να κάνουν παρέες στο σχολείο αλλά κ εξωσχολικές από τα παιδάκια της γειτονιάς!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Anna3011 said:

    Προσωπικά δε θα μπορούσα να πιστέψω ότι η κοινωνικοποίηση ενός παιδιού καλύπτεται μόνο στο σχολείο. Παιχνίδι με συνομήλικα μόνο στο διάλειμμα δηλαδή; Και τις υπόλοιπες ώρες τι θα κάνει; Διάβασμα, δραστηριότητες και παρέα με τον μπαμπά και τη μαμά; Προφανώς και θα συναντά φίλους, θα κάνει playdates κτλ. Στη θέση σας πάντως που κατά καιρούς λες ότι χρειάζεστε διεύρυνση του κύκλου σας θα έβρισκα τα playdates μια εξαιρετική ευκαιρία για εύρεση παρέας. Σε καμία περίπτωση δε θα με αγχωναν, απεναντίας θα τα επιδίωκα.

     

    @Chrysoum από τα posts σου φαινόταν νομίζω από την αρχή ότι θα επέλεγες το μακρινό σχολείο και δε σε αδικώ. Η  έλλειψη εμμονής με την τεχνολογία και η καλλιέργεια αρχών είναι σημαντικά εφόδια που μπορεί να λάβει ένα παιδί από το σχολείο του. Αν δε τα δρομολόγια συμπίπτουν και με τα ωράρια εργασίας ενός από τους δυό σας νομίζω ότι δεν υπάρχει ουσιαστικό πρόβλημα. Η παρέα με τα παιδιά της γειτονιάς μπορεί επίσης να επιτευχθεί ακόμα και αν πηγαίνουν σε άλλα σχολεία τουλάχιστον για κάποια χρόνια. Και τελευταίο και πολύ σημαντικό σε λίγα χρόνια θα έχεις 3 παιδιά στο σπίτι σου που δεδομένης της μικρής διαφοράς ηλικίας τους θα παίζουν καθημερινά μαζί, οπότε είσαι τυχερή σε αυτό γιατί πολλές ανάγκες για παιχνίδι θα καλύπτονται και εντός σπιτιού. Αλίμονο σε εμάς με τα μοναχοπαίδια που θα πρέπει να βρισκόμαστε σε διαρκή αναζήτηση παρεούλας για παιχνίδι :).

    Νομίζω το αν θα παίζουν μαζί επειδή είναι αδέρφια έχει να κάνει και με τα παιδιά, σίγουρα βοηθάει να είναι περισσότερα από ένα, ειδικά σε μικρές ηλικιες που ακόμη κι αν δεν ταιριάζουν παίζουν μαζί. Μετά όμως εξαρτάται πολύ από τα παιδιά. Βλέπω τα γειτονάκια μας που είναι κι αυτά 3 με παρόμοια διαφορά ηλικίας με τα δικά μου, ο μεγάλος με τον μικρό έπαιζαν μαζί μέχρι που ο μικρός έγινε 6, η μεσαία έφευγε και πήγαινε στις φιλες της στην γειτονιά να παίξει. Από τότε που και ο μικρός ξεκίνησε σχολείο δεν παίζουν πια τόσο μαζί, παίζει ο καθένας με τους φίλους του από το σχολείο. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 45 λεπτά , Anna3011 είπε:

    Προσωπικά δε θα μπορούσα να πιστέψω ότι η κοινωνικοποίηση ενός παιδιού καλύπτεται μόνο στο σχολείο. Παιχνίδι με συνομήλικα μόνο στο διάλειμμα δηλαδή; Και τις υπόλοιπες ώρες τι θα κάνει; Διάβασμα, δραστηριότητες και παρέα με τον μπαμπά και τη μαμά; Προφανώς και θα συναντά φίλους, θα κάνει playdates κτλ. Στη θέση σας πάντως που κατά καιρούς λες ότι χρειάζεστε διεύρυνση του κύκλου σας θα έβρισκα τα playdates μια εξαιρετική ευκαιρία για εύρεση παρέας. Σε καμία περίπτωση δε θα με αγχωναν, απεναντίας θα τα επιδίωκα.

     

    πρίν από 17 λεπτά , vicky86 είπε:

    Πραγματικα αυτο το σημειο δ το ειχα προσεξει στο μνμ της εσπερος

    Το play date δ ειναι κτ για να σε αγχωσει

    Αλλα ξερεις πως ειναι το ωραριο στα σχολεια. Ειναι αρκετος ο χρονος αλληλεπιδρασης των παιδιων στα διαλλειμματα; 

    Ενταξει μπορει να ειναι απλα να χαζολογησουν μιση ωριτσα στο σχολασμα καθως γυρνανε σπιτι. Αλλα εχουν ιδιες δραστηριοτητες. Αλλα μενουν κοντα η λογω εργασιας γονεων διαβαζουν μαζι. Σιγουρα θα θελουν τις παρεες τους κ τα σ/κ. Εκτος αν τυχαινει να εχετε συγγενεις η φιλους με παιδια κοντινη σε ηλικια κ τα βρισκουν

    Προ κορονοιου θα ειχες κ πολλες προσκλησεις σε παρτυ

    Μάλλον κάτι δεν διατυπώνω καλά. Απλώς μ έκανε εντύπωση το ότι είναι αυτονόητο να συναντιέται ένα παιδί με φίλους τις καθημερινές ενώ οι οικογένειες έχουν τόσες υποχρεώσεις κ τα παιδιά χρειάζονται κ ποιοτικές δραστηριότητες με τους γονείς. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

     

    Μάλλον κάτι δεν διατυπώνω καλά. Απλώς μ έκανε εντύπωση το ότι είναι αυτονόητο να συναντιέται ένα παιδί με φίλους τις καθημερινές ενώ οι οικογένειες έχουν τόσες υποχρεώσεις κ τα παιδιά χρειάζονται κ ποιοτικές δραστηριότητες με τους γονείς. 

    Δεν είχα καταλάβει ότι αναφερόσουν στις καθημερινές. Ναι εδώ συμφωνούμε, όσο μεγαλώνουν τα παιδιά και αυξάνεται το διάβασμα και οι δραστηριότητες όντως το playdate τις καθημερινές φαίνεται δύσκολο. Και εγώ για παράδειγμα βρίσκω ζόρικο να γυρίζω στις 6 κάθε μέρα και να πρέπει να τη βάλω στο αμάξι και να διανύω αποστάσεις για να την πάω στη φίλη της να παίξει. Αν ωστόσο είχαμε την τύχη να έχει φίλους πχ. στο διπλανό σπίτι ή έστω σε κοντινή απόσταση θα μπορούσαν να συναντηθούν φαντάζομαι μια χαλαρή καθημερινή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

     

    Μάλλον κάτι δεν διατυπώνω καλά. Απλώς μ έκανε εντύπωση το ότι είναι αυτονόητο να συναντιέται ένα παιδί με φίλους τις καθημερινές ενώ οι οικογένειες έχουν τόσες υποχρεώσεις κ τα παιδιά χρειάζονται κ ποιοτικές δραστηριότητες με τους γονείς. 

    αυτονοητο δ ειναι.ειδικα για δευτερα-πεμπτη.ο χρονος ειναι ελαχιστος κ ακομη πιο δυσκολο οσο μεγαλωνουν.πσκ πιο πιθανο.αλλα αν πχ στην γειτονια μενει ενας καλος φιλος,ειναι πιο πιθανο.εστω κ μια ωριτσα,η αν εχουν οι γονεις αντιθετα ωραρια οποτε κανουν παρεα κ βολευονται οι γονεις χρονικα

    η ανοιξη,πολυ πιο ευκολα θα πας μια βολτα στην παιδικη,εστω κ λιγο μια καθημερινη.κ θα περασουν καλυτερα αν ειναι οι σμαθητες απο το σχολειο που τους βλεπει συνεχεια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Anna3011 είπε:

    Δεν είχα καταλάβει ότι αναφερόσουν στις καθημερινές. Ναι εδώ συμφωνούμε, όσο μεγαλώνουν τα παιδιά και αυξάνεται το διάβασμα και οι δραστηριότητες όντως το playdate τις καθημερινές φαίνεται δύσκολο. Και εγώ για παράδειγμα βρίσκω ζόρικο να γυρίζω στις 6 κάθε μέρα και να πρέπει να τη βάλω στο αμάξι και να διανύω αποστάσεις για να την πάω στη φίλη της να παίξει. Αν ωστόσο είχαμε την τύχη να έχει φίλους πχ. στο διπλανό σπίτι ή έστω σε κοντινή απόσταση θα μπορούσαν να συναντηθούν φαντάζομαι μια χαλαρή καθημερινή.

     

    3 ώρες πρίν, vicky86 είπε:

    αυτονοητο δ ειναι.ειδικα για δευτερα-πεμπτη.ο χρονος ειναι ελαχιστος κ ακομη πιο δυσκολο οσο μεγαλωνουν.πσκ πιο πιθανο.αλλα αν πχ στην γειτονια μενει ενας καλος φιλος,ειναι πιο πιθανο.εστω κ μια ωριτσα,η αν εχουν οι γονεις αντιθετα ωραρια οποτε κανουν παρεα κ βολευονται οι γονεις χρονικα

    η ανοιξη,πολυ πιο ευκολα θα πας μια βολτα στην παιδικη,εστω κ λιγο μια καθημερινη.κ θα περασουν καλυτερα αν ειναι οι σμαθητες απο το σχολειο που τους βλεπει συνεχεια

    Έτσι όπως το έγραψαν πιο πάνω, φαινόταν σαν να λενε ότι κάθε απόγευμα τα παιδιά θα ζητάνε να παίξουν με τους φίλους κ αν είναι μακριά θα πρέπει να ξανακάνουν το δρομολόγιο που κάνουν το πρωί. γι αυτό απόρησα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα