Recommended Posts

    Just now, Yovanna είπε:

    Ναι! Μου είχε πει η μαία ότι ο γιατρός είναι πολύ ελαστικός στο θέμα του φαγητού! Μερακλής άνθρωπος! Την δεύτερη μέρα παστίτσιο και εκμέκ! Βέβαια δεν πολύ έτρωγα γιατί ήμουν χάλια σωματικά και ψυχολογικά. 

    Και ο δικός μου μερακλής ςίναι μάλλον! Τα λουκούλεια γεύματα ξεκίνησαν από την πρώτη μέρα! Τώρα που το σκέφτομαι ήταν και αυτός ένας λόγος που δεν ήθελα να φύγω :).

    @Yovanna πολύ κρίμα που δε χάρηκες τις πρώτες μέρες στο μαιευτήριο. Ήταν δύσκολη η αποθεραπεία αν κατάλαβα καλά; Εγώ μπορεί να τα έχω όλα τόσο ρόδινα στο κεφάλι μου μάλλον επειδή είχα λίγους πόνους, δεν ξέρω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Anna3011 said:

    Και ο δικός μου μερακλής ςίναι μάλλον! Τα λουκούλεια γεύματα ξεκίνησαν από την πρώτη μέρα! Τώρα που το σκέφτομαι ήταν και αυτός ένας λόγος που δεν ήθελα να φύγω :).

    @Yovanna πολύ κρίμα που δε χάρηκες τις πρώτες μέρες στο μαιευτήριο. Ήταν δύσκολη η αποθεραπεία αν κατάλαβα καλά; Εγώ μπορεί να τα έχω όλα τόσο ρόδινα στο κεφάλι μου μάλλον επειδή είχα λίγους πόνους, δεν ξέρω.

    Κοιτά, πονούσα πολύ τις 2 πρώτες μέρες. Μετά ήμουν μια χαρά! Στο σπίτι δεν παραπονέθηκα ποτέ ότι πονάω. Πέρα από αυτό, μου φέρθηκε πολύ άσχημα ο αναισθησιολόγος και είχε γίνει χάλια η ψυχολογία μου. Επίσης ήμουν σε πανικό. Φοβόμουν το μωρό. Το έφερναν και ανυπομονούσα να το πάρουν πίσω. Δεν το έλεγα βέβαια. Αν βάλεις και τους πόνους (και τις ενοχές διότι δεν έπρεπε να πονάω) και την αυπνία , ε δεν χάρηκα τίποτα. Αλλιώς το είχα φανταστεί. Ότι θα με έχουν στα ώπα ώπα και θα κάνουμε χαβαλέ με τους φίλους μας. Διότι αυτό κάναμε όταν πήγαινα επισκεπτήριο σε άλλες! Δεν το είχα δει ποτέ από την πλευρά της λεχώνας!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 19/8/2020 at 12:22 ΠΜ, Sentir...natureza είπε:

    Με αφορμη ενα αλλο θεμα θελησα να ανοιξω το παρον θεμα για να κανω γνωστο το επαγγελμα της βοηθου μητροτητας ή αλλιως doula (απο την ελληνικη λεξη "δουλα", η γυναικα που υπηρετει), το οποιο αποφασισα να ακολουθησω.

     

    Ο ρολος των βοηθων μητροτητας ειναι αρκετα γνωστος στο εξωτερικο, ενω και στην Ελλαδα αυξανονται οι βοηθοι μητροτητας παρ'ολο που ακομη δεν ειναι ευρεως γνωστος ο ρολος τους. Επιπλεον, εδω και 10 χρονια υπαρχει και ο αντιστοιχος ελληνικος συλλογος ο οποιος κανει και τις εκπαιδευσεις/πιστοποιησεις. Οποιος θα ηθελε να διαβασει περισσοτερες λεπτομερειες ή να βρει μια βοηθο μητροτητας ή να πιστοποιηθει ως μια, τοτε μπορει να κοιταξει στην ιστοσελιδα τους, mitrotita.org.  Υπαρχουν βοηθοι μητροτητας τοκετου ή λοχειας αλλα συνηθως εκπαιδευονται και στα δυο. Σκοπος τους ειναι να σταθουν διπλα στη γυναικα κατα την περιοδο της εγκυμοσυνης, του τοκετου και της λοχειας και να την ενδυναμωσουν, να την στηριξουν, να την ακουσουν, να την ανακουφισουν, να τη βοηθησουν σε αυτην την μεταβατικη και μεταμορφωτικη περιοδο της ζωης της.

     

    Βοηθος μητροτητας τοκετου: η γυναίκα που φροντίζει


    Η μητρότητα μοιάζει με ένα δώρο της φύσης στα θηλυκά πλάσματα, με τον τοκετό να είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του δώρου αυτού. Για αυτό το λόγο, η γυναίκα που γεννάει, εκτός από την ιατρική παρακολούθηση, έχει ανάγκη από αγάπη, ενθάρρυνση, σεβασμό. Από τα αρχαία χρόνια μέχρι τις παραδοσιακές κοινωνίες των γιαγιάδων μας, οι γυναίκες του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος ήταν αυτές που συμπαραστέκονταν και περιποιούνταν την επίτοκο. Σήμερα, που ο συγκεκριμένος ρόλος δεν ενσαρκώνεται πια από κανέναν, η Βοηθός Μητρότητας Τοκετού αναλαμβάνει να καλύψει αυτό το κενό. Μπορεί να κρατάει το χέρι της γυναίκας που γεννάει, να τη χαϊδεύει, να τη βοηθάει με την κίνηση και την αναπνοή, να την ενθαρρύνει ότι όλα θα πάνε καλά ή απλά να βρίσκεται διακριτικά και σιωπηλά στο πλάι της.


     

    Πιο συγκεκριμενα η βοηθος μητροτητας τοκετου: 

    •  αναγνωρίζει πως η γέννα είναι μια καθοριστική εμπειρία που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη της μητέρας για όλη της τη ζωή. Δίνοντας πληροφορίες και απαντώντας στις ερωτήσεις τους, βοηθάει τη γυναίκα και το σύντροφό της να διαμορφώσουν και να ακολουθήσουν ένα «πλάνο τοκετού» που θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους. Συχνά το ζευγάρι θέλει να ζήσει μαζί αυτές τις ξεχωριστές στιγμές. Η Βοηθός Μητρότητας θα προστατέψει την ιδιωτικότητά τους και θα ενθαρρύνει το σύντροφο να συμμετέχει στον τοκετό, στο βαθμό που ο ίδιος επιθυμεί.
    •  παραμένει στο πλάι της γυναίκας όσο κι αν διαρκέσει ο τοκετός, χωρίς διακοπές ή απουσίες. Έχει καλή γνώση της φυσιολογίας της γέννας καθώς και των συναισθηματικών αναγκών της επιτόκου. Δε σταματάει να παρέχει στη γυναίκα συναισθηματική και σωματική ανακούφιση ανάλογα με τις ιδιαίτερες ανάγκες της.
    • διευκολύνει τη γυναίκα να αντλήσει πληροφόρηση για την πορεία του τοκετού της αλλά και για τις επιλογές που έχει στη διάθεσή της, ώστε αυτή και ο σύντροφός της να μπορούν να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων βάσει επιστημονικών ερευνών/ δεδομένων. Επίσης, ενθαρρύνει την επίτοκο να εκφράσει τη γνώμη της, διευκολύνοντας την επικοινωνία μεταξύ αυτής, του συντρόφου της και του ιατρικού προσωπικού.
    • φροντίζει στο να διατηρηθεί ζωντανή κάθε πολύτιμη ανάμνηση από τις τρυφερές στιγμές του τοκετού. Ανεξάρτητα από τον τρόπο και τον τόπο που θα γεννήσει κάθε γυναίκα, η θύμηση της πρώτης επαφής με το νεογέννητο μωρό της θα τη γεμίζει πάντα με συγκίνηση.
    • δεν παρέχει ιατρικές συμβουλές και δε συμμετέχει σε κανενός είδους ιατρική πράξη.

     

    Ο ρόλος της περιορίζεται στη συναισθηματική και πρακτική υποστήριξη αλλά, μέσα από δεκάδες έρευνες που έχουν διεξαχθεί σε πολλά μέρη του κόσμου, φαίνεται πως είναι πολύ σημαντικός:

    • Οι γυναίκες βιώνουν με μεγαλύτερη ικανοποίηση την εμπειρία του τοκετού τους (34% λιγοτερες ασχημες εμπειριες τοκετου)
    • Μειώνεται η χρονική διάρκεια του τοκετού (κατα μ.ο. 40 λεπτα)
    • Μειώνονται οι πιθανότητες για επισκληρίδιο ή άλλη τοπική αναισθησία (κατα 9%) , μειωνεται η αναγκη για χρηση συνθετικης οκυτωκινης (κατα 31%), αυξανονται οι πιθανοτητες για αυθορμητη εναρξη τοκετου (αποφυγη προκλησης τοκετου) κατα 12%, μειωνονται οι πιθανοτητες για τοκετό με παρεμβάσεις (βεντούζα, εμβρυουλκός) ή με καισαρική τομή (κατα 28%).
    • Η σχέση μητέρας και βρέφους αρχίζει ομαλά, με σεβασμό και τρυφερότητα
    • Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν λιγότερα προβλήματα με τον θηλασμό
    • Μειωνονται οι πιθανοτητες χαμηλου apgar score στα νεογνα κατα 38%
    • Η νέα μητέρα εμφανίζει μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και λιγότερο άγχος, γεγονός που μειώνει τις πιθανότητες επιλόχειας κατάθλιψης
    • Ως συνέπεια όλων των παραπάνω, οι δαπάνες υγείας μειώνονται

     

    Συχνη ερωτηση 1: Εφοσον υπαρχουν επαγγελματιες υγειας που θα βρισκονται κοντα μου στον τοκετο, σε τι χρειαζομαι μια βοηθο μητροτητας;

     

    Η βοηθός μητρότητας είναι μια μητρική φιγούρα που βρίσκεται με διακριτικό τρόπο κοντά στην επίτοκο καθ’ όλη τη διάρκεια του τοκετού για να της προσφέρει ψυχολογική και σωματική/πρακτική υποστήριξη. Έχει ως αποκλειστική της φροντίδα τις ανάγκες της μητέρας, έτσι όπως τις αντιλαμβάνεται από την επαφή τους εκείνη την ώρα (αν συναντιούνται για πρώτη φορά στη διάρκεια του τοκετού) ή από την προηγούμενη επαφή τους, τις συναντήσεις και συζητήσεις που έχουν κάνει μέχρι τότε, και το πλάνο τοκετού της (αν έχουν προηγηθεί κάποιες συναντήσεις, κάτι που είναι ιδανικό και προτιμούν οι περισσότερες μητέρες). Η β.μ. δεν θα αλλάξει βάρδια, δεν θα αποπροσανατολιστεί από τυχόν ιατρικές ανησυχίες (γιατί η ιατρική παρακολούθηση βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια των επαγγελματιών υγείας), και έτσι μπορεί να στρέψει όλη της την προσοχή στη μητέρα και το μωρό, ώστε να τους υποστηρίξει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για να βιώσει η μητέρα τον τοκετό της έτσι όπως τον έχει ονειρευτεί, ή για να αντιμετωπίσει τυχόν δυσκολίες που μπορεί να παρουσιαστούν και να προσαρμοστεί ανάλογα στα νέα δεδομένα. Η β.μ. είναι στο πλάι της μητέρας για να τη βοηθήσει να αισθανθεί ενδυναμωμένη, ασφαλής, και ελεύθερη να ακούσει το σώμα της και το μωρό της σε αυτή την τόσο μοναδική εμπειρία του τοκετού. Η β.μ. δεν εκτελεί ιατρικές πράξεις όπως π.χ. λήψη πίεσης, θερμοκρασίας της επιτόκου ή έλεγχο καρδιακών παλμών του εμβρύου.

     

    Συχνη ερωτηση 2: Ποιος θα ειναι ο ρολος του πατερα στον τοκετο;

     

    Η παρουσία του συντρόφου στον τοκετό μπορεί να ενδυναμώσει τη σχέση του με τη γυναίκα του και την μελλοντική του οικογένεια. Ο βαθμός της συμμετοχής του στον τοκετό είναι μια απόφαση που ανήκει αποκλειστικά στο ζευγάρι, και μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή. Είναι σημαντικό για το ζευγάρι να έχει συζητήσει εκ των προτέρων πώς φαντάζεται το ρόλο του πατέρα στη διάρκεια του τοκετού, και να κάνουν ό,τι πιστεύουν ότι χρειάζεται για να φτάσουν στην καλύτερη για εκείνους απόφαση. Για άλλα ζευγάρια μπορεί αυτό που χρειάζονται να είναι η ενημέρωση, η γνώση, για άλλους μια ευκαιρία για συναισθηματική σύνδεση, για άλλους συνεχιζόμενη κουβέντα πάνω σε θέματα που προκύπτουν. Υπάρχουν σύντροφοι που αισθάνονται πολύ άνετα με την ιδέα να παραβρεθούν στη γέννηση του παιδιού τους, ενώ για άλλους είναι πέρα από τις δυνάμεις τους. Πολλοί σύντροφοι βρίσκονται κάπου ανάμεσα, και θα βρουν το ρόλο τους σιγά σιγά όσο προχωράει η εγκυμοσύνη. Με την παρουσία της, η β.μ. μπορεί να βοηθήσει να γίνουν οι απαραίτητες συζητήσεις, ενημέρωση, πηγές ή ό,τι άλλο μπορεί να χρειάζεται ο σύντροφος και το ζευγάρι ώστε να αποφασίσουν. Η β.μ. θα σεβαστεί την απόφασή τους και σε κάθε περίπτωση, θα βρει πρακτικούς και ρεαλιστικούς τρόπους ώστε να εντάξει τον πατέρα στη διαδικασία του τοκετού, σύμφωνα με τις επιθυμίες του και τις αντοχές του.

     

    Βοηθος μητροτητας λοχειας: η γυναίκα που φροντίζει

     

    Στις παραδοσιακές κοινωνίες, η γυναίκα κατά την περίοδο της λοχείας περιστοιχίζονταν από γυναίκες όλων των ηλικιών και δέχονταν τη φροντίδα τους. Οι γυναίκες αυτές – γιαγιά, μητέρα, αδελφή, φίλη, γειτόνισσα – προσφέρανε μέσα από την εμπειρία και τη σοφία τους αμέριστη συμπαράσταση και βοήθεια προκειμένου η μητέρα να προσαρμοστεί στο νέο της ρόλο. Στην εποχή μας, είναι γεγονός ότι τα περισσότερα ζευγάρια δεν μετέχουν συνήθως σε τέτοια δίκτυα συμπαράστασης και καλούνται να ανταπεξέλθουν στις προκλήσεις της γονεϊκότητας απομονωμένα από τον υπόλοιπο κόσμο. Η όποια βοήθεια έχουν συνήθως περιστρέφεται γύρω από το μωρό. Η Βοηθός Μητρότητας Λοχείας καλείται να πληρώσει το κενό που υπάρχει στην υποστήριξη του ζευγαριού μετά τον τοκετό. Είναι δίπλα στη μητέρα και την οικογένεια. Είναι η φίλη, η μητέρα, η αδερφή, η γυναίκα που προσφέρει σε μια άλλη γυναίκα συναισθηματική υποστήριξη σε μια πολύ απαιτητική στιγμή της ζωής της. Είναι κατά κάποιον τρόπο η «μαμά» της μητέρας. Εκτός από την πρακτική βοήθεια που μπορεί να παρέχει, η βοηθός μητρότητας εκπαιδεύει και ενδυναμώνει το ζευγάρι. Μετά από λίγες ημέρες ή εβδομάδες, η μητέρα αποκτά αυτοπεποίθηση με τη φροντίδα τους βρέφους κι αρχίζει να καλλιεργεί ένα βαθύ δεσμό με το μωρό της, ο πατέρας επαναπροσδιορίζει το ρόλο του στην οικογένεια, γνωρίζει το μωρό και μαθαίνει να φροντίζει τη σύντροφό και το μωρό.

    Σημείωση: Η Βοηθός Μητρότητας Λοχείας δεν είναι Οικιακή Βοηθός ή Νταντά και δενκάνει Ιατρικές Πράξεις. Η ΒΜΛ δεν αντικαθιστά την παρουσία και βοήθεια του συντρόφου ή της υπόλοιπης οικογένειας.

     

    Πιο συγκεκριμενα η βοηθος μητροτητας λοχειας:

    • Απαντάει στις ερωτήσεις των γονιών
    • Εκπαιδεύει τους γονείς σε πρακτικά θέματα του μωρού: μπάνιο, ντύσιμο, αλλαγή πάνας ή βοηθάει τη μητέρα στις ασχολίες αυτές
    • Εκπαιδεύει τη μητέρα σε θέματα θηλασμού και παρέχει πρακτική βοήθεια στο θηλασμό
    • Ακούει τη μητέρα, τους φόβους, τις ανησυχίες της
    • Ακούει την ιστορία τοκετού της μητέρας όσες φορές αυτή το επιθυμεί
    • Εκπαιδεύει τα άλλα μέλη της οικογένειας πώς να στηρίζουν τη μητέρα
    • Φροντίζει ώστε η μητέρα να τρέφεται σωστά και να παίρνει επαρκή υγρά
    • Κρατάει ή ταΐζει το μωρό ενόσω η μητέρα ξεκουράζεται ή κάνει ντους ή παίζει με τα άλλα παιδιά
    • Προετοιμάζει ελαφριά γεύματα και μαζεύει την κουζίνα
    • Πλένει, διπλώνει και μαζεύει τα ρούχα του μωρού
    • Προτείνει ομάδες υποστήριξης, επαγγελματίες υγείας, πληροφόρηση, βιβλία
    • Παρέχει συστάσεις για άλλους επαγγελματίες στο χώρο της μεταγεννητικής φροντίδας

     

    Οφελη απο την παρουσια βοηθου μητροτητας λοχειας στις μητερες/στους γονεις:

    • Νιώθουν περισσότερη αυτοπεποίθηση και ασφάλεια
    • Προσαρμόζονται πιο εύκολα στη νέα δυναμική της οικογένειας
    • Θηλάζουν πιο γρήγορα και με μεγαλύτερη επιτυχία τα μωρά τους
    •  Έχουν μικρότερες πιθανότητες να πάθουν επιλόχεια κατάθλιψη
    • Έχουν μικρότερες πιθανότητες να κακοποιήσουν τα μωρά τους

     

    Συχνη ερωτηση 3: Μετα τον τοκετο θα βρισκεται η μητερα μου στο σπιτι για να με βοηθησει, χρειαζομαι παρ'ολα αυτα μια βοηθο μητροτητας λοχειας;

     

    Η παρουσία της μητέρας της λεχώνας είναι πολλές φορές πολύτιμη και αναντικατάστατη. Η β.μ. λοχείας δεν αποσκοπεί να αντικαταστήσει αυτή την πολύτιμη βοήθεια. Ο ρόλος της είναι να βοηθήσει τη λεχώνα σε πρακτικά ζητήματα όπως μπάνιο, μασάζ του βρέφους και της μητέρας, θέματα που μπορεί να προκύψουν με το θηλασμό, την οργάνωση της οικογένειας με την έλευση του νέου μέλους, συζήτηση και προτάσεις για την επαφή με τα άλλα παιδιά αν υπάρχουν, ή κατοικίδια, τη συναισθηματική υποστήριξη, και πολλά άλλα, όπως και να μοιραστεί πηγές γνώσης μαζί της, ή να την παραπέμψει αναλόγως, αν χρειαστεί. Κάποιες νέες μητέρες προτιμούν να ζητήσουν τις υπηρεσίες μιας β.μ. λοχείας σε συνδυασμό με τη μητέρα ή πεθερά τους, λόγω των διαφορετικών συνθηκών ή προσεγγίσεων που πιθανόν έχει η γιαγιά σε κάποια θέματα. Άλλες πάλι μητέρες ή οικογένειες αισθάνονται καλύτερα να έχουν ένα άτομο που θα μπορούν να «εκπαιδεύσουν» και καθοδηγήσουν εξ’ολοκλήρου οι ίδιοι, ώστε να ακολουθήσει ακριβώς τις επιθυμίες τους, κάτι που είναι μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων μιας β.μ. λοχείας, ενώ δεν είναι τόσο συνηθισμένο να γίνει από την τυπική Ελληνίδα γιαγιά! Αν σας απασχολεί το θέμα αυτό, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Θα χαρούμε να σας βοηθήσουμε να επιλέξετε την πιο κατάλληλη προσέγγιση για τη δική σας περίπτωση.

     

    πηγη πληροφοριων: mitrotita.org

    πηγες ερευνων (ποσοστα): 

    Brigstocke S. MIDIRS Midwifery Digest, vol 24, no 2, 2014, pp 157-160
    Hodnett ED, Gates S, Hofmeyr G, Sakala C. Continuous support for women during childbirth. Cochrane Database of Systematic Reviews 2013, Issue 7. Art. No.: CD003766. DOI: 10.1002/14651858.CD003766.pub5 and Bohren MA, Hofmeyr GJ, Sakala C, Fukuzawa RK, Cuthbert A. Continuous support for women during childbirth. Cochrane Database of Systematic Reviews 2017, Issue 7. Art. No.: CD003766. DOI: 10.1002/14651858.CD003766.pub6.

     

    Ξέρω μια επαγγελματία που το ασκεί ! Νομίζω διαβάζοντας τις αναρτήσεις σου τόσο καιρό σου ταιριάζει πολύ ! Καλή επιτυχία σε ότι κανείς !! 

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    13 ώρες πρίν, Sentir...natureza είπε:

    Αυτό πάλι για την έγγραφη συναίνεση πρώτη φορά το ακούω! Απίστευτο...

    Κι εγώ βλέπω πως καμιά κοπέλα δεν το ανέφερε! Πράγματικα μου κάνει εντύπωση κι εμένα. 

     

    Ή μαιευτική κλινικη της πόλης μου ουσιαστικά είναι ένα ξενοδοχείο! Δεν έχει ΜΕΝ, δεν έχει θερμοκοιτιδα τουλάχιστον πριν τρισιμιση χρόνια! 

      Το μωρό τις πρώτες μέρες είχε ανεβασμένη crp και επειδή είχα στρεπτόκοκκο κατά την εγκυμοσυνη ο παιδίατρος με ενημέρωσε πως ισως  να χρειάζοταν ενδοφλεβια αντιβιωση που δεν μπορούσαν να δώσουν μέσα στην κλινικη και θα το πήγαιναν  στο νοσοκομείο. Δεν ξέρω αν είναι πολιτική αρκετών κλινικών αλλά εκεί ενιωσα αβοηθητη! Ευτυχώς ή crp έπεσε αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ το άγχος και την τρομάρα που μου έδωσε εκείνος ο παιδίατρος μόλις είχα γεννήσει και οι ορμόνες μου χόρευαν. Για μενα σε εκείνη την φαση έπρεπε να είναι σίγουρος 100% για να μου ανακοινώσει κάτι τέτοιο. 

     

    Τώρα όσων αφορά τα δημόσια νοσοκομεία έχω κάκιστη εμπειρία, δεν ξέρω όμως καθόλου τι συμβαίνει στα μαιευτικα τμήματα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    εχει σεκιουριτά το δημόσιο ή μου κανεις πλάκα; 

    Nαι, και όχι τώρα λόγω κορονοϊού. Δεν μπαίνεις χαζοχαρούμενα σε όροφο με λεχώνες και μωρά, έχει και αυστηρό έλεγχο να τηρούνται οι ώρες, να μη μπαίνουν μέσα παιδιά ή μπουλούκια κλπ, και αν ενοχλείς, έφυγες.  

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, Yovanna είπε:

    Κοιτά, πονούσα πολύ τις 2 πρώτες μέρες. Μετά ήμουν μια χαρά! Στο σπίτι δεν παραπονέθηκα ποτέ ότι πονάω. Πέρα από αυτό, μου φέρθηκε πολύ άσχημα ο αναισθησιολόγος και είχε γίνει χάλια η ψυχολογία μου. Επίσης ήμουν σε πανικό. Φοβόμουν το μωρό. Το έφερναν και ανυπομονούσα να το πάρουν πίσω. Δεν το έλεγα βέβαια. Αν βάλεις και τους πόνους (και τις ενοχές διότι δεν έπρεπε να πονάω) και την αυπνία , ε δεν χάρηκα τίποτα. Αλλιώς το είχα φανταστεί. Ότι θα με έχουν στα ώπα ώπα και θα κάνουμε χαβαλέ με τους φίλους μας. Διότι αυτό κάναμε όταν πήγαινα επισκεπτήριο σε άλλες! Δεν το είχα δει ποτέ από την πλευρά της λεχώνας!

    Ναι κατάλαβα. Ήταν κυρίως ψυχολογικό το θέμα. Πιθανό αν δε γινόταν η στραβή αρχή με τον αναισθησιολόγο να το πέρναγες πιο ήπια. Και εγώ πάντως όπως και εσύ την ίδια γνώμη είχα παλιότερα για τα επισκεπτήρια, ότι πάμε και βλέπουμε μια λεχώνα μες την τρελη χαρά και κάνουμε όλοι οι φίλοι τον χαβαλέ μας. Μέχρι που επισκέφτηκα μια φίλη μετά από ένα μακρύ και ταραχώδη τοκετό (φυσιολογικό μεν, ζόρικο δε), την είδα με τους μαύρους κύκλους, έτοιμη να καταρρεύσει και κατάλαβα ότι δεν είναι πάντα όλα τόσο απλά. Όλοι η φίλοι θαυμάζαμε τον κούκλο μπέμπη της 4 κιλών στο πυρέξ και εκείνη τον κοιτούσε με απελπισία. Κάπου εκεί σηκωθήκαμε και φύγαμε να την αφήσουμε ήσυχη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

    Nαι, και όχι τώρα λόγω κορονοϊού. Δεν μπαίνεις χαζοχαρούμενα σε όροφο με λεχώνες και μωρά, έχει και αυστηρό έλεγχο να τηρούνται οι ώρες, να μη μπαίνουν μέσα παιδιά ή μπουλούκια κλπ, και αν ενοχλείς, έφυγες.  

    Γενικά σε όλες τις πτέρυγες ή στα μαιευτήρια; δεν έχω πάει σε δημόσιο μαιευτήριο ποτέ. Και γενικά πουθενά σε νοσοκομείο δεν έχω δει σεκιουριτά. 
     

    Οταν με ανέβασαν στο δωμάτιο κ περιμέναμε το μωρό (πολλή ώρα) όρμησαν μέσα οι γονείς μου κ τα πεθερικά μου κ ίσως κ η αδερφή μου όλοι ταυτόχρονα, η διπλανή έντρομη τηλεφώνησε να πάρουν το μωρό της. Η μητέρα μου το σχολίασε ότι ήταν ακοινώνητη κ κομπλεξική που εκείνη ήταν ολομόναχη (μετά μάθαμε ότι ήταν το τρίτο παιδί της κ ο άντρας της ήταν με τα αλλά δυο κ μάλλον απολάμβανε τη ησυχία της!). Μετά τελείωνε η ώρα του επισκεπτηρίου κ κάτι πήγε να πει ένας σεκιουριτάς αλλά μόλις έφεραν το μωρό κ ο μπαμπάς μου που είναι πολύ ήσυχος κατά τ αλλα του είπε κοφτά: ήρθαμε να δούμε το μωρό κ έφυγε. Σεκιουριτά δεν ξαναείδα τις επόμενες μέρες. 

     

    Μετα τα μέσανυχτα έφεραν άλλη κοπέλα στο δωμάτιο που μόλις είχε γεννήσει κ ήρθε μέσα κ ο άντρας της, κρυωμένος με μάσκα κ η μαμά της που έμεινε όλο το βράδυ κ ένα ζευγάρι που ήταν ή κουμπάροι ή αδέρφια. μια τη νύχτα σε δωμάτιο μαιευτηρίου άφησαν τόσο κόσμο. λίγα λεπτά ο καθένας κ ψιθύριζαν, αλλά κ πάλι, είναι δυνατόν; κ σε άλλο δωμάτιο που με πήγαν μετά, αυτό γινόταν κ τα μεσημέρια. μπουλούκια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Γενικά σε όλες τις πτέρυγες ή στα μαιευτήρια; δεν έχω πάει σε δημόσιο μαιευτήριο ποτέ. Και γενικά πουθενά σε νοσοκομείο δεν έχω δει σεκιουριτά. 
     

    Οταν με ανέβασαν στο δωμάτιο κ περιμέναμε το μωρό (πολλή ώρα) όρμησαν μέσα οι γονείς μου κ τα πεθερικά μου κ ίσως κ η αδερφή μου όλοι ταυτόχρονα, η διπλανή έντρομη τηλεφώνησε να πάρουν το μωρό της. Η μητέρα μου το σχολίασε ότι ήταν ακοινώνητη κ κομπλεξική που εκείνη ήταν ολομόναχη (μετά μάθαμε ότι ήταν το τρίτο παιδί της κ ο άντρας της ήταν με τα αλλά δυο κ μάλλον απολάμβανε τη ησυχία της!). Μετά τελείωνε η ώρα του επισκεπτηρίου κ κάτι πήγε να πει ένας σεκιουριτάς αλλά μόλις έφεραν το μωρό κ ο μπαμπάς μου που είναι πολύ ήσυχος κατά τ αλλα του είπε κοφτά: ήρθαμε να δούμε το μωρό κ έφυγε. Σεκιουριτά δεν ξαναείδα τις επόμενες μέρες. 

     

    Μετα τα μέσανυχτα έφεραν άλλη κοπέλα στο δωμάτιο που μόλις είχε γεννήσει κ ήρθε μέσα κ ο άντρας της, κρυωμένος με μάσκα κ η μαμά της που έμεινε όλο το βράδυ κ ένα ζευγάρι που ήταν ή κουμπάροι ή αδέρφια. μια τη νύχτα σε δωμάτιο μαιευτηρίου άφησαν τόσο κόσμο. λίγα λεπτά ο καθένας κ ψιθύριζαν, αλλά κ πάλι, είναι δυνατόν; κ σε άλλο δωμάτιο που με πήγαν μετά, αυτό γινόταν κ τα μεσημέρια. μπουλούκια. 

     

    Σε 3 γέννες, μόνο μία μόνο φορά άκουσα μία σχετική φασαρία, όχι καβγά αλλά σε στυλ φωνές χαρούμενες κλπ και ακουγόταν σαν να είναι μια ομάδα 5-6 γυναικών που είχε έρθει επίσκεψη. Κράτησε κανένα δεκάλεπτο, και μετά τους πέταξαν έξω. Μέχρι ένας συνοδός, αν ένιωθε άβολα κάποια μαμά ζητούσαν από τον συνοδό να βγει έξω (π.χ. η διπλανή μου όταν ήμουν σε δίκλινο ήθελε να είναι μόνη για να θηλάσει και έβγαινε και η μαμά μου έξω που έκατσε λίγες ώρες) και αυστηρά τηρούνταν το επισκεπτήριο, συν περίμεναν να συμπεριφέρεσαι κόσμια. 

    Σε άλλο δημόσιο νοσοοκομείο, έχω χρειαστεί μόνο Παίδων και σε ενηλίκων είχα συγγενή σε ΜΕΘ. Και στις δύο περιπτώσεις, ήταν αρκετά αυστηρά τα πράγματα. Στο Παίδων ήταν 4 παιδιά στο δωμάτιο και άρα και 4 μαμάδες και είχε φασαρία προφανώς, αλλά την έκαναν οι ίδιοι οι ασθενείς, ήταν όλα 3-6 ετών παιδάκια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ πάλι την πολυκοσμία κ τα πολλά επισκεπτηρια σε νοσοκομεία ή μαιευτήρια δεν τα αντεχω. Ευτυχώς που στο δωμάτιο της κλινικής παρότι δικλινο ήμουν μόνη με τους δικούς μου κ κάποιες περιστασιακές επισκέψεις που δεν κάθισαν πολύ. 

     

      Κ στο νοσοκομείο που έχω νοσηλευτεί πάλι έτυχε κ δεν είχαν κόσμο τα διπλανά κρεβάτια  τουλάχιστον τις περισσότερες μέρες. 

     

    Σε ιδιωτική χειρουργική κλινική  ήμουν στο δωμάτιο με μία κοπέλα που δεν σταματούσε να δέχεται επισκέψεις! Ούτε να κοιμηθω μπορούσα, ούτε να ξεκουραστω ούτε καν να βγάλω γάλα με το θηλαστρο! Πηγαινα στο μπάνιο κουβαλώντας κ τον ορο! 

     

       Για μένα το καλύτερο ειναι  ένα άτομο συνοδός κ κάποιες επισκέψεις σε ανθρώπινα πλαισια. Στο νοσοκομείο δεν πας ούτε εκδρομή ουτε βεγγερα. Υπάρχουν άτομα που πονούν, που είναι εξουθενωμένα που θέλουν να ηρεμισουν κ να αναρρωσουν! 

    Επεξεργάστηκαν by Mama_Anesti_

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Και στο Μητέρα που γέννησε η αδερφή μου, δεν υπήρχε κανένας έλεγχος όσον αφορά το επισκεπτήριο. Ούτε οι ώρες τηρούνταν. Στο Γαία ήταν αυστηροί σε αυτό. Και όταν έφερναν μωρό τους έβγαζαν όλους έξω. Ούτε λεπτό μετά τη λήξη του επισκεπτηρίου, ερχόταν σεκιούριτι και ζητούσε να φύγουν. Μάλιστα ήρθε μια φορά ένας και λέει παρακαλώ πρέπει να φύγετε , έληξε το επισκεπτήριο. Του λέει ένας θείος του άντρα μου, ναι, σε λιγάκι. Του απαντάει ο σεκιουριτάς ότι πρέπει να φύγουν τώρα γιατί σχόλασε και πρέπει να φύγει. Του λέει λοιπόν ο θείος, βεβαίως, πηγαίνετε, μην ενοχλήστε!:P Ήταν μια από τις 2 φορές που με έπιασε νευρικό γέλιο στο μαιευτήριο ενώ πονούσα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Anna3011 είπε:

    Θα σου κάνω τώρα λίγο το δικηγόρο του διαβόλου. Πολύ σωστά αυτά που λές για την προσοχή που θα έπρεπε να δείχνουν τα μαιευτήρια προκειμένου να μη μαζεύονται μπουλούκια στα επισεπτηρια και ενοχλούνται λεχώνες και μωρά. Από ότι καταλαβαίνω όμως οι συγγενείς σου εκμεταλλεύτηκαν αυτό το μπαχαλο και το ενίσχυσαν μια χαρά. Δεν προλαβαίνεις να γεννήσεις και μπουκάρει σύσσωμο το σόι 5 άτομα, αλλά κατα τα λοιπά η διπλανή λεχώνα ήταν η ακοινώνητη. Όταν ένας σεκιουριτάς (που κατά τα άλλα γκρινιάζεις ότι δεν υπήρχαν σεκιουριτάδες) τολμάει να σας ζητήσει να φύγετε και ο πατέρας σου τον διώχνει με συνοπτικές διαδικασίες. Σκάει μετά το σόι να πετάξει τις χρυσές του λίρες στο κρεβάτι σου και εσύ η ίδια δυσανασχετείς που σε έχουν ζαλίσει και δε δέχεσαι μετά από αυτό κανένα φίλο μπας και καταφέρεις να ηρεμήσεις. Και όλο αυτό το πάρτυ γίνεται σε 3κλινο! 

    Κάπου εδώ θα επικαλεστώ την ατομική ευθύνη, που είναι και πολύ δημοφιλής έκφραση τελευταία. Δεν αρκεί να γκρινιάζουμε μόνο γιατί δεν ήρθε κάποιος να μας τραβήξει το αυτί. Πρέπει και εμείς οι ίδιοι να αντιλαμβανόμαστε πότε ενοχλούμε τον άλλο είτε είμαστε οι επισκέπτες είτε οι λεχώνες.

    Εγω παντως θυμαμαι τοτε (πριν γεννησει ακομη) την @Έσπερος να αγχωνεται για το πως θα διωχνει τον κοσμο γιατι περιμενε οτι θα ερθει πολυς, μην κολλησει κατι το μωρο. @Έσπερος θυμαμαι να μην θελεις να παρεξηγηθουν και να πληγωθουν αλλα τελικα δεν σε υπερασπιστηκες, ο αντρας σου ηταν αυτος που προσπαθουσε να πατησει ποδι στους συγγενεις ο καημενος....(λαθος τα θυμαμαι;;;; :-P)

    • Μου αρέσει 1
    • Χαχαχα 1

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Anna3011 είπε:

    Θα σου κάνω τώρα λίγο το δικηγόρο του διαβόλου. Πολύ σωστά αυτά που λές για την προσοχή που θα έπρεπε να δείχνουν τα μαιευτήρια προκειμένου να μη μαζεύονται μπουλούκια στα επισεπτηρια και ενοχλούνται λεχώνες και μωρά. Από ότι καταλαβαίνω όμως οι συγγενείς σου εκμεταλλεύτηκαν αυτό το μπαχαλο και το ενίσχυσαν μια χαρά. Δεν προλαβαίνεις να γεννήσεις και μπουκάρει σύσσωμο το σόι 5 άτομα, αλλά κατα τα λοιπά η διπλανή λεχώνα ήταν η ακοινώνητη. Όταν ένας σεκιουριτάς (που κατά τα άλλα γκρινιάζεις ότι δεν υπήρχαν σεκιουριτάδες) τολμάει να σας ζητήσει να φύγετε και ο πατέρας σου τον διώχνει με συνοπτικές διαδικασίες. Σκάει μετά το σόι να πετάξει τις χρυσές του λίρες στο κρεβάτι σου και εσύ η ίδια δυσανασχετείς που σε έχουν ζαλίσει και δε δέχεσαι μετά από αυτό κανένα φίλο μπας και καταφέρεις να ηρεμήσεις. Και όλο αυτό το πάρτυ γίνεται σε 3κλινο! 

    Κάπου εδώ θα επικαλεστώ την ατομική ευθύνη, που είναι και πολύ δημοφιλής έκφραση τελευταία. Δεν αρκεί να γκρινιάζουμε μόνο γιατί δεν ήρθε κάποιος να μας τραβήξει το αυτί. Πρέπει και εμείς οι ίδιοι να αντιλαμβανόμαστε πότε ενοχλούμε τον άλλο είτε είμαστε οι επισκέπτες είτε οι λεχώνες.

    Με το σόι μου σχολιάζω πρώτα πρώτα, όχι τους άλλους. Η μαμά μου θεωρεί ότι το μαιευτήριο είναι ξενοδοχείο, ο μπαμπάς μου δεν ήθελε επισκέψεις στο σπίτι κ προτιμούσε να έρθουν όλοι στο μαιευτήριο κλπ. εκεί που γέννησε η αδερφή μου όμως που ειχαν κανόνες, ήταν όλοι σούζα. 

    Just now, Sentir...natureza είπε:

    Εγω παντως θυμαμαι τοτε (πριν γεννησει ακομη) την @Έσπερος να αγχωνεται για το πως θα διωχνει τον κοσμο γιατι περιμενε οτι θα ερθει πολυς, μην κολλησει κατι το μωρο. @Έσπερος θυμαμαι να μην θελεις να παρεξηγηθουν και να πληγωθουν αλλα τελικα δεν σε υπερασπιστηκες, ο αντρας σου ηταν αυτος που προσπαθουσε να πατησει ποδι στους συγγενεις ο καημενος....(λαθος τα θυμαμαι;;;; :-P)

    Βασικά αγχωνόμουν γιατί ο άντρας μου ήθελε κάτι σε λογικά πλαίσια πχ καπιοι συγγενείς κ φίλοι, να κάτσουν ένα τέταρτακι κ να τελειώνουμε, η μαμα μου έχει μάθει όμως να ανταλλάσσει επισκέψεις ακόμα κ στις κόρες ή τις νύφες των φιλενάδων της οπότε δυνητικά θα μπορούσε να γίνει λαίκο προσκύνημα κ αυτά ήθελα να αποφύγω. Είχε γίνει κ μια παρεξήγηση μάλιστα, είχε πει στον άντρα μου να μην ανησυχεί για τον κόσμο, αυτός θα τους πηγαίνει στην καφετέρια, εκείνος είπε ότι ήθελε να είναι μαζί μας, τέλος πάντων κάπως ενοχλήθηκε γιατί το θεώρησε παρέμβαση, υπήρχε παρασκήνιο.εγω πώς να με υπερασπιστώ; να τους πω να φύγουν; δεν γίνονται αυτά. εδώ η γιαγιά μου είχε κατσικωθει πάνω από το κεφάλι μου την ώρα που μ έδειχναν θηλασμό κ μετά το σχολίασα κ μου είπαν ντροπή έκανε η γυναίκα τόσο δρόμο να μην την αφήσουμε να δει το δισέγγονο. μιλάμε για άλλη νοοτροπία, δεν μπορείς να συνεννοηθείς. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Παντως την κάθε κοπέλα την ενοχλούν άλλα, οπότε και οι επισκέπτες δεν μπορούν να μυρίσουν τα νύχια τους! Εγώ αν είναι ώρα του νόμιμου επισκεπτηρίου δεν θα είχα θέμα όσοι κι αν έρχονταν. Απλά στο Ιασώ απ'ο,τι καταλαβαίνω αφήνουν πλασιέ και μωρά εν ώρα επισκεπτηρίου και γι'αυτο γίνεται μπαχαλο. Εμένα η μόνη στιγμή που ένιωσα αμήχανα από επισκέπτη ήταν όταν ηρθε ένας φίλος του αντρα μου που έχει μεγάλα παιδιά λυκείου και είδε την ψευδοθηλη που είχα στο στήθος κ λέει "α κοίτα να δεις τι έχουν βγάλει τώρα"! Και γενικά ντρεπόμουν πολύ για τις ψευδοθηλες όταν θήλαζα έξω και τις έκρυβα ή αν τις έβλεπαν φίλοι έσπευδα να εξηγήσω τι είναι. Όχι ότι είναι κακό απλά δεν τις ξέρει ο κόσμος κι ένιωθα περίεργα που έπρεπε να εξηγώ. Και άλλη μία στιγμή αμηχανίας κάποια στιγμή που η διπλανή που έλειπε είχε αφήσει την πετσέτα της κρεμασμένη στο κάτω κεφαλάρι του κρεβατιού και περνώντας οι επισκέπτες μου την ακούμπησαν. Αλλά μόλις ήρθε η κοπέλα της είπα ότι την ακούμπησαν κι αν θέλει να την αλλάξει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γενικά πάντως θεωρώ προτιμότερες τις επισκέψεις στο μαιευτήριο παρά στο σπίτι που ενω προσπαθείς να βρεις τους ρυθμούς σου έχεις να κάνεις και ετοιμασίες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλή επιτυχία, πιστεύω ότι θα τα πας περίφημα!!! Εμένα μου φαίνεται χρήσιμο ως προς την άποψη της λοχείας. Στο μαιευτήριο (αν και θεωρητικά baby friendly) ένιωσα και εγώ και η διπλανή ότι μας ξεπεταξαν όταν μας έδιναν οδηγίες πώς να φροντίσουμε τα μωρά και ουσιαστικά χρειαστηκαμε και οι δύο βοήθεια στο σπίτι από ένα άτομο που να ξέρει από μωρά ( δεν ήταν δηλαδή δικιά μου αίσθηση μόνο). Και ξέρετε, καλές χρυσές μαμάδες πεθερές, αλλά σου δημιουργούν πολλή ανασφάλεια ( τύπου εγώ γνωρίζω καλύτερα- εμένα η πεθερά μου άρπαξε το μωρό από τα χέρια για να το κάνει μπάνιο γιατί κατά τη γνώμη της δεν το έπιανα καλά, δε μου έδειξε πως να το πιάνω για μπάνιο αλλά το πήρε από τα χέρια μου , αφρούς έβγαλα, το κατάλαβε από τη φάτσα μου που είχε στραβωσει σαν να είχα πάθει εγκεφαλικό, από το πώς της μιλούσα, ακόμα και σήμερα το θυμάμαι και συγχυζομαι ,και ευτυχώς έφυγε μετά και έκανε μέρες να ξαναπατήσει! Μετά από αυτό σκηνικό, έδωσα το μωρό ακόμα και στην μητέρα μου μετά τις σαράντα μέρες. Τελικά για να μάθω να την κάνω μπάνιο είδα βίντεο στο YouTube). Αναφέρομαι σε αυτό το σκηνικό για να πω ότι η ψυχολογία της μαμάς στη λοχεία είναι πάρα πολύ ευαίσθητη και χρειάζεται ένα άτομο ουδέτερο όπως η βοηθός μητρότητας. Εγώ προσωπικά αισθανομουν σαν τη σκυλίτσα που της αρπάζουν το κουτάβι της, δεν ήθελα να τη πιάνει κανείς χωρίς τη συγκατάθεση μου, όχι φυσικά να μου την αρπάζουν. Φυσικά , αυτη η ψυχολογία δεν είναι για πάντα είναι τον πρώτο καιρό, για αυτό θεωρώ πως καλύτερα μία βοηθός μητρότητας δίπλα σου παρά συγγενείς. Επίσης, μου υπονόμευαν πολύ το θηλασμό και η μαμά και η πεθερά μου . Μονίμως δώσε ξένο και δώσε ξένο, επειδή η μπέμπα είχε κολικούς (τελικά από αλλεργία) γιατί και καλά το δικό μου ήταν προβληματικό. Με στήριξε πολύ κατόπιν μια μαία στο θηλασμό, αλλά στο τέλος επειδή δεν ήθελα να έχω άτομα πάνω από το κεφάλι μου, κατέληξα να ασχολούμαι μόνη με το μωρό και κάποια πράγματα ρωτούσα φίλες με βιντεοκλήσεις κτλ. Μία βοηθός μητρότητας τελικά πιστεύω θα με είχε βοηθήσει πολύ παραπάνω γιατί θα είχαμε ουδέτερη σχέση και όχι συγγενική, θα την είχα επιλέξει εγώ οπότε θα είχαμε συμφωνήσει στο πώς θέλουμε να λειτουργούμε μαζί και το βασικότερο θα με στήριζε εμένα ως μητέρα, θα μου έδινε την αυτοπεποίθηση που μου έλειπε τις πρώτες μέρες της μητρότητας. Οι πρώτες μέρες του μωρού καλώς ή κακώς δεν ξεχνιούνται, συνήθως μια νέα μητέρα έχει πολύ άγχος και είναι κρίμα να μην είναι ήρεμη και να μην έχει ουσιαστική βοήθεια και ενδυνάμωση στο ρόλο της και όχι υπονόμευση.Εύχομαι να διαδοθεί το επάγγελμα στην Ελλάδα! Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι με ποιο τρόπο βοηθά στην εγκυμοσύνη και στον τοκετό, αν και το έγραψες, παρόλα αυτά θεωρώ πως εκείνη την ώρα ίσως θα ήθελα πιο πολύ μια μαία κοντά μου και τον άντρα μου. Βασικά θα ήθελα όσο δυνατόν λιγότερα άτομα την ώρα του τοκετού,αν ξαναπροσπαθήσω για φυσιολογικό. Πως μία βοηθός μητρότητας θα μπορούσε να στηρίξει την επιτοκο; Μία μαία που συμμετέχει και στο ιατρικό κομμάτι θα με έκανε να αισθανθώ περισσότερη ασφάλεια ( προσωπική άποψη πάντα). Συγγνώμη αν μακρυγορησα, καλή επιτυχία στο νέο σου βήμα!!!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Annitamik είπε:

    Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι με ποιο τρόπο βοηθά στην εγκυμοσύνη και στον τοκετό, αν και το έγραψες, παρόλα αυτά θεωρώ πως εκείνη την ώρα ίσως θα ήθελα πιο πολύ μια μαία κοντά μου και τον άντρα μου. Βασικά θα ήθελα όσο δυνατόν λιγότερα άτομα την ώρα του τοκετού,αν ξαναπροσπαθήσω για φυσιολογικό. Πως μία βοηθός μητρότητας θα μπορούσε να στηρίξει την επιτοκο; 

    Προγεννητικα, μια βοηθος μητροτητας μπορει να παρεχει συναισθηματικη υποστηριξη και να ειναι παντα διαθεσιμη να ακουσει τις ανησυχιες και τα αγχη της μελλουσας μαμας. Επισης, μπορει να παρεχει επιστημονικα τεκμηριωμενες γνωσεις οσον αφορα τις συνηθεις παρεμβασεις του τοκετου και να βοηθησει την γυναικα να δημιουργησει ενα πλανο τοκετου. Μπορει να περιγραψει την διαδικασια του τοκετου. Να προτεινει μεθοδους ανακουφισης (πχ hypnobirthing) ή να συζητησει με την γυναικα για τις αναπνοες, το chanting κλπ, δηλαδη να δρασει ψυχοπροφυλακτικα. Επίσης μπορεί να χαλαρώσει την γυναικα και να την βοηθήσει να συνδεθεί με το μωρο της μέσω τεχνικών χαλάρωσης πχ διαλογισμό. 

     

    Κατα την διαρκεια του τοκετου ειναι διπλα στην επιτοκο διαρκως (απο την στιγμη που ξεκινουν οι συσπασεις, πριν ακομη παει στο μαιευτηριο) και της παρεχει ενδυναμωση (πχ ενθαρρυντικα λογια), φροντιδα (πχ της δινει νερο, της χαϊδευει τα μαλλια κλπ), της υπενθυμιζει (και κανουν μαζι :wink:) τις ανασες, ακουει καθε προβληματισμο της, της κραταει το χερι. Γενικως, της συμπεριφερεται σαν θεα :) (οπως εχει πει και η υπεροχη μαια Ina May Gaskin "Αν μια γυναικα δεν μοιαζει με θεα την ωρα του τοκετου, τοτε καποιος δεν της συμπεριφερεται σαν μια"). Προσπαθει να διατηρησει ενα περιβαλλον χωρις στρες ωστε να διευκολυνθει η ροη της οξυτοκινης στην επιτοκο, κατι το οποιο παιζει καθοριστικο ρολο στην εκβαση του τοκετου. 

    Βοηθαει τον πατερα ή την φιλη ή τον συγγενη (οποιονδηποτε εχει επιλεξει η γυναικα για συνοδο της) παρεχοντας του/της συναισθηματικη στηριξη και τον /την βοηθαει να εμπλακει οσο επιθυμει, πχ δειχνοντας του/της πως να κανει μασαζ κλπ

    Βοηθαει στην επικοινωνια μεταξυ της επιτοκου και του ιατρικου προσωπικου (πχ μπορει η γυναικα να απορει για κατι αλλα να ντρεπεται να ρωτησει, τοτε η β.μ μπορει να την ενθαρρυνει να το κανει).

    Προτεινει τροπους ανακουφισης του πονου πχ μασαζ,  τεχνικες χαλαρωσης, αλλαγη στασεων κλπ. 

    Γενικως, "διαβαζει" την γυναικα και υπηρετει τις αναγκες της ωστε να εχει την καλυτερη εμπειρια που θα μπορουσε να εχει (μπορει να ριξει καποιος μια ματια εδω  https://emilylandrydoula.com/blog/2016/6/1/what-does-a-doula-do  για περισσοτερα παραδειγματα αν και νομιζω οτι εχει γινει αντιληπτο τι ακριβως κανει)

     

     

    3 ώρες πρίν, Annitamik είπε:

    Μία μαία που συμμετέχει και στο ιατρικό κομμάτι θα με έκανε να αισθανθώ περισσότερη ασφάλεια ( προσωπική άποψη πάντα). Συγγνώμη αν μακρυγορησα, καλή επιτυχία στο νέο σου βήμα!!!

    Πρεπει να γινει ξεκαθαρο οτι η μαια εχει τελειως διαφορετικες αρμοδιοτητες, δεν μπορει να γινει συγκριση. H μαια εχει σκοπο να γεννηθει ενα υγιες μωρο, η β.μ εχει σκοπο να γεννηθει με θετικο τροπο μια ικανοποιημενη μαμα. Για να το πω πιο απλα: η μαια ασχολειται απο τη μεση και κατω, ενω η β.μ απο τη μεση και πανω ;). Η μαια, παρ'ολο που χρειαζεται να μιλαει ενθαρρυντικα κλπ, δεν ειναι η κυρια αρμοδιοτητα της αυτη. Εκεινη την στιγμη μπορει να σου λεει "Μπραβο σου τα καταφερνεις υπεροχα!" αλλα να σκεφτεται "αργει λιγο να βγει, μηπως δεν εχει καλη θεση" και να σκεφτεται 15 σεναρια στο μυαλο της. Η βοηθος μητροτητας θα στο λεει και θα το εννοει γιατι ειναι εκει γι'αυτον ακριβως το σκοπο. Μια μαια σε τοκετο στο σπιτι, ισως θα μπορουσε να ειναι πολυ μεγαλυτερη συναισθηματικη υποστηριξη απ'οτι σε ενα μαιευτηριο. Στο δευτερο εχει μπροστα της την γυναικα, τους γιατρους, τα μηχανηματα, τα φαρμακα, τις αλλες μαιες κλπ δηλαδη περισσοτερες αρμοδιοτητες και περισπασμους. Στο πρωτο εχει την γυναικα και μπορει να στρεψει την προσοχη της περισσοτερο σε αυτη. Βεβαια, να διευκρινησω οτι πολλες γυναικες σε τοκετο στο σπιτι εχουν και την μαια τους και την βοηθο μητροτητας, ισως γιατι θελουν η μαια να εχει ολη την προσοχη της στο ιατρικο κομματι και η β.μ στο συναισθηματικο.

    Επιπλεον, μια βοηθος μητροτητας θα συνεχισει να ειναι διπλα στη γυναικα αν συμβει κατι απροοπτο ενω ολοι οι υπολοιποι θα τρεχουν και θα αγχωνονται. Η β.μ θα ειναι παντα, σταθερα, καθησυχαστικα διπλα στην γυναικα, χωρις να σκεφτεται το πως πρεπει να αντιμετωπισει μια επιπλοκη, να δει αν ειναι ολα τα εργαλεια στη θεση τους κλπ. Θα ειναι απλα διπλα της, κανοντας την να μην ανησυχει και βοηθωντας την να αποδεχθει το απροοπτο και να προσαρμοστει στην νεα κατασταση.

    Δεν ξερω αν σου εγινε λιγο περισσοτερο αντιληπτος ο ρολος της τωρα :)

     

    Ευχαριστω και για τις ευχες! 

    • Μου αρέσει 1
    • Ευχαριστώ! 1

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τα εξηγησες πολύ ωραία είναι η αλήθεια, αλλά για την ώρα του τοκετού πάνω κάτω τα ίδια δεν κάνει ο πατέρας/άντρας; (Αν υπάρχει φυσικά) Πιο πολύ για το σπίτι μου φαίνεται πιο σημαντικός ο ρόλος της βοηθού, προσωπικά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

    Τα εξηγησες πολύ ωραία είναι η αλήθεια, αλλά για την ώρα του τοκετού πάνω κάτω τα ίδια δεν κάνει ο πατέρας/άντρας; (Αν υπάρχει φυσικά) Πιο πολύ για το σπίτι μου φαίνεται πιο σημαντικός ο ρόλος της βοηθού, προσωπικά.

    Από ο,τι έχω καταλάβει, στην Ελλάδα θεωρούμε δεδομένο τον ιατρικό τοκετό όπου η επίτοκος ακολουθεί τυφλά τις υποδείξεις του γιατρού κ την πολιτική του μαιευτηρίου. η βοηθός μητρότητας έχει σαν ρόλο να βοηθήσει σε πιο εξατομικευμένες προσεγγίσεις κ να βοηθήσει τη γυναίκα να σχεδιάσει τον τοκετό όπως επιθυμεί, με γιατρό υποθέτω που ακολουθεί ανάλογες φιλοσοφίες. Το σκεφτόμουν να το σχολιάσω κ πιο πριν, εστιάσαμε στη βοηθό λοχείας γιατί έχουμε στο μυαλό μας μια στάνταρ μαιευτήριακη- νοσοκομειακή διαδικασια τοκετού. 

     

    Ηθεκα κιόλας να ρωτήσω αν θεωρείς εφικτή τη συνεργασία με μητέρα που έχει παραδοσιακό κ παρεμβατικό γιατρό. αν δλδ βλέπεις μια πρακτική που συγκρούεται με τη συνείδηση σου αλλά θεσμικά δεν μπορείς να εχεις άποψη. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αυτό θα ρωταγα κι εγώ τώρα. Το να φτιάξει η κοπέλα πλάνο τοκετού σημαίνει να συμφωνεί και ο γιατρός. Από την άλλη αν έχει γιατρό που συμφωνεί σε αυτό το στυλ τοκετού τότε τη βοηθά ο ίδιος για το πλάνο και γενικώς κάνει τον τοκετό πιο χαλαρωτικό και μη ιατρικοποιημενο/παρεμβατικό από μόνος του, έτσι δεν είναι; Εννοώ και χωρίς να υπήρχε η βοηθός, ένας γιατρός αυτής της φιλοσοφίας θα τα ακολουθούσε αυτά από μόνος του, χωρίς πλάνο. Οπότε η βοηθός μπορεί να "πείσει" και έναν πιο "παραδοσιακό" γιατρό να δεχτεί αυτά που προτείνει το πλάνο;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πραγματικά αδυνατώ να πιστέψω ότι ο οποιοσδήποτε γιατρός θα δεχόταν "ιδέες" ή παρεμβάσεις απο τη βοηθό μητρότητας.  Και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι η βοηθός μητρότητας παρεμβαίνει σε ιατρικά θέματα. Σκέψου δηλαδή ο γιατρός για τους χψ λόγους να αποφασίσει ότι η εγκυμονούσα θα γεννήσει με καισαρική. Είναι δυνατόν να παρέμβει η βοηθός ? Ή θα την πετάξει έξω ο γιατρός ή θα πετάξει και τις 2 αν η εγκυμονούσα ακούει την βοηθό της και επιμένει. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb said:

    Τα εξηγησες πολύ ωραία είναι η αλήθεια, αλλά για την ώρα του τοκετού πάνω κάτω τα ίδια δεν κάνει ο πατέρας/άντρας; (Αν υπάρχει φυσικά) Πιο πολύ για το σπίτι μου φαίνεται πιο σημαντικός ο ρόλος της βοηθού, προσωπικά.

     

    Όχι, διότι ο πατέρας έχει επίσης συναισθηματική φόρτιση και κούραση, ειδικά όταν κληθεί να πάρει αποφάσεις σε δύσκολες συνθήκες. Επίσης κατά βάση είναι τόσο άσχετος όσο και η μαμά, ειδικά στο πρώτο παιδί, συνεπώς σε ό,τι εχει να κάνει με καθοδήγηση, δε νομίζω οτι μπορεί να υποκαταστήσει το ρόλο αυτό πριν και μετά τη γέννηση.

     

    Επίσης στους ιατρικοποιημένους τοκετούς, το πρόβλημα συνεργασίας είναι μεταξύ μητέρας και γιατρού, όχι με τη βοηθό. Προφανώς αν γίνει επιλογή ξερόλα "Ελληναρά" γιατρού, ούτως ή άλλως τα όποια περιθώρια εναλλακτικής παρέμβασης πάνε περίπατο. Απο κει και πέρα δε νομίζω οτι υπάρχει σύγκρουση ρόλων επί της ουσίας, πιο πολύ ως προς το αν θα είναι στην καισαρική μέσα κλπ. , δηλαδή θέματα που θα έχει οποιοσδήποτε συνοδός αν ο γιατρός ή η κλινική είναι "παλαιάς" σχολής.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Yovanna είπε:

    Πραγματικά αδυνατώ να πιστέψω ότι ο οποιοσδήποτε γιατρός θα δεχόταν "ιδέες" ή παρεμβάσεις απο τη βοηθό μητρότητας.  Και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι η βοηθός μητρότητας παρεμβαίνει σε ιατρικά θέματα. Σκέψου δηλαδή ο γιατρός για τους χψ λόγους να αποφασίσει ότι η εγκυμονούσα θα γεννήσει με καισαρική. Είναι δυνατόν να παρέμβει η βοηθός ? Ή θα την πετάξει έξω ο γιατρός ή θα πετάξει και τις 2 αν η εγκυμονούσα ακούει την βοηθό της και επιμένει. 

    Σε ιατρικά δεν παρέμβαιβει αλλά νομίζω μπορεί να βοηθήσει τη μητέρα να φτιάξει πλάνο που δεν θα της κάνουν κλυσμς κ «καλλωπισμό» ή δεν θα την καθηλώσουν με τον καρδιοτοκογραφο κλπ. αν το δεχτεί ο γιατρός. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Kατ'αρχην να διευκρινησω οτι πλανο τοκετου δεν κανουν μονο οσες θελουν τοκετο χωρις παρεμβασεις, μπορει μια γυναικα να γραψει στο πλανο οτι θα κανει επισκληριδιο.

    Επισης, η αληθεια ειναι οτι δεν ειναι πολυ γνωστο το πλανο τοκετου στους περισσοτερους γυναικολογους αλλα μηπως ηρθε η ωρα να αλλαξει αυτο;:wink: Εν τελει η γυναικα μπορει να μην κανει πλανο, απλα μπορει η β.μ να το προτεινει και ενα απο τα πραγματα που κανει ειναι να την βοηθησει να το συμπληρωσει με βαση τις επιθυμιες της (της εγκυου εννοειται).

    Just now, little lamb είπε:

    Τα εξηγησες πολύ ωραία είναι η αλήθεια, αλλά για την ώρα του τοκετού πάνω κάτω τα ίδια δεν κάνει ο πατέρας/άντρας; (Αν υπάρχει φυσικά) Πιο πολύ για το σπίτι μου φαίνεται πιο σημαντικός ο ρόλος της βοηθού, προσωπικά.

    Φυσικα, ο καλυτερος συνοδος για μια γυναικα μπορει να ειναι ο αντρας της, δεν παει να αντικατασταθει ο συντροφος απλα η βοηθος μητροτητας παιρνει μια μητρικη φιγουρα, που γνωριζει τις αναγκες της επιτοκου και αργοτερα μητερας, γι'αυτο και ειναι προτιμοτερο οι β.μ να ειναι ηδη μητερες. Οχι οτι μια γυναικα χωρις παιδια δεν μπορει να γινει μια υπεροχη βοηθος μητροτητας.

     

    Just now, Έσπερος είπε:

    Ηθεκα κιόλας να ρωτήσω αν θεωρείς εφικτή τη συνεργασία με μητέρα που έχει παραδοσιακό κ παρεμβατικό γιατρό. αν δλδ βλέπεις μια πρακτική που συγκρούεται με τη συνείδηση σου αλλά θεσμικά δεν μπορείς να εχεις άποψη. 

    Οπως λεει και η λεξη "δουλα" ακολουθει τις επιθυμιες της γυναικας. Εφ'οσον εχει επιλεξει εναν παρεμβατικο γιατρο και συμφωνει να κανει τετοιον τοκετο τοτε θα την υποστηριξεις στην επιλογη της. Aν θελει κατι και ο γιατρος της δεν το δεχεται τοτε την παροτρυνεις να αλλαξει γιατρο ωστε να ειναι οσο πιο κοντα γινεται στην φιλοσοφιας της. Η δικη μου φιλοσοφια, οποια κι αν ειναι αυτη, δεν εχει καμια θεση στο τοκετο μιας αλλης γυναικας. Δεν προσπαθω να την πεισω για κατι. Φυσικα προγεννητικα θα κανουμε καποια συζητηση περι των επιθυμιων της και τα ερευνητικα στοιχεια που σχετιζονται με αυτες ωστε να ειναι μια συνειδητοποιημενη αποφαση αλλα δεν ειναι ηθικο να προσπαθησω να της αλλαξω γνωμη. Απλα παραθετω τα στοιχεια και στηριζω τις επιθυμιες της. Ετσι κι αλλιως, ο σκοπος ειναι να εχει η γυναικα μια θετικη εμπειρια τοκετου, ειτε αυτη ειναι με επισκληριδιο ειτε με καισαρικη απο επιλογη.

     

    Just now, Yovanna είπε:

    Πραγματικά αδυνατώ να πιστέψω ότι ο οποιοσδήποτε γιατρός θα δεχόταν "ιδέες" ή παρεμβάσεις απο τη βοηθό μητρότητας.  Και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι η βοηθός μητρότητας παρεμβαίνει σε ιατρικά θέματα. Σκέψου δηλαδή ο γιατρός για τους χψ λόγους να αποφασίσει ότι η εγκυμονούσα θα γεννήσει με καισαρική. Είναι δυνατόν να παρέμβει η βοηθός ? Ή θα την πετάξει έξω ο γιατρός ή θα πετάξει και τις 2 αν η εγκυμονούσα ακούει την βοηθό της και επιμένει. 

    Φυσικα και δεν θα παρεμβει η βοηθος μητροτητας σε μια αποφαση ενος γιατρου! Αυτο που μπορει να γινει ειναι να βοηθησει την μητερα να αντλησει πληροφοριες για αυτην την αποφαση ωστε να μην μεινει αβουλη. Υπαρχει μεγαλη συζητηση για το ποσο ειναι ηθικο να επεμβει η β.μ πχ σε μια καισαρικη που φαινεται αναιτια στα ματια της αλλα ακριβως επειδη ειναι στα "ματια της" ειναι ξεκαθαρο οτι δεν πρεπει να παρει θεση καθως δεν εχει τις ιατρικες γνωσεις να το κανει. Φυσικα, οπως σε ολους τους κλαδους, υπαρχουν β.μ που επεμβαινουν, ξεπερνουν τα δεοντολογικα ορια αλλα θελω να πιστευω οτι ειναι ελαχιστες. Το κλειδι ειναι η συνεργασια β.μ και γιατρου, κατι το οποιο συμπεριλαμβανεται στην εκπαιδευση αλλα και στα σχετικα συνεδρια βοηθων μητροτητας.


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Chrysoum,
        Να 'μαι λοιπόν, λίγους μήνες πριν τον τρίτο τοκετό και συνειδητοποιω ότι μάλλον περνάω τραύμα τοκετού. Οι 2 προηγούμενοι τοκετοι δεν πήγαν πολύ ομαλά, ο πρώτος ήταν πάρα πολύ μακρύς τόσο που στο τέλος έχασα τις αισθήσεις μου, στον δεύτερο παρότι μικρός σε διάρκεια έτυχα στην πιο αντιπαθητική μαία που μόνο που δεν με έβριζε που δεν έκανα καλά τις εξωθησεις και ακόμα και τώρα 1,5 χρόνο μετά, μόνο που την θυμάμαι αναστατωνομαι. Τώρα λοιπόν, ενώ θεωρητικά θα έπρεπε να σκέφτομαι τον τοκετό και να το βλέπω πιο ψύχραιμα, με πιάνει ένας κόμπος στο στομάχι, πολύ άγχος και άρνηση για τον επερχόμενο τοκετό. Έχει περάσει καποια κάτι παρόμοιο; έχετε καμία ιδέα για το πως θα μπορούσα να το αντιμετωπίσω; έχω αρχίσει να διαβάζω για το birth trauma association, έχω παραγγείλει και ένα βιβλίο, αλλά και πάλι δεν με έχει βοηθήσει αρκετά. Σκέφτομαι να απευθυνθώ σε ψυχολόγο, αλλά και πάλι δεν ξέρω κατά πόσον κάποιος που δεν έχει περάσει την διαδικασία του τοκετού θα μπορεί να με βοηθήσει αρκετά. Δηλαδή όλα τα θεωρητικά που διαβάζω καλά μεν στην θεωρία, αλλά δεν με βοηθάνε, το άγχος παραμένει. 
         
        Να σημειώσω ότι γένναω σε δημόσιο νοσοκομείο, με την μαία της βάρδιας. Οπότε είναι πάνω κάτω οποιος μου τύχει. 
      • Από kounelitsa,
        Έπεσα πάνω στο παρακάτω κειμενάκι.....
         
         
        TO ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΜΕ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ: ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΒΟΗΘΗΣΩ?
        Ενημέρωση από το κέντρο Προγεννητικής Ψυχολογίας ***********, Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012, 5-8:30 μ.μ.
         
        Η γέννα με καισαρική είναι μια εμπειρία μεγάλου στρες για το παιδί που γεννιέται. Από την πρώτη στιγμή εμφανίζονται τα συμπτώματα αυτής της επίδρασης στο σώμα του, στον θηλασμό, στον ύπνο του ... Αν δεν τα φροντίσουμε έγκαιρα θα συνεχίζουν να υφίστανται ... ίσως για μια ...ζωή;
        Στην ενημέρωση της 1ης Φεβρουαρίου, θα μάθουμε πώς να αναγνωρίζουμε τα σημάδια και τις μακροπρόθεσμες ψυχολογικές επιπτώσεις της εμπειρίας. Θα μάθουμε τρόπους πώς μπορούμε να υποστηρίζουμε τα παιδιά μας μετά την καισαρική έστω και αν δεν είμαστε ειδικοί αλλά γονείς.
        Όσοι ασχολούνται επαγγελματικά με το παιδί, θα δουν συμπεριφορές με νέο μάτι.
        Συμμετοχή: 40 ευρώ. Οι δύο γονείς 50 ευρώ.
         
         
        Πραγματικά υπάρχουν άνθρωποι που θα πληρώσουν για να πάνε σε τέτοιο "σεμινάριο"????
      • Από FofiK,
        Γεια σας,
         
         Αν έχετε κάποια προσφατη εμπειρία από γέννα σε εφημερία σε ένα από τα δύο νοσοκομεια, παρακαλώ δώστε τα φώτα σας.
         
        Είναι το πρώτο μου παιδάκι και εχω αγχωθει λίγο όσο πλησιάζουν οι μέρες.
         
        Ευχαριστώ για οποιαδήποτε πληροφορία!
      • Από kikika,
        Καλησπέρα! Είναι το πρώτο μου μυνημα στο φόρουμ.διαβάζω εδώ και μέρες τις συζητήσεις οι οποίες είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Έχω όμως μια απορία που δυστυχώς δεν μπόρεσα να λύσω και με έχει αγχωσει. Ειμαι από θεσσαλονικη. Θα γεννήσω πρωτη φορά και ηθελα να κανω τοκετο στο σπιτι αλλά οι δικοι μου με αποθαρρύνουν γιατί το νοσοκομειο ειναι αρκετα μακρυα λόγω του οτι μενουμε εκτος πόλης. Η αληθεια ειναι πως και εγω το σκεφτομουν μιας που ειναι η πρωτη μου φορά κ δεν ξερω τι θα συναντησω. Σκεφτόμουνα να γεννήσω σε νοσοκομειο έτσι ώστε οποιαδήποτε επιπλοκή του μωρού να αντιμετωπιστεί άμεσα. Δεν είμαι άνθρωπος που με νοιάζουν οι ανέσεις αλλά σίγουρα με νοιάζει να γεννήσω με φυσικό τοκετό. Διαβάζω πόσο πιο όμορφη σαν εμπειρία είναι σε σύγκριση με τον απλό φυσιολογικό τοκετό στον οποίο παρεμβαίνουν με κάθε ευκαιρία οι γιατροί. Ρώτησα όμως στο Παπαγεωργίου κ μου είπαν πως δεν μπορώ να επιλέξω γιατρό από πριν γιατί άλλαξαν την πολιτική των νοσοκομείων που σε ξεγεννούσε ο γιατρός σου εάν συνεργαζόταν με το νοσοκομειο. Άραγε λοιπόν έχω επιλογή να γεννήσω με φυσικό τοκετό σε δημόσιο νοσοκομειο από την στιγμή που δεν διαλέγω ούτε γιατρό ούτε μαία; ευχαριστώ για οποία απάντηση εκ των προτέρων
      • Από Λέγκω,
        Θα ήθελα να ρωτήσω να έχει γεννήσει κάποια κοπέλα στην εφημερία δημόσιου νοσοκομείου και συγκεκριμένα στο Έλενα.
        Είναι άραγε τόσο ρηψοκίνδυνο να γεννήσεις στην εφημερια αντί με κάποιον στάνταρ γυναικολόγο αν δεν έχεις δύσκολη εγκυμοσύνη;
      • Από antu,
        ΕΧΩ ΜΠΕΙ ΗΔΗ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ 40 η ΚΑΙ ΜΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ. ΠΗΓΑ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΑΜΑ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΣΩ ΕΩΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΕ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΕΦΗΜΕΡΕΥΟΝ ΚΑΙ ΘΑ ΜΟΥ ΠΟΥΝ. ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΝ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ!!! ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΩ, ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΜΕ ΕΞΕΤΑΣΟΥΝ... ΜΗΠΩΣ ΚΑΜΙΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ? ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΕΧΕΙ ΠΙΑΣΕΙ ΕΝΑΣ ΠΑΝΙΚΟΣ!!!!
      • Από Saloula,
        Μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε εσείς που ξέρετε;
        Περιμένω το τρίτο μου παιδί τον Μάρτιο. Έχω το ίδιο γιατρό που είχα για τα άλλα 2 παιδιά μου αλλά αυτή τη φορά δεν θέλω να γεννήσω πάλι στο ΙΑΣΩ και να πληρώσω $$$$$$!!!! Θέλω να με παρακολουθεί ο ιδιωτικός γιατρός που έχω και μετά να παω να γεννήσω σε ένα δημόσιο μαιευτήριο.
         
        Θέλω να ρωτήσω..... πρέπει να έχω "δικο μου γιατρο" στο δημόσιο μαιευτήριο; Τον πέρνω τηλέφωνο την ώρα που θα γεννίσω να έρθει στο μαιευτήριο; Και γι αυτό θα "πρέπει" να πληρώσω φακελάκι; Η απλώς παω στο μαιευτήριο να γεννήσω με το γιατρό που εφημερεύει την στιγμή που έρχονται τους πόνους;
      • Από Ανδρομέδα,
        Υπαρχει βρε κοριτσια καμια που να γεννησε προσφατα στο Αρεταιειο? Οτι πληροφοριες εχω βρει ειναι στην καλυτερη περιπτωση προπερσινες κ γενναω εκει το καλοκαιρι. Θελω να ξερω [δεδομενου των ελλειψεων που υπαρχουν] τι καλυπτει τωρα το νοσοκομειο απο παροχες για μενα κ το μικρο, αν μπορω να το εχω συνεχεια διπλα μου ανεξαρτητως οροφου [καπου διαβασα οτι παλια αφηναν μονο επανω] και ποια ειναι η γενικη κατασταση.
        Τα αλλα δυο μου παιδακια τα γεννησα στο Αλεξανδρας οποτε δεν εχω αγχος λογω δημοσιου απλα λιγο επειδη δν ξερω το χωρο και την παρουσα κατασταση.