student

Αλλαγές κατά την μητρότητα

    Recommended Posts

    Αλλαγές που έφερε μαζί της η μητρότητα και η έννοια της ολοκλήρωμενης οικογένειας/ομάδας.


    Σε προσωπικό επίπεδο οι αλλαγές ήταν οι παρακάτω..

    Με έκανε πιο υπεύθυνο ανθρωπο.
    Με έκανε να ακούω τις πραγματικές αναγκες του παιδιού, τις δικές μου, του συζύγου μου, των γονιών μου και όλων των δικών μου ανθρώπων.
    Με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι ό,τι λεω/κανω η δεν λεω/δεν κανω έχει συνεπειες.
    Με έκανε να αντιληφθω ότι τα παιδιά είναι ισότητα με τους ενήλικες.
    Με εκανε να μαθω ότι τα παιδια έχουν ανάγκες που οφείλω να σέβομαι και να υπολογίζω.
    Με εκανε να μαθω ότι έχω και εγω ανάγκες που επιβάλλεται να υπολογίζω.
    Με έκανε να μαθω ότι η στάση απέναντι στην ζωή σε ένα γενικό πλαίσιο (ήθος, αξίες κλπ) είναι αυτά που θα χτίσουν τον χαρακτήρα του παιδιού μου.
    Με έκανε να μαθω ότι όλα κερδίζονται με κόπο και τιποτα δεν χαρίζεται.
    Με έκανε να φροντίζω περισσότερο τον εαυτό μου κατ επεκταση και τους γύρω μου.
    Με έμαθε να μιλάω ξεκάθαρα και συγκεκριμένα.
    Με έμαθε να βλέπω πίσω από αυτο που φαίνεται.
    Με έμαθε να έχω έναν σκοπο για ότι κάνω και λέω.
    Με έκανε να νιώσω κάποιες στιγμές και παλι παιδί με τα όμορφα και τα δύσκολα.
    Με έκανε να αναθεωρήσω για τον τρόπο που με μεγάλωσα. 
    Με έκανε να καταλάβω πόσο ωφέλιμο και παραγωγικό είναι να αναγνωρίζεις τα λάθη σου αλλά και να το απολαμβάνεις διορθώνοντας τα. 
    Με έκανε να καταλάβω ότι είναι μια καλή ευκαιρία για εκτενέστερη ενδοσκόπηση και ανάληψη ευθύνης για το καθετι που σκεφτομαι,που επιλέγω.
    Με έκανε να καταλάβω ότι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζω σε σχέση με τους πολλαπλούς ρόλους που έχω να ανταποκριθώ είναι μια όμορφη και ενδιαφέρουσα προκληση.
    Με έκανα να αντιληφθω την έννοια της οικογένειας ως ομαδα.
    Με έκανε να πάρω μια γεύση από την αγάπη άνευ όρων.
    Με έκανε να καταλάβω πόσο σημαντικά είναι τα λάθη και πόση υγεία περιέχουν.
    Για εμένα είναι ένα επικόδομητικο ταξίδι με εντονα συναισθήματα και όμορφες ανακαλυψεις.

     

    Ανοίγω λοιπόν αυτή την συζήτηση για να συνεχίσω να ανακαλύπτω και να καταγράφω τις σκέψεις μου.. Και να δώσω και σε εσάς την ευκαιρία να κάνετε το ίδιο. Θα μπορούσε να είναι ένα ημερολόγιο η ότι άλλο ευχαριστεί την κάθε μια από εμάς!

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εν συντομία γιατί δεν έχω το χρόνο αυτήν την στιγμή, συμφωνω πως ενα παιδί φέρνει αλλαγές. Οταν διανύουμε την εγκυμοσύνη προσπαθούμε να τις φανταστούμε, να τις υπολογισουμε, να τις βελτιώσουμε αλλά δεν μπορούμε να σκεφτούμε πόσο θα αλλάξουμε κι εμείς ως άνθρωποι όταν γινουμε μητέρες. Ή σχέση παιδιού-γονεα είναι δυναμική, δεν παύει να εξελίσσεται, να μαθαίνει το παιδί και παράλληλα να μαθαίνουμε κι εμείς από εκείνα.

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμένα η μητρότητα με έκανε να αναθεωρήσω ότι ήξερα μέχρι τότε που ήρθε στον κόσμο ο γιος μου. Δεν μου είναι εύκολο να το εξηγήσω με λόγια, είναι σαν να πάτησα ένα κουμπί και να ξεκίνησα από το μηδέν μαζί του, έμαθα από την αρχή βήματα λέξεις και ανακάλυψα μαζί του τον κόσμο.

    • Μου αρέσει 3
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Με έκανε να αναθεωρήσω πράγματα που κορόιδευα πχ αυτό το να είναι το παιδί ισότιμο μέλος της οικογένειας προηγουμένως δεν ήθελα ούτε να το ακούω. 

     

    Με έκανε να εκτιμήσω πράγματα που έκαναν οι γονείς μου και κατέκρινα πχ να ακολουθούν αυτό που θεωρούν σωστό ασχέτως της μόδας, που τότε το θεωρούσα γραφικό. 

     

    Με έκανε πιο παραδοσιακή γυναίκα πχ μαγειρεύω πολύ κ επιδιώκω να κάνω πολλά σπιτικά, ενώ το μαγείρεμα το σιχαίνομαι. αυτή η τελευταία αλλαγή είναι η πιο αρνητική έκπληξη και δεν ξέρω αν μου αρέσει. το κάνω επειδή το θεωρώ σωστό και αναγκαίο αλλά μου έγινε τόσο συνήθεια που αρχίζει να μου αρέσει και αλλά φοβάμαι ότι μεταμορφώθηκα σε ένα είδος γυναίκας που δεν θέλω. 

     

    Με έκανε επίσης λίγο εμμονική με το άγχος να τα κάνω σωστά και παραμέλησε πολλά ενδιαφέροντα μου όχι λόγω έλλειψης χρόνου αλλά λόγω άγχους να είμαι σωστός γονιός, πράγμα που επίσης δεν μου αρέσει γιατί νομίζω ώρες ώρες ότι συζητάω υπερβολικά για το παιδί μου και ότι γίνομαι άλλος άνθρωπος. 

     

    Κατα τ αλλά δεν νιώθω ότι εξελίχθηκα σε κάτι ή ότι έγινα καλύτερος άνθρωπος.  Θα έλεγε ότι η μητρότητα ήταν ένα μεγάλο σοκ ως προς τις απαιτήσεις, το οποίο δεν φανταζόμουν προηγουμένως κ ακόμα κ τωρα δυσκολεύομαι να αποδεχτώ. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    20 ώρες πρίν, Mama_Anesti_ είπε:

    Εν συντομία γιατί δεν έχω το χρόνο αυτήν την στιγμή, συμφωνω πως ενα παιδί φέρνει αλλαγές. Οταν διανύουμε την εγκυμοσύνη προσπαθούμε να τις φανταστούμε, να τις υπολογισουμε, να τις βελτιώσουμε αλλά δεν μπορούμε να σκεφτούμε πόσο θα αλλάξουμε κι εμείς ως άνθρωποι όταν γινουμε μητέρες. Ή σχέση παιδιού-γονεα είναι δυναμική, δεν παύει να εξελίσσεται, να μαθαίνει το παιδί και παράλληλα να μαθαίνουμε κι εμείς από εκείνα.

    Προσωπικά δεν μπορουσε να πάει τόσο μακρυά η φαντασία μου και να κανω εικόνα πως θα είναι η εγκυμοσύνη και η μητρότητα. Νομίζω ότι πιο πολύ προσπαθούσα να απολαύσω την εγκυμοσύνη πάρα να φανταστώ πως Θ είναι το μετά γιατί ήταν κάτι ξένο για εμένα και άγνωστο. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    11 ώρες πρίν, kotsifikos είπε:

    Εμένα η μητρότητα με έκανε να αναθεωρήσω ότι ήξερα μέχρι τότε που ήρθε στον κόσμο ο γιος μου. Δεν μου είναι εύκολο να το εξηγήσω με λόγια, είναι σαν να πάτησα ένα κουμπί και να ξεκίνησα από το μηδέν μαζί του, έμαθα από την αρχή βήματα λέξεις και ανακάλυψα μαζί του τον κόσμο.

    Νομίζω ότι καταλαβαίνω πως είναι αυτό που περιγράφεις...και είναι κάτι που ξύπνα κάθε κύτταρο σου! 

    Μακάρι να συνεχίσει αυτό για όσες μανούλες νιώθουν έτσι και να υπάρχει μια συνεχής εξέλιξη δίπλα στα βλαστάρια μας! 

    Το πόση δύναμη μπορείς να αντλήσεις, είναι μαγικό! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ωραίο θέμα για όσους μας αρέσει να γράφουμε πολλά!

     

    Λοιπόν εγώ δεν ένιωσα κάποια αλλαγή μέσα μου, και να πω την αλήθεια τα θεωρούσα λίγο κλισέ αυτά τα ότι αναθεωρεις τα πάντα, γίνεσαι πιο υπεύθυνος, αλλάζει ο χαρακτήρας σου, κάνεις ενδοσκόπηση κλπ. Αλλά βλέπω και εδώ και στα άλλα social media ότι τα ένιωσαν πολλοί.

    Νομίζω ήμουν πολύ προετοιμασμένη από πριν, γι'αυτο δεν ένιωσα κάποια φοβερή αλλαγή. Ήξερα από παιδιά, έχω μικρά ανήψια και είχα και πολλά ξαδερφακια, οικογενειακά βαφτιστηρια κλπ που γεννήθηκαν όταν ήμουν στην εφηβεία ή φοιτήτρια, οπότε τα παιδιά δεν μου ήταν κάτι ξένο. Δεν ένιωσα ποτέ ως έφηβη και νέα ότι τα παιδιά είναι κάτι διαφορετικό από όλους, ότι ενοχλούν, να τα αποφεύγω κλπ. Αντίθετα, θυμάμαι ότι ήδη από ηλικία τέλους δημοτικού αντί να παίζω με τα συνομήλικα μου άρεσε να παίζω με τα μικρότερα αδέρφια τους, να τους δείχνω ζωγραφιές, κατασκευές, γράμματα κλπ. (Ανάμεσα στις επιλογές μου ήταν και να γίνω νηπιαγωγός και ίσως έπρεπε τελικα). Επισης -θα σας φανεί αστείο αυτο- όταν ήμουν σε ηλικία δημοτικου παιρναμε κάτι περιοδικά όπως "το παιδί μου κι εγώ" επειδή έδιναν παιδικές βιντεοκασέτες και τα διαβαζα φανατικά. Είχαν άρθρα, γράμματα αναγνωστών με ερωτήματα και προβληματισμούς, ήταν ο πρόγονος των μαμαδοσελιδων και των φόρουμ κι έτσι είχα διαβάσει ένα σωρό θέματα γονεικοτητας (διαφορετική προσέγγιση σε πολλά θέματα τότε βέβαια). Μετά ως φοιτήτρια ανακάλυψα τυχαία κάποια μαμαδομπλογκ αλλά και το παρόν φορουμ όπου διάβαζα κατασκευές, θέματα όπως η ενσυναίσθηση, η ισοτιμία και ο σεβασμός στο παιδί, τα λάθη των παλαιότερων γονιών κλπ και μου φαίνονταν πολύ λογικά, οπότε δεν έπεσα σε κάτι από τα σύννεφα, ούτε αναθεώρησα κάτι γιατί τα ήξερα χρόνια πριν κάνω παιδί.

    Ως προς τις δυσκολίες τώρα, δυστυχώς γενικά αλλά ευτυχώς ως προς την προσαρμογη μας στο παιδί, είχαμε ζήσει κάποιες πολύ δύσκολες καταστάσεις υγείας γονέων του άντρα μου, σε σημείο που εκείνος σε κάποια φάση πέρασε κάποιους μήνες βγαίνοντας στην κυριολεξία μόνο για σουπερμάρκετ-φαρμακειο-γιατρους (δεν δούλευε κιόλας). Και άλλα πολλά που δεν είναι του θέματος. Οποτε κάποιες δυσκολίες των παιδιών μας φαίνονται πολύ πιο απλές. Συν ότι περάσαμε καμιά διετία χτίζοντας σπίτι και έχοντας ως βολτα την οικοδομή με μαστόρους! Οπότε το παιδί δεν μας άλλαξε κάποια φοβερή συνήθεια. (Ίσως γι'αυτο με βλέπετε έτσι κουλ στο άλλο θέμα για τη στέρηση εξόδων λόγω κορωνοϊού!) 

    Η αλήθεια είναι πάντως ότι μας έτυχε εύκολο μωρό, που κοιμάται καλά, τρώει εύκολα, παίζει μόνο του, δεν κλαιει/γκρινιαζει, δεν οδύρεται στο καρεκλακι αυτοκινήτου, δεν είχε κολικούς, έβγαλε 8 δόντια χωρίς να το καταλάβουμε κλπ (ίσως προσαρμόστηκε και λίγο εξ ανάγκης αλλα χωρίς δυσφορία σε κάποιες καταστάσεις λόγω των δυσκολιών των παππούδων, πχ να μπαίνει ξαφνικά κάποιος νοσοκομειο κ να διανυκτερεύσουμε όπου να'ναι, χωρίς ρουτίνες και τετοια) και τους πρώτους μήνες μέναμε κοντά στους γονείς μου και ειχαμε βοηθεια (τώρα μένουμε μακριά). Στο επόμενο παιδί μπορεί να τα βρούμε πιο σκούρα!

     

    Μια αλλαγή βλεπω ως προς τους γονείς μου, που ενώ είχα παραπονα για διάφορες νοοτροπίες, βλέπω πόσο σούπερ παππούδες έχουν γίνει και είμαι πιο επιεικής μαζί τους σε κάποια πράγματα που αλλιώς θα τους γκρινιαζα/μαλωνα. Ο μπαμπάς μου έτσι ήταν και ως μπαμπάς, η μαμά μου όμως ήταν πολύ αυστηρή, δεν έπαιζε ποτέ, ενώ με το μωρό παίζει, τραγουδάει κλπ.

    Επεξεργάστηκαν by little lamb
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 4/8/2020 at 3:31 ΠΜ, Mama_Anesti_ είπε:

    Εν συντομία γιατί δεν έχω το χρόνο αυτήν την στιγμή, συμφωνω πως ενα παιδί φέρνει αλλαγές. Οταν διανύουμε την εγκυμοσύνη προσπαθούμε να τις φανταστούμε, να τις υπολογισουμε, να τις βελτιώσουμε αλλά δεν μπορούμε να σκεφτούμε πόσο θα αλλάξουμε κι εμείς ως άνθρωποι όταν γινουμε μητέρες. Ή σχέση παιδιού-γονεα είναι δυναμική, δεν παύει να εξελίσσεται, να μαθαίνει το παιδί και παράλληλα να μαθαίνουμε κι εμείς από εκείνα.

    Δεν είχα φανταστεί ότι μπορώ να γίνω τόσο οργανωμένη σε όλα. Δεν είχα φανταστεί ότι θα γίνω τόσο καλή νοικοκυρά αφού από μικρή πραγματικά δεν το είχα με την μαγειρική και τις δουλειές στο σπίτι. Τώρα το φαγητό Της ημέρας είναι από το πρωί έτοιμο .. όλοι τρώμε υγιεινά :p το σπίτι είναι καθαρό και τα πράγματα όλον μας τακτοποιημένα. Δεν ήξερα ότι θα καταφέρω να γίνω καλή μαμά και όμως θεωρώ ότι τελικά το καταφέρνω ... μάλλον είναι στην φύση της γυναίκας τελικά να αλλάζει όταν φέρνει παιδί στον κόσμο. Έχω το αίσθημα της ευθύνης. Παλαιότερα δεν το είχα για τίποτα. 

    • Μου αρέσει 1
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 4/8/2020 at 7:23 ΜΜ, Έσπερος είπε:

    Με έκανε να αναθεωρήσω πράγματα που κορόιδευα πχ αυτό το να είναι το παιδί ισότιμο μέλος της οικογένειας προηγουμένως δεν ήθελα ούτε να το ακούω. 

     

    Με έκανε να εκτιμήσω πράγματα που έκαναν οι γονείς μου και κατέκρινα πχ να ακολουθούν αυτό που θεωρούν σωστό ασχέτως της μόδας, που τότε το θεωρούσα γραφικό. 

     

    Με έκανε πιο παραδοσιακή γυναίκα πχ μαγειρεύω πολύ κ επιδιώκω να κάνω πολλά σπιτικά, ενώ το μαγείρεμα το σιχαίνομαι. αυτή η τελευταία αλλαγή είναι η πιο αρνητική έκπληξη και δεν ξέρω αν μου αρέσει. το κάνω επειδή το θεωρώ σωστό και αναγκαίο αλλά μου έγινε τόσο συνήθεια που αρχίζει να μου αρέσει και αλλά φοβάμαι ότι μεταμορφώθηκα σε ένα είδος γυναίκας που δεν θέλω. 

     

    Με έκανε επίσης λίγο εμμονική με το άγχος να τα κάνω σωστά και παραμέλησε πολλά ενδιαφέροντα μου όχι λόγω έλλειψης χρόνου αλλά λόγω άγχους να είμαι σωστός γονιός, πράγμα που επίσης δεν μου αρέσει γιατί νομίζω ώρες ώρες ότι συζητάω υπερβολικά για το παιδί μου και ότι γίνομαι άλλος άνθρωπος. 

     

    Κατα τ αλλά δεν νιώθω ότι εξελίχθηκα σε κάτι ή ότι έγινα καλύτερος άνθρωπος.  Θα έλεγε ότι η μητρότητα ήταν ένα μεγάλο σοκ ως προς τις απαιτήσεις, το οποίο δεν φανταζόμουν προηγουμένως κ ακόμα κ τωρα δυσκολεύομαι να αποδεχτώ. 

    Μια σκέψη που έκανα σχετικά με την μεταμόρφωση που αναφέρεις είναι οτι αν γίνεται υπό πίεση η επειδή πρέπει τότε δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορέσει να διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ίσως να είναι μια φάση τώρα που το επίκεντρο είναι το παιδί και όλα περιστρεφονται μόνο γύρω από αυτό, τις ανάγκες του τα θέλω του κλπ. χωρίς να έχεις την πολυτέλεια να ασχοληθείς ετσι όπως θα ήθελες με τον εαυτό σου.

    Προσωπικά, όταν έδωσα από τον χώρο μου και τον χρόνο μου  στα παιδιά μου αλλα και γενικότερα στους δικούς μου ανθρώπους είδα διαφορα μέσα μου κατ επεκταση και γύρω μου!
    Μετά το σοκ της γέννας και του νέου μέλους στην οικογένειας σαν να μην ήταν δεδομένο ότι θα έδεινα έτσι εύκολα από τον χώρο μου (κυρίως). Και ομως εγινε σιγά σιγά και συνεχίζει να εξελίσσεται όμορφα..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Από όταν ήμουν παιδί θυμάμαι τον εαυτό μου να θέλω παιδί όταν πηγαίναμε κάπου σε συγγενείς επισκέψεις ή βολτα κλπ πάντα απασχολουσα τα μικρότερα παιδιά/μωρά κλπ....ήξερα από μικρή ότι θέλω να ακολουθήσω αυτό το επάγγελμα και να κάνω παιδιά από μικρή....η σχέση με τον άντρα μου βοήθησε σε αυτό μιας και είμαστε μαζί από όταν ήμουν 13 αυτός 17 τώρα είμαστε (23+27)....τελικά τελείωσα ΔΕ βρεφονηπιοκομος εργάστηκα δύο χρόνια και μετά κάναμε παιδί....το καλό ήταν ότι δεν έπεσα από τα σύννεφα για τις δυσκολίες ήταν ακριβώς όπως περίμενα δύσκολα αλλά παλεύεται...

    Αυτό που απέκτησα μετά τον ερχομό του παιδιού μου ήταν η υπομονή γενικά δεν είχα αρκετή ποτέ μου όταν ήθελα κάτι το ήθελα εκείνη την στιγμή...όταν ήρθε η μικρή μας στον κόσμο απέκτησα γαιδουρινη θα έλεγα για όλα....και εκτίμησα περισσότερο την μαμά μου που μεγάλωσε μόνη της δύο παιδιά.....

    • Μου αρέσει 1

    8Fh7p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μικρή δε μου άρεσε σαν ενδεχόμενο να κάνω παιδί, έλεγα ότι θα κάνω πολλά ταξίδια και δε με ενδιέφερε το θέμα οικογένεια. Μάλλον με ενοχλούσαν όταν έκαναν φασαρία κι ήμουν από τους ανθρώπους που βαριόμουν να μιλάω με τα παιδιά των άλλων. Τελικά αναθεώρησα όταν γνώρισα τον άνδρα μου που λατρεύει τα παιδιά και με έκανε να το δω από τα δικά του μάτια. Αποκτήσαμε την κορούλα μας και τώρα είμαι ερωτευμένη μαζί της! Κάθομαι την παρατηρώ, τη θαυμάζω για τα μικρά και μεγάλα κατορθώματα της , παίζουμε μαζί , τη θηλάζω και τρελαίνομαι... Έχω περάσει φρίκες για το γεγονός ότι η ζωή μου άλλαξε , αλλά αυτά ήταν κυρίως στην εγκυμοσύνη και τις πρώτες μέρες της. Τώρα απλά τρελαίνομαι που λέει μα... σκέτο μα..όχι μαμά ακόμα. Τη μυρίζω και μου κρατάει το χέρι όταν κοιμάται και νιώθω ευτυχία. Σαν άνθρωπο μπορώ να πω ότι με άλλαξε το διάβασμα που έκανα για διάφορα θέματα στην εγκυμοσύνη ( είχα επαπειλούμενη και κυρίως διάβαζα για να περνάει ο χρόνος) και ευαισθητοποιηθηκα για πολλά θέματα όπως το πώς να συμπεριφερόμαστε στα παιδιά, στο θέμα φύλο και πως να μην αναπαράγουμε και εμείς σαν γονείς ανισότητες και στερεότυπα ( πχ το αγόρι να μην παίζει με κούκλες, το ροζ είναι κοριτσίστικο), το πώς να σεβόμαστε το παιδί ( πχ να μη λέω δώσε ένα φιλάκι στη γιαγιά ή στον θείο , αν το παιδί δε θέλει κτλ) στο πως να υπάρχει μια ανατροφή με ενσυναίσθηση για τις ανάγκες του παιδιού ( πχ να  αφήνεις να κλαίει για να μην κακομαθει, αντίθετα να δίνω όσες αγκαλιές θέλει.). Όλα αυτά όμως κατόπιν διαβάσματος και επειδή με ενδιαφεραν και στα οποία ακόμα προσπαθώ να βελτιωθώ και να ενημερωνομαι όχι αυτόματα επειδή έγινα μαμά. Σαν ιδιοσυγκρασία άλλαξα , έγινα πιο συνειδητή ως καταναλωτρια, αγοράζω πλέον μόνο χρήσιμα πράγματα , επίσης μου άρεσε πιο πολύ το περπάτημα και η άσκηση, θετικό αν σκεφτείς ότι απλά πήγαινα για καφέ και έλιωνα στους καναπέδες :-)

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 10/8/2020 at 11:04 ΠΜ, Gummy Bear είπε:

    Με έκανε να καταλάβω τι σημαίνει πραγματικη, ανιδιοτελή αγάπη... 

    Ίσως αυτή την αγάπη να στην φέρνει η μητρότητα αλλά νομίζω ότι είναι η ίδια με την αγάπη προς τους γονείς. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 8/8/2020 at 3:39 ΜΜ, Annitamik είπε:

    Μικρή δε μου άρεσε σαν ενδεχόμενο να κάνω παιδί, έλεγα ότι θα κάνω πολλά ταξίδια και δε με ενδιέφερε το θέμα οικογένεια. Μάλλον με ενοχλούσαν όταν έκαναν φασαρία κι ήμουν από τους ανθρώπους που βαριόμουν να μιλάω με τα παιδιά των άλλων. Τελικά αναθεώρησα όταν γνώρισα τον άνδρα μου που λατρεύει τα παιδιά και με έκανε να το δω από τα δικά του μάτια. Αποκτήσαμε την κορούλα μας και τώρα είμαι ερωτευμένη μαζί της! Κάθομαι την παρατηρώ, τη θαυμάζω για τα μικρά και μεγάλα κατορθώματα της , παίζουμε μαζί , τη θηλάζω και τρελαίνομαι... Έχω περάσει φρίκες για το γεγονός ότι η ζωή μου άλλαξε , αλλά αυτά ήταν κυρίως στην εγκυμοσύνη και τις πρώτες μέρες της. Τώρα απλά τρελαίνομαι που λέει μα... σκέτο μα..όχι μαμά ακόμα. Τη μυρίζω και μου κρατάει το χέρι όταν κοιμάται και νιώθω ευτυχία. Σαν άνθρωπο μπορώ να πω ότι με άλλαξε το διάβασμα που έκανα για διάφορα θέματα στην εγκυμοσύνη ( είχα επαπειλούμενη και κυρίως διάβαζα για να περνάει ο χρόνος) και ευαισθητοποιηθηκα για πολλά θέματα όπως το πώς να συμπεριφερόμαστε στα παιδιά, στο θέμα φύλο και πως να μην αναπαράγουμε και εμείς σαν γονείς ανισότητες και στερεότυπα ( πχ το αγόρι να μην παίζει με κούκλες, το ροζ είναι κοριτσίστικο), το πώς να σεβόμαστε το παιδί ( πχ να μη λέω δώσε ένα φιλάκι στη γιαγιά ή στον θείο , αν το παιδί δε θέλει κτλ) στο πως να υπάρχει μια ανατροφή με ενσυναίσθηση για τις ανάγκες του παιδιού ( πχ να  αφήνεις να κλαίει για να μην κακομαθει, αντίθετα να δίνω όσες αγκαλιές θέλει.). Όλα αυτά όμως κατόπιν διαβάσματος και επειδή με ενδιαφεραν και στα οποία ακόμα προσπαθώ να βελτιωθώ και να ενημερωνομαι όχι αυτόματα επειδή έγινα μαμά. Σαν ιδιοσυγκρασία άλλαξα , έγινα πιο συνειδητή ως καταναλωτρια, αγοράζω πλέον μόνο χρήσιμα πράγματα , επίσης μου άρεσε πιο πολύ το περπάτημα και η άσκηση, θετικό αν σκεφτείς ότι απλά πήγαινα για καφέ και έλιωνα στους καναπέδες :-)

    Σε καταλαβαίνω εν μέρη γιατί και εμενα δεν με απασχολούσε η δημιουργία οικογένειας. Όταν γνώρισα τον άνθρωπο μου, ενέπνευσε ο ένας τον άλλον δημιουργησαμε ένα ζεστό οικογενειακό πλαίσιο οι δύο μας, τον μικρόκοσμο μας και μετά ήρθαν τα παιδάκια μας τα αγαπημένα. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    11 ώρες πρίν, student είπε:

    Ίσως αυτή την αγάπη να στην φέρνει η μητρότητα αλλά νομίζω ότι είναι η ίδια με την αγάπη προς τους γονείς. 

    Εγώ πιστεύω ότι η αγάπη της μητερας προς τα παιδιά της είναι ακόμα μεγαλύτερη!!!!

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εκτός από αυτά που είπατε η μητρότητα με έκανε να είμαι πιο υπεύθυνη, να φροντίζω περισσότερο την υγεία μου κ να μην κάνω επικίνδυνα πράγματα. Πχ προ παιδιών με τον άντρα μου πηγαίναμε βόλτες με την μηχανή, τώρα πλέον το έχουμε σταματήσει πρώτον γιατί δεν μπορούμε να παίρνουμε τα παιδιά κ δεύτερον γιατί φοβόμαστε περισσότερο για τυχόν ατύχημα!

    Επίσης με έκανε πιο ευαίσθητη σε κοινωνικά θέματα

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 ώρες πρίν, mama16 είπε:

    Εγώ πιστεύω ότι η αγάπη της μητερας προς τα παιδιά της είναι ακόμα μεγαλύτερη!!!!

    @mama16Σίγουρα το δέσιμο είναι διαφορετικό! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επανέρχομαι προσθετοντας επιπλέον σκέψεις στην λίστα μου..

     

    Με έκανε να διαχειριζομαι με διαφορετικό τρόπο μια αγχωτική κατάσταση, ενα δυσάρεστο γεγονός, μια ξένη πρόκληση.

    Με έκανε να θέλω να βιώνω παρέα με την οικογένεια μου την κάθε ήμερα ως μοναδική με τα ολα της.

    Έμαθα να λέω συγγνώμη και να το εννοώ κυρίως μέσα απο τα λάθη προς τα παιδιά μου. Αυτό που δεν μπορούσα να φανταστώ είναι οτι αντιλαμβανονται το κάθε τι και καταλαβαινουν ξεκάθαρα οτι λυπάσαι πχ που δεν μπόρεσες να τα ευχαριστησεις την τάδε στιγμή και δείχνουν κατανόηση με τον τρόπο τους.

     

    Επειδή η προσωπική βελτίωση για έμενα σημαίνει εξέλιξη, αναζωογόνηση, αλλαγή, αυτοπροσδιοριμος και πολλά άλλα θελω να είμαι καθημερινά συντονισμένη και να προσπαθώ να με τονώνω, να με δοκιμάζω να έρχομαι αντιμέτωπη με τα όμορφα άλλα και τα άσχημα συναισθήματα που προκύπτουν. Αυτό με βοηθάει να προσεγγίσω ουσιαστικά τα παιδιά μου δείχνοντας τους την προσοχή που έχουν ανάγκη.

    Δεν τα καταφέρνω πάντα ομως παρατηρώ οτι η προσπάθεια και η διάθεση που έχω καθρεφτίζεται στην οικογένειά μου και αυτο μου δεινει μόνο θετικά συναισθήματα και σκέψεις.

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα