Recommended Posts

    Δεν ξέρω αν καμιά από εσάς έχει το ίδιο θέμα στο φαγητό. Η μικρή μου είναι 3 ετών και η νέα μας "κακή συνήθεια" είναι να βάζουμε το φαγητό στο στόμα αλλά δεν το μασάμε γιατί πάντα για να φάμε πρέπει να ασχολούμαστε με κάτι είτε αυτό είναι λαπτοπ είτε κάποιο παιχνιδάκι .  Θεωρείτε ότι σε αυτή την ηλικία θα έπρεπε να τρώει μόνη της και χωρίς κάτι να την απασχολεί απαραιτήτως για να τρώει; Κάποια που να έχει το ίδιο πρόβλημα;  

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, my1stbaby είπε:

    Δεν ξέρω αν καμιά από εσάς έχει το ίδιο θέμα στο φαγητό. Η μικρή μου είναι 3 ετών και η νέα μας "κακή συνήθεια" είναι να βάζουμε το φαγητό στο στόμα αλλά δεν το μασάμε γιατί πάντα για να φάμε πρέπει να ασχολούμαστε με κάτι είτε αυτό είναι λαπτοπ είτε κάποιο παιχνιδάκι .  Θεωρείτε ότι σε αυτή την ηλικία θα έπρεπε να τρώει μόνη της και χωρίς κάτι να την απασχολεί απαραιτήτως για να τρώει; Κάποια που να έχει το ίδιο πρόβλημα;  

    καλα το περιεργο θα ηταν ενα παιδακι τριων χρονων να καθετε να τρωει μονο του αφοσιωμενο στο φαγητο εγω εκει θα ανησυχουσα. τα παιδια οταν φυγει η μεγαλη πεινα δηλαδη μετα απο 2 τρεις μπουκιες θελουν να πεξουν με κατι. τα περισσοτερα δεν ειναι λατρεις του καθομαι στο.τραπεζι κ τρωω ακομα κ 7 χρονων να ειναι. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ninaki80 said:

    καλα το περιεργο θα ηταν ενα παιδακι τριων χρονων να καθετε να τρωει μονο του αφοσιωμενο στο φαγητο εγω εκει θα ανησυχουσα. τα παιδια οταν φυγει η μεγαλη πεινα δηλαδη μετα απο 2 τρεις μπουκιες θελουν να πεξουν με κατι. τα περισσοτερα δεν ειναι λατρεις του καθομαι στο.τραπεζι κ τρωω ακομα κ 7 χρονων να ειναι. 

    Διαφωνω. Ένα παιδάκι 3 ετών θα έπρεπε να τρώει κάτι και χωρίς να την απασχολεί κάτι για να φάει. Το κάνουν πολύ μικρότερα παιδιά. Δεν λέω να κάθεται με τις ώρες στο τραπέζι, αλλά όσο πεινάει να δείχνει ενδιαφέρον για το φαγητό και να τρώει. Αν όμως πάντα μέχρι τώρα έτρωγε έτσι με απασχόληση, μάλλον αυτό θεωρεί ως φυσιολογικό και θα πάρει λίγο καιρό να το αλλάξεις @my1stbaby. Πεινάει αρκετά όταν την βάζεις στο τραπέζι; τρώτε όλοι μαζί; ποτέ άρχισε να τρώει μόνη της, χωρίς να την ταΐζεις; ίσως η απάντηση να βρίσκεται πίσω από κάποιοι από αυτά 

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Chrysoum είπε:

    Διαφωνω. Ένα παιδάκι 3 ετών θα έπρεπε να τρώει κάτι και χωρίς να την απασχολεί κάτι για να φάει. Το κάνουν πολύ μικρότερα παιδιά. Δεν λέω να κάθεται με τις ώρες στο τραπέζι, αλλά όσο πεινάει να δείχνει ενδιαφέρον για το φαγητό και να τρώει. Αν όμως πάντα μέχρι τώρα έτρωγε έτσι με απασχόληση, μάλλον αυτό θεωρεί ως φυσιολογικό και θα πάρει λίγο καιρό να το αλλάξεις @my1stbaby. Πεινάει αρκετά όταν την βάζεις στο τραπέζι; τρώτε όλοι μαζί; ποτέ άρχισε να τρώει μόνη της, χωρίς να την ταΐζεις; ίσως η απάντηση να βρίσκεται πίσω από κάποιοι από αυτά 

    ενα παιδακι τριων.χρονων με τρεις τεσσερις μπουκιες συνηθως λεει χορτασα εκτος αν.ειναι πολυ καλοφαγο.η παχυσαρκο. εγω προσωπικα παιδακι που να καθετε να τρωει κανονικα ολο του το φαγητο στο τραπεζι χωρις να σηκωνετε να αποσπατε απο χιλια δυο πραγματα δεν εχω δει. τα περισσοτερα με δυο τρεις μπουκιες λενε χορτασα κ γυρνανε παλι στο παιχνιδι τους. τι να πω μαλλον ξερω αδυνατα παιδακια κ ανετους γονεις στο θεμα του φαγητου. 

     

    Επεξεργάστηκαν by ninaki80

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ninaki80 said:

    ενα παιδακι τριων.χρονων με τρεις τεσσερις μπουκιες συνηθως λεει χορτασα εκτος αν.ειναι πολυ καλοφαγο.η παχυσαρκο. εγω προσωπικα παιδακι που να καθετε να τρωει κανονικα ολο του το φαγητο στο τραπεζι χωρις να σηκωνετε να αποσπατε απο χιλια δυο πραγματα δεν εχω δει. τα περισσοτερα με δυο τρεις μπουκιες λενε χορτασα κ γυρνανε παλι στο παιχνιδι τους. τι να πω μαλλον ξερω αδυνατα παιδακια. 

     

    Η μάλλον ξέρεις κακοφαγα παιδάκια. Και επαναλαμβάνω αυτό που είπα πριν στην θεματοθετρια επειδή έθεσε ακριβώς αυτή την ερώτηση υπάρχουν πολλά παιδάκια σε αυτήν και ακόμη και σε μικρότερη ηλικία που δείχνουν ενδιαφέρον για το φαγητό και τρώνε χωρίς απασχόληση. Εννοείται ότι όταν χορτάσουν αρχίζουν να κάνουν διαφορά για να σηκωθούν από το τραπέζι, αλλά όχι μετά από 2 μπουκιές. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Η σχέση των μικρών παιδιών με το φαγητό, είναι πολύ διαφορετική από τη δική μας, των ενηλίκων. Το νήπιο μπορεί να καθίσει στο τραπέζι, με το φαγητό που μέχρι χθες ήταν το αγαπημένο του μπροστά του, να είναι πραγματικά πεινασμένο και όμως να κάνει μία ώρα να φάει, να αποσπαστεί η προσοχή του σε χίλια δύο πράγματα (εσύ εν τω μεταξύ από την πείνα και την βιάση έχεις καταβροχθίσει το δικό σου σε 3’) και στο τέλος να το κυνηγάς/παρακαλάς κιόλας για να φάει. «Φάε για να σου δώσω και ένα μπισκοτάκι μετά», «Μια μπουκίτσα για τη γιαγιά, μια για τον παππού, μια για το παιδάκι της γειτόνισσας, μια για την γειτόνισσα», «Φάε γιατί δε θα πάμε βόλτα» και άλλα τέτοια ωραία που έχω πει και γελάω με τα χάλια μου που τα είπα-λέω ακόμη κάποιες φορές.

     

    Θα συμφωνήσω με @ninaki80. Έχει τύχει να δω παιδάκι νηπιακής ηλικίας να τρώει απερίσπαστο το φαγητό του, αλλά αυτό το κατατάσσω στις εξαιρέσεις. Συνήθως συναντώ (όλο και πιο συχνά μετά λύπης μου) παιδάκια που τρώνε μηχανικά, απορροφημένα από το θέαμα κάποιας οθόνης μπροστά τους. Και παιδάκια που είτε θέλουν να παίζουν παράλληλα με το φαγητό τους, είτε να κουβεντιάζουν, είτε να ακούνε κάποιο παραμύθι/ιστορία. Αυτό το τελευταίο είναι φυσιολογικό και ωφέλιμο (ασχέτως που οι γονείς κάποιες φορές το βρίσκουμε κουραστικό ή/και βαρετό - και εκεί δυστυχώς παίρνει τη θέση μας η οθόνη). Οπότε @my1stbaby αυτό που εμφανίζει η κόρη σου, το να θέλει να απασχολείται κάπως όταν τρώει, νομίζω είναι φυσιολογικό και σύνηθες. Το να κρατάει δε την μπουκιά στο στόμα, κι αυτό επίσης συμβαίνει (είτε ασυναίσθητα, είτε εσκεμμένα). Θα έλεγα αρχικά, αυτά που επισημαίνει και @Chrysoum, δηλαδή να καθόσαστε στο τραπέζι, να τρως κι εσύ μαζί και να προσπαθείς να τρώει μόνη της. Δηλαδή, να μπορεί να φέρνει κάποιο παιχνίδι στο τραπέζι, να παίζετε και μαζί όπως τρώτε, αλλά να κρατά αυτή το κουτάλι της και να τρώει. Και να της θυμίζεις ανά τακτά διαστήματα, εάν βλέπεις ότι χαζεύει και κρατάει την μπουκιά της, ότι «Πρώτα τρώμε αγάπη μου και μαζί με αυτό μπορούμε και να παίζουμε/συζητάμε/λέμε ιστορίες. Αλλά πρώτα τρώμε». Και κάτι μου λέει, ότι όσο πιο ενδιαφέρον-oυσα είναι το παιχνίδι, η συζήτηση σας, η ιστορία που θα της πεις, τόσο πιο γρήγορα θα φάει όλο της το φαγητό, χωρίς γκρίνια και μόνη της.

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο γιος μου 27 μηνών συνήθως εχει είτε κάποιο παιχνίδακι μπροστά του όταν τρώει πχ ενα αυτοκινητακι ή κάποιο βιβλίο με εικόνες που τις " αναλυουμε" καθώς τον ταιζω το απόγευμα. Αποφεύγω την τηλεόραση την ώρα του φαγητού και τις οθόνες. Παιδικά θα δει ενα τέταρτο με μισαωρο μέσα στην μέρα σπαστά. 

      Έχουν δίκιο τα κοριτσια, έχω  παρατηρήσει πως μεγάλο ενδιαφέρον δείχνει μόνο στο φαγητό  όταν τρώμε όλοι μαζί και ο ρόλος του ειναι ενεργητικος. Δηλαδή όταν τσιμπα μόνος του με το πιρούνι ή ανακατεύει το πιάτο του με το κουταλι. Αλλά και πάλι μετά από δέκα λεπτά το πολύ χάνει το ενδιαφέρον του και παίζει με το αλάτι, την ψωμιερα, τα παγάκια ότι υπάρχει στο τραπέζι.  Εσύ την ταιζεις ή τρώει μόνη της?

       

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα