lloullou00

ούρηση καθιστός?

    Recommended Posts

    γειά σας! 

     

    ο γιός μου είναι 8,5 ετών. εδώ και λίγο καιρό, παρατήρησα ότι κάποιες φορές στην τουαλέτα πηγαίνει και ουρεί καθιστός. ως τώρα ουρούσε μόνο όρθιος. το έχει κάνει μερικές φορές και με προβληματίζει λίγο... είχα διαβάσει παλιότερα κάτι για διαταραχή φύλου κλπ. ότι μπορεί τα αγόρια να θέλουν να ουρούν καθιστά γιαυτό το λέω.. με άγχωσε λίγο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    το ξέρω ότι είμαι αγχώδης, και ναι, εχω πάει σε ψυχολόγο (και σε δυό και σε τρείς), αλλά δε βοηθήθηκα όσο περίμενα, γιαυτό και σταμάτησα... φυσικά και ζορίζομαι. απλά δε μπορώ να καταλάβω αν υπερβάλλω ή όχι..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μπορεί αυτοί που πήγες να μην ήξεραν να σε καθοδηγήσουν, ή μπορεί να μην ήσουν εσύ έτοιμη να πάρεις βοήθεια και να ακούσεις κάποια πράγματα.

    Αν ωστόσο δεν μπόρεσαν να σε βοηθήσουν 2 και 3 ψυχολόγοι, σίγουρα δε θα σε βοηθήσει ένα ανώνυμο φόρουμ, ειδικά για ένα τόσο σοβαρό θέμα όσο η ταυτότητα φύλου.

     

    Σε τι ακριβώς νομίζεις ότι χρειάζεσαι βοήθεια; Τι θα περίμενες να ακούσεις; Ένα αγόρι μπορεί να νιώθει αγόρι, να κάνει παρέα μόνο με αγόρια και να είναι φανατικό των "αντρικών" σπορ,  και παράλληλα να έλκεται από άλλα αγόρια. Αντίθετα, ένα άλλο αγόρι μπορεί να μιλάει "κοριτσίστικα", να μοιάζει πιο ευαίσθητο, να μην το συγκινούν τα σπορ και παράλληλα να νιώθει αγόρι που έλκεται από τα κορίτσια. Η ταυτότητα φύλου άλλωστε είναι διαφορετική από την έκφραση του φύλου και τον σεξουαλικό προσανατολισμό.

     

    Ίσως το παρακάτω σκίτσο σε βοηθήσει περισσότερο να καταλάβεις έννοιες όπως έκφραση φύλου, ταυτότητα φύλου, σεξουαλικό φύλο κλπ. Επιστημονικά το φύλο πλεόν θεωρείται φάσμα και όχι δίπολο. Από εκεί και πέρα, το μόνο που μπορούμε να σου πούμε εδώ είναι εσύ να ενημερωθείς και το κυριότερο αποδοχή και στήριξη του παιδιού, όπως και αυτό να θέλει να αυτοπροσδιοριστεί.

     

     

    1600-Genderbread-Person.jpg

    • Μου αρέσει 4

    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ασε το παιδακι να κανει την αναγκη του οπως θελει. 8.5 χρονων και τον παρακολουθεις τι κανει στην τουαλετα; 

    • Μου αρέσει 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Για να σε ησυχασω σου λεω πως ο συντροφος μου (52 ετων) ουρει καθιστος και καθολου συγχυσμενο φυλο δεν εχει (:)).

     

    Ασε που ειναι και η τουαλετα πεντακαθαρη ....

    • Μου αρέσει 1
    • Χαχαχα 3

    8HQvp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    το θέμα είναι ,ότι όταν μας προβληματίζει κάτι στο παιδί μας μπορούμε να το ρωτήσουμε ανοιχτά. 

    "Πως αισθάνεσαι , όλα καλά;

    παρατήρησα τις προάλλες ότι σου αρέσει καθιστά το κατούρημα, δεν ήξερα ότι είναι βολικό όταν έχεις πέος να κάθεσαι και να κατουράς. είναι πιο εύκολο από ότι να είσαι όρθιος;

    Υπάρχει κατι άλλο που σε απασχολεί εάν να να ξέρεις οτι μπορείς να μου πεις για τα πάντα. "

     

    απλά. 

    έχεις κάνει τέτοια συζήτηση μαζί του;

    είδα το άλλο θέμα που είχες ρωτήσει κάποια σχετικά πράγματα. δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σε αγχώνει το μπέρδεμα των ρόλων σε τέτοια μικρά πράγματα.

    Το να γεννιέσαι σε διαφορετικό φύλο είναι κάτι πολύ πολύ πιο έντονο και σοβαρό από την απλώς ενασχόληση με αντικείμενα ή συνήθειες που έχει το άλλο φύλο. 

    Εκφράζεται και με πάρα πολλούς άλλους τρόπους που δείχνουν ότι το άτομο υποφέρει. Δεν είναι απλώς ένα διαφορετικό χόμπυ. 

    Πιστεύεις ότι το παιδί σου υποφέρει

    αυτή η είναι η ερώτηση που πρέπει να κάνεις στον εαυτό σου, και εάν η απάντηση είναι "όχι ειναι μια χαρά δε βλέπω κάτι που να πιστεύω ότι υποφέρει, κοιμάται καλά, έχει φίλους, δεν είναι ευέξαπτος δεν έχει θεματα με το φαγητό ή τα όρια κλπ" τότε....

    σε ελεύθερη μετάφραση,  για μένα υποφέρεις εσύ, και ίσως ψάχνεις διέξοδο να το εκφράσεις στο παιδί σου αντί σε σένα... για καποιους είναι πολύ πιο εύκολο να εκφρασουν ανησυχία για τους άλλους παρά για τον εαυτό τους. 

    Σκέψου τι εικόνα έχει αυτό για το παιδί σου. Πως το προστατεύεις εάν δεν προσέχεις τον εαυτό σου ;

     

    τέλος, μήπως φοβάσαι ότι μπορεί να έχει ομοφυλόφιλες τάσεις και για αυτό ψάχνεσαι ; Εάν ναι, τότε θα σου έλεγα, τίποτα δεν μπορείς να ελέγξεις ούτε να επηρεάσεις , στην ζωή του παιδιού σου, σχετικά με αυτό..  

    • Μου αρέσει 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

    Βρε κοριτσια μισο γιατι θα τρελαθω, δηλαδη το πως θα κανει τσισα του ενα αγορακι δειχνει αν ειναι ομοφυλοφιλο η οχι; μπορει να καθησει για χιλιους δυο λογους. Ο ενας εξ αυτων, επειδη θελει να κανει κ κακακια του. Πολλα πραγματα δειχνουν εαν ενα παιδακι νιωθει διαφορετικα κ οχι ο τροπος που κανει την αναγκη του.(το συζητησα με τον 16χρονο γιο μου κ κοντεψε να πνιγει απο τα γελια). Και αν, αν τελικα το αγορακι μας δεν νιωθει αγορακι, θα πεσουμε να πεθανουμε; Δεν πρεπει να το αποδεχτουμε και να το στηριξουμε; (οσο κ αν μας πεσει το ταβανι στο κεφαλι).

    Επεξεργάστηκαν by ZWH
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    belleblue, νομίζω με έκανες να κλάψω... εγώ υποφέρω περισσότερο.. δεν ξλερω όμως γιατί, ακόμα δεν το έχω βρεί.. ZWH εννοείται πως θα το αποδεχτούμε και θα το στηρίξουμε, απλά θέλω να ξλερω τι μου γίνεται γιαυτό και ρωτάω.. ο γιός σου γιατί κόντεψε να πνιγεί από τα γέλια?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 28 λεπτά , ZWH είπε:

    Βρε κοριτσια μισο γιατι θα τρελαθω, δηλαδη το πως θα κανει τσισα του ενα αγορακι δειχνει αν ειναι ομοφυλοφιλο η οχι; μπορει να καθησει για χιλιους δυο λογους. Ο ενας εξ αυτων, επειδη θελει να κανει κ κακακια του. Πολλα πραγματα δειχνουν εαν ενα παιδακι νιωθει διαφορετικα κ οχι ο τροπος που κανει την αναγκη του.(το συζητησα με τον 16χρονο γιο μου κ κοντεψε να πνιγει απο τα γελια). Και αν, αν τελικα το αγορακι μας δεν νιωθει αγορακι, θα πεσουμε να πεθανουμε; Δεν πρεπει να το αποδεχτουμε και να το στηριξουμε; (οσο κ αν μας πεσει το ταβανι στο κεφαλι).

     

    Δε νομίζω οτι είπε κανείς ότι το φύλο (στη οποία μορφή του, κοινωνικό, ταυτότητα κλπ) κρίνεται από το πως κατουράει ένα αγόρι. Το αντίθετο θα έλεγα.

     

    Πρακτικά βλέπουμε  μια μαμά που φιλτράρει τη συμπεριφορά του γιου της βάσει του πόσο αγορίστικο ή μη είναι το κάθε τι που κάνει, με τελευταίο το κατούρημα. Εκεί η belle της λέει, ρώτα ξεκάθαρα το παιδί αν υπάρχει κάτι που τον ζορίζει. Με αφορμή το κατούρημα. Παράλληλα όλες τονίσαμε ότι ακόμα και αν το παιδί δεν ταυτίζεται με το βιολογικό του φύλο (αν και δεν έχουμε καμία τέτοια ένδειξη, ούτε θα μπορούσαμε μέσα από ένα φόρουμ), αυτό δεν έχει καμία μα καμία σημασία, και ότι το μόνο που μπορεί να κάνει ένας γονιός είναι να αποδεχτεί και να στηρίξει το παιδί του.

     

    @lloullou δεν υπάρχει κάτι που να μπορείς να κάνεις για να "ξέρεις τι σου γίνεται". Η ταυτότητα φύλου είναι κάτι που αφορά το ίδιο το παιδί και μόνο, δεν μπορείς ούτε να αλλάξεις το τι νιώθει, ούτε από ποιο φύλο έλκεται, ούτε πως θέλει να εκφράζει αυτό που νιώθει. Εσύ αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να ενημερωθείς από ειδικό  (όχι μέσω ιντερνετ), να καταλάβεις τις έννοιες που εκφράζει το σκιτσο που σου έβαλα πιο πάνω, να αποδεχτεις ότι όλα αυτά είναι απολύτως φυσιολογικά, και έτσι να μπορεί να είσαι ήρεμη δίπλα στο παιδί σου, χωρίς να προβληματίζεσαι. 

     

    Ωστόσο, δεν μας απάντησες τι είναι αυτό που σε αγχώνει, τι σε κάνει να υποφέρεις; Το υποφέρω είναι βαριά λέξη...

    • Μου αρέσει 1

    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δηλαδη δεν θεωρειτε υπερβολικο επειδη ειδε το παιδι να κανει την αναγκη του καθιστο να του κανει κουβεντα για τις σεξουαλικες του προτιμησεις..... Απ οτι αντιλαμβανομαι ειναι ενα παιδι που ουτε στην τουαλετα δεν μενει μονο και καθε συμπεριφορα του πρεπει να ερμηνευεται αναλογα. Ποσο ελευθερο ειναι τελικα αυτο το παιδι; Αν εγω στα 8.5 δοκιμασα να κατουρησω ορθια (ποσα κοριτσακια δεν το εχουν κανει), σημαινει οτι εγω ηθελα να ειμαι αγορι; Αν ενα διχρονο αγορι παιξει με τα κουζινικα σημαινει οτι ηθελε να ειναι κοριτσακι; Γιατι πρεπει να ερμηνευουμε ολες τις κινησεις των παιδιων μας συμφωνα με τους φοβους μας; ποσο θα μας αρεσε να εχουμε ενα ζευγαρι ματια πανω μας κ καθετι που κανουμε να βγαινει ενα συμπερασμα που τελικα δεν ειμαστε εμεις αλλα ειναι αυτος που το ερμηνευει; Ο γιος μου γελασε γιατι θεωρει υπερβολη τον προβληματισμο επειδη το παιδακι απλα καθησε. Ναι το εχει κανει κ ο ιδιος. Οχι πολλες φορες αλλα το εχει κανει. Και; Και τελικα ακομη και αν το παιδακι καθησε γιατι αισθανεται κοριτσακι (λεμε τωρα), γιατι πρεπει να γινει ολοκληρη συζητηση; Γιατι το παιδι να μην νιωσει αποδοχη χωρις πολλες συζητησεις; γιατι να μην αφησουμε να εξελιχθουν τα πραγματα; γιατι θα πρεπει να τα σπρωξουμε; γιατι να μην ακολουθησουμε την αναγκη του παιδιου να μας εξομολογηθει οτιδηποτε συμβαινει οταν αισθανθει αυτο ετοιμο; Αν και απλα το παιδακι εκανε την αναγκη του. Τιποτα απο τα σεναρια που φτιαχνει το καθε μυαλο. Και στην τελικη ακομη και ο βασιλιας μονος του παει στο μπανιο, αφηστε το παιδι!!!!!!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 8 λεπτά , ZWH είπε:

    Δηλαδη δεν θεωρειτε υπερβολικο επειδη ειδε το παιδι να κανει την αναγκη του καθιστο να του κανει κουβεντα για τις σεξουαλικες του προτιμησεις..... Απ οτι αντιλαμβανομαι ειναι ενα παιδι που ουτε στην τουαλετα δεν μενει μονο και καθε συμπεριφορα του πρεπει να ερμηνευεται αναλογα. Ποσο ελευθερο ειναι τελικα αυτο το παιδι; Αν εγω στα 8.5 δοκιμασα να κατουρησω ορθια (ποσα κοριτσακια δεν το εχουν κανει), σημαινει οτι εγω ηθελα να ειμαι αγορι; Αν ενα διχρονο αγορι παιξει με τα κουζινικα σημαινει οτι ηθελε να ειναι κοριτσακι; Γιατι πρεπει να ερμηνευουμε ολες τις κινησεις των παιδιων μας συμφωνα με τους φοβους μας; ποσο θα μας αρεσε να εχουμε ενα ζευγαρι ματια πανω μας κ καθετι που κανουμε να βγαινει ενα συμπερασμα που τελικα δεν ειμαστε εμεις αλλα ειναι αυτος που το ερμηνευει; Ο γιος μου γελασε γιατι θεωρει υπερβολη τον προβληματισμο επειδη το παιδακι απλα καθησε. Ναι το εχει κανει κ ο ιδιος. Οχι πολλες φορες αλλα το εχει κανει. Και; Και τελικα ακομη και αν το παιδακι καθησε γιατι αισθανεται κοριτσακι (λεμε τωρα), γιατι πρεπει να γινει ολοκληρη συζητηση; Γιατι το παιδι να μην νιωσει αποδοχη χωρις πολλες συζητησεις; γιατι να μην αφησουμε να εξελιχθουν τα πραγματα; γιατι θα πρεπει να τα σπρωξουμε; γιατι να μην ακολουθησουμε την αναγκη του παιδιου να μας εξομολογηθει οτιδηποτε συμβαινει οταν αισθανθει αυτο ετοιμο; Αν και απλα το παιδακι εκανε την αναγκη του. Τιποτα απο τα σεναρια που φτιαχνει το καθε μυαλο. Και στην τελικη ακομη και ο βασιλιας μονος του παει στο μπανιο, αφηστε το παιδι!!!!!!

     

    Αν αυτό ήταν το πρώτο της μήνυμα στο φόρουμ, θα σου είμαι ειλικρινής θα νόμιζα ότι τρόλαρε (που μπορεί και να ισχύει). Ωστόσο η συγκεκριμένη θεματοθέτρια έχει ανοίξει από το 2017 άλλα δύο θέματα σχετικά και φαίνεται ότι αν δεν τρολάρει, κάτι την προβληματίζει. Δε λέμε να πιάσει το παιδί και να του πει "σόρρυ αλλά επειδή σε τσεκάρω ότι κατουράς καθιστός, μήπως σου αρέσουνε τα αγόρια;" (το γράφω και γελάω παρεπιπτόντως).

    Αλλά αφού φαίνεται ότι: 

    α)ζορίζεται η ίδια πολύ με το θέμα (δεν έχω καταλάβει γιατί)

    β)αυτή ίσως βλέπει κάτι που εμείς σε ένα φόρουμ δεν μπορούμε

    ίσως μια συζήτηση (πολύ γενική και όχι σχετικά με προσανατολισμό) να την ξεμπλόκαρε.

    Μεταξύ μας, με τη φρίκη που έχει φάει να αναλύει το παιδί, θεωρώ ότι αν κάνει τέτοια συζήτηση χωρίς να έχει λύσει τα δικά της θέματα πρώτα, στην καλύτερη το παιδί θα την πάρει στο ψιλό δούλεμα. Στη χειρότερη θα το κομπλάρει/απομακρύνει περισσότερο, δυστυχώς.

    • Μου αρέσει 3

    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ευχαριστώ πολύ για όλες τις απαντήσεις. όχι, δεν τρολάρω. και ούτε εγώ έχω καταλάβει γιατί ζορίζομαι. αν το είχα καταλάβει, δε θα έγραφα προφανώς... ο καθένας με τα άγχη του.. ελπίζω κάποια στιγμή να τα καταφέρω.. ευχαριστώ και πάλι

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, ZWH είπε:

    Δηλαδη δεν θεωρειτε υπερβολικο επειδη ειδε το παιδι να κανει την αναγκη του καθιστο να του κανει κουβεντα για τις σεξουαλικες του προτιμησεις..... Απ οτι αντιλαμβανομαι ειναι ενα παιδι που ουτε στην τουαλετα δεν μενει μονο και καθε συμπεριφορα του πρεπει να ερμηνευεται αναλογα. Ποσο ελευθερο ειναι τελικα αυτο το παιδι; Αν εγω στα 8.5 δοκιμασα να κατουρησω ορθια (ποσα κοριτσακια δεν το εχουν κανει), σημαινει οτι εγω ηθελα να ειμαι αγορι; Αν ενα διχρονο αγορι παιξει με τα κουζινικα σημαινει οτι ηθελε να ειναι κοριτσακι; Γιατι πρεπει να ερμηνευουμε ολες τις κινησεις των παιδιων μας συμφωνα με τους φοβους μας; ποσο θα μας αρεσε να εχουμε ενα ζευγαρι ματια πανω μας κ καθετι που κανουμε να βγαινει ενα συμπερασμα που τελικα δεν ειμαστε εμεις αλλα ειναι αυτος που το ερμηνευει; Ο γιος μου γελασε γιατι θεωρει υπερβολη τον προβληματισμο επειδη το παιδακι απλα καθησε. Ναι το εχει κανει κ ο ιδιος. Οχι πολλες φορες αλλα το εχει κανει. Και; Και τελικα ακομη και αν το παιδακι καθησε γιατι αισθανεται κοριτσακι (λεμε τωρα), γιατι πρεπει να γινει ολοκληρη συζητηση; Γιατι το παιδι να μην νιωσει αποδοχη χωρις πολλες συζητησεις; γιατι να μην αφησουμε να εξελιχθουν τα πραγματα; γιατι θα πρεπει να τα σπρωξουμε; γιατι να μην ακολουθησουμε την αναγκη του παιδιου να μας εξομολογηθει οτιδηποτε συμβαινει οταν αισθανθει αυτο ετοιμο; Αν και απλα το παιδακι εκανε την αναγκη του. Τιποτα απο τα σεναρια που φτιαχνει το καθε μυαλο. Και στην τελικη ακομη και ο βασιλιας μονος του παει στο μπανιο, αφηστε το παιδι!!!!!!

     

    Γειά σου Ζωή!    ναι μεν εύλογο ερώτημά σου φιλοσοφικά, αλλά όταν βλέπουμε έναν άνθρωπο να βασανίζεται ή να χάνει τον ελεύθερό του χρόνο με αυτές τις σκέψεις που αποκλείεται να είναι ευχάριστες,  (που το άτομο αυτό ίσως δεν νιώθει την σιγουριά οτι μπορεί να πεί αλλού face to face σε κάποιον ειδικό γιατί φοβάται ενδεχομένως ακριβώς αυτό, να κριθεί για αυτές τις σκέψεις), νομίζω πρεπει να υποστηριξουμε αρχικα το άτομο αυτό. Νομίζω εάν ήταν να το έλεγε στο παιδί της θα το είχε κάνει ηδη και δεν θα το ρώταγε εδώ. 

    Για μένα σαν να υπάρχει κενό επικοινωνίας των συναισθημάτων της που αφήνει κενό σε τέτοιους φόβους. Για αυτό προτείνω απλώς μια έναρξη επικοινωνίας  για να υπαρξει μια εκτόνωση. 

    Και σαφέστατα η εικόνα αυτής της ανησυχίας παραπέμπει σε ομοφοβία, που είναι μια φοβία, δηλαδή δεν είναι μια σκέψη που κάνει κάποιος επίτηδες, αλλά φοβίζει (αδίκως προφανώς) άρα υπάρχει ανάγκη για χαλάρωση, για επικοινωνία, για επιστροφή σε αυτό που σε ηρεμεί, δηλαδή απλώς το ίδιο το παιδί, με τη χαρά του και την ύπαρξή του. 

     

    το ότι πάρα πολλοί γονείς έχουν τέτοιες σκέψεις, είναι 100% σίγουρο αλλά δεν κάθονται όλοι να το αναρωτηθούν με πραγματικό φόβο και ενδεχομένως ενοχές. 

    @lloullou00 είναι σημαντικό να διαβάσεις για όλα αυτά για να ενημερωθείς αλλά και να επικοινωνήσεις με άλλους γονείς ίσως που έχουν τέτοιες έγνοιες. 

    Εγώ πάντως υποψιάζομαι ότι ίσως το ένστικτό σου σου λέει κάτι (είτε ότι ανυπόστατα φοβάσαι για δικούς σου λόγους, είτε επειδή όντως είναι το παιδί σου ΛΟΑΤΚΙ και κάτι βλέπεις ) και προσπαθείς να βρείς το δρόμο σου σε αυτό. Δεν θεωρώ κακό που γράφεις εδώ, αλλά όντως επειδή αυτά μόνο με ενημέρωση θα τα βρείς και αμαρτία είναι να ψάχνεις στα άχυρα, μη χάνεις το χρόνο σου. 

    Εγώ στη θέση σου θα στρεφόμουν στις λοατκι οικογένειες για να τους ρωτήσω εάν θεωρούν βάσιμες τις σκέψεις μου. αποκλειεται να γελάσουν μαζί σου ή να σε κρίνουν, λέω. 

    Ίσα ΄'ισα θα σου πουν, "καλά κάνεις και τα συζητάς αυτά τα πράγματα, γιατί αυτοί που δεν τα συζητάνε και τα κρατάνε μέσα τους,  και όντως μετά το παιδί τους είναι λοατκι, δεν δινουν ποτέ δίοδο στο να εκφραστεί το παιδί τους προς αυτή τη κατεύθυνση χωρίς ενοχές. "

     

    Ας πουμε υποθετικά, ότι οι υποψίες σου και τα άγχη σου βγαίνουν αληθινά και το ένστικτό σου ότι το παιδί σου είναι πχ έστω queer, . (αν δεν ξέρεις , διαβάζεις για αυτό)..

    αυτό θα ήταν μετά απλώς κάποια επιβεβαίωση του ενστικτου σου και θα σε καθησύχαζε γιατί μετά απλώς θα ήξερες τι ειναι αυτο το διαφορετικό που νιώθεις;  

     

    ή πχ, εάν υποθετικά μετά από 15 χρόνια, συζητήσετε με το παιδί σου, που θα είναι ενήλικας, συζητάτε κάτι τέτοιο και το παιδί σου σου θυμίζει κοροιδεύοντάς σε "ρε μαμα, θυμάσαι κάποτε που με είχες ρωτήσει γιατι κατουράω καθιστός, μα το θεό νόμιζα ότι θα σε πνίξω με τις μαμακίες που μου έλεγες! "  

     

    σκέψου λίγο το μετά αυτών των σκέψεων που κάνεις, και φτιάξε τα σενάρια αυτά, και συζήτησέ τα με κάποιον... μέσα από αυτά θα δείς μήπως τυχόν παρασύρεσαι στις σκέψεις σου  παραπάνω από ότι είναι υγιές για έναν άνθρωπο/μια μαμά; έχεις τάση δηλαδή fantazising; ή κάτι υπάρχει στο ένστικτό σου;  αυτά θέλουν συζήτηση με ειδικό.    οι περισσότερες από εμάς εδώ έχουμε επισκεφτεί, οπότε μην το κάνεις θέμα, απλώς κάνε το! Οι περισσότεροι δήμοι έχουν και δωρεάν οικογενειακή υποστήριξη οπου μπορείς να τα συζητήσεις αυτά. 

     

     

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η θεματοθέτρια έθεσε έναν προβληματισμό,  όπως κάνουμε όλες μας εδώ μέσα,  σε ένα φόρουμ ανωνύμων γιατί ίσως ο συγκεκριμένος προβληματισμός είναι λίγο "ευαίσθητος" να εκφραστεί σε φίλους και γνωστούς της. 

    Δηλαδή να μην το πει ? Γιατί της "επιτίθεστε" ? Εδώ ρωτάμε για χίλια δυο πράγματα, μικρότερης σημασίας,  αν θα πρέπει να πάρω το χ καρότσι ή το ψ καρότσι, δηλαδή θα πρέπει να πούμε "α γιατί ρωτάς, σιγά το πράγμα, πάρε αυτό που θα βρεις μπροστά σου και αποδέξου το".

    Και να υπενθυμίσω και την παροιμία "όποιος είναι έξω από τον χορό, πολλά τραγούδια λέει".

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Σήμερα το πρωί που τον είδα πάλι καθιστο τον ρώτησα κ μου λέει με βολεύει περισσότερο γιατί κάθομαι. Του είπα ότι είναι πιο σύνηθες τα αγόρια να είναι όρθια κ είπε ε δε με νοιάζει, έτσι με βολεύει. Έξω όρθιος, στο σπίτι να κάθομαι. Του είπα απλά 8,5 χρόνια σε έβλεπα όρθιο, γιαυτό με παραξένεψε που σε είδα καθιστο. Μετά τον ρώτησα βρε μπας και σου λέει η γιαγιά να κάθεσαι για να μη λερώνεις? Και είπε ναι, μου λέει και η γιαγιά γιατί έτσι λέει το σαβουαρ βιβρ!! Τσατίστηκα λίγο εκεί και του είπα μη σε νοιάζει τι λέει η γιαγιά εσύ να κατουρας όπως νιώθεις. Δε θα αλλάξεις επειδή δε θέλει η γιαγιά να λερώνεις. Δεν ξέρω, έκανα καλά? 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

    Έχω διαβάσει το θέμα αρκετές φορές αυτές τις ημέρες και ειλικρινά δεν ξέρω τι είναι καλύτερο να πω.

    Δεν ξέρω αν κάνω λάθος όμως νομίζω πως έχεις δώσει μεγάλη έκταση στο θέμα, ψάχνεις τα δύο τελευταία χρόνια να δεις σημάδια που θα καθορίζουν την σεξουαλική ταυτότητα του γιου σου. Σε αγχώνει υπερβολικά πολύ το θέμα και δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο, σέβομαι το άγχος σου ως μητέρα, όμως ειλικρινά πρέπει να δουλέψεις, πρώτα για εσένα γιατί και εσύ η ίδια βασανίζεσαι πολυ αλλά και για το παιδί σου.

    Πρωί πρωί του είπες πως τα αγόρια συνήθως κατουράνε όρθια, αυτό ξέρεις πως ακούγεται στα αφτιά ενός 8 χρονου??''κάνεις κάτι που συνήθως δεν κάνουν τα αγόρια..μήπως κάτι συμβαίνει?'' και όταν αυτό το ακούει από την μητέρα του πολύ πιθανό να το κάνει να νιώσει πως κάτι κάνει λάθος, πως κάτι πάει στραβά.

    Επεξεργάστηκαν by kotsifikos
    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οταν δεν συμφωνουμε με κατι και το λεμε δεν σημαινει οτι επιτιθομαστε. Σταματηστε αυτη την καραμελιτσα. Μια μαμα ζητησε την γνωμγ μας κ της εγραψα ξεκαθαρα πως το βλεπω εγω. Ουτε αγενης ημουν ουτε την εθιξα. Δεν ειναι λογος ανησυχιας οτι το αγορι καθεται για να ουρησει. Ποσο πιο ξεκαθαρα να το πουμε; Διαβαζω οτι τα τελευταια χρονια παρακολουθει τις κινησεις του παιδιου της. Αλλο ειμαι κοντα στο παιδι μου, αφουγκραζομαι τις αναγκες, τις δυσκολιες, τους προβληματισμους και αλλο κατασκοπευω και ψαχνω να βρω προβλημα εκει που δεν υπαρχει. Μου θυμησε εναν γνωστο που εβαλε καμερες στο σπιτι του για να βλεπει αν διαβαζουν κ τι κανουν τα παιδια..... Δεν καταλαβαινουμε οτι τελικα εμεις εχουμε το προβλημα κ το μεταθετουμε στο παιδι; Δεν αισθανεται ποτε ελευθερο γιατι κατασκοπευουμε κ κρινουμε την καθε του κινηση. Το εγραψα κ παραπανω, τι δουλεια εχει μια μαμα μεσα στην τουαλετα την ωρα που κανει την αναγκη του το παιδι της; δεν ειναι μωρο. Σε λιγο το παιδακι αυτο θα μπεο στην προεφηβεια, θα βγαζει τριχουλες. Μπορει η δεν μπορει μεσα στο ιδιο του το σπιτι να μην εχει συνεχεια ενα ματι πανω του; Μανουλα του παιδιου, δεν ξερω ποιο ειναι το καθημερινο σου προγραμμα, αν εργαζεσαι κτλ. Μηπως να βρεις καποιο χομπυ κατι, οπου να διοχετευεις εκει την ενεργεια σου; καλο θα ηταν και η ομαδα γονεων. Προσωπικα εχω μαθει αρκετα πραγματα ασχετα που ολοι οι γονεις δεν ταιριαζουμε κ εχουμε διαφορετικες αποψεις. Ακουμε κ επεξεργαζομαστε.

    Kotsifikos συμφωνω μαζι σου. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχω αγχώδη διαταραχή και συγκεκριμένα Ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχή. Εννοείται πως έχει να κάνει με control issues. Το παλεύω.. Δεν είμαι όλη την ώρα από πάνω του βρε παιδιά, ίσα ίσα. Απλά το παρατήρησα τελευταία κι επειδή δεν το έκανε τόσα χρόνια, γιαυτό με παραξένεψε. Γενικά δεν τον ελέγχω.. Τρώω κάτι φρίκες ώρες ώρες αλλά προσπαθώ να μην το δείχνω.. Γιαυτό ρωτάω εδώ κιόλας. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 6 λεπτά , lloullou00 είπε:

    Έχω αγχώδη διαταραχή και συγκεκριμένα Ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχή. Εννοείται πως έχει να κάνει με control issues. Το παλεύω.. Δεν είμαι όλη την ώρα από πάνω του βρε παιδιά, ίσα ίσα. Απλά το παρατήρησα τελευταία κι επειδή δεν το έκανε τόσα χρόνια, γιαυτό με παραξένεψε. Γενικά δεν τον ελέγχω.. Τρώω κάτι φρίκες ώρες ώρες αλλά προσπαθώ να μην το δείχνω.. Γιαυτό ρωτάω εδώ κιόλας. 

     

    Εφόσον έχεις διεγνωσμένα ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, αυτό εξηγεί και την εμμονή σου στο συγκεκριμένο θέμα. Δεν είναι το παιδί, είσαι εσύ που το μεγενθύνεις.

    Κάνεις κάτι για αυτό; λαμβάνεις βοήθεια; η οικογένεια σου το γνωρίζει; 

    Δεν θέλω να μου απαντήσεις. 

    Αν δεν λαμβάνεις βοήθεια, απευθύνσου σε ειδικό ώστε και να βοηθήσει εσένα με καθοδήγηση και ίσως αγωγή αλλά και την οικογένειά σου ώστε να ενδυναμωθεί, να μπορεί να σε καταλάβει και να σε στηρίζει.

    Εύχομαι ότι καλύτερο!

    • Μου αρέσει 1

    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το γνωρίζει, ναι. Κάποια στιγμή πήρα αγωγή, μετά σταμάτησα. Προσπαθώ και μόνη μου, αλλά με παίρνει από κάτω κάποιες φορές. Δεν καταλαβαίνω πάντα αν υπερβάλλω ή όχι. Μάλλον ναι από ότι φαίνεται... Νιώθω πολλές τύψεις μετά από όσα μου γράψατε. Ξέρω ότι μου κάνατε καλό, αλλά στεναχωριέμαι μήπως έκανα καμία ανεπανόρθωτη ζημιά... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Είναι σημαντικό να έχεις συστηματική βοήθεια ειδικά αν χρειάζεσαι φαρμακευτική αγωγή και επιθυμείς να μην την παίρνεις. Ακριβώς επειδή δεν είσαι σίγουρη για το πότε όντως υπερβάλεις, το να έχεις βοήθεια θα σου δώσει και την ηρεμία που χρειάζεσαι και θα σε βοηθήσει να μη σε καταβάλλει η υπερπροσπάθεια που κάνεις μόνη σου.

     

    Οι τύψεις είναι κακός δρόμος, οπότε προσπάθησε να εστιάσεις αλλού.

    Το γεγονός ότι η οικογένειά σου γνωρίζει είναι πολύ πολύ θετικό, ακόμα και αν εσύ κάνεις λάθη γνωρίζουν τι τα προκαλεί. 

     

    Ξέρω ότι η επαγγελματική βοήθεια είναι συνήθως ακριβή. Πολλοί δήμοι έχουν τμήμα όμως που μπορεί ο δημότης να απευθυνθεί χωρίς κόστος. Δες και αυτό σαν λύση.

    Σου εύχομαι ολόψυχα να βρεις την ηρεμία που επιθυμείς και να ευχαριστιέσαι κάθε στιγμή απαλλαγμένη από αγχή.

    • Μου αρέσει 3

    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    και μια φορά το μήνα να πηγαίνεις τουλάχιστον είναι μια άγκυρα που θα σε βοηθάει. θα κρατάς πχ όλο το μήνα σημειώσεις και θα τις έχεις εκείνη τη μέρα μαζί σου....

    το να ανησυχείς πάλι το εάν έκανες ανεπανόρθωτη ζημιά,  βλέπεις προφανώς πάλι ότι τροφοδοτείς ακριβώς αυτή τη συνεχόμενη ανησυχία που κάνει κακό στο παιδί σου γιατί σε απομακρύνει από αυτό;    

    διαβασε ξανά τα πόστ σου, και κάνε την αυτοδιόρθωσή σου και έχε ως πήχυ το πόσο κοντά αισθάνεσαι στο παιδί σου.  όχι το πόσο καλή σωστή ικανή μάνα είσαι. δεν το ενδιαφέρει το παιδί σου αυτό, τα παιδιά δεν έχουν μαμαδόμετρο! συναίσθημα έχουν.  μάθε από αυτό, μάθε για σένα από αυτό, είναι κάτι που προφανώς το έχεις και εσύ η ίδια στερηθεί,

    είμαστε τυχερές που έχουμε τα παιδιά μας γιατί μας δείχνουν τον δρόμο και το τρόπο να αισθανθούμε, ειδικά εάν στην παιδική μας ηλικία το έχουμε στερηθεί εξαιτίας άλλων προβλημάτων. δες το ως ευκαιρία, ως διαδικασία μάθησης. αλλά, πρόλαβε το το παιδί σου λίγο σε αυτό, μην περιμένεις να σε ξεπεράσει....  εκεί ειναι που χρειαζόμαστε έναν δάσκαλο μερικές φορές ... και αυτό κάνει ο θεραπευτής/η θεραπευτρια. προφανώς και δεν θέλεις φάρμακα, αλλά κάνε κάτι άλλο αντί αυτών, όχι απολύτως τίποτα. μην προσπαθείς δηλαδή να αποδείξεις ποσο δυνατή είσαι, την στιγμή που οι σκέψεις σου σε καταρρακώνουν για τετοια μικροπράγματα.  αποδέξου την αδυναμία σου, και αντιμετώπισέ την με ανθρώπους απέναντί σου ειλικρινά, χωρίς φόβο. be strong!!! your child deserves it! 

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα