Recommended Posts

    Αποφάσισα να ανοίξω νέο θέμα, συγγνώμη αν υπάρχει καποιο παρόμοιο που θα βρω απαντήσεις, παρακαλώ να μου το παραθέσετε. 

    Λοιπόν ο μπέμπης μου είναι 9 μισή μηνων, σηκώνεται ορθιος μόνος του απο 7μιση, ξεκινησε να μπουσουλαει όμως τωρα περίπου δύο εβδομάδες. Το θέμα είναι ότι μπουσουλαει πάει παντού σηκώνεται και αφήνει τα χερια του γιατί νομίζει ότι θα σταθεί και εν τέλει πέφτει(τον πιανω εγω). Μου λέγανε και μου λενε δηλαδή γνώστες μου ότι μπουσουλαει το μωρο τους και είναι άνετες το αφήνουν να γυρνάει.. Μπορεί να μου πει κάποια πως γίνεται αυτό; για μένα είναι αδύνατον, ολο επικίνδυνα πράγματα κάνει, ακόμα και τουαλέτα να θέλω να πάω στη κούνια σε μπορώ να τον αφήσω, σηκώνεται ορθιος και αφήνει τα χερια του, συνήθως πέφτει στο ποπο αλλά έχει τύχει να αφήσει το ένα χέρι και να γλυστρισει να χτυπήσει. Εσείς τι κάνατε; ολη μέρα ήσασταν απο πισω του; πως το προφυλασσατε απο τους κινδύνους; εμένα λατρεύει τα ντουλαπια, που πες οκ τα κλείνω με ασφάλεια αλλά και πάλι θα σηκωθεί απο το χερούλι και πάλι θα πέσει. Είναι τοσο μικρό το σπίτι και δεν έχει πολλές επιλογές βέβαια. Δεν κάθεται στα παιχνίδια του καθόλου όμως και του αρέσει πιο πολύ η δράση ή να του δωσεις να φάει κατι απαγορευμένο, λατρευει τα παπούτσια μας ουτε σκύλος να ηταν(άσχετο). Τέλος πάντων κι εσας ετσι εκαναν; το οτι αφήνουν τα χερια σημαίνει οτι πλησιαζει η μέρα για το πρωτο βήμα ή το παιδι μου δε χαμπαριαζει απο κίνδυνο; :P 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Mikraki2207 said:

    Αποφάσισα να ανοίξω νέο θέμα, συγγνώμη αν υπάρχει καποιο παρόμοιο που θα βρω απαντήσεις, παρακαλώ να μου το παραθέσετε. 

    Λοιπόν ο μπέμπης μου είναι 9 μισή μηνων, σηκώνεται ορθιος μόνος του απο 7μιση, ξεκινησε να μπουσουλαει όμως τωρα περίπου δύο εβδομάδες. Το θέμα είναι ότι μπουσουλαει πάει παντού σηκώνεται και αφήνει τα χερια του γιατί νομίζει ότι θα σταθεί και εν τέλει πέφτει(τον πιανω εγω). Μου λέγανε και μου λενε δηλαδή γνώστες μου ότι μπουσουλαει το μωρο τους και είναι άνετες το αφήνουν να γυρνάει.. Μπορεί να μου πει κάποια πως γίνεται αυτό; για μένα είναι αδύνατον, ολο επικίνδυνα πράγματα κάνει, ακόμα και τουαλέτα να θέλω να πάω στη κούνια σε μπορώ να τον αφήσω, σηκώνεται ορθιος και αφήνει τα χερια του, συνήθως πέφτει στο ποπο αλλά έχει τύχει να αφήσει το ένα χέρι και να γλυστρισει να χτυπήσει. Εσείς τι κάνατε; ολη μέρα ήσασταν απο πισω του; πως το προφυλασσατε απο τους κινδύνους; εμένα λατρεύει τα ντουλαπια, που πες οκ τα κλείνω με ασφάλεια αλλά και πάλι θα σηκωθεί απο το χερούλι και πάλι θα πέσει. Είναι τοσο μικρό το σπίτι και δεν έχει πολλές επιλογές βέβαια. Δεν κάθεται στα παιχνίδια του καθόλου όμως και του αρέσει πιο πολύ η δράση ή να του δωσεις να φάει κατι απαγορευμένο, λατρευει τα παπούτσια μας ουτε σκύλος να ηταν(άσχετο). Τέλος πάντων κι εσας ετσι εκαναν; το οτι αφήνουν τα χερια σημαίνει οτι πλησιαζει η μέρα για το πρωτο βήμα ή το παιδι μου δε χαμπαριαζει απο κίνδυνο; :P 

    Πλησιάζει η μέρα για το πρώτο βήμα Κ εμενα έτσι έκανε στους 10,5 μήνες. Κανένα μωρό δεν έχει ιδιαίτερη αίσθηση κίνδυνου σε αυτή την ηλικία.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, maripoz είπε:

    Πλησιάζει η μέρα για το πρώτο βήμα Κ εμενα έτσι έκανε στους 10,5 μήνες. Κανένα μωρό δεν έχει ιδιαίτερη αίσθηση κίνδυνου σε αυτή την ηλικία.

    Ωραία και ανυπομονώ και δεν ανυπομονώ ταυτόχρονα,διότι θα τρεχω συνέχεια απο πισω μη χτυπήσει. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια υπομονή.. 

    Έχω ένα πολύ ζωηρό παιδί και μέχρι τώρα που είναι 19 μηνών δεν τον έχανα από τα μάτια μου... Αυτό που λες για την τουαλέτα τον παίρνω μαζί μου νομίζω ισχύει για τις περισσότερες... τον τελευταίο μήνα απλά τον αφήνω στο δωμάτιο του να παίζει χωρίς ιδιαίτερη επίβλεψη, πετάγομαι δηλ και μια γρήγορη τουαλέτα ή σηκώνω και το τηλ αν χτυπήσει... απλά πράγματα..  απλά το δωμάτιο του δεν έχει τίποτα επικίνδυνο να φάει ή να χτυπήσει... Κάνε λίγο υπομονή... θα περάσει...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα!!! Εμένα σηκώθηκε όρθια από 5μιση μηνών και στους 7 άρχισε να κάνει βήματα!!! Εγώ την άφηνα γενικά, δεν με πείραζε και να χτυπήσει λίγο, αν και η δικιά μου είναι πολύ σκληρό παιδί και δεν κλαίει εύκολα, δε φοβάται και γενικά της αρέσει να δοκιμάζει τις δυνατότητες της κάνοντας επικίνδυνα πολλές φορές πραγματα..  εννοείται πως δεν ξεστρωσα χάλια για καλοκαίρι και όλες οι επικίνδυνες επιφάνειες ήταν καλυμμένες. Πχ στο τραπεζάκι του σαλονιού είχα μόνιμα στρωμένη από πάνω μια ψιλή κουβέρτα μέχρι να μάθει να στέκεται και να περπατάει καλά... Μόνο τότε έβαλα αυτα τα προστατευτικά για γωνίες... Και εννοείται στην τουαλέτα μαζί μου, αλλά εγώ το έκανα αυτό επειδή έχω σκύλο στο σπίτι και όσο και να την εμπιστεύομαι, μόνες δεν τις αφήνω...

    Γενικά, προσπάθησε να μην το τρομάξεις το μικρουλι... Και θα πέσει και θα χτυπήσει.. όλα στο πρόγραμμα είναι.. το θέμα είναι να μην γίνει κάτι σοβαρό.. για αυτό κάνε το σπίτι όσο το δυνατόν πιο ασφαλες και άσε το παιδί να ανακαλύψει τις δυνατότητές του και να εξελιχθεί!!! :)

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Κανε παιδί δεν έχει  την αίσθηση του κινδυνου,και εμένα έτσι έκανε από τότε που άρχισε να στέκεται,το θέμα είναι ότι όσο και να προσπαθήσεις να προσαρμοσεις το σπιτι στα μέτρα του μωρου ώστε να μη χτυπήσει πάντα θα υπάρχει κάτι επικυνδυνο,εγώ για να πάω τουαλέτα η να κάνω κάτι που επείγει τον βάζω στο πάρκο 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    11 ώρες πρίν, Mikraki2207 είπε:

    Αποφάσισα να ανοίξω νέο θέμα, συγγνώμη αν υπάρχει καποιο παρόμοιο που θα βρω απαντήσεις, παρακαλώ να μου το παραθέσετε. 

    Λοιπόν ο μπέμπης μου είναι 9 μισή μηνων, σηκώνεται ορθιος μόνος του απο 7μιση, ξεκινησε να μπουσουλαει όμως τωρα περίπου δύο εβδομάδες. Το θέμα είναι ότι μπουσουλαει πάει παντού σηκώνεται και αφήνει τα χερια του γιατί νομίζει ότι θα σταθεί και εν τέλει πέφτει(τον πιανω εγω). Μου λέγανε και μου λενε δηλαδή γνώστες μου ότι μπουσουλαει το μωρο τους και είναι άνετες το αφήνουν να γυρνάει.. Μπορεί να μου πει κάποια πως γίνεται αυτό; για μένα είναι αδύνατον, ολο επικίνδυνα πράγματα κάνει, ακόμα και τουαλέτα να θέλω να πάω στη κούνια σε μπορώ να τον αφήσω, σηκώνεται ορθιος και αφήνει τα χερια του, συνήθως πέφτει στο ποπο αλλά έχει τύχει να αφήσει το ένα χέρι και να γλυστρισει να χτυπήσει. Εσείς τι κάνατε; ολη μέρα ήσασταν απο πισω του; πως το προφυλασσατε απο τους κινδύνους; εμένα λατρεύει τα ντουλαπια, που πες οκ τα κλείνω με ασφάλεια αλλά και πάλι θα σηκωθεί απο το χερούλι και πάλι θα πέσει. Είναι τοσο μικρό το σπίτι και δεν έχει πολλές επιλογές βέβαια. Δεν κάθεται στα παιχνίδια του καθόλου όμως και του αρέσει πιο πολύ η δράση ή να του δωσεις να φάει κατι απαγορευμένο, λατρευει τα παπούτσια μας ουτε σκύλος να ηταν(άσχετο). Τέλος πάντων κι εσας ετσι εκαναν; το οτι αφήνουν τα χερια σημαίνει οτι πλησιαζει η μέρα για το πρωτο βήμα ή το παιδι μου δε χαμπαριαζει απο κίνδυνο; :P 

    Και εγώ πιστεύω ότι πλησιάζει η μέρα που θα περπατήσει. Εμένα είναι 10 και μισό και τώρα ξεκίνησε να το κάνει αυτό όποτε κ εγώ περιμένω πως κ πως. Το θέμα είναι ότι εγώ δεν κάνω καθόλου όπως σου είπαν χαχα δηλαδή δεν μπορώ να τον αφήσω χωρίς να τον βλέπω. Σε περίπτωση που θα θέλω να πεταχτώ τουαλέτα θα τον αφήσω μέσα στο πάρκο του που θα ξέρω ότι θα είναι ασφαλής. Στο πάτωμα κάτω τον αφήνω και εξερευναει όταν μπορώ να τρέχω από πίσω του. Συνήθως το κάνουμε 3 φορές από λίγο μέσα στην μέρα. Διαφορετικά τον έχω και σε στράτα. Που λένε ότι δεν κάνει πλέον να τα βάζεις σε στράτα αλλά επιλογή μου ήταν. Γενικά δεν μπορείς να τον αφήσεις μόνο πουθενά ακόμα κ στο κρεβάτι του φοβάμαι γιατί έχει καταφέρει να πέσει ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ :p και λέω που να περπατήσει κιόλας που θα αρχίσουν οι πρώτες τούμπες μέχρι να μάθει να κάνει ισορροπία :,D όποτε είμαστε σε παρόμοια φάση 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Elena_04 έχω χρόνο μπροστά μου δηλαδή για να τον αφήσω μόνο του! Αλλά εγώ δεν μπορώ να τον αφήσω ούτε κι εγώ να είμαι στον ίδιο χωρο. Είναι σαν της @anemoni1989 κάνει δοκιμάζεται συνεχώς, προσπαθεί για το ακατόρθωτο που δε θα το περίμενα. Χτυπάει συχνά όχι σοβαρά, εννοείται δεν εχω αντιδράσει ποτε, αν κλαψει μονο τον αγκαλιάζω και τον παρηγορω,δεν τον τρομάζω καθολου, το έλεγα απο πριν γεννησω αυτο, δε μαρεσε που κάποια παιδιά λιιιγο μπορείς να σκονταφταν και ετρεχαν μαναδες γιαγιαδες παππουδες φωνάζοντας <<το παιδιιιιιιι>>. Αλλά και πάλι τρέμει η ψυχή μου να μη χτυπήσει.

     

    @Super.mum με το καλό, καλα τρεχάματα πισω απο το παιδι σου :P

    Κι εγώ ολη μέρα απο πανω του είμαι, αγκαλιά στη τουαλέτα, για να μαγειρεψω ή το κάνω σε δοσεις ή τον βαζω στο καρεκλακι αλλά γκρινιάζει ρε γαμωτο. Δε μαρεσει να γκρινιάζει. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Mikraki2207Κ εγώ ήμουν και είμαι ακόμα όλη μέρα από πάνω του. Κ όταν μπουσουλούσε από πάνω του. Αν ήθελα να κάνω κάτι στα γρήγορα τον έβαζα στην κούνια.

     

    Θα μπορούσες να στρώσεις στο σπίτι μοκέτες αν έχεις πλακάκι. Το παρκέ φυσικά είναι πιο ασφαλές, αλλά γλιστράει. Τον χειμώνα θα μπορούσες να τους πάρεις αυτά τα καλτσοπαντοφλάκια με τις λαστιχένιες κουκίδες στα πέλματα, που είναι πιο σταθερά. Επίσης, στα ντουλάπια που είχα τα μαχαιροπίρουνα και τα καθαριστικά, καθώς και στην παπουτσοθήκη πήρα κλειδαριές με μαγνητάκι. Πολύ με βοήθησαν εμένα αυτές! Τις συνιστώ! 

     

    Εμένα είναι σε δύσκολη φάση τώρα, σε αυτή του σκαρφαλώματος. Παίρνει φόρα και σκαρφαλώνει παντού, σε καναπέδες, καρέκλες, στα περβάζια των παραθύρων, στα κομοδίνα... Ενίοτε δέ βάζει και "σκαλοπάτια" για να ανέβει, βιβλία, παιχνίδια ό,τι βρει...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Iris89 είπε:

    @Mikraki2207Κ εγώ ήμουν και είμαι ακόμα όλη μέρα από πάνω του. Κ όταν μπουσουλούσε από πάνω του. Αν ήθελα να κάνω κάτι στα γρήγορα τον έβαζα στην κούνια.

     

    Θα μπορούσες να στρώσεις στο σπίτι μοκέτες αν έχεις πλακάκι. Το παρκέ φυσικά είναι πιο ασφαλές, αλλά γλιστράει. Τον χειμώνα θα μπορούσες να τους πάρεις αυτά τα καλτσοπαντοφλάκια με τις λαστιχένιες κουκίδες στα πέλματα, που είναι πιο σταθερά. Επίσης, στα ντουλάπια που είχα τα μαχαιροπίρουνα και τα καθαριστικά, καθώς και στην παπουτσοθήκη πήρα κλειδαριές με μαγνητάκι. Πολύ με βοήθησαν εμένα αυτές! Τις συνιστώ! 

     

    Εμένα είναι σε δύσκολη φάση τώρα, σε αυτή του σκαρφαλώματος. Παίρνει φόρα και σκαρφαλώνει παντού, σε καναπέδες, καρέκλες, στα περβάζια των παραθύρων, στα κομοδίνα... Ενίοτε δέ βάζει και "σκαλοπάτια" για να ανέβει, βιβλία, παιχνίδια ό,τι βρει...

    Τέτοια καλτσοπαντοφλακια του φοραω και έχω σχεδόν παντού χαλια και θα χω και το καλοκαίρι όπως φαίνεται. Αλλα από οτι φαίνεται ολες τα ιδια με μενα κανετε. Ειχα αρχισει να ζηλευω ολες οσες μου λενε ότι μπουσουλησε το μωρο και ξενοιασαν αλλα ή τα μωρα όλων των γνωστων μου είναι στην εξαίρεση ή κατι δε μας λενε καλα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    4 ώρες πρίν, Mikraki2207 είπε:

    @Elena_04 έχω χρόνο μπροστά μου δηλαδή για να τον αφήσω μόνο του! Αλλά εγώ δεν μπορώ να τον αφήσω ούτε κι εγώ να είμαι στον ίδιο χωρο. Είναι σαν της @anemoni1989 κάνει δοκιμάζεται συνεχώς, προσπαθεί για το ακατόρθωτο που δε θα το περίμενα. Χτυπάει συχνά όχι σοβαρά, εννοείται δεν εχω αντιδράσει ποτε, αν κλαψει μονο τον αγκαλιάζω και τον παρηγορω,δεν τον τρομάζω καθολου, το έλεγα απο πριν γεννησω αυτο, δε μαρεσε που κάποια παιδιά λιιιγο μπορείς να σκονταφταν και ετρεχαν μαναδες γιαγιαδες παππουδες φωνάζοντας <<το παιδιιιιιιι>>. Αλλά και πάλι τρέμει η ψυχή μου να μη χτυπήσει.

     

    @Super.mum με το καλό, καλα τρεχάματα πισω απο το παιδι σου :P

    Κι εγώ ολη μέρα απο πανω του είμαι, αγκαλιά στη τουαλέτα, για να μαγειρεψω ή το κάνω σε δοσεις ή τον βαζω στο καρεκλακι αλλά γκρινιάζει ρε γαμωτο. Δε μαρεσει να γκρινιάζει. 

    Και εμένα γκρινιάζει στο καρεκλάκι. Συνήθως του δίνω κάτι να μασουλάει κανα ψωμάκι και κάπως κερδίζω χρόνο :p

    Just now, Mikraki2207 είπε:

    Τέτοια καλτσοπαντοφλακια του φοραω και έχω σχεδόν παντού χαλια και θα χω και το καλοκαίρι όπως φαίνεται. Αλλα από οτι φαίνεται ολες τα ιδια με μενα κανετε. Ειχα αρχισει να ζηλευω ολες οσες μου λενε ότι μπουσουλησε το μωρο και ξενοιασαν αλλα ή τα μωρα όλων των γνωστων μου είναι στην εξαίρεση ή κατι δε μας λενε καλα. 

    Η μήπως έχουν μεγαλώσει τα μωρά τους ; Γιατί κΑμια φορά αν τα θυμάσαι από μακριά θυμάσαι μόνο τα καλά :p μήπως δεν θυμούνται καλά :p

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mikraki2207 είπε:

    Τέτοια καλτσοπαντοφλακια του φοραω και έχω σχεδόν παντού χαλια και θα χω και το καλοκαίρι όπως φαίνεται. Αλλα από οτι φαίνεται ολες τα ιδια με μενα κανετε. Ειχα αρχισει να ζηλευω ολες οσες μου λενε ότι μπουσουλησε το μωρο και ξενοιασαν αλλα ή τα μωρα όλων των γνωστων μου είναι στην εξαίρεση ή κατι δε μας λενε καλα. 

    Μάλλον παραλείπουν το χρονικό διάστημα που ναι μεν μπούσουλανε, αλλα σηκώνονται κ νομίζουν μπορούν να σταθούν, μεχρι να περπατάνε σχετικά σταθερα:-P

    Πάντως όπως σου είπαν κ οι προηγούμενες, θελει συνέχεια από πάνω. Κ για πολυ καιρό ακόμη.. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Super.mum είπε:

    Συνήθως του δίνω κάτι να μασουλάει κανα ψωμάκι και κάπως κερδίζω χρόνο :p

    Ατιμο αυτο, αλλα κι εγω κατι παρόμοιο κανω, του δινω σπατουλες, ξυλινη κουταλα και τέτοια. 

     

    Just now, Super.mum είπε:

    μήπως έχουν μεγαλώσει τα μωρά τους ; Γιατί κΑμια φορά αν τα θυμάσαι από μακριά θυμάσαι μόνο τα καλά :p μήπως δεν θυμούνται καλά :p

     

    Just now, vicky86 είπε:

    Μάλλον παραλείπουν το χρονικό διάστημα που ναι μεν μπούσουλανε, αλλα σηκώνονται κ νομίζουν μπορούν να σταθούν, μεχρι να περπατάνε σχετικά σταθερα:-P

    Πάντως όπως σου είπαν κ οι προηγούμενες, θελει συνέχεια από πάνω. Κ για πολυ καιρό ακόμη.. 

    Μπορει όντως να παραλείπουν καποιο σημείο. Αν και η μια εχει μπέμπη ισα με τον δικο μου και εξακολουθει να μου λεει τα ίδια. 

    Δε πειράζει! Μπορεί να μας πιάσει καμία μέση αλλα θα το διασκεδάσουμε 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mikraki2207 είπε:

    Ατιμο αυτο, αλλα κι εγω κατι παρόμοιο κανω, του δινω σπατουλες, ξυλινη κουταλα και τέτοια. 

     

     

    Μπορει όντως να παραλείπουν καποιο σημείο. Αν και η μια εχει μπέμπη ισα με τον δικο μου και εξακολουθει να μου λεει τα ίδια. 

    Δε πειράζει! Μπορεί να μας πιάσει καμία μέση αλλα θα το διασκεδάσουμε 

    Ειναι κ στο παιδι. Πχ ο μικρος μου έκατσε 7μ,μεχρι 10μ όμως έπρεπε να είμαι μαζί, γτ έδινε μια πίσω όταν κουραζοταν. Αντίθετα η μεγάλη από 6μ.καθοταν πολύ σταθερά, δ μπουσουλουσε, αλλα τότε άρχισα να ξεκουράζομαι. Την αφηνα κοντά μου στο πάτωμα κ απλα έπαιζε λιγο μόνη-περισσότερο μαζί. Από 7μ σηκωνόταν κ απο 9μ που έκανε βήματα ήταν πολύ σταθερή κ πάντα έπεφτε "προσεχτικά" 

    Οποτε κράτα το θετικό, ότι είναι πολύ κοντά στα πρώτα βήματα! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, vicky86 είπε:

    Ειναι κ στο παιδι. Πχ ο μικρος μου έκατσε 7μ,μεχρι 10μ όμως έπρεπε να είμαι μαζί, γτ έδινε μια πίσω όταν κουραζοταν. Αντίθετα η μεγάλη από 6μ.καθοταν πολύ σταθερά, δ μπουσουλουσε, αλλα τότε άρχισα να ξεκουράζομαι. Την αφηνα κοντά μου στο πάτωμα κ απλα έπαιζε λιγο μόνη-περισσότερο μαζί. Από 7μ σηκωνόταν κ απο 9μ που έκανε βήματα ήταν πολύ σταθερή κ πάντα έπεφτε "προσεχτικά" 

    Οποτε κράτα το θετικό, ότι είναι πολύ κοντά στα πρώτα βήματα! 

    :-) Και μολις ερθουν τα πρωτα βηματα... τοτε αρχιζει πραγματικα το κυνηγητο..! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    6 ώρες πρίν, vicky86 είπε:

    Ειναι κ στο παιδι. Πχ ο μικρος μου έκατσε 7μ,μεχρι 10μ όμως έπρεπε να είμαι μαζί, γτ έδινε μια πίσω όταν κουραζοταν. Αντίθετα η μεγάλη από 6μ.καθοταν πολύ σταθερά, δ μπουσουλουσε, αλλα τότε άρχισα να ξεκουράζομαι. Την αφηνα κοντά μου στο πάτωμα κ απλα έπαιζε λιγο μόνη-περισσότερο μαζί. Από 7μ σηκωνόταν κ απο 9μ που έκανε βήματα ήταν πολύ σταθερή κ πάντα έπεφτε "προσεχτικά" 

    Οποτε κράτα το θετικό, ότι είναι πολύ κοντά στα πρώτα βήματα! 

    Είναι ιδέα μου ή τα κοριτσάκια ειμαστε πιο εύκολα; 

    5 ώρες πρίν, irin είπε:

    :-) Και μολις ερθουν τα πρωτα βηματα... τοτε αρχιζει πραγματικα το κυνηγητο..! 

    Ωχ μάνα μου. Ευτυχώς θα πάμε και καμία παραλία να τον κυνηγάω στην άμμο, να μην ανησυχώ αν χτυπήσει. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mikraki2207 είπε:

    Είναι ιδέα μου ή τα κοριτσάκια ειμαστε πιο εύκολα; 

    Ωχ μάνα μου. Ευτυχώς θα πάμε και καμία παραλία να τον κυνηγάω στην άμμο, να μην ανησυχώ αν χτυπήσει. 

    Εμενα ναι η μεγάλη ήταν πιο εύκολο παιδακια

    Πραγματικά όμως το πρώτο εξάμηνο ήταν όλο αγκαλια

    Ο μικρος το πρώτο εξάμηνο ήταν πιο βολικός, αλλα πέρασε έντονα το αγχος αποχωρισμου, έντονα τα τεντρουμς των δύο, είναι κ λιγο γκρινιαρουλης:-?

    Ευχομαι να του αρέσει η παραλία, αλλα δ ξερεις πως θα του φανεί. Πολλά μικρά παιδακια σιχαίνονται να περπατάνε στην αμμο, βεβαια είναι κ σχετικά καλό αυτό. Το βάζεις κάπου κ δ πρόκειται να πανε πουθενα:mrgreen:

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα φτιάξεις ένα χώρο που θα είναι απόλυτα ασφαλές το παιδί, για να εξερευνησει. Μπορεί να είναι το δωμάτιό του, με ειδικό πορτάκι, και μια παχιά μοκέτα κάτω, και φυσικά κλείδωμα ασφαλείας σε ντουλάπια κλπ, να απομακρύνεις από τα ράφια οτιδήποτε μπορεί να είναι επικίνδυνο και είναι σε ύψος που το φτάνει κλπ. Εναλλακτικά, αν δεν έχετε πάρκο, ίσως είναι καλή στιγμή να πάρετε, αν και πάλι, το δωμάτιό του καλό είναι να είναι ασφαλές για το παιδί, να μη σε χρειάζεται συνέχεια από πάνω του. Αν έχετε σκάλες, εσωτερικά σκαλάκια κλπ, εκεί πρέπει να μπει πορτάκι οπωσδήποτε, και να ασφαλίσετε σε όλο το σπίτι τα επικίνδυνα πράγματα, τύπου μπρίζες, γυαλικά, καλώδια. Επίσης καλό είναι να τραβήξετε μακριά από τους αγαπαημένους του χώρους τραπεζάκια και άλλα έπιπλα που αν πέσει πάνω τος θα χτυπήσει. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να ξενοιάσεις υποτυπωδώς και να χαρεί και το παιδί την εξερεύνηση, παρά μόνο το να έχεις διαμορφώσει ένα σπίτι ασφαλές. Αν τώρα πέσει ενώ στέκεται στο πάρκο ή στο χαλί, αυτό είναι νορμάλ, και δεν παθαίνει κάτι. 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    6 ώρες πρίν, vicky86 είπε:

    Εμενα ναι η μεγάλη ήταν πιο εύκολο παιδακια

    Πραγματικά όμως το πρώτο εξάμηνο ήταν όλο αγκαλια

    Ο μικρος το πρώτο εξάμηνο ήταν πιο βολικός, αλλα πέρασε έντονα το αγχος αποχωρισμου, έντονα τα τεντρουμς των δύο, είναι κ λιγο γκρινιαρουλης:-?

    Ευχομαι να του αρέσει η παραλία, αλλα δ ξερεις πως θα του φανεί. Πολλά μικρά παιδακια σιχαίνονται να περπατάνε στην αμμο, βεβαια είναι κ σχετικά καλό αυτό. Το βάζεις κάπου κ δ πρόκειται να πανε πουθενα:mrgreen:

    Αχαχα τέλειο θα ηταν απο μια μεριά να τον αφηνες και να μη πήγαινε πουθενά επειδή σιχαίνεται, γέλασα έτσι όπως το ειπες! Βέβαια κάναμε την απόπειρα μας και πηγαμε πριν δύο μερες περπατήσαμε στην αμμο με γυμνά ποδαράκια, στην αρχη κοκκαλωσε και δεν έκανε βήμα μετα ξεθαρεψε και την επιασε κιόλας. Αυτό ίσως και να αλλαξει δε ξερω. Εγω πάντως δε μπορούσα με τίποτα την άμμο, βασικά ούτε τώρα μπορω περπατάω με τα δαχτυλακια ανοιχτα γιατί αν τριφτουν μεταξυ τους ανατριχιαζω ολόκληρη. 

    2 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Επίσης καλό είναι να τραβήξετε μακριά από τους αγαπαημένους του χώρους τραπεζάκια και άλλα έπιπλα που αν πέσει πάνω τος θα χτυπήσει

    Μα όπου είναι αυτα τα επιπλακια γίνεται και ο αγαπημένος του χώρος. 

     

    Όσο για πάρκο είναι λίγο αργά για να τον βαλω τωρα, έχει ορέξεις για εξερεύνηση και δε κρατιέται κάτω και με λιγα λόγια δεν εχω λεφτά να διαθεσω και να χρησιμοποιηθεί πολυ λιγο η και καθόλου. Εξαρχής αυτός ηταν ο λόγος κι ότι δεν έχουμε μεγάλο σπίτι. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα