Recommended Posts

    Νομίζω πως το παιδάκι σου έχει βαρεθεί τις ίδιες γεύσεις. Προσπάθησε να κάνεις νέους συνδυασμούς μήπως αυτό του δώσει ώθηση στο να ξεκινήσει να τρώει. Μου άρεσαν πολύ οι ιδέες που πρότειναν τα κορίτσια (με το σπανάκι σε ομελέτα, την πίτσα με το κοτόπουλο, κτλ) μάλιστα θα κλέψω μερικές από τις ιδέες έτσι για αλλαγή και για μένα όχι μόνο να για το παιδί. 

    Πέρυσι για πολλούς μήνες ο άντρας μου έκανε διατροφή και τρώγαμε πολύ συγκεκριμένα πράγματα σε ακόμα πιο συγκεκριμένους συνδυασμούς και θυμάμαι πως στο τέλος δεν ήθελα να σκέφτομαι με τίποτα τι θα φάω γιατί είχα βαρεθεί, δεν ήθελα πλέον αν φάω τίποτα, ούτε καν τα αγαπημένα μου φαγητά (μπάμιες, κοτόπουλο κτλ) γιατί είχα βαρεθεί να τα τρώω, φαντάζομαι το ιδιο θα ισχύει και για ένα μικρό παιδάκι.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κι εμένα μου αρέσουν τα γλυκά κ φτιάχνω κ παίρνω έτοιμα. Μέχρι τον ενάμιση χρόνο ο μικρός έβλεπε γλυκό κ αναγουλιαζε. Του πρότεινες να δοκιμάσει κ αρνιόταν. Τα μπισκοτα που ήταν σκληρά τα έτρωγε αραιά κ που. Μετά τα δύο ήθελε να δοκιμάσει αλλά κ πάλι δεν τον συγκινούν. Μόνο σοκολάτα μαύρη ζηταει δύο φορές την εβδομάδα ένα με δύο μικρά κομμάτια. 

     

    Ψωμι προσωπικά δεν τρώω καθόλου γιατί δεν μου αρέσει όπως δεν πινω και καφέ. Πολλές φορές ξεχναω να βγάλω στο τραπέζι και το ψάχνει ο άνδρας μου! Ψωμι δίνω στον μικρό σε σάντουιτς ή τοστ.  Παλιά το έτρωγε κ σκέτο αλλά τώρα που το σκέφτομαι δεν το ζητά πια.

     

    Αλάτι βάζω μετά τα δύο όπως και σε μας, πριν ελάχιστο. Θα συμφωνησω με την Εσπερος πως όταν το παιδι δέχεται μια αγνή γεύση γιατί να την ενισχυσεις? Ο δικός μου παρότι τρώει σχεδόν παντού αλάτι το αυγό το τρώει σκέτο γιατί να βάλω? Ή πίνει σκέτη πορτοκάλαδα γιατί να βάλω ζάχαρη? 

     

    Μετά το εμβόλιο στα δύο έτη ξεκίνησα με την άδεια της παιδιάτρου θαλασσινά και πραγματικά τα λάτρεψε ο μικρός! Καλαμάρια, χταπόδι, γαρίδες, σουπιες τα τσακίζει περισσότερο κι απ το κρέας! 

     

    Πάντως κι εγώ μέχρι τα δύο πρόσεχα πολύ την διατροφή του στο να μην τρώει πολλά γλυκά ή αλμυρα. Δεν είναι εύκολο όταν την προσπάθεια δεν συμμερίζονται τα υπόλοιπα μελη και πρέπει να τα κυνηγάς. Τωρα στα τρία τρώει καλά, θα μπορούσε όμως να τρώει και βραστές σαλάτες ή φρούτα. Δεν καθησυχαζομαι όμως, κάνω μαγειρικους πειραματισμούς και κάτι θα φάει. Ωραία ιδέα τα πολτοποιημένα παντζαρια σε γιαούρτι θα το δοκιμασω!

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τις κρατάω τις ιδέες σας, κ σας ευχαριστώ, μη νομίζετε. Απλώς όλο αυτό κάπου μου φαίνεται βουνό γιατί μιλάμε για μια τελείως διαφορετική φιλοσοφία στο οικογνειακό φαγητό ενώ υποτίθεται ότι κοιτάμε πώς θα εντάξουμε το παιδί στο οικογ. τραπέζι. Πάντως ειλικρινά απορώ, εγώ ασχολούμαι πολύ με το μαγείρεμα γιατί προφανώς έχω πειρσσότερο χρόνο από την εργαζόμενη που γυρίζει αργά το απόγευμα, αλλά κ πάλι βρε κορίτσια πόσο παραπάνω; αυτό μου φαίνεται απελπιστικό. και πόσα φρέσκα πράγματα να έχω μόνιμα στο σπίτι ή να πηγάινουμε κάθε μέρα σουπερμάρκετ; δεν ξέρω όλα αυτά με αγχώνουν. εγώ έχω μάθει ότι προγραμματίζω, σ/κ τρώμε κρέας ψάρι κ Δευτέρα ό,τι περισσέψει, όσπρια Τετάρτη Παρασκευή, κ ενδιαμέσως κάποιο κατεψυγμένο λαχανικό ή κάτι με φρέσκο αναλόγως της εποχής κ του τι θα βρούμε. Αυτό τώρα όλο μου φέρνει τα πάνω κάτω.

     

    Σήμερα πάντως αυτοσχεδίασα ψαροκροκέτα στον φούρνο με το ψάρι κ τα λαχανικά. μια βλακεία βγήκε γιατί έβαλα πολύ αλεύρι επειδή δεν το είχα στραγγίξει καλά. παρόλα αυτά το τρώει. Δεν έχω λόγια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mama_Anesti_ είπε:

    Κι εμένα μου αρέσουν τα γλυκά κ φτιάχνω κ παίρνω έτοιμα. Μέχρι τον ενάμιση χρόνο ο μικρός έβλεπε γλυκό κ αναγουλιαζε. Του πρότεινες να δοκιμάσει κ αρνιόταν. Τα μπισκοτα που ήταν σκληρά τα έτρωγε αραιά κ που. Μετά τα δύο ήθελε να δοκιμάσει αλλά κ πάλι δεν τον συγκινούν. Μόνο σοκολάτα μαύρη ζηταει δύο φορές την εβδομάδα ένα με δύο μικρά κομμάτια. 

     

    Ψωμι προσωπικά δεν τρώω καθόλου γιατί δεν μου αρέσει όπως δεν πινω και καφέ. Πολλές φορές ξεχναω να βγάλω στο τραπέζι και το ψάχνει ο άνδρας μου! Ψωμι δίνω στον μικρό σε σάντουιτς ή τοστ.  Παλιά το έτρωγε κ σκέτο αλλά τώρα που το σκέφτομαι δεν το ζητά πια.

     

    Αλάτι βάζω μετά τα δύο όπως και σε μας, πριν ελάχιστο. Θα συμφωνησω με την Εσπερος πως όταν το παιδι δέχεται μια αγνή γεύση γιατί να την ενισχυσεις? Ο δικός μου παρότι τρώει σχεδόν παντού αλάτι το αυγό το τρώει σκέτο γιατί να βάλω? Ή πίνει σκέτη πορτοκάλαδα γιατί να βάλω ζάχαρη? 

     

    Μετά το εμβόλιο στα δύο έτη ξεκίνησα με την άδεια της παιδιάτρου θαλασσινά και πραγματικά τα λάτρεψε ο μικρός! Καλαμάρια, χταπόδι, γαρίδες, σουπιες τα τσακίζει περισσότερο κι απ το κρέας! 

     

    Πάντως κι εγώ μέχρι τα δύο πρόσεχα πολύ την διατροφή του στο να μην τρώει πολλά γλυκά ή αλμυρα. Δεν είναι εύκολο όταν την προσπάθεια δεν συμμερίζονται τα υπόλοιπα μελη και πρέπει να τα κυνηγάς. Τωρα στα τρία τρώει καλά, θα μπορούσε όμως να τρώει και βραστές σαλάτες ή φρούτα. Δεν καθησυχαζομαι όμως, κάνω μαγειρικους πειραματισμούς και κάτι θα φάει. Ωραία ιδέα τα πολτοποιημένα παντζαρια σε γιαούρτι θα το δοκιμασω!

     

     

    Μα αυτό είναι το πρόβλημα, ότι πλέον δ τα τρωει

    Κ οκ ας μην βάλει αλάτι, κ γω σχετικά αναλατα τα κανω τα φαγητά. Αλλα να πειραματιστει. Αλλιώς να κάνει υπομονη

    Βασικά δ ειναι γιαουρτι με πολτοποιημενο παντζαρι είναι τριμμενο, όπως αγγουράκι σε τζατζίκι, με σκόρδο κ ξύδι. Έτσι την δίνουν κ στον παιδικο

    Κ σε σμουθις ωμο παντζαρι με πορτοκαλι, μηλο, ρόδι λόγω εποχης

    Πάντως Έσπερος όταν αναλογιστείς ότι ένα χρόνο τώρα δ εφαγε τπτ καινούριο, νομιζω καταλαβαίνεις τι θέλουμε να πούμε. Δ χρειαζεται να είναι αλάτι κ ζαχαρη

    • Μου αρέσει 1

    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Μα κι εσυ η ιδια λοιπον λες απο επιλογη οτι δεν εδινες γλυκα πριν τα δυο. Γιατι να δωσω εγω; Οσο για το αν θα επηρεασει ενα κακοφαγο παθδι μια λιχουδιά, θα μου επιτρέψεις να εχω αλλη αποψη. Οταν γινεται προσπαθεια το παιδι να αποδέχεται αυτο που υπαρχει για μεσημεριανο και να χορταινει με αυτο, δεν θεωρω οτι βοηθαει να του δωσεις σε αλλη ωρα καποιο γλύκισμα ακομα κ σπιτικο. Εδω αναρωτιεμαι για το αν κανω καλα που του δινω μπανανα καποια απογευματα που πειναει, αν δεν εχει φαει καλα το μεσημερι κ δν τρωει κ ολο το γιαουρτι (τη ζηταει, δεν δινω απο μονη μου). Χθες ζητησε μπανανα ενω ημασταν στο τραπεζι του μεσημεριανού, τελειώναμε δλδ. Ο αντρας μου για φρουτα λεει συνεχεια δεν πειρεζει υγιεινά ειναι. Εγω εκεινη την ωρα θα του πρόσφερα κατι αλλο πιο αλμυρό αλλα δεν ηθελα κυριακάτικα να γινει σκηνικο στο τραπεζι κ την εφαγε ολη. 

     

    Να σε ρωτησω κατι γιατι δεν καταλαβα. Εσενα τα θέματα ο δικος σου που απ ο,τι καταλαβαινω ειναι αισθητηριακα, τα εβγαλε μετα τους 18 μηνες ή τοτε αρχισε να τα λυνει; Γιατι δεν το καταλαβα αυτο. Γιατι εχω αναρωτηθεί κι εγω μηπως η απόρριψη τόσων φαγητών ειναι αισθητηριακή διαταραχή κ δεν ξερω αν αυτα φαινονται απο την αρχη ή εμφανίζονται αργοτερα. 

    Σοκολάτα δε του έδινα πριν τα δυο από επιλογή μέλι ταχίνι φυστικοβουτυρο κανένα σπιτικό κέικ είχα προσπαθήσει να δώσω κ μπισκότα κ τότε δεν ειμουν Μέλλος στο φόρουμ για να μαθενα κ τις υπόλοιπες συνταγές που μπορείς να φτιάξεις σε ένα μωρό ...!!!

    Δε γίνεται να συμφωνούμε όλοι σε όλα απλά φιλτράρουμε κ κρατάμε ότι μας ταιριάζει ..

    Όσο για τα αισθητηριακά δε το κατάλαβα από το φαγητό γιατί ένα παιδί σε αυτή την ηλικία βγάζει ιδιαιτερότητες στο φαγητό.. υπήρχαν κ αλλά που μου χτύπησαν καμπανάκι κ ξεκίνησα να το ψάχνω .. αλλά στο φαγητό φάνηκαν εκεί κάπου 18 μήνες με δύο χρόνον.. 

    Τώρα σκέφτηκα έχεις δοκιμάσει να φάει μεσημεριανό όταν είναι με τη νταντά ; Η θα σας βγάλει αυτό εκτός προγράμματος τέλειος να δεις πως θα αντιδράσει το παιδί ..;;

    Καλέ κορίτσια μου ανοίξατε την όρεξη με τα ωραία φαγακια που γράφετε ...!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, Mama_Anesti_ είπε:

     

     

    Αλάτι βάζω μετά τα δύο όπως και σε μας, πριν ελάχιστο. Θα συμφωνησω με την Εσπερος πως όταν το παιδι δέχεται μια αγνή γεύση γιατί να την ενισχυσεις? Ο δικός μου παρότι τρώει σχεδόν παντού αλάτι το αυγό το τρώει σκέτο γιατί να βάλω? Ή πίνει σκέτη πορτοκάλαδα γιατί να βάλω ζάχαρη? 

     

     

    Μα δε νομίζω ότι προτάθηκε η ενίσχυση στη γεύση όταν το παιδί δέχεται ήδη το φαγητό όπως είναι, αντίθετα προτάθηκαν τα έξτρα καρυκεύματα και το αλάτι στην περίπτωση που το παιδί δεν τρώει. Φαγητά που αρέσουν στο παιδί συμφωνούμε πιστεύω όλοι ότι δε χρειάζονται πείραγμα. Όμως η ποικιλία προκειμένου το παιδί να έρθει σε επαφή με άλλες γεύσεις- υφές και να διευρύνει τους γευστικούς του ορίζοντες (με σωστά υλικά πάντα) είναι κάτι διαφορετικό. Για μένα δε θεωρείται πρότυπο καλόφαγου ανθρώπου κάποιος που έμαθε 5 φαγητά και δε δέχεται καμία αλλαγή. Μου κάνει στενόμυαλο και βαρετό. Μου θυμίζει τον πατέρα μου που τρώει μόνο τα παραδοσιακά φαγητά της μαμάς μου (που είναι νοστιμότατα δε λέω) και όταν η μάνα μου πειραματιζόταν στην κουζίνα τα τρώγαμε πάντα μόνες μας.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έσπερος ναι εννοείται να εντάξουμε το παιδι στο οικογεμειακο τραπέζι. Αλλα μεγαλωνοντας το παιδι θα φέρει κ τις δικες του προτιμήσεις.όπως κ εσύ άλλαξες με τον αντρα σου. Πχ αν περνούσε από το χέρι μου μπαμιες δ θα εκανα ποτε, αλλα εκτός από τον άντρα μου τις τρώει κ ο μικρος

    Δ χρειαζεται κάθε μέρα μαρκετ. Κ ναι εγώ έχω χρόνο για μαγείρεμα. 

    Εμεις τρωμε πολύ καλύτερα εχωντας παιδιά. Οχι τηγανητα. Πιο συχνά λαδερα κ οσπρια, οχι τόσα γλυκά. Κ μαλιστα συνηθως σπιτικα

    • Μου αρέσει 1

    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος said:

    Τις κρατάω τις ιδέες σας, κ σας ευχαριστώ, μη νομίζετε. Απλώς όλο αυτό κάπου μου φαίνεται βουνό γιατί μιλάμε για μια τελείως διαφορετική φιλοσοφία στο οικογνειακό φαγητό ενώ υποτίθεται ότι κοιτάμε πώς θα εντάξουμε το παιδί στο οικογ. τραπέζι. Πάντως ειλικρινά απορώ, εγώ ασχολούμαι πολύ με το μαγείρεμα γιατί προφανώς έχω πειρσσότερο χρόνο από την εργαζόμενη που γυρίζει αργά το απόγευμα, αλλά κ πάλι βρε κορίτσια πόσο παραπάνω; αυτό μου φαίνεται απελπιστικό. και πόσα φρέσκα πράγματα να έχω μόνιμα στο σπίτι ή να πηγάινουμε κάθε μέρα σουπερμάρκετ; δεν ξέρω όλα αυτά με αγχώνουν. εγώ έχω μάθει ότι προγραμματίζω, σ/κ τρώμε κρέας ψάρι κ Δευτέρα ό,τι περισσέψει, όσπρια Τετάρτη Παρασκευή, κ ενδιαμέσως κάποιο κατεψυγμένο λαχανικό ή κάτι με φρέσκο αναλόγως της εποχής κ του τι θα βρούμε. Αυτό τώρα όλο μου φέρνει τα πάνω κάτω.

     

    Σήμερα πάντως αυτοσχεδίασα ψαροκροκέτα στον φούρνο με το ψάρι κ τα λαχανικά. μια βλακεία βγήκε γιατί έβαλα πολύ αλεύρι επειδή δεν το είχα στραγγίξει καλά. παρόλα αυτά το τρώει. Δεν έχω λόγια. 

     

    Δεν ξέρω πόσο οι άλλες μητέρες προσάρμοσαν το παιδί στο οικογενεικό τραπέζι και δεν θα μιλήσω για εμενα γιατί ακόμη και τώρα έχω κοπέλα που μαγειρεύει για τα παιδιά, ωστόσο από φίλες μου κλπ βλέπω ότι καθημερινά μαγειρεύουν και με διάφορους τρόπους γιατί τα παιδιά δεν τρώνε τα πάντα, έχουν τις προτιμήσεις τους. Η κουμπάρα μου που έχει δύο γιους έχει τύχει μία μέρα να φτιάξει δύο διαφορετικά φαγητά για να φάνε και οι δύο, και αυτή δασκάλα είναι, δουλεύει.

    Προφανώς ως ενήλικες σας "βολεύει" το μενού που έχετε φτιάξει και ταιριάζει με τις ανάγκες σας και τις αντοχές σας, αλλά προσωπικά μου φαίνεται πολύ "φτωχό" και μονότονο για ένα παιδί. Οκ το ΣΚ αλλά Δευτέρα λες ότι περισσέψει άρα ίδιο φαγητό με άλλη μέρα, Τετάρτη και Παρασκευή όσπρια? και πάλι λαχανικό? ειναι πολύ στάνταρ και επαναλήψιμο το φαγητό το παιδί το βαριέται και όσο πάει θα το βαριέται και περισσότερο...

    δεν χρειάζεται να μαγειρεύετε κάθε μέρα.. π.χ. φτιάξε κιμά για μπιφτέκια, πλάσε τα και βάλτα στην κατάψυξη, ώστε να βγάζεις από την κατάψυξη και να φτιάχνεις το συνοδευτικό απλά. π.χ. την μία σαλάτα ή ρύζι ή πουρέ κλπ κλπ...

    αν φτιάξεις γιουβαρλάκια ας φάει δύο ημέρες το ίδιο φαγητό.. και την άλλη εβδομάδα το ξαναλλάζεις το πρόγραμμα. Θέλω να πω ότι το παιδί πρέπει να τρώει από όλα και να εναλλάσεις τα φαγητά. Φτιάξε χοιρινό, μοσχάρι κλπ στην κατσαρόλα και κράτα το για δύο ημέρες, άλλαζε το συνοδευτικό..

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mama_Anesti_ είπε:

    Θα συμφωνησω με την Εσπερος πως όταν το παιδι δέχεται μια αγνή γεύση γιατί να την ενισχυσεις? Ο δικός μου παρότι τρώει σχεδόν παντού αλάτι το αυγό το τρώει σκέτο γιατί να βάλω? Ή πίνει σκέτη πορτοκάλαδα γιατί να βάλω ζάχαρη? 

    Μα αν τα έτρωγε δε θα συζητούσαμε τώρα. Ψάχνουμε με το λιγότερο δυνατό κόστος να τον κάνουμε να φάει αυτά που ξέρει να φτιάχνει η Έσπερος! Άντε βγάλε ακρη :P 

    Εγώ πάντως όχι πρόγραμμα δεν έχω, τη μια μέρα μπορεί να μαγειρέψω τρία φαγητά πχ μαυρομάτικα σαλάτα, κουνέλι κοκκινιστό με πλιγούρι κ καπάκι κ ένα κεικ και μετά να τρώμε τρείς μέρες ψωμί με γραβιέρα και φρούτα ή απ' εξω. Ευτυχώς η μικρή τρώει μεσημεριανό στο σχολείο :). εγώ βέβαια δεν μπορώ να φάω δύο φορές το ίδιο φαγητό οποτε το σούπερ μάρκετ είναι σχεδόν καθημερινό.

    @elenip είχα κάνει λόγω κνίδωσης αλλεργικά τεστ με δείγμα αίματος και ειχε βγει αλλεργία σχεδόν σε ότι υπάρχει, μέσα σ' αυτά κ η ντομάτα. Δεν την έχω κόψει ποτέ για να τσεκαρω αν υπάρχει διαφορά σε κάτι πχ στο φούσκωμα, γιατί δυσκολεύομαι να μην τη χρησιμοποιώ στα φαγητά. Γι αυτό κι σε ρώτησα μπας κ πάρω καμιά ιδέα με τι μπορώ να την αντικαταστησω. Αλλά κ εσύ μουφα αντίδραση, τρως πουμαρο!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κ. Μπράβο Έσπερος για την δοκιμή, σημασία έχει ότι εφαγε το παιδι

    Έτσι κ αλλιώς δ εχει μέτρο σύγκρισης, τα φαγητά της μαμας του θα του φαίνονται τα καλύτερα! 


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    @Έσπερος να σε ρωτήσω και παρακαλώ άκουσέ με πριν θυμώσεις: το ότι το γλυκό ειναι ταμπού (που σε αναγκάζει να τρως κρυφά το βούτυρο με τη ζάχαρη), το ότι τα φαγητά πρέπει να μαγειρεύονται όπως τα ξέρει ο άντρας σου, το ότι ο τρόπος που μεγάλωσες είναι λάθος, το ότι το παιδί πρέπει να έχει αυστηρούς κανόνες, το ότι το σώμα σου δεν είναι καλό κλπ κλπ, όλα αυτά πόσο είναι δικές σου ιδέες και πόσο τα έχει επιβάλει ο άντρας σου. Βλέπω διάσπαρτα σχόλιά σου εδώ και καιρό, που με προβληματίζουν: πλήρη προσαρμογή των συνηθειών σας σαν οικογένεια στο πώς έχει μάθει ο σύζυγος, συνεχής αντιπαράθεσή του άντρα σου με την οικογένειά σου, φοβερή έλλειωη αυτοπεποίθησης δικής σου, υποσχέσεις του άντρα σου να σε στηρίξει στη συνέχεια της καριέρας σου που τελικά ποτέ δε θα πραγματοποιηθούν και το ξέρεις, κλπ. Και αναρωτιέμαι. Συγγνώμη αν από τα 5 υποθέτω 100, αλλά αυτή η ανάγκη απόλυτου ελέγχου στο τι κάνει το παιδί, σε συνδυασμό με το πώς περιγράφεις τον άντρα σου, με βάζουν σε σκέψεις, γιατί είναι σενάριο πολύ πιο συνηθισμένο από όσο πιστεύεις και μου χτυπάει κάτι καμπανακια. Να ρωτήσω το απλό: αν πάρεις το αμάξι να οδηγήσεις (που επίσης λες ότι το αποφεύγεις με το παιδί) φοβάσαι την αντίδραση του άντρα σου (και δεν εννοώ μη σε δείρει); Αν φέρεις το ρημάδι το σοκοφρετάκι σπίτι και το μοιραστείς με τον μικρό, φοβάσαι την αντίδραση του συζύγου; Αν δε μαγειρέψεις μια μέρα και παραγγείλεις πίτσα και δώσεις και στο μικρό, φοβάσαι την αντίδραση του συζύγου; Αν πάτε στο σπίτι το πατρικό σου, και η μαμά σου κεράσει το παιδί ένα κουραμπιέ, αν δεν υπήρχε ο σύζυγος, και μόνη σου θα έτρεμες σαν να έρχεται μία κοσμοϊστορικη αλλαγή; Κατακρίνει ο άντρας σου τον τρόπο που μεγάλωσες; Αν πεις ότι ξεκινάς να κάνεις πάλι ερευνητικό έργο και του ανακοινώσεις απλά την απόφασή σου, συν ότι θα λείψεις σε συνέδριο 2 μέρες τον άλλο μήνα, νιώθεις άνετα ότι άντρας σου είναι και σε στηρίζει, ή προτιμάς να μην το σκεφτείς καν;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    7 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    @Έσπερος να σε ρωτήσω και παρακαλώ άκουσέ με πριν θυμώσεις: το ότι το γλυκό ειναι ταμπού (που σε αναγκάζει να τρως κρυφά το βούτυρο με τη ζάχαρη), το ότι τα φαγητά πρέπει να μαγειρεύονται όπως τα ξέρει ο άντρας σου, το ότι ο τρόπος που μεγάλωσες είναι λάθος, το ότι το παιδί πρέπει να έχει αυστηρούς κανόνες, το ότι το σώμα σου δεν είναι καλό κλπ κλπ, όλα αυτά πόσο είναι δικές σου ιδέες και πόσο τα έχει επιβάλει ο άντρας σου. Βλέπω διάσπαρτα σχόλιά σου εδώ και καιρό, που με προβληματίζουν: πλήρη προσαρμογή των συνηθειών σας σαν οικογένεια στο πώς έχει μάθει ο σύζυγος, συνεχής αντιπαράθεσή του άντρα σου με την οικογένειά σου, φοβερή έλλειωη αυτοπεποίθησης δικής σου, υποσχέσεις του άντρα σου να σε στηρίξει στη συνέχεια της καριέρας σου που τελικά ποτέ δε θα πραγματοποιηθούν και το ξέρεις, κλπ. Και αναρωτιέμαι. Συγγνώμη αν από τα 5 υποθέτω 100, αλλά αυτή η ανάγκη απόλυτου ελέγχου στο τι κάνει το παιδί, σε συνδυασμό με το πώς περιγράφεις τον άντρα σου, με βάζουν σε σκέψεις, γιατί είναι σενάριο πολύ πιο συνηθισμένο από όσο πιστεύεις και μου χτυπάει κάτι καμπανακια. Να ρωτήσω το απλό: αν πάρεις το αμάξι να οδηγήσεις (που επίσης λες ότι το αποφεύγεις με το παιδί) φοβάσαι την αντίδραση του άντρα σου (και δεν εννοώ μη σε δείρει); Αν φέρεις το ρημάδι το σοκοφρετάκι σπίτι και το μοιραστείς με τον μικρό, φοβάσαι την αντίδραση του συζύγου; Αν δε μαγειρέψεις μια μέρα και παραγγείλεις πίτσα και δώσεις και στο μικρό, φοβάσαι την αντίδραση του συζύγου; Αν πάτε στο σπίτι το πατρικό σου, και η μαμά σου κεράσει το παιδί ένα κουραμπιέ, αν δεν υπήρχε ο σύζυγος, και μόνη σου θα έτρεμες σαν να έρχεται μία κοσμοϊστορικη αλλαγή; Κατακρίνει ο άντρας σου τον τρόπο που μεγάλωσες; Αν πεις ότι ξεκινάς να κάνεις πάλι ερευνητικό έργο και του ανακοινώσεις απλά την απόφασή σου, συν ότι θα λείψεις σε συνέδριο 2 μέρες τον άλλο μήνα, νιώθεις άνετα ότι άντρας σου είναι και σε στηρίζει, ή προτιμάς να μην το σκεφτείς καν;

    Βρε @ΑΡΓΚ σοβαρά τώρα. ΤΟ ότι ο άντρας μου έβγαλε κάποιες αναποδιές που δεν περίμενα, τι σχέση έχει με το τι τρώει; Δηλαδή εγώ δεν έχω την κριτική ικανότητα να ξέρω ότι το σοκοφρετάκι είανι ακατάλληλο κ ανθυγιεινό ακόμα και για εμάς, πρέπει να μου το επιβάλει ο άντρας μου; 

     

    Το αν, πόσο κ πότε θα φάει το παιδί μια λιχουδιά, λιγότερο ή περισσότερο ανθυγιεινή, το πότε  κ πόσο θα δει τηλεόραση ή θα παίξει με το κινητό, πότε θα αρχίσει τα ξενύχτια κ πόση ελευθερία κινήσεων θα έχει ως έφηβος,είναι θέμα των γονέων του μόνο. Είναι κάποιο πεδίο εξουσίας δλδ το ποιος θα κεράσει πρώτος τον κουραμπιέ για να τσεκάρουμε αντιδράσεις; Προφανώς και δεν επιτρέπουμε σε αυτήν την ηλικία να προσφέρουν στο παιδί πράγματα που δεν έχουμε εγκρίει όπως δεν επιτρέπουμε να του βάζουν παιδικά κ δεν επιτρέπουμε να του φοράνε ζακέτα με το ζόρι επειδή το θερμόμετρο της γιαγιάς λέει ότι έχει κρύο. Πόσο μάλλον όταν δεν μιλάμε για κάποιον φροντιστή πέραν των γονέων, γιατί αν ήταν να κάθεται ένα 8ωρο με τη γιαγιά κάθε μέρα, προφανώς θα ίσχυαν άλλα. Αυτά όλα τι σχέση έχουν με το αν εγώ ή οποιαδήποτε άλλη έχει ενδεχομένως άλλα ζητήματα στη σχέση με τον άντρα της;

     

    Για την ιστορία, ο άντρας μου φωνάζει για να παίρνω το αυτοκίνητο, όχι να μην το παίρνω, εγώ δεν το γουστάρω κ το αποφεύγω όσο μπορώ. Έτσι έκανα πάντα. Προτιμούσα να κάνω 1.30 ώρα να πάωα Ζωγράφου με συγκοινωνία αν δεν έβρισκα παρέα να έρθει μαζί μου στη σχολή με το αυτοκίνητο γιατί στο λεωφορείο ένιωθα πιο χαλαρή. Βίτσιο ξε βίτσιο, δεν έχει καμία σχέση με τον άντρα μου. Και για την αυστηρότητα σε πολλά πράγματα πέραν της διατροφης, με τον άντρα μου διαφωνώ πχ στο πρόγραμμα εκείνος είναι πολύ πιο χαλαρός. Αλλά κ στο φαγητό αν ο μικρός ζητήσει κάτι πέρα από τα προβλεπόμενα πχ αν ζητήσει το πρωί ψωμί η΄μπανάνα την ώρα που του βράζω το αυγό,  ή μπανάνα το απόγευμα την ώρα που είναι για το γιαούρτι, εγώ μπλοκάρω, όχι αυτός. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος said:

    πχ στο πρόγραμμα εκείνος είναι πολύ πιο χαλαρός. Αλλά κ στο φαγητό αν ο μικρός ζητήσει κάτι πέρα από τα προβλεπόμενα πχ αν ζητήσει το πρωί ψωμί η΄μπανάνα την ώρα που του βράζω το αυγό,  ή μπανάνα το απόγευμα την ώρα που είναι για το γιαούρτι, εγώ μπλοκάρω, όχι αυτός. 

    Γενικά νομίζω πως έχεις βάλει ένα πρόγραμμα στο μυαλό σου και αν ξεφύγεις από αυτό πραγματικά μπλοκάρεις, σε καταλαβαίνω γιατί και εγώ έτσι ήμουν πριν (όχι με την διατροφή του παιδιού αλλά ήμουν έτσι με εμένα), γενικά πρέπει να το δουλέψεις εσύ αυτό. Πειράζει πχ αν το απόγευμα φάει μπανάνα αν το θέλει, και λίγο αργότερα φάει το γιαούρτι του? η να φάει μπανάνα χωρίς να φάει γιαούρτι? ή πχ σε πειράζει να φάει ένα τοστ (μόνο με τυρί)?Η αλήθεια είναι πως σε αυτή την ηλικία μπορείς να επιλέξεις εσύ τι θα φάει αλλά αν συνεχίσεις έτσι πολυ σύντομα θα έχεις να αντιμετωπίσεις περισσότερα θέματα με το φαγητό.

    Άφησε το λίγο να πειραματιστεί, τα παιδιά έχουν δική τους άποψη, δεν μπορεί να τους αρέσουν τα ίδια πράγματα με εμάς.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, kotsifikos είπε:

    Γενικά νομίζω πως έχεις βάλει ένα πρόγραμμα στο μυαλό σου και αν ξεφύγεις από αυτό πραγματικά μπλοκάρεις, σε καταλαβαίνω γιατί και εγώ έτσι ήμουν πριν (όχι με την διατροφή του παιδιού αλλά ήμουν έτσι με εμένα), γενικά πρέπει να το δουλέψεις εσύ αυτό. Πειράζει πχ αν το απόγευμα φάει μπανάνα αν το θέλει, και λίγο αργότερα φάει το γιαούρτι του? η να φάει μπανάνα χωρίς να φάει γιαούρτι? ή πχ σε πειράζει να φάει ένα τοστ (μόνο με τυρί)?Η αλήθεια είναι πως σε αυτή την ηλικία μπορείς να επιλέξεις εσύ τι θα φάει αλλά αν συνεχίσεις έτσι πολυ σύντομα θα έχεις να αντιμετωπίσεις περισσότερα θέματα με το φαγητό.

    Άφησε το λίγο να πειραματιστεί, τα παιδιά έχουν δική τους άποψη, δεν μπορεί να τους αρέσουν τα ίδια πράγματα με εμάς.

    Εντάξει πέραν του ότι εγώ  μπλοκάρω με τις αλλαγές προγράμματος, στη διατροφη το βλέπω λίγο συμπεριφοριστικά. Ότι δηλαδή αν μάθει να τρώει συγκεκριμένα πράγματα, δεν θα ζητάει τα άλλα. Ή μάλλον ότι αν συνηθίσει να τρώει αυτά που του αρέσουν μπορεί μετά να μην του αρέσουν τα άλλα πχ αν φάει μπανάνα το απόγευμα, μετά δεν θα φάει όλο το γιαούρτι άρα θα χάσει τα θρεπτικά του γιαουρτιού και ίσως μετά σκεφτεί ότι η μπανάνα του αρέσει πιο πολύ κ μετά αρχίσει να περιορίζει το γιαούρτι κλπ. Κάπως έτσι το έχω στο μυαλό μου ότι πάει. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Εντάξει πέραν του ότι εγώ  μπλοκάρω με τις αλλαγές προγράμματος, στη διατροφη το βλέπω λίγο συμπεριφοριστικά. Ότι δηλαδή αν μάθει να τρώει συγκεκριμένα πράγματα, δεν θα ζητάει τα άλλα. Ή μάλλον ότι αν συνηθίσει να τρώει αυτά που του αρέσουν μπορεί μετά να μην του αρέσουν τα άλλα πχ αν φάει μπανάνα το απόγευμα, μετά δεν θα φάει όλο το γιαούρτι άρα θα χάσει τα θρεπτικά του γιαουρτιού και ίσως μετά σκεφτεί ότι η μπανάνα του αρέσει πιο πολύ κ μετά αρχίσει να περιορίζει το γιαούρτι κλπ. Κάπως έτσι το έχω στο μυαλό μου ότι πάει. 

    Είναι υποχρεωτικό να τρώει γιαούρτι τόσο συχνά; πίνει και γάλα πρωί και βράδυ;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, irin είπε:

    Είναι υποχρεωτικό να τρώει γιαούρτι τόσο συχνά; πίνει και γάλα πρωί και βράδυ;

    Υποχρεωτικό με  ποια έννοια; Απλώς θεωρώ σημαντικό να μην ξεσυνηθίσει το γιαούρτι, είναι ένα πολύ θρεπτικό και υγιεινό γεύμα. Γάλα πίνει αλλά θέλω να το περιορίσω σιγά σιγά, το γάλα εξάλλου δεν προσφέρει και πολλά σε σχέση με το γιαούρτι ή το τυρί. Εξάλλου φρούτα τρώει το πρωί.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Εντάξει πέραν του ότι εγώ  μπλοκάρω με τις αλλαγές προγράμματος, στη διατροφη το βλέπω λίγο συμπεριφοριστικά. Ότι δηλαδή αν μάθει να τρώει συγκεκριμένα πράγματα, δεν θα ζητάει τα άλλα. Ή μάλλον ότι αν συνηθίσει να τρώει αυτά που του αρέσουν μπορεί μετά να μην του αρέσουν τα άλλα πχ αν φάει μπανάνα το απόγευμα, μετά δεν θα φάει όλο το γιαούρτι άρα θα χάσει τα θρεπτικά του γιαουρτιού και ίσως μετά σκεφτεί ότι η μπανάνα του αρέσει πιο πολύ κ μετά αρχίσει να περιορίζει το γιαούρτι κλπ. Κάπως έτσι το έχω στο μυαλό μου ότι πάει. 

     

    Κακώς περιορίζεις το παιδί τόσο πολύ.

    Είσαι λάθος.

    Στο λέμε τόσα άτομα διαφορετικά.

    Δεν σου βαράει κανένα καμπανάκι???

    Ξαναδιάβασε το νήμα, έχεις πάρει τόσες προτάσεις, κράτα οτι σου ταιριάζει και πορέψου. 

    Αν δεν πειστείς ότι  είσαι λάθος δεν πρόκειται να δεις βελτιωση πουθενά.

     

    • Μου αρέσει 4

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συγνώμη που θα το πώ, παίρνω το θάρρος επειδή υποθέτω ότι για να γράφεις εδώ, θέλεις να ακούσεις απόψεις..

    Σου λέμε απόψεις, τις οποίες αντικρούεις με τα δικά σου επιχειρήματα, τα οποία προφανώς σε έχουν οδηγήσει στις επιλογές που έχεις κάνει, όπως κάνουμε όλοι μας.

    Όταν όμως γράφεις τους προβληματισμούς σου αλλά συγχρόνως αντικρούεις όοοολες τις απόψεις που έχεις ακούσει εδώ μέσα, που είναι και πάρα πολλές, σημαίνει ότι θα μείνεις στην αρχική σου στάση και δεν πρόκειται να αλλάξεις τίποτα! Νιώθω ότι ούτε καν ανοίγεις λίγο τα αυτιά σου σε αυτά που λέμε, δεν φιλτράρεις καν για να κρατήσεις έστω κάποια στοιχεία. Οκ, δικαίωμά σου προφανώς, αλλά τότε ποιός ο λόγος για προβληματισμό; όλα είναι σωστά και καλά..!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    20 ώρες πρίν, vicky86 είπε:

    Βασικά δ ειναι γιαουρτι με πολτοποιημενο παντζαρι είναι τριμμενο, όπως αγγουράκι σε τζατζίκι, με σκόρδο κ ξύδι

    Μάλλον θα το πολτοποιησω γιατί στον μικρό μου δεν αρέσει να βρίσκει κομμάτια μες στο γιαούρτι, θα το κάνω σαν σως-συνοδευτικο. Σαν τζατζίκι θα το κάνω αν κάνουμε σπιτικά σουβλάκια που τρώει την πίτα χωρίς να ψάχνει τι έχει μεσα! Ωραία ιδέα πάντως! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, marakiz είπε:

     

    Κακώς περιορίζεις το παιδί τόσο πολύ.

    Είσαι λάθος.

    Στο λέμε τόσα άτομα διαφορετικά.

    Δεν σου βαράει κανένα καμπανάκι???

    Ξαναδιάβασε το νήμα, έχεις πάρει τόσες προτάσεις, κράτα οτι σου ταιριάζει και πορέψου. 

    Αν δεν πειστείς ότι  είσαι λάθος δεν πρόκειται να δεις βελτιωση πουθενά.

     

    Βασικα προσπαθω να δικαιολογησω το σκεπτικό μου γιατι νομιζω με εχετε παρεξηγήσει. Δεν το κανω ουτε για ελεγχο ουτε για να του στερήσω τη χαρα του φαγητου ουτε απο τεμπελιά. απλως εχουμε πολυ αγχος μην βγει το παιδι κακοφαγο κ μην εχει προβληματα υγειας κ προσπαθουμε να αποφυγουμε λαθη που θα οδηγήσουν σε κακές διατροφικές συνηθειες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Βασικα προσπαθω να δικαιολογησω το σκεπτικό μου γιατι νομιζω με εχετε παρεξηγήσει. Δεν το κανω ουτε για ελεγχο ουτε για να του στερήσω τη χαρα του φαγητου ουτε απο τεμπελιά. απλως εχουμε πολυ αγχος μην βγει το παιδι κακοφαγο κ μην εχει προβληματα υγειας κ προσπαθουμε να αποφυγουμε λαθη που θα οδηγήσουν σε κακές διατροφικές συνηθειες.

     

    Για να ακριβολογούμε το κάνεις ΚΥΡΙΩΣ γιατί φοβάσαι μη γίνει κακόφαγο και μετά ισχύουν κ ολα τα αλλα λίγο πολύ. Θα το κάνεις κακόφαγο πάντως αν δεν ξεκολλήσεις.

     

    • Μου αρέσει 1

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, marakiz είπε:

     

    Για να ακριβολογούμε το κάνεις ΚΥΡΙΩΣ γιατί φοβάσαι μη γίνει κακόφαγο και μετά ισχύουν κ ολα τα αλλα λίγο πολύ. Θα το κάνεις κακόφαγο πάντως αν δεν ξεκολλήσεις.

     

    Σωστά! και στην τελική @Έσπερος ας βγεί και κακόφαγο! και τί θα γίνει?? υποθέτω ότι τεράαααστιο ποσοστό νηπίων είναι κακόφαγο! απ'το να αρρωστήσεις εσύ από το άγχος σου...καλύτερα να μην τρώει σωστά! 

    πράγμα το οποίο βέβαια δεν πιστεύω ότι θα συμβεί, γιατί ακόμα κι αν χαλαρώσεις, πάντα θα κάνεις ό,τι καλύτερο για να τρώει σωστά, είμαι σίγουρη.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα κάνω προσπάθειες αλλα κ χθες πχ που εφαγε λιγη ψαροκροκετα σκεφτηκα απο τη μια ωραια που ηθελε να το δοκιμασει, απο την αλλη ομως φοβηθηκα κ μηπως μετα δεν θελει να ξαναφαει ψαρι στην κανονικη μορφη του. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έσπερος καταλαβαίνω ακριβώς τι εννοείς όμως κακόφαγο θα γίνει το παιδί αν συνεχίσεις να του ''επιβάλεις'' τι θα φάει και δεν ακούσεις και λίγο την δική του επιθυμία.

    Στο φαγητό όλοι θέλουμε αλλαγές, ακομα και σουβλάκι να τρώγαμε κάθε μέρα κάποια στιγμή θα το βαριόμασταν!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Θα κάνω προσπάθειες αλλα κ χθες πχ που εφαγε λιγη ψαροκροκετα σκεφτηκα απο τη μια ωραια που ηθελε να το δοκιμασει, απο την αλλη ομως φοβηθηκα κ μηπως μετα δεν θελει να ξαναφαει ψαρι στην κανονικη μορφη του. 

    Δεν έλεγες ότι έχει κόψει το ψάρι στην κανονική μορφή;;; άρα κερδισμένη βγήκες! άσε που τα παιδιά περνάνε διαφορετικές φάσεις κάθε εβδομάδα, στο φαγητό, στον ύπνο, στο παιχνίδι, στα κέφια. Αν δεν το έχεις ζήσει ακόμα, σου'ρχεται σύντομα.. οπότε μπορεί την άλλη εβδομάδα να φάει ψάρι με μεγάλη χαρά..!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα