Recommended Posts

    Το παιδί θελει και το κανακεμα για να χτίσει την αυτόπεποίθηση του, θέλει επίσης να το βάζεις και στη θέση του όταν χρειάζεται,  για να μάθει  τα ορια του.  Δεν χρειάζεται να πας στα άκρα. Εφόσον οι γονείς ειστε ισορροπημένα άτομα, αυτό θα μεταδοθεί και στα παιδιά. Επίσης καμιά φορά η προεφηβεια / εφηβεία σε χτυπάει εξωτερικα  σαν τρενο, οπότε θέλει γενικά μετρο για να μη ξεφύγει η μπάλα. Ας ελπίσουμε ότι θα τα μεγαλωσουμε και θα γίνουν "ομορφοι άνθρωποι" πανω απο όλα.

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, elenip είπε:

     

    Συγνώμη βρε κορίτσια ενώ συμφωνώ μαζί σας, πόσο θεωρείται ότι η θεωρία εφαρμόζεται στην πράξη? Τι πάει να πει εσωτερική ομορφιά? εδώ οι ενήλικες και δεν εστιάζουν στην εσωτερική ομορφιά, θα εστιάσουν τα πεντάχρονα? Το πεντάχρονο θα δει και το ωραίο θα δει και το άσχημο θα δει και το διαφορετικό.

    Εάν το συγκεκριμένο κοριτσάκι δεν διέφερε από το μέσο όρο (εάν δεν διέφερε δεν θα άνοιγε θέμα η κοπέλα) όσο "κήρυγμα" και να πέσει από το σπίτι όταν ο περίγυρος από παιδιά μέχρι δασκάλες δείχνουν συνεχώς τον θαυμασμό πως να κρατηθεί η ισορροπία!

    Ωραία αυτά που λέμε για την εσωτερική ομορφιά αλλά και εμείς όταν κάναμε την πρώτη μας σχέση μάλλον την εξωτερική εμφάνιση κοιτάξαμε πρώτα! Όχι δηλαδή θέλω να μου πει ποια ήταν ερωτευμένη με τον Alice Cooper και όχι με τους Duran Duran στην εφηβεία! 

    Και προφανώς όλα τα πιτσιρίκια στις συναυλίες του Σάκη πάνε για την εσωτερική ομορφιά! :)

    Ειδικα με τα παραδείγματα που αναφέρεις, ναι είμαι η εξαίρεση στον κανονα

    Ποτέ δ μου αρεζε ο ρουβας, κ προτιμουσα κ προτιμω τον Cooper απο τους Duran κ οχι μονο μουσικα:-P

    Πες πες κτ θα μείνει. Κ μονο για τη διαφορετικότητα να μιλήσεις αρκεί. Δ εχω την απαίτηση να κοιτάει τον εσωτερικό κόσμο το 5χρ απλα θα τα έλεγα για να μην φτάσει στο σημείο να κοροϊδέψει κάποιον για την εξ. εμφάνιση η να το παιξει χαριτωμένη για να αποφύγει μια επιπληξη(το να είναι όμορφη, κ να το ξέρει κ να της αρεσει το ωραίο δ το βρίσκω κ κακό. Τα ίδια κ για αγόρι) 

    • Μου αρέσει 2
    • Χαχαχα 1

    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και εγώ στην πλευρά της @Macgyver βρίσκομαι. Προσωπικά όποτε κοιτώ το 2χρονο κοριτσάκι και μου βγαίνει αυθόρμητα η σκέψη ότι είναι όμορφο, δεν το κρατάω για μένα, της το εκφράζω και δεν προτίθεμαι να σταματήσω και όσο μεγαλώνει. Όποτε το νιώθω θα το λέω, όπως από τώρα της λέω πόσο καλό κοριτσάκι είναι όταν πχ. μαζεύει τα παιχνίδια της, ή πόσο έξυπνη είναι όταν φτάχνει σωστά το παζλ. Όπως και να το κάνουμε η ομορφιά είναι προτέρημα, γιατί πρέπει να υποβιβαστεί; Αυτό που θα έκανα προκειμένου να μη μεγαλώσω ένα παιδί νάρκισσο, θα ήταν στις διάφορες συζητήσεις μας,  να βρίσκω ευκαιρίες για να της μιλώ για την ομορφιά της ψυχής, τις αρετές που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος πέρα από την εμφάνιση, την αποδοχή της διαφορετικότητας κτλ. Αντιλαμβάνομαι @Deena την ανάγκη σου να μεγαλωσεις ένα ισορροπημένο παιδί όμως η μη έκφραση θαυμασμού από την πλευρά της μαμάς (τη στιγμή που όλος ο περίγυρος θαυμάζει - και γιατί όχι;) θα μπορούσε κάποια στιγμή  να οδηγήσει τη μικρή στο συμπέρασμα ότι η μαμά δεν την αποδέχεται ή ότι για κάποιο λόγο είναι ανταγωνιστική.

    Ναι λοιπόν είναι όμορφη (να το χαίρεσαι το κουκλί σου) και οφείλει να το ξέρει και να έχει αυτοπεποίθηση. Όλες οι υπόλοιπες αρετές καλλιεργούνται και ευτυχώς το παιδί έχει ισορροπημένη μαμά για να τις διδαχτεί :).

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κι εγώ συμφωνώ με την @Macgyver (αυτό είναι σπανιο!!!!! ως προς τη σημασία του ωραίου στη ζωή μας. το ωραίο είναι μια φιλοσοφική και αισθητική έννοια, από αυτήν την άποψη δεν χρειάζεται πιστεύω να "ενοχοποιείται". Δεν αναφέρομαι τόσο στη φυσική ομορφοα, που είναι θέμα τύχης, οσο στη φροντιδα κ την περιποίηση για μια αισθητικά ομορφη εμφάνιση, με περιποιημένα μαλλια, χερια, ωραια ταιριαστά κ κομψά ρουχα, αξεσουάρ κλπ. Οπως αντιστοιχα μας συγκινει η ομορφιά σε ενα καλοσχεδιασμένο αυτοκινητο, ενα ωραια σερβιρισμένο πιατο, ενα καλαίσθητο σπίτι. Με αυτη την εννοια το λεω. Το κοριτσακι σου καλα κανεις και θες να το μαθεις οτο η ομορφιά της δεν ειναι καποιο προσωπικο επίτευγμα για να επαίρεται, αλλα δεν χρεθαζεται να την κανεις να νιωθει οτι μια ομορφη εμφάνιση ειναι κατι ρηχό, αδιάφορο και απορριπτέο. μπορει να κατευθύνει το ενδιαφερον της για την αισθητικη σε αλλους τομεις οπως να ταιριαζει τα ρουχα της, να διαλέγει το καταλληλο για την περίσταση, να συνδυάζει με αξεσουάρ κλπ.

    • Μου αρέσει 2
    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    13 ώρες πρίν, elenip είπε:

     

    Ωραία αυτά που λέμε για την εσωτερική ομορφιά αλλά και εμείς όταν κάναμε την πρώτη μας σχέση μάλλον την εξωτερική εμφάνιση κοιτάξαμε πρώτα! Όχι δηλαδή θέλω να μου πει ποια ήταν ερωτευμένη με τον Alice Cooper και όχι με τους Duran Duran στην εφηβεία! 

     

     

    χαχχα, εγώ!:mrgreen:

    (ελπίζω να ήταν τυχαίο το παράδειγμα που έφερες).

     

    Το θέμα είναι πως αν πιστεύουμε εμείς οι ίδιοι ότι η εξωτερική εμφάνιση παίζει τόσο μεγάλο ρόλο (είτε αρνητικά είτε θετικά), αυτό θα μεταδώσουμε στα παιδιά.

     

    Νομίζω @Deena ότι συμφωνώ με τον άντρα σου. Κάνεις αυτό που έκανε η μητέρα σου , αλλά από την ανάποδη πλευρά. Αν θέλεις να μην δίνει η κόρη σου σημασία να μην δίνεις ούτε εσύ. Παιδάκι είναι θέλει να μιμηθεί τους μεγάλους, θέλει να παίξει στον καθρέπτη. Πάρτης ότι παιχνίδι θέλει, άστην να πειραματιστεί στο σπίτι, να βαφτεί, να χτενιστεί, να φορέσει τα τακούνια σου. Αλλά διευκρίνησέ της ότι αυτό είναι παιχνίδι. Τα μικρά παιδιά δεν βγαίνουν έξω βαμμένα παρά μόνο στις απόκριες και όταν θα μεγαλώσει εάν της αρέσει θα βάφεται τότε. 

     

     

    13 ώρες πρίν, vicky86 είπε:

    Ειδικα με τα παραδείγματα που αναφέρεις, ναι είμαι η εξαίρεση στον κανονα

    Ποτέ δ μου αρεζε ο ρουβας, κ προτιμουσα κ προτιμω τον Cooper απο τους Duran κ οχι μονο μουσικα:-P

    Πες πες κτ θα μείνει. Κ μονο για τη διαφορετικότητα να μιλήσεις αρκεί. Δ εχω την απαίτηση να κοιτάει τον εσωτερικό κόσμο το 5χρ απλα θα τα έλεγα για να μην φτάσει στο σημείο να κοροϊδέψει κάποιον για την εξ. εμφάνιση η να το παιξει χαριτωμένη για να αποφύγει μια επιπληξη(το να είναι όμορφη, κ να το ξέρει κ να της αρεσει το ωραίο δ το βρίσκω κ κακό. Τα ίδια κ για αγόρι) 

     

    Μπράβο βρε Vicky!:lol:

    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ενδιαφέρον θέμα! Κι εγώ πολλες φορές λέω στη μικρή (5 μηνών) "είσαι πολύ όμορφη" (χωρίς να είναι και τόσο εκθαμβωτικά όμορφη) κ μετά σκέφτομαι αν πρέπει να το περιορίσω όταν αρχίσει να καταλαβαίνει. 

    Η αποψη μου γενικά είναι κάπου στη μέση.Η αισθητική παίζει και για εμένα  μεγάλο ρόλο, πχ μου αρέσει να ασχολούμαι πολύ με συνδυασμούς χρωμάτων και στυλ σε ρούχα (η μαμά μου ας πούμε όταν ήμασταν μικρές μας συνδύαζε μόνο χρώματα κ καθόλου στυλ κ μπορεί να μας έβαζε φούστα με αθλητικά πχ επειδή ταίριαζαν χρωματικά! Ή ένα παντελόνι κοριτσίστικο με μια μπλουζα αγοριστικο του ξαδέρφου μας ) και στο χώρο (έψαξα πολύ το πώς θα διαμορφωθεί κάθε δωμάτιο κ τι διακοσμητικά θα έχει).Το τι είναι όμορφο και καλαίσθητο όμως διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο,όπως και το τι θεωρείται περιποιημενο: όσον αφορα τα ρούχα πχ, εμένα μου φαίνεται ωραίο κ περιποιημενο το να ταιριάζει το χρώμα των αθλητικών σου με της φόρμας σου,αλλά σε κάποια άλλη μπορεί να μην φαίνεται καν περιποιημένο το να φοράει αθλητικά γενικώς.Ή κάποια μπορεί να θεωρεί ότι είναι απεριποιητη αν δεν βαλει make up ή αν έχει αβαφτα νύχια ή δεν έχει φτιαξει τα μαλλιά με το σιδερο η τα έχει στο φυσικό τους χρώμα, ενώ άλλη μπορεί να της αρκεί ως περιποιημένο το να βάλει ένα κραγιόν, να έχει τα νύχια απλώς κομμένα ωραία και το μαλλί φυσικό. Οποτε η ομορφιά με την έννοια της περιποίησης, των καλλυντικών και των ρουχων είναι υποκειμενική. Το ίδιο και όσον αφορά έναν χώρο: άλλος θεωρεί ομορφο το μοντέρνο λοφτ σαλονι, άλλος το εθνικ, άλλος το παραδοσιακό ξύλινο σκαλιστό, άλλος το ρομαντικό, english country κλπ κ άλλος το κλασικό Λουί κενζ! Και αν κάτι σου αρέσει, ασφαλώς και συγχαίρεις αυτόν που έκανε αυτή την επιλογή!

    Όσον αφορά ομως τη φυσική ομορφιά (η οποία όντως πιστεύω ότι είναι αντικειμενική) προβληματίζομαι για το αν χρειάζεται να την παινευουμε, επειδή όπως είπε και η Έσπερος αυτη δεν είναι κάποιο επίτευγμα ή κάποια επιλογη (όπως το στυλ κ η περιποίηση όπως την εννοεί ο καθένας).Είναι ένα τυχαίο γεγονός που σε άλλον έτυχε κ σε άλλον όχι,δεν έκανε κάτι ο φυσικά όμορφος για να είναι όμορφος.

    Επεξεργάστηκαν by little lamb

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να χαίρεσαι την κούκλα σου και τον κούκλο σου! Και βέβαια υπάρχουν παιδιά που ξεχωρίζουν με την ομορφιά τους και μπορώ να καταλάβω τι εννοείς με την αντικειμενική ομορφιά που λες. 

    Νομίζω πως το χειρίζεστε σωστά το θέμα, είναι μικρό το παιδί για να την ''ψωνίσει'' και είναι φυσιολογικό να θέλει να ντύνεται όμορφα, να χτενίζεται και όλα τα σχετικά που κάνουν τα περισσότερα κοριτσάκια.

    Ούσα ένα παιδί που δε θυμάμαι ποτέ να μου λένε ότι είμαι όμορφη, έφτασα να μην πιστεύω καθόλου στον εαυτό μου, αυτοπεποίθηση ανύπαρκτη και συνεσταλμένη όσο δε παίρνει. Το αγαπημένο μου παραμύθι ήταν το ασχημόπαπο για να καταλάβετε πώς ένιωθα. Η αδερφή μου από την άλλη ήταν αυτό το κοριτσάκι που περιγράφεις: καστανά όμορφα μαλλιά, ανοιχτό δέρμα, συνεσταλμένη και αυτή. Τραβούσε τα βλέμματα πολύ περισσότερο από εμένα (ή τουλάχιστον έτσι ένιωθα). Οι γονείς μας μας αντιμετώπιζαν το ίδιο και τις δύο, αλλά εγώ είχα ανάγκη να ακούσω ότι είμαι όμορφη. Τώρα που βλέπω φωτογραφίες από τότε που ήμασταν παιδιά επιτέλους μπορώ να καταλάβω ότι ήμουν και εγώ γλυκούλα και σε κάποιες φάσεις ήμουν και πιο όμορφη από την αδερφή μου. Τότε δε το έβλεπα (ούτε και όταν έγινα ενήλικη)

    Μη φτάνεις στο άλλο άκρο, μη σκεφτεί ούτε μια στιγμή η κόρη σου ότι μόνο η μαμά δε με βρίσκει όμορφη γιατί θα της μείνει, πίστεψέ με! Επίσης μην αφήνεις τους υπόλοιπους να λένε πάρα πολλά για την ομορφιά της μπροστά στο γιο σου γιατί όσο και αν νομίζεις ότι δε τον πειράζει μπορεί κάπου μέσα του να ζηλεύει λίγο (με την καλή έννοια).

    Στη θέση σου θα έλεγα και στα δύο παιδιά μου ότι είναι όμορφα, τρυφερά, καλά, ευγενικά και πανέξυπνα. Θα τους εξηγούσα τις διαφορετικότητες στους ανθρώπους (ότι υπάρχουν κοντοί, ψηλοί, χοντροί, κάποιοι με μεγάλη μύτη, κάποιοι με πανέμορφα μάτια αλλά άσχημα ίσως χείλη κλπ) ότι μπορεί κάποιος να με πει όμορφο αλλά σε κάποιον άλλον να μην αρέσω και όλα αυτά που πραγματικά υπάρχουν. 

     

    Και τέλος συμφωνώ με την Vgian ότι δυστυχώς έχω δει κάποια πανέμορφα παιδάκια εκεί στην προεφηβεία-εφηβεία να αλλάζουν τόσο πολύ που χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους.  Δε νομίζω ότι το παιδί σου θα το πάθει αυτό γιατί το χειρίζεστε σωστά θεωρώ οπότε ακόμα και αν συμβεί , αν λέω, θα το αντιμετωπίσει.

    Πάντως νομίζω ότι όλοι οι άνθρωποι θέλουμε να νιώθουμε όμορφοι όσο και να λέμε ότι η ομορφιά δε παίζει μεγάλο ρόλο...

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, connie08 είπε:

    Να χαίρεσαι την κούκλα σου και τον κούκλο σου! Και βέβαια υπάρχουν παιδιά που ξεχωρίζουν με την ομορφιά τους και μπορώ να καταλάβω τι εννοείς με την αντικειμενική ομορφιά που λες. 

    Νομίζω πως το χειρίζεστε σωστά το θέμα, είναι μικρό το παιδί για να την ''ψωνίσει'' και είναι φυσιολογικό να θέλει να ντύνεται όμορφα, να χτενίζεται και όλα τα σχετικά που κάνουν τα περισσότερα κοριτσάκια.

    Ούσα ένα παιδί που δε θυμάμαι ποτέ να μου λένε ότι είμαι όμορφη, έφτασα να μην πιστεύω καθόλου στον εαυτό μου, αυτοπεποίθηση ανύπαρκτη και συνεσταλμένη όσο δε παίρνει. Το αγαπημένο μου παραμύθι ήταν το ασχημόπαπο για να καταλάβετε πώς ένιωθα. Η αδερφή μου από την άλλη ήταν αυτό το κοριτσάκι που περιγράφεις: καστανά όμορφα μαλλιά, ανοιχτό δέρμα, συνεσταλμένη και αυτή. Τραβούσε τα βλέμματα πολύ περισσότερο από εμένα (ή τουλάχιστον έτσι ένιωθα). Οι γονείς μας μας αντιμετώπιζαν το ίδιο και τις δύο, αλλά εγώ είχα ανάγκη να ακούσω ότι είμαι όμορφη. Τώρα που βλέπω φωτογραφίες από τότε που ήμασταν παιδιά επιτέλους μπορώ να καταλάβω ότι ήμουν και εγώ γλυκούλα και σε κάποιες φάσεις ήμουν και πιο όμορφη από την αδερφή μου. Τότε δε το έβλεπα (ούτε και όταν έγινα ενήλικη)

    Μη φτάνεις στο άλλο άκρο, μη σκεφτεί ούτε μια στιγμή η κόρη σου ότι μόνο η μαμά δε με βρίσκει όμορφη γιατί θα της μείνει, πίστεψέ με! Επίσης μην αφήνεις τους υπόλοιπους να λένε πάρα πολλά για την ομορφιά της μπροστά στο γιο σου γιατί όσο και αν νομίζεις ότι δε τον πειράζει μπορεί κάπου μέσα του να ζηλεύει λίγο (με την καλή έννοια).

    Στη θέση σου θα έλεγα και στα δύο παιδιά μου ότι είναι όμορφα, τρυφερά, καλά, ευγενικά και πανέξυπνα. Θα τους εξηγούσα τις διαφορετικότητες στους ανθρώπους (ότι υπάρχουν κοντοί, ψηλοί, χοντροί, κάποιοι με μεγάλη μύτη, κάποιοι με πανέμορφα μάτια αλλά άσχημα ίσως χείλη κλπ) ότι μπορεί κάποιος να με πει όμορφο αλλά σε κάποιον άλλον να μην αρέσω και όλα αυτά που πραγματικά υπάρχουν. 

     

    Και τέλος συμφωνώ με την Vgian ότι δυστυχώς έχω δει κάποια πανέμορφα παιδάκια εκεί στην προεφηβεία-εφηβεία να αλλάζουν τόσο πολύ που χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους.  Δε νομίζω ότι το παιδί σου θα το πάθει αυτό γιατί το χειρίζεστε σωστά θεωρώ οπότε ακόμα και αν συμβεί , αν λέω, θα το αντιμετωπίσει.

    Πάντως νομίζω ότι όλοι οι άνθρωποι θέλουμε να νιώθουμε όμορφοι όσο και να λέμε ότι η ομορφιά δε παίζει μεγάλο ρόλο...

     

    Δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση ότι η μικρή πιστεύει ότι δεν την βρίσκω όμορφη....είπαμε ότι προσπαθώ να μην πάρουν τα μυαλά της αέρα αλλά όχι ότι δεν της εκφράζω και τον θαυμασμό μου.

     

    Ο γιος μου δεν πιστεύω ότι έχει θέμα (προς το παρόν τουλάχιστον), αν είχα μεγαλύτερο κορίτσι νομίζω ότι θα ήταν λίγο πρόβλημα. Ο ίδιος δεν είναι σε φάση που ασχολείται με την εμφάνισή του, αντλεί όμως μεγάλη αυτοπεποίθηση ότι έχει δυνατό μυαλό και το ξέρει, είναι καλός στο σχολείο, έχει ταλέντο σε ένα συγκεκριμένο άθλημα κ.λπ.

     

    Πάντως όντως θέλω να χαίρεται για την εμφάνισή της, να αντλεί αυτοπεποίθηση από εκεί, όχι όμως μόνο από εκεί. Έχει πολλά χαρίσματα, είναι πολύ καλή φίλη, πολύ εκδηλωτική με τους ανθρώπους που αγαπάει, αγαπάει το σχολείο και θέλει να είναι σωστή στις - προς το παρόν μικρές - σχολικές της υποχρεώσεις, ζωγραφίζει και τραγουδάει πολύ όμορφα, της αρέσει το διάβασμα. Ο περίγυρος ωστόσο - στενός και ευρύτερος - στέκεται πολύ στην εμφάνιση, ενμέρει δικαιολογημένα.

     

    Αυτό που ειπώθηκε παραπάνω ότι δεν κοντρολλάρονται ούτε οι ενήλικες, πόσο σωστό είναι!!! Έχω την αδερφή του πατέρα μου που περάσαμε κάποιες μέρες μαζί της το καλοκαίρι...τί κι αν την παίνευα μπροστά της ότι ξέρει να γράφει το όνομά της, ότι μαθαίνει σκάκι, ότι κάνει ωραίες ζωγραφιές, έλεγε μπροστά στο παιδί "Εγώ λέω να την πας να την φωτογραφίσουν", το άκουγε η μικρή και ξεσηκωνόταν!!!

     

    Τις προάλλες πάντως που πήγα να την πάρω από μια αθλητική δραστηριότητα που κάνει, μου λέει η προπονήτρια "Να την χαίρεστε, προσπαθεί πολύ και είναι πολύ καλό παιδί"....μόνο που δεν την φίλησα την κοπέλα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Deena είπε:

     

    Δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση ότι η μικρή πιστεύει ότι δεν την βρίσκω όμορφη....είπαμε ότι προσπαθώ να μην πάρουν τα μυαλά της αέρα αλλά όχι ότι δεν της εκφράζω και τον θαυμασμό μου.

     

    Ο γιος μου δεν πιστεύω ότι έχει θέμα (προς το παρόν τουλάχιστον), αν είχα μεγαλύτερο κορίτσι νομίζω ότι θα ήταν λίγο πρόβλημα. Ο ίδιος δεν είναι σε φάση που ασχολείται με την εμφάνισή του, αντλεί όμως μεγάλη αυτοπεποίθηση ότι έχει δυνατό μυαλό και το ξέρει, είναι καλός στο σχολείο, έχει ταλέντο σε ένα συγκεκριμένο άθλημα κ.λπ.

     

    Πάντως όντως θέλω να χαίρεται για την εμφάνισή της, να αντλεί αυτοπεποίθηση από εκεί, όχι όμως μόνο από εκεί. Έχει πολλά χαρίσματα, είναι πολύ καλή φίλη, πολύ εκδηλωτική με τους ανθρώπους που αγαπάει, αγαπάει το σχολείο και θέλει να είναι σωστή στις - προς το παρόν μικρές - σχολικές της υποχρεώσεις, ζωγραφίζει και τραγουδάει πολύ όμορφα, της αρέσει το διάβασμα. Ο περίγυρος ωστόσο - στενός και ευρύτερος - στέκεται πολύ στην εμφάνιση, ενμέρει δικαιολογημένα.

     

    Αυτό που ειπώθηκε παραπάνω ότι δεν κοντρολλάρονται ούτε οι ενήλικες, πόσο σωστό είναι!!! Έχω την αδερφή του πατέρα μου που περάσαμε κάποιες μέρες μαζί της το καλοκαίρι...τί κι αν την παίνευα μπροστά της ότι ξέρει να γράφει το όνομά της, ότι μαθαίνει σκάκι, ότι κάνει ωραίες ζωγραφιές, έλεγε μπροστά στο παιδί "Εγώ λέω να την πας να την φωτογραφίσουν", το άκουγε η μικρή και ξεσηκωνόταν!!!

     

    Τις προάλλες πάντως που πήγα να την πάρω από μια αθλητική δραστηριότητα που κάνει, μου λέει η προπονήτρια "Να την χαίρεστε, προσπαθεί πολύ και είναι πολύ καλό παιδί"....μόνο που δεν την φίλησα την κοπέλα!

    Δεν είπα ότι τα κάνεις όλα αυτά που σου είπα, όπως θα διαβάσεις στο ποστ μου γράφω ότι πιστεύω πως το χειρίζεσαι σωστά το θέμα. 

    Εγώ σου είπα για την δική μου εμπειρία και ποιο αποτέλεσμα είχε να μη κάνει η μαμά μου αυτά που κάνεις εσύ. Είμαι σίγουρη (και από τα άλλα ποστ σου που έχεις γράψει κατά καιρούς) ότι ξέρεις πως να το χειριστείς.

    Επισήμανα μόνο για τον γιο σου που μπορεί να μη δείχνει ότι κάτι το ενοχλεί μπορεί όμως να το κρύβει καλά (όπως έκανα και εγώ)... μπορεί και όντως να μη τον νοιάζει βέβαια. Έχε το πάντως στο πίσω μέρος του μυαλού σου και ας σου είναι αχρείαστο.

    Το σίγουρο είναι ότι αν το παιδάκι σου δεν είχε και όλες τις άλλες χάρες που λες (να είναι γλυκό, ευγενικό, έξυπνο) κανείς δε θα έμενε στην ομορφιά του. Γιατί η ομορφιά είναι η πρώτη εντύπωση, μετά έρχονται όλα τα άλλα.

    Εχει μια γνωστή μου ένα κορίτσι που από παιδί ήταν πανέμορφο. Αντικειμενικά! Και όντως έκανε και διαφημίσεις για ρούχα παιδικά. Όμως ήταν (και δυστυχώς παραμένει) τόσο ιδιότροπο παιδί, κακομαθημένο, δύσκολο, με απαιτήσεις που όλοι οι φίλοι ενώ στην αρχή που το είχαμε δει της είχαμε πει πόσο όμορφο είναι το παιδί της και είχαμε πάθει σοκ με την ομορφιά της, όσο το ζούσαμε, ξεχάστηκε η ομορφιά για τα καλά. Όποτε το θυμόμαστε δε λέμε η τάδε με το όμορφο παιδί αλλά η τάδε με το δύσκολο παιδί! 

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Εντάξει κι εγώ που το είπα αυτό το παιδί μου κουκλί το λέω!!!!! :oops: Ίσως βέβαια επειδή είναι αγόρι, ασυνείδητα σκέφτομαι ότι σε κάποια χρόνια δεν θα ασχοληθεί κανείς με την ομορφιά του. 

     

    Γελάω λίγο με το θέμα γιατί πρόσφατα μια μητέρα, όταν τη ρώτησα πού καθεται το παιδί της (γιατί δεν τους έχω μάθει όλους ακόμα), μου είπε ότι είναι ένα πολύ όμορφο ψηλό παιδί σαν εισαγωγή, πριν μου πει πού κάθεται. Αλλά το είπε με έναν τρόπο σαν να αναρωτιόταν, πώς και δεν φρόντισα να μάθω και να συγκρατήσω το όνομα αυτού του καλλονού!!!!

     Χαχαχα....αν είχες την κόρη μου μαθήτρια, αυτό ακριβώς θα σου έλεγε η μάνα μου αν την έστελνα να ενημερωθεί!!!!

    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Άντε καλέ που προβληματίζεσαι που η κόρη σου είναι μια κούκλα. Να την χαίρεσαι και να την καμαρώνεις. Η ομορφιά είναι κι αυτή ένα προσόν που από μόνο του βέβαια δεν κάνει τίποτα ούτε και λέει τίποτα. Τα υπόλοιπα που χρειάζεται να έχει στον χαρακτήρα της θα τα πάρει και με το παραπάνω μιας και είναι σαφές πως εσείς οι γονείς της δεν εστιάζετε εκεί. 

    • Μου αρέσει 2

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Deena είπε:

     Χαχαχα....αν είχες την κόρη μου μαθήτρια, αυτό ακριβώς θα σου έλεγε η μάνα μου αν την έστελνα να ενημερωθεί!!!!

    καλά μας έχει τύχει και μάνα να της λεμε για το άτακτο παιδι της (που και παλι λιγα λεγαμε γιατι την ξερουμε οτι ειναι η ιδια προσβλητική και αγενής οποτε δεν φταει το παιδι) κι εκεινη μας ελεγε ποσο γραμμωμενος ειναι και τι καλες επιδόσεις ειχε στο γυμναστηριο και ευτυχως ημασταν γυμνάσιο γιατι αν ήταν λύκειο μπορεί να μας έλεγε και για επιδόσεις σε άλλα... γήπεδα! 

    • Χαχαχα 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν μπορείς να κάνεις και πολλά. Η ομορφιά είναι ευχή και κατάρα. Θα την καταδιώκει αλλά θα της φέρνει και τύχη σε όλη της τη ζωή, εσύ δεν μπορείς να κάνεις και πάρα πολλά. Σπούδασε την και μάθε την να είναι αξια και να έχει αρχές, όπως θα έκανες σε ότι παιδί και να είχες. Μέχρι εκεί μπορείς να βοηθήσεις και είναι αρκετό. Για μένα δεν είναι και σωστό να τις κόβεις τις κοριτσιστικες χαρές. Και τα καλλυντικά της θα έχει και τα λουσα της και όλα όσα αρέσουν σε ένα κοριτσάκι. Θα της φέρεσαι σα να μην τρέχει τίποτα αλλιώς θα την κάνεις κομπλεξικό. :)

     

    Και φυσικά να μην πέσεις ποτέ στη λούμπα να την ζηλέψεις και να της κόψεις τα φτερά μεγαλώνοντας. Συμβαινει και αυτό ασυνείδητα..

     

     

    Επεξεργάστηκαν by Nefeli2014

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα