Gummy Bear

Ξαφνικά δεν θέλει τον μπαμπά του

    Recommended Posts

    Κορίτσια, ξαφνικά ο γιος μου σχεδόν 19 μηνών, δεν θέλει καθόλου τον μπαμπά του. Τι μπορεί να φταίει? Όλο αυτό Έχει αρχίσει από τότε που ξανά ξεκίνησε παιδικό σταθμό, δηλαδή 10 μέρες ακριβώς. Μήπως κάποιος τον πειράζει εκεί? Δεν ξέρω τι να σκεφτώ και αρχίζω να αγχώνομαι. Γενικά έχει όλο δασκάλες και έναν άντρα δάσκαλο. Δεν ξέρω γιατί σας τη λέω αυτή την πληροφορία... 

    Ο άντρας μου γενικά δεν έχει αλλάξει τη συμπεριφορά του, απεναντίας ασχολείται πολύ όπως και πριν. Το μόνο ίσως που εδώ και 10 μέρες άλλαξε είναι ότι ο άντρας μου ξανά έπιασε δουλειά μετά την άδεια και φεύγει πρωί και γυρνάει κατά τις 5 το απόγευμα, όπως και πριν δηλαδή. Αλλά όταν έρχεται ασχολείται και παίζει μαζί του. Τι να φταίει άραγε??? 

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Gummy Bear είπε:

    Κορίτσια, ξαφνικά ο γιος μου σχεδόν 19 μηνών, δεν θέλει καθόλου τον μπαμπά του. Τι μπορεί να φταίει? Όλο αυτό Έχει αρχίσει από τότε που ξανά ξεκίνησε παιδικό σταθμό, δηλαδή 10 μέρες ακριβώς. Μήπως κάποιος τον πειράζει εκεί? Δεν ξέρω τι να σκεφτώ και αρχίζω να αγχώνομαι. Γενικά έχει όλο δασκάλες και έναν άντρα δάσκαλο. Δεν ξέρω γιατί σας τη λέω αυτή την πληροφορία... 

    Ο άντρας μου γενικά δεν έχει αλλάξει τη συμπεριφορά του, απεναντίας ασχολείται πολύ όπως και πριν. Το μόνο ίσως που εδώ και 10 μέρες άλλαξε είναι ότι ο άντρας μου ξανά έπιασε δουλειά μετά την άδεια και φεύγει πρωί και γυρνάει κατά τις 5 το απόγευμα, όπως και πριν δηλαδή. Αλλά όταν έρχεται ασχολείται και παίζει μαζί του. Τι να φταίει άραγε??? 

     

     

    Λοιπον το παθαινει και η δικια μου οταν γυρναει ο αντρας μου μετα απο άδεια στην δουλειά.Αυτο που βοηθαει σε εμας ειναι να της λεω απο το πρωι που ειναι ο μπαμπας,οτι θα γυρισει οταν θα ξυπνησεις και τι θα κανουμε οταν ερθει,τι θα παίξουμε και πόσο ωραια θα περάσουμε.

    Βεβαια μπορει να δηλώνει και καποιο άγχος η συμπεριφορά του.Πριν τον παιδικό ποιος ηταν ο φροντιστής του μωρου?Ισως του πεσανε πολλες αλλαγες μαζεμένες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Sia20 είπε:

    Λοιπον το παθαινει και η δικια μου οταν γυρναει ο αντρας μου μετα απο άδεια στην δουλειά.Αυτο που βοηθαει σε εμας ειναι να της λεω απο το πρωι που ειναι ο μπαμπας,οτι θα γυρισει οταν θα ξυπνησεις και τι θα κανουμε οταν ερθει,τι θα παίξουμε και πόσο ωραια θα περάσουμε.

    Βεβαια μπορει να δηλώνει και καποιο άγχος η συμπεριφορά του.Πριν τον παιδικό ποιος ηταν ο φροντιστής του μωρου?Ισως του πεσανε πολλες αλλαγες μαζεμένες.

    Εγώ ήμουν ο κύριος φροντιστής. Βέβαια ήμασταν διακοπές 2,5 εβδομάδες μέσα έως τέλη Ιουλίου και πιο πριν ήταν σπίτι μαζί μου με τηλεεργασια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Gummy Bear είπε:

    Εγώ ήμουν ο κύριος φροντιστής. Βέβαια ήμασταν διακοπές 2,5 εβδομάδες μέσα έως τέλη Ιουλίου και πιο πριν ήταν σπίτι μαζί μου με τηλεεργασια. 

    Στον σταθμο κάνατε προσαρμογη?Τον πηγαινει ο μπαμπάς η τον παίρνει?Σιγουρα ειναι πολλες αλλαγές μαζεμενες αλλα συνηθως "ξεσπανε" στον κύριο φροντιστή.Μαζι σου ειναι οπως ηταν?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Sia20 είπε:

    Στον σταθμο κάνατε προσαρμογη?Τον πηγαινει ο μπαμπάς η τον παίρνει?Σιγουρα ειναι πολλες αλλαγές μαζεμενες αλλα συνηθως "ξεσπανε" στον κύριο φροντιστή.Μαζι σου ειναι οπως ηταν?

    Προς το παρόν, επειδή κάνω ακόμη τηλεεργασια, έχω τη δυνατότητα να τον πηγαίνω και να τον παίρνω εγώ. Αργότερα όμως όταν ξανά πάω στο γραφείο, θα τον αφήνω εγώ το πρωί και θα τον παίρνει ο πατέρας του. Έκανε την περασμένη εβδομάδα προσαρμογή και πήγε πολύ καλά. Ειλικρινά δεν ξέρω τι φταίει... Ελπίζω να μην τον έχει πειράξει κανείς... Είναι και σε ηλικία που δεν μιλάει ακόμα οπότε αγχώνομαι ακόμη λίγο... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, Gummy Bear είπε:

    Προς το παρόν, επειδή κάνω ακόμη τηλεεργασια, έχω τη δυνατότητα να τον πηγαίνω και να τον παίρνω εγώ. Αργότερα όμως όταν ξανά πάω στο γραφείο, θα τον αφήνω εγώ το πρωί και θα τον παίρνει ο πατέρας του. Έκανε την περασμένη εβδομάδα προσαρμογή και πήγε πολύ καλά. Ειλικρινά δεν ξέρω τι φταίει... Ελπίζω να μην τον έχει πειράξει κανείς... Είναι και σε ηλικία που δεν μιλάει ακόμα οπότε αγχώνομαι ακόμη λίγο... 

    Ναι η ηλικια ειναι δυσκολη λογω επικοινωνιας.Κοντα ειναι τα μικρα μας.Εμενα ειναι 21.Σιγουρα θα περασει.Θελει και υπομονη και κατανοηση απο τον μπαμπα.Δεν νομιζω να εχει συμβει κατι στον παιδικό.Ισως του λειπει και αντιδράει ετσι για να μην πληγωθει??

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Λοιπόν σήμερα όταν γύρισε ο άντρας μου στο σπίτι το απόγευμα και τον άκουσε η μεγάλη μου κόρη η οποια αυτή την εβδομάδα ξεκίνησε πάλι παιδικό μετά από 2 μήνες σχεδόν αρχίσε να κλαίει και να του λέει να φύγει. Γενικά παρατηρω ότι η συμπεριφορά της αλλάζει λίγο όταν πηγαίνει παιδικό και το αποδίδω στο ότι κουράζεται. Ίσως να φταίει αυτό και σε εσάς; εμάς μας βοηθάει να διαβάζουμε βιβλία χαλαρα για κανένα μισάωρο όταν γυρνάμε σπίτι για να χαλαρώνει. Αλλιώς θα το απέδιδα ότι απλά ήταν μια αλλαγή και κάπου ξεσπάει. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Chrysoum είπε:

    Λοιπόν σήμερα όταν γύρισε ο άντρας μου στο σπίτι το απόγευμα και τον άκουσε η μεγάλη μου κόρη η οποια αυτή την εβδομάδα ξεκίνησε πάλι παιδικό μετά από 2 μήνες σχεδόν αρχίσε να κλαίει και να του λέει να φύγει. Γενικά παρατηρω ότι η συμπεριφορά της αλλάζει λίγο όταν πηγαίνει παιδικό και το αποδίδω στο ότι κουράζεται. Ίσως να φταίει αυτό και σε εσάς; εμάς μας βοηθάει να διαβάζουμε βιβλία χαλαρα για κανένα μισάωρο όταν γυρνάμε σπίτι για να χαλαρώνει. Αλλιώς θα το απέδιδα ότι απλά ήταν μια αλλαγή και κάπου ξεσπάει. 

    Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση! Να σου πω την αλήθεια ανακουφιστηκα λίγο που δεν είμαι η μόνη που αντιμετωπίζω αυτό το θέμα. Θα δοκιμάσω και εγώ κάτι χαλαρό - αν και βιβλία διαβάζουμε πριν τον ύπνο - ίσως και μέσα στην ημέρα να τον βοηθήσει.... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νομίζω είναι της ηλικίας όλα τα παιδιά παθαίνουν τέτοια ξεσπάσματα, αυτό το διάστημα ο μεγάλος μου γιος θέλει να πηγαίνει μόνο με εμενα για ύπνο ενώ τώρα κ κανένα 6μηνο πήγαινε με τον μπαμπά του γιατί εγώ κοιμιζω εκείνη την ώρα τον μικρό.. Ένα άλλο διάστημα δεν ήθελε να πηγαίνει καθόλου στα πεθερικά μου μένουμε πάνω κάτω κ έχει καθημερινή επαφή μαζι τους τον τελευταίο καιρό ζητάει να κοιμηθεί στο παππού κ στη γιαγιά.. 

    Ακόμα κ ο μικρός τη μια θέλει κάποια πράγματα να τα κάνει αποκληστικσ με μένα την άλλη με διώχνει κ θέλει το μπαμπά του κ το αντίθετο.. 

    Αυτό που πρέπει να κάνει στη περίπτωση σας ο μπαμπάς είναι να του λέει εντάξει θα φύγω να σε αφήσω μόνο η με τη μαμά ότι ζητάει εκείνη την ώρα  αλλά οπότε με ζητήσεις θα είμαι εδώ για εσένα..., αυτό όταν το λέω στο μεγάλο μου γιο κάποιες φορές ανάλογα κ το πως θα είναι του λέω να σου δώσω ένα φιλάκι πριν φύγω; κ μου λέει ναι κ μωλις του το δίνω κάνει πως το βγάζει από το  μάγουλο του κ το πετάει :-P... 

    Εσύ ανέφερες κ τον άντρα που είναι στο παιδικό σταθμό σίγουρα σαν μαμά το ένστικτο σου θα ξέρει καλύτερα εγώ σαν τρίτο άτομο θα σου πω ότι μπορεί να του αρέσει η φροντίδα που παίρνει από τον κύριο στο σταθμό κ γιαυτό να αντιδρά έτσι στον μπαμπά τώρα ίσως βέβαια να είναι τυχαίο.. 

    Αυτά γενικά τα κάνουν τα παιδιά ήταν κ οι αλλαγές που έγιναν μέσα στο καλοκαίρι πιστεύω να το ξεπεράσει εύκολα... 

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, xaroumenh mama είπε:

    Νομίζω είναι της ηλικίας όλα τα παιδιά παθαίνουν τέτοια ξεσπάσματα, αυτό το διάστημα ο μεγάλος μου γιος θέλει να πηγαίνει μόνο με εμενα για ύπνο ενώ τώρα κ κανένα 6μηνο πήγαινε με τον μπαμπά του γιατί εγώ κοιμιζω εκείνη την ώρα τον μικρό.. Ένα άλλο διάστημα δεν ήθελε να πηγαίνει καθόλου στα πεθερικά μου μένουμε πάνω κάτω κ έχει καθημερινή επαφή μαζι τους τον τελευταίο καιρό ζητάει να κοιμηθεί στο παππού κ στη γιαγιά.. 

    Ακόμα κ ο μικρός τη μια θέλει κάποια πράγματα να τα κάνει αποκληστικσ με μένα την άλλη με διώχνει κ θέλει το μπαμπά του κ το αντίθετο.. 

    Αυτό που πρέπει να κάνει στη περίπτωση σας ο μπαμπάς είναι να του λέει εντάξει θα φύγω να σε αφήσω μόνο η με τη μαμά ότι ζητάει εκείνη την ώρα  αλλά οπότε με ζητήσεις θα είμαι εδώ για εσένα..., αυτό όταν το λέω στο μεγάλο μου γιο κάποιες φορές ανάλογα κ το πως θα είναι του λέω να σου δώσω ένα φιλάκι πριν φύγω; κ μου λέει ναι κ μωλις του το δίνω κάνει πως το βγάζει από το  μάγουλο του κ το πετάει :-P... 

    Εσύ ανέφερες κ τον άντρα που είναι στο παιδικό σταθμό σίγουρα σαν μαμά το ένστικτο σου θα ξέρει καλύτερα εγώ σαν τρίτο άτομο θα σου πω ότι μπορεί να του αρέσει η φροντίδα που παίρνει από τον κύριο στο σταθμό κ γιαυτό να αντιδρά έτσι στον μπαμπά τώρα ίσως βέβαια να είναι τυχαίο.. 

    Αυτά γενικά τα κάνουν τα παιδιά ήταν κ οι αλλαγές που έγιναν μέσα στο καλοκαίρι πιστεύω να το ξεπεράσει εύκολα... 

     

    Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου!! Αποτι καταλαβαίνω έχουμε να περάσουμε από πολλές τέτοιες φάσεις ακόμα όσο θα μεγαλώνει :D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Gummy Bear είπε:

    Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου!! Αποτι καταλαβαίνω έχουμε να περάσουμε από πολλές τέτοιες φάσεις ακόμα όσο θα μεγαλώνει :D

    Σίγουρα ναι, κ αν το πάρεις κ χαλαρά κ δείχνεις κατανοηση στο συναίσθημα του παιδιού θα το σκέφτεσαι κ θα γελάς (εγω πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτομαι τα παιδιά μου όταν είχαν αντίδραση απέναντι σε εμένα η στον άντρα μου κ μετά πως τρέχουν σε εμάς η πως ξαφνικά ξεχνάνε πως δε θέλουν τον μπαμπά κ του ζητάνε να παίξουν μαζί ότι δεν έπαιξαν τις μέρες που δεν τον ήθελαν η κ το αντίθετο να τους δώσω αγκαλιές κ φιλιά που δεν ήθελαν τις προηγούμενες μέρες κ γελάω μόνη μου.. :-x λάθος φατσουλα αλλά δε μπορώ να την βγάλω αυτή ήθελα να βάλω :-o

    • Χαχαχα 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     @Gummy Bear θα στοιχημάτιζα ότι ευθύνεται η αλλαγή της ρουτίνας του και το γεγονός ότι ο μπαμπάς ξεκίνησε δουλειά. Και εμείς τις τελευταίες μέρες βιώνουμε μια περίεργη κατάσταση. Γυρίσαμε από διακοπές 10 ημερών όπου είμασταν συνέχεια οι 3 μας και τη Δευτέρα ξεκινήσαμε και οι 2 δουλειά. Υποτίθεται ότι εγώ είχα και αυτή τη βδομάδα άδεια αλλά προέκυψε κάτι έκτακτο και έπρεπε να παω στο γραφείο οπότε δεν την είχα προετοιμάσει επαρκώς για την αλλαγή. Από τη μέρα που ξεκινήσαμε δουλειά και η μικρή (2,5 ετών) πηγαίνει στη μαμά μου (ως είθισται) βρίσκεται σε σύγχυση. Κάθε πρωί με παρακαλάει να μην πάω στη δουλειά και επειδή φεύγω πρώτη από το σπίτι, όταν μένει μόνη με τον μπαμπά (που την ετοιμάζει για να την πάει στη μαμά μου) σπαράζει στο κλάμα και μόνο αν με πάρουν τηλέφωνο και μου μιλήσει ηρεμεί. Στη γιαγιά περνάει υπέροχα. Το απόγευμα όμως που πάω να την πάρω μου κρατάει μούτρα και σήμερα μου είπε να φύγω. Στη συνέχεια έρχεται στα ίσια της, με αγκαλιάζει και μου λέει γλυκόλογα. Ενώ το βράδυ πήγαινε για ύπνο πότε με τον ένα και πότε με τον άλλο τώρα θέλει να κοιμάται μόνο μαζί μου και διώχνει τον πατέρα της. Τα 2 τελευταία βράδια ξυπνάει με κλάμα τη νύχτα και την παίρνουμε μαζί μας στο κρεβάτι, κάτι που γινόταν σπάνια μέχρι πρότινος. Χθες έπαιζε παιχνίδι ρόλων με τα κουκλάκια της και έβαζε το κουκλάκι να λέει ότι η μαμά του πρέπει να πάει στη δουλειά και αυτό θα μείνει μόνο του. Και το κερασάκι στην τούρτα σήμερα ζήτησε να κάτσει για το βραδυνό της στο καρεκλακι φαγητού που έχουμε προ πολλού ξεφορτωθεί και όταν της είπαμε ότι το χαρίσαμε σε ένα μωράκι πλάνταξε στο κλάμα, έκατσε στο πάτωμα και αρνιόταν να φάει. Προς στιγμή άρχισα να φοβάμαι ότι θα θυμηθεί και την πιπίλα. Γενικά έχω μείνει άναυδη με όλα αυτά γιατί είναι γενικά ένα πολύ καλό και συνεννοήσιμο παιδάκι. Όλο αυτό μου είναι πολύ ξένο. Γι αυτό και θεωρώ ότι η αλλαγή στη συμπεριφορά και της κόρης μου και του γιού σου οφείλεται στο γεγονός ότι συνήθισαν να είναι μαζί μας στις διακοπές και τώρα τους λείπουμε.

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Anna3011 είπε:

     @Gummy Bear θα στοιχημάτιζα ότι ευθύνεται η αλλαγή της ρουτίνας του και το γεγονός ότι ο μπαμπάς ξεκίνησε δουλειά. Και εμείς τις τελευταίες μέρες βιώνουμε μια περίεργη κατάσταση. Γυρίσαμε από διακοπές 10 ημερών όπου είμασταν συνέχεια οι 3 μας και τη Δευτέρα ξεκινήσαμε και οι 2 δουλειά. Υποτίθεται ότι εγώ είχα και αυτή τη βδομάδα άδεια αλλά προέκυψε κάτι έκτακτο και έπρεπε να παω στο γραφείο οπότε δεν την είχα προετοιμάσει επαρκώς για την αλλαγή. Από τη μέρα που ξεκινήσαμε δουλειά και η μικρή (2,5 ετών) πηγαίνει στη μαμά μου (ως είθισται) βρίσκεται σε σύγχυση. Κάθε πρωί με παρακαλάει να μην πάω στη δουλειά και επειδή φεύγω πρώτη από το σπίτι, όταν μένει μόνη με τον μπαμπά (που την ετοιμάζει για να την πάει στη μαμά μου) σπαράζει στο κλάμα και μόνο αν με πάρουν τηλέφωνο και μου μιλήσει ηρεμεί. Στη γιαγιά περνάει υπέροχα. Το απόγευμα όμως που πάω να την πάρω μου κρατάει μούτρα και σήμερα μου είπε να φύγω. Στη συνέχεια έρχεται στα ίσια της, με αγκαλιάζει και μου λέει γλυκόλογα. Ενώ το βράδυ πήγαινε για ύπνο πότε με τον ένα και πότε με τον άλλο τώρα θέλει να κοιμάται μόνο μαζί μου και διώχνει τον πατέρα της. Τα 2 τελευταία βράδια ξυπνάει με κλάμα τη νύχτα και την παίρνουμε μαζί μας στο κρεβάτι, κάτι που γινόταν σπάνια μέχρι πρότινος. Χθες έπαιζε παιχνίδι ρόλων με τα κουκλάκια της και έβαζε το κουκλάκι να λέει ότι η μαμά του πρέπει να πάει στη δουλειά και αυτό θα μείνει μόνο του. Και το κερασάκι στην τούρτα σήμερα ζήτησε να κάτσει για το βραδυνό της στο καρεκλακι φαγητού που έχουμε προ πολλού ξεφορτωθεί και όταν της είπαμε ότι το χαρίσαμε σε ένα μωράκι πλάνταξε στο κλάμα, έκατσε στο πάτωμα και αρνιόταν να φάει. Προς στιγμή άρχισα να φοβάμαι ότι θα θυμηθεί και την πιπίλα. Γενικά έχω μείνει άναυδη με όλα αυτά γιατί είναι γενικά ένα πολύ καλό και συνεννοήσιμο παιδάκι. Όλο αυτό μου είναι πολύ ξένο. Γι αυτό και θεωρώ ότι η αλλαγή στη συμπεριφορά και της κόρης μου και του γιού σου οφείλεται στο γεγονός ότι συνήθισαν να είναι μαζί μας στις διακοπές και τώρα τους λείπουμε.

    Αποτι καταλαβαίνω αν και δεν έχουν την ίδια ηλικία τα παιδιά μας και ο δικός μου δεν μιλάει ακόμα, ψηλό αντιδρούν παρόμοια οπότε ίσως να φταίει η αλλαγή που λες. Και ο δικός μου το βράδυ αρχίζει να κλαίει χωρίς λόγο, αλλά μιλάμε πάρα πολύ. Ίσως το κλάμα να είναι και ένας τρόπος αποσυμφόρησης από όλη την ημέρα και την αλλαγή. :roll:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    15 ώρες πρίν, Gummy Bear είπε:

    Κορίτσια, ξαφνικά ο γιος μου σχεδόν 19 μηνών, δεν θέλει καθόλου τον μπαμπά του. Τι μπορεί να φταίει? Όλο αυτό Έχει αρχίσει από τότε που ξανά ξεκίνησε παιδικό σταθμό, δηλαδή 10 μέρες ακριβώς. Μήπως κάποιος τον πειράζει εκεί? Δεν ξέρω τι να σκεφτώ και αρχίζω να αγχώνομαι. Γενικά έχει όλο δασκάλες και έναν άντρα δάσκαλο. Δεν ξέρω γιατί σας τη λέω αυτή την πληροφορία... 

    Ο άντρας μου γενικά δεν έχει αλλάξει τη συμπεριφορά του, απεναντίας ασχολείται πολύ όπως και πριν. Το μόνο ίσως που εδώ και 10 μέρες άλλαξε είναι ότι ο άντρας μου ξανά έπιασε δουλειά μετά την άδεια και φεύγει πρωί και γυρνάει κατά τις 5 το απόγευμα, όπως και πριν δηλαδή. Αλλά όταν έρχεται ασχολείται και παίζει μαζί του. Τι να φταίει άραγε??? 

     

     

    Το περάσαμε και ακόμα το περνάμε και εμείς παρόλο που άντρας μου δούλευε και δουλεύει δεν σταμάτησε για διακοπες....ξεκίνησε πριν κάνα μήνα που δεν ήθελε ούτε να τον βλέπει μόλις έμπαινε στο σπίτι έκλαιγε δεν ήθελε τίποτα ούτε να την κοιτάει δεν ήθελε και ερχόταν αγγαλια σε εμένα κλαίγοντας δεν έκανα κάτι τους άφησα μόνους ένα απόγευμα και έφυγα από το σπίτι και μια χαρά τα βρηκανε...τώρα είναι 20μηνων και κάποιες φορές το κάνει πάλι...νομίζω είναι η αντίδραση το ότι λείπει πολλές ώρες από το σπίτι φεύγει πριν ξυπνήσει η μικρή και έρχεται κατά τις 6-7το απόγευμα...και επειδή αντιλαμβάνεται ότι λείπει κάνει μούτρα και πείσματα!


    8Fh7p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ΒαλεντιναΧρηστος είπε:

    Το περάσαμε και ακόμα το περνάμε και εμείς παρόλο που άντρας μου δούλευε και δουλεύει δεν σταμάτησε για διακοπες....ξεκίνησε πριν κάνα μήνα που δεν ήθελε ούτε να τον βλέπει μόλις έμπαινε στο σπίτι έκλαιγε δεν ήθελε τίποτα ούτε να την κοιτάει δεν ήθελε και ερχόταν αγγαλια σε εμένα κλαίγοντας δεν έκανα κάτι τους άφησα μόνους ένα απόγευμα και έφυγα από το σπίτι και μια χαρά τα βρηκανε...τώρα είναι 20μηνων και κάποιες φορές το κάνει πάλι...νομίζω είναι η αντίδραση το ότι λείπει πολλές ώρες από το σπίτι φεύγει πριν ξυπνήσει η μικρή και έρχεται κατά τις 6-7το απόγευμα...και επειδή αντιλαμβάνεται ότι λείπει κάνει μούτρα και πείσματα!

    Αα ναι! Και ο άντρας μου λείπει πολλές ώρες, φεύγει προτού ξυπνήσει ο μικρός κατά τις 6 και γυρνάει κατά τις 5... Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα