Recommended Posts

    Just now, Έσπερος είπε:

    Για τον ύπνο δεν συμφωνώ. Γιατί δεν πρόκειται έτσι κ αλλιώς να κοιμηθείς σερί, ή θα κλαίει κάποιο άλλο μωρό, ή θα κλαίει το δικό σου ή θα φέρουν άλλη κοπέλα με τη σχετική φασαρία, δεν θυμάμαι ένα βράδυ να κοιμήθηκα ούτε τότε. Αφού κατέληγα μετά να κοιμάμαι ξανά γύρω στις 6-6.30 που έπαιρναν τα μωρά, μέχρι πιο μετά, για να συμπληρώσω λίγο ύπνο. Μεγάλο βασανιστήριο. Την αϋπνία στο σπίτι τα πρώτα βραδιά που κυριολεκτικά δεν κλείσαμε μάτι δεν τη θυμάμαι τόσο πολύ όσο αυτή του μαιευτηρίου. 

    Πάντως εγώ που δεν αποχωριστηκα καθόλου τα μωρά και ήμουν μόνη μου στο δωμάτιο και τις δύο φορές, πάλι ήμουν σχετικά αυπνη, ειδικά την πρώτη φορά. Και φυσικά αναπληρωνα κατά τη διάρκεια της ημέρας οποτε μπορούσα. Στο σπίτι είναι αλλιώς, είσαι στο χώρο σου και μόνο αυτό τα κάνει όλα να φαίνονται καλύτερα, ίσως γι'αυτο δεν σου φάνηκε τόσο. Κι εγώ στο σπίτι ήμουν καλύτερα, παρ' όλο που πάλι ξενυχτουσα. Προσωπικα την αϋπνία την θεωρώ αναπόσπαστο κομμάτι της περιόδου της λοχείας, πόσο μάλλον τις πρώτες μερες που γεννιέται το μωράκι. 


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Sentir...natureza είπε:

    Πάντως εγώ που δεν αποχωριστηκα καθόλου τα μωρά και ήμουν μόνη μου στο δωμάτιο και τις δύο φορές, πάλι ήμουν σχετικά αυπνη, ειδικά την πρώτη φορά. Και φυσικά αναπληρωνα κατά τη διάρκεια της ημέρας οποτε μπορούσα. Στο σπίτι είναι αλλιώς, είσαι στο χώρο σου και μόνο αυτό τα κάνει όλα να φαίνονται καλύτερα, ίσως γι'αυτο δεν σου φάνηκε τόσο. Κι εγώ στο σπίτι ήμουν καλύτερα, παρ' όλο που πάλι ξενυχτουσα. Προσωπικα την αϋπνία την θεωρώ αναπόσπαστο κομμάτι της περιόδου της λοχείας, πόσο μάλλον τις πρώτες μερες που γεννιέται το μωράκι. 

    Ενταξει αυτό όλοι το περιμένουμε, αλλά να σου κάνει τετοια καψώνια το μαιευτήριο; Αφού τελικά το μόνο που δεν ενοχλούσε ήταν τα μωρά που έκλαιγαν. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Ενταξει αυτό όλοι το περιμένουμε, αλλά να σου κάνει τετοια καψώνια το μαιευτήριο; Αφού τελικά το μόνο που δεν ενοχλούσε ήταν τα μωρά που έκλαιγαν. 

    Όταν δεν είσαι μόνη σου στο δωμάτιο και υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι και μωρά τότε δεν είναι καψώνι του μαιευτήριου, είναι κάτι αναπόφευκτο. Τα άλλα που έγραψες για την συμπεριφορά των μαιων, ναι είναι απαράδεκτο. 


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Sentir...natureza είπε:

    Όταν δεν είσαι μόνη σου στο δωμάτιο και υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι και μωρά τότε δεν είναι καψώνι του μαιευτήριου, είναι κάτι αναπόφευκτο. Τα άλλα που έγραψες για την συμπεριφορά των μαιων, ναι είναι απαράδεκτο. 

    Καψώνια δεν λέω τα μωρά, αλλά τη φασαρία με τις νοσηλεύτριες κ τις καθαρίστριες. θα μπορούσαν να έχουν πιο ανθρώπινα ωράρια. όχι να σε ξυπνάνε στις 5.30 για να καθαρίσουν, αφού τη μέρα δεν ησυχάζεις καθολου. αλλά τέλος πάντων σου εκτροχιάστηκε το θέμα!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος said:

    Εγω κριτικάρω την επιβολή, που στην Ελλάδα ευτυχώς συμβαίνει μόνο στα δημόσια. Έτσι όπως είναι τώρα δεν με ενοχλεί. Κι εγω εξάλλου το μωρό το είχα συνέχεια στο δωμάτιο εκτός από όταν έκλαιγε κ όταν το έπαιρναν κ το βράδυ που δεν είχε νόημα να το έχω αφού δεν μπορούσε να θηλάσει, αλλά και να θήλαζε δεν θα το είχα, θα ζητούσα να το φέρουν όταν έκλαιγε όπως έκαναν κ άλλες κοπέλες. Αλλά δεν βρίσκω το λόγο να σε κρατάνε στο μαιευτήριο αν είναι να φροντίζεις το μωρό μόνη σου. Ας σε στέλνουν σπίτι όπως κάνουν σε άλλες χώρες. Πιο έντιμο είναι. 
     

    Για τον ύπνο δεν συμφωνώ. Γιατί δεν πρόκειται έτσι κ αλλιώς να κοιμηθείς σερί, ή θα κλαίει κάποιο άλλο μωρό, ή θα κλαίει το δικό σου ή θα φέρουν άλλη κοπέλα με τη σχετική φασαρία, δεν θυμάμαι ένα βράδυ να κοιμήθηκα ούτε τότε. Αφού κατέληγα μετά να κοιμάμαι ξανά γύρω στις 6-6.30 που έπαιρναν τα μωρά, μέχρι πιο μετά, για να συμπληρώσω λίγο ύπνο. Μεγάλο βασανιστήριο. Την αϋπνία στο σπίτι τα πρώτα βραδιά που κυριολεκτικά δεν κλείσαμε μάτι δεν τη θυμάμαι τόσο πολύ όσο αυτή του μαιευτηρίου. 

    3 μέρες στο μαιευτήριο δεν είχα ακούσει τι κλάμα του! Μόνο όταν τον έβγαλαν από την κοιλιά μου! Το γλυκούλι μου με χάιδευε στο πρόσωπο όταν τον έβαλαν πάνω μου και είχαν μαζευτεί όλοι από πάνω και μας χάζευαν!

    Θυμάμαι να παρακαλάω μια από το προσωπικό να με αφήσει να κοιμηθώ! Πρέπει να με λυπήθηκε γιατί έφυγε τρέχοντας. Το χειρότερο ήταν οι ενοχές που πονούσα. "Μα κοιτάξτε , και η διπλανή σας καισαρική έκανε και δεν κάνει έτσι! " Απαράδεκτη συμπεριφορά! Το καλύτερο ήταν που έσκασε μύτη μια τσαπερδόνα "ψυχολόγος" στο δωμάτιο για να μας μιλήσει. Στολισμένη για βραδινή έξοδο (πολύ βραδινή όμως), δερμάτινο κολάν, γόβα στιλέτο, έντονο μακιγιάζ, κοσμήματα, μαλλί κομμωτηρίου, σε λεχώνες που έχουν το μαύρο τους το χάλι και σκέφτονται πώς είναι έτσι.. έρχεται λοιπόν με ύφος εκατό καρδιναλίων και ρωτάει πώς είμαστε. Η μια κοπέλα έκλαιγε συνεχώς γιατί έλεγε δεν τα καταφέρνει με τον θηλασμό (θήλαζε πεντάωρα και το παιδί έτρωγε κανονικά έλεγαν οι μαίες. ). Γυρνάει λοιπόν και της λέει, ε, δώσε συμπλήρωμα! Γιατί παιδεύεσαι? Δεν είναι κακό! γυρνάω λοιπόν και την ρωτάω αν είναι σύμβουλος θηλασμού και ως τι δίνει τέτοιου είδους συμβουλές. Τσαντίζεται λοιπόν και σηκώνεται και φεύγει! Δεν έχω λόγια γενικά για το μαιευτήριο αυτό..

    • Λυπημένη/-ος 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Εγω θυμάμαι μια διαφημίστρια που μου κόλλησε στη μούρη ένα χαρτι να γράψω το μέιλ μου ενώ κρατούσα το μωρό κ τις ψευδοθηλες κ ήταν προφανές ότι ζοριζόμουν. τότε ξύπνησαν οι γιαγιάδες κ άρχισαν να πετάνε έξω τους διαφημιστές. να μην πω για την πλασιέ βρέφοζυγων που φορούσε κ ρόμπα κ νομίζαμε στην αρχή ότι ήταν γιατρός. απαράδεκτη πολιτική του μαιευτηρίου να αφήνει αυτό το σουλάτσο.

     

    δεν είμαστε κ πολύ εκτός θέματος τελικά γιατί μαθαίνει η κοπέλα τι κυκλοφορεί, να ξέρει να προετοιμάζει τις γυναίκες!  

    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διάβασα μόνο την 1η σελίδα, αλλά αυτό που μου εχει κολλήσει στο μυαλό είναι η ονομασία του επαγγέλματος!  Μαα .. δούλα??!!

    • Χαχαχα 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Έσπερος είπε:

    Εγω κριτικάρω την επιβολή, που στην Ελλάδα ευτυχώς συμβαίνει μόνο στα δημόσια. 

    Δεν αναφερόμουν στην κριτική σου στην επιβολή του rooming in αλλά στην άποψή σου ότι τα ιδιωτικά μαιευτήρια έχουν κίνητρο να το προωθούν για να απασχολούν λιγότερο προσωπικό. Και παρόλο που είναι δυστυχώς σύνηθες οι ιδιωτικές επιχειρήσεις να ψάχνουν τρόπους μείωσης κόστους, στο μαιευτήριο που γεννήσαμε και οι δυο δεν είδα καμία προσπάθεια προώθησης του rooming in. Προσωπικά ερωτήθηκα τι από τα δύο θέλω και παρά το γεγονός ότι δήλωσα rooming in το πρωτο βράδυ που τα βρήκα σκούρα ζήτησα να πάρουν το παιδί και το έκαναν ευχαρίστως. Όπως και οποιαδήποτε άλλη στιγμή άλλωστε πχ επισκεπτήρια που ήθελα να το προστατέψω από τυχον μικρόβια.

    Επίσης διαφωνω στο ότι αν είναι να κάνεις rooming in καλύτερα να πας στο σπίτι σου. Εγώ παρά το γεγονός ότι το είχα μαζί μου το παιδί δέχτηκα με χαρά να κάτσω και τις 4 μέρες γιατί ήξερα ότι παρακολουθούμαι ιατρικά και εγώ και το νεογνό και ένιωθα προστετευμένη για οτιδήποτε στραβό μπορούσε να συμβεί. Εμένα μου έκανε καλό για τα πρώτα 24ωρα που ήμουν εντελώς στον κόσμο μου.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Yovanna είπε:

    3 μέρες στο μαιευτήριο δεν είχα ακούσει τι κλάμα του! Μόνο όταν τον έβγαλαν από την κοιλιά μου! Το γλυκούλι μου με χάιδευε στο πρόσωπο όταν τον έβαλαν πάνω μου και είχαν μαζευτεί όλοι από πάνω και μας χάζευαν!

    Θυμάμαι να παρακαλάω μια από το προσωπικό να με αφήσει να κοιμηθώ! Πρέπει να με λυπήθηκε γιατί έφυγε τρέχοντας. Το χειρότερο ήταν οι ενοχές που πονούσα. "Μα κοιτάξτε , και η διπλανή σας καισαρική έκανε και δεν κάνει έτσι! " Απαράδεκτη συμπεριφορά! Το καλύτερο ήταν που έσκασε μύτη μια τσαπερδόνα "ψυχολόγος" στο δωμάτιο για να μας μιλήσει. Στολισμένη για βραδινή έξοδο (πολύ βραδινή όμως), δερμάτινο κολάν, γόβα στιλέτο, έντονο μακιγιάζ, κοσμήματα, μαλλί κομμωτηρίου, σε λεχώνες που έχουν το μαύρο τους το χάλι και σκέφτονται πώς είναι έτσι.. έρχεται λοιπόν με ύφος εκατό καρδιναλίων και ρωτάει πώς είμαστε. Η μια κοπέλα έκλαιγε συνεχώς γιατί έλεγε δεν τα καταφέρνει με τον θηλασμό (θήλαζε πεντάωρα και το παιδί έτρωγε κανονικά έλεγαν οι μαίες. ). Γυρνάει λοιπόν και της λέει, ε, δώσε συμπλήρωμα! Γιατί παιδεύεσαι? Δεν είναι κακό! γυρνάω λοιπόν και την ρωτάω αν είναι σύμβουλος θηλασμού και ως τι δίνει τέτοιου είδους συμβουλές. Τσαντίζεται λοιπόν και σηκώνεται και φεύγει! Δεν έχω λόγια γενικά για το μαιευτήριο αυτό..

    Απλά απαράδεκτοι....Ήταν κ ψυχολόγος η κυρία????????

    Just now, Melia13 είπε:

    Διάβασα μόνο την 1η σελίδα, αλλά αυτό που μου εχει κολλήσει στο μυαλό είναι η ονομασία του επαγγέλματος!  Μαα .. δούλα??!!

    Η αλήθεια είναι ότι το βοηθός μητρότητας είναι πολύ καλύτερο!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, mama16 said:

    Απλά απαράδεκτοι....Ήταν κ ψυχολόγος η κυρία????????

    Έτσι είπε όταν μπήκε μέσα! Είχαμε μείνει και οι 3 άναυδες! 

    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Σχετικά με την αϋπνία στο μαιευτήριο ίσως παίζει ρόλο και τι ώρα γεννησες. Σε εμένα έσπασαν τα νερά 9-10 το βράδυ και γέννησα 12 το μεσημέρι της επομένης, οπότε ήμουν άυπνη όλη τη νύχτα εκτός από καμιά ωρίτσα μετά την επισκληριδιο κι άλλη μία ώρα στην ανάνηψη. Οπότε ίσως αν έχεις περάσει ολόκληρη νύχτα σερί ξύπνια σου φαίνεται χειρότερο. Όντως οι καθαρίστριες και τα σκουπιδιαρικα θα μπορούσαν να ήταν άλλες ώρες. Στο σπίτι μένεις άυπνος αλλά είναι για το μωρό οπότε είναι οκ. Στο μαιευτήριο μένεις άυπνος για τις καθαρίστριες (οι οποίες ήταν άλλες του δωματίου και άλλες του μπάνιου, οπότε 2 φορές) 

     

    Πέραν αυτού όμως κι εγώ τις θυμάμαι ως υπέροχες τις μέρες στο μαιευτήριο. Δεν υπήρχε αυτό το τουρλουμπουκι με επισκέψεις, πλασιέ και μωρό ταυτόχρονα, ο καθένας ήταν άλλες ώρες και αν υπήρχε μωρό στο δωμάτιο έβγαιναν όλοι υποχρεωτικά κι έμενε μόνο ένας ή δύο. Φαγητό σούπερ, μαίες αμέσως μόλις τις καλουσες, βοήθεια στο θηλασμό (είχε και αφίσες παντού το Ρέα υπέρ του θηλασμού), χωρος φανταστικός, το επισκεπτήριο το χαιρομουν απίστευτα γιατί ένιωθα να ξεχειλίζει αγάπη παντού, μου έτυχε και μια παρα πολύ καλή συγκάτοικος που γεννησαμε ταυτόχρονα κι έτσι μείναμε μαζί ολόκληρες τις 3 μερες, μια χαρά. Μόνο το πρώτο βράδυ είχαμε τη συγκάτοικο με τη συνοδο που κοιμόταν στις καρέκλες και το τρίτο βράδυ εκείνη με την πεθερά κ το ζαχαρονερο. Το μεσαίο βράδυ ήμασταν μόνες. Με το επισκεπτήριο ευνόησε και το ότι η καλή κοπέλα που λέω κατέβαινε στο σαλόνι να δει τις επισκέψεις επειδή ερχόταν και το μεγαλύτερο παιδί της κι έτσι αφού τρίτη συγκάτοικο είχαμε μόνο στην αρχή και στο τέλος, επί της ουσίας κυρίως δικοί μου έρχονταν.

    Μου άρεσαν τόσο οι επισκέψεις, αφου ένα απόγευμα που έτυχε και δεν ήρθε κανενας είχα στενοχωρηθεί που ήμουν μόνο με τους γονείς μου και τον άντρα μου!

    Θυμάμαι με πολλή χαρά που πηγαίναμε να δούμε το μωρό από το τζάμι και θυμάμαι και τη χαρά στα μάτια των επισκεπτών! Εγώ εντωμεταξύ χαλαρά με το νυχτικό σουλατσαρα στους διαδρόμους (παίζει ρόλο κι αυτό για να περάσεις καλά, να μην έχεις ντροπες)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Την πρώτη μέρα (γέννησα νωρίς το πρωί κ δεν είχα κοιμηθεί το βράδυ) δεν ήρθε κανεις, υποτίθεται θα ξεκουραζόμουν. Το επόμενο πρωί ήταν μια φρίκη. Όλοι οι συγγενείς μαζί συν κάποιοι επισκέπτες, να μου αφήνουν στο κρεβάτι χρυσά κοσμήματα κ λίρες κ να μην θυμάμαι αν μπλέχτηκαν στα σεντόνια ή αν τα μάζεψε κάποιος, τουλάχιστον πέντε άτομα δικά μου συν πέντε της διπλανής για πολλή ώρα συν τους πλασιέ συν τη μαία να μου δείχνει υποτίθεται πώς θα θηλάσω γιατί την πρώτη μέρα δεν είχε ανοίξει καθολου ούτε τα μάτια ούτε το στόμα του, μια κατάσταση απαράδεκτη και κανεις να μην προβληματίζεται. Είχα απελπιστεί τόσο πολύ που ουσιαστικά αποθάρρυνα όλους τους φίλους μου και δεν ήρθε σχεδον κανεις. Οι άλλες μέρες ήταν αργίες κ δεν είχε πλασιέ κ είχε ηρεμήσει κ το σόι κ στενοχωρήθηκα που δεν ήρθαν άλλοι τελικά. Η αδερφή μου σε άλλο μαιευτήριο είχε τελείως διαφορετική πολιτική επισκέψεων. Στον συγκεκριμένο όροφο του Ιασώ δεν ασχολιόταν κανεις. Κι εγω δεν είμαι κατά των επισκέψεων ούτε υπέρ του να είναι η μάνα κλεισμένη όλη την ώρα με το μωρό κ να μην πατάει άνθρωπος στο θάλαμο. και τις επισκέψεις θέλω κ το να περάσει καλά η μητέρα θέλω, αυτό όμως ήταν ακραίο. Γι αυτό μετάνιωσα που δεν είχα κ έναν δικό μου άνθρωπο δίπλα ειδικό με το αντικειμενο, ασχέτως του προσωπικού του μαιευτηρίου, για να επανέλθω στο θέμα μας. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Παίζει μεγάλο ρόλο αν έχεις γεννήσει φυσιολογικά ή με καισαρική ωστόσο. Όσες γεννάνε με καισαρική, πέραν της αυτονόητης αϋπνίας και της κούρασης, έχουν τον πόνο αλλά και την πείνα, καθώς τις πρώτες μέρες δεν τρως τίποτα.

     

    Εγώ και στις 2 γέννες το 2ο 24ωρο της καισαρικής υπέφερα από τον πόνο και δυστυχώς ήταν και τις δύο φορές η μέρα με τις περισσότερες επισκέψεις. Ευτυχώς την δεύτερη φορά που ήμασταν υποψιασμένοι, όποιον επισκέπτη ερχόταν τον έπαιρνε ο άντρας μου ή οι γονείς μου (αναλόγως ποιας μεριάς ήταν) και τον πήγαιναν για κέρασμα στην καφετέρια.

     

    Από τότε, όποτε έχω να επισκεφτώ κοπέλα που γέννησε με καισαρική, πάω πάντα από την τρίτη μέρα και μετά και το λέω και σε όλους.

     

    That being said, οι 4 διανυκτερεύσεις της καισαρικής που εφάρμοζε το ΙΑΣΩ (ισχύει ακόμα?) είναι η απόλυτη υπερβολή, ειδικά για όσες μπαίνουν πρωινή ώρα για προγραμματισμένη καισαρική (έτσι έγινε με μένα την δεύτερη φορά, 9.30' το πρωί είχα γεννήσει) νομίζω ότι οι μέρες δεν περνάνε με τίποτα, μπορεί βέβαια εμένα να μου φάνηκε έτσι γιατί είχα την έννοια του μεγάλου παιδιού στο σπίτι.

    Just now, Έσπερος είπε:

    Την πρώτη μέρα (γέννησα νωρίς το πρωί κ δεν είχα κοιμηθεί το βράδυ) δεν ήρθε κανεις, υποτίθεται θα ξεκουραζόμουν. Το επόμενο πρωί ήταν μια φρίκη. Όλοι οι συγγενείς μαζί συν κάποιοι επισκέπτες, να μου αφήνουν στο κρεβάτι χρυσά κοσμήματα κ λίρες κ να μην θυμάμαι αν μπλέχτηκαν στα σεντόνια ή αν τα μάζεψε κάποιος, τουλάχιστον πέντε άτομα δικά μου συν πέντε της διπλανής για πολλή ώρα συν τους πλασιέ συν τη μαία να μου δείχνει υποτίθεται πώς θα θηλάσω γιατί την πρώτη μέρα δεν είχε ανοίξει καθολου ούτε τα μάτια ούτε το στόμα του, μια κατάσταση απαράδεκτη και κανεις να μην προβληματίζεται. Είχα απελπιστεί τόσο πολύ που ουσιαστικά αποθάρρυνα όλους τους φίλους μου και δεν ήρθε σχεδον κανεις. Οι άλλες μέρες ήταν αργίες κ δεν είχε πλασιέ κ είχε ηρεμήσει κ το σόι κ στενοχωρήθηκα που δεν ήρθαν άλλοι τελικά. Η αδερφή μου σε άλλο μαιευτήριο είχε τελείως διαφορετική πολιτική επισκέψεων. Στον συγκεκριμένο όροφο του Ιασώ δεν ασχολιόταν κανεις. Κι εγω δεν είμαι κατά των επισκέψεων ούτε υπέρ του να είναι η μάνα κλεισμένη όλη την ώρα με το μωρό κ να μην πατάει άνθρωπος στο θάλαμο. και τις επισκέψεις θέλω κ το να περάσει καλά η μητέρα θέλω, αυτό όμως ήταν ακραίο. Γι αυτό μετάνιωσα που δεν είχα κ έναν δικό μου άνθρωπο δίπλα ειδικό με το αντικειμενο, ασχέτως του προσωπικού του μαιευτηρίου, για να επανέλθω στο θέμα μας. 

     

    Αυτή η δεύτερη μέρα της καισαρικής πραγματικά είναι φρίκη, μακάρι να μπορούσαμε να το ξέραμε από πριν και να το λέγαμε σε όλους. Χίλιες φορές επισκέψεις την πρώτη μέρα που στην τελική έχεις ακόμα την επισκληρίδιο και δεν πονάς ακόμα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Deena είπε:

    Αυτή η δεύτερη μέρα της καισαρικής πραγματικά είναι φρίκη, μακάρι να μπορούσαμε να το ξέραμε από πριν και να το λέγαμε σε όλους. Χίλιες φορές επισκέψεις την πρώτη μέρα που στην τελική έχεις ακόμα την επισκληρίδιο και δεν πονάς ακόμα.

    Όχι δεν πονούσα. Την επισκληρίδειο μου την έβγαλε αμέσως. Έτσι πονούσα αρκετά το πρώτο απόγευμα, μόνο με το υπόθετο μου πέρασε, κ δυσκολεύτηκα να σηκωθώ. Δυο βήματα έκανα κ σχεδον λιποθύμησα. Το άλλο πρωί σηκώθηκα μόνη μου πριν έρθει κανένας απο τους δικούς μου χωρίς να με βοηθήσει κανεις, πήγα τουαλετα, βγήκα στο διάδρομο κ περπάτησα κλπ. ούτε ξαναπήρα παυσίπονο. Ο γιατρός εμένα με έβγαλε στις τρεις μέρες. Είπε ότι δεν υπάρχει λόγος να μένεις σε χώρο νοσηλείας άνευ λόγου. Για μένα ήταν καλό. Σκέφτομαι μόνο μήπως ήταν καλύτερο για το μωρό μια μέρα ακόμη μέσα. Μπορεί με το νοσοκομειακό θήλαστρο να έβγαζα περισσότερο γάλα κ να έπαιρνε τα πάνω του, μπορεί κάποιος να είχε δει τον χαλινο, ίσως είχαμε γλιτώσει λίγη ταλαιπωρία. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Όχι δεν πονούσα. Την επισκληρίδειο μου την έβγαλε αμέσως. Έτσι πονούσα αρκετά το πρώτο απόγευμα, μόνο με το υπόθετο μου πέρασε, κ δυσκολεύτηκα να σηκωθώ. Δυο βήματα έκανα κ σχεδον λιποθύμησα. Το άλλο πρωί σηκώθηκα μόνη μου πριν έρθει κανένας απο τους δικούς μου χωρίς να με βοηθήσει κανεις, πήγα τουαλετα, βγήκα στο διάδρομο κ περπάτησα κλπ. ούτε ξαναπήρα παυσίπονο. Ο γιατρός εμένα με έβγαλε στις τρεις μέρες. Είπε ότι δεν υπάρχει λόγος να μένεις σε χώρο νοσηλείας άνευ λόγου. Για μένα ήταν καλό. Σκέφτομαι μόνο μήπως ήταν καλύτερο για το μωρό μια μέρα ακόμη μέσα. Μπορεί με το νοσοκομειακό θήλαστρο να έβγαζα περισσότερο γάλα κ να έπαιρνε τα πάνω του, μπορεί κάποιος να είχε δει τον χαλινο, ίσως είχαμε γλιτώσει λίγη ταλαιπωρία. 

     

    Καλά, η γυναίκα ενός φίλου του άντρα μου γέννησε στην Ολλανδία με καισαρική εν μέσω πανδημίας. Απολύτως μόνη της (δεν επιτρεπόταν ούτε ο σύζυγος), γέννησε Τετάρτη πρωί και Πέμπτη μεσημέρι την διώξανε....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγώ γέννησα φυσιολογικά αλλά είχα πολλά ράμματα και για αρκετές μέρες πονούσα κ δεν βολευομουν σε καμία καθιστή θέση, ούτε έκανα εύκολα την κίνηση να σηκωθώ από το κρεβάτι για να πάρω το μωρό και γενικά, οπότε όταν τέθηκε θέμα μήπως μέναμε τέταρτη μέρα λόγω ίκτερου ήθελα να μείνω. Ενιωθα ασφάλεια και γενικά ένιωθα ωραια. Δεν είχε έρθει ακόμα και το γάλα και δεν ήθελα να φύγω έτσι. Τελικά όμως μας έβγαλαν και είπαν να πάμε την επόμενη μέρα για τον ίκτερο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η αϋπνία στο μαιευτήριο νομίζω πως σε ένα βαθμό είναι αυτονόητη  βέβαια παίζει ρόλο και το πώς θα γεννήσεις,εγώ γέννησα σε δημόσιο νοσοκομείο της επαρχίας είχα μονοκλινο δωμάτιο από θέμα επισκέψεων δεν υπήρχε πρόβλημα είμασταν μόνοι μας.γέννησα με καισαρική και ολική νάρκωση στης 10 το πρωί μέχρι της 12 το βράδυ το μόνο που θυμάμαι είναι να ανοίγω τα μάτια κάποιες φορές να βλεπω λιγο το μωρο και μετά πάλι κοιμόμουνα βαθιά με είχε επηρεάσει πολύ η νάρκωση και ζαλιζομουνα,μέχρι να να συνέλθω πέσανε οι παλμοί μου κατακωρυφα από εκεί και πέρα δεν έκλεισα μάτι κάθε μισή ώρα όλη τη νύχτα ερχότανε να μου μετράνε τους παλμούς και κάθε 2 ώρες ο καρδιολόγος να μου κάνει καρδιογράφημα δράμα η κατάσταση.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Την πρώτη μέρα (γέννησα νωρίς το πρωί κ δεν είχα κοιμηθεί το βράδυ) δεν ήρθε κανεις, υποτίθεται θα ξεκουραζόμουν. Το επόμενο πρωί ήταν μια φρίκη. Όλοι οι συγγενείς μαζί συν κάποιοι επισκέπτες, να μου αφήνουν στο κρεβάτι χρυσά κοσμήματα κ λίρες κ να μην θυμάμαι αν μπλέχτηκαν στα σεντόνια ή αν τα μάζεψε κάποιος, τουλάχιστον πέντε άτομα δικά μου συν πέντε της διπλανής για πολλή ώρα συν τους πλασιέ συν τη μαία να μου δείχνει υποτίθεται πώς θα θηλάσω γιατί την πρώτη μέρα δεν είχε ανοίξει καθολου ούτε τα μάτια ούτε το στόμα του, μια κατάσταση απαράδεκτη και κανεις να μην προβληματίζεται. Είχα απελπιστεί τόσο πολύ που ουσιαστικά αποθάρρυνα όλους τους φίλους μου και δεν ήρθε σχεδον κανεις. Οι άλλες μέρες ήταν αργίες κ δεν είχε πλασιέ κ είχε ηρεμήσει κ το σόι κ στενοχωρήθηκα που δεν ήρθαν άλλοι τελικά. Η αδερφή μου σε άλλο μαιευτήριο είχε τελείως διαφορετική πολιτική επισκέψεων. Στον συγκεκριμένο όροφο του Ιασώ δεν ασχολιόταν κανεις. Κι εγω δεν είμαι κατά των επισκέψεων ούτε υπέρ του να είναι η μάνα κλεισμένη όλη την ώρα με το μωρό κ να μην πατάει άνθρωπος στο θάλαμο. και τις επισκέψεις θέλω κ το να περάσει καλά η μητέρα θέλω, αυτό όμως ήταν ακραίο. Γι αυτό μετάνιωσα που δεν είχα κ έναν δικό μου άνθρωπο δίπλα ειδικό με το αντικειμενο, ασχέτως του προσωπικού του μαιευτηρίου, για να επανέλθω στο θέμα μας. 

     

    Eμ, ενώ στο δημόσιο, βάζεις μία φωνή και τους πετάει όλους έξω ο σεκιουριτάς με συνοπτικές διαδικασίες, και τη μάνα της διπλανής ακόμη, χωρίς ευγένιες :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Deena said:

    Όσες γεννάνε με καισαρική, πέραν της αυτονόητης αϋπνίας και της κούρασης, έχουν τον πόνο αλλά και την πείνα, καθώς τις πρώτες μέρες δεν τρως τίποτα

    Τρώνε! Εγώ γέννησα 11 το πρωί και μόλις μπήκα στο δωμάτιο, με περίμενε γιουβέτσι, σαλάτα και γλυκό σοκολάτα! Εντολή του γιατρού μου είπε η μαία και με παρακάλεσε να μην το φάω όλο! έφαγα μερικές μπουκιές μόνο γιατί φοβήθηκα! Πλάκα είχε η πεθερά της διπλανής η οποία κουβάλαγε και μας τάιζε γλυκά συνεχώς για να πίνουμε νερό και να έχουμε γάλα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Yovanna είπε:

    Τρώνε! Εγώ γέννησα 11 το πρωί και μόλις μπήκα στο δωμάτιο, με περίμενε γιουβέτσι, σαλάτα και γλυκό σοκολάτα! Εντολή του γιατρού μου είπε η μαία και με παρακάλεσε να μην το φάω όλο! έφαγα μερικές μπουκιές μόνο γιατί φοβήθηκα! Πλάκα είχε η πεθερά της διπλανής η οποία κουβάλαγε και μας τάιζε γλυκά συνεχώς για να πίνουμε νερό και να έχουμε γάλα!

    Σοβαρα; εμένα χαμομήλι μου είχαν την πρώτη μέρα κ ίσως φρυγανιά, το μεσημέρι της επόμενης βραστό κοτόπουλο κ μετά φαγητό κανονικό. 

     

    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Eμ, ενώ στο δημόσιο, βάζεις μία φωνή και τους πετάει όλους έξω ο σεκιουριτάς με συνοπτικές διαδικασίες, και τη μάνα της διπλανής ακόμη, χωρίς ευγένιες :)

    εχει σεκιουριτά το δημόσιο ή μου κανεις πλάκα; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος said:

    Σοβαρα; εμένα χαμομήλι μου είχαν την πρώτη μέρα κ ίσως φρυγανιά, το μεσημέρι της επόμενης βραστό κοτόπουλο κ μετά φαγητό κανονικό

    Ναι! Μου είχε πει η μαία ότι ο γιατρός είναι πολύ ελαστικός στο θέμα του φαγητού! Μερακλής άνθρωπος! Την δεύτερη μέρα παστίτσιο και εκμέκ! Βέβαια δεν πολύ έτρωγα γιατί ήμουν χάλια σωματικά και ψυχολογικά. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Σοβαρα; εμένα χαμομήλι μου είχαν την πρώτη μέρα κ ίσως φρυγανιά, το μεσημέρι της επόμενης βραστό κοτόπουλο κ μετά φαγητό κανονικό. 

     

    εχει σεκιουριτά το δημόσιο ή μου κανεις πλάκα; 

    Εννοείται ότι έχουν σεκιουριτα? Δεν έχεις πάει ποτέ σε επίσκεψη στο νοσοκομείο? Όταν περνάει το επισκεπτήριο περνάει απ' όλα τα δωμάτια για να βγει έξω ο κόσμος! Κ έννοειται ότι συνοδοί δεν επιτρέπονται εκτός κ αν πχ είσαι σε πτέρυγα χειρουργικής που χρειάζεσαι βοήθεια

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, mama16 είπε:

    Εννοείται ότι έχουν σεκιουριτα? Δεν έχεις πάει ποτέ σε επίσκεψη στο νοσοκομείο? Όταν περνάει το επισκεπτήριο περνάει απ' όλα τα δωμάτια για να βγει έξω ο κόσμος! Κ έννοειται ότι συνοδοί δεν επιτρέπονται εκτός κ αν πχ είσαι σε πτέρυγα χειρουργικής που χρειάζεσαι βοήθεια

    έχω πάει στον πεθερό μ κάποιες φορές αλλά δεν είδα σεκιουριτά, ένα χάος έβλεπα κ είχα την αίσθηση ότι αν αφήσει ο ασθενής το κρεβάτι για τουαλέτα θα γυρίσει κ θα βρει άλλον! 

    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     Yovanna είσαι πολύ τυχερη για το φαι

    Πραγματικά δ θυμαμαι πόνο από την καισαρικη. Δλδ ακομη κ στην πρώτη, που δ ειχα καλή ανάρρωση, ηταν για άλλους λόγους. Αργησαν να με σηκώσουν, εκανε συσπασεις η μήτρα κ επανερχονταν τα όργανα, αλλα δ ηξερα αν είναι νορμαλ η αίσθηση, κ φοβομουν να στηριχτω στα πόδια μου, γτ είχα ένα θέμα λιγο καιρο πριν. Επίσης σε μια καισαρικη μου είχαν δημιουργήσει πολύ μεγάλο πρόβλημα με τον ορο, κτ είχε γίνει κ ειχε πρηστεί το χέρι μου απίστευτα, κ μετα το εσωτερικό των αγκώνων πραγματικά ήταν μωβ

    Πόνο χειρουργείου ομως δ ενιωσα, κ δ επαιρνα κ παυσιπονα

    Απο κόσμο συνηθως ειμασταν 2-3λεχωνες,ολες είχαμε αρκετές επισκέψεις αλλα πάντα μπαίνανε 1-2απο την κάθε μία στο δωματιο. Περιεργως κ τις δυο φορες, ηταν Νοέμβρης την δεύτερη, ειχε τρομερή ζεστη κ είχαμε ανοιχτα

    Αλλα την πρώτη διψουσα τρομερά, κ την δεύτερη, που γενικα δ μπορουσα να κρατηθώ ούτε ξαπλα, ουτε στο νοσοκομειο είχα κ την κόρη σπίτι, πεινούσα τρομερά. Στην πρώτη καισαρικη είχα πάει στις 7με ελαφρύ πρωινο, κ εφαγα 36ωρες μετά νομιζω, κ μαλιστα Τσαι με φρυγανιές. Στη δεύτερη είχα κάνει εισαγωγή από την προηγούμενη, Νηστικη από το απογευμα κ εφαγα πάλι τουλ 24ωρες μετά κτ αντίστοιχα χορταστικο:shock:

    Σε όσα δημόσια έχω πάει, κυρίως επαρχιακά, είναι πολύ τυπικοί με το επισκεπτηριο

    Κ σε σχέση με τα τραγικά που ακούω, για θηλασμο βοηθανε σχετικά. Τουλ εκεί που γεννησα. Βεβαια από όλο το νοσοκομείο μιλάμε για 4μαιες που δίνανε σωστές συμβουλές αλλα αν τις πετυχαίνεις, τουλ ήσουν σε καλά χερια

    Έσπερος είσαι λίγο υπερβολικη

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, vicky86 said:

     Yovanna είσαι πολύ τυχερη για το φαι

    Πραγματικά δ θυμαμαι πόνο από την καισαρικη. Δλδ ακομη κ στην πρώτη, που δ ειχα καλή ανάρρωση, ηταν για άλλους λόγους. Αργησαν να με σηκώσουν, εκανε συσπασεις η μήτρα κ επανερχονταν τα όργανα, αλλα δ ηξερα αν είναι νορμαλ η αίσθηση, κ φοβομουν να στηριχτω στα πόδια μου, γτ είχα ένα θέμα λιγο καιρο πριν. Επίσης σε μια καισαρικη μου είχαν δημιουργήσει πολύ μεγάλο πρόβλημα με τον ορο, κτ είχε γίνει κ ειχε πρηστεί το χέρι μου απίστευτα, κ μετα το εσωτερικό των αγκώνων πραγματικά ήταν μωβ

    Πόνο χειρουργείου ομως δ ενιωσα, κ δ επαιρνα κ παυσιπονα

    Απο κόσμο συνηθως ειμασταν 2-3λεχωνες,ολες είχαμε αρκετές επισκέψεις αλλα πάντα μπαίνανε 1-2απο την κάθε μία στο δωματιο. Περιεργως κ τις δυο φορες, ηταν Νοέμβρης την δεύτερη, ειχε τρομερή ζεστη κ είχαμε ανοιχτα

    Αλλα την πρώτη διψουσα τρομερά, κ την δεύτερη, που γενικα δ μπορουσα να κρατηθώ ούτε ξαπλα, ουτε στο νοσοκομειο είχα κ την κόρη σπίτι, πεινούσα τρομερά. Στην πρώτη καισαρικη είχα πάει στις 7με ελαφρύ πρωινο, κ εφαγα 36ωρες μετά νομιζω, κ μαλιστα Τσαι με φρυγανιές. Στη δεύτερη είχα κάνει εισαγωγή από την προηγούμενη, Νηστικη από το απογευμα κ εφαγα πάλι τουλ 24ωρες μετά κτ αντίστοιχα χορταστικο:shock:

    θυμάμαι και την ξαδέρφη μου, γέννησε στο Ιασώ 16 χρόνια πριν και μερικές ώρες μετά , ήρθε μια πιατάρα γιουβέτσι, εντολή του γιατρού! Οι μαίες της έλεγαν μην το φας όλο και εκείνη έλεγε αμ δε που θα το αφήσω! Και το έφαγε όλο!

    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Chrysoum,
        Να 'μαι λοιπόν, λίγους μήνες πριν τον τρίτο τοκετό και συνειδητοποιω ότι μάλλον περνάω τραύμα τοκετού. Οι 2 προηγούμενοι τοκετοι δεν πήγαν πολύ ομαλά, ο πρώτος ήταν πάρα πολύ μακρύς τόσο που στο τέλος έχασα τις αισθήσεις μου, στον δεύτερο παρότι μικρός σε διάρκεια έτυχα στην πιο αντιπαθητική μαία που μόνο που δεν με έβριζε που δεν έκανα καλά τις εξωθησεις και ακόμα και τώρα 1,5 χρόνο μετά, μόνο που την θυμάμαι αναστατωνομαι. Τώρα λοιπόν, ενώ θεωρητικά θα έπρεπε να σκέφτομαι τον τοκετό και να το βλέπω πιο ψύχραιμα, με πιάνει ένας κόμπος στο στομάχι, πολύ άγχος και άρνηση για τον επερχόμενο τοκετό. Έχει περάσει καποια κάτι παρόμοιο; έχετε καμία ιδέα για το πως θα μπορούσα να το αντιμετωπίσω; έχω αρχίσει να διαβάζω για το birth trauma association, έχω παραγγείλει και ένα βιβλίο, αλλά και πάλι δεν με έχει βοηθήσει αρκετά. Σκέφτομαι να απευθυνθώ σε ψυχολόγο, αλλά και πάλι δεν ξέρω κατά πόσον κάποιος που δεν έχει περάσει την διαδικασία του τοκετού θα μπορεί να με βοηθήσει αρκετά. Δηλαδή όλα τα θεωρητικά που διαβάζω καλά μεν στην θεωρία, αλλά δεν με βοηθάνε, το άγχος παραμένει. 
         
        Να σημειώσω ότι γένναω σε δημόσιο νοσοκομείο, με την μαία της βάρδιας. Οπότε είναι πάνω κάτω οποιος μου τύχει. 
      • Από kounelitsa,
        Έπεσα πάνω στο παρακάτω κειμενάκι.....
         
         
        TO ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΜΕ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ: ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΒΟΗΘΗΣΩ?
        Ενημέρωση από το κέντρο Προγεννητικής Ψυχολογίας ***********, Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012, 5-8:30 μ.μ.
         
        Η γέννα με καισαρική είναι μια εμπειρία μεγάλου στρες για το παιδί που γεννιέται. Από την πρώτη στιγμή εμφανίζονται τα συμπτώματα αυτής της επίδρασης στο σώμα του, στον θηλασμό, στον ύπνο του ... Αν δεν τα φροντίσουμε έγκαιρα θα συνεχίζουν να υφίστανται ... ίσως για μια ...ζωή;
        Στην ενημέρωση της 1ης Φεβρουαρίου, θα μάθουμε πώς να αναγνωρίζουμε τα σημάδια και τις μακροπρόθεσμες ψυχολογικές επιπτώσεις της εμπειρίας. Θα μάθουμε τρόπους πώς μπορούμε να υποστηρίζουμε τα παιδιά μας μετά την καισαρική έστω και αν δεν είμαστε ειδικοί αλλά γονείς.
        Όσοι ασχολούνται επαγγελματικά με το παιδί, θα δουν συμπεριφορές με νέο μάτι.
        Συμμετοχή: 40 ευρώ. Οι δύο γονείς 50 ευρώ.
         
         
        Πραγματικά υπάρχουν άνθρωποι που θα πληρώσουν για να πάνε σε τέτοιο "σεμινάριο"????
      • Από FofiK,
        Γεια σας,
         
         Αν έχετε κάποια προσφατη εμπειρία από γέννα σε εφημερία σε ένα από τα δύο νοσοκομεια, παρακαλώ δώστε τα φώτα σας.
         
        Είναι το πρώτο μου παιδάκι και εχω αγχωθει λίγο όσο πλησιάζουν οι μέρες.
         
        Ευχαριστώ για οποιαδήποτε πληροφορία!
      • Από kikika,
        Καλησπέρα! Είναι το πρώτο μου μυνημα στο φόρουμ.διαβάζω εδώ και μέρες τις συζητήσεις οι οποίες είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Έχω όμως μια απορία που δυστυχώς δεν μπόρεσα να λύσω και με έχει αγχωσει. Ειμαι από θεσσαλονικη. Θα γεννήσω πρωτη φορά και ηθελα να κανω τοκετο στο σπιτι αλλά οι δικοι μου με αποθαρρύνουν γιατί το νοσοκομειο ειναι αρκετα μακρυα λόγω του οτι μενουμε εκτος πόλης. Η αληθεια ειναι πως και εγω το σκεφτομουν μιας που ειναι η πρωτη μου φορά κ δεν ξερω τι θα συναντησω. Σκεφτόμουνα να γεννήσω σε νοσοκομειο έτσι ώστε οποιαδήποτε επιπλοκή του μωρού να αντιμετωπιστεί άμεσα. Δεν είμαι άνθρωπος που με νοιάζουν οι ανέσεις αλλά σίγουρα με νοιάζει να γεννήσω με φυσικό τοκετό. Διαβάζω πόσο πιο όμορφη σαν εμπειρία είναι σε σύγκριση με τον απλό φυσιολογικό τοκετό στον οποίο παρεμβαίνουν με κάθε ευκαιρία οι γιατροί. Ρώτησα όμως στο Παπαγεωργίου κ μου είπαν πως δεν μπορώ να επιλέξω γιατρό από πριν γιατί άλλαξαν την πολιτική των νοσοκομείων που σε ξεγεννούσε ο γιατρός σου εάν συνεργαζόταν με το νοσοκομειο. Άραγε λοιπόν έχω επιλογή να γεννήσω με φυσικό τοκετό σε δημόσιο νοσοκομειο από την στιγμή που δεν διαλέγω ούτε γιατρό ούτε μαία; ευχαριστώ για οποία απάντηση εκ των προτέρων
      • Από Λέγκω,
        Θα ήθελα να ρωτήσω να έχει γεννήσει κάποια κοπέλα στην εφημερία δημόσιου νοσοκομείου και συγκεκριμένα στο Έλενα.
        Είναι άραγε τόσο ρηψοκίνδυνο να γεννήσεις στην εφημερια αντί με κάποιον στάνταρ γυναικολόγο αν δεν έχεις δύσκολη εγκυμοσύνη;
      • Από antu,
        ΕΧΩ ΜΠΕΙ ΗΔΗ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ 40 η ΚΑΙ ΜΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ. ΠΗΓΑ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΑΜΑ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΣΩ ΕΩΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΕ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΕΦΗΜΕΡΕΥΟΝ ΚΑΙ ΘΑ ΜΟΥ ΠΟΥΝ. ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΝ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ!!! ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΩ, ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΜΕ ΕΞΕΤΑΣΟΥΝ... ΜΗΠΩΣ ΚΑΜΙΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ? ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΕΧΕΙ ΠΙΑΣΕΙ ΕΝΑΣ ΠΑΝΙΚΟΣ!!!!
      • Από Saloula,
        Μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε εσείς που ξέρετε;
        Περιμένω το τρίτο μου παιδί τον Μάρτιο. Έχω το ίδιο γιατρό που είχα για τα άλλα 2 παιδιά μου αλλά αυτή τη φορά δεν θέλω να γεννήσω πάλι στο ΙΑΣΩ και να πληρώσω $$$$$$!!!! Θέλω να με παρακολουθεί ο ιδιωτικός γιατρός που έχω και μετά να παω να γεννήσω σε ένα δημόσιο μαιευτήριο.
         
        Θέλω να ρωτήσω..... πρέπει να έχω "δικο μου γιατρο" στο δημόσιο μαιευτήριο; Τον πέρνω τηλέφωνο την ώρα που θα γεννίσω να έρθει στο μαιευτήριο; Και γι αυτό θα "πρέπει" να πληρώσω φακελάκι; Η απλώς παω στο μαιευτήριο να γεννήσω με το γιατρό που εφημερεύει την στιγμή που έρχονται τους πόνους;
      • Από Ανδρομέδα,
        Υπαρχει βρε κοριτσια καμια που να γεννησε προσφατα στο Αρεταιειο? Οτι πληροφοριες εχω βρει ειναι στην καλυτερη περιπτωση προπερσινες κ γενναω εκει το καλοκαιρι. Θελω να ξερω [δεδομενου των ελλειψεων που υπαρχουν] τι καλυπτει τωρα το νοσοκομειο απο παροχες για μενα κ το μικρο, αν μπορω να το εχω συνεχεια διπλα μου ανεξαρτητως οροφου [καπου διαβασα οτι παλια αφηναν μονο επανω] και ποια ειναι η γενικη κατασταση.
        Τα αλλα δυο μου παιδακια τα γεννησα στο Αλεξανδρας οποτε δεν εχω αγχος λογω δημοσιου απλα λιγο επειδη δν ξερω το χωρο και την παρουσα κατασταση.