Recommended Posts

    On 1/6/2020 at 11:09 ΠΜ, despoina34 είπε:

    Καλημέρα σε όλες τις μαμάδες.Έχω ξαναγράψει το θέμα με τη μικρή μου σε άλλα ποστ αλλά ανοίγω νέο για να τα γράψω μαζεμένα και εύχομαι όποια μανούλα έχει αντίστοιχη εμπειρία και μπορεί ας μου δώσει τα φώτα της.Η μπέμπα μου είναι 5,5 μηνών.Από τις πρώτες μέρες στο σπίτι είχαμε κλάματα,σχεδόν όλη μέρα,η πρώτη παιδίατρος είπε κολικοί..Δώσαμε σταγόνες,κι εγώ δεν ξέρω πόσες,βάζαμε τζελ στην κοιλιά,κάναμε μασάζ...Τίποτα,αποτέλεσμα μηδέν.Θήλαζα αλλά μπήκα στον πειρασμό να δώσω ξένο γάλα μπας κ πεινούσε αλλά καμία διαφορά,όμως κοιμόμασταν τα βράδια.Ξυπνούσε γύρω στις 3 φορές για να πιει γάλα κ μετά πάλι ύπνο.όταν φτάσαμε στους 3 μήνες άρχισε να έχει τρομερη ανησυχία στον ύπνο,κομόμασταν πάντα οι δυο μας στο κρεβάτι,δν άλλαξε τίποτα στις συνθήκες.Ξαφνικά έβλεπα μια ανησυχία ,στριφογυρνούσε,δεν έκλαιγε αλλά δεν κοιμόταν καλά.έλεγα μήπως φταίει η ήπια γοπ που έχει ή το γεγονός ότι πλέν τη θ'ηλαζα ξαπωτά κ δεν την ΄σηκωνα να ρευτεί.Το δοκίμασα,άλλοτε έπιανε άλλοτε όχι.Οσο περνούσε ο καιρός γινόταν η ανυσχία όλο και πιο έντονη.Στο στήθος ηρεμούσε,κοιμόταν κ μετά από 2 ώρες τα ίδια.Ξένο γάλα δεν δίνω ε δώ και καρό...Της έκανα μάγιερ χωρίς να βλέπω αίμα κ βγήκε θετική.Ο γοατρός μας επιμένει ότι το μωρό δεν έχει εικόνα παιδιού με αλλεργία.Εγώ ξεκίνησα πριν 20 μέρες αποχή από γαλ/κά,σόγια και μοσχαρι,εννοείται κ ίχνη.Πήρα και καθαρη d να της δίνω και προβιοτικά.όχι απλά δεν καλυτερεύουμε,χειροτερεύουμε.Δεν κοιμάται παραπάνω από 2 ώρες σερί,κ πολυ λέω.Συνέχεια σηκώνει τα πόδια,στριφογυρίζε,κάνει τούμπες και δεν βρίσκει ησυχία πουθενά.Τη μέρα εννοεόται πως έχει γκρίνια και μουρμούρα.Εγώ στα πρόθυρα νευρικής κρίσης.Να πω επίσης ότι έχουμε βλέννες,παντα είχαμε και πολλές ακούω την κοιλιά της σαν να γουργουρίζει,αέρια δεν έχει.Δεν ξέρω τι φταίει,ειλικρινά,είμαι απεπισμένη,άυπνη κ προβληματισμένη.Που να απευθυνθώ δεν ξέρω,έχω πελαγώσει ,ο γιατρός μας δεν βλέπω να μπορεί να βοηθήσει.Λέει μπορεί να ναι στο παιδί,εγω αυτα τα χαζά δεν τα πιστέυω.Κάτι της φταίει αλλά τι???όποια μπορεί ας βοηθήσει...

    Δεν έχω διαβάσει ολες τις αναρτήσεις και μπορεί να έχει ειπωθεί αλλά τη γοπ που αναφέρεις ότι έχει, την έχετε εξετάσει ως αίτιο της ανησυχίας; Ειδικά στην ξαπλωτη θέση τα συμπτώματα χειροτερεύουν πολύ. Μήπως να πηγαίνατε σε έναν παιδογαστρεντρολογο να το εξαντλήσετε σαν ενδεχόμενο εφόσον σε απασχολεί σε τέτοιο βαθμό;

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Lenia16 είπε:

    Δεν έχω διαβάσει ολες τις αναρτήσεις και μπορεί να έχει ειπωθεί αλλά τη γοπ που αναφέρεις ότι έχει, την έχετε εξετάσει ως αίτιο της ανησυχίας; Ειδικά στην ξαπλωτη θέση τα συμπτώματα χειροτερεύουν πολύ. Μήπως να πηγαίνατε σε έναν παιδογαστρεντρολογο να το εξαντλήσετε σαν ενδεχόμενο εφόσον σε απασχολεί σε τέτοιο βαθμό;

    η γοπ οντως ηταν το πρωτο πραγμα που σκεφτηκα,ομως στην ηπια γοπ νομιζω δν μπορεις να κανεις τιποτα.Εχουμε κανει υπερηχο οταν ηταν 2 μηνων.Τωρα που θα μπουν οι στερεες ισως στρωσει

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, despoina34 είπε:

    To ποστ το εγραψα για να παρω γνωμες απο μανουλες που μπορει να περασαν τα ιδια.Γιατι υπαρχουν κ πολυ καλοβολα βρεφη,εγω ημουν ενα απο αυτα!!!Η μαμα μου εχει να το λεει.Ουτε κολικους καταλαβε,ουτε δοντια ουτε γκρινια ουτε αυπνια.Με το που γυρισε απο το μαιευτηριο με εβαλε στην κουνια κ απλα κοιμηθηκα ολο το βραδυ.Κ στην αδερφη μου περασε εξισου ευκολα,τυχερη μαμα !!!!

    Δεδομένου ότι ένα νεογέννητο δεν επιτρέπεται να μην τρώει τη νύχτα και αν κοιμάται σερί το ξυπνάμε και πάμε να δούμε αν έχει ίκτερο, ή η μαμά έχεί μία ωραιότατη αμνησία, ή έβαλε τη ζωή σας σε κίνδυνο και ζείτε από θάυμα. Θα έλεγα το πρώτο ;)  

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @ΑΡΓΚ υπερβάλεις. Ξέρω αρκετά νεογέννητα και βρέφη μερικών μηνών που κοιμούνται σερί. Μέχρι και 12ωρο σε μερικών ημερών. Και δεν είχαν ίκτερο και δεν κινδύνευσαν να πεθάνουν. Προφανώς ο γονιός που του συμβαίνει αυτό το θαύμα, μπορει την πρώτη φορά να ανησυχήσει, να το ξυπνήσει, να δοκιμάσει να το θηλάσει. Την δευτερη, την τρίτη, την πέμπτη, που βλέπεις ότι το παιδί απλά κοιμάται κι εσύ το ξυπνάς χωρίς λόγο, σταματάς. 

     

    Υπάρχουν κι αυτά τα παιδιά. Που κοιμούνται.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, kine είπε:

    @ΑΡΓΚ υπερβάλεις. Ξέρω αρκετά νεογέννητα και βρέφη μερικών μηνών που κοιμούνται σερί. Μέχρι και 12ωρο σε μερικών ημερών. Και δεν είχαν ίκτερο και δεν κινδύνευσαν να πεθάνουν. Προφανώς ο γονιός που του συμβαίνει αυτό το θαύμα, μπορει την πρώτη φορά να ανησυχήσει, να το ξυπνήσει, να δοκιμάσει να το θηλάσει. Την δευτερη, την τρίτη, την πέμπτη, που βλέπεις ότι το παιδί απλά κοιμάται κι εσύ το ξυπνάς χωρίς λόγο, σταματάς. 

     

    Υπάρχουν κι αυτά τα παιδιά. Που κοιμούνται.

     

    Υπάρχει παιδίατρος που θα άφηνε μωρό ημερών να κοιμηθεί ξέρω γω 8-8 το βράδυ; Δεν μπορώ να το φανταστώ, σοβαρά. Υπάρχει νεογέννητο που θα θηλάζει ας πούμε 5 φορές το εικοσιτετράωρο και μετά από λίγες βδομάδες δε θα είναι σε κίνδυνο;

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, despoina34 είπε:

    η γοπ οντως ηταν το πρωτο πραγμα που σκεφτηκα,ομως στην ηπια γοπ νομιζω δν μπορεις να κανεις τιποτα.Εχουμε κανει υπερηχο οταν ηταν 2 μηνων.Τωρα που θα μπουν οι στερεες ισως στρωσει

    Μπορείς να βάλεις στα πόδια της κούνιας βιβλία για να ανέβει λίγο η μεριά που βάζει το κεφάλι. Αυτό μας είχε πει η παιδίατρος κ είχαμε κάνει στην κόρη μου. Δεν μπορώ να πω ότι βελτιώθηκε ο ύπνος αλλά μάλλον τη βοήθησε με την ήπια γοπ γιατί σταμάτησε τις γουλιες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, despoina34 είπε:

    η γοπ οντως ηταν το πρωτο πραγμα που σκεφτηκα,ομως στην ηπια γοπ νομιζω δν μπορεις να κανεις τιποτα.Εχουμε κανει υπερηχο οταν ηταν 2 μηνων.Τωρα που θα μπουν οι στερεες ισως στρωσει

    Η κόρη μου είχε κρυφή γοπ. Από τις πρώτες μέρες στο σπίτι ξεκίνησαν οι πόνοι, η γκρίνια και το κλάμα. Μιλάμε για μια κατάσταση που ξεκινούσε το ξημέρωμα και τελείωνε στις 11 το βραδυ. Κοκκίνιζε ολόκληρη, τέντωνε κοιλιά και πόδια και χτυπιόταν στην αγκαλιά μου. Μέσα στη μέρα κοιμόταν μισάωρα μόνο όταν ήταν εξαντλημένη και εννοείται μόνο στην αγκαλιά μου, αν την ακουμπούσα στην κούνια της ξύπναγε αμέσως. Τη νύχτα ήταν κάπως καλύτερα αλλά ο ύπνος ήταν σπαστός, ανήσυχος και θορυβώδης. Ήμουν κυριολεκτικά όλη μέρα αγκαλιά με ένα μωρό που σπαρταρούσε, είχαν σπάσει τα νεύρα μου και ήμουν σίγουρη ότι το παιδί είναι άρρωστο. Η γιατρός επέμενε σε κολικούς, δε μας μίλησε ποτέ για πιθανότητα αλλεργίας (η κλινική εικόνα δεν παρέπεμπε εκεί) και μας μιλούσε για μια πολύ ήπια γοπ που όλα τα μωρά έχουν δεδομένου ότι οι γουλιές ήταν πολύ λίγες. Έδωσα σταγόνες για κολικούς, προβιοτικά, έκανα μασάζ, τίποτα. Η γιατρός στο τέλος κατέληξε ότι έχει να κάνει και με την ιδιοσυγκρασία, είναι νευρικό παιδί μας έλεγε. Μέχρι που κατά τους 5 μήνες και ενώ είχαμε παλαβώσει από την εξάντληση και την αυπνία ξεκινάνε ξαφνικά οι εμετοί ρουκέτες και αρχίζει να μη δέχεται να πιεί γάλα. Καραμπινάτη γοπ και αρχίζουμε αμέσως σιρόπι. Στη συνέχεια και στερεές. Μέσα σε ένα μήνα το παιδί μεταμορφώθηκε. Ηρέμησε, κοιμήθηκε, σταμάτησε να πονάει. Προφανώς και δεν ήταν θέμα ιδιοσυγκρασίας, γιατί μολις θεραπεύτηκε η γοπ έγινε ένα απίστευτα ήρεμο και καλόβολο μωράκι και συνεχίζει μέχρι τώρα. Ο ύπνος της όλο το βράδυ συνεχής και η διάθεσή της μεσα στην τρελή χαρά. Κάπου εκεί άρχισα να χαίρομαι τη μητρότητα, πιό πριν ήμουν μέσα στην ανησυχία.

    Προφανώς και δε σου λέω ότι ευθύνεται η γοπ και σε εσάς, δεν είμαι γιατρός, αλλά αντιλαμβάνομαι την ανησυχία σου και τη διάθεσή σου να το ψάξεις. Έχε το και αυτό στο μυαλό σου να ρωτήσεις το γιατρό. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, kine είπε:

    Εμείς  έτσι κι αλλιώς μαζί κοιμόμασταν πάντα. Δεν είναι ότι ήθελε πιο πολύ επαφή και δεν την είχε. Υπνο, μπάνιο, τουαλέτα, τα πάντα μαζί. Δεν μπορουσε να σταθεί μακρυά μας, ούτε καν σε απόσταση από εμάς. Μιλάμε για έντονο άγχος και στεναχώρια, όχι απλά "θέλω αγκαλιά".

    Ακριβώς το ίδιο. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Δεδομένου ότι ένα νεογέννητο δεν επιτρέπεται να μην τρώει τη νύχτα και αν κοιμάται σερί το ξυπνάμε και πάμε να δούμε αν έχει ίκτερο, ή η μαμά έχεί μία ωραιότατη αμνησία, ή έβαλε τη ζωή σας σε κίνδυνο και ζείτε από θάυμα. Θα έλεγα το πρώτο ;)  

    καλα συγνωμη τωρα τα πιστευεις αυτα που λες?

    Εχεις ακραιες αποψεις.

    Ενα σωρο παιδια κοιμουνται ολη νυχτα..Μεγαλη υπερβολη αυτο που εγραψες.

    3 ώρες πρίν, Anna3011 είπε:

    Η κόρη μου είχε κρυφή γοπ. Από τις πρώτες μέρες στο σπίτι ξεκίνησαν οι πόνοι, η γκρίνια και το κλάμα. Μιλάμε για μια κατάσταση που ξεκινούσε το ξημέρωμα και τελείωνε στις 11 το βραδυ. Κοκκίνιζε ολόκληρη, τέντωνε κοιλιά και πόδια και χτυπιόταν στην αγκαλιά μου. Μέσα στη μέρα κοιμόταν μισάωρα μόνο όταν ήταν εξαντλημένη και εννοείται μόνο στην αγκαλιά μου, αν την ακουμπούσα στην κούνια της ξύπναγε αμέσως. Τη νύχτα ήταν κάπως καλύτερα αλλά ο ύπνος ήταν σπαστός, ανήσυχος και θορυβώδης. Ήμουν κυριολεκτικά όλη μέρα αγκαλιά με ένα μωρό που σπαρταρούσε, είχαν σπάσει τα νεύρα μου και ήμουν σίγουρη ότι το παιδί είναι άρρωστο. Η γιατρός επέμενε σε κολικούς, δε μας μίλησε ποτέ για πιθανότητα αλλεργίας (η κλινική εικόνα δεν παρέπεμπε εκεί) και μας μιλούσε για μια πολύ ήπια γοπ που όλα τα μωρά έχουν δεδομένου ότι οι γουλιές ήταν πολύ λίγες. Έδωσα σταγόνες για κολικούς, προβιοτικά, έκανα μασάζ, τίποτα. Η γιατρός στο τέλος κατέληξε ότι έχει να κάνει και με την ιδιοσυγκρασία, είναι νευρικό παιδί μας έλεγε. Μέχρι που κατά τους 5 μήνες και ενώ είχαμε παλαβώσει από την εξάντληση και την αυπνία ξεκινάνε ξαφνικά οι εμετοί ρουκέτες και αρχίζει να μη δέχεται να πιεί γάλα. Καραμπινάτη γοπ και αρχίζουμε αμέσως σιρόπι. Στη συνέχεια και στερεές. Μέσα σε ένα μήνα το παιδί μεταμορφώθηκε. Ηρέμησε, κοιμήθηκε, σταμάτησε να πονάει. Προφανώς και δεν ήταν θέμα ιδιοσυγκρασίας, γιατί μολις θεραπεύτηκε η γοπ έγινε ένα απίστευτα ήρεμο και καλόβολο μωράκι και συνεχίζει μέχρι τώρα. Ο ύπνος της όλο το βράδυ συνεχής και η διάθεσή της μεσα στην τρελή χαρά. Κάπου εκεί άρχισα να χαίρομαι τη μητρότητα, πιό πριν ήμουν μέσα στην ανησυχία.

    Προφανώς και δε σου λέω ότι ευθύνεται η γοπ και σε εσάς, δεν είμαι γιατρός, αλλά αντιλαμβάνομαι την ανησυχία σου και τη διάθεσή σου να το ψάξεις. Έχε το και αυτό στο μυαλό σου να ρωτήσεις το γιατρό. 

    τα σιροπια ξερω πως πλεον εχουν καταργηθει.Ναι παρολα αυτα θα ρωτησω,σ ευχαριστω πολυ

    3 ώρες πρίν, Anna3011 είπε:

    Η κόρη μου είχε κρυφή γοπ. Από τις πρώτες μέρες στο σπίτι ξεκίνησαν οι πόνοι, η γκρίνια και το κλάμα. Μιλάμε για μια κατάσταση που ξεκινούσε το ξημέρωμα και τελείωνε στις 11 το βραδυ. Κοκκίνιζε ολόκληρη, τέντωνε κοιλιά και πόδια και χτυπιόταν στην αγκαλιά μου. Μέσα στη μέρα κοιμόταν μισάωρα μόνο όταν ήταν εξαντλημένη και εννοείται μόνο στην αγκαλιά μου, αν την ακουμπούσα στην κούνια της ξύπναγε αμέσως. Τη νύχτα ήταν κάπως καλύτερα αλλά ο ύπνος ήταν σπαστός, ανήσυχος και θορυβώδης. Ήμουν κυριολεκτικά όλη μέρα αγκαλιά με ένα μωρό που σπαρταρούσε, είχαν σπάσει τα νεύρα μου και ήμουν σίγουρη ότι το παιδί είναι άρρωστο. Η γιατρός επέμενε σε κολικούς, δε μας μίλησε ποτέ για πιθανότητα αλλεργίας (η κλινική εικόνα δεν παρέπεμπε εκεί) και μας μιλούσε για μια πολύ ήπια γοπ που όλα τα μωρά έχουν δεδομένου ότι οι γουλιές ήταν πολύ λίγες. Έδωσα σταγόνες για κολικούς, προβιοτικά, έκανα μασάζ, τίποτα. Η γιατρός στο τέλος κατέληξε ότι έχει να κάνει και με την ιδιοσυγκρασία, είναι νευρικό παιδί μας έλεγε. Μέχρι που κατά τους 5 μήνες και ενώ είχαμε παλαβώσει από την εξάντληση και την αυπνία ξεκινάνε ξαφνικά οι εμετοί ρουκέτες και αρχίζει να μη δέχεται να πιεί γάλα. Καραμπινάτη γοπ και αρχίζουμε αμέσως σιρόπι. Στη συνέχεια και στερεές. Μέσα σε ένα μήνα το παιδί μεταμορφώθηκε. Ηρέμησε, κοιμήθηκε, σταμάτησε να πονάει. Προφανώς και δεν ήταν θέμα ιδιοσυγκρασίας, γιατί μολις θεραπεύτηκε η γοπ έγινε ένα απίστευτα ήρεμο και καλόβολο μωράκι και συνεχίζει μέχρι τώρα. Ο ύπνος της όλο το βράδυ συνεχής και η διάθεσή της μεσα στην τρελή χαρά. Κάπου εκεί άρχισα να χαίρομαι τη μητρότητα, πιό πριν ήμουν μέσα στην ανησυχία.

    Προφανώς και δε σου λέω ότι ευθύνεται η γοπ και σε εσάς, δεν είμαι γιατρός, αλλά αντιλαμβάνομαι την ανησυχία σου και τη διάθεσή σου να το ψάξεις. Έχε το και αυτό στο μυαλό σου να ρωτήσεις το γιατρό. 

    τα σιροπια ξερω πως πλεον εχουν καταργηθει.Ναι παρολα αυτα θα ρωτησω,σ ευχαριστω πολυ

    3 ώρες πρίν, Anna3011 είπε:

    Η κόρη μου είχε κρυφή γοπ. Από τις πρώτες μέρες στο σπίτι ξεκίνησαν οι πόνοι, η γκρίνια και το κλάμα. Μιλάμε για μια κατάσταση που ξεκινούσε το ξημέρωμα και τελείωνε στις 11 το βραδυ. Κοκκίνιζε ολόκληρη, τέντωνε κοιλιά και πόδια και χτυπιόταν στην αγκαλιά μου. Μέσα στη μέρα κοιμόταν μισάωρα μόνο όταν ήταν εξαντλημένη και εννοείται μόνο στην αγκαλιά μου, αν την ακουμπούσα στην κούνια της ξύπναγε αμέσως. Τη νύχτα ήταν κάπως καλύτερα αλλά ο ύπνος ήταν σπαστός, ανήσυχος και θορυβώδης. Ήμουν κυριολεκτικά όλη μέρα αγκαλιά με ένα μωρό που σπαρταρούσε, είχαν σπάσει τα νεύρα μου και ήμουν σίγουρη ότι το παιδί είναι άρρωστο. Η γιατρός επέμενε σε κολικούς, δε μας μίλησε ποτέ για πιθανότητα αλλεργίας (η κλινική εικόνα δεν παρέπεμπε εκεί) και μας μιλούσε για μια πολύ ήπια γοπ που όλα τα μωρά έχουν δεδομένου ότι οι γουλιές ήταν πολύ λίγες. Έδωσα σταγόνες για κολικούς, προβιοτικά, έκανα μασάζ, τίποτα. Η γιατρός στο τέλος κατέληξε ότι έχει να κάνει και με την ιδιοσυγκρασία, είναι νευρικό παιδί μας έλεγε. Μέχρι που κατά τους 5 μήνες και ενώ είχαμε παλαβώσει από την εξάντληση και την αυπνία ξεκινάνε ξαφνικά οι εμετοί ρουκέτες και αρχίζει να μη δέχεται να πιεί γάλα. Καραμπινάτη γοπ και αρχίζουμε αμέσως σιρόπι. Στη συνέχεια και στερεές. Μέσα σε ένα μήνα το παιδί μεταμορφώθηκε. Ηρέμησε, κοιμήθηκε, σταμάτησε να πονάει. Προφανώς και δεν ήταν θέμα ιδιοσυγκρασίας, γιατί μολις θεραπεύτηκε η γοπ έγινε ένα απίστευτα ήρεμο και καλόβολο μωράκι και συνεχίζει μέχρι τώρα. Ο ύπνος της όλο το βράδυ συνεχής και η διάθεσή της μεσα στην τρελή χαρά. Κάπου εκεί άρχισα να χαίρομαι τη μητρότητα, πιό πριν ήμουν μέσα στην ανησυχία.

    Προφανώς και δε σου λέω ότι ευθύνεται η γοπ και σε εσάς, δεν είμαι γιατρός, αλλά αντιλαμβάνομαι την ανησυχία σου και τη διάθεσή σου να το ψάξεις. Έχε το και αυτό στο μυαλό σου να ρωτήσεις το γιατρό. 

    τα σιροπια ξερω πως πλεον εχουν καταργηθει.Ναι παρολα αυτα θα ρωτησω,σ ευχαριστω πολυ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, despoina34 είπε:

    καλα συγνωμη τωρα τα πιστευεις αυτα που λες?

    Εχεις ακραιες αποψεις.

    Ενα σωρο παιδια κοιμουνται ολη νυχτα..Μεγαλη υπερβολη αυτο που εγραψες.

     

    παιδια ναι, νεογεννητα οχι, και οταν κοιμουνται τα ξυπναμε, ειδικα εφοσον ενα θηλαζον νεογεννητο χρειαζεται 10-12 θηλασμους τη μερα

    γι αυτο πιστευω οτι η μαμα σου θυμαται τι συνεβαινε οταν ησουν 5-6 μηνων και οχι νεογεννητο

    οι λιγοι αυτοι μηνες αϋπνιας φαινονται τρομακτικοι οταν τους ζεις αλλα δεν τους θυμασαι 30 χρονια μετα

     

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εκτός κι αν είσαι άυπνος για μερικά χρόνια στο κάθε παιδί. Οπότε εκεί το θυμάσαι.

     

    Οι κανόνες του θηλασμού που παραθέτεις είναι μια χαρά και πολύ βοηθητικοί ως μπούσουλας για μια νέα μητερα. Στην πράξη μπορεί να υπάρχει πολύ μεγάλη απόσταση από τον κανόνα γιατί κάθε παιδί διαφέρει και ως προς την συχνότητα και ως προς την ποσότητα και ως προς τον τρόπο.

    Μην απολυτοποιείς έναν οδηγό και ακυρώνεις οτιδήποτε αποκλείει από τον κανόνα, ως άρρωστο ή αναληθές. Σου ξανα έγραψα ότι γνωρίζω προσωπικά νεογέννητα που κοιμούνται πολύ περισσότερο και δεν ξυπνούν ανά 2-3 ώρες. Μέχρι και νεογέννητο με 10-12 ώρες σερί βραδινού ύπνου έχω στον κύκλο μου.

     

    Η δικη μου μητέρα μου έχει πεις ότι μέχρι τους 6 μήνες κοιμόμουν 6 ώρες σερί. Μετά έγινα πιο ανήσυχη στον ύπνο. Κάτι που το γνωρίζω κι από άλλα παιδιά που ξεκινάνε με πολύ καλούς ύπνους ως βρέφη και γίνονται πιο ανήσυχα μετά τους 6 μήνες (ίσως λογω στερεών τροφών και πεπτικού, ίσως και όχι).

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

    παιδια ναι, νεογεννητα οχι, και οταν κοιμουνται τα ξυπναμε, ειδικα εφοσον ενα θηλαζον νεογεννητο χρειαζεται 10-12 θηλασμους τη μερα

    γι αυτο πιστευω οτι η μαμα σου θυμαται τι συνεβαινε οταν ησουν 5-6 μηνων και οχι νεογεννητο

    οι λιγοι αυτοι μηνες αϋπνιας φαινονται τρομακτικοι οταν τους ζεις αλλα δεν τους θυμασαι 30 χρονια μετα

     

    οχι,δεν μιλαει γ 5-6 μηνων μιλαει γ νεογεννητο κ ειναι σιγουρη,αυτα που λες δεν ισχυουν σε καθε παιδι.Παλια ο κανονας ηταν οτι παιδι που κοιμαται δεν το ξυπνας..Δεν παθαμε ικτερο..το δικο μου που ετρωγε τη νυχτα ομως επαθε.Για δες πως τυχαινει...

    Just now, λουκουμαδάκι είπε:

    Δεν αφήνουμε νεογέννητα να κοιμούνται χωρίς να τα ταιζουμε ανά διωρο τρίωρο μέχρι να ανακτήσουν συγκεκριμένο βάρος συνήθως το βάρος γέννησης +200 300 γρ όπου και πάλι δεν υπερβαίνουμε το εξάωρο εφταωρο μάξιμουμ το βράδυ σε μωρά που σιτίζονται με φόρμουλα. Τα θηλαζωντα αποκλείεται να μη ξυπνούν συχνότερα. Άλλο το τρώει ανά τακτά και ξανακοιμάται τα βράδια οπότε οι γονείς θυμούνται ότι ναι κοιμόταν και άλλο το να γράφουμε κοιμούνται 12 ώρες σερί ατάιστα νεογέννητα. Είναι εγκληματική πληροφορία 

    το 12ωρο  μπορει να ναι υπερβολη αλλα 6-7 ωρες σερι συμβαινει πολυ συχνα.Φιλη μου με μωρο 7 μηνων που θηλαζει αποκλειστικα ξυπναει μια φορα στο 12ωρο υπνου .Αυτο το κανει απο μωρο..δεν επαθε τπτ,μια χαρα ειναι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, λουκουμαδάκι είπε:

    Όχι μπορεί. Είναι υπερβολή και επικίνδυνο για το βρέφος. Άλλο 6 ώρες άλλο 12. Μισή μέρα. Σα να λέμε ξύπνησε πρωί έφαγε στις 8 και κοιμάται μέχρι τις 8 το βράδυ και καθόμαστε και το κοιτάμε ευτυχισμένοι γονείς εμείς φάγαμε 3 4 φορες αλλά οκ αυτό κοιμάται αταιστο μωρέ όλα καλά. Τεσπα.

    εγραψα οτι μπορει το 12ωρο να ειναι υπερβολη κ να μην υφισταται αλλα το να κοιμαται 6-7 ωρες χωρις να ξυπνα για φαγητο μπορει αντε να συμβαινει χωρις να κινδυνευει το παιδι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εμενα ο μικρος απο 2 μηνων κοιμοταν σερι 6ωρο με 7ωρο  το βραδυ.Δεν τον ξυπναγα για να τον ταισω.Οταν ξυπναγε το πρωι ετρωγε ανα 3ωρο.Μεχρι τοτε εβαζα το ρολοι μου αν 3ωρο και σηκωνομουν και εφτιαχνα το γαλα πριν ξυπνήσει και γκρινιάξει.Και με το που ανοιγε τα ματια τσουπ μπιμπερο ετοιμο.

    Η κουμπαρα μου απο την αλλη μεχρι 7 μηνων ο μικρος της κλαματα και αυπνια και ολα αυτα ηταν λογω παλινδρομησης.

    Παντως προσπαθησε να εισαι ηρεμη γιατί τα μωρα αισθάνονται το άγχος της μαμας.

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οδηγίες του μαιευτηρίου Έλενα προς όλες τις μαμάδες νεογέννητων, δεν αφήνουμε το μωρό να κοιμάται πάνω από 3 ώρες το πολύ. Το ξυπνάμε και το ταϊζουμε. Και άμα δε ξυπνάει ή το παίρνει ο ύπνος την ώρα που θηλάζει, του γαργαλάμε το ποδαράκι, ή του πειράζουμε το αυτάκι για να το κρατήσουμε ξύπνιο να φάει επαρκώς. 

    Το ίδιο και η παιδίατρος μετά στο σπίτι, μέχρι το μωρό να ανακτήσει το βάρος γέννησης + κάποια γραμμάρια (όπως έγραψε η @λουκουμαδάκι). 

    Οδηγία γιατρού ή μαίας να λέει για νεογέννητο "μωρό που κοιμάται δεν το ξυπνάμε" δεν υπάρχει. Μιλάμε πάντα για νεογέννητο. Μετά τον πρώτο δεύτερο μήνα οκ. Από τον κύκλο μου πάντως τα περισσότερα ξυπνούσαν στο τρίωρο ή συχνότερα. Ελάχιστα κοιμόταν 5 ωρα (της κολλητής μου είναι έτσι, τι τυχερή!)  5-6 μηνών ναι, μπορεί να κοιμάται άνετα 6 και 7 και 8 ώρες και να είναι μια χαρά, έχω και εγώ τέτοια παραδείγματα στον κύκλο μου. Αλλά σε αυτή την ηλικία είναι και εδραιωμένος ο θηλασμός και έχεις δει ότι το παιδί αναπτύσσεται κανονικά. 

    Βρεφάκια που ξέρω ότι αφέθηκαν να κοιμούνται τις πρώτες τους ημέρες παραπάνω από 3 ώρες, είχαν όλα μεγάλο πρόβλημα με ίκτερο και ανάκτηση του βάρους. Για να το λέτε, μπορεί να υπάρχουν και εξαιρέσεις. Δε στεκόμαστε όμως σε αυτές.

     

    Πληροφοριακά, η κόρη μου ήταν ένα μωρό που μεγάλωσε στην αγκαλιά μου. Οπουδήποτε αλλού γκρίνιαζε ή έκλαιγε. Ήθελε διαρκώς την προσοχή μου και κατα προτίμηση να ακουμπάει επάνω μου. Για να κοιμηθεί 2 με 3 ώρες μέσα στην ημέρα, έπρεπε επίσης να είναι αγκαλιά, διαφορετικά με το που την άφηνα κάτω, στο μισάωρο ντανγκ! το μάτι γαρίδα! Το βράδυ, κάπως καλύτερα (αλλά ποτέ πάνω από 3 ώρες συνεχόμενο). Αναδρομικά βλέπω ότι ήταν μωρό με πολύ έντονο συναισθηματικό αίτημα και διάθεση συγκοινωνούντος δοχείου με εμένα. Αν δεν ήμουν καλά ή ήμουν αγχωμένη, ήταν και αυτή μέσα στη γκρίνια. Όταν χαλάρωνα εγώ, ήταν και αυτή μια χαρά. Από 6 μηνών και μετά, απλά την τυραννούσαν πολύ τα δόντια της τα οποία και άργησαν να βγουν. Τις ημέρες που έλεγα δεν αντέχω άλλο, θα τα βροντήξω όλα και θα φύγω, τσουπ έσκαγε δοντάκι. 

    Το διάστημα των πρώτων μηνών βέβαια, μου είχαν περάσει τα πάντα από το μυαλό, από ΓΟΠ μέχρι ό,τι χειρότερο μπορείς να φανταστείς. Ευτυχώς που ήταν ελαφριά και την είχα συνέχεια σε μάρσιπο (όπου κοιμόταν σαν πουλάκι). Το καρότσι, η πιο άχρηστη αγορά.Τώρα πια βλέπω ότι ήμουν εγώ άυπνη και υπερ-αγχωμένη με το μωρό και από ιδιοσυγκρασία, το μωρό μου ήταν απλά αρκετά πιο απαιτητικό από άλλα. Σαν και εσένα, τα πρώτα χρόνια έλεγα ότι με τόση κούραση αποκλείεται να κάνω δεύτερο. Ευτυχώς που με έχουν πάρει πια τα χρόνια, οπότε τώρα δεν δελεάζομαι :)

     

    Ξέρω ότι δε βοηθάει πολύ αλλά προσπάθησε να αποδεχτεις την περίπτωση το μωρό σου να μην έχει τίποτα προβληματικό. Να είναι απλά ένα από τα μωρά που δεν τα λες εύκολα στο μεγάλωμα. Αν δεν αισθάνεσαι καλά με τον/την παιδίατρό σας, άλλαξέ τον αν αυτό σε κάνει να νιώθεις πιο ήσυχη. Επίσης, αν υπάρχει η δυνατότητα για εξωτερική βοήθεια για το σπίτι, έστω για λίγες ώρες την εβδομάδα, προσπάθησε το, όσο λιγότερα βάρη, τόσο το καλύτερο. Ξανα δες το για επιλόχεια κατάθλιψη, αν νιώθεις συνέχεια ότι το μωρό σου έχει κάποιο πρόβλημα και κανένας γιατρός δεν σου επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο.

     

    • Μου αρέσει 1

    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, vtgian είπε:

    Οδηγίες του μαιευτηρίου Έλενα προς όλες τις μαμάδες νεογέννητων, δεν αφήνουμε το μωρό να κοιμάται πάνω από 3 ώρες το πολύ. Το ξυπνάμε και το ταϊζουμε. Και άμα δε ξυπνάει ή το παίρνει ο ύπνος την ώρα που θηλάζει, του γαργαλάμε το ποδαράκι, ή του πειράζουμε το αυτάκι για να το κρατήσουμε ξύπνιο να φάει επαρκώς. 

    Το ίδιο και η παιδίατρος μετά στο σπίτι, μέχρι το μωρό να ανακτήσει το βάρος γέννησης + κάποια γραμμάρια (όπως έγραψε η @λουκουμαδάκι). 

    Οδηγία γιατρού ή μαίας να λέει για νεογέννητο "μωρό που κοιμάται δεν το ξυπνάμε" δεν υπάρχει. Μιλάμε πάντα για νεογέννητο. Μετά τον πρώτο δεύτερο μήνα οκ. Από τον κύκλο μου πάντως τα περισσότερα ξυπνούσαν στο τρίωρο ή συχνότερα. Ελάχιστα κοιμόταν 5 ωρα (της κολλητής μου είναι έτσι, τι τυχερή!)  5-6 μηνών ναι, μπορεί να κοιμάται άνετα 6 και 7 και 8 ώρες και να είναι μια χαρά, έχω και εγώ τέτοια παραδείγματα στον κύκλο μου. Αλλά σε αυτή την ηλικία είναι και εδραιωμένος ο θηλασμός και έχεις δει ότι το παιδί αναπτύσσεται κανονικά. 

    Βρεφάκια που ξέρω ότι αφέθηκαν να κοιμούνται τις πρώτες τους ημέρες παραπάνω από 3 ώρες, είχαν όλα μεγάλο πρόβλημα με ίκτερο και ανάκτηση του βάρους. Για να το λέτε, μπορεί να υπάρχουν και εξαιρέσεις. Δε στεκόμαστε όμως σε αυτές.

     

    Πληροφοριακά, η κόρη μου ήταν ένα μωρό που μεγάλωσε στην αγκαλιά μου. Οπουδήποτε αλλού γκρίνιαζε ή έκλαιγε. Ήθελε διαρκώς την προσοχή μου και κατα προτίμηση να ακουμπάει επάνω μου. Για να κοιμηθεί 2 με 3 ώρες μέσα στην ημέρα, έπρεπε επίσης να είναι αγκαλιά, διαφορετικά με το που την άφηνα κάτω, στο μισάωρο ντανγκ! το μάτι γαρίδα! Το βράδυ, κάπως καλύτερα (αλλά ποτέ πάνω από 3 ώρες συνεχόμενο). Αναδρομικά βλέπω ότι ήταν μωρό με πολύ έντονο συναισθηματικό αίτημα και διάθεση συγκοινωνούντος δοχείου με εμένα. Αν δεν ήμουν καλά ή ήμουν αγχωμένη, ήταν και αυτή μέσα στη γκρίνια. Όταν χαλάρωνα εγώ, ήταν και αυτή μια χαρά. Από 6 μηνών και μετά, απλά την τυραννούσαν πολύ τα δόντια της τα οποία και άργησαν να βγουν. Τις ημέρες που έλεγα δεν αντέχω άλλο, θα τα βροντήξω όλα και θα φύγω, τσουπ έσκαγε δοντάκι. 

    Το διάστημα των πρώτων μηνών βέβαια, μου είχαν περάσει τα πάντα από το μυαλό, από ΓΟΠ μέχρι ό,τι χειρότερο μπορείς να φανταστείς. Ευτυχώς που ήταν ελαφριά και την είχα συνέχεια σε μάρσιπο (όπου κοιμόταν σαν πουλάκι). Το καρότσι, η πιο άχρηστη αγορά.Τώρα πια βλέπω ότι ήμουν εγώ άυπνη και υπερ-αγχωμένη με το μωρό και από ιδιοσυγκρασία, το μωρό μου ήταν απλά αρκετά πιο απαιτητικό από άλλα. Σαν και εσένα, τα πρώτα χρόνια έλεγα ότι με τόση κούραση αποκλείεται να κάνω δεύτερο. Ευτυχώς που με έχουν πάρει πια τα χρόνια, οπότε τώρα δεν δελεάζομαι :)

     

    Ξέρω ότι δε βοηθάει πολύ αλλά προσπάθησε να αποδεχτεις την περίπτωση το μωρό σου να μην έχει τίποτα προβληματικό. Να είναι απλά ένα από τα μωρά που δεν τα λες εύκολα στο μεγάλωμα. Αν δεν αισθάνεσαι καλά με τον/την παιδίατρό σας, άλλαξέ τον αν αυτό σε κάνει να νιώθεις πιο ήσυχη. Επίσης, αν υπάρχει η δυνατότητα για εξωτερική βοήθεια για το σπίτι, έστω για λίγες ώρες την εβδομάδα, προσπάθησε το, όσο λιγότερα βάρη, τόσο το καλύτερο. Ξανα δες το για επιλόχεια κατάθλιψη, αν νιώθεις συνέχεια ότι το μωρό σου έχει κάποιο πρόβλημα και κανένας γιατρός δεν σου επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο.

     

    γλυκια μου,δεν εχω επιλοχειο επειδη νομιζω οτι κατι μπορει ν ενοχλει το μωρο μ.Αυτη τη στιγμη αδυνατω να σου απαντησω σε ολα,απλα εχε στο μυαλο σ οτι ο καλυτερος γιατρος του μωρου ειναι η μαμα τ.Εγω ειμαι 24 ωρες μαζι της κ οταν ξαφνικα ενα τριμηνο ειναι ανησυχη κ την βλεπω ετσι ασφαλως δεν μπορω να το αγνοησω.Ο γιατρος μας δν μπορει ν ξερει γτ ειναι ανησυχη,την εξεταζει κ την βρισκει εξαιρετικη.Μπορει να ναι δοντακια λεει,μπορει το εντερακι της η απλα η ιδιοσυγκρασια της.Εμενα οι απαντησεις μπορει να με καλυπτουν αλλα ξερω πως δεν ειναι κ Θεος,κατι μπορει να του ξεφευγει..

    On 1/6/2020 at 4:13 ΜΜ, mama16 είπε:

    Η κοιλίτσα της πότε γουργουριζει? Όταν τρώει η σε άσχετες ώρες? Σίδηρο δίνεις στο μωράκι σου? Στέρεες ξεκινήσατε η θα ξεκινήσετε όταν πάει έξι μηνών? Από βάρος πως πάει? Παίρνει κανονικά ή όχι? Πόσο γεννήθηκε κ πόσο έχει φτάσει τώρα?

    Σε άσχετες ώρες 

    Σιδηρο δεν δίνω 

    Θα ξεκινήσουμε σε μισό. Μήνα 

    Πολύ καλά. Γεννήθηκε 3600 52 εκατοστά κ ήταν στον 5ο 7560 69 εκατοστά 

    Just now, vtgian είπε:

    Οδηγίες του μαιευτηρίου Έλενα προς όλες τις μαμάδες νεογέννητων, δεν αφήνουμε το μωρό να κοιμάται πάνω από 3 ώρες το πολύ. Το ξυπνάμε και το ταϊζουμε. Και άμα δε ξυπνάει ή το παίρνει ο ύπνος την ώρα που θηλάζει, του γαργαλάμε το ποδαράκι, ή του πειράζουμε το αυτάκι για να το κρατήσουμε ξύπνιο να φάει επαρκώς. 

    Το ίδιο και η παιδίατρος μετά στο σπίτι, μέχρι το μωρό να ανακτήσει το βάρος γέννησης + κάποια γραμμάρια (όπως έγραψε η @λουκουμαδάκι). 

    Οδηγία γιατρού ή μαίας να λέει για νεογέννητο "μωρό που κοιμάται δεν το ξυπνάμε" δεν υπάρχει. Μιλάμε πάντα για νεογέννητο. Μετά τον πρώτο δεύτερο μήνα οκ. Από τον κύκλο μου πάντως τα περισσότερα ξυπνούσαν στο τρίωρο ή συχνότερα. Ελάχιστα κοιμόταν 5 ωρα (της κολλητής μου είναι έτσι, τι τυχερή!)  5-6 μηνών ναι, μπορεί να κοιμάται άνετα 6 και 7 και 8 ώρες και να είναι μια χαρά, έχω και εγώ τέτοια παραδείγματα στον κύκλο μου. Αλλά σε αυτή την ηλικία είναι και εδραιωμένος ο θηλασμός και έχεις δει ότι το παιδί αναπτύσσεται κανονικά. 

    Βρεφάκια που ξέρω ότι αφέθηκαν να κοιμούνται τις πρώτες τους ημέρες παραπάνω από 3 ώρες, είχαν όλα μεγάλο πρόβλημα με ίκτερο και ανάκτηση του βάρους. Για να το λέτε, μπορεί να υπάρχουν και εξαιρέσεις. Δε στεκόμαστε όμως σε αυτές.

     

    Πληροφοριακά, η κόρη μου ήταν ένα μωρό που μεγάλωσε στην αγκαλιά μου. Οπουδήποτε αλλού γκρίνιαζε ή έκλαιγε. Ήθελε διαρκώς την προσοχή μου και κατα προτίμηση να ακουμπάει επάνω μου. Για να κοιμηθεί 2 με 3 ώρες μέσα στην ημέρα, έπρεπε επίσης να είναι αγκαλιά, διαφορετικά με το που την άφηνα κάτω, στο μισάωρο ντανγκ! το μάτι γαρίδα! Το βράδυ, κάπως καλύτερα (αλλά ποτέ πάνω από 3 ώρες συνεχόμενο). Αναδρομικά βλέπω ότι ήταν μωρό με πολύ έντονο συναισθηματικό αίτημα και διάθεση συγκοινωνούντος δοχείου με εμένα. Αν δεν ήμουν καλά ή ήμουν αγχωμένη, ήταν και αυτή μέσα στη γκρίνια. Όταν χαλάρωνα εγώ, ήταν και αυτή μια χαρά. Από 6 μηνών και μετά, απλά την τυραννούσαν πολύ τα δόντια της τα οποία και άργησαν να βγουν. Τις ημέρες που έλεγα δεν αντέχω άλλο, θα τα βροντήξω όλα και θα φύγω, τσουπ έσκαγε δοντάκι. 

    Το διάστημα των πρώτων μηνών βέβαια, μου είχαν περάσει τα πάντα από το μυαλό, από ΓΟΠ μέχρι ό,τι χειρότερο μπορείς να φανταστείς. Ευτυχώς που ήταν ελαφριά και την είχα συνέχεια σε μάρσιπο (όπου κοιμόταν σαν πουλάκι). Το καρότσι, η πιο άχρηστη αγορά.Τώρα πια βλέπω ότι ήμουν εγώ άυπνη και υπερ-αγχωμένη με το μωρό και από ιδιοσυγκρασία, το μωρό μου ήταν απλά αρκετά πιο απαιτητικό από άλλα. Σαν και εσένα, τα πρώτα χρόνια έλεγα ότι με τόση κούραση αποκλείεται να κάνω δεύτερο. Ευτυχώς που με έχουν πάρει πια τα χρόνια, οπότε τώρα δεν δελεάζομαι :)

     

    Ξέρω ότι δε βοηθάει πολύ αλλά προσπάθησε να αποδεχτεις την περίπτωση το μωρό σου να μην έχει τίποτα προβληματικό. Να είναι απλά ένα από τα μωρά που δεν τα λες εύκολα στο μεγάλωμα. Αν δεν αισθάνεσαι καλά με τον/την παιδίατρό σας, άλλαξέ τον αν αυτό σε κάνει να νιώθεις πιο ήσυχη. Επίσης, αν υπάρχει η δυνατότητα για εξωτερική βοήθεια για το σπίτι, έστω για λίγες ώρες την εβδομάδα, προσπάθησε το, όσο λιγότερα βάρη, τόσο το καλύτερο. Ξανα δες το για επιλόχεια κατάθλιψη, αν νιώθεις συνέχεια ότι το μωρό σου έχει κάποιο πρόβλημα και κανένας γιατρός δεν σου επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο.

     

    Επίσης διάβασε λίγο τι έγραψαν η @Annitamik και η @Anna3011. Κ αυτές παιδίατρο είχαν αλλά μάλλον δεν διέγνωσε το πρόβλημα. Ο γιατρός βλέπει την κλινική εικόνα. Μάγος δεν είναι. Είναι επιστήμονας ναι απλά αυτό που βλέπεις η μαμά κ την προβληματίζει ο γιατρός ίσως δν το θεωρεί τόσο σημαντικό. Εν πάση περιπτώσει εύχομαι να στρώσει η κατάσταση κ να ναι καλα η μικρή μ κ να ηρεμήσει. Να ναι καλά όλα τα παιδάκια 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, despoina34 είπε:

    γλυκια μου,δεν εχω επιλοχειο επειδη νομιζω οτι κατι μπορει ν ενοχλει το μωρο μ.Αυτη τη στιγμη αδυνατω να σου απαντησω σε ολα,απλα εχε στο μυαλο σ οτι ο καλυτερος γιατρος του μωρου ειναι η μαμα τ.Εγω ειμαι 24 ωρες μαζι της κ οταν ξαφνικα ενα τριμηνο ειναι ανησυχη κ την βλεπω ετσι ασφαλως δεν μπορω να το αγνοησω.Ο γιατρος μας δν μπορει ν ξερει γτ ειναι ανησυχη,την εξεταζει κ την βρισκει εξαιρετικη.Μπορει να ναι δοντακια λεει,μπορει το εντερακι της η απλα η ιδιοσυγκρασια της.Εμενα οι απαντησεις μπορει να με καλυπτουν αλλα ξερω πως δεν ειναι κ Θεος,κατι μπορει να του ξεφευγει..

     

    Ακούγεσαι πολύ κουρασμένη. Δεν λέω ότι έχεις επιλόχειο. Λέω ότι αν πάρεις και άλλες καθησυχαστικές γνώμες γιατρών αλλά παρόλα αυτά είσαι διαρκώς ανήσυχη για την υγεία του μωρού σου, τότε και μόνο σκέψου μήπως φταίει κάτι άλλο. Δεν λέω να αγνοήσεις το μωρό σου και το ένστικτό σου. Οι πρώτοι μήνες της λεχώνας όμως, και ειδικά την πρωτομάνας, πολλές φορές δίνουν λάθος σήματα. Και όχι, δεν πιστεύω ότι πάντα ο καλυτερος γιατρός ένος μωρού είναι η μαμά του, γιατί ειδικά αν υφέρπει μια κατάθλιψη, η κρίση θολώνει. 

    Όπως βλέπεις, πολλές μαμάδες ήρθαμε αντιμέτωπες με παρόμοιες καταστάσεις, χωρίς ΓΟΠ, χωρίς αλλεργίες ή άλλο παθολογικό παράγοντα. Κάποια μωρά είναι απλά έτσι. Ξέρω ότι δεν ακούγεται και ιδιαίτερα ενθαρρυντικό αυτό. Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω κάπως αλλιώς.

    • Μου αρέσει 1

    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, vtgian είπε:

    Οδηγίες του μαιευτηρίου Έλενα προς όλες τις μαμάδες νεογέννητων, δεν αφήνουμε το μωρό να κοιμάται πάνω από 3 ώρες το πολύ. Το ξυπνάμε και το ταϊζουμε. Και άμα δε ξυπνάει ή το παίρνει ο ύπνος την ώρα που θηλάζει, του γαργαλάμε το ποδαράκι, ή του πειράζουμε το αυτάκι για να το κρατήσουμε ξύπνιο να φάει επαρκώς. 

    Το ίδιο και η παιδίατρος μετά στο σπίτι, μέχρι το μωρό να ανακτήσει το βάρος γέννησης + κάποια γραμμάρια (όπως έγραψε η @λουκουμαδάκι). 

    Οδηγία γιατρού ή μαίας να λέει για νεογέννητο "μωρό που κοιμάται δεν το ξυπνάμε" δεν υπάρχει. Μιλάμε πάντα για νεογέννητο. Μετά τον πρώτο δεύτερο μήνα οκ. Από τον κύκλο μου πάντως τα περισσότερα ξυπνούσαν στο τρίωρο ή συχνότερα. Ελάχιστα κοιμόταν 5 ωρα (της κολλητής μου είναι έτσι, τι τυχερή!)  5-6 μηνών ναι, μπορεί να κοιμάται άνετα 6 και 7 και 8 ώρες και να είναι μια χαρά, έχω και εγώ τέτοια παραδείγματα στον κύκλο μου. Αλλά σε αυτή την ηλικία είναι και εδραιωμένος ο θηλασμός και έχεις δει ότι το παιδί αναπτύσσεται κανονικά. 

    Βρεφάκια που ξέρω ότι αφέθηκαν να κοιμούνται τις πρώτες τους ημέρες παραπάνω από 3 ώρες, είχαν όλα μεγάλο πρόβλημα με ίκτερο και ανάκτηση του βάρους. Για να το λέτε, μπορεί να υπάρχουν και εξαιρέσεις. Δε στεκόμαστε όμως σε αυτές.

     

    Πληροφοριακά, η κόρη μου ήταν ένα μωρό που μεγάλωσε στην αγκαλιά μου. Οπουδήποτε αλλού γκρίνιαζε ή έκλαιγε. Ήθελε διαρκώς την προσοχή μου και κατα προτίμηση να ακουμπάει επάνω μου. Για να κοιμηθεί 2 με 3 ώρες μέσα στην ημέρα, έπρεπε επίσης να είναι αγκαλιά, διαφορετικά με το που την άφηνα κάτω, στο μισάωρο ντανγκ! το μάτι γαρίδα! Το βράδυ, κάπως καλύτερα (αλλά ποτέ πάνω από 3 ώρες συνεχόμενο). Αναδρομικά βλέπω ότι ήταν μωρό με πολύ έντονο συναισθηματικό αίτημα και διάθεση συγκοινωνούντος δοχείου με εμένα. Αν δεν ήμουν καλά ή ήμουν αγχωμένη, ήταν και αυτή μέσα στη γκρίνια. Όταν χαλάρωνα εγώ, ήταν και αυτή μια χαρά. Από 6 μηνών και μετά, απλά την τυραννούσαν πολύ τα δόντια της τα οποία και άργησαν να βγουν. Τις ημέρες που έλεγα δεν αντέχω άλλο, θα τα βροντήξω όλα και θα φύγω, τσουπ έσκαγε δοντάκι. 

    Το διάστημα των πρώτων μηνών βέβαια, μου είχαν περάσει τα πάντα από το μυαλό, από ΓΟΠ μέχρι ό,τι χειρότερο μπορείς να φανταστείς. Ευτυχώς που ήταν ελαφριά και την είχα συνέχεια σε μάρσιπο (όπου κοιμόταν σαν πουλάκι). Το καρότσι, η πιο άχρηστη αγορά.Τώρα πια βλέπω ότι ήμουν εγώ άυπνη και υπερ-αγχωμένη με το μωρό και από ιδιοσυγκρασία, το μωρό μου ήταν απλά αρκετά πιο απαιτητικό από άλλα. Σαν και εσένα, τα πρώτα χρόνια έλεγα ότι με τόση κούραση αποκλείεται να κάνω δεύτερο. Ευτυχώς που με έχουν πάρει πια τα χρόνια, οπότε τώρα δεν δελεάζομαι :)

     

    Ξέρω ότι δε βοηθάει πολύ αλλά προσπάθησε να αποδεχτεις την περίπτωση το μωρό σου να μην έχει τίποτα προβληματικό. Να είναι απλά ένα από τα μωρά που δεν τα λες εύκολα στο μεγάλωμα. Αν δεν αισθάνεσαι καλά με τον/την παιδίατρό σας, άλλαξέ τον αν αυτό σε κάνει να νιώθεις πιο ήσυχη. Επίσης, αν υπάρχει η δυνατότητα για εξωτερική βοήθεια για το σπίτι, έστω για λίγες ώρες την εβδομάδα, προσπάθησε το, όσο λιγότερα βάρη, τόσο το καλύτερο. Ξανα δες το για επιλόχεια κατάθλιψη, αν νιώθεις συνέχεια ότι το μωρό σου έχει κάποιο πρόβλημα και κανένας γιατρός δεν σου επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο.

     

     

    Just now, vtgian είπε:

     

    Ακούγεσαι πολύ κουρασμένη. Δεν λέω ότι έχεις επιλόχειο. Λέω ότι αν πάρεις και άλλες καθησυχαστικές γνώμες γιατρών αλλά παρόλα αυτά είσαι διαρκώς ανήσυχη για την υγεία του μωρού σου, τότε και μόνο σκέψου μήπως φταίει κάτι άλλο. Δεν λέω να αγνοήσεις το μωρό σου και το ένστικτό σου. Οι πρώτοι μήνες της λεχώνας όμως, και ειδικά την πρωτομάνας, πολλές φορές δίνουν λάθος σήματα. Και όχι, δεν πιστεύω ότι πάντα ο καλυτερος γιατρός ένος μωρού είναι η μαμά του, γιατί ειδικά αν υφέρπει μια κατάθλιψη, η κρίση θολώνει. 

    Όπως βλέπεις, πολλές μαμάδες ήρθαμε αντιμέτωπες με παρόμοιες καταστάσεις, χωρίς ΓΟΠ, χωρίς αλλεργίες ή άλλο παθολογικό παράγοντα. Κάποια μωρά είναι απλά έτσι. Ξέρω ότι δεν ακούγεται και ιδιαίτερα ενθαρρυντικό αυτό. Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω κάπως αλλιώς.

    δλδ ξερεις αλλη μαμα που το μωρο της ηταν γ μηνες καθημερινα ετσι κ δεν εφταιγε τιποτα?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αυτό ακριβώς σου λέω. Είμαστε πολλές έτσι. Υπάρχουν και αυτά τα μωρά. Τα υπερευαίσθητα, που κοιμούνται λίγο και ξυπνάνε με το παραμικρό. Υπήρχαν μέρες που έλεγα "ας είχε κάποια αλλεργία, να ξέρω τι να κάνω".  Δεν μπορούσα να φύγω από κοντά της με τίποτα. Αλλά και όταν ήμουν κοντά της, στριφογύριζε, χτυπούσε ποδαράκια, κάποιες φορές μυξόκλαιγε μέσα στον ύπνο της. Είχε κολικούς σαν βρεφάκι αλλά μετά τους πρώτους μήνες έλεγα γιατί να είναι συνέχεια ανήσυχη; Λες και κάτι το έτρωγε αυτό το παιδί. Αν με έχανε από το οπτικό της πεδίο, γινόταν χαμός. Ο άντρας μου (που είχε μάθει από τη μεγάλη του κόρη να κοιμάται και να αλλαζει χέρια ανενόχλητη) είχε στεναχωρηθεί πολύ γιατί πραγματικά, ούτε τουαλέτα δεν μπορούσα να πάω. Εμένα ηρέμησε σταδιακά μετά τα 2,5 έτη (έτη ναι, όχι μήνες). Στο έτος είδα μεγάλη βελτίωση αλλά σκέψου ότι ακόμα και τώρα που είναι στα 5, όταν έχει μια μέρα με πολλά ερεθίσματα δυσκολεύεται και να κοιμηθεί αλλά και να μείνει κοιμισμένη, παραμιλάει κλπ.

    • Μου αρέσει 1

    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η κοπέλα γράφει ότι το μωράκι ήταν πιο ήρεμο και κοιμόταν καλύτερα το πρώτο τρίμηνο.

    Εμένα αυτό δε με κάνει να σκέφτομαι σε καμία περίπτωση ούτε ότι έχει επιλοχειο κατάθλιψη, ούτε ότι θεωρεί φυσιολογικό ένα νεογέννητο να κοιμάται 12 ώρες σερί για να είναι ευχαριστημένη.

    Καταρχάς, το 6 μηνών μωράκι δεν είναι νεογέννητο και ναι υπάρχει περίπτωση πολύ άνετα να κοιμάται συνεχόμενες αρκετές ώρες (σίγουρα πάνω από 3-4-5). Το δικό μου μωρό ήταν στην εντατική για ένα μήνα, δεν είχε ανακτήσει εννοείται το βάρος γέννησης καθώς χειρουργήθηκε. Παρόλα αυτά όταν ήρθαμε σπίτι, ο γιατρός μου είπε μετά από εξέταση να μην το ξυπνάω, αν δεν ξυπνάει μόνο του εννοείται, νωρίτερα από τις 4 ώρες το βραδυ. Το ξυπνούσα εγώ μόνο και μόνο γιατί με είχαν τρομοκρατήσει από την εντατική και γρήγορα κατάλαβα ότι έκανα λάθος. Άρα ναι, υπάρχει και η ιατρική θέση ότι δεν ξυπνάμε το μωρό για να φάει και σίγουρα κάθε φορά που κλαίει δεν είναι από πείνα.

     

    Εμένα όλα αυτά με αλλεργία και γοπ με πηγαίνουν προς τα εκεί. Η γοπ μπορεί να ήταν ήπια στους 2 μήνες που έγινε ο υπέρηχος αλλά το peak είναι αργότερα γύρω στους 3-4. Σε συνδυασμό με το θέμα της αλλεργίας, πιστεύω ότι το μωράκι ενοχλείται ίσως από κάτι που τρώει η μητέρα αλλά είναι δύσκολο να εντοπιστεί ποιο είναι αυτό ακριβώς. Εάν δεν κάνω λαθος, κάπου έγραψε πως κάποιες φορές κλωτσαει την ώρα που θηλάζει και είναι ανήσυχο.

    Το θέμα είναι ότι σύντομα θα ξεκινήσετε στέρεες, αν είναι όντως τέτοιο θέμα, σίγουρα θα δεις βελτίωση ή τουλάχιστον θα καταλάβεις εάν το ενοχλεί κάποια συγκεκριμένη τροφή από αυτές που δοκιμάζει.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πιστεύω ότι έχεις άγχος με την όλη καινούρια κατάσταση με τη μπέμπα και δε νιώθεις σίγουρη και της το μεταδίδεις. Η ζωή με μωρό δεν είναι σαν τις διαφημίσεις των παμπερς, συνειδητοποιήσε το και φρόντισε το πλάσματακι σου :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @despoina34 υπαρχουν αρκετά μωρά που μέχρι τους 3 μήνες κοιμούνται τέλεια κ μετά αρχίζει το δράμα. Η κόρη μου ήταν έτσι. εμφάνισε στους 2 μήνες αλλεργία με αίμα στα κακά κ έκοψα γαλακτοκομικά, το αίμα σταμάτησε αλλά δε βελτιώθηκε ο ύπνος, είχε κ ελαφριά γοπ αλλά όχι κάτι φοβερό. έκανα αποχή μέχρι τις στερεές όπου κ άρχισα να βάζω στη διατροφή μου ψημένα γαλακτοκομικά κ όταν είδα ότι δεν την πειράζουν ξεκίνησα σταδιακά κ τα φρέσκα. Ωστόσο, και χωρίς να έχει κάποιο πρβλ υγείας -που να το έχουμε βρει τουλαχιστον- σου είπα κ πριν ότι έχει φτάσει 3,5 κ δεν κοιμάται ακόμη, ενώ είναι ένα πολύ ησυχο παιδι κατά τα άλλα. Αρκεί να σου πω ότι πρώτη φορά κοιμήθηκε 7 ώρες σερί όταν ήταν 1,5 έτους κ μετά ξανά στα 3 άλλες δύο φορες από 6 ώρες. Αυτα είναι όλα τα βράδια που έχουμε κοιμηθεί χωρίς ενδιάμεσο ξύπνημα. Μέχρι 2 χρόνων ξυπνούσε κάθε μία ώρα χωρίς υπερβολή. Πήγα σε παιδοψυχολογο να το συζητήσω αλλά λύση δε βρέθηκε -μου προτάθηκε να την αφήσω να κλαίει αλλά ήταν αδύνατον γιατί δεν κοιμόταν σε κούνια αλλά σε στρώμα στο πάτωμα οπότε απλά σηκωνόταν κ έβγαινε από το δωμάτιο κ δεν υπήρχε προφανώς περίπτωση να κλειδώσω το παιδι μέσα. Γιατί με τόσα ξυπνήματα ήταν αδύνατον να μην κοιμομαστε δίπλα της κ να σκύβουμε πάνω από την κουνια οπότε στρωματσαδα. Με τον άντρα μου τσακωνομασταν κάθε μέρα από την αϋπνία, δεν ήθελα να έρθει το βράδυ. Οπότε σε καταλαβαίνουμε, μη νομίζεις ότι είσαι η μόνη. Επίσης λαβέ υπόψη σου ότι τα θηλάζοντα έχουν κ τα άλματα ανάπτυξης που χειροτερεύουν όλα. Τσεκαρε μήπως είστε σε κάποια σημαντική εβδομάδα. Θα σου προτείνω ξανά να εξεταστειτε σε παιδογαστρεντρολογο να αποκλείσεις ή να βρεις κάποια παθολογική αιτία και μετά απλά υπομονη ο,τι κ αν είναι.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, λουκουμαδάκι είπε:

    Δεν αφήνουμε νεογέννητα να κοιμούνται χωρίς να τα ταιζουμε ανά διωρο τρίωρο μέχρι να ανακτήσουν συγκεκριμένο βάρος συνήθως το βάρος γέννησης +200 300 γρ όπου και πάλι δεν υπερβαίνουμε το εξάωρο εφταωρο μάξιμουμ το βράδυ σε μωρά που σιτίζονται με φόρμουλα. Τα θηλαζωντα αποκλείεται να μη ξυπνούν συχνότερα. Άλλο το τρώει ανά τακτά και ξανακοιμάται τα βράδια οπότε οι γονείς θυμούνται ότι ναι κοιμόταν και άλλο το να γράφουμε κοιμούνται 12 ώρες σερί ατάιστα νεογέννητα. Είναι εγκληματική πληροφορία 

     

    Η θεία μου μου έλεγε πάντα ότι η κόρη της κοιμόταν από μωρό καταπληκτικά. Το ίδιο λέει σε όλους. 

    Το οποίο σημαίνει ότι θήλαζε όλη νύχτα, αλλάδεν ξύπναγε, ξανακοιμόταν αμέσως και επίσης μοιραζόντουσαν το ίδιο κρεβάτι μέχρι η μικρή να τελειώσει το δημοτικό :) 

    Just now, despoina34 είπε:

     

    δλδ ξερεις αλλη μαμα που το μωρο της ηταν γ μηνες καθημερινα ετσι κ δεν εφταιγε τιποτα?

    Ναι, όσα περιγράφεις μου ακούγονται φυσιολογικότατα και έχω τρία παιδιά.Δεν ήταν και τα 3 έτσι συνεχώς, αλλά κατά περιόδους ναι, και δεν εννοώ λίγς μέρες αλλά αρκετούς μήνες το καθένα. Ο μικρός ήταν ο χειρότερος, παίζει να μην κοιμήθηκε άνετα και χωρίς να ξυπνάει για τουλάχιστον 2μιση χρόνια. Εϊναι ένα υγιέστατο, πολύ ζωηρό παιδί. Προφανώς και κάτι "έφταιγε" αλλά ήταν κάτι το αναμενόμενο: χαρακτήρας, δόντια, άλματα ανάπτυξης, νέες δεξιότητες, πράγματα δηλαδή που διαταράσσουν μεν την ηρεμία αλλά δεν είναι "πάθηση" αλλα κανονικότητα 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα