Recommended Posts

    Γειά σας! Είμαι καινούρια στο forum και ήθελα να σας πω την δικιά μου εμπειρία. Γέννησα τον Νοέμβριο του 2018 την κορούλα μου (πρώτο παιδί). Η εγκυμοσύνη ήταν σχετικά εύκολη και όλες οι εξετάσεις πολύ καλές. Έφτασε λοιπόν και η ώρα μου έσπασαν κανονικά τα νερά και πήγα στο νοσοκομείο. Έγινε εισαγωγή με διαστολή 2 και συνολικά κράτησε 6 ώρες μέχρι να πάει στο 10. Για να μην τα πολυλογώ μπήκα στην αίθουσα και γέννησα φυσιολογικά και πολύ εύκολα με 3 σπρωξίματα. Πήραν το παιδί να το ντύσουν αφού το άφησαν λίγο στην αγκαλιά μου και μετά μου λέει ο γυναικολόγος πάμε πάλι για να βγει ο πλακούντας. Προσπαθώ ξαναπροσπαθω τίποτα. Να με πιέζει και η μαία στην κοιλιά αλλά εγώ ένιωθα ότι θα λιποθυμησω. Αφού με λίγα λόγια δεν γινόταν να βγει ο πλακούντας ο γιατρός έδιωξε τον άντρα μου από την αίθουσα (ήταν παρών στην γέννα) και προσπάθησε να κάνει δακτυλική αποκόλληση αλλά ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Ο γιατρός είπε στην μαία να πάρουν τηλέφωνο την αναισθησιολογο να έρθει γιατί είναι επείγον. Με τα χίλια ζόρια κατάφεραν και την βρήκαν και ήρθε. Μου κάνανε ολική αναισθησία και ξαναπροσπαθουσαν μπας και γίνει κάτι. Όταν είδε πια ο γιατρός ότι δεν έχει άλλο χρόνο φώναξε να έρθουν και οι άλλοι 2 γυναικολόγοι του νοσοκομείου και συνεδρίασαν όλοι μαζί και αποφάσισαν ότι πρέπει να μπω άμεσα χειρουργείο δεν υπήρχε άλλη λύση. Βγαίνει ο γυναικολόγος μου έξω στον άντρα μου και την οικογένεια μου και τους λέει δεν υπάρχει αλλη λύση θα πάμε για υστερεκτομη. Παρόλο τις αντιρρήσεις τους γιατί ειμουν μικρή για κάτι τέτοιο του είπαν του γιατρού ας κάνει το καλύτερο αρκεί να είμαι εγώ καλά. Μπήκα λοιπόν στο χειρουργείο 3 ώρες κράτησε μου έκαναν μια τομή σαν της καισαρικής και μου αφαίρεσαν τον πλακούντα σε κομμάτια. Μετά από το χειρουργείο συνήλθα με μετέφεραν στο δωμάτιο μου και ήρθε ο γυναικολόγος να μου πει τι συνέβη. Μου είπε ότι δεν έβγαινε ο πλακούντας με τίποτα γιατί είχε σφηνωθεί με τρόπο που δεν έχει ξαναδεί στο δεξί μέρος της μήτρας αλλά ευτυχώς κατάφερε και δεν έκανε αφαίρεση μήτρας. Χρειάστηκα 2 φιάλες αίμα μέσα στο χειρουργείο και άλλες 2 και 1 πλάσμα αίματος όταν βγήκα. Ο γιατρός γενικά είναι απότομος και νευρικός αλλά τα χρειάστηκε με την τρομάρα που πήρε. Δεύτερη φορά που είχε δει κάτι ανάλογο ( και είναι σχεδόν συνταξιούχος ο άνθρωπος). Ευτυχώς έχω ξεπεράσει λίγο αυτήν την περιπέτεια που έζησα  και μπορώ να ξανακάνω παιδακι αλλά μετά από 3 χρόνια (αν και δεν νομίζω ότι θέλω άλλο πλέον) αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω ότι καποια στιγμη κατα την διάρκεια του χειρουργείου ξύπνησα και δεν μπορούσα ούτε να ανοίξω τα μάτια μου ούτε να κουνηθώ και δεν μπορούσα να τους πω ότι ξύπνησα και ένιωθα ότι δεν έχω οξυγόνο και σκέφτηκα ότι αυτό ήταν πεθαίνω. Δεν μπορώ να το βγάλω απ' το μυαλό μου αυτό.Αποφάσισα να πω την ιστορία μου γιατί ήθελα να μάθω αν έχει συμβεί κάτι ανάλογο σε κάποια από εσας!!!

    • Λυπημένη/-ος 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    On 23/2/2020 at 3:12 ΜΜ, Starlin είπε:

    Γειά σας! Είμαι καινούρια στο forum και ήθελα να σας πω την δικιά μου εμπειρία. Γέννησα τον Νοέμβριο του 2018 την κορούλα μου (πρώτο παιδί). Η εγκυμοσύνη ήταν σχετικά εύκολη και όλες οι εξετάσεις πολύ καλές. Έφτασε λοιπόν και η ώρα μου έσπασαν κανονικά τα νερά και πήγα στο νοσοκομείο. Έγινε εισαγωγή με διαστολή 2 και συνολικά κράτησε 6 ώρες μέχρι να πάει στο 10. Για να μην τα πολυλογώ μπήκα στην αίθουσα και γέννησα φυσιολογικά και πολύ εύκολα με 3 σπρωξίματα. Πήραν το παιδί να το ντύσουν αφού το άφησαν λίγο στην αγκαλιά μου και μετά μου λέει ο γυναικολόγος πάμε πάλι για να βγει ο πλακούντας. Προσπαθώ ξαναπροσπαθω τίποτα. Να με πιέζει και η μαία στην κοιλιά αλλά εγώ ένιωθα ότι θα λιποθυμησω. Αφού με λίγα λόγια δεν γινόταν να βγει ο πλακούντας ο γιατρός έδιωξε τον άντρα μου από την αίθουσα (ήταν παρών στην γέννα) και προσπάθησε να κάνει δακτυλική αποκόλληση αλλά ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Ο γιατρός είπε στην μαία να πάρουν τηλέφωνο την αναισθησιολογο να έρθει γιατί είναι επείγον. Με τα χίλια ζόρια κατάφεραν και την βρήκαν και ήρθε. Μου κάνανε ολική αναισθησία και ξαναπροσπαθουσαν μπας και γίνει κάτι. Όταν είδε πια ο γιατρός ότι δεν έχει άλλο χρόνο φώναξε να έρθουν και οι άλλοι 2 γυναικολόγοι του νοσοκομείου και συνεδρίασαν όλοι μαζί και αποφάσισαν ότι πρέπει να μπω άμεσα χειρουργείο δεν υπήρχε άλλη λύση. Βγαίνει ο γυναικολόγος μου έξω στον άντρα μου και την οικογένεια μου και τους λέει δεν υπάρχει αλλη λύση θα πάμε για υστερεκτομη. Παρόλο τις αντιρρήσεις τους γιατί ειμουν μικρή για κάτι τέτοιο του είπαν του γιατρού ας κάνει το καλύτερο αρκεί να είμαι εγώ καλά. Μπήκα λοιπόν στο χειρουργείο 3 ώρες κράτησε μου έκαναν μια τομή σαν της καισαρικής και μου αφαίρεσαν τον πλακούντα σε κομμάτια. Μετά από το χειρουργείο συνήλθα με μετέφεραν στο δωμάτιο μου και ήρθε ο γυναικολόγος να μου πει τι συνέβη. Μου είπε ότι δεν έβγαινε ο πλακούντας με τίποτα γιατί είχε σφηνωθεί με τρόπο που δεν έχει ξαναδεί στο δεξί μέρος της μήτρας αλλά ευτυχώς κατάφερε και δεν έκανε αφαίρεση μήτρας. Χρειάστηκα 2 φιάλες αίμα μέσα στο χειρουργείο και άλλες 2 και 1 πλάσμα αίματος όταν βγήκα. Ο γιατρός γενικά είναι απότομος και νευρικός αλλά τα χρειάστηκε με την τρομάρα που πήρε. Δεύτερη φορά που είχε δει κάτι ανάλογο ( και είναι σχεδόν συνταξιούχος ο άνθρωπος). Ευτυχώς έχω ξεπεράσει λίγο αυτήν την περιπέτεια που έζησα  και μπορώ να ξανακάνω παιδακι αλλά μετά από 3 χρόνια (αν και δεν νομίζω ότι θέλω άλλο πλέον) αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω ότι καποια στιγμη κατα την διάρκεια του χειρουργείου ξύπνησα και δεν μπορούσα ούτε να ανοίξω τα μάτια μου ούτε να κουνηθώ και δεν μπορούσα να τους πω ότι ξύπνησα και ένιωθα ότι δεν έχω οξυγόνο και σκέφτηκα ότι αυτό ήταν πεθαίνω. Δεν μπορώ να το βγάλω απ' το μυαλό μου αυτό.Αποφάσισα να πω την ιστορία μου γιατί ήθελα να μάθω αν έχει συμβεί κάτι ανάλογο σε κάποια από εσας!!!

    Τουλάχιστον είστε καλά.... Τι να πω, σοκαριστικη εμπειρία 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στο συγγενικό-φιλικό μας περιβάλλον έχουμε περιστατικά μαιευτικών επιπλοκών (διεισδυτικού πλακούντα, επιπλοκών επισκληριδίου αναλγησίας, κλπ) άλλα περισσότερο και άλλα λιγότερο σοβαρά.

     

    Ωστόσο αυτή η πληροφορία από μόνη της δεν σας είναι τόσο χρήσιμη.

    On 23/2/2020 at 3:12 ΜΜ, Starlin είπε:

    Ευτυχώς έχω ξεπεράσει λίγο αυτήν την περιπέτεια που έζησα  και μπορώ να ξανακάνω παιδακι αλλά μετά από 3 χρόνια (αν και δεν νομίζω ότι θέλω άλλο πλέον) αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω ότι καποια στιγμη κατα την διάρκεια του χειρουργείου ξύπνησα και δεν μπορούσα ούτε να ανοίξω τα μάτια μου ούτε να κουνηθώ και δεν μπορούσα να τους πω ότι ξύπνησα και ένιωθα ότι δεν έχω οξυγόνο και σκέφτηκα ότι αυτό ήταν πεθαίνω. Δεν μπορώ να το βγάλω απ' το μυαλό μου αυτό.

    Πιο πιθανό θα σας ωφελούσε να δουλέψετε πάνω σε αυτή σας την εμπειρία. Έχετε εκ των υστέρων, μετά την σωματική ανάρρωση σας, συζητήσει με τον ιατρό σας σχετικά; Εννοώ πέρα από την ιατρική-επιστημονική συζήτηση σχετικά με το τι συνέβη. Έχετε συζητήσει ανθρώπινα για την εμπειρία σας, τις σκέψεις και τα συναισθήματα σας; Έχετε αναζητήσει στήριξη από ειδικό; Προκειμένου να εκφραστείτε, να αναλογιστείτε, να αποδεχθείτε και από βάρος να μεταμορφώσετε σε εφόδιο την εμπειρία σας αυτή.

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Λυπάμαι πολύ που ειχες αυτήν την ασχημη εμπειρία. Είναι απολύτως λογικό να σου έχει μείνει φόβος, όμως ευτυχώς παει περασε. Κρατα το οτι αντιμετωπιστηκε σωστά και ειστε γερες μανούλα και κόρη, αυτό μετραει. Μην γελάσεις,  αλλά η πιο γνωστη που ειχε διεισδυτικο πλακούντα και έχει πει δημοσια την ιστορία της είναι η Kim Kardashian, όπου μετά την γέννα του δεύτερου παιδιού της χρειαστηκε πεντε εγχειρησεις για να επανελθει η μήτρα της. Έχω ξυπνησει λίγο νωρίτερα απο ότι έπρεπε σε επέμβαση με ολική ναρκωση, με την διαφορά ότι κουνουσα τα βλεφαρα κ το καταλαβανε. Μέχρι να μου βγαλουν τον σωλήνα που κατεβαινε μεσα στον λαιμό μου, δεν μπορουσα να αναπνευσω και μουγκριζα με ειχε πιάσει 

    πανικός. Θυμάμαι έπεσαν όλοι απο πανω μου και κάποιος μου μιλουσε πολυ καθησυχαστικα και μου έβγαλε τον σωλήνα και αναπνευσα απο μόνη μου. Ανακουφιστηκα τόσο πολύ που όλα πήγαν καλά με την επέμβαση, που αυτό το μικρό μελανο κομμάτι επελεξα να μην του δώσω έκταση μέσα μου. Να χαίρεσαι 

    την κορούλα σου και πάλι!

    • Λυπημένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    samsympan Καλησπέρα! Δεν μπόρεσα να ρωτήσω τίποτα τον γιατρό. Γενικότερα είναι καλός σαν γιατρός αλλά δεν του αρέσει να του κάνουν πολλές ερωτήσεις νευριάζει και αρχίζει να φωνάζει. Αν και έχω πολλές απορίες για το πώς συνέβη κάτι τέτοιο και αν θα μπορούσε να το είχε δει με κάποιο υπέρηχο ίσως αν τον πετύχω κάποια στιγμή στις καλές του να ρωτήσω. Είναι παλιάς σχολής ο συγκεκριμένος για να φανταστείς στο νοσοκομείο που πήγαινα να με εξετάσει δεν μου έκανε ποτέ υπέρηχο άκουγε το παιδί με ένα πράγμα που το ακουμπούσε στην κοιλιά σαν μικρόφωνο δεν ξέρω πως λέγεται (όχι καρδιοτοκογραφημα) και έλεγε εντάξει το ακούω όλα καλά. Από υπερήχους μόνο το Α τεστ την Αυχενική και το Doppler που τα έκανα σε ιδιωτικό ιατρείο είδε. Με τα χρόνια πιστεύω θα το αφήσω πίσω όλο αυτό αλλά το μυαλό δυστυχώς κάνει περίεργες σκέψεις. Στο εξιτήριο το μόνο που μου έγραψαν είναι κατακράτηση πλακούντα και εμβρυικών υμένων χωρίς αιμορραγία. Γιατρός δεν είμαι αλλά θεωρώ ότι για να φτάσει ο αιματοκρίτης μου στο 20 μετά το χειρουργείο και να χρειαστώ 4 φιάλες αίμα κάποια αιμορραγία θα πρέπει να υπήρχε. Ώρες ώρες σκέφτομαι μην έκανε κάποια βλακεία ο γιατρός και προκάλεσε αιμορραγία και για να μην εκτεθεί τα είπε όπως ήθελε...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, Starlin είπε:

    samsympan Καλησπέρα! Δεν μπόρεσα να ρωτήσω τίποτα τον γιατρό. Γενικότερα είναι καλός σαν γιατρός αλλά δεν του αρέσει να του κάνουν πολλές ερωτήσεις νευριάζει και αρχίζει να φωνάζει. Αν και έχω πολλές απορίες για το πώς συνέβη κάτι τέτοιο και αν θα μπορούσε να το είχε δει με κάποιο υπέρηχο ίσως αν τον πετύχω κάποια στιγμή στις καλές του να ρωτήσω. Είναι παλιάς σχολής ο συγκεκριμένος για να φανταστείς στο νοσοκομείο που πήγαινα να με εξετάσει δεν μου έκανε ποτέ υπέρηχο άκουγε το παιδί με ένα πράγμα που το ακουμπούσε στην κοιλιά σαν μικρόφωνο δεν ξέρω πως λέγεται (όχι καρδιοτοκογραφημα) και έλεγε εντάξει το ακούω όλα καλά. Από υπερήχους μόνο το Α τεστ την Αυχενική και το Doppler που τα έκανα σε ιδιωτικό ιατρείο είδε. Με τα χρόνια πιστεύω θα το αφήσω πίσω όλο αυτό αλλά το μυαλό δυστυχώς κάνει περίεργες σκέψεις. Στο εξιτήριο το μόνο που μου έγραψαν είναι κατακράτηση πλακούντα και εμβρυικών υμένων χωρίς αιμορραγία. Γιατρός δεν είμαι αλλά θεωρώ ότι για να φτάσει ο αιματοκρίτης μου στο 20 μετά το χειρουργείο και να χρειαστώ 4 φιάλες αίμα κάποια αιμορραγία θα πρέπει να υπήρχε. Ώρες ώρες σκέφτομαι μην έκανε κάποια βλακεία ο γιατρός και προκάλεσε αιμορραγία και για να μην εκτεθεί τα είπε όπως ήθελε...

    Καλησπέρα κοπέλα μπυ !! Λυπάμαι παρά πολύ για το περιστατικό που σου συνέβει !!! Ευτυχώς είσαι καλά και εσυ και το μωρό σου . Τώρα σχετικά με το γιατρό , δεν θα μείνω στο συμβάν γιατί δεν ξέρω αν μπορούσε να το προβλέψει , δεν γνωρίζω καθόλου σχετικά . Όμως Εν έτει 2020 να μην έχει υπερήχους ; και να μιλά και άσχημα ;; φύγε μακριά ! Τουλάχιστον είστε καλά Πάντως !!ευχομαι μόνο τα καλύτερα από εδώ και πέρα !!

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    10 hours ago, Starlin said:

    Γενικότερα είναι καλός σαν γιατρός αλλά δεν του αρέσει να του κάνουν πολλές ερωτήσεις νευριάζει και αρχίζει να φωνάζει.

    Πρόκειται για την ζωή σου, το σώμα σου, την ασφάλεια σου, πως είναι δυνατόν να μην μπορείς να τον ρωτήσεις? Το ότι δεν είναι διατεθειμένος να απαντήσει στα ερωτήματα σου δείχνει πως καθόλου καλός γιατρός δεν είναι.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στο συγκεκριμένο νοσοκομείο που γέννησα είναι υποτίθεται ο πιο έμπειρος. Και είναι και διευθυντής της μαιευτικής. Τον εμπιστευτηκα γιατί στις δύσκολες περιπτώσεις είναι ο πιο καλός που έχουμε (σαν να το ήξερα μέσα μου ότι θα τον χρειαστω). Γι'αυτο τον εμπιστευτηκα άμα είχα άλλη επιλογή δεν θα τον διάλεγα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Γεια σου, γέννησα με φυσιολογικό τοκετό ο οποίος είχε ελάχιστη διάρκεια, να φανταστείς ότι 5 το απόγευμα έφυγα από τον γυναικολόγο μου χωρίς καμία ενόχληση, έχοντας δώσει ραντεβού για να με δει την μεθεπόμενη. Άρχισα να έχω κάτι σαν πόνους περιόδου, στις 8 του τηλεφώνησα, στις 9 σπάσανε τα νερά, στις 10 ήμουν στο μαιευτήριο, μία παρά πέντε είχα γεννήσει. Όλα τέλεια! Έχω το μωράκι αγκαλιά και από εκεί και πέρα, κόπηκε στη μέση ο πλακούντας, η μήτρα κάνει βαριά ατονία και βαριά αιμορραγία, ο γιατρός μου μαλώνει με τους υπόλοιπους που έσπευσαν και την προϊσταμένη που τον πιέζουν να αφαιρέσει τη μήτρα, εγώ τα ακούω όλα αυτά γιατί φοβούνται να μου δώσουν γενική αναισθησία και είμαι με την επισκληρίδιο, καταλήγω με 5 μέτρα γάζα μέσα στη μήτρα και 5 μέρες στην εντατική, με 7 μεταγγίσεις αίματος και 3 μεταγγίσεις πλάσματος, αιματοκρίτης σταθερά 21. Το μωρό το ξαναβλέπω την 5η μέρα που βγαίνω από την μονάδα. Να σημειώσω ότι τους υπερήχους μέσα στη μονάδα τους κάνει και άλλος γιατρός και όχι μόνο ο γυναικολόγος μου, όλα φαίνονται καθαρά και ότι το πρόβλημα έχει ξεπεραστεί. Γυρίζω σπίτι, 3 μέρες μετά πηγαίνω στο ιατρείο και εντοπίζουμε ένα αιμάτωμα, κάνει μια αποστράγγιση επι τόπου, και μου δίνει mitrotan, 2 ανά οκτάωρο για να κάνει συσπάσεις η μήτρα, σε 2 μέρες κάνω μια μεγάλη αιμορραγία στο σπίτι και φεύγουν από μέσα κομμάτια, 2η αιμορραγία στο ιατρείο που πήγα το απόγευμα, ξεκινά πυρετός, άρα σήψη, δίνουμε ραντεβού την επόμενη μέρα στο μαιευτήριο, ξανακάνω απόξεση και άλλες 3 μεταγγίσεις. Άλλες 4 μέρες νοσηλεία με τριπλή αντιβίωση.Τελικά ένα κομμάτι του πλακούντα ήταν συσσωματωμένο στο μυομήτριο, κάτι που ίσως να φαινόταν με μαγνητική. Ευτυχώς, ένα κομματάκι πετάχτηκε λόγω των συσπάσεων από το mitroran προς τα έξω. Ήταν τραυματικό, ο γιατρός μου τα έδωσε όλα και έσωσε και τη μήτρα μου.

    • Μου αρέσει 2
    • Λυπημένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ricca να χαίρεσαι το παιδάκι σου!!! Πραγματικά λυπάμαι με όσα πέρασες κι εσύ!!!! Ευτυχώς έπεσες σε καλό γιατρό που έκανε ότι μπορούσε και είσαι καλά!!! Θέλω να σε ρωτήσω κάτι. Σου έχουν μείνει καθόλου ενοχλήσεις μετά από αυτό που συνέβη; Ξέρω ότι οι ιστορίες μας είναι πολύ διαφορετικές αλλά κι εσένα η μήτρα σου και ο οργανισμός σου γενικά ταλαιπωρήθηκε...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα