Recommended Posts

    Just now, Έσπερος είπε:

    αυτό το θέμα έχει εκτροχιαστεί κ λυπάμαι τον διαχειριστή που θα κάνει την εκκαθάριση. 

     

    για τους βαθμούς: αν στον γιάννη αναρωτιέμαι αν θα βάλω 13 ή 14 ( έγραψε 12 ας πούμε κ συμμετέχει κάπως προφορικά), θα ρωτήσω κ άλλους ειδικά αν εγω κάνω λίγες ώρες στο τμήμα ή κάποιο μάθημα πιο απαιτητικό όπως η έκθεση. συνήθως κρατάω τη γνώμη αν είναι προς τα πάνω, εκτός αν καταλήξουμε ότι κάποιο θα τον βοηθήσει λίγη αυστηρότητα. κ εμένα με ρωτάνε κάποιες φορές ακόμα κ έμπειροι αν εγω κάνω πολλές ώρες σε ένα τμήμα ή αν κάποιους τους είχα κ πέρσι κ τους ξέρω πιο καλά. στο γυμνάσιο τα παιδιά σπάνια έχουν τεράστιες αποκλίσεις από μάθημα σε μάθημα κ αν συμβεί αυτό κυρίως είναι λόγω χημείας με τον διδάσκοντα. δεν παίζει κάποιος να είναι του 19 στη φυσική κ του 12 στην έκθεση. 

    Χθες περπατούσαμε σούρουπο στο λιμάνι, τετοια ώρα έχουμε δυο χρόνια να βρεθούμε έξω πλην έλαχιστών εξαιρέσεων. τη μια στιγμή λέω τι ωραία που απολαμβάνουμε αυτήν την ώρα, την άλλη σκέφτομαι κ δαγκώνομαι να μην το πω «αλλά το παιδί θα κοιμηθεί σχεδόν 11 , τι ντροπή, γίναμε αυτοί οι γονείς που δεν βάζουν τα παιδιά για ύπνο νωρίς»! 

    Τι ωραιο που θα ήταν όμως να μην σε νοιάζει η γνώμη των άλλων για το τι ώρα θα κοιμηθεί το παιδι σου, ε; 

    Αλήθεια, ετσι σκεφτόσουν όταν έβλεπες παιδακι έξω μετά τις 10?η νομίζεις ότι όλοι αυτό σκέφτονται; 

    Άλλη μια φορα που συμφωνώ απόλυτα με την @Anna3011

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εμείς πάντως που πολλές φορές έχει τύχει να την έχουμε έξω αργά, ακούμε πολλές φορές από τρίτους "δεν κοιμάται τέτοια ώρα;" ή ακόμα χειρότερα στην ίδια "δεν κοιμάσαι;" ακόμα κι αν είναι 9 και εκνευρίζομαι που το σχολιάζουν.

     

    Σχετικά με τους αντικειμενικά σωστούς ή λάθος τρόπους διαπαιδαγώγησης, έχουμε στο χωριό κάτι γειτονακια 6-8 ετών που της λένε κάθε 5 λεπτά για τα παιχνίδια "όχι στο στόμα, κακό". Τι να εξηγήσω σε αυτά τα παιδάκια που προφανώς έχουν μεγαλώσει έτσι και τι στο δικό μου που πρώτη φορά ακούει κάτι τέτοιο; Και αναρωτιέμαι με αφορμή τη συζήτηση, εγώ θεωρω ότι κάνω το σωστό, όμως κι αυτά τα παιδάκια μια χαρά χαρούμενα φαίνονται κι ας τους έλεγαν συνέχεια έτσι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    9 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Eιλικρινά τώρα, μήπως μας κοροϊδέυεις; 

    Ζεις στην Ελλάδα, και μάλιστα σε νησί, και είναι τέλη Ιουλίου. Το βλέπεις πιο πιθανό να σε κρίνουν αρνητικό αν είσαι έξω στις 11 ή αν βάζεις νωρίς το παιδί για ύπνο;

    καλά δεν ήταν έξω στις 11, είπαμε, ας πούμε μέχρι τις 10 αλλά μέχρι να γυρίσουμε να ετοιμαστούμε κλπ, πήγε 11 ή πέρασε.

     

    9 ώρες πρίν, vicky86 είπε:

    Τι ωραιο που θα ήταν όμως να μην σε νοιάζει η γνώμη των άλλων για το τι ώρα θα κοιμηθεί το παιδι σου, ε; 

    Αλήθεια, ετσι σκεφτόσουν όταν έβλεπες παιδακι έξω μετά τις 10?η νομίζεις ότι όλοι αυτό σκέφτονται; 

     

    9 ώρες πρίν, Anna3011 είπε:

    Και αν το πάμε παραπέρα θεωρεί ότι κάνει λάθος που κοιμίζει το παιδί αργά γιατί τότε χάνει την έκκριση της ορμόνης που αναπτύσσει το παιδί (ανάθεμα και αν θυμάμαι πως λέγεται) που ξεκινάει στις 9 κτλ κτλ. @Έσπεροςαν κάνω λάθος διόρθωσέ με αλλά κάπως έτσι νομίζω ότι είναι το σκεπτικό σου.

    Μπα δεν θα  το σχολιάσει κανείς, το έχω καταλάβει. Αλλά όντως για την υγεία με ανησυχεί, την ορμόνη, τη σωστή ξεκούραση κλπ. γιατί είναι πολλοί μήνες που κοιμάται μετά τις 10, απλώς δεν αντέχω άλλο να ασχολούμαι. βασικά θεωρούσα ότι τα παιδιά που κοιμούνται αργά, οι γονείς τους δεν ασχολήθηκαν ή δεν ενδιαφέρθηκαν, οπότε μου ήρθε σαν σοκ. 

     

    9 ώρες πρίν, Chrysoum είπε:

    Βασικά αυτό θα έλεγα και εγώ. Εμένα μου έχουν ασκήσει κριτική επειδή βάζω τα παιδιά νωρίς για ύπνο που δεν τα λυπάμαι και όταν επιτέλους δροσίζει αντί να τα βγάζω έξω, εγώ τα έχω στο κρεβάτι. Και δεν ήταν μόνο μια η φορά που το έχω ακούσει αυτό. Επίσης ήμασταν στην Ελλάδα τις 2 προηγούμενες εβδομάδες και αυτό που έκανε εντύπωση στον άντρα μου, είναι πόσα πολλά παιδιά ήταν έξω το βράδυ. Μου έλεγε, μα καλά την ημέρα που είναι όλα αυτά τα παιδιά; 

    Οπότε στην Ελλάδα να βάζεις μες το καλοκαίρι τα παιδιά για ύπνο μετά τις 22 δεν νομίζω ότι θα παραξένεψει κανέναν.

    Πέρσι που ήταν 1.5 φροντίζαμε πάντα να κοιμάται 9-9.30 και δεν ήταν και δύσκολο γιατί κάναμε μπάνιο απόγευμα ή κάποια άλλη βόλτα. Και πολλούς τους παραξένευε. Πιο αργά έμεινε 4-5 φορές που είχαμε κάποια κοινωνική εκδήλωση. Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι έπρεπε να γίνει αλλιώς, παρόλο που ξέρω ότι οι περισσότεροι αυτό έκαναν. 

    Βέβαια, ακόμα και στο νησί, είναι δύσκολο να βγεις νωρίς απογευματινή βόλτα εκτός αν πας στη θαλασσα. Η παραλιακή μας το απόγευμα είναι καμίνι μέχρι να δύσει ο ήλιος, γιατί σε χτυπάει ακριβώς εκεί που περπατάς. Άρα δεν βγαίνεις πριν τις 7.30 εύκολα. και η γειτονιά μας το ίδιο θέμα έχει. Μόνο στην ενδοχώρα μπορείς να πας, σε χωριά. εμείς αυτό κάναμε συν΄ήθως, και γυρίζαμε 8.30. έτσι βράδυ στο λιμάνι που βγαίνουν όλες οι οικογένειες δεν πήγαμε ποτέ πέρσι. οπότε δεν μπορώ και να το κατακρίνω απόλυτα, όταν έχει ζέστη είναι δύσκολο να κυκλοφρήσεις έξω άλλες ώρες, μόνο στη θάλασσα. βέβαια ο άντρας μου είχε αρχίσει να ζορίζεται με την ώρα ύπνου και τον χειμώνα, δηλαδή 1-2 φορές που ήμασταν έξω μετά τις 8 είδα ότι του άρεσε, περπατούσαμε στο λιμάνι όταν είχαν στολίσει για χριστούγεννα, κάναμε καμια βόλτα, απο δω κ από κει, περνούσε η ώρα, και κάπως έτσι βέβαια το πρόγραμμα του παιδιού διαλύθηκε... τώρα τι να σας πω, ότι καθόμαστε και τρώμε όλοι μαζί κατά τις 9 το βράδυ; δηλαδή τρώει και το παιδί αυτό που κανονικά ήταν το απογευματινό,  τέτοια ώρα, και μετά πίνει γάλα και μετάτον βάζω στο κρεβάτι αλλά πριν τις 11 δεν κοιμάται. σκεφτείτε πόσο έχω κουραστέι να ασχολούμαι. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    11 hours ago, Έσπερος said:

     ,τι ντροπή, γίναμε αυτοί οι γονείς που δεν βάζουν τα παιδιά για ύπνο νωρίς»! 

    Αυτό είναι που πρέπει να αποβάλλεις πρώτο από όλα, και ειλικρινά σου το λέω με καλή πρόθεση και χωρίς διάθεση κριτικής.

    Μην σκέφτεσαι τι θα πουν οι άλλοι, μην νιώθεις ντροπή για τις πράξεις σου, και στην τελική διακοπές κάνετε, αν δεν κοιμηθεί τώρα αργά το παιδί σου πότε θα κοιμηθεί.

    Εγώ στις διακοπές τις περισσότερες ημέρες του έχω ελεύθερο πρόγραμμα στον ύπνο, ακόμα και όταν ήταν 3 από τις 20 ημέρες των διακοπών τις 15 βγήκε εκτός, δεν με ένοιαζε ποτέ τι θα πει ο κόσμος, εμένα το παιδί μου ξεσάλωσε και πέρασε καλά , έκανε σουπερ διακοπές. Μην σε νοιάζει τι γονιός θα γίνεις στα μάτια των άλλων αλλά να σκέφτεσαι μόνο τι είναι καλύτερο για το παιδί σου, και το παιδιά (ακόμα και αυτά που είναι 3 ) χρειάζονται μία ελευθερία.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

     βασικά θεωρούσα ότι τα παιδιά που κοιμούνται αργά, οι γονείς τους δεν ασχολήθηκαν ή δεν ενδιαφέρθηκαν, οπότε μου ήρθε σαν σοκ. 

     

    Ου κρίνεις ινα μην κριθείς: :) Δε φανταζεσαι τι εχω τραβηξει για να μου κοιμουνται νωρις! 

    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Εγώ πάλι, όταν βλέπω παιδιά έξω αργά με τους γονείς τους (δεν εννοώ στις 2), σκέφτομαι ότι είναι όμορφη οικογένεια και χαίρονται το βράδυ με τα παιδιά τους. Εγώ και στις διακοπές κοιτάζω να τηρώ τα ωράρια του (10.00-10.30. μην φανταστείτε νωρίς), διότι δεν έχω μάθει ακόμη να περνάω καλά με το παιδί (δεν είναι ότι θα κάτσει να φάμε σε ένα ωραίο εστιατόριο πχ), οπότε περιμένω πώς και πώς να κοιμηθεί για να κάτσω να αράξω/χαλαρώσω τουλάχιστον.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Yovanna said:

    (δεν είναι ότι θα κάτσει να φάμε σε ένα ωραίο εστιατόριο πχ),

    αλήθεια τώρα έχεις τέτοιες προσδοκίες?? εγώ ουτε καν το σκέφτομαι ακόμα και είναι 5!!

    Βασικά ξέρεις τι σκέφτομαι? πως ακόμα και αν τώρα πια καθίσει στο εστιατόριο να φάμε δεν θα περάσει καλά, δεν θα έχει τίποτα ενδιαφέρον για εκείνον εκεί, οπότε γιατί να τον πάω κάπου που δεν θα διασκεδάσει?? Ακόμα και αν του κρατάω κάτι να παίξει θα βαρεθεί, άσε που έχει και δυνατή φωνή και κάθε τρεις και λίγο θα είμαι ''εδώ που είμαστε θα πρέπει όλοι να μιλάμε σιγά''.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, kotsifikos said:

    αλήθεια τώρα έχεις τέτοιες προσδοκίες?? εγώ ουτε καν το σκέφτομαι ακόμα και είναι 5!!

    Βασικά ξέρεις τι σκέφτομαι? πως ακόμα και αν τώρα πια καθίσει στο εστιατόριο να φάμε δεν θα περάσει καλά, δεν θα έχει τίποτα ενδιαφέρον για εκείνον εκεί, οπότε γιατί να τον πάω κάπου που δεν θα διασκεδάσει?? Ακόμα και αν του κρατάω κάτι να παίξει θα βαρεθεί, άσε που έχει και δυνατή φωνή και κάθε τρεις και λίγο θα είμαι ''εδώ που είμαστε θα πρέπει όλοι να μιλάμε σιγά''.

    Κοίταξε, προσωπικά δεν είμαι από εκείνες που νιώθουν τύψεις να κάνουμε κάτι για εμάς κυρίως. Πόσο μάλλον όταν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας είναι αφιερωμένο σε δραστηριότητες που διασκεδάζουν εκείνον. Ο ανιψιός μου ας πούμε, που του αρέσει πολύ το φαγητό, κάθεται παναγία στο εστιατόριο! Αν καθόταν και ο δικός μου, συνεχώς θα πηγαίναμε και ας κοιμόταν μια ώρα αργότερα. Αλλά αν δεν κάθεται ούτε στα 5, τη βάψαμε..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, kotsifikos είπε:

    αλήθεια τώρα έχεις τέτοιες προσδοκίες?? εγώ ουτε καν το σκέφτομαι ακόμα και είναι 5!!

    Βασικά ξέρεις τι σκέφτομαι? πως ακόμα και αν τώρα πια καθίσει στο εστιατόριο να φάμε δεν θα περάσει καλά, δεν θα έχει τίποτα ενδιαφέρον για εκείνον εκεί, οπότε γιατί να τον πάω κάπου που δεν θα διασκεδάσει?? Ακόμα και αν του κρατάω κάτι να παίξει θα βαρεθεί, άσε που έχει και δυνατή φωνή και κάθε τρεις και λίγο θα είμαι ''εδώ που είμαστε θα πρέπει όλοι να μιλάμε σιγά''.

     

    Νομίζω πάει λίγο και με το παιδί. Ο ένας μου ο γιος ας πούμε, ήταν από έτους η καλύτερή του, του άρεσει και πάρα πολύ το φαγητό, να δοκιμάζει νέες γεύσεις, πώς λέμε "τι να κάνω που δεν τρώει τίποτα"; Ε ακριβώς το ανάποδο ;) Οπότε ειδικά η φάση περίεργα παρουσιασμένο φαγητό,  ήταν κάτι που τον κρατούσε απασχολημένο απο μωρό.  Ο άλλος μου ο γιος πάλι, σκέτο βασανιστήριο, και τώρα που είναι δέκα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Νομίζω πάει λίγο και με το παιδί. Ο ένας μου ο γιος ας πούμε, ήταν από έτους η καλύτερή του, του άρεσει και πάρα πολύ το φαγητό, να δοκιμάζει νέες γεύσεις, πώς λέμε "τι να κάνω που δεν τρώει τίποτα"; Ε ακριβώς το ανάποδο ;) Οπότε ειδικά η φάση περίεργα παρουσιασμένο φαγητό,  ήταν κάτι που τον κρατούσε απασχολημένο απο μωρό.  Ο άλλος μου ο γιος πάλι, σκέτο βασανιστήριο, και τώρα που είναι δέκα.

    Eμένα τα δικά μου (3 & 5) κάθονται αρκετά καλά σε εστιατόρια-ταβέρνες κλπ, προφανώς δεν θα πάμε σε κιριλέ που δεν βλέπεις παιδιά γύρω γύρω, ούτε θα καθίσουμε 4 ώρες. Όμως, παρ'όλο που δεν τρελαίνονται για φαγητά κλπ, βλέπω ότι όταν κάνουμε κάτι "μεγαλίστικο" τους αρέσει, νιώθουν μεγάλοι και ανταποκρίνονται άψογα. Κάθονται μέχρι να έρθει το φαγητό, καμιά φορά έχω κάτι να ζωγραφίσουν μαζί, τρώνε μια χαρά, και μετά.. όταν τελειώσει το φαγητό, αρχίζει η βαρεμάρα και φεύγουμε. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, ΑΡΓΚ said:

     

    Νομίζω πάει λίγο και με το παιδί.

    Ναι βέβαια ισχύει αυτό, γιατί εμένα ο γιος μου παρόλο που είναι πολυ του φαγητού δεν την παλεύει να κάθεται γενικά .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η κόρη μου απολαμβάνει πολυ τις εξόδους σε εστιατόρια και τώρα πια που αυτονομείται κάπως και τρώει μόνη της το απολαμβάνουμε και εμείς. Νομιζω ότι έχει να κανει αφενός με το ότι είναι παιδί που χαίρεται το φαγητό και την τραβάνε οι νέες γεύσεις αλλά κυρίως και με την ιδιοσυγκρασία της (είναι παιδάκι που δε θα βαρεθεί αν καθήσει για αρκετή ώρα σε καρέκλα και απασχοληθεί με κάτι). Προκειμενου να χαλαρώσουμε λίγο και να πιούμε με την ησυχία μας το κρασάκι μας μετά το φαγητό (κατά τη διάρκεια του οποίου μιλάει ασταμάτητα και ρωτάει για τα πάντα - αλήθεια σε ποιά ηλικία σταματάει η πολυλογία;) παίρνω μαζί μπογιές και ψιλοπαιχνιδάκια για να απασχοληθεί για λίγο ακόμα. Γενικά το φαγητλο έξω έχει αρχίσει να γίνεται αγαπημένη οικογενειακή συνήθεια. 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμάς κάθεται για φαγητό κ καφέ αν κανονίσουμε να φάει κ εκείνος, δηλαδή κ στον καφέ να είναι η ώρα του φρούτου ή του απογευματινού. Μια φορά πήγαμε απογευματάκι για μπυρα στη θάλασσα  ενώ ήταν φαγωμένος κ δεν είχαμε κ τίποτε μαζί για εκείνον κ απλώς καθόμασταν εναλλάξ. γενικά όμως είναι από τις πιο ξεκούραστες φάσεις μας τετοια έξοδος. απλώς υπάρχει η προϋπουεση το καφέ να είναι έξω κ να έχει χώρο για περπάτημα/παιχνίδι κ το εστιατόρια/ταβερνάκι επίσης έξω με αυλή, σε ώρα που δεν θα έχει πολύ κόσμο για να μπορεί να τριγυρίζει κ μόνος του χωρίς να ενοχλεί. εννοείται δεν καθόμαστε με τις ώρες, κ δεν είναι αυτονόητο ότι μπορούμε να ακολουθήσουμε φίλους χωρίς παιδιά που επιλέγουν αλλά μέρη, αλλά γενικά περνάμε ωραία κ επειδή κ το ταβερνάκι ήταν η βασική μας διασκέδαση, την έχουμε διατηρήσει με μικρές προσαρμογές πχ μεσημέρι αντί βράδυ κ έτσι δεν μας λειπει. 

    Just now, Yovanna είπε:

    Κοίταξε, προσωπικά δεν είμαι από εκείνες που νιώθουν τύψεις να κάνουμε κάτι για εμάς κυρίως.

    Δεν είναι θέμα τύψεων, απλώς δεν έχει νόημα να πας για να χαλαρώσεις υποτίθεται κ το μέρος να μην αρέσει στο παιδί κ να σου βγει ξινό. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, irin said:

    Eμένα τα δικά μου (3 & 5) κάθονται αρκετά καλά σε εστιατόρια-ταβέρνες κλπ, προφανώς δεν θα πάμε σε κιριλέ που δεν βλέπεις παιδιά γύρω γύρω, ούτε θα καθίσουμε 4 ώρες. Όμως, παρ'όλο που δεν τρελαίνονται για φαγητά κλπ, βλέπω ότι όταν κάνουμε κάτι "μεγαλίστικο" τους αρέσει, νιώθουν μεγάλοι και ανταποκρίνονται άψογα. Κάθονται μέχρι να έρθει το φαγητό, καμιά φορά έχω κάτι να ζωγραφίσουν μαζί, τρώνε μια χαρά, και μετά.. όταν τελειώσει το φαγητό, αρχίζει η βαρεμάρα και φεύγουμε. 

    Εντάξει, δεν θα πάμε στο funky Gourmet με τον μικρό, αλλά στο νησί που πηγαίνουμε, έχει όμορφα παραθαλάσσια Ιταλικά εστιατόρια ή για θαλασσινά , όπου μου αρέσει να πηγαίνω για δείπνο, νωρίς έστω. Όμως με το που θα κάτσει θέλει να κατέβει. Είναι αεικίνητος και αδιαφορεί για το φαγητό. Για ένα μοχιτάκι μπορεί να κάτσουμε μισή ωρίτσα ώστε να φάει και αυτός το απογευματινό του και να δει και λίγο βίντεο. Ως εκεί.

    Just now, Έσπερος said:

    Δεν είναι θέμα τύψεων, απλώς δεν έχει νόημα να πας για να χαλαρώσεις υποτίθεται κ το μέρος να μην αρέσει στο παιδί κ να σου βγει ξινό.

    Α καλά, αυτό εννοείται. αν όμως κάτσει φρόνιμα, δεν έχω ενοχές ότι τώρα το παιδί δεν διασκεδάζει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Εμάς κάθεται για φαγητό κ καφέ αν κανονίσουμε να φάει κ εκείνος, δηλαδή κ στον καφέ να είναι η ώρα του φρούτου ή του απογευματινού. Μια φορά πήγαμε απογευματάκι για μπυρα στη θάλασσα  ενώ ήταν φαγωμένος κ δεν είχαμε κ τίποτε μαζί για εκείνον κ απλώς καθόμασταν εναλλάξ. γενικά όμως είναι από τις πιο ξεκούραστες φάσεις μας τετοια έξοδος. απλώς υπάρχει η προϋπουεση το καφέ να είναι έξω κ να έχει χώρο για περπάτημα/παιχνίδι κ το εστιατόρια/ταβερνάκι επίσης έξω με αυλή, σε ώρα που δεν θα έχει πολύ κόσμο για να μπορεί να τριγυρίζει κ μόνος του χωρίς να ενοχλεί. εννοείται δεν καθόμαστε με τις ώρες, κ δεν είναι αυτονόητο ότι μπορούμε να ακολουθήσουμε φίλους χωρίς παιδιά που επιλέγουν αλλά μέρη, αλλά γενικά περνάμε ωραία κ επειδή κ το ταβερνάκι ήταν η βασική μας διασκέδαση, την έχουμε διατηρήσει με μικρές προσαρμογές πχ μεσημέρι αντί βράδυ κ έτσι δεν μας λειπει. 

    Πάντως Έσπερος, άσχετο με το τωρινό μας θέμα, αλλά επειδή το έγραφες αλλού και το σκεφτόμουν, τα δικά μου παιδιά δεν υπάρχει και δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να τα βάλω στο κρεβάτι και να φύγω, και να μείνουν να κοιμηθούν μόνα τους! Το έκανε η κόρη μου μέχρι ενάμιση έτους περίπου, μόλις έμεινα έγκυος ξανά άρχισε να απαιτεί να είμαι δίπλα, αλλιώς φώναζε, σηκωνόταν κλπ. Τώρα πια κάποιες φορές κάθεται και "με περιμένει", γιατί είμαι με τον μικρό. Ο μικρός όμως (3) σηκώνεται, φωνάζει, κλαίει. Χθες πάλι του έλεγα "πήγαινε και έρχομαι σε 2'" και έλεγε όχι θα σε περιμένω, όχι δεν πάω κλπ. Με τον άντρα μου πετυχαίνει κάποιες φορές, αν λείπω εγώ. Με μένα καθόλου! Και πραγματικά θα το ήθελα γιατί πάντα τα βάζω για ύπνο, με θέλουν και τα 2 δίπλα τους, και αναγκαστικά πάω στον μικρό γιατί ξεσηκώνει τον κόσμο και σηκώνεται, ενώ η μεγάλη καταλαβαίνει ότι δεν έχω επιλογή και κάνει υπομονή μέχρι να κοιμηθεί ο μικρός για να πάω. Απλά συχνά την παίρνει ο ύπνος στο ενδιάμεσο!

    Just now, Yovanna είπε:

    Εντάξει, δεν θα πάμε στο funky Gourmet με τον μικρό, αλλά στο νησί που πηγαίνουμε, έχει όμορφα παραθαλάσσια Ιταλικά εστιατόρια ή για θαλασσινά , όπου μου αρέσει να πηγαίνω για δείπνο, νωρίς έστω. Όμως με το που θα κάτσει θέλει να κατέβει. Είναι αεικίνητος και αδιαφορεί για το φαγητό. Για ένα μοχιτάκι μπορεί να κάτσουμε μισή ωρίτσα ώστε να φάει και αυτός το απογευματινό του και να δει και λίγο βίντεο. Ως εκεί.

    Α καλά, αυτό εννοείται. αν όμως κάτσει φρόνιμα, δεν έχω ενοχές ότι τώρα το παιδί δεν διασκεδάζει.

    Να σου πώ πάντως, ονειρεύομαι σε μερικά χρόνια να μπορούμε να πηγαίνουμε όλοι μαζί, χωρίς το τωρινό άγχος του πώς θα φερθούν κλπ, σε ωραία μέρη για φαγητό, διασκέδαση οτιδήποτε! και επειδή η συνήθεια χτίζεται.. ξεκινάμε από τώρα με τα απλά!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Yovanna είπε:

    Α καλά, αυτό εννοείται. αν όμως κάτσει φρόνιμα, δεν έχω ενοχές ότι τώρα το παιδί δεν διασκεδάζει.

    Ε αν κάτσει φρόνιμα σ αυτήν την ηλικία μάλλον δεν θα περνάει και τόσο χάλια! 

     

    @irin εμάς το συνήθισε το μόνος του. καμία φορά χρειάζονται μικρές επισκέψεις για να του πούμε ότι είναι ώρα για ύπνο κ να κλείσει τα ματάκια του αλλά δεν ζητάει. απλώς δεν έχω σχέδια για κόψιμο πιπίλας ακόμα. ένα ένα. σε πρώτη φάση να μην κάνει πάνω από μισή ώρα μου αρκεί. το χειμώνα βλέπουμε, ίσως κόψω τον μεσημεριανό ύπνο ή από δίωρο το κάνω μονόωρο για να κοιμάται πιο νωρίς το βράδυ. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    το χειμώνα βλέπουμε, ίσως κόψω τον μεσημεριανό ύπνο ή από δίωρο το κάνω μονόωρο για να κοιμάται πιο νωρίς το βράδυ. 

     

    Πώς μπορείς να καθορίσεις πόση ώρα θα κοιμηθεί ένα παιδί; Δε θα έχεις μια ασταμάτητη γκρίνια αν το ξυπνάς ενώ νυστάζει;

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος said:

    Ε αν κάτσει φρόνιμα σ αυτήν την ηλικία μάλλον δεν θα περνάει και τόσο χάλια! 

     

    @irin εμάς το συνήθισε το μόνος του. καμία φορά χρειάζονται μικρές επισκέψεις για να του πούμε ότι είναι ώρα για ύπνο κ να κλείσει τα ματάκια του αλλά δεν ζητάει. απλώς δεν έχω σχέδια για κόψιμο πιπίλας ακόμα. ένα ένα. σε πρώτη φάση να μην κάνει πάνω από μισή ώρα μου αρκεί. το χειμώνα βλέπουμε, ίσως κόψω τον μεσημεριανό ύπνο ή από δίωρο το κάνω μονόωρο για να κοιμάται πιο νωρίς το βράδυ. 

    Aχ.. και εμάς έτσι ήταν, μέχρι που κόψαμε την πιπίλα. Το μεσημέρι, από πριν τα 1,5, κοιμόταν μόνος του στο κρεβάτι του. Δεν καθόμασταν καθόλου. Το βράδυ τον κρατούσα αγκαλιά μέχρι να γλαρώσει, και μετά τον άφηνα στο κρεβάτι του. Συχνά μου έλεγε μόνος του, κρεβάτι μαμά, και τον άφηνα και έφευγα. Εποχή πιπίλας αυτά.. από τότε που την έκοψε θέλει κοίμισμα μεσημέρι -βράδυ, αλλιώς σηκώνει τον κόσμο με φωνές και κλάματα. Το βράδυ πρέπει να τον κρατήσω αφού κοιμηθεί και κανά 20λεπτο μετά, αλλιώς δεν με αφήνει να φύγω. Αν φύγω κλάιει.. Α! Το μεσημέρι στη νταντά κοιμάται χωρίς κοίμισμα! Σε εμάς τα κάνει!

    Just now, ΑΡΓΚ said:

     

    Πώς μπορείς να καθορίσεις πόση ώρα θα κοιμηθεί ένα παιδί; Δε θα έχεις μια ασταμάτητη γκρίνια αν το ξυπνάς ενώ νυστάζει;

     

    Εγώ τον ξυπνάω κάθε φορά από τον μεσημεριανό ύπνο, γιατί αν τον αφήσω να κοιμηθεί όσο θέλει, καλές 12 το βράδυ μετά. Όχι στη μία ώρα, αλλά στις 1,5-2 ώρες, ανάλογα τι ώρα θα αποκοιμηθεί. Δεν γκρινιάζει. Έχει συνηθίσει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Ε αν κάτσει φρόνιμα σ αυτήν την ηλικία μάλλον δεν θα περνάει και τόσο χάλια! 

     

    @irin εμάς το συνήθισε το μόνος του. καμία φορά χρειάζονται μικρές επισκέψεις για να του πούμε ότι είναι ώρα για ύπνο κ να κλείσει τα ματάκια του αλλά δεν ζητάει. απλώς δεν έχω σχέδια για κόψιμο πιπίλας ακόμα. ένα ένα. σε πρώτη φάση να μην κάνει πάνω από μισή ώρα μου αρκεί. το χειμώνα βλέπουμε, ίσως κόψω τον μεσημεριανό ύπνο ή από δίωρο το κάνω μονόωρο για να κοιμάται πιο νωρίς το βράδυ. 

    Καλά...για πιπίλα δεν το συζητάω ακόμα! αφού ακόμα ξυπνάει τα βράδια! αν κόψω και την πιπίλα την πατήσαμε!

    Στο σχολείο βέβαια...χωρίς πιπίλα..πάει και ξαπλώνει μόνος του και κοιμάται!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 27/7/2020 at 10:00 ΜΜ, little lamb είπε:

    μιζω θέλει χαλαρότητα και όχι πολλές σκέψεις εκ των προτέρων και να βλέπεις τα πράγματα όπως έρχονται όταν έρχονται.

    Όταν είσαι έγκυος σκέφτεσαι πως θα είναι ή ζωή σου με το μωρό, πως θα προσαρμοστεί στην οικογένεια, πως θα συνδυασεις την δουλειά σου κτλ. Αλλά πράγματι δεν μπορείς να φανταστεις πόσο θα αλλάξει και πόσο θα αλλάξεις κι εσύ ως άνθρωπος όταν γίνεις γονιός. 

     

     

     

     

    Τώρα στα του εκτός θέματος :P ο δικός μου τρισιμιση κοιμάται κατά τις δέκα και μιση με έντεκα οπότε τώρα το καλοκαίρι έχουμε το χρονο να βγούμε μία βόλτα. Μπορεί να καθίσει στο τραπέζι αρκετή ωρα, συνήθως ασχολείται με τα quiet books του μετά το φαγητό και αργότερα κάνουμε και μικρές βόλτες. Ας πάει και δώδεκα μέχρι να ετοιμαστει για ύπνο, δεν με ενοχλεί. Αυτό που σκέφτομαι είναι πως θα κοιμάται νωρίς από Σεπτεμβρη για να ξυπνά και νωρίς για το νηπιαγωγείο. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mama_Anesti_ είπε:

    Όταν είσαι έγκυος σκέφτεσαι πως θα είναι ή ζωή σου με το μωρό, πως θα προσαρμοστεί στην οικογένεια, πως θα συνδυασεις την δουλειά σου κτλ. Αλλά πράγματι δεν μπορείς να φανταστεις πόσο θα αλλάξει και πόσο θα αλλάξεις κι εσύ ως άνθρωπος όταν γίνεις γονιός. 

     

     

     

     

    Τώρα στα του εκτός θέματος :P ο δικός μου τρισιμιση κοιμάται κατά τις δέκα και μιση με έντεκα οπότε τώρα το καλοκαίρι έχουμε το χρονο να βγούμε μία βόλτα. Μπορεί να καθίσει στο τραπέζι αρκετή ωρα, συνήθως ασχολείται με τα quiet books του μετά το φαγητό και αργότερα κάνουμε και μικρές βόλτες. Ας πάει και δώδεκα μέχρι να ετοιμαστει για ύπνο, δεν με ενοχλεί. Αυτό που σκέφτομαι είναι πως θα κοιμάται νωρίς από Σεπτεμβρη για να ξυπνά και νωρίς για το νηπιαγωγείο. 

    Η πρώτη βδομάδα ειναι κουραστική, μετα συνηθιζει ολη η οικογένεια, προς το παρον μην το σκέφτεσαι. 

    Εγω φευγω για διακοπες λετε να γυρναω πριν τις 10,11 σπιτι? Πριτσ! Περνάμε τελεια!!! Και ηδη σηλαδη που σουλατσαρουμε τα απογευματα πριν τις 9,30 δε μαζευόμαστε 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    18 hours ago, Anna3011 said:

    \αλήθεια σε ποιά ηλικία σταματάει η πολυλογία;)

    Δεν ξέρω, σταματάει :lol:?? Αν και προσωπικά αρχίζω και πιστεύω πως σταματάει κάπου στην εφηβεία, που ξεκινάνε λίγο να σνομπάρουν τους γονείς!

     

    • Χαχαχα 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πέρα από τι σώμα σας, το μυαλό σας σε τι κατάσταση είναι; 

    Εγγ είναι συνέχεια αφηρημένη, ξεχνάω πράγματα, σημαντικές δουλειές οχ πλήρωνες λογαριασμών, περαιτέρω αφηρημένη κ σκινταφτω παντού ή κου πέφτουν πράγματα απ τα χέρια, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ κ να ακούσω τον άλλον. δηκαδη μιλάει η μαμά μου στο τηλ κ δεν συγκρατώ τίποτα, απλώς λέω ναι ναι. μιλάει ο άντρας μ που είναι πολυλογάς, νιώθω απλα μια φασαρία αν πει πάνω από δυο προτάσεις, και αντί για απάντηση μου βγαίνει να πω απλώς α μάλιστα. Ίσως ακούγεται υπερβολικό αλλά δεν μπορώ να το περιγράψω αλλιώς. Πραγματικά σαν να μη λειτουργεί το μυαλό μου. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Πέρα από τι σώμα σας, το μυαλό σας σε τι κατάσταση είναι; 

    Εγγ είναι συνέχεια αφηρημένη, ξεχνάω πράγματα, σημαντικές δουλειές οχ πλήρωνες λογαριασμών, περαιτέρω αφηρημένη κ σκινταφτω παντού ή κου πέφτουν πράγματα απ τα χέρια, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ κ να ακούσω τον άλλον. δηκαδη μιλάει η μαμά μου στο τηλ κ δεν συγκρατώ τίποτα, απλώς λέω ναι ναι. μιλάει ο άντρας μ που είναι πολυλογάς, νιώθω απλα μια φασαρία αν πει πάνω από δυο προτάσεις, και αντί για απάντηση μου βγαίνει να πω απλώς α μάλιστα. Ίσως ακούγεται υπερβολικό αλλά δεν μπορώ να το περιγράψω αλλιώς. Πραγματικά σαν να μη λειτουργεί το μυαλό μου. 

    Εγώ από τότε που είμαι μαμά ξεχνάω συνέχεια πράγματα. Ακόμα και τι ήθελα να πω σε κάποιον. Ή πάω πχ στην κουζίνα και φτάνοντας έχω ξεχάσει τι ήθελα να πάρω / κάνω. Οι πληρωμές λογαριασμών μου είναι τόσο βαρετές πλέον έως και κουραστικες ή αφόρητες. Όλο αυτό το έχω αποδώσει στο ότι κάνουμε πολλά στην καθημερινότητα μας ως μαμάδες. Δουλεύουμε, φροντίζουμε το ή τα παιδί - α μας, έχουμε το νοικοκυριό και και και.... Μέσα σε όλα αυτά εγώ θέλω να περιποιουμαι και τον εαυτό μου πχ ενώ το βράδυ μπορεί να είμαι απίστευτα κουρασμένη, θα κάτσω μέχρι αργά να φτιάξω τα νύχια μου ή να κάνω λίγες ασκήσεις γυμναστικής ή να ψάξω κάτι στο ίντερνετ που με ενδιαφέρει, στερωντας από τον εαυτό μου ύπνο. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα