Lisbet

Δεύτερη ξένη γλώσσα εξωσχολικά;

    Recommended Posts

    Just now, little lamb said:

    Δεν λέω το αντίθετο! Απλά αυτό που μαθαίνει ευκολότερα είναι η δομή της γλώσσας. Μαθαίνει δηλαδή πιο εύκολα να τη χρησιμοποιεί. Δεν το αμφισβήτησα αυτό. Αυτό που λέω είναι ότι σε μικρή ηλικία δεν έχει αίσθηση του γενικότερου πολιτισμού της αντίστοιχης χώρας.

    Την αίσθηση του γενικότερου πολιτισμού νομιζω την αποκτάς μονάχα με immersion. Να πας να μείνεις στη χώρα. :) όχι; Αυτο ούτως η άλλως δεν εχει να κανει με την εκμάθηση. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Όχι απαραίτητα. π.χ. αν τώρα αρχίσω π.χ. ισπανικά, μπορεί να μην έχω πάει στην Ισπανία, αλλά θα τα "νιώσω" καλύτερα απ'ό,τι αν ξεκινούσα μικρή, αφού ξέρω πράγματα για την Ισπανία. Την ίδια τη γλώσσα όντως μπορεί να τη μάθω δυσκολότερα απ'ό,τι αν τη μάθαινα ως παιδί, όλοι το λένε. Απλά (για εμένα τουλάχιστον) η γλώσσα δεν είναι μια ξερή ξεκομμένη γνώση αλλά ολόκληρο κομμάτι του πολιτισμού (αν θέλουμε όμως απλά την πιστοποίηση ότι ξέρουμε τη γλώσσα τότε προφανώς αλλάζει το πράγμα). Τώρα θυμήθηκα που μου έλεγε μια φίλη μου που έχει σπουδάσει γερμανική φιλολογία, ότι ο κανονικός όρος δεν είναι "γερμανική φιλολογία" αλλά "γερμανολογία" (germanistik - δεν ξέρω πώς γράφεται) επειδή ουσιαστικά σπουδάζουν όλο τον πολιτισμό που συνοδεύει τη γλώσσα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @g1g1 αυτες οι μελετες αναφέρονται στον τυπικο τροπο εκμάθησης γλωσσας μεσα απο μια οργανωμένη εκπαιδευτική διαδικασια; Ή συγκρίνουν την εκμαθηση πριν τα10 μεσω της άμεσης έκθεσης στη γλωσσα (διαμονής σε ξενη χωρα, ξενος παιδαγωγός) με την εκμαθηση σε κανονικο μαθημα; επισης στις μεγαλυτερες ηλικίες συγκρίνουν την πρωτη ξενη γλ που μαθαινει κανεις ή γενικα οποιαδηποτε; Απο περιεργεια ρωταω, δεν αμφισβητώ κατι, απλως μου κανει εντυπωση γιατι βιωματικά εχω την αντίθετη αισθηση απο εμενα κ το περιβαλλον μου (δεν υπολογιζω ομως παιδια που εκτέθηκαν νωρις σε γλωσσα με τροπο αλλο πλην του μαθηματος).

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 5/4/2019 at 8:46 ΜΜ, Lisbet είπε:

    Σαν άνθρωπος μου αρέσουν πάρα πολύ οι ξένες γλώσσες και η εκμάθησή τους ήταν για μένα διασκέδαση κι όχι υποχρέωση. Δε βλέπω όμως να συμβαίνει το ίδιο με τα παιδιά μου, που πάνε και σε άθλημα 3 φορές την εβδομάδα και από μία ακόμα δραστηριότητα ο καθένας. Φοβάμαι να τους φορτώσω. Θα το προσπαθούσαμε αν ήμουν βέβαιη ότι θα τους είναι απαραίτητο το συγκεκριμένο προσόν στο μέλλον, αλλά τώρα δε βλέπω κάτι τέτοιο.

     

    Σορι για το σεντόνι...τι λέτε βρε κορίτσια για όλα αυτά;

     

    Κρατάω αυτά από το σεντόνι.

     

    Θα κατεύθυνα το παιδί μου να μάθει μια ξένη γλώσσα που του αρέσει, χωρίς να το πιέζω και χωρίς να σκέφτομαι μεταπτυχιακά, επαγγελματική αποκατάσταση. μεταναστεύσεις. Σε κάθε παιδί ακολουθώ το δρόμο που χαράζει το ίδιο, ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του, τις ανάγκες του, τις επιδόσεις του, τις κλίσεις του κτλ. Δεν του χαράζω εγώ το δρόμο σκεπτόμενη όλα αυτά που προανέφερα. Ούτε βιάζομαι να πάρει κάποιο πτυχίο ξένων γλωσσών σε συγκεκριμένη τάξη. Ποιο το νόημα πχ να πάρει κάποιο παιδί το Lower στην Β Γυμνασίου και όχι στην Β΄Λυκείου;

     

     

     

    • Μου αρέσει 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, erin0000 είπε:

    Θα κατεύθυνα το παιδί μου να μάθει μια ξένη γλώσσα που του αρέσει, χωρίς να το πιέζω και χωρίς να σκέφτομαι μεταπτυχιακά, επαγγελματική αποκατάσταση. μεταναστεύσεις. Σε κάθε παιδί ακολουθώ το δρόμο που χαράζει το ίδιο, ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του, τις ανάγκες του, τις επιδόσεις του, τις κλίσεις του κτλ. Δεν του χαράζω εγώ το δρόμο σκεπτόμενη όλα αυτά που προανέφερα. Ούτε βιάζομαι να πάρει κάποιο πτυχίο ξένων γλωσσών σε συγκεκριμένη τάξη. Ποιο το νόημα πχ να πάρει κάποιο παιδί το Lower στην Β Γυμνασίου και όχι στην Β΄Λυκείου;

     

    Γενικά συμφωνώ. Δεν έχουν όλα τα παιδιά τα ίδια ενδιαφέροντα ούτε είναι απαραίτητο ότι θέλουν όλα να μεταναστεύσουν ή να κάνουν μεταπτυχιακά  ή ακόμα και να σπουδάσουν. Θέλει μια ισορροπία ανάμεσα στο να προσφέρουμε εφόδια ή καλύτερα ερεθίσματα και το να μην πιέσουμε τα παιδιά προδιαγράφοντας ένα μέλλον χωρίς να βλέπουμε τι τα ενδιαφέρει. 

     

    Δεν έχει  κάποιο ιδιαίτερο νόημα πότε θα πάρει το lower ή το proficiency ή το sorbonne ή όποιο άλλο. Δεν έχει δηλαδή κάποιο γενικό νόημα για όλα τα παιδιά. Αυτό το βλέπεις ανάλογα με το παιδί σου, τα ενδιαφέροντα, τις ικανότητες, τη διαχείριση χρόνου, τις άλλες δραστηριότητες κλπ. Βέβαια έστω ένα χαρτί ικανοποιητικού επιπέδου για τα Αγγλικά καλό είναι να το εξασφαλίσει το κάθε παιδί τελειώνοντας το Λύκειο. Εγγώ γι αυτό υποστηρίζω το ιδιαίτερο, για΄τι μπορείς να ακολουθήσεις το ρυθμό του παιδιού και να το προχωρήσεις αργά ή γρήγορα ανάλογα με τις ανάγκες ή τον διαθέσιμο χρόνο.Κάποια παιδιά ας πούμε παίρνουν φόρα μετά το Γυμνάσιο, είτε γιατί ώρίμασαν τότε, είτε γιατί πριν μπορεί για παράδειγμα να είχαν εστιάσει σε κάποιο άθλημα και μετά να αφιερωσουν χρόνο σε κάτι άλλο. Άλλα παιδιά μπορεί από νωρίς να έχουν βλέψεις και να θέλουν το Λύκειο ελεύθερο για προετοιμασία. Αυτά δεν μπορείς να τα προαποφασίσεις και μάλιστα ερήμην τους!

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




     @little lamb @Chrysoum πόσο μα πόσο συμφωνώ μαζί σας. Όντως το Proficiency δεν είναι για παιδιά 15-16 ετών, δύσκολες έννοιες που ούτε στα ελληνικά δε μπορούσαμε να τα διαχειριστούμε. Και όταν στα 20  βγαίνουν εξωτερικό δε μπορούν ούτε να μιλήσουν. Πηρα το lower γ γυμνασίου και έδωσα για Proficiency β λυκείου (πάντα για cambride μιλάω, στην εποχή μας δίνανε για το αμερικάνικο μόνο αυτοί που δεν ήταν καλοί και απλά θέλανε το χαρτί).  Δε το πήρα και σταμάτησα τις προσπαθειες επειδή ξεκινούσα προετοιμασία για πανελλήνιες. Στα 25 έκανα μαθήματα για λίγους μηνες και πηρα πανεύκολα το Advanced. 

    Στο παιδί μου δεν έχω σκοπό να να το πιέσω για Proficiency, αντιθέτως θα το αποτρέψω, δε του χρειάζεται το χαρτί πιστεύω σε κάτι. Να διδάξεις πλέον δε μπορείς με αυτό (και είναι λογικότατο!) μόνο μόρια στο δημόσιο που δε νομίζω μέχρι τότε να το ενδιαφέρει. Αν του αρεσουν πολύ μπορεί να πάρει το Advanced, μόνο όμως αν το θέλει το ίδιο. Έτσι και αλλιώς αν είναι να πάει να σπουδάσει έξω χρειάζεται ειδικές πιστοποιησεις που το proficiency δε καλύπτει. Άσε που έχουν βγει ένα σωρό που ούτε ξέρω τα ονομάτα τους... ποιος ο λόγος να δίνουν για αυτά τα πτυχία τα παιδιά δεν έχω καταλάβει.  

     

    Ξένη γλώσσα ξεκίνησε φέτος στο σχολείο και πάει πολύ καλά. Βοηθάω λίγο όσο μπορώ αλλά γενικά έχουν καλή δασκάλα και τους έχουν μάθει αρκετά. Δε σκέφτομαι να της ξεκινήσω δεύτερη γλώσσα, ας κάνει το άθλημα της και αν θέλει πιο μεγάλη μπορεί να ξεκινήσει (αφού θα έχει κατασταλάξει σε τι της αρέσει και τι χρειάζεται) . Αν μου το ζητησει όμως το ίδιο το παιδί τότε θα προσπαθησω πάρα πολύ να ξεκινησει την γλώσσα που θέλει.  

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

     Βέβαια έστω ένα χαρτί ικανοποιητικού επιπέδου για τα Αγγλικά καλό είναι να το εξασφαλίσει το κάθε παιδί τελειώνοντας το Λύκειο.

     

    Ως εκεί ναι. Συμφωνώ.

     

    Εγώ πήρα το Lower κάποια στιγμή ως μαθήτρια (δεν θυμάμαι πότε ακριβώς), μετά σταμάτησα και πήρα το Proficiency και ξεκίνησα και άλλες γλώσσες, μετά τα 18. 

     

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, erin0000 είπε:

     

    Ως εκεί ναι. Συμφωνώ.

     

    Εγώ πήρα το Lower κάποια στιγμή ως μαθήτρια (δεν θυμάμαι πότε ακριβώς), μετά σταμάτησα και πήρα το Proficiency και ξεκίνησα και άλλες γλώσσες, μετά τα 18. 

     

     

     

    Εγώ έχω μόνο μια επιφύλαξη γιατί ξέρω πολλούς που με το Proficiency ζορίστηκαν μετά. Αλλα για τις άλλες γλώσσες, πιστεύω ότι μετά τα 18 τις μαθαίνεις συνειδητοποιημένος, ξέρεις γιατί τις επέλεξες (από ανάγκη ή από περιέργεια) και ξέρεις πόσο σε παίρνει να προχωρήσεις και πού να εστιάσεις. Και φυσικά είμαι φαν του ιδιάιτερου ή του μικρού γκρουν που να είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τον χρόνο σου!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

    Το ιδιαίτερο έχει αυτά τα πλεονεκτήματα αλλά δεν είναι τόσο ευχάριστο σαν διαδικασία.

    Κάποια στιγμή όταν επέστρεψα από Γαλλία είπα να συνεχίσω τα γαλλικά επειδή είχα μόνο β2 ενώ μιλούσα πλέον πολύ καλύτερα κ σκεφτόμουν ότι είναι κρίμα να μην έχω αντίστοιχο χαρτί. Έκανα ιδιαίτερο και βαριόμουν ελεεινά! (τελικά σταμάτησα κιόλας γιατί έφυγα για περιστασιακές δουλειές σε άλλες πόλεις κι έτσι δεν προχώρησα ποτέ). Παράλληλα λοιπόν με το ιδιαίτερο των γαλλικών έκανα βουλγάρικα ομαδικώς (ήμασταν 5, μέχρι την τρίτη χρονιά βέβαια μείναμε 2) και μου άρεσε πολύ περισσότερο! Το ιδιαίτερο μου φαινόταν αγγαρεία και κάπως διεκπεραιωτικό.

    Μπορεί να είναι χαζό και αστείο αλλά είμαι γενικά τύπος που μου αρέσει η φάση "μάθημα-σαν σχολείο-καινούργια τετράδια κ "σχολικά είδη" (ντοσιέ, φάκελοι και τέτοια)-καινούργια μολύβια, χρωματιστά στυλό για εκφωνήσεις ασκήσεων (που τις αντιγράφω ολογράφως, χαχα)-καινούργια δραστηριότητα από το μηδέν-καινούργια σχολική χρονιά κλπ κλπ κλπ" κ νομίζω στο ιδιαίτερο δεν το "ζεις" τόσο!

    Ακόμα και στο πανεπιστήμιο ήμουν σε τέτοια φάση με όλο τον "εξοπλισμό" οργανωμένο, χαχα! Στα δε βουλγάρικα που ήταν το "καινούργιο κοσκινάκι" εἰχα πάρει τετράδια κόκκινο και πράσινο (τα χρώματα της Βουλγαρίας) και αντίστοιχα στυλό για τις εκφωνήσεις. (Φαντάζομαι θα γελάτε τώρα)

    Επεξεργάστηκαν by little lamb
    • Μου αρέσει 1
    • Χαχαχα 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, erin0000 είπε:

     

    Κρατάω αυτά από το σεντόνι.

     

    Θα κατεύθυνα το παιδί μου να μάθει μια ξένη γλώσσα που του αρέσει, χωρίς να το πιέζω και χωρίς να σκέφτομαι μεταπτυχιακά, επαγγελματική αποκατάσταση. μεταναστεύσεις. Σε κάθε παιδί ακολουθώ το δρόμο που χαράζει το ίδιο, ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του, τις ανάγκες του, τις επιδόσεις του, τις κλίσεις του κτλ. Δεν του χαράζω εγώ το δρόμο σκεπτόμενη όλα αυτά που προανέφερα. Ούτε βιάζομαι να πάρει κάποιο πτυχίο ξένων γλωσσών σε συγκεκριμένη τάξη. Ποιο το νόημα πχ να πάρει κάποιο παιδί το Lower στην Β Γυμνασίου και όχι στην Β΄Λυκείου;

     

     

     

     

    Στο επαγγελματική αποκατάσταση θα διαφωνήσω. Και δεν εννοώ το να αποκτησει ένα χαρτί, ή καν μεταπτυχιακά κλπ. Αλλά τουλάχιστον Αγγλικά να μην ξέρεις όντας Έλληνας, δυστυχώς περιορίζει πιθανότατα τη μελλοντική σου επαγγελματική αποκατάσταση τραγικά. Και την προσωπική σου ζωή θα έλεγα πλέον, λόγω αδυναμίας χρήσης π.χ. του διαδικτύου σε κάποιο βαθμό. Ανεξάρτητα από το αν το παιδί θα γίνει γιατρός, μηχανικός, υπάλληλος σε ξενοδοχείο ή μουσικός, είναι πραγματικά ελάχιστες οι δουλειές που δε βοηθήσει (ως θα είναι απαραίτητη) η γνώση τουλάχιστον μίας ξένης γλώσσας. Το οποίο επαναλαμβάνω καμία σχέση δεν έχει με το πτυχίο.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

    Θα συμφωνήσω με ΑΡΓΚ. Τα αγγλικά ειναι βασική εκπαίδευση πλέον. Σε οτιδήποτε κανεις ως επάγγελμα...γι αυτο το λόγο καλύτερα απο νωρίς. Δεν με ενδιαφέρουν τα πτυχία. Δεν λένε απολύτως τίποτα. Απλα μια ένδειξη επιπέδου ειναι. 

     

    Θε συμφωνήσω επίσης και με τα ιδιαίτερα. Ειδικά σε παιδια μπορει να καταντήσουν βαρετά. 

     

    Δευτερη ξένη γλώσσα οκ καλο ειναι να ξέρει κάποιος, εκεί ναι, θα το αφήσω στο παιδί να διαλέξει ποτε και ποια.

    Επεξεργάστηκαν by g1g1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να διευκρινίσω πως παρόλο που το ιδιαίτερο το βρήκα βαρετό για τον εαυτό μου, για το παιδί θα αμφιταλαντευόμουν, επειδή τα χρόνια αγγλικών σε φροντιστήριο (και οι ώρες ανά εβδομάδα) μου φαίνονται υπερβολικά πολλά (το είχα γράψει και παραπάνω, έκανα από Β' Δημοτικού ως Β' Γυμνασίου για lower). Νομίζω θα το ξεκινούσα γύρω στην Δ'-Ε' με ιδιαίτερο (που πάλι Β'-Γ' γυμνασίου θα έφτανε lower λογικά) και με την ελπίδα να μην το θεωρήσει βαρετό... Ίσως μαζί με κάποιο άλλο παιδάκι ή αδελφάκι αν είχαν μέχρι 2 χρόνια διαφορά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Στο επαγγελματική αποκατάσταση θα διαφωνήσω. Και δεν εννοώ το να αποκτησει ένα χαρτί, ή καν μεταπτυχιακά κλπ. Αλλά τουλάχιστον Αγγλικά να μην ξέρεις όντας Έλληνας, δυστυχώς περιορίζει πιθανότατα τη μελλοντική σου επαγγελματική αποκατάσταση τραγικά. Και την προσωπική σου ζωή θα έλεγα πλέον, λόγω αδυναμίας χρήσης π.χ. του διαδικτύου σε κάποιο βαθμό. Ανεξάρτητα από το αν το παιδί θα γίνει γιατρός, μηχανικός, υπάλληλος σε ξενοδοχείο ή μουσικός, είναι πραγματικά ελάχιστες οι δουλειές που δε βοηθήσει (ως θα είναι απαραίτητη) η γνώση τουλάχιστον μίας ξένης γλώσσας. Το οποίο επαναλαμβάνω καμία σχέση δεν έχει με το πτυχίο.

     

    Διευκρίνησα μετά ότι τα αγγλικά τα θεωρώ και εγώ απαραίτητα. Χωρίς όμως να με ενδιαφέρει εάν θα πάρει πτυχίο στην Β΄Γυμνασίου ή στην Β΄Λυκείου.

     

    Για τη δεύτερη ξένη γλώσσα θα άφηνα το παιδί να διαλέξει ποια γλώσσα του αρέσει περισσότερο -και εφόσον έχει έφεση- χωρίς πχ να το παροτρύνω να κάνει συγκεκριμένη γλώσσα θεωρώντας ότι θα έχει καλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση αργότερα.

     

    18 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Εγώ έχω μόνο μια επιφύλαξη γιατί ξέρω πολλούς που με το Proficiency ζορίστηκαν μετά. Αλλα για τις άλλες γλώσσες, πιστεύω ότι μετά τα 18 τις μαθαίνεις συνειδητοποιημένος, ξέρεις γιατί τις επέλεξες (από ανάγκη ή από περιέργεια) και ξέρεις πόσο σε παίρνει να προχωρήσεις και πού να εστιάσεις. Και φυσικά είμαι φαν του ιδιάιτερου ή του μικρού γκρουν που να είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τον χρόνο σου!!!

     

    Όλα σχετικά είναι ως προς τη δυσκολία που θα αντιμετωπίσει κάποιος.

     

    Εγώ είμαι φαν του μικρού γκρουπ. Το ιδιαίτερο είναι ίσως για μεγαλύτερες ηλικίες. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    Καλημέρα κορίτσια. Πολύ έχω προβληματιστεί με όλη αυτή τη συζήτηση...ειδικά με το Proficiency Cambridge versus Michigan :-?

     

    Εξηγώ το σκεπτικό μου: αν είναι το παιδί να κάνει μόνο μία ξένη γλώσσα, δλδ τα αγγλικά, τουλάχιστον ας πάρει την ανώτατη δυνατή πιστοποίηση, που θα το καλύπτει στα περισσότερα μελλοντικά σενάρια, τώρα που είναι σχετικά άνετο ακόμα με το διάβασμα του σχολείου. Με αυτή τη λογική είμαι κατά του να αφήνεις τα πτυχία των ξένων γλωσσών για τη Β λυκείου και μετά (για τη φίλη που ρώτησε). Σε εκείνη τη φάση το παιδί λογικά θα θέλει να αφοσιωθεί στις πανελλήνιες, οπότε, από πτυχία ξένων γλωσσών, ό,τι κάνει το πολύ πολύ μέχρι τον Ιούνιο της Α Λυκείου. Αν δεν τα καταφέρει, ας μετατεθεί η προσπάθεια για τα φοιτητικά έτη, δε χάθηκε κι ο κόσμος.

     

    Γι' αυτό λέω να το ξανασυζητήσω με την καθηγήτρια του μεγάλου, μήπως και τον στριμώξουμε λιγο παραπάνω και κάνουμε μια προσπάθεια και για το Cambridge. Ήδη του έκανα κουβέντα, μήπως δώσει και για κάποιο πτυχίο στα γερμανικά, μια που τα διδάσκεται στο σχολείο, αλλά δε θέλει...σε αυτό αποφάσισα να μην επιμείνω. 

     

    Όσο για τον μικρό, που στάθηκε και η αφορμή να ανοίξω το θέμα, θα τον αφήσω κι αυτόν του χρόνου να έρθει σε μια πρώτη επαφή με τα γερμανικά στην πέμπτη δημοτικού κι από την έκτη, βλέποντας και κάνοντας. 

     

    Να αναφέρω εδώ ότι ο μεγάλος κάνει ιδιαίτερα, αφού δοκιμάσαμε το φροντιστήριο και δε μας πήγε καλά και ο μικρός πάλι ιδιαίτερα, αλλά μαζί με τον κολλητό του. Είναι καθαρά θέμα πώς αποδίδει κανείς. Προσωπικά απεχθάνομαι τα ιδιαίτερα, με πιάνει αφόρητη ανία και νύστα. Θέλω λαό γύρω μου! :P Νομίζω πως τα μικρά γκρουπάκια των 2-3 ατόμων είναι καλή επιλογή, αρκεί να βρίσκονται τα παιδιά στο ίδιο, γενικά, επίπεδο.

     

     


    CnYdp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τώρα θα πω κάτι που θα ταράξει λίγο τα νερά... Βλέπω ότι αντιμετωπίζουμε το θέμα σαν να πρόκειται για μεγάλους που διαβάζουν συνειδητά και ώριμα για να δώσουν να πάρουν το όποιο πτυχίο, και λέμε να μην τα έχουν όταν θα δίνουν πανελλήνιες, λες και θα δείξουν την τρομερή αφοσίωση στο διάβασμα των αγγλικών και θα τους αποσυντονίσει από άλλα! Προσωπικά θυμάμαι ότι δεν ήμασταν καθόλου έτσι, πηγαίναμε λίγο στον αυτόματο απλώς από συνήθεια που κάναμε τόσα χρόνια αγγλικά. Θυμάμαι συγκεκριμένα ότι στην τάξη για lower και advanced ήμασταν δύο κορίτσια, που είμαστε φίλες ακόμη (Β' και Γ' γυμνασίου τότε) που μας άφηνε ο δάσκαλος μόνες στην τάξη να γράψουμε παλιά τεστ, εμείς πιάναμε την κουβέντα για οτιδήποτε άσχετο, τα λύναμε μαζί, οι εκθέσεις γίνονταν εντελώς διεκπεραιωτικά απλά για να μην πάμε αδιάβαστες, το λεξιλόγιο το διαβάζαμε λίγο πριν το μάθημα κλπ κλπ! Καμία συνειδητοποίηση και ωριμότητα μελέτης! (παρόλο που και οι δύο ήμασταν μαθήτριες του 19 στο σχολείο και πολύ καλές στα αγγλικά)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    @little lamb εγώ έχω πολύ διαφορετική εμπειρία ως μαθήτρια...εξ ου και οι εξαιρετικές επιδόσεις που ακολούθησαν. ;-) Γι' αυτό λέω...αν το πήρα εγώ το Cambridge με Β, στα 15 μου, εκείνα τα χρόνια, μια χαρά μπορεί να το πάρει κι ο γιος μου, τώρα που, από ό,τι ακούω, έχουν ψιλοχαλαρώσει κάπως τα πράγματα. Απλά θέλει παραπάνω προσπάθεια. Είπαμε να μην τα πιέζουμε, είμαι πολύ κατά αυτής της λογικής, αλλά να μη φτάσουμε να φοβόμαστε να ανεβάσουμε το πήχυ για το οτιδήποτε...γιατί μπορεί να μας γυρίσει μπούμπεραγκ και η πολύ χαλαρότητα, θεωρώ.

    • Μου αρέσει 1

    CnYdp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Προσωπική μου άποψη, αν είναι να κάνει δύο γλώσσες μισές ας κάνει μια ολοκληρωμένη. Το επίπεδο proficiency ουδεμία σχέση έχει με το lower. Κ σίγουρα μέχρι τέλος της α λυκείου να έχει ξεμπερδεψει. Για το εξωτερικό όντως χρειάζονται άλλες πιστοποιήσεις αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι το proficiency δε μετράει πουθενά, δεν το έχω ψάξει. Αν έχοντας proficiency χρειαστεί κάτι επιπλέον θα είναι απείρως πιο εύκολο να το αποκτήσει. Πλέον χωρίς την ανώτερη πιστοποίηση στα αγγλικά ακόμη κ πυρηνικός φυσικός να έχεις τελειώσει δεν πας πουθενά. Αν θέλει στο πανεπιστήμιο ή κ αργότερα μπορεί να ασχοληθεί κ με δεύτερη κ με τρίτη γλώσσα. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Lisbet είπε:

    @little lamb εγώ έχω πολύ διαφορετική εμπειρία ως μαθήτρια...εξ ου και οι εξαιρετικές επιδόσεις που ακολούθησαν. ;-) Γι' αυτό λέω...αν το πήρα εγώ το Cambridge με Β, στα 15 μου, εκείνα τα χρόνια, μια χαρά μπορεί να το πάρει κι ο γιος μου, τώρα που, από ό,τι ακούω, έχουν ψιλοχαλαρώσει κάπως τα πράγματα. Απλά θέλει παραπάνω προσπάθεια. Είπαμε να μην τα πιέζουμε, είμαι πολύ κατά αυτής της λογικής, αλλά να μη φτάσουμε να φοβόμαστε να ανεβάσουμε το πήχυ για το οτιδήποτε...γιατί μπορεί να μας γυρίσει μπούμπεραγκ και η πολύ χαλαρότητα, θεωρώ.

     

    Ναι δεν λέω να είναι χαλαρά! Απλά το βλέπουμε κάπως σαν ότι για να δώσει για πτυχίο ξένης γλώσσας θα διαβάζει εντατικά όπως για πανελλήνιες π.χ. Αυτό το βλέπω σε ενήλικες που όντως διαβάζουν έτσι για ξένη γλώσσα, αλλά, κρίνοντας από την εμπειρία μου ως μαθήτρια, ένα παιδί σχολικής ηλικίας δεν νομίζω ότι διαβάζει έτσι (όσο καλός μαθητής κι αν είναι) και το κάνει απλά από συνήθεια αυτόματα. Προφανώς υπάρχουν και εξαιρέσεις και μάλλον ήσουν μία από αυτές!

     

    Just now, Lenia16 είπε:

    Πλέον χωρίς την ανώτερη πιστοποίηση στα αγγλικά ακόμη κ πυρηνικός φυσικός να έχεις τελειώσει δεν πας πουθενά.

     

    Δεν είμαι σίγουρη ότι συμβαίνει αυτό. Ο άντρας μου που δουλεύει σε ιδιωτικές εταιρείες (και έχει αλλάξει αρκετές), ουδέποτε του έχει ζητηθεί να δείξει πιστοποίηση ξένης γλώσσας. Απλά γράφει στο βιογραφικό κάτι σαν "άριστη γνώση", "καλή γνώση", "βασική γνώση" κλπ. Σε συνεντεύξεις σίγουρα δεν το ζητάνε αλλά και όπου έχει προσληφθεί δεν ζήτησαν ποτέ να τα δουν πριν τον πάρουν (επειδή θεωρείται ότι θα φανεί πάνω στη δουλειά τι γνωρίζεις κ δεν μπορεί κανείς να δηλώσει ψέματα ότι ξέρει ενώ δεν ξέρει). Βέβαια είναι όλο το βιογραφικό στα αγγλικά και γενικά στις εταιρείες που ήταν μιλούσαν αγγλικά, ήταν υπεύθυνος για διεθνή θέματα και όλα αυτά φαίνονται στην προϋπηρεσία οπότε μπορεί γι΄αυτό να μην τα ζητάνε, να το θεωρούν δεδομένο, τι να πω. Πάντως δεν έχει proficiency και δηλώνει άριστη γνώση (γιατί όντως είναι) και στα γαλλικά δεν έχει χαρτί αλλά επίσης έχει (και δηλώνει) άριστη γνώση γιατί σπούδασε σε γαλλικό πανεπιστήμιο (αυτό ισχύει και στο δημόσιο, αν έχεις σπουδάσει το εξωτερικό σου αναγνωρίζεται αυτόματα επίπεδο proficiency στην αντίστοιχη γλώσσα).

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @lisbet συμφωνω με αυτό που λες. Αν  πήραμε εμείς πτυχία Cambridge τότε, χωρίς καμία βοήθεια από γονείς , μια χαρά μπορούν και τα παιδιά μας τώρα που και πιο εύκολα είναι και έχουν εμάς αν χρειαστούν επιπλέον βοήθεια.

    Αν είναι να κάνει μία γλώσσα, ας την κάνει σωστά και ας πάρει το σωστό πτυχίο, που μιας και μιλάμε για αγγλικά αυτό είναι του Cambridge.

    Θα είμαι πολύ ευχαριστημένη αν πάρει και το Advanced , για παραπάνω δεν νομίζω ότι χρειάζεται (καθαρά προσωπική γνώμη)

    ή μπορεί να κάνει μαθήματα επιπέδου proficiency χωρίς όμως το άγχος των εξετάσεων, απλά για να ανεβάσει το επίπεδο του

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)
    Just now, little lamb είπε:

     

    Ναι δεν λέω να είναι χαλαρά! Απλά το βλέπουμε κάπως σαν ότι για να δώσει για πτυχίο ξένης γλώσσας θα διαβάζει εντατικά όπως για πανελλήνιες π.χ. Αυτό το βλέπω σε ενήλικες που όντως διαβάζουν έτσι για ξένη γλώσσα, αλλά, κρίνοντας από την εμπειρία μου ως μαθήτρια, ένα παιδί σχολικής ηλικίας δεν νομίζω ότι διαβάζει έτσι (όσο καλός μαθητής κι αν είναι) και το κάνει απλά από συνήθεια αυτόματα. Προφανώς υπάρχουν και εξαιρέσεις και μάλλον ήσουν μία από αυτές!

     

     

    Δεν είμαι σίγουρη ότι συμβαίνει αυτό. Ο άντρας μου που δουλεύει σε ιδιωτικές εταιρείες (και έχει αλλάξει αρκετές), ουδέποτε του έχει ζητηθεί να δείξει πιστοποίηση ξένης γλώσσας. Απλά γράφει στο βιογραφικό κάτι σαν "άριστη γνώση", "καλή γνώση", "βασική γνώση" κλπ. Σε συνεντεύξεις σίγουρα δεν το ζητάνε αλλά και όπου έχει προσληφθεί δεν ζήτησαν ποτέ να τα δουν πριν τον πάρουν (επειδή θεωρείται ότι θα φανεί πάνω στη δουλειά τι γνωρίζεις κ δεν μπορεί κανείς να δηλώσει ψέματα ότι ξέρει ενώ δεν ξέρει). Βέβαια είναι όλο το βιογραφικό στα αγγλικά και γενικά στις εταιρείες που ήταν μιλούσαν αγγλικά, ήταν υπεύθυνος για διεθνή θέματα και όλα αυτά φαίνονται στην προϋπηρεσία οπότε μπορεί γι΄αυτό να μην τα ζητάνε, να το θεωρούν δεδομένο, τι να πω. Πάντως δεν έχει proficiency και δηλώνει άριστη γνώση (γιατί όντως είναι) και στα γαλλικά δεν έχει χαρτί αλλά επίσης έχει (και δηλώνει) άριστη γνώση γιατί σπούδασε σε γαλλικό πανεπιστήμιο (αυτό ισχύει και στο δημόσιο, αν έχεις σπουδάσει το εξωτερικό σου αναγνωρίζεται αυτόματα επίπεδο proficiency στην αντίστοιχη γλώσσα).

     

    Προφανώς αν έχεις σπουδάσει στη Γαλλία θα έχεις άριστη γνώση, έχεις δίπλωμα από γαλλικό πανεπιστήμιο! Το ότι δεν του έχουν ζητήσει τα έγγραφα (κατά κανόνα όντως έτσι γίνεται) δε σημαίνει απολύτως τπτ, είναι δικαίωμα όμως του εργοδότη να το ζητήσει κ αν εσύ δηλώνεις άριστη γνώση χωρίς να αποδεικνύεται από κάπου απλά είσαι ανακριβής. Κ το πτυχίο πανεπιστημίου δε ζητείται αλλά αν λες ότι το έχεις χωρίς να το έχεις απλά μπορεί να απολυθεις αν σε ανακαλύψουν. Και είναι κ άδικο για τους υπόλοιπους που το έχουν βέβαια. Δε μιλάω εννοείται για τον άντρα σου, αν εργάζεται μόνο στην αγγλική σίγουρα τα μιλάει καλύτερα από μένα που έχω το πτυχίο αλλά αυτό δεν είναι το σύνηθες, το καταλαβαίνει φαντάζομαι.

    Επεξεργάστηκαν by Lenia16

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλά το lower και το advanced του Cambridge καμία σχέση δεν έχουν με το Proficiency του Cambridge. Το lower και το Advanced μια χαρά είναι για αυτές τις ηλικίες. Εγώ αναφερόμουν στο Proficiency. Ενώ τυπικά απέχουν ένα χρόνο, το advanced με το proficiency είναι έτη φωτός μακριά σε επίπεδο! Προσωπικά πάντως ούτε το Michigan μου είχε φανεί πιο εύκολο, έχει απίστευτα δύσκολο λεξιλόγιο που όσο κι αν έχεις διαβάσει αποκλείεται να έχεις συναντήσει όλες αυτές τις λέξεις. Συνήθως λόττο παίζεις, μιας που είναι ασκήσεις πολλαπλής επιλογής... (αυτό είναι η ευκολία του, αλλά προφανώς δεν είναι καλό!)

    Just now, Lenia16 είπε:

    Προφανώς αν έχεις σπουδάσει στη Γαλλία θα έχεις άριστη γνώση, έχεις δίπλωμα από γαλλικό πανεπιστήμιο! Το ότι δεν του έχουν ζητήσει τα έγγραφα (κατά κανόνα όντως έτσι γίνεται) δε σημαίνει απολύτως τπτ, είναι δικαίωμα όμως του εργοδότη να το ζητήσει κ αν εσύ δηλώνεις άριστη γνώση χωρίς να αποδεικνύεται από κάπου απλά είσαι ανακριβής. Κ το πτυχίο πανεπιστημίου δε ζητείται αλλά αν λες ότι το έχεις χωρίς να το έχεις απλά μπορεί να απολυθεις αν σε ανακαλύψουν. 

     

    Ναι αυτό εννοώ, δεν μπορείς να δηλώσεις άριστη γνώση χωρίς να έχεις άριστη γνώση, γιατί θα φανεί (και είναι και απάτη). Αλλά μπορείς να δηλώσεις άριστη γνώση χωρίς να έχεις c2, αν όντως η γνώση είναι άριστη. Δεν μπορείς να δηλώσεις ότι έχεις χαρτί χωρίς να το έχεις (προφανώς, όπως και με το πτυχίο πανεπιστημίου) αλλά ότι έχεις άριστη γνώση μπορείς να το πεις, έτσι ξέρω τουλάχιστον. Όπως ας πούμε αν ξέρεις τα βασικά μιας γλώσσας χωρίς να έχεις δώσει ποτέ για χαρτί, τη γράφεις και αυτή τη γλώσσα ως βασική γνώση κι ας μην έχεις χαρτί. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Lenia16 είπε:

    Και είναι κ άδικο για τους υπόλοιπους που το έχουν βέβαια. Δε μιλάω εννοείται για τον άντρα σου, αν εργάζεται μόνο στην αγγλική σίγουρα τα μιλάει καλύτερα από μένα που έχω το πτυχίο αλλά αυτό δεν είναι το σύνηθες, το καταλαβαίνει φαντάζομαι.

     

    Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τι κανόνας υπάρχει τυπικά για το τι να γράφουν τα βιογραφικά. Επειδή δεν έχουν κάποια "φόρμα" για να γράφεις β2, c2 κλπ και κάνεις απλά περιγραφή του επιπέδου. Αν όντως μιλάς άριστη δηλαδή αλλά δεν έχεις χαρτί τι πρέπει να δηλώνεται; Δεν ξέρω! (Βασικά μου έχει πει ότι απλά δεν τους νοιάζει το χαρτί αν βλέπουν ότι όλες οι συνεννοήσεις στις προηγούμενες δουλειές σου ήταν στα αγγλικά. Αλλά τυπικά δεν ξέρω τι ισχύει) Ή αν ξέρεις τα βασικά μιας γλώσσας αλλά χωρίς χαρτί τη δηλώνεις ή όχι; Εγώ μόνο σε δημόσιο έχω δουλέψει οπότε ήταν πιο τυπικά τα πράγματα, λες ακριβώς ποιο χαρτί έχεις και παίρνεις συγκεκριμένα μόρια για το καθένα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Λοιπό για να γελάσετε ή να τραβάτε τα μαλλια σας. Μοριοδότηση εκπαιδευτικων για θέσεις ευθύνης. Γλωσσομάθεια Β2 δίνει πχ ένα μόριο και Γ2 δίνει 2 μόρια. Αν όμως είσαι ξένης φιλολογίας, επειδή η γλώσσα που αυταπόδεικτα κατέχεις σε Γ2 θεωρείται προσόν διορισμού, δεν μοριοδοτείται γιατί δεν ειναι ενα πρόσθετο χαρτι αλλα προϋπιθεση για να διοριστείς. Ετσι εχεις υποψήφιο εναν Αγγλικων που δεν ξερει αλλη γλωσσα, και δεν παιρνει κανενα μόριο, κι εναν πχ μαθηματικό με lower που θα παρει το ενα μόριο και θα βγει μπροστα επειδη... ξερει γλωσσες!!! Αντιστοίχως οι της πληροφορικής δεν παίρνουν μόρια για πιστοποιητικό ΤΠΕ ενώ τα παίρνουν όσοι το διαθέτουν, που το πιστοποιητικο ΤΠΕ για τους εκπαιδευτικους ειναι γελοιο- και δεν εννοω μεταφορικά μονο οτι ειναι εύκολο, ειναι γελοιο ως ποιοτητα πιστοποίησης. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

    Τρελό εντελώς! Σε θέσεις δημοσίου με σύμβαση ιδοχ που ήμουν εγώ είχε ως απαραίτητο προσόν διορισμού το Β2 σε μια γλώσσα (δηλαδή χωρίς αυτό ήσουν απορριπτέος εκτός πινάκων), αλλά στον υπολογισμό μορίων για την κατάταξη έπαιρνες και τα αντίστοιχα μόρια που προβλέπονταν για β2, c1 και c2. Κάτι περίεργο είχε όμως που δεν θυμάμαι ακριβώς, σχετικά με το ποιες γλώσσες ξέρεις. Νομίζω δεν μετρούσαν όλες αλλά μόνο τα αγγλικά-γαλλικά-γερμανικά-ιταλικά-ισπανικά-ρώσικα. Δεν θυμάμαι όμως αν οι υπόλοιπες δεν μοριοδοτούνταν ή αν μόνο αυτές μετρούσαν ως απαραίτητο προσόν (πιο λογικό μου φαίνεται το δεύτερο).

    Επεξεργάστηκαν by little lamb

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα