Recommended Posts

    2 ώρες πρίν, little lamb είπε:

    Το άλλο που μου σπάει τα νεύρα είναι που στην κεραμική εστία μόλις αφρίσει το φαγητό (πολύ γρήγορα κ δεν το προλαβαίνουμε πάντα) γίνεται χάλια η επιφάνεια και καθαρίζει δυσκολα. Και συνήθως εμένα μου συμβαίνει πιο συχνά απ'ο,τι στον άντρα μου, εκείνος όπως είπα δεν λερώνει ποτέ τίποτα και ούτε του ξεφεύγει κατα λάθος τίποτα, πχ ανάβει πάντα απορροφητήρα για να μην έχει υδρατμούς ο τοίχος, εγώ πολλές φορές το ξεχνάω κ τον ανάβω αφού σταξουν υδρατμοί και τσακωνόμαστε, χαχα!

    Ή κεραμική είναι μεγάλη ιστορία! Θυμάμαι όταν ήταν καινούργια πήγα να την καθάρισω ζεστή και κόλλησε ή πετσέτα αφήνοντας χνουδια που δεν έφευγαν με το σφουγγάρι. Φοβόμουν να βάλω την ειδική σπάτουλα για να μην χαραχτεί. Εσκασα εκείνη την μέρα! Τώρα το θυμάμαι και γελάω! Την καθαρίζω κάθε μέρα με την ξυστρα της και τις κρέμες αλλά μία θολούρα γύρω απ τα μάτια που δεν φεύγει με τίποτα υπάρχει. Δεν ξέρω αν συμβαίνει και στις δικές σας αυτό. Πια είναι το τελευταίο βεβαια που με απασχολεί μέσα στο σπίτι! 

     

     

    3 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

     

    3 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    ξεσκόνισμα. ή το μπάνιο κλείνομαι 10 λεπτά και το κάνω, δεν είναι τίποτα. ακόμα και τζάμια μπορώ να καθαρίζω όταν παίζει. αλλά το σφουγγάρισμα με δυσκολεύει, που έιναι και το πιο βασικό.

    Τι να σου πω! Εγώ δεν έχω θέμα με αυτό. Συνήθως σφουγγαριζω μία φορά την μερα ή στις δύο μέρες, στην αρχή παίζει λίγο ο μικρός κάνοντας πως σφουγγαριζει και μετα του λέω να μείνει δύο λεπτά στον καναπέ και αναλαμβάνω εγω. Στεγνώνει αρκετά γρήγορα μπορώ να πω, μέχρι να τελειώσω το ένα δωμάτιο, έχει στεγνώσει το προηγούμενο οπότε δύσκολα γίνονται πατημασιές. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Mama_Anesti_ είπε:

    Ή κεραμική είναι μεγάλη ιστορία! Θυμάμαι όταν ήταν καινούργια πήγα να την καθάρισω ζεστή και κόλλησε ή πετσέτα αφήνοντας χνουδια που δεν έφευγαν με το σφουγγάρι. Φοβόμουν να βάλω την ειδική σπάτουλα για να μην χαραχτεί. Εσκασα εκείνη την μέρα! Τώρα το θυμάμαι και γελάω! Την καθαρίζω κάθε μέρα με την ξυστρα της και τις κρέμες αλλά μία θολούρα γύρω απ τα μάτια που δεν φεύγει με τίποτα υπάρχει. Δεν ξέρω αν συμβαίνει και στις δικές σας αυτό. Πια είναι το τελευταίο βεβαια που με απασχολεί μέσα στο σπίτι! 

     

     

     

    Τι να σου πω! Εγώ δεν έχω θέμα με αυτό. Συνήθως σφουγγαριζω μία φορά την μερα ή στις δύο μέρες, στην αρχή παίζει λίγο ο μικρός κάνοντας πως σφουγγαριζει και μετα του λέω να μείνει δύο λεπτά στον καναπέ και αναλαμβάνω εγω. Στεγνώνει αρκετά γρήγορα μπορώ να πω, μέχρι να τελειώσω το ένα δωμάτιο, έχει στεγνώσει το προηγούμενο οπότε δύσκολα γίνονται πατημασιές. 

    Κ εμάς η κεραμική εχει θολούρα γυρω, κι ας την κανουμε με την ξύστρα κ τις κρεμες. 

     

    Εμεις εχουμε συχνα υγρασια κ αργει να στεγνώσει. Το κλιμα τελικα παιζει πολυ ρολο. Μπορει να περασει τεταρτο με αφυγραντηρα να δουλευει κ να εχουν μείνει σημεία με υγρασία. Στανταρ καποιος παταει κ βρωμίζει κ παει παντου κ το παιδι εχει πεσει αρκετες φορές. Για αυτό είναι το χειροτερο μου. 

     

    Τωρα που τα παιδια παιζουν στις βεραντες, ποσο συχνα τις καθαριζετε; τις σφουγγάριζετε για να μη λερώνονται τα ρουχα τους; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Κ εμάς η κεραμική εχει θολούρα γυρω, κι ας την κανουμε με την ξύστρα κ τις κρεμες. 

     

    Εμεις εχουμε συχνα υγρασια κ αργει να στεγνώσει. Το κλιμα τελικα παιζει πολυ ρολο. Μπορει να περασει τεταρτο με αφυγραντηρα να δουλευει κ να εχουν μείνει σημεία με υγρασία. Στανταρ καποιος παταει κ βρωμίζει κ παει παντου κ το παιδι εχει πεσει αρκετες φορές. Για αυτό είναι το χειροτερο μου. 

     

    Τωρα που τα παιδια παιζουν στις βεραντες, ποσο συχνα τις καθαριζετε; τις σφουγγάριζετε για να μη λερώνονται τα ρουχα τους; 

    Ναι εγω ριχνω νερα και σφουγγαριζω,οχι πολυ συχνα μια φορά τη βδομάδα..να λερώθουν προσωπικα δε με νοιάζει άλλωστε μεσα στο σπιτι τους φοραω ρουχα για ...λερωμα!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

    Τι είναι αυτή η ξύστρα και οι κρέμες βρε παιδιά;

    Ξυστρα ειναι ενα εργαλειο..για να αφαιρει λιπη..σε κεραμικεσ εστιεσ δεν θα το συνιστουσα..μπορει να τισ χαραξει ευκολα..εχει μια.λεπιδα στην ακρη..ειναι για πιο βαρια επαγγελματικη χρηση θα ελεγα..

    Κρεμεσ κ αυτεσ για λιπη ειναι..

    Γενικα τα καθαριστικα που ειναι δραστικα δεν κανουν για οικιακη χρηση..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, little lamb είπε:

    Τι είναι αυτή η ξύστρα και οι κρέμες βρε παιδιά;

    Μια ξυστρα που ξυνεις τις εστιες. Η κρεμα είναι για να λιώνει τα λίπη. Τιποτα αππ αυτα δε χρειαζεσαι αν καθαριζεις επιτοπου

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Υπάρχει ξύστρα που πάει μαζι με την κρεμα για τις κεραμικές αρα ειναι γι αυτη τη δουλεια. δεν χαράζει, δοκιμασμένο. 

     

    Η εστία με εκνευριζει γιατι εχω το αγχος μηπως παυει ζημια απο οσα στάζουν. οταν μαγειρευω γινεται κ εκει της τρελής. δεν εχω χειροτερο απο το να πρεπει να προσεχω μη χαλασει. Κ ενα στραβό αν ο αντρας σου ξερει απο νοικοκυριο, ειναι οτι τα παρατηρεί αυτα και ασχολειται. πολυ εκνευριστικό. είμαι κ φεμινίστρια τρομάρα μου αλλά με κουράζει πολύ να έχει άποψη για ολα αυτα, κι οχι τιποτα αλλο, ειναι κ σωστη αποψη κ τα κανει κ καλυτερα κ με εκνευρθζει ακόμα πιο πολύ!!!

    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 37 λεπτά , kotsifikos είπε:

    Όταν έχεις παιδιά στο σπίτι έτσι είναι, εγώ παλαιότερα έτρεχα όλη μέρα και συνειδητοποίησα πως το παιδί για κάποιο διάστημα δεν μου ζητούσε να παίξουμε, θεωρούσε δεδομένο πως θα κάνω δουλειές, εκεί λοιπόν αποφάσισα πως πρέπει να βάλω μέτρο. Ένα παιδί δεν θα θυμάται αν μεγάλωσε σε καθαρό σπίτι, θα θυμάται όμως αν η μαμά του έπαιζε μαζί του. Οπότε έχω καταλήξει στα βασικά , έχω πρόγραμμά και το τηρώ γιατί αν ξεφύγω δεν θα τα καταφέρω μετά, βέβαια εγώ έχω ένα παιδί λίγο πριν τα 5, εσύ με μικρότερης ηλικίας και δύο παιδιά προφανώς και δεν θα μπορείς να έχεις πρόγραμμα που θα τηρείς ακριβώς. Γενικά όμως με τα παιδιά θέλει μέτρο, και κυρίως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως το σπίτι δεν θα είναι όπως πριν.

    Το θέμα είναι το μέτρο μπορεί να χαθεί και από την αντίθετη πλευρά. Δηλαδή να έχεις την έγνοια ότι πρέπει συνέχεια να απασχολεί κάποιος το παιδί, και να μπλοκάρουν όλα. Εγώ το έχω πάθει αυτό πολλές φορές. Και τους πρώτους μήνες που πραγματικά είχα τρελαθεί και ακόμα και τώρα τους θυμάμαι σαν τη χειρότερη περίοδο της ζωής μου, και κατά καιρούς πιο μετά. Καλό ειναι το παιδί να ξέρει κιόλας ότι στο σπίτι γίνονται κάποιες δουλειές κι ότι ισως χρειαστεί ο ένας ή και οι δύο γονείς ταυτόχρονα να είναι απασχολημένοι με κάτι. 

     

    Αυτό που δεν θέλω είναι να μείνει στο παιδί η αίσθηση της υστερίας για να μείνει το σπίτι καθαρό. Η μαμά μου ήταν έτσι σε ακραίο βαθμό. Εγώ κάνω πλάκα για μένα ότι θέλω το σπίτι να δείχνει σαν ακατοίκηκτο, η μαμά μου όντως το εφάρμοζε. Πχ καθάριζε το μπάνιο και για ώρες μετά θύμωνε αν το χρησιμοποιούσαμε. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ που έχω μωρό 14 μηνών πάντως που επομένως δεν λερώνει ούτε αφήνει πράγματα απο'δω κι απο'κει βλέπω ότι το πρόβλημα δεν είναι το παιδί, εμείς χαλάμε το σπίτι!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Έσπερος said:

    Το θέμα είναι το μέτρο μπορεί να χαθεί και από την αντίθετη πλευρά. Δηλαδή να έχεις την έγνοια ότι πρέπει συνέχεια να απασχολεί κάποιος το παιδί, και να μπλοκάρουν όλα. Εγώ το έχω πάθει αυτό πολλές φορές. Και τους πρώτους μήνες που πραγματικά είχα τρελαθεί και ακόμα και τώρα τους θυμάμαι σαν τη χειρότερη περίοδο της ζωής μου, και κατά καιρούς πιο μετά. Καλό ειναι το παιδί να ξέρει κιόλας ότι στο σπίτι γίνονται κάποιες δουλειές κι ότι ισως χρειαστεί ο ένας ή και οι δύο γονείς ταυτόχρονα να είναι απασχολημένοι με κάτι. 

     

    Αυτό που δεν θέλω είναι να μείνει στο παιδί η αίσθηση της υστερίας για να μείνει το σπίτι καθαρό. Η μαμά μου ήταν έτσι σε ακραίο βαθμό. Εγώ κάνω πλάκα για μένα ότι θέλω το σπίτι να δείχνει σαν ακατοίκηκτο, η μαμά μου όντως το εφάρμοζε. Πχ καθάριζε το μπάνιο και για ώρες μετά θύμωνε αν το χρησιμοποιούσαμε. 

    Μα εγώ δεν το είπα υπό την έννοια ότι πρέπει κάποιος να απασχολεί, το είπα υπό την έννοια ότι προτιμώ να παίζω μαζί του από το να ασχολούμαι συνέχεια με το σπίτι. Φυσικά και δεν ζω σε περιβάλλον βρώμικο όμως πλέον παραβλέπω πολλά.

    Συμφωνώ και εγώ πως δνε θέλω να μείνει στο παιδί αυτή η αίσθηση υστερίας για το καθαρό σπίτι!!!

    Just now, little lamb said:

    Εγώ που έχω μωρό 14 μηνών πάντως που επομένως δεν λερώνει ούτε αφήνει πράγματα απο'δω κι απο'κει βλέπω ότι το πρόβλημα δεν είναι το παιδί, εμείς χαλάμε το σπίτι!!

    Δεν είπα πως το παιδί είναι το πρόβλημα, είπα πως όταν υπάρχει στο σπίτι ένα παιδί το σπίτι δεν θα μένει το ίδιο καθαρό και μαζεμένα, ίσως σε κανένα χρόνο καταλάβεις με ποια έννοια το λέω (που το μωρό σου θα είναι πιο ανεξάρτητο και αυτόνομο)

    Εγώ που που ο γιος μου πλησιάζει στα 5 μπορεί να καθαρίσω τώρα και να τακτοποιήσω και μέσα σε δέκα λεπτά να μην μπορείς να περπατήσεις στο σαλόνι από τα παιχνίδια και από την κουζίνα έως το σαλόνι να βλέπεις τις στάλες από το νερό που έχουν πέσει από το ποτήρι μεταφέροντας το εκεί.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ναι καλέ δεν εννοώ ότι το παιδί είναι πρόβλημα! Αλλά ότι το "πρόβλημα" που συζηταμε δεν οφείλεται στο παιδί. Και χωρίς παιδί που κινείται εμείς τα λερώνουμε/ξετακτοποιούμε όλα! Απλά δεν υπάρχει τόσος χρόνος για τακτοποίηση επειδή θέλει απασχόληση, προς το παρόν για εμάς αυτή είναι η "συμμετοχή" της μικρής στο θέμα, αλλιώς εμείς τα κάνουμε αχουρι και μόνοι μας, δεν την έχουμε ανάγκη! :-P

    • Χαχαχα 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

    Εγώ που έχω μωρό 14 μηνών πάντως που επομένως δεν λερώνει ούτε αφήνει πράγματα απο'δω κι απο'κει βλέπω ότι το πρόβλημα δεν είναι το παιδί, εμείς χαλάμε το σπίτι!!

    Καλε τι παιδί είναι αυτό που δε λερώνει χαχαχαχαχα πλάκα κανω,εγω έχω ένα μωρό 13 μηνών που μου κάνει συνέχεια το σπίτι χάλια,πιανει τα ντουλάπια της κουζινας και τα γεμίζει δαχτυλίες,ότι και να πάρει να φάει θα γεμίσει ολο το σπίτι είτε ψυχούλα είτε απομεινάρια φαγητού,παιχνίδια κρυμμένα και πεταμένα σε όλο το σπίτι,αν πέσει χαρτί στα χέρια του το κόβει σε μικρά κομματάκια και τα σκορπίζει παντού,έχω αποδεχτεί την κατάσταση και δεν τρελαίνομαι πλέο.

    • Μου αρέσει 1
    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

     

    Εμεις εχουμε συχνα υγρασια κ αργει να στεγνώσει. Το κλιμα τελικα παιζει πολυ ρολο. Μπορει να περασει τεταρτο με αφυγραντηρα να δουλευει κ να εχουν μείνει σημεία με υγρασία. Στανταρ καποιος παταει κ βρωμίζει κ παει παντου κ το παιδι εχει πεσει αρκετες φορές. Για αυτό είναι το χειροτερο μου

    Σίγουρα έχει να κάνει και ή υγρασια. Εγώ έχω σφουγγαρίστρα που ο κουβας της έχει πεταλ και την στριφογυρίζει τοσο γρήγορα που ελάχιστα νερά μένουν πάνω της οπότε δεν αφήνει πολλα  στο πέρασμά της. 

     

    12 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Τωρα που τα παιδια παιζουν στις βεραντες, ποσο συχνα τις καθαριζετε; τις σφουγγάριζετε για να μη λερώνονται τα ρουχα τους

    Ο άντρας μου ασχολείται με το καθάρισμα της βεράντας με το πλυστικο περίπου μία φορά την εβδομάδα. Αν δω πως έχει παίξει έξω και λερωθηκε του αλλαζω τα ρούχα μόλις μπει. 

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mamaloulou είπε:

    Καλε τι παιδί είναι αυτό που δε λερώνει χαχαχαχαχα πλάκα κανω,εγω έχω ένα μωρό 13 μηνών που μου κάνει συνέχεια το σπίτι χάλια,πιανει τα ντουλάπια της κουζινας και τα γεμίζει δαχτυλίες,ότι και να πάρει να φάει θα γεμίσει ολο το σπίτι είτε ψυχούλα είτε απομεινάρια φαγητού,παιχνίδια κρυμμένα και πεταμένα σε όλο το σπίτι,αν πέσει χαρτί στα χέρια του το κόβει σε μικρά κομματάκια και τα σκορπίζει παντού,έχω αποδεχτεί την κατάσταση και δεν τρελαίνομαι πλέο.

     

    Δεν περπατάει ούτε μπουσουλαει, γι'αυτό δεν λερώνει. Ούτε μπορεί να πάρει πράγματα που δεν της δίνουμε εμείς. Μόνο από το καρεκλακι φαγητού πετάει φαγητό κατω. Παιχνίδια ναι, είναι παντού αλλά όπως είπα και πιο πανω δεν με ενοχλούν τόσο όσο ρούχα, σακούλες, στυλό, αποδείξεις και τέτοια! και μας βολεύουν που είναι παντού γιατί αν τα είχαμε κάπου συγκεντρωμένα δεν θα μπορούσε να τα πάρει μόνη της. Δεν είναι παντού βασικά απλώς έχουμε 3 "γωνιές" κι έτσι όπου κι αν τη βάλουμε να κατσει κάτι έχει να παίξει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Mamaloulou είπε:

    Καλε τι παιδί είναι αυτό που δε λερώνει χαχαχαχαχα πλάκα κανω,εγω έχω ένα μωρό 13 μηνών που μου κάνει συνέχεια το σπίτι χάλια,πιανει τα ντουλάπια της κουζινας και τα γεμίζει δαχτυλίες,ότι και να πάρει να φάει θα γεμίσει ολο το σπίτι είτε ψυχούλα είτε απομεινάρια φαγητού,παιχνίδια κρυμμένα και πεταμένα σε όλο το σπίτι,αν πέσει χαρτί στα χέρια του το κόβει σε μικρά κομματάκια και τα σκορπίζει παντού,έχω αποδεχτεί την κατάσταση και δεν τρελαίνομαι πλέο.

    Συμπασχω

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

    . Δεν είναι παντού βασικά απλώς έχουμε 3 "γωνιές" κι έτσι όπου κι αν τη βάλουμε να κατσει κάτι έχει να παίξει.

    Για πολλούς μήνες είχα κι εγώ "στημένες γωνιες" με χαλακι στρωμένο από κάτω και διάφορα παιχνίδια, βιβλιαράκια, λούτρινα κτλ κ πλαστικές γυαλες με παλιά τηλεκοντρόλς, μπρελόκ ή άλλα αντικείμενα που δεν χρησιμοποιουσαμε. Δεν ξέρω αν εννοείς αυτό ακριβώς αλλά θυμαμαι πως ήταν πολύ βολικό γιατί παντού μπορούσε να απασχοληθεί με κάτι, ήταν συγκεντρωμένα και συμμαζεμένα το καθένα στο κουτί του και δεν φαινόταν ακατάστατο το σπίτι. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όσο  το παιδί δεν περπατάει η κατάσταση είναι ελεγχόμενη μετά γίνεται το χάος.ο γιος μου ξεκίνησε να στέκεται 8,5 μηνών από τότε έχω να δω το σπίτι μου συμμαζεμενω,πιάνοταν από όλα τα έπιπλα με αποτέλεσμα να τα γεμίζει με δαχτυλίες σιγά σιγά άρχισε να μετακινεί συνεχώς ότι μπορούσε όπως πχ τις καρέκλες τις κουζινας τις έσπρωχνε προς πάσα κατεύθυνση,γενικά ότι έπεφτε στα χέρια του το πετούσε κάτω ακόμη και σήμερα συνεχίζεται η ίδια κατάσταση,παρολο που το σπίτι είναι καθαρό φαίνεται χάλια γιατι είναι σαν βομβαρδισμενο τοπίο 

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mamaloulou είπε:

    Καλε τι παιδί είναι αυτό που δε λερώνει χαχαχαχαχα πλάκα κανω,εγω έχω ένα μωρό 13 μηνών που μου κάνει συνέχεια το σπίτι χάλια,πιανει τα ντουλάπια της κουζινας και τα γεμίζει δαχτυλίες,ότι και να πάρει να φάει θα γεμίσει ολο το σπίτι είτε ψυχούλα είτε απομεινάρια φαγητού,παιχνίδια κρυμμένα και πεταμένα σε όλο το σπίτι,αν πέσει χαρτί στα χέρια του το κόβει σε μικρά κομματάκια και τα σκορπίζει παντού,έχω αποδεχτεί την κατάσταση και δεν τρελαίνομαι πλέο.

    Συμπασχω

    Μεσα στο χειμωνα που ημασταν κλεισμενεσ σπιτι μεχρι να 40σω αλλα κ.μετα λογω κορωνοιου γινοταν χαμοσ απο ψιχουλα..

    Αφου ελεγα να ξαμολισω κοτεσ..κ αυτα δεν μαζευονταν με σκουπακι..ηταν διασπαρτα..μαρτυριο..καθε μερα ηλεκτρικη..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mama_Anesti_ είπε:

    Για πολλούς μήνες είχα κι εγώ "στημένες γωνιες" με χαλακι στρωμένο από κάτω και δι μεάφορα παιχνίδια, βιβλιαράκια, λούτρινα κτλ κ πλαστικές γυαλες με παλιά τηλεκοντρόλς, μπρελόκ ή άλλα αντικείμενα που δεν χρησιμοποιουσαμε. Δεν ξέρω αν εννοείς αυτό ακριβώς αλλά θυμαμαι πως ήταν πολύ βολικό γιατί παντού μπορούσε να απασχοληθεί με κάτι, ήταν συγκεντρωμένα και συμμαζεμένα το καθένα στο κουτί του και δεν φαινόταν ακατάστατο το σπίτι. 

     

    Περίπου έτσι, απλώς δεν είναι σε κουτιά. Είναι μερικά στο τραπεζάκι, μερικά στο πάρκο, μερικά κοντά στην μπαλκονόπορτα κλπ. 

     

    Just now, Mamaloulou είπε:

    Όσο  το παιδί δεν περπατάει η κατάσταση είναι ελεγχόμενη μετά γίνεται το χάος.ο γιος μου ξεκίνησε να στέκεται 8,5 μηνών από τότε έχω να δω το σπίτι μου συμμαζεμενω,πιάνοταν από όλα τα έπιπλα με αποτέλεσμα να τα γεμίζει με δαχτυλίες σιγά σιγά άρχισε να μετακινεί συνεχώς ότι μπορούσε όπως πχ τις καρέκλες τις κουζινας τις έσπρωχνε προς πάσα κατεύθυνση,γενικά ότι έπεφτε στα χέρια του το πετούσε κάτω ακόμη και σήμερα συνεχίζεται η ίδια κατάσταση,παρολο που το σπίτι είναι καθαρό φαίνεται χάλια γιατι είναι σαν βομβαρδισμενο τοπίο 

     

    Φανταστείτε τι θα γίνει όταν περπατήσουν τα παιδιά όσων το έχουμε βομβαρδισμενο από μόνοι μας!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 6/25/2020 at 8:02 PM, tzenaki1982 said:

    επρεπε να μ ειχε μαθει αλλιωσ..αλλεσ συμβουλεσ επρεπε να δινει...

    Αχ σορρυ που ξεφυγα απο το θεμα...αλλα φουντωσα μ αυτα ολα..κ ειπα να πω τον πονο μου..χαχα

     

    Επειδή μάλλον είμαστε κοντά σε ηλικία φαντάζομαι ότι και εγώ τα ίδια με εσένα άκουγα, έκανα όμως την επανάσταση μου και ευτυχώς δεν υιοθέτησα αυτές τις συνήθειες. Σε νιώθω όμως και ειλικρινά θυμώνω πολύ όταν βλέπω γυναίκες να γίνονται χίλια κομμάτια για το σπίτι τα παιδιά και τον σύζυγο γιατί έτσι πρέπει.

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 29/6/2020 at 12:03 ΜΜ, kotsifikos είπε:

    Επειδή μάλλον είμαστε κοντά σε ηλικία φαντάζομαι ότι και εγώ τα ίδια με εσένα άκουγα, έκανα όμως την επανάσταση μου και ευτυχώς δεν υιοθέτησα αυτές τις συνήθειες. Σε νιώθω όμως και ειλικρινά θυμώνω πολύ όταν βλέπω γυναίκες να γίνονται χίλια κομμάτια για το σπίτι τα παιδιά και τον σύζυγο γιατί έτσι πρέπει.

     

     

    Ξερεισ τι? Δεν ειναι ακριβωσ ετσι..απλα ειχα  μια γιαγια που τιμουσε κ σεβοταν πολυ τον αντρα τησ..ηταν 2ο παντρεμενη..τον 1ο συζυγο τον εχασε στον πολεμο κ εμεινε χηρα με ενα παιδι ορφανο 2 χρονων..

    Τον παππου μου τον παντρευτηκε αργοτερα..κ ηταν τετοιοσ ανθρωποσ που μεγαλωσε σαν δικια του κορη την θεια μου

    .την προικισε..την " σπουδασε".. κ μεζρι τα γεραματα,  101 πεθανε, την ειχε.σαν δικια του..δεν ειπε ποτε πωσ ηταν αλλουνου παιδι

    ..

    Τωρα δεν ξερω αν μπορω μς τον γραπτο λογο να τα μεταφερω σωστα..αλλα αυτην την αγαπη που παιρνουμε..μου μαθε να την δινουμε πισω..κ καπωσ ετσι μ εμαθε να προσεχω κ να αγαπαω τουσ αντρεσ τησ ζωησ μου

     

    Τον αντρα μου.μτον αδρρφο μου...

    Κνπραγματικα χαιρομαι γιατι κ ο δικοσ μου ο συζυγοσ ειναι σαν τον παππου μου...

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    7 hours ago, tzenaki1982 said:

    Ξερεισ τι? Δεν ειναι ακριβωσ ετσι..απλα ειχα  μια γιαγια που τιμουσε κ σεβοταν πολυ τον αντρα τησ..ηταν 2ο παντρεμενη..τον 1ο συζυγο τον εχασε στον πολεμο κ εμεινε χηρα με ενα παιδι ορφανο 2 χρονων..

    Τον παππου μου τον παντρευτηκε αργοτερα..κ ηταν τετοιοσ ανθρωποσ που μεγαλωσε σαν δικια του κορη την θεια μου

    .την προικισε..την " σπουδασε".. κ μεζρι τα γεραματα,  101 πεθανε, την ειχε.σαν δικια του..δεν ειπε ποτε πωσ ηταν αλλουνου παιδι

    ..

    Τωρα δεν ξερω αν μπορω μς τον γραπτο λογο να τα μεταφερω σωστα..αλλα αυτην την αγαπη που παιρνουμε..μου μαθε να την δινουμε πισω..κ καπωσ ετσι μ εμαθε να προσεχω κ να αγαπαω τουσ αντρεσ τησ ζωησ μου

     

    Τον αντρα μου.μτον αδρρφο μου...

    Κνπραγματικα χαιρομαι γιατι κ ο δικοσ μου ο συζυγοσ ειναι σαν τον παππου μου...

    Έχεις δίκιο δεν κατάλαβα τι ακριβώς εννοούσες ! Εγώ όταν ήμουν μικρή άκουγα πως η γυναίκα μεγαλώνει τα παιδιά, διαβάζει τα παιδιά, μαγειρεύει, πλένει , σιδερώνει, καθαρίζει, και δουλεύει εννοείται, οπότε μάλλον παρεξήγησα αυτό που έγραψες γιατί σκέφτηκα αυτά πού άκουγα εγώ.

    οκ κατάλαβα τι εννοείς, απλά για μένα στο πρακτικό κομμάτι (παιδιά σπίτι δουλειές) καλό είναι να γίνεται ισομερισμός έτσι ώστε να μην βαραίνουν τον έναν μόνο.

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    7 ώρες πρίν, tzenaki1982 είπε:
    7 ώρες πρίν, tzenaki1982 είπε:

    Ξερεισ τι? Δεν ειναι ακριβωσ ετσι..απλα ειχα  μια γιαγια που τιμουσε κ σεβοταν πολυ τον αντρα τησ..ηταν 2ο παντρεμενη..τον 1ο συζυγο τον εχασε στον πολεμο κ εμεινε χηρα με ενα παιδι ορφανο 2 χρονων..

    Τον παππου μου τον παντρευτηκε αργοτερα..κ ηταν τετοιοσ ανθρωποσ που μεγαλωσε σαν δικια του κορη την θεια μου

    .την προικισε..την " σπουδασε".. κ μεζρι τα γεραματα,  101 πεθανε, την ειχε.σαν δικια του..δεν ειπε ποτε πωσ ηταν αλλουνου παιδι

    ..την γιαγια μου μεχρι πριν πεθανει την φωναζε ευγενουλα( στα κρυφα..οταν δεν ακουγαμε..)ειχαν 17 χρονια διαφορα..

    Τωρα δεν ξερω αν μπορω μς τον γραπτο λογο να τα μεταφερω σωστα..αλλα αυτην την αγαπη που παιρνουμε..μου μαθε να την δινουμε πισω..κ καπωσ ετσι μ εμαθε να προσεχω κ να αγαπαω τουσ αντρεσ τησ ζωησ μου

     

    Τον αντρα μου.μτον αδρρφο μου...

    Κνπραγματικα χαιρομαι γιατι κ ο δικοσ μου ο συζυγοσ ειναι σαν τον παππου μου...γινεται θυσια πριν απο μενα..

    Απλα η κουραση κ για μενα ειναι μεγαλη γιατι προσπαθω να βοηθησω αυτον..χωρισ εγω να δεχομαι βοηθεια..οποτε καμμια φορα γκρινιαζω για να ξεσπασω..

     

     

    Just now, kotsifikos είπε:

    Έχεις δίκιο δεν κατάλαβα τι ακριβώς εννοούσες ! Εγώ όταν ήμουν μικρή άκουγα πως η γυναίκα μεγαλώνει τα παιδιά, διαβάζει τα παιδιά, μαγειρεύει, πλένει , σιδερώνει, καθαρίζει, και δουλεύει εννοείται, οπότε μάλλον παρεξήγησα αυτό που έγραψες γιατί σκέφτηκα αυτά πού άκουγα εγώ.

    οκ κατάλαβα τι εννοείς, απλά για μένα στο πρακτικό κομμάτι (παιδιά σπίτι δουλειές) καλό είναι να γίνεται ισομερισμός έτσι ώστε να μην βαραίνουν τον έναν μόνο.

     

    Καλημερα..χτεσ τα εγραφα με διακοπεσ..χαχα..

    Στο σπιτι δυστυχωα ειμαι μονο εγω..το χειμωνα το αππ το.πρωι ωσ αργα τομαπογευμα..κ το καλοκαιρι ολη τη μερα..οποτε δεν γινεται..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα