Recommended Posts

    Just now, Έσπερος είπε:

    Βασικα προσπαθω να δικαιολογησω το σκεπτικό μου γιατι νομιζω με εχετε παρεξηγήσει. Δεν το κανω ουτε για ελεγχο ουτε για να του στερήσω τη χαρα του φαγητου ουτε απο τεμπελιά. απλως εχουμε πολυ αγχος μην βγει το παιδι κακοφαγο κ μην εχει προβληματα υγειας κ προσπαθουμε να αποφυγουμε λαθη που θα οδηγήσουν σε κακές διατροφικές συνηθειες.

    Πάντως είναι πολύ πιθανό να βαρέθηκε τα ίδια φαγητά, την ίδια γεύση, την ίδια σειρά κ να μην έχει καμία σχέση με εθισμο στο άμυλο, αλλά να προτιμά τέτοιες τροφές γιατί δεν του δίνονται συχνά. 

     

    Στην θέση σου μετά το εμβόλιο των δύο θα έκανα εισαγωγές σε θαλασσινά, θα τα εντασσα στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα, θα δοκιμαζα κ διαφορετικά φαγητά όπως χοιρινό πρασοσελινο, σουπιες με σπανάκι, μοσχάρι με κολοκύθι και καρότο αυγολεμονο. Βασικά υπάρχουν πολλές επιλογές. 

     

    Το παιδί είχε καλές διατροφικές συνήθειες, τρώει μόνος του που είναι πολυ σημαντικό γιατί ελεγχει το τι και το ποσό θέλει να φάει.

     

    Ένα καλό διατροφολογιο χαρακτηρίζεται και απ την ποικιλία,

    θα δουλευα κι αυτό στην θέση σου, και προπάντων χωρίς άγχος που να μεταδίδεται στο παιδί. 

    Just now, Έσπερος είπε:

    Θα κάνω προσπάθειες αλλα κ χθες πχ που εφαγε λιγη ψαροκροκετα σκεφτηκα απο τη μια ωραια που ηθελε να το δοκιμασει, απο την αλλη ομως φοβηθηκα κ μηπως μετα δεν θελει να ξαναφαει ψαρι στην κανονικη μορφη του. 

    Η κανονική μορφή του ποια ειναι? Εμείς τρωμε ψητά, τηγανητά, με σάλτσα στην κατσαρόλα, με σάλτσα στο φούρνο, σε σούπα, σε ψαροκεφτεδες, πλακί, με ωμή ή βραστή σαλατα. Κάθε φορά θα κάνω και κάτι διαφορετικό για να μην βαριομαστε εμείς οι ενήλικες και να δοκιμαζουμε κι άλλες γεύσεις αλλά στην ουσία ψάρι τρωμε! 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Έσπερος είπε:

    Βασικα προσπαθω να δικαιολογησω το σκεπτικό μου γιατι νομιζω με εχετε παρεξηγήσει. Δεν το κανω ουτε για ελεγχο ουτε για να του στερήσω τη χαρα του φαγητου ουτε απο τεμπελιά. απλως εχουμε πολυ αγχος μην βγει το παιδι κακοφαγο κ μην εχει προβληματα υγειας κ προσπαθουμε να αποφυγουμε λαθη που θα οδηγήσουν σε κακές διατροφικές συνηθειες.

    Το παιδί θα βγει κακόφαγο και με πολύ κακή σχέση με το φαγητό. Ντετερμινιστικά. Γιατί δεν έχετε υγιή προσέγγιση στο φαγητό. Το φαγητό δεν είναι πηγή άγχους. Αν για εσάς είναι, το παιχνίδι θα χαθεί.

     

    Γενικότερα δεν ξέρω πόσο υπερβάλεις στους προβληματισμούς σου εδώ, αλλά αν νιώθεις τα μισά από όσα γράφεις, θα σου έλεγα να απευθυνθείς σε ειδικό, γιατί χάνεις την παιδική ηλικία του μικρού, και αυτό δε διορθώνεται μετά.

    Τα παιδιά στην ηλικία του γιου σου, τρώνε μία χαρά και μιράντα με το πρωινό τους γάλα, και κρέπα με μερέντα δοκιμάζουν σε μία έξοδο, και σουβλάκι θα τσιμπήσουν από τους γονεις σε μία πλατεία το καλοκαίρι, και θα βαρυστομαχιάσουν από μελομακάρονα στο σπίτι της γιαγιάς τα Χριστούγεννα. Και αυτό δεν σημαίνει ότι θα τρέφονται με σκουπίδια, θα φάνε και το κοτόπουλο, και την ντομάτα και τις φακές καθημερινά. Μπορεί να έχουν φάσεις, μπορεί τελικά να μην φάνε ποτέ κάτι ό,τι μα ό,τι και να κάνεις. Αλλά το μέσο παιδί, όχι το μέσο παραμελημένο παχύσαρκο παιδί, αλλά το μέσο υγιές παιδάκι, θα δοκιμάσει, θα συμμετέχει στο τραπέζι των μεγάλων, και όπως και οι μεγάλοι, θα έχει προτιμήσεις και καλές μέρες και κακές μέρες, και θα κάνει τις ατασθαλείες του μία στο τόσο.

     

    Το αγαπημένο μου συνοδευτικό είναι το ρύζι, πάντα μαγείρευα πολύ ρύζι. Η κόρη μου έχει να δοκιμάσει από όταν ήταν τριών, το βρίσκει απαίσιο. Όχι γιατί δεν το έμαθε, αλλά γιατί είναι ξεχωριστός άνθρωπος, με δικές της προτιμήσεις.

    Το αγαπημένο μου λαχανικό είναι η μελιτζάνα, ήταν πάντα στο μενού με πολλούς τρόπους. Ο μικρός μου μετά τα 4-5 δεν ξανάφαγε, δεν του αρέσει. Και ας την είχε συνηθίσει.

    Λατρέυω το συκώτι, μαγειρεύω μία φορά τη βδομάδα. Κανένα παιδί μου δεν έχει πειστεί να φάει πάνω από μισή πηρουνιά και ας έχουν εξοικειωθεί από μωρά. 

    Και τα τρία μου παιδιά τρελαίνονται για βραστά αυγά. Είναι ένα φαγητό που σιχαίνομαι, και ως μωρά τους το έδινα όχι συχνά, και με γκριμάτσες αηδίας, με αναγουλιάζει και η σκέψη. Και όμως, μάντεψε: είναι ξεχωριστοί άνθρωποι, και μεγαλώνοντας το ζητάνε γιατί τους αρέσει. Το ιδιο και η φέτα που επίσης τη σιχαίνομαι: τη ζητάνε μόνα τους και τη σερβίρουν μόνα τους, ούτε να την ακουμπήσω δε θέλω.

    Δεν μπορείς να ελέγξεις τη γεύση,το γούστο ή την προσωπικότητα του παιδιού σου. Μπορείς να καταστρέψεις όμως τη σχέση σου μαζί του προσπαθώντα.ς

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    5 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Εντάξει πέραν του ότι εγώ  μπλοκάρω με τις αλλαγές προγράμματος, στη διατροφη το βλέπω λίγο συμπεριφοριστικά. Ότι δηλαδή αν μάθει να τρώει συγκεκριμένα πράγματα, δεν θα ζητάει τα άλλα. Ή μάλλον ότι αν συνηθίσει να τρώει αυτά που του αρέσουν μπορεί μετά να μην του αρέσουν τα άλλα πχ αν φάει μπανάνα το απόγευμα, μετά δεν θα φάει όλο το γιαούρτι άρα θα χάσει τα θρεπτικά του γιαουρτιού και ίσως μετά σκεφτεί ότι η μπανάνα του αρέσει πιο πολύ κ μετά αρχίσει να περιορίζει το γιαούρτι κλπ. Κάπως έτσι το έχω στο μυαλό μου ότι πάει. 

    Μα έτσι κ αλλιώς άρχισαν να μην του αρέσουν τα αλλα. Κ αφου δ του δινεις κ αυτα που ζητάει μένει "νηστικός". Υπάρχουν κ αλλα θρεπτικά γευματα εκτός από το γιαουρτι. Κ η μπανάνα πχ εχει αλλα που επίσης πρέπει να παρει

    4 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Υποχρεωτικό με  ποια έννοια; Απλώς θεωρώ σημαντικό να μην ξεσυνηθίσει το γιαούρτι, είναι ένα πολύ θρεπτικό και υγιεινό γεύμα. Γάλα πίνει αλλά θέλω να το περιορίσω σιγά σιγά, το γάλα εξάλλου δεν προσφέρει και πολλά σε σχέση με το γιαούρτι ή το τυρί. Εξάλλου φρούτα τρώει το πρωί.

    Απλα ετσι βαρέθηκε το γιαουρτι. Γτ πρέπει το πρωι να φαει μόνο φρουτα; 

    Η κορη μου δ εφαγε ποτέ γιαουρτι, υγιέστατο, καλοφαγη, κ μια χαρα στην αναπτυξη

    4 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Βασικα προσπαθω να δικαιολογησω το σκεπτικό μου γιατι νομιζω με εχετε παρεξηγήσει. Δεν το κανω ουτε για ελεγχο ουτε για να του στερήσω τη χαρα του φαγητου ουτε απο τεμπελιά. απλως εχουμε πολυ αγχος μην βγει το παιδι κακοφαγο κ μην εχει προβληματα υγειας κ προσπαθουμε να αποφυγουμε λαθη που θα οδηγήσουν σε κακές διατροφικές συνηθειες.

    Για έλεγχο το κανεις. Λόγω του δικού σου άγχους. Απλα με τις επιλογές που κάνετε δ ξερω αν θα έχετε το αποτέλεσμα που θελετε

    4 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Θα κάνω προσπάθειες αλλα κ χθες πχ που εφαγε λιγη ψαροκροκετα σκεφτηκα απο τη μια ωραια που ηθελε να το δοκιμασει, απο την αλλη ομως φοβηθηκα κ μηπως μετα δεν θελει να ξαναφαει ψαρι στην κανονικη μορφη του. 

    Θα συμφωνήσω με την μαμα ανέστη. Ποια είναι η κανονική μορφή; γτ εγω ξερω υπάρχει τηγανητό, ψητό, βραστο, σούπα, πλακί, στα κάρβουνα, στον ατμό, πανε, σε μπιφτεκια. Ολα κανονικές μορφές είναι. Κ αν το τηγάνι είναι με μετρο, ολα τα αλλα μπορούν να είναι το ίδιο συχνα


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    16 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Βασικα προσπαθω να δικαιολογησω το σκεπτικό μου γιατι νομιζω με εχετε παρεξηγήσει. Δεν το κανω ουτε για ελεγχο ουτε για να του στερήσω τη χαρα του φαγητου ουτε απο τεμπελιά. απλως εχουμε πολυ αγχος μην βγει το παιδι κακοφαγο κ μην εχει προβληματα υγειας κ προσπαθουμε να αποφυγουμε λαθη που θα οδηγήσουν σε κακές διατροφικές συνηθειες.

     

    Από την εμπειρία μου ως μαμά :mrgreen:, έχω καταλάβει ότι δεν εξαρτώνται όλα από τους γονείς. Δεν είναι όλα θέματα σωστής ή λάθος διαχείρισης των γονιών. Το παιδί μεγαλώνοντας θα αναπτύξει τα δικά του γούστα-προτιμήσεις, τις δικές του συνήθειες, θα έρθει σε επαφή και με εξωτερικούς παράγοντες (πέραν των γονιών) και θα επηρεαστεί και από εκεί, θα λάβει διάφορα ερεθίσματα, θα αναπτύξει δικό του χαρακτήρα και σίγουρα θα περάσει από διάφορες φάσεις που θα είναι παροδικές.

    πχ αν τώρα μειώσει το γιαούρτι που τόσο φοβάσαι, δεν σημαίνει ότι αυτό θα κρατήσει για μια ζωή.

     

    Πέρασα και εγώ από τέτοιους προβληματισμούς-όχι για τη διατροφή αλλά για άλλα θέματα- και κατάλαβα πως ό,τι και αν κάνω, μερικές φορές είναι η ιδιοσυγκρασία του παιδιού διαφορετική, δεν μπορώ να το βάλω στα κουτάκια που θέλω και η πολλή πίεση μπορεί να φέρει και τα αντίθετα αποτελέσματα.

    • Μου αρέσει 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλά όλα τα παιδιά σχεδόν είναι κακόφαγα, όπως και οι περισσότεροι ενήλικες. Γιατί εσείς βρε κορίτσια τί διατροφή κάνετε? Οι περισσότεροι από εμάς, τρώμε από συχνά εώς συνέχεια γλυκά, ψωμιά, λιπαρά, αλατισμένα, τυροπιτοειδή,  αλκοόλ, βαριά φαγητά με σάλτσες κτλ. Λίγοι είναι αυτοί που κάνουν αυστηρά υγιεινή διατροφή. 

    Εσπερος μην αγχώνεσαι, ότι και να κάνεις, στο τέλος το παιδί σου θα αποκτήσει μέσες άκρες τις δικές σας διατροφικές συνήθειες. Σαν τα μούτρα μας τα κάνουμε! 

    • Χαχαχα 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @ΑΡΓΚ σ ενα πραγμα εχεις δικιο. Η αλήθεια είναι οτι θεωρώ οτι ολοι ακολουθούν αυτα που λενε οι ομαδες στις οποιες ειναι μελη. Τελικα διαπιστώνω οτι ακομα κ οι φιλες που με εβαλαν στις ομαδες, δεν ακολουθούν τιποτα πιστα ή κ καθολου. Εμενα βεβαια μου εχει δημιουργηθεί ενα μεγαλο αγχος για τις συνθηκες υπνου, τις οθόνες (πραγματα για τα οποία ενίοτε τσακώνομαι με τον αντρα μου), το φαγητο, το savoir vivre στην παιδική χαρά, το αν θα πρέπει το παιδί να επαναλάβει το προνήπιο επειδη γεννηθηκε Δεκεμβρη κ πολλα αλλα κ οντως δεν με βοηθαει ολο αυτο. 

     

    Κατα τ αλλα ομως τοση απενοχοποίηση για γλυκα δεν εχω συναντήσει στο περιβαλλον μου. Δεν ξέρω κανέναν που να δίνει γλυκά σε παιδί κάτω των δυο ετών. Προϊόντα με κρυφη ζαχαρη ή αλατι που εμεις δεν δινουμε, οντως ξερω.

    Αλλα το οτι τα δίνουν άλλοι δεν με επηρεάζει σε κάτι. Αφού κ εμείς επισήμως στο σπίτι δεν τρωμε κατα το δυνατον μη σπιτικές ζύμες, γλυκα, χυμούς κράκερ κλπ, (οι δικες μου παρασπονδίες ειναι κατάλοιπο του παρελθοντος, επισήμως τα εχω αποκηρύξει επομένως δεν υπάρχει λογος να τα δωσω στο παιδι μου. Αν κ οποτε τα φαει απο αλλου ειναι αλλο μελλοντικό θεμα. Γενικα παντως ολο γκρινια ακουω απο γονεις που τα παιδια τους ζητανε τα γλυκα κ τα προτιμουν απο τα φρουτα. Δεν εχω ακουσει κανεναν να λεει οτι δεν πειραζει που τα εμαθε, μαλλον το αντιθετο.

     

     

    Το αρνί στο σπανακορυζο ειναι ισως μπλιαχ αλλα σκεφτηκα οτι οπως το τρωει στο κριθαρακι θα ηταν μια ευκαιρια. Το ψαροζουμο θα αντικαθιστούσα με βελουτε σουπα οπως την τρωμε εμεις αλλα δεν το θελει, τι να κανω. Ειναι το πλησιέστερο σε ψαρι που τρωει αυτη τη στιγμη. Σαν τρελός κανει για τους ζωμους. 

     

    Σημερα παντως εφαγε κοτόπουλακι χωρις να το κρύψω καπου. Ετσι σκετο κ μετα του εδωσα τη συνοδεια. 

     

    Το τρελο σεναριο που ειχα σκεφτει ηταν μηπως δεν θελει κρεας κ ψαρι επειδη τα βλεπει ζωντανά. Τα ψαρια οχι ζωντανά αλλα ολοκληρα στον παγκο του ψαρά ή στο σπίτι πριν μαγειρευτούν! Αλλα μαλλον δεν παιζει κατι προς το παρον γιατι σημερα του ειπα κανονικα οτι εχουμε κοτοπουλο κ το εφαγε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    @ΑΡΓΚ σ ενα πραγμα εχεις δικιο. Η αλήθεια είναι οτι θεωρώ οτι ολοι ακολουθούν αυτα που λενε οι ομαδες στις οποιες ειναι μελη. Τελικα διαπιστώνω οτι ακομα κ οι φιλες που με εβαλαν στις ομαδες, δεν ακολουθούν τιποτα πιστα ή κ καθολου. Εμενα βεβαια μου εχει δημιουργηθεί ενα μεγαλο αγχος για τις συνθηκες υπνου, τις οθόνες (πραγματα για τα οποία ενίοτε τσακώνομαι με τον αντρα μου), το φαγητο, το savoir vivre στην παιδική χαρά, το αν θα πρέπει το παιδί να επαναλάβει το προνήπιο επειδη γεννηθηκε Δεκεμβρη κ πολλα αλλα κ οντως δεν με βοηθαει ολο αυτο. 

     

     

     

    Αν είναι να πάμε με προσωπικές ιστορίες, δεν ξέρω κανέναν, από φίλους, συγγενείς, και γονείς φίλων των παιδιών, που να μην έδινε τα παντα στο παιδί του μετά τον χρόνο. Δεν μιλάω για το τι λένε ότι κάνουν. Για το τι πραγματικά κάνουν. Που το βλέπεις στις παρέες, στα σπίτια, στην παιδική χαρά, στα οικογενειακά τραπέζια. 

    Μπορεί να λέει κανείς "δε δίνω γλυκά" αλλά να εννοεί ότι δεν τα δίνει με το τσουβάλι, και να θεωρεί ότι δεν πιάνεται το πτι-μπερ που θα φάει το παιδί με το γάλα, ή το μέλι στο γιαούρτι το απόγευμα. Παρομοίως το "το παιδί τρώει μόνο σπιτικό φαγητό" μπορεί μια χαρά να σημαίνει ότι εξαιρείται το σουβλάκι που τρώμε μαζί με τους γείτονες κάθε Σαββατόβραδο στην πλατεία, ή οι γιορτές που τρώμε έξω, ή όταν έχουμε καλεσμένους και παίρνουμε πίτσες.

    Το διαδίκτυο, και ακόμη και το τι λέμε σε γνωστούς, δεν είναι πάντα ακριβώς αυτό που ο άλλος ερμηνεύει, και καλές προθέσεις να υπάρχουν.

    15 χρόνια σε παιδικές χαρές, παιδότοπους και σπίτια φίλων, δεν έχω δει ακόμη αυτόν το γονιό που θα προσφέρουν στο ενός έτους παιδί του ένα μπισκότο και θα αρνηθεί. Τώρα μπορεί επειδή ο ίδιος άνθρωπος δεν τα αγοράζει καθημερινα να λέει ότι "δε δίνουμε μπισκότα στο παιδί", δεν είναι ψέματα, απλα υπονοεί το "κατά κανόνα" ;)

    Ούτε γονείς να ζητάνε να επαναλάβει τάξη το υγιές παιδί τους έχω γνωρίσει, ούτε να αγωνιούν για τους τρόπους στην παιδική χαρά. 

    Χρειάζεσαι επαφή με τη μέση μαμά της περιοχής σου, να ηρεμήσεις και εσύ και το παιδί.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δ νομιζω να παίζει αυτό, τα δικά μου κ στο χασάπικο τα εχουν δει κ.συνεχιζουν να τρωνε. Τα περισσότερα παιδιά θα το περάσουν λιγο μεγαλύτερα, σαν την κορη μου πχ, με την κότα-κοτοπουλάκι, τα αυγά κλπ μικρα ζωων

    Υδατανθρακες θα μπορούσαμε να τρώμε κ λιγότερους, αλλα προσπαθώ τουλ να είναι σπιτικα. Όπως κ τα γλυκά μας. Μετα τον χρονο δίνω με μετρο μπισκοτα-κεικ, προτιμώ όχι με ζάχαρη αλλα σιγουρα φαγανε στα δυο. Κ τρωμε γλυκά, οχι καθε μερα. Από τα πιο "περίεργα πράγματα" που μου έχει πει η μεγάλη είναι ότι προτιμα τα σταφύλια από τα γλειφιντζουρια:shock:

    Είχαμε ενημέρωση στον παιδικο, θα έβρισκες μεγάλη παρηγοριά, γτ οι περισσότεροι αγχώνονται που δ τρωνε τπτ τα παιδια τους, κάποια ούτε στο σπιτι, κ πολλα δ μιλάνε. Κ οι περισσότεροι είπαν ότι αποφεύγουν τα γλυκά, αλλα δ τους ενοχλεί κάποιο κέρασμα στο σχολειο πχ

    • Μου αρέσει 1

    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, vicky86 είπε:

    αλλα δ τους ενοχλεί κάποιο κέρασμα στο σχολειο πχ

    ούτε εμένα με ενοχλεί το κέρασμα στο σχολείο. σιγα πια ποςες φορες θα τυχει. γενικα θεωρω αντικοινωνικό να αρνείσαι κερασμα σε γιορτές κ φωνάζω στον αντρα μου να μην λεει οχι οταν του προσφερουν γλυκο, μπορει να μου το δινει εμενα εξαλλου κ οντως καποιες φορες το κανει. Εγω αρνούμαι μονο τις ρυζογκοφρετες που εχουν κατι συναδελφοι στο γραφειο γιατι ειπαμε υγιεινη διατροφη αλλα αυτο το πραγμα μου μοιαζει με χαρτόνι!!! Επισης αρνούμαι τα φρουτα γιατι δν μ αρεσουν! Αλλα τα μπισκοτάκια ως επιβράβευση σε νηπιαγωγεία με ενοχλουν κ με εκπλήσσει οταν ακουω να τα δινουν κ παιδιατροι. Η δικια μας εχει ζελεδακια με βιταμίνη υποτίθεται αλλά παντα μας ρωταει κ έπειδη συνηθως έχουμε κάτι σε φρουτο μαζι λεει καλυτερα να του δωσουμε αυτο. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμένα πάντως τα κεράσματα σε παιδικό και νηπιαγωγείο μου κακοφαίνονται γιατί τα θεωρώ υπερβολικά συχνά. Εμάς κάνουν και γενέθλια μέσα οπότε σχεδόν κάθε εβδομάδα κάποιος γιορτάζει (όνομα ή γέννηση) και κερνάνε γλυκά και χυμούς και επιπλέον μας βάζουν και στην τσάντα για το σπίτι. Αν βάλεις και αυτά που μας δίνουν οι γύρω στην παιδική χαρά και δεν μπορείς να τα αρνείσαι συνέχεια (πατατάκια, μπισκότα, καραμέλες), βάλεις και αυτά που κατά διαστήματα ζητάει και αυτός (κυρίως συσκευασμένους χυμούς), τελικά σχεδόν δεν περνάει μέρα χωρίς να φάει από μία σαβουρίτσα.  Μέχρι τα 3 του που πήγε παιδικό δεν έτρωγε σχεδόν ποτέ τίποτα τυποποιημένο εκτός από τα παιδικά γιαούρτια και τα μπισκότα που μας κέρναγαν στην παιδική χαρά (μάστιγα αυτά τα μπισκότα!). Δεν τα ζήταγε κιόλας. Τώρα βλέπω ότι αρχίζει η κατάσταση και ξεφεύγει (για τα δικά μου δεδομένα). Βέβαια σε σχέση με αυτά που βλέπω γύρω μου ο δικός μου κάνει σχετικά καλή διατροφή. Τρώει όμως και αυτός πολλούς υδατάνθρακες, τους ζητάει. Νομίζω όμως αυτό ότι είναι φυσιολογικό αφού χρειάζεται ενέργεια. Άλλωστε οι υδατάνθρακες είναι στη βάση της διατροφικής πυραμίδας.  

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εκτος απο μια μαμα δλδ που ειπε οτι δίνουν στην μικρή της, άνω των 3,καθε μερα κτ όπως μια καραμέλα, οι υπόλοιποι είπαν όχι κάθε μέρα, αλλά επειδή κ συνηθως κάποιος θα μας προσφερει

    Επειδη στον μικρο τα βαζουν στην τσάντα τουλ τα καθυστερώ λιγο, κ ευτυχως κ η μεγάλη καμια φορα τα φέρνει σπίτι αντί να τα μασουλησει ολα

    Φυσικα κ πλέον είναι σε ηλικία που ζητάνε, αν είναι πρωί η δ φαγανε μεσημερι ξέρουν ότι δ πρόκειται, όσο κ αν ζητάνε. 

    • Μου αρέσει 1

    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, vicky86 είπε:

    Εκτος απο μια μαμα δλδ που ειπε οτι δίνουν στην μικρή της, άνω των 3,καθε μερα κτ όπως μια καραμέλα, οι υπόλοιποι είπαν όχι κάθε μέρα, αλλά επειδή κ συνηθως κάποιος θα μας προσφερει

    Επειδη στον μικρο τα βαζουν στην τσάντα τουλ τα καθυστερώ λιγο, κ ευτυχως κ η μεγάλη καμια φορα τα φέρνει σπίτι αντί να τα μασουλησει ολα

    Φυσικα κ πλέον είναι σε ηλικία που ζητάνε, αν είναι πρωί η δ φαγανε μεσημερι ξέρουν ότι δ πρόκειται, όσο κ αν ζητάνε. 

     

    Είναι άλλο το τι λέμε μπροστά σε άλλους γονείς, και άλλο το τι κάνουμε. 

    Θα το καταλάβετε όταν μεγαλώσουν λίγο τα παιδιά.

    Ξέρετε πόσοι γονείς έχουν "τόσο έξυπνα παιδιά, ιδιοφυία στα μαθηματικά" που τα παιδιά παίρνουν 15 με το ζόρι, "εμένα από τα 5 μόνο του μελετάει, είναι πολύ τακτικό παιδί" και κάθε μεσημέρι βλέπεις το παιδί να μπαίνει στο κέντρο μελέτης, "εμείς το έχουμε μάθει αρχές από μικρό, ποτέ δε λέει ούτε βλάκα κάποιον" και το παιδί το βλέπεις στην πλατεία να ουρλιάζει τα ακατανόμαστα , "τόοσο αυστηρούς κανόνες που μόνο ΣΚ παίζει ηλεκτρονικά μισή ώρα σύνολο" κι ό,τι ώρα μέσα στη βδομάδα και να τύχει να μπει το δικό σου το παιδί Online το άλλο κατά σύμπτωση πάντα είναι εκεί κλπ κλπ. Οι περισσοτεροι γονείς θέλουν να φαίνονται "σωστοί" στους ξένους. Σε παρέες των 2-3 ατόμων, ακούς και βλέπεις μία εντελώς άλλη ιστορία. Στον παιδικό το θέμα είναι το πόσο σωστά τρώει, και τι ωραία μοιράζεται τα παιχνίδια του, μετά τα μαθήματα, οι ικανότητες στα σπορ και η σχέση με τα ηλεκτρονικά.Δε λέω ότι όλοι λένε ψέματα, προς Θεού, αλλά οι περισσότεροι τα φουσκώνουν μπροστά σε κοινό, και συνηθως εγκαταλείπουν τον ανταγωνισμό μετά το Γυμνάσιο. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    On 18/11/2019 at 1:15 ΠΜ, Lenia16 είπε:

    Εσάς έχουν χαλάσει σε όλες τα δόντια σας κ φορατε μασέλα; Μήπως είστε όλες παχύσαρκες; Μήπως από τότε που δοκιμάσατε γλυκό τρώτε τις τουρτες με τα κιλά καθημερινα κ κόψατε το κανονικό φαι; Έχετε μήπως πάθει διαβήτη τύπου 2; Για να ξέρω τι με περιμενει δλδ. Γιατί από ότι φαίνεται είμαι η μόνη που της δίνω κ ετοιμάζομαι για την πυρά 

     

    :) χαχα...πάντως εγώ έχω όλα αυτά μαζί! Πλην της παχυσαρκίας.

    Στη δευτέρα δημοτικού 7 σφραγίσματα και συνέχισα έτσι μέχρι το πανεπιστήμιο, σφραγίσματα επί σφραγισμάτων.

    Τρώω (ή μάλλον έτρωγα) το παγωτό με τα κιλά. Κυριολεκτικά κρατούσα όλο μου το παιδικό χαρτζιλίκι και το κατανάλωνα σε καθημερινή κατανάλωση σοκολατοειδών του περιπτέρου - παρόλα αυτά, δεν μου αρέσουν οι τούρτες.

    Δεν έκοψα το κανονικό φαί, γιατί δεν το έτρωγα ποτέ. Πάντοτε ελάχιστα ίχνη κρέατος και φαϊ θεωρούσα τις πατάτες, το ρύζι, τη ντοματοσαλάτα....αυτά.

    Έπαθα διαβήτη τύπου 2, χωρίς να είμαι παχύσαρκη (και γι'αυτό δεν μου γινόταν διάγνωση νωρίτερα, μιας και οι ενδοκρινολογοι θεωρούσαν ότι είναι ΑΔΥΝΑΤΟ να έχω διαβήτη, αφού δεν είμαι παχυά.

     

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 21/11/2019 at 10:14 ΜΜ, ΑΡΓΚ είπε:

     

     

    Αν είναι να πάμε με προσωπικές ιστορίες, δεν ξέρω κανέναν, από φίλους, συγγενείς, και γονείς φίλων των παιδιών, που να μην έδινε τα παντα στο παιδί του μετά τον χρόνο. Δεν μιλάω για το τι λένε ότι κάνουν. Για το τι πραγματικά κάνουν. Που το βλέπεις στις παρέες, στα σπίτια, στην παιδική χαρά, στα οικογενειακά τραπέζια. 

    Μπορεί να λέει κανείς "δε δίνω γλυκά" αλλά να εννοεί ότι δεν τα δίνει με το τσουβάλι, και να θεωρεί ότι δεν πιάνεται το πτι-μπερ που θα φάει το παιδί με το γάλα, ή το μέλι στο γιαούρτι το απόγευμα. Παρομοίως το "το παιδί τρώει μόνο σπιτικό φαγητό" μπορεί μια χαρά να σημαίνει ότι εξαιρείται το σουβλάκι που τρώμε μαζί με τους γείτονες κάθε Σαββατόβραδο στην πλατεία, ή οι γιορτές που τρώμε έξω, ή όταν έχουμε καλεσμένους και παίρνουμε πίτσες.

    Το διαδίκτυο, και ακόμη και το τι λέμε σε γνωστούς, δεν είναι πάντα ακριβώς αυτό που ο άλλος ερμηνεύει, και καλές προθέσεις να υπάρχουν.

    15 χρόνια σε παιδικές χαρές, παιδότοπους και σπίτια φίλων, δεν έχω δει ακόμη αυτόν το γονιό που θα προσφέρουν στο ενός έτους παιδί του ένα μπισκότο και θα αρνηθεί. Τώρα μπορεί επειδή ο ίδιος άνθρωπος δεν τα αγοράζει καθημερινα να λέει ότι "δε δίνουμε μπισκότα στο παιδί", δεν είναι ψέματα, απλα υπονοεί το "κατά κανόνα" ;)

    Ούτε γονείς να ζητάνε να επαναλάβει τάξη το υγιές παιδί τους έχω γνωρίσει, ούτε να αγωνιούν για τους τρόπους στην παιδική χαρά. 

    Χρειάζεσαι επαφή με τη μέση μαμά της περιοχής σου, να ηρεμήσεις και εσύ και το παιδί.

     

    Κι όμως εμένα μέχρι και 18 μηνών  από γλυκό εκτός σπιτιού είχε φάει μόνο από την τούρτα των γενεθλίων του και στις παιδικές χαρές μπορούσα ακόμα να το ελέγξω να μην πάρει ούτε ένα μπισκότο.   Οχι δεν άφηνα να δίνουν στο χρονιάρικο  μπισκότα.  :rolleyes: Γενικά μέχρι τα 2 είχα καλό έλεγχο, όπου και άρχισε να διεκδικεί πια. Πάντα έπαιρνα μαζί μου βέβαια δικές μου λιχουδιές, όπως κάνω και τώρα αλλά τώρα θα τύχει να φάει στις παιδικές χαρές κανένα μπισκοτάκι κερασμένο, με μέτρο πάντα και σε γενέθλια κλπ είναι ελεύθερος φυσικά, με κάποιους περιορισμούς όμως πχ γαριδάκια, καραμέλες, λουκανικοπιτάκια, κρουασάν, παγωτά εμπορίου (που μόνο παγωτά δεν είναι) ξέρει πως δεν τρώει γιατί παραείναι σαβούρα

    Ναι υπάρχουμε κι εμείς και δεν λέμε ψέματα. :) 

     

    Και μην εξισώνεις βρε ΑΡΓΚ το πτι μπερ με το γιαούρτι και μέλι!! 

    • Μου αρέσει 2

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 27 λεπτά , marakiz είπε:

     

     

    Και μην εξισώνεις βρε ΑΡΓΚ το πτι μπερ με το γιαούρτι και μέλι!! 

     

    Γιατί; Αν ένα παιδί πίνει το πρωί ένα ποτήρι γάλα χωρίς ζάχαρη και φάει μαζί και 2 πτι μπερ, σε τι υστερεί από ένα παιδί που το πρωινο του είναι ένα γιαούρτι με μέλι; Ειλικρινά ποια ακριβώς είναι η διαφορά; Σε βαθμό που να είναι μετρήσιμη; Δεν είναι απαραίτητο το μπισκότο να είναι η πιο σαβούρα μάρκα , δεν είναι όλα με υδρογονωμένα λιπαρά. Kαι είναι άλλο κάθε μέρα, ή το κυκλοφορώ με ένα πακέτο μπισκότο π.χ. για επιβράβευση, και άλλο το δεν τα δαιμονοποιώ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, marakiz είπε:

    φυσικά με κάποιους περιορισμούς όμως πχ γαριδάκια, καραμέλες, λουκανικοπιτάκια, κρουασάν, παγωτά εμπορίου (που μόνο παγωτά δεν είναι) ξέρει πως δεν τρώει γιατί παραείναι σαβούρα

    Μ αρέσει το φυσικά που λες, που φυσικα αποδεικνυεται δεν ειναι τοσο φυσικο για ολους! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Μ αρέσει το φυσικά που λες, που φυσικα αποδεικνυεται δεν ειναι τοσο φυσικο για ολους! 

    Το φυσικά πήγαινε στο ότι είναι  ελεύθερος να τρώει σε γενέθλια αλλα ξέχασα το κόμμα. Το διόρθωσα!

    Και φυσικά να προσθέσω πως δεν θα μπορώ για πάντα να αποφεύγω αυτές τις τροφές,  ίσως όμως όταν δεν στερείται γενικά, να μεγαλώσει και να έχει μάθει να τις αποφεύγει από μόνος του. 


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εγω ανηκω στην κατηγορια που το παιδι μου δεν του αρεσουν τα γλυκα.26 μηνων και δεν τρωει.Αν τυχει να δοκιμασει θα το πεταξει μετα.Μια φορά η μαμα μου του εδωσε να δοκιμασει καλτσουνι και εκανε εμετο!☺☺☺☺

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On ‎21‎/‎11‎/‎2019 at 8:44 ΜΜ, Έσπερος είπε:

    Κατα τ αλλα ομως τοση απενοχοποίηση για γλυκα δεν εχω συναντήσει στο περιβαλλον μου. Δεν ξέρω κανέναν που να δίνει γλυκά σε παιδί κάτω των δυο ετών. Προϊόντα με κρυφη ζαχαρη ή αλατι που εμεις δεν δινουμε, οντως ξερω.

    Αλλα το οτι τα δίνουν άλλοι δεν με επηρεάζει σε κάτι. Αφού κ εμείς επισήμως στο σπίτι δεν τρωμε κατα το δυνατον μη σπιτικές ζύμες, γλυκα, χυμούς κράκερ κλπ, (οι δικες μου παρασπονδίες ειναι κατάλοιπο του παρελθοντος, επισήμως τα εχω αποκηρύξει επομένως δεν υπάρχει λογος να τα δωσω στο παιδι μου. Αν κ οποτε τα φαει απο αλλου ειναι αλλο μελλοντικό θεμα. Γενικα παντως ολο γκρινια ακουω απο γονεις που τα παιδια τους ζητανε τα γλυκα κ τα προτιμουν απο τα φρουτα. Δεν εχω ακουσει κανεναν να λεει οτι δεν πειραζει που τα εμαθε, μαλλον το αντιθετο.

     

    Το ζητούμενο είναι η ισορροπία, ευτυχώς εγώ γύρω μου βλέπω γενικώς ισορροπημένη κατάσταστη όσον αφορά στο φαγητό, στο περιβάλλον μου τουλάχιστον. Οι περισσότεροι δεν θα πάνε φυσικά να αγοράσουν σοκοφρετάκια και καραμέλες να βρίσκονται στο σπίτι όταν έχουν μικρό παιδί, ούτε θα αντικαταστήσουν τα καθημερινά του σνακ με τέτοια εδέσματα, αλλά θα δώσουν σε ένα παιδί 1-1,5 έτους να φάει τούρτα σε πάρτυ γενεθλίων, θα πάρουν μαζί μιράντα στην βόλτα, θα του δώσουν κέικ που τους σερβίρουν στην καφετέρια κλπ. Να πω επίσης ότι σε δεύτερα, τρίτα κλπ παιδιά είναι σχεδόν αναπόφευκτο (ή τέλος πάντως χρειάζεται να είσαι πολύ υπομονετικός και αποφασισμένος για να το αποφύγεις) να φάει το παιδί κάτι περισσότερο "απαγορευμένο", καθώς ακολουθεί τα μεγαλύτερα αδέρφια σε πάρτυ, σπίτια φίλων κλπ.

     

    Τα κεράσματα στο σχολείο είναι ένα θέμα γιατί, όπως ειπώθηκε, από ένα σημείο και πέρα είναι υπερβολικά συχνά. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι ειδικά σε μικρές ηλικίες θα έπρεπε να δίνεται κατεύθυνση από τα σχολεία να στέλνονται κεράσματα συσκευασμένα που διατηρούνται ώστε να καταναλώνονται στο σπίτι, καθώς τα παιδιά είναι ακόμα σε ηλικία που καλώς ή κακώς την ευθύνη της διατροφής την έχουν απολύτως οι γονείς.

     

    Προσωπικά ανήκω στην κατηγορία γονέων που μετά τον χρόνο δεν απέκλεισα τίποτα από την διατροφή. Δεν μου αρέσει το μαγείρεμα και η κουζίνα, θα κάνω τα απαραίτητα για να φάμε και θα φτιάξω κανένα σπιτικό κέικ ή κανένα μάφιν, αλλά μέχρι εκεί...ούτε σπιτικές μπάρες, ούτε ειδικά παρασκευάσματα για σνακ, ούτε σπιτικά κριτσίνια κλπ. Δεν μου φαίνεται γραφικό να το κάνει κανείς, αντιθέτως, εγώ δεν έχω τον χρόνο και την διάθεση, στην κουζίνα περνάω τον μίνιμουμ απαραίτητο χρόνο.

     

    Ωστόσο, ως οικογένεια για σνακ θα φάμε φρούτα, στην βόλτα θα πάρουμε κατά κανόνα μαζί μας μπανάνες και από τον φούρνο θα αγοράσουμε μέχρι κουλούρι Θεσσαλονίκης, παραγγέλνουμε σπανίως φαγητό από έξω και το κυριότερο....έχουμε εντάξει στην ζωή μας την άσκηση, μικροί μεγάλοι.

     

    Κρίνω ότι έχουμε μια ισορροπία, τα παιδιά σαφώς και χαίρονται όταν τους δίνουμε γλυκό, αλλά δεν κάνουν σαν τρελλά. Δεν το στερούνται, ακόμα και κάθε μέρα αν θέλουν, ως επιδόρπιο μετά το φαγητό τους μπορούν να φάνε ένα Kinder ή ένα μπισκοτάκι, δεν μου έχει τύχει ποτέ να τα κυνηγάω να φάνε φρούτα επειδή ζητάνε σοκολάτα, δεν είναι από τα παιδιά που στα πάρτυ θα αφήσουν το φαγητό για να φάνε τα πατατάκια και την τούρτα.

     

    Σαφώς υπάρχουν και περίοδοι πολύ κακής διατροφής, όταν πέθανε ο πατέρας μου ξαφνικά, για έναν μήνα τρώγανε μακαρόνια με τυρί, κουλούρια Θεσσαλονίκης, κοτομπουκιές και μήλα, πέρυσι το καλοκαίρι επί μία εβδομάδα στις διακοπές ο γιος μου έτρωγε μεσημέρι βράδυ μακαρόνια με κιμά με χυμό μήλου, για πρωινό ψωμί με μερέντα και στο ενδιάμεσο παγωτά, ποτέ δεν έχουν δυσκολευθεί να επανέλθουν.

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Λοιπόν κορίτσια χωρίς να κάνω κάτι ιδιαίτερο απο την τελευταια φορα που μιλησαμε, ξαφνικα ξεμπλόκαρε ο μικρος. Ειχα κανει ψαρι μια μερα κ σκεφτομουν οτι αν δεν το φαει θα το κανω μπιφτέκι για απογευματινο, ο αντρας μου ελεγε κριμα το ψαρι να χαραμίστει (είπαμε δεν είναι των πειραματισμών) κ ξαφνικα αφου ειχε μπουκώσει με πατατες, λαχανικα κ σουπα, αρχισε να πασπατευει κ το ψαρι κ ξαφνικα εν ριπή οφθαλμού το καταβρόχθισε μουγκριζοντας απο ευχαριστηση. Κ εχει ξαναφαει κ αλλες φορες με μεγαλη χαρα κ αρχισε κ ποικιλια κρεάτων, με διαφορους τροπους μαγειρεμένα. 

     

    βεβαια βαρεθηκε το γιαουρτι αλλα δεν σκάμε. Τρωει ποτε γιαουρτι, ποτε αυγο, ποτε κατι σαν ντακο αλλα χωρις ντοματα, ποτε μεσημεριανο, κ ετσι εχει μια εναλλαγη το βραδυνο. Λιγο τα σαλατικά θελω να βελτιωθούν τωρα κ ειμαι ευχαριστημενη!!

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Λιγο τα σαλατικά θελω να βελτιωθούν τωρα κ ειμαι ευχαριστημενη!!

    Ήταν μία φάση λοιπόν κ πέρασε! Όλα καλά! Σαλάτες συνέχισε να προσφερεις κ κάποια στιγμή θα δοκιμάσει. Πρόσεχε μόνο το ξύδι ή το λεμόνι να μην είναι παραπάνω από όσο πρέπει. Το λέω γιατί αν ο δικός μου κάνει κακή αρχή με ένα τρόφιμο δεν ξανά δοκιμάζει ή στην καλύτερη περνάν μήνες για να φάει ξανα. 

     

     Τώρα άρχισε ο δικός μου τα ναζια στο φαγητό :

    "δεν θέλω τυρί" που όλα τα τρώει με φέτα!

    "φτιάξε μου καλαμαρια" για βραδυνό?:shock:

    "δεν μου αρέσουν τα μακαρόνια"

    "τι είναι αυτο το πράσινο?" 

     "δεν τρώω τοστ/τραχανα/αρακα κ ας πεινάω μετά!"

     

    Είχε στρώσει το διατροφολογιο του για μήνες και τώρα "καρδιοχτύπω" για το αν θα φάει τελικά! 

     

    Προσπαθώ να μην δίνω παραπάνω εναλλακτικές απ όσες υπάρχουν στο τραπέζι. Μάλλον πρέπει να δίνω το μεσημεριανό στην ώρα του απογευματινου ώστε να καταλάβει πως όποια ώρα κι αν φάει το ίδιο φαγητό έχουμε. Όλο λέω να το κάνω αλλά δεν μπορώ να το εφαρμοσω αυστηρά. Πρέπει όμως γιατί δεν βλέπω άλλη λύση. 

     

     

    Κορίτσια να σας ρωτησω, αν αρνούνται το βραδινό φαγητό τα αφήνετε να πάνε νηστικα για ύπνο ή προσφερετε εναλλακτική ?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα