Efi Germany

Νεογέννητο συνεχόμενο κλάμα 8 εβδομάδες γκρίνια!

    Recommended Posts

    Καλησπέρα σε όλη τη παρέα.Πριν 8 βδομαδες αποκτήσαμε την πρώτη μας κόρη.Η εγκυμοσύνη ήταν μια χαρά χωρίς πρόβλημα αλλά η γεννα δύσκολη με τεχνητούς πόνους.Το μωρό μας κλαίει ασταμάτητα λοιπόν εδώ και καιρό.Η παιδίατρος μας αποφαίνεται ότι σωματικά είναι μια χαρά.Δειχνει να μην είναι ευχαριστημένη με τίποτα.Δεν θέλει αγκαλιά και γενικά δεν δεν!Η αλήθεια είναι ότι έχουμε και εγώ και ο άντρας μου απελπίστει καθώς εδώ κι σχεδόν δυο μήνες δεν έχουμε ευχαριστηθεί τη κόρη μας.Η σκέψη μας πάει στο ότι έχει άγχος η κάποιες φοβίες που της προήλθαν πολύ πιθανό από την δύσκολη γεννα.Το μωρό τρώει και λερώνει της πάνες της κανονικά.Απλα αυτό που μας πονάει είναι ότι κλαίει συνέχεια και δεν μπορούμε να την ησυχάσουμε.Ευτυχως τα βραδιά κοιμάται αρκετά!Θελω τη γνώμη σας και τη συμπαράσταση σας παιδιά.Καθε σκέψη δέχτη!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Να σας ζήσει το μωράκι :) Πρώτα από όλα πόσο "ασταμάτητα" είναι το "ασταμάτητα";

    Αν όντως δεν ησυχάζει με τίποτα, προσωπικά θα έπαιρνα δεύτερη άποψη από άλλον γιατρό. Δεν ησυχάζει όταν τρώει ; Δεν ησυχάζει όταν είναι αγκαλιά ( ποτέ όμως ;;;);;; Δεν ησυχάζει αν την κουνάς πέρα δώθε ;;; 

    Πάρε δεύτερη γνώμη και ενδεχομένως κάντε εξετάσεις. Σαφώς υπάρχουν πιο γκρινιάρικα μωρά, αλλά το "ασταμάτητα" είναι άξιον προβληματισμού, εφόσον βέβαια δεν υπερβάλλεις :) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    21 ώρες πρίν, Efi Germany είπε:

    Καλησπέρα σε όλη τη παρέα.Πριν 8 βδομαδες αποκτήσαμε την πρώτη μας κόρη.Η εγκυμοσύνη ήταν μια χαρά χωρίς πρόβλημα αλλά η γεννα δύσκολη με τεχνητούς πόνους.Το μωρό μας κλαίει ασταμάτητα λοιπόν εδώ και καιρό.Η παιδίατρος μας αποφαίνεται ότι σωματικά είναι μια χαρά.Δειχνει να μην είναι ευχαριστημένη με τίποτα.Δεν θέλει αγκαλιά και γενικά δεν δεν!Η αλήθεια είναι ότι έχουμε και εγώ και ο άντρας μου απελπίστει καθώς εδώ κι σχεδόν δυο μήνες δεν έχουμε ευχαριστηθεί τη κόρη μας.Η σκέψη μας πάει στο ότι έχει άγχος η κάποιες φοβίες που της προήλθαν πολύ πιθανό από την δύσκολη γεννα.Το μωρό τρώει και λερώνει της πάνες της κανονικά.Απλα αυτό που μας πονάει είναι ότι κλαίει συνέχεια και δεν μπορούμε να την ησυχάσουμε.Ευτυχως τα βραδιά κοιμάται αρκετά!Θελω τη γνώμη σας και τη συμπαράσταση σας παιδιά.Καθε σκέψη δέχτη!

    Θηλάζει η πίνει σκόνη; Αν πίνει σκόνη μηπως είναι κολικοί; Μήπως να συμβουλευοσασταν τον παιδίατρο για να δώσετε σταγόνες μήπως ανακουφιστεί ή να αλλάζατε γαλα; Έχεις δοκιμάσει να την κρατάς στο χέρι σου μπρούμυτα, δηλαδή να είναι η κοιλιά της στο βραχίονα σου κ το κεφάλι στην παλάμη σου; Πολλά ηρεμούν έτσι. Αν θηλάζεις μήπως έχει κάποια αλλεργία πχ στην πρωτεϊνη του γάλακτος κ πρέπει να απέχεις από γαλακτοκομικά; Έχεις παρατηρησει αίμα σαν τριχουλες κόκκινες ή βλέννα στα κακα της; Μήπως έχει παλινδρόμηση κ την ενοχλεί το γάλα που ανεβαίνει; Το είχε ο ανιψιός μου αυτό κ έκλαιγε όλη μερα μέχρι που πήραν αντιαναγωγικο γάλα.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα και να σου ζήσει!

     

    Κι εγώ στις 8 εβδομάδες την ίδια άποψη είχα για το μωρό μου και ταέγραφα κι εδώ σε κάποια θέματα. Όντως πόσο ασταμάτητο είναι το ασταμάτητο; Μήπως είστε κουρασμένοι και το βλέπετε έτσι; Εμάς πχ που τα απογεύματα είχε κολικούς και παλινδρόμηση, ο άντρας μου τον πετύχαινε σχεδόν συνέχεια σε τέτοια κατάσταση και ακόμα και τώρα λέει ότι τους δυο πρώτους μήνες έκλαιγε συνέχεια, το οποίο δεν ισχύει και απόλυτα γιατί εγώ είχα αρκετα πρωινά ηρεμίας, που απλώς εκείνος δεν τα έβλεπε γιατί έλειπε στη δουλειά, και το σάββατο μπορεί να ήταν έξω για ψώνια ή να έκανε δουλειές και να του έμενε η εικόνα να προσπαθούμε να παρηγορήσουμε ένα απαρηγόρητο μωρό. Αλλά κι εμένα μου είχε πέσει κάπως βαριά το όλο θέμα και έχανα την υπομονή μου συνεχώς, οπότε όσο ήμουν εγώ απελπισμένη, προφανώς μετέφερα αυτήν την εικόνα και την ένταση και στο μωρό. Για μένα αποδείχτηκε σωτήρια η βόλτα με το καρότσι. Εσείς βγαίνετε; Κρίνοντας από την εποχή υποθέτω όχι συχνά. Επίσης βλέπεις καθόλου κόσμου; Φαντάζομαι επειδή είναι αρχή, όχι ακόμα, και μήπως το σκέφτεσαι κι εσύ όπως εμείς ότι δεν γίνεται να έχιες επισκέψεις και το μωρό να κλαίει; Γιατί εμείς έτσι το βλέπαμε ( ο άντρας μου μάλιστα δεν ήθελε ούτε καν να έρθουν οι παππούδες να φιλοξενηθούν λόγω όλης αυτής της έντασης) και εκ των υστερων πιστεύω ότι ήταν λάθος, καλύτερα να φτιάχναμε πρώτα τη δική μας ψυχολογία και ίσως μετά ήταν πιο ήρεμο και το μωρό ή έστω ίσως αν χαλάρωνε με κάτι ο ένας τουλάχιστον από τους δυο μετά να υπήρχε ηρεμία για να βιώσουμε και το κλάμα.

     

    Πάντως το θέμα της παλινδρόμησης ψάξτε το λίγο, εμάς ήταν κρυφή, χωρις γουλιές, και θεωρούσαμε το κλάμα κολικούς, μέχρι που καταλάβαμε τα συμπτώματα της οισοφαγίτιδας, πήρε σιρόπι και όλα οκ. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Πάνω κάτω ότι συνέβη και στην @Έσπερος συνέβη και σε εμάς και ο άντρας μου που την εβλεπε μόνο τα απογεύματα πίστευε ότι έκλαιγε ασταμάτητα. Εμάς δεν είχε ούτε παλινδόμηση, μόνο κολικούς παρόλο που θήλαζε αποκλειστικά. Τσεκάραμε και αλλεργίες, και ολα οκ. Απλά κάποια στιγμή με τον καιρό άρχισε να καταλαβαίνει καλύτερα τον κόσμο γύρω της, να εκφράζεται με διαφορετικούς τρόπος και όχι μόνο με κλάμα και ηρέμησε. Για να καταλάβεις, έφαγα πρωτη φορα καθιστή όταν ήταν 4 μηνών, πιο πριν την είχα στο μάρσιπο, αλλα επρεπε να ειμαι ορθια για να μην κλαιει. Οι συμβουλές μου είναι: υπομονή αρχικά, πάρε γνώμη απο άλλον γιατρό και μπορεί να μην το βλέπεις ακόμη, αλλά είναι πολύ δύσκολη φάση που θα περάσει κάποια στιγμή. Επίσης βρες με ποιον τρόπο ηρεμεί και κάντο (οπως σου ειπα εμεις επρεπε να κανουμε βολτες με το μαρσιπο μεσα στο σπιτι), για να εχεις και εσυ λίγες στιγμές ηρεμίας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    προσοχή, εάν το κλάμα είναι συνεχές και απαρηγόρητο και το μωρό φαίνεται να μην ησυχάζει με τίποτα, αυτό που κάνουν στο εξωτερικό, αλλά τελευταία το άκουσα και εδώ,  είναι ότι πηγαίνουν σε ειδικό οστεοπαθητικό νεογνών, γιατί κατά τον τοκετό μπορεί να προκληθεί κάποιο θέμα με τα οστά του, και να πιέσει κάποιο νεύρο.  

    φιλικό ζευγάρι στη γερμανία είχαν το μωρό τους 3 μήνες να κλαίει χωρίς σταματημό και όταν εξάντλησαν καθε περιθώριο και πήγαν σε ειδικούς μόνο τότε βρήκαν άκρη και εξαφανίστηκε το κλάμα και τελείωσαν όλα είχαν ενα ηρεμο μωρό! 

    είχαν όμως ένα εφιαλτικό πρώτο τρίμηνο..:-( !!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ενα μωρό που κλαίει ασταμάτητα, ή κάτι το πειράζει στη διατροφή του (ή στη διατροφή της μαμάς, ή στο πώς το ταϊζει η μαμά), ή πεινάει,  ή κάποιο θέμα υγείας έχει (και καλό είναι να πάρετε και μία δεύτερη γνώμη), ή χρειάζεται άλλο βασικό φροντιστή (δεν το λέω προσβλητικά, μία μαμά με επιλόχειο π.χ. πιθανότατα δεν έχει ιδέα ότι δεν είναι καλά, αλλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί σωστά στο μωράκι της) ή δεν γίνονται σεβαστές οι ανάγκες του (δεν έχει π.χ. πρόσβαση στο στήθος όσο θέλει, δεν έχει αρκετή αγκαλιά, γίνεται προσπάθεια να φάει ή να κοιμηθεί με πρόγραμμα). Τραύμα ψυχολογικό σίγουρα δεν έχει, μην ανησυχείτε.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Λοιπόν να ξεκαθαρίσω ότι είμαστε Γερμανία και όντως όπως λέει η belleblue πήγαμε σε οστεοπαθητικο και όντως είδαμε κάποια βελτίωση στο μωρό.Σιγουρα δε κλαίει όλη μέρα.Μας είπε ότι ζορίστηκε όντως στη γεννά και είχε κάποια πιασίματα στο λαιμό της από αυτό.Επισης μας είπε ότι είναι έτσι και ο χαρακτηρασ της.Λιγο ας πουμε γκρινιάρα.Επισης να πω ότι η σχέση γιατρού ασθενή στη Γερμανία δεν έχει καμία σχέση με τη σχέση στην Ελλάδα.Δηλ δεν μπορείς έτσι απλά να πάρεις τηλ το γιατρό σου και να τον ρωτήσεις κάτι έτσι απλά.Οπως επίσης δεν πας και τόσο εύκολα εκεί χωρίς ραντεβού.Σιγουρα πρέπει να κάνουμε υπομονή μέχρι να αρχίσει να συνιθηζει αυτό το κόσμο η μικρή μας.Αλλα σίγουρα θα πάω να ζητήσω και μια ακόμα γνώμη από μια ελληνίδα παιδίατρο που έχουμε στη πόλη που μένουμε.Παντως αυτή η απότομη αλλαγή της ζωής ενός ζευγαριού όταν έρχεται για πρώτη φορά ένα νινί είναι απίστευτη και δεν μπορείς να είσαι προετοιμασμένος με τίποτα!!!Προσπαθησα σήμερα με μαρσιπο αλλά δεν το δέχτηκε με ευχαρίστηση.Λογικα πρέπει να το συνηθίσει και αυτό.Αλλα το κλάμα πήγε σύννεφο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/3/2019 at 2:50 ΜΜ, Έσπερος είπε:

    Καλησπέρα και να σου ζήσει!

     

    Κι εγώ στις 8 εβδομάδες την ίδια άποψη είχα για το μωρό μου και ταέγραφα κι εδώ σε κάποια θέματα. Όντως πόσο ασταμάτητο είναι το ασταμάτητο; Μήπως είστε κουρασμένοι και το βλέπετε έτσι; Εμάς πχ που τα απογεύματα είχε κολικούς και παλινδρόμηση, ο άντρας μου τον πετύχαινε σχεδόν συνέχεια σε τέτοια κατάσταση και ακόμα και τώρα λέει ότι τους δυο πρώτους μήνες έκλαιγε συνέχεια, το οποίο δεν ισχύει και απόλυτα γιατί εγώ είχα αρκετα πρωινά ηρεμίας, που απλώς εκείνος δεν τα έβλεπε γιατί έλειπε στη δουλειά, και το σάββατο μπορεί να ήταν έξω για ψώνια ή να έκανε δουλειές και να του έμενε η εικόνα να προσπαθούμε να παρηγορήσουμε ένα απαρηγόρητο μωρό. Αλλά κι εμένα μου είχε πέσει κάπως βαριά το όλο θέμα και έχανα την υπομονή μου συνεχώς, οπότε όσο ήμουν εγώ απελπισμένη, προφανώς μετέφερα αυτήν την εικόνα και την ένταση και στο μωρό. Για μένα αποδείχτηκε σωτήρια η βόλτα με το καρότσι. Εσείς βγαίνετε; Κρίνοντας από την εποχή υποθέτω όχι συχνά. Επίσης βλέπεις καθόλου κόσμου; Φαντάζομαι επειδή είναι αρχή, όχι ακόμα, και μήπως το σκέφτεσαι κι εσύ όπως εμείς ότι δεν γίνεται να έχιες επισκέψεις και το μωρό να κλαίει; Γιατί εμείς έτσι το βλέπαμε ( ο άντρας μου μάλιστα δεν ήθελε ούτε καν να έρθουν οι παππούδες να φιλοξενηθούν λόγω όλης αυτής της έντασης) και εκ των υστερων πιστεύω ότι ήταν λάθος, καλύτερα να φτιάχναμε πρώτα τη δική μας ψυχολογία και ίσως μετά ήταν πιο ήρεμο και το μωρό ή έστω ίσως αν χαλάρωνε με κάτι ο ένας τουλάχιστον από τους δυο μετά να υπήρχε ηρεμία για να βιώσουμε και το κλάμα.

     

    Πάντως το θέμα της παλινδρόμησης ψάξτε το λίγο, εμάς ήταν κρυφή, χωρις γουλιές, και θεωρούσαμε το κλάμα κολικούς, μέχρι που καταλάβαμε τα συμπτώματα της οισοφαγίτιδας, πήρε σιρόπι και όλα οκ. 

    Πες μου λίγο ποια ήταν σε παρακαλώ τα συμπτώματα που εντοπησατε;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    On 12/3/2019 at 2:26 ΜΜ, Lenia16 είπε:

    Θηλάζει η πίνει σκόνη; Αν πίνει σκόνη μηπως είναι κολικοί; Μήπως να συμβουλευοσασταν τον παιδίατρο για να δώσετε σταγόνες μήπως ανακουφιστεί ή να αλλάζατε γαλα; Έχεις δοκιμάσει να την κρατάς στο χέρι σου μπρούμυτα, δηλαδή να είναι η κοιλιά της στο βραχίονα σου κ το κεφάλι στην παλάμη σου; Πολλά ηρεμούν έτσι. Αν θηλάζεις μήπως έχει κάποια αλλεργία πχ στην πρωτεϊνη του γάλακτος κ πρέπει να απέχεις από γαλακτοκομικά; Έχεις παρατηρησει αίμα σαν τριχουλες κόκκινες ή βλέννα στα κακα της; Μήπως έχει παλινδρόμηση κ την ενοχλεί το γάλα που ανεβαίνει; Το είχε ο ανιψιός μου αυτό κ έκλαιγε όλη μερα μέχρι που πήραν αντιαναγωγικο γάλα.

    Το μωρό πίνει σκόνη.Παιρνει φάρμακο για τους κολικούς και όπως είπα και πιο κάτω δείχνει να πηγαίνει καλύτερα.Τα κακά της είναι κανονικά απλά θέλω να ψάξω λίγο καλύτερα το θέμα με την παλινδρόμηση.Αυριο θα πάω να μιλήσω εάν καταφέρω φυσικά με τη γιατρό μας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/3/2019 at 4:01 ΜΜ, belleblue είπε:

    προσοχή, εάν το κλάμα είναι συνεχές και απαρηγόρητο και το μωρό φαίνεται να μην ησυχάζει με τίποτα, αυτό που κάνουν στο εξωτερικό, αλλά τελευταία το άκουσα και εδώ,  είναι ότι πηγαίνουν σε ειδικό οστεοπαθητικό νεογνών, γιατί κατά τον τοκετό μπορεί να προκληθεί κάποιο θέμα με τα οστά του, και να πιέσει κάποιο νεύρο.  

    φιλικό ζευγάρι στη γερμανία είχαν το μωρό τους 3 μήνες να κλαίει χωρίς σταματημό και όταν εξάντλησαν καθε περιθώριο και πήγαν σε ειδικούς μόνο τότε βρήκαν άκρη και εξαφανίστηκε το κλάμα και τελείωσαν όλα είχαν ενα ηρεμο μωρό! 

    είχαν όμως ένα εφιαλτικό πρώτο τρίμηνο..:-( !!!

    Πήγαμε και εμείς.Οντως η μικρή έχει ψιλό ηρεμήσει.Κανουν δουλειά αυτοί η τύποι τελικά.Ειχαμε πάει με επιφύλαξη να πω την αληθεία.Αυτο που βλέπω είναι ότι η μικρή έχει γκρίνια όταν αρχίσει να πεινάει και αυτό είναι φυσιολογικό.Αλλα το θέμα είναι ότι προσπαθούμε να κρατάμε ένα προγραμμα κάθε περίπου 3 ώρες και αυτή πάντα θέλει να τρώει νωρίτερα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Efi Germany είπε:

    Πήγαμε και εμείς.Οντως η μικρή έχει ψιλό ηρεμήσει.Κανουν δουλειά αυτοί η τύποι τελικά.Ειχαμε πάει με επιφύλαξη να πω την αληθεία.Αυτο που βλέπω είναι ότι η μικρή έχει γκρίνια όταν αρχίσει να πεινάει και αυτό είναι φυσιολογικό.Αλλα το θέμα είναι ότι προσπαθούμε να κρατάμε ένα προγραμμα κάθε περίπου 3 ώρες και αυτή πάντα θέλει να τρώει νωρίτερα!

    Συγχαρητήρια, έχεις την απάντηση στο πρόβλημά σας :)  Ταϊστε το μωρό όταν πεινάει, η σχολή του αυστηρού ταϊσματος με το ρολόι έχει πεθάνει από τη δεκαετία του 70, μαζί με το "το κλάμα δυναμώνει τα πνευμόνια". Εννοείται ότι δεν έχετε την πρόθεση να βασανίσετε το παιδί, αλλά το τάισμα με το ρολόι είναι απλά ένα καψόνι για ένα μικρό μωρό, και τίποτα άλλο.

    • Μου αρέσει 2
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    10 ώρες πρίν, Efi Germany είπε:

    Παντως αυτή η απότομη αλλαγή της ζωής ενός ζευγαριού όταν έρχεται για πρώτη φορά ένα νινί είναι απίστευτη και δεν μπορείς να είσαι προετοιμασμένος με τίποτα!!!

    Αυτό είναι το βασικό, γι' αυτό και σε ρώτησα στην αρχή αν η δική σας ψυχολογία είναι οκ. Γιατί αν περιμένεις ότι το νεογέννητο τον πρώτο μήνα τουλάχιστον μόνο θα τρώει και θα κοιμάται, και γενικά θα κοιμάται τη μισή μέρα, κ οπότε θα υπάρχει μια ηρεμία για να μπορείς να αντιμετωπίσες και το ξενύχτι, και μετά σου προκύψει κι ένα μωρό που δεν κοιμάται ούτε μέρα ούτε νύχτα, παθαίνεις σοκ προφανώς. 

     

    Επειδή δίνετε μπιμπερό, υποθέτω το μωρό δεν νανουρίζεται εύκολα με το φαγητό, οπότε δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να κοιμηθεί. Θα έλεγα, ως ομοιοπαθής, να προσπαθήσεις να βρεις έναν τρόπο για να κάνει ημερήσιους ύπνους, κι ας μην είναι μακράς διάρκειας. Ας κοιμηθεί έστω κ 10 λεπτά, και μετά από 1-2 ώρες μπορεί να θέλει να κοιμηθεί πάλι τόσο. Έστω και αυτό είναι μια ηρεμία και για το παιδί, και για σενα, και θα σε βοηθήσει σιγά σιγά να δεις πώς μπορείς να το ηρεμήσεις, και θα διαμορφώσει ίσως και μόνο του ένα πρόγραμμα ύπνου. Εμένα γύρω στις 10-12 εβδομάδες άρχισε να γίνεται αυτό, γιατί τον πρώτο μήνα νανουριζόταν με το μπιμπερό και κοιμόταν αμέσως μετά το φαγητό, μετά το σταμάτησε, και πέρασα 1.5 μήνα περίπου σε απόγνωση που μεταφερόταν και στο παιδί. 

     

    Ο μάρσιπος θελει χρόνο, αλλά προσπάθησέ το, δες και αν μπορείς να δοκιμάσεις διάφορους τύπους, κυρίως υφασμάτινους που δεν χάνεται μέσα ένα νεογέννητο. Επίσης καλό θα ήταν, αντί να περιμένεις πότε θα κοιμηθεί ή θα ηρεμήσει το μωρό, να το πάρεις απόφαση ότι μπορεί να μην κοιμηθεί, και να κάνεις κάποια πράγματα έχοντας αυτό ως δεδομένο. Μην αναβάλλεις πχ να φας περιμένοντας να κοιμηθεί. προσπαθησε να φας κάτι με το μωρό αγκαλιά. Ή να κάνεις κάποιες εύκολες δουλειές, όχι ότι θα σε σώσει αυτό, αλλά τουλάχιστον να νιώθεις ότι κάνεις κάτι κ περνάει η μέρα, άσε που μπορεί κι αυτό σιγά σιγά να χαζεύει τις κινήσεις σου και να χαλαρώνει. 

     

    Το τρίωρο είναι καψώνι, καλά σου λέει η ΑΡΓΚ. Εγώ έδινα μητρικό αντλημένο και συμπλήρωμα και το τρίωρο το πλησίαζα ή το περνούσα μόνο αν είχε μεσολαβήσει ύπνος, αλλιώς φαινόταν ότι το ήθελε νωρίτερα. Όταν ήταν πολύ μωρό και μπορεί να έκανε κι έναν 4ωρο ύπνο μέσα στη μέρα, προφανώς δεν τον ξυπνούσα, αλλά γενικά το είδα ότι δεν είχε αντοχές για τρίωρο μέσα στη μέρα, κι επειδή μετά είχαμε και την παλινδρόμηση, καθιέρωσα τα 8 γεύματα, που τα ημερήσια όμως ήταν περίπου στις 2.5 ώρες ή και λιγότερο, και τα νυχτερινά ήταν στο 4ωρο, κι αυτό κράτησε μέχρι να μπουν οι στέρεες. 

     

    Την παλινδρόμηση την υποψιαζόμασταν γιατί γουλιές δεν έβγαζε. Αλλά κάπως ακούγαμε κάτι σαν πνίξιμο, ή σαν να καταπίνει σε ΄΄ασχετες ώρες. Ή όταν έκλαιγε πολύ, επειδή ήταν κουρασμένος και δεν μπορούσα να τον κοιμίσω, άκουγα που ανέβαιναν οι γουλιές στο λαιμό του και ξανακατάπινε. Όταν όμως το επιβεβαιώσαμε, είχε πάθει ήδη οισοφαγίτιδα και απ' αυτό το καταλάβαμε βασικά, επειδή υπέφερε με την κατάποση, τελείωνε το γάλα και ούρλιαζε. Στην αρχή όμως πάλι νόμιζα ότι το έκανε από λαιμαργία, γιατί ήταν φαγανό μωρό, αλλά μετά ήταν εμφανές ότι αυτό το κλάμα έδειχνε ότι υποφέρει. Από τότε που το επιβεβαιώσαμε, όσο περίεργο κι αν σου φαίνεται, ησυχάσαμε. Πήρε σιρόπι που καταπραϋνει την οξύτητα των στομαχικών υγρών κι έτσι δεν τον καίνε, ρυθμίσαμε τα μικρά και συχνά γεύματα (γιατί πιο πριν ήταν η φάση που μπορεί να κοιμόταν λίγο παραπάνω και μετά έτρωγε πιο πολύ ή το βράδυ έκανε κάτι 5ωρα και μετά έπινε πάρα πολύ γάλα), και μέσα σε ένα δεκαήμερο σταμάτησαν οι πόνοι και οι εκνευρισμός με το φαγητό. Κανονικά γίνονται και εξετάσεις, αλλά νομίζω ότι πρώτα παρατηρείς τα συμπτώματα και μετά. Αλλά δεν ξέρω τι ισχύει εκεί. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα κορίτσια είμαι σε απόγνωση έχω μια Μπέμπα που σε μια εβδομαδα απο τώρα γίνεται 3 μηνών γεννήθηκε 35 εβδομάδων ευτυχώς όλα καλά όμως απο την μερα που γεννήθηκε έως και τώρα δεν έχει σταματήσει την γκρίνια και το κλάμα ταισμενη είναι αλλαγμένη είναι ... Ειχαμε μεγαλο θεμα με κολικους ευτυχώς τελείωσε και αυτό και ενω είπα τώρα θα ηρεμήσει ουτε καν μονη της δεν κάθεται καθόλου όλο αγκαλιά και βόλτα σε όλο το σπίτι θέλει και παρόλαυτά εξακολουθεί το ίδιο κλάμα και γκρίνια μονο όταν κοιμάται ηρεμεί.. Είμαστε σε φαση που ξεκινουν και φουσκώνουν τα ούλα όμως δεν έχει πυρετό και τα συμπτώματα γκρίνιας και κλαματος τα είχε απο πριν ... Ο παιδίατρος λέει είναι φυσιολογικό ... Υπαρχουν κοπέλες που συμπασχουν ; θα σταματήσει ποτε όλη αυτή η γκρίνια ; αν ναι ποτε έχετε εμπειρίες; είναι το πρωτο μας μωρο και τα έχουμε παίξει ... :(  

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλησπέρα σας! Θα ήθελα και εγώ να σας ρωτήσω για να μου πείτε την γνώμη σας... Ο μπέμπης μας σήμερα έγινε 3 μηνών! Ενός μηνών και κάτι ξεκίνησαν οι κολικοί που κράτησαν ένα μήνα περίπου. Μετά ηρεμήσαμε και ήμασταν πολύ καλά. Εκλαιγε μόνο όταν ήταν να φάει, κοιμόταν τα βράδυα 5ωρο, ξυπνουσε να φάει και μετά 3ωρο. Μέσα στη μέρα είχαμε δυσκολία να κοιμηθούμε αλλα τωρα το έχουμε καταφέρει. Και ξαφνικά αυτή την εβδομάδα (τα απογεύματα κυρίως) αρχίζει και κλαίει σπαρακτικά χωρίς να ξέρουμε τί θέλει. Να φάει δεν θέλει, να κοιμηθεί πάλι όχι ( γιατί μπορει να εχει κοιμηθει για ώρα και τον πιάνει μετά), στην αγκαλιά δεν ηρεμεί, ούτε με βόλτα. Γενικά δεν ξέρουμε τί εχει αλλα φαίνεται να πονάει. Δεν είναι ούτε από πείνα ούτε από νυστα γιατί το έχω τσεκαρει. Απλά μετα από πάρα πολυ ώρα, κουράζεται και τον παίρνει ο ύπνος. Επίσης βγάζει πολλα σαλια και βαζει το χερι στο στόμα. Η κοιλιά του δεν φαίνεται να τον πονάει αλλα το κλαμα του δείχνει ότι πονάει από κατι  και όχι οτι κάτι απλα τον ενοχλεί. Θηλάζω αποκλειστικά. Καμία ιδεα;; Ευχαριστώ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 11/3/2019 at 6:00 ΜΜ, Efi Germany είπε:

    Καλησπέρα σε όλη τη παρέα.Πριν 8 βδομαδες αποκτήσαμε την πρώτη μας κόρη.Η εγκυμοσύνη ήταν μια χαρά χωρίς πρόβλημα αλλά η γεννα δύσκολη με τεχνητούς πόνους.Το μωρό μας κλαίει ασταμάτητα λοιπόν εδώ και καιρό.Η παιδίατρος μας αποφαίνεται ότι σωματικά είναι μια χαρά.Δειχνει να μην είναι ευχαριστημένη με τίποτα.Δεν θέλει αγκαλιά και γενικά δεν δεν!Η αλήθεια είναι ότι έχουμε και εγώ και ο άντρας μου απελπίστει καθώς εδώ κι σχεδόν δυο μήνες δεν έχουμε ευχαριστηθεί τη κόρη μας.Η σκέψη μας πάει στο ότι έχει άγχος η κάποιες φοβίες που της προήλθαν πολύ πιθανό από την δύσκολη γεννα.Το μωρό τρώει και λερώνει της πάνες της κανονικά.Απλα αυτό που μας πονάει είναι ότι κλαίει συνέχεια και δεν μπορούμε να την ησυχάσουμε.Ευτυχως τα βραδιά κοιμάται αρκετά!Θελω τη γνώμη σας και τη συμπαράσταση σας παιδιά.Καθε σκέψη δέχτη!

    Καλησπέρα και να σου ζήσει το μωράκι σου,

    Τα ίδια και η κόρη μου απλά εμένα ήταν πρόωρη και είχε όλα τα συμπτώματα που αναφέρεις ...κάθε μωράκι και διαφορετικό αλλά και με άλλο χαρακτήρα...αυτό που με βοήθησε πολύ με το κλάμα προσωπικά ήταν η αλλαγή του γάλακτος σκόνης, είχαμε αλλάξει πολλά, πήρα το Guigoz και ησύχασα, το κλάμα μειώθηκε και οι κολικοί...βέβαια ακόμη γκρινιάρα είναι αλλά τι να κάνουμε...

    Υπομονή και κουράγιο !

    On 23/4/2019 at 11:16 ΜΜ, Hra angel είπε:

    Καλησπέρα κορίτσια είμαι σε απόγνωση έχω μια Μπέμπα που σε μια εβδομαδα απο τώρα γίνεται 3 μηνών γεννήθηκε 35 εβδομάδων ευτυχώς όλα καλά όμως απο την μερα που γεννήθηκε έως και τώρα δεν έχει σταματήσει την γκρίνια και το κλάμα ταισμενη είναι αλλαγμένη είναι ... Ειχαμε μεγαλο θεμα με κολικους ευτυχώς τελείωσε και αυτό και ενω είπα τώρα θα ηρεμήσει ουτε καν μονη της δεν κάθεται καθόλου όλο αγκαλιά και βόλτα σε όλο το σπίτι θέλει και παρόλαυτά εξακολουθεί το ίδιο κλάμα και γκρίνια μονο όταν κοιμάται ηρεμεί.. Είμαστε σε φαση που ξεκινουν και φουσκώνουν τα ούλα όμως δεν έχει πυρετό και τα συμπτώματα γκρίνιας και κλαματος τα είχε απο πριν ... Ο παιδίατρος λέει είναι φυσιολογικό ... Υπαρχουν κοπέλες που συμπασχουν ; θα σταματήσει ποτε όλη αυτή η γκρίνια ; αν ναι ποτε έχετε εμπειρίες; είναι το πρωτο μας μωρο και τα έχουμε παίξει ... :(  

    Μην στεναχωριέσαι όλα καλά θα πάνε να χαίρεσαι το μωράκι σου...

    Και εμένα πρόωρη ήταν και από ότι καταλαβαίνω τα πρόωρα έχουν περισσότερη ένταση και στρες μετά την γέννα...γιατί και σε εμένα έκανε τα ίδια. Τώρα είναι 2,5 χρονών κορίτσαρος χαχαχα...

    Θέλουν συνέχεια αγκαλιά για να νιώθουν ασφάλεια ιδιαίτερα τα πρόωρα.

    Κάτσε απόλαυσε το, μην αγχώνεσαι, όλα θα περάσουν τόσο γρήγορα που δεν θα το καταλάβεις, πάρτο αγκαλιά όσο θέλει, πρωτότοκη είναι χαλάλι της διότι στο δεύτερο δεν θα έχεις τον χρόνο και την υπομονή του πρώτου. 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    21 ώρες πρίν, iliana32 είπε:

    Καλησπέρα σας! Θα ήθελα και εγώ να σας ρωτήσω για να μου πείτε την γνώμη σας... Ο μπέμπης μας σήμερα έγινε 3 μηνών! Ενός μηνών και κάτι ξεκίνησαν οι κολικοί που κράτησαν ένα μήνα περίπου. Μετά ηρεμήσαμε και ήμασταν πολύ καλά. Εκλαιγε μόνο όταν ήταν να φάει, κοιμόταν τα βράδυα 5ωρο, ξυπνουσε να φάει και μετά 3ωρο. Μέσα στη μέρα είχαμε δυσκολία να κοιμηθούμε αλλα τωρα το έχουμε καταφέρει. Και ξαφνικά αυτή την εβδομάδα (τα απογεύματα κυρίως) αρχίζει και κλαίει σπαρακτικά χωρίς να ξέρουμε τί θέλει. Να φάει δεν θέλει, να κοιμηθεί πάλι όχι ( γιατί μπορει να εχει κοιμηθει για ώρα και τον πιάνει μετά), στην αγκαλιά δεν ηρεμεί, ούτε με βόλτα. Γενικά δεν ξέρουμε τί εχει αλλα φαίνεται να πονάει. Δεν είναι ούτε από πείνα ούτε από νυστα γιατί το έχω τσεκαρει. Απλά μετα από πάρα πολυ ώρα, κουράζεται και τον παίρνει ο ύπνος. Επίσης βγάζει πολλα σαλια και βαζει το χερι στο στόμα. Η κοιλιά του δεν φαίνεται να τον πονάει αλλα το κλαμα του δείχνει ότι πονάει από κατι  και όχι οτι κάτι απλα τον ενοχλεί. Θηλάζω αποκλειστικά. Καμία ιδεα;; Ευχαριστώ!

    Αν δεν είναι κολικοι, ίσως να είναι δοντια? Δεν ξέρω τι να σου πω Μήπως έχει υπερενταση? Δηλαδή δέχεται πολλά ερεθίσματα και αργεί να κοιμηθεί? Ρωτήσεις παιδίατρο?

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    22 hours ago, iliana32 said:

    Καλησπέρα σας! Θα ήθελα και εγώ να σας ρωτήσω για να μου πείτε την γνώμη σας... Ο μπέμπης μας σήμερα έγινε 3 μηνών! Ενός μηνών και κάτι ξεκίνησαν οι κολικοί που κράτησαν ένα μήνα περίπου. Μετά ηρεμήσαμε και ήμασταν πολύ καλά. Εκλαιγε μόνο όταν ήταν να φάει, κοιμόταν τα βράδυα 5ωρο, ξυπνουσε να φάει και μετά 3ωρο. Μέσα στη μέρα είχαμε δυσκολία να κοιμηθούμε αλλα τωρα το έχουμε καταφέρει. Και ξαφνικά αυτή την εβδομάδα (τα απογεύματα κυρίως) αρχίζει και κλαίει σπαρακτικά χωρίς να ξέρουμε τί θέλει. Να φάει δεν θέλει, να κοιμηθεί πάλι όχι ( γιατί μπορει να εχει κοιμηθει για ώρα και τον πιάνει μετά), στην αγκαλιά δεν ηρεμεί, ούτε με βόλτα. Γενικά δεν ξέρουμε τί εχει αλλα φαίνεται να πονάει. Δεν είναι ούτε από πείνα ούτε από νυστα γιατί το έχω τσεκαρει. Απλά μετα από πάρα πολυ ώρα, κουράζεται και τον παίρνει ο ύπνος. Επίσης βγάζει πολλα σαλια και βαζει το χερι στο στόμα. Η κοιλιά του δεν φαίνεται να τον πονάει αλλα το κλαμα του δείχνει ότι πονάει από κατι  και όχι οτι κάτι απλα τον ενοχλεί. Θηλάζω αποκλειστικά. Καμία ιδεα;; Ευχαριστώ!

    Μπορεί να ειναι δόντια δεν ειναι απίθανο. Για δοκιμασε το baby gums gel της frezyderm στα ούλα του και αν σταματησει να κλαιει τοτε ειναι δοντια. Αν οχι, μαλλον πρεπει να ρωτήσεις τον παιδίατρο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @iliana32 Φαντάζομαι πως εάν το παιδί κλαίει σπαρακτικά και φαίνεται να πονάει, όπως αναφέρεις, έχετε ήδη, από την πρώτη στιγμή, συζητήσει για αυτό με τον παιδίατρο σας και σας έχει κατευθύνει σχετικά.

     

    Εφόσον λοιπόν αποκλείουμε πείνα, νύστα, κάτι παθολογικό, από μεριάς μου θα έλεγα ότι τα ούλα, ναι, είναι λόγος αναστάτωσης για ένα βρέφος. Για κάποια, λόγος μεγάλης αναστάτωσης (γκρίνια, κλάμα, ανήσυχος ύπνος). Τα χεράκια στο στόμα, τα σάλια, το να τρίβει το προσωπάκι στο σεντόνι είναι ενδείξεις στοματικής ενόχλησης. Θα μπορούσατε να κάνετε τα εξής που ίσως τον ανακουφίσουν κάπως: Καθαρά χέρια και μασάζ με τα δάχτυλα/απαλό βαμβακερό πανάκι, στα ουλάκια. Μασητικό (να του το κρατάτε εσείς προς το παρόν). Υπάρχουν πολλά είδη/σχέδια/υφές μασητικών προμηθευτείτε 2-3 διαφορετικά καθώς μπορεί κάποιο να μην του αρέσει και κάποιο να το προτιμά. Πιπίλισμα του στήθους για ανακούφιση. Τη στιγμή της μεγάλης έντασης μπορεί και το να περπατάς-να του τραγουδάς μαζί, να τον παρηγορήσει κάπως περισσότερο.

     

    Εαν το κλάμα οφείλεται σε κοιλιακές ενοχλήσεις μπορεί να βοηθήσει το μασάζ στην κοιλίτσα-οι γνωστές ασκησούλες στα ποδαράκια. Η αγκαλιά-λαβή με τον βραχίωνα να εφάπτεται στην κοιλίτσα. Χλιαρό μπανάκι με ένα πανάκι στην κοιλίτσα. Να ελέγξεις το διαιτολόγιο σου μήπως κάτι τον ενοχλεί και να το περιορίσεις (χωρίς υπερβολές, ούτε στερήσεις εάν δεν έχεις άλλες ενδείξεις).

     

    Ακόμη, σε κάθε περίπτωση τη στιγμή της έντασης, εσείς με ηρεμία και σιγουριά (αυτό είναι βασικό καθώς όταν το μωρό μας κλαίει αυτομάτως νοιώθουμε κι εμείς ταραχή/εκνευρισμό/στεναχώρια) προσπαθήστε να του στρέψετε την προσοχή σε κάτι άλλο-να "ξεχάσει" τον πόνο του. Μπορείτε να δοκιμάσετε: αγκαλιά (ή ακόμη καλύτερα, εαν τον βολεύεστε, εσύ ή ο μπαμπάς, μάρσιπος) για να σας νοιώθει και να απασχολείται βλέποντας σας να κάνετε κάποιες οικιακές εργασίες. Ήχοι όπως απορροφητήρας, πλυντήριο, ηλεκτρική σκούπα, χαλαρώνουν κάποια μωράκια. Βόλτα εκτός σπιτιού, ερεθίσματα εξωτερικού χώρου. Γυμναστήριο στο πάτωμα και χαλαρό παιχνίδι-κουβεντούλα. Μουσική και φωτισμός σε χαμηλή ένταση. Δοκιμάζετε και βλέπετε τι τον παρηγορεί από αυτά.

     

    Πάντως, τα βρέφη (και τα παιδιά γενικότερα) μπορεί να έχουν ενοχλήσεις για ένα σωρό λόγους (γνωστούς και άγνωστους). Και πονάκια, και γκρίνια, και ανάγκες κάθε είδους θα υπάρχουν. Το κλάμα είναι ο τρόπος να μας επικοινωνήσουν το αρνητικό συναίσθημα. Οφείλουμε να σπεύδουμε, να το αξιολογούμε και να ανταποκρινόμαστε σε αυτό. Να επιτρέπουμε στο παιδί να εκφράσει την ένταση του, να του προτείνουμε μια κατάλληλη διέξοδο από αυτή, να του δώσουμε τον χρόνο να την δεχθεί και σταδιακά να αποκλιμακωθεί η κρίση. Υπομονή και αγάπη. Να σας ζήσει!

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 26/5/2019 at 3:18 ΠΜ, iliana32 είπε:

    Καλησπέρα σας! Θα ήθελα και εγώ να σας ρωτήσω για να μου πείτε την γνώμη σας... Ο μπέμπης μας σήμερα έγινε 3 μηνών! Ενός μηνών και κάτι ξεκίνησαν οι κολικοί που κράτησαν ένα μήνα περίπου. Μετά ηρεμήσαμε και ήμασταν πολύ καλά. Εκλαιγε μόνο όταν ήταν να φάει, κοιμόταν τα βράδυα 5ωρο, ξυπνουσε να φάει και μετά 3ωρο. Μέσα στη μέρα είχαμε δυσκολία να κοιμηθούμε αλλα τωρα το έχουμε καταφέρει. Και ξαφνικά αυτή την εβδομάδα (τα απογεύματα κυρίως) αρχίζει και κλαίει σπαρακτικά χωρίς να ξέρουμε τί θέλει. Να φάει δεν θέλει, να κοιμηθεί πάλι όχι ( γιατί μπορει να εχει κοιμηθει για ώρα και τον πιάνει μετά), στην αγκαλιά δεν ηρεμεί, ούτε με βόλτα. Γενικά δεν ξέρουμε τί εχει αλλα φαίνεται να πονάει. Δεν είναι ούτε από πείνα ούτε από νυστα γιατί το έχω τσεκαρει. Απλά μετα από πάρα πολυ ώρα, κουράζεται και τον παίρνει ο ύπνος. Επίσης βγάζει πολλα σαλια και βαζει το χερι στο στόμα. Η κοιλιά του δεν φαίνεται να τον πονάει αλλα το κλαμα του δείχνει ότι πονάει από κατι  και όχι οτι κάτι απλα τον ενοχλεί. Θηλάζω αποκλειστικά. Καμία ιδεα;; Ευχαριστώ!

     

    Τα μωρά ενός μηνός δεν έχουν κολικούς κατά κανόνα. Κολικοί είναι αυτό που ζείτε τώρα: Ανεξήγητο κλάμα, κυρίως το απογεύματα και νωρίς το βράδυ, με το μωρό να δείχνει πραγματικά να υποφέρει χωρίς προφανή λόγο. 

    Αν το μωρό θηλάζει, το απλούστερο είναι να το θηλάζεις ουσιαστικά συνεχώς αυτές τις ώρες, με μικρά διαλείμματα. Κατά κανόνα λειτουργεί, κρατά μερικές εξοντωτικές εβδομάδες και σιγά σιγά έρχεστε στα ίσα σας, αλλά για ένα διάστημα μαραθώνιοι θηλασμοί 4-5 ωρών με διαλείμματα είναι στο πρόγραμμα για πολλά μωράκια.

    Αν δεν έχεις κάνει αποχή από γαλακτοκομικά, είναι μία καλή στιγμή να δοκιμάσεις, οι πόνοι από δυσανεξία στα γαλακτοκομικά κορυφώνονται σε αυτό το διάστημα, μέχρι περίπου το εξάμηνο.

    Κατά τα άλλα απλά υπομονή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    18 ώρες πρίν, Mama_Anesti_ είπε:

    Αν δεν είναι κολικοι, ίσως να είναι δοντια? Δεν ξέρω τι να σου πω Μήπως έχει υπερενταση? Δηλαδή δέχεται πολλά ερεθίσματα και αργεί να κοιμηθεί? Ρωτήσεις παιδίατρο?

    Μου άρεσε πολύ ή τοποθέτηση της @samsympan. Είναι αναλυτική κ ακριβής!

    Αυτό που ήθελα να γράψω κ λόγο βιασύνης δεν το ξανά κοιταξα είναι αν @iliana32 έχεις ρωτήσει παιδίατρο. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η δικιά μας η μπεμπούλα απο δέκα ημερών ξεκίνησε και είχε γκρίνια και κλάμα. Οι παιδίατροι λέγαν "είναι κολικοί", το παιδί δεν έχει κάτι παθολογικό. 'Εκλαιγε το μωρό απαρηγόρητο, έκλαιγε κ ο άντρας μου γιατί νόμιζε ότι η ζωή μας με το μωρό θα είναι όπως στις διαφημίσεις και θα κυλιόμαστε στα λιβάδια χαρούμενοι και ανέμελοι, έκλαιγαν και τα σκυλιά γιατί άκουγαν το μωρό και έβλεπαν τον άντρα μου σε αυτήν την κατάσταση. Κάποιος έπρεπε να είναι ψύχραιμος στην όλη υπόθεση. Λοιπόν εαν έχει εξαιρεθεί απο τους παιδιάτρους κάποιο παθολογικό θέμα , το κλειδί όπως πολύ σωστά είπε η @samsympan είναι ηρεμία και σιγουριά. Πολύ αγκαλιά, πολύ ψυχραιμία, πολύ υπομονή. Το πρώτο τρίμηνο θεωρείται το "τέταρτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης", τα μωράκια έχουν ανώριμο γαστρεντερικό και νευρικό σύστημα και το κλάμα είναι η μόνη διέξοδος τους. Επίσης μήνα με τον μήνα γνωριζόμουν και καλύτερα με το παιδι μου. Αρχιζα να ξεχωρίζω το κλαμα της νύστας, της υπερέντασης, της πείνας και έτσι ήταν πολύ πιο γρήγορη η σωστή ανταπόκριση μου στο κλαμα της. Επίσης προληπτικά άλλαξα μπιμπερό , στάση ταίσματος και κρατούσα το παιδί σε όρθια στάση τουλαχιστον 20 λεπτά ρευτεί δεν ρευτεί, έτσι ώστε να ελαχιστοποίησω τυχόν κρυφή παλινδρόμιση που μπορεί να είχε. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Maya14 είπε:

    Η δικιά μας η μπεμπούλα απο δέκα ημερών ξεκίνησε και είχε γκρίνια και κλάμα. Οι παιδίατροι λέγαν "είναι κολικοί", το παιδί δεν έχει κάτι παθολογικό. 'Εκλαιγε το μωρό απαρηγόρητο, έκλαιγε κ ο άντρας μου γιατί νόμιζε ότι η ζωή μας με το μωρό θα είναι όπως στις διαφημίσεις και θα κυλιόμαστε στα λιβάδια χαρούμενοι και ανέμελοι, έκλαιγαν και τα σκυλιά γιατί άκουγαν το μωρό και έβλεπαν τον άντρα μου σε αυτήν την κατάσταση. Κάποιος έπρεπε να είναι ψύχραιμος στην όλη υπόθεση. Λοιπόν εαν έχει εξαιρεθεί απο τους παιδιάτρους κάποιο παθολογικό θέμα , το κλειδί όπως πολύ σωστά είπε η @samsympan είναι ηρεμία και σιγουριά. Πολύ αγκαλιά, πολύ ψυχραιμία, πολύ υπομονή. Το πρώτο τρίμηνο θεωρείται το "τέταρτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης", τα μωράκια έχουν ανώριμο γαστρεντερικό και νευρικό σύστημα και το κλάμα είναι η μόνη διέξοδος τους. Επίσης μήνα με τον μήνα γνωριζόμουν και καλύτερα με το παιδι μου. Αρχιζα να ξεχωρίζω το κλαμα της νύστας, της υπερέντασης, της πείνας και έτσι ήταν πολύ πιο γρήγορη η σωστή ανταπόκριση μου στο κλαμα της. Επίσης προληπτικά άλλαξα μπιμπερό , στάση ταίσματος και κρατούσα το παιδί σε όρθια στάση τουλαχιστον 20 λεπτά ρευτεί δεν ρευτεί, έτσι ώστε να ελαχιστοποίησω τυχόν κρυφή παλινδρόμιση που μπορεί να είχε. 

    Καλησπερα και πάλι! Σας ευχαριστώ πάρα πολυ για τις απαντήσεις σας! Παιδίατρο έχουμε την Δευτέρα. Την πηρα τηλ και μου ειπε να σημειώνω σε χαρτί τις ωρες που τρώει, που κοιμάται, τί τρωω εγώ και τί ωρα τον πιάνει η γκρινια. Γενικά θέλει να παρατηρήσει το πρόγραμμα του και να αποκλείσει οτι η γκρινια δεν είναι από πεινα ή νυστα. Κολικοι δεν είναι γιατί τους περάσαμε και πλέον τους αναγνωρίζω. Απλά δεν ξερω μήπως ειναι κάποια κρυφή παλινδρόμηση ή αλλεργία από το γαλα. Στους κολικούς έκανα εποχή από γαλακτοκομικά αλλά μετά όταν του πέρασαν άρχισα να τρώω αλλά λιγο. Και ηταν μια χαρά. Δεν τον πείραζε. Αρα για αυτό μου φαίνεται δυσκολο να ξεκίνησε τωρα. Όπως και να εχει η παιδίατρος μου ειπε οτι μπορει να ειναι άλμα αναπτυξης και να κάνω υπομονή λίγες μέρες, να σημειώνω αυτά που μου ζήτησε και θα τα πούμε την Δευτέρα από κοντά εκτός αν χειροτερεψει. Το θέμα είναι οτι χθες και σημερα δεν μου το έκανε! Λέτε να ηταν όντως αλμα ανάπτυξης και να πέρασε;; Θα δω πώς θα κυλήσει η εβδομάδα, θα μιλησω και με την παιδίατρο από κοντά την Δευτέρα και θα σας ενημερώσω!

     

    Σας ευχαριστώ πολύ!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Maonoki,
        Καλησπέρα σας, ελπίζω να μην υπάρχει αντίστοιχο θέμα στο forum..Απ΄ ότι βλέπω για τα μωράκια που έχω δει απορίες με το θέμα ύπνου είναι λίγο μεγαλύτερα (10 μηνών και πάνω).  
        Εγώ γέννησα πριν 2 βδομάδες και θα ήθελα τη γνώμη σας...Ο μπέμπης μου κοιμάται μια χαρά όλη μέρα, ξυπνάει ανά 1,5 - 2,5 ώρες για να θηλάσει και μετά πάλι ύπνος...
        Το πρόβλημα είναι τη νύχτα: τη νύχτα λοιπόν, έχει το μάτι ¨γαρίδα" (!) δεν θέλει να κοιμηθεί, σαν κάτι να το φοβίζει, τεντώνεται, σφίγγεται, είναι ανήσυχο πολύ. Ο μόνος τρόπος να κοιμηθεί είναι πάνω μου και ενώ το θηλάζω στο ειδικό μαξιλάρι. (προσπαθώ γι΄ αποκλειστικό θηλασμό). Τότε αποκοιμιέται, αλλά όταν πάω να το βάλω στην καλαθούνα, μετά από μερικά λεπτά ξυπνάει.  
        Ίσως πάλι είναι πολύ νωρίς και προσπαθεί να προσαρμοστεί. όμως σκέφτομαι μήπως μάθει να κοιμάται μόνο στην αγκαλιά μου.
        Δεν ξέρω αν πρέπει να προσπαθήσω με νανούρισμα γιατί φοβάμαι ότι επίσης θα συνηθίσει με αυτό τον τρόπο και δε θα μπορεί έπειτα αλλιώς.
        Έχω ακούσει για την εκμάθηση συνηθειών ύπνου, έχω πάρει και το βιβλίο "ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ" αλλά είναι λίγο νωρίς θεωρώ για να τις εφαρμόσω... 
        Επίσης ο ΛΕΥΚΟΣ ΘΟΡΥΒΟΣ δε φαίνεται να βοηθάει και πολύ, μάλλον το ταράζει περισσότερο.
        Εσείς πώς προσπαθείτε με το μωράκι σας να κοιμηθεί το βράδυ, έχετε εφαρμόσει κάτι που να πιάνει?
        Το κάθε μωράκι είναι μοναδικό, γι αυτό όσα περισσότερα ακούμε, τόσο το καλύτερο! 
         
      • Από irresanna,
        Η κόρη μου είναι ενός μηνός κ η παιδίατρος υποψιάζεται ότι έχει γοπ. Παίρνει βάρος κανονικά χωρίς να βγάζει γουλιές. Αλλά έχει συριγμός στην αναπνοή της και δε ρεύεται σχεδόν ποτέ. Το το πρόβλημα είναι ότι εξαιτίας της γοπ θηλάζει συνεχώς. Μόλις την απομακρύνω από το στήθος μου γκρινιάζει και θέλει να το ξαναπιάσει χωρίς ωστόσο να φαίνεται πεινασμένη. Δεν ξέρω πραγματικά τι να κάνω γιατί έτσι λαμβάνει περισσότερη τροφή από όση θα έπρεπε. Προσπαθώ να την ξεγελάσω με την πιπίλα αλλά δεν την αποδέχεται με τίποτα. Έχει κάποια παρόμοια εμπειρία; Μπορείτε να με βοηθήσετε;
      • Από mamyb,
        Οι κολικοί για εμάς είναι παρελθόν…έχει περάσει αρκετός καιρός βεβαία αλλά σκέφτηκα ότι καλό θα ήταν να μοιραστώ την λύση που βρήκαμε με όλες εσάς τις νέες και ταλαιπωρημένες μανούλες….
        Σε μεγάλες αναζητήσεις τα ξημερώματα που ήμουν εξαντλημένη κι έψαχνα λύση είχα πέσει πάνω στο parents.gr αρκετές φορές αλλά λύση δεν…
        Μια μέρα έπεσα πάνω σε μια σελίδα στο ιντερνετ που τώρα ποια δεν ανοίγει, και το μονό που μπορώ να σας παραθέσω είναι ένα εισαγωγικό σημείωμα της τεχνικής αυτής…
         
        edit admin επεξεργασία από συντονιστή - προσθέσαμε τους εξής σύνδεσμους:
        https://www.mamanatural.com/baby-colic/
        https://www.webmd.com/parenting/baby/colic-treatments#1
         
        εγώ είχα στάθεί τυχερή και άνοιγε η σελίδα του και εφάρμοσα την τεχνική του….η οποία ήταν αναλυτικότατη και εμπεριστατωμένη
         
        Εμείς δοκίμασε ομοιοπαθητικά φάρμακα που και αυτά δυστυχώς δεν είχαν μεγάλα αποτέλεσμα…
        Όπως θα σας έχουν πει πολύ γιατροί δεν υπάρχει λύση….αγκαλιά βόλτα πέρα δώθε, βόλτα με το αμάξι καλό ρέψιμο κι άγιος ο θεός …..
        Όπως επίσης δεν υπάρχει και αιτία…τσιγάρο καφεΐνη κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης όλα σχετικά…..
         
        Η μέθοδος είναι απλή αλλά χρειάζεται καθημερινή εξάσκηση…..
         
        Κάθε μέρα λοιπόν πρέπει να αφιερώσετε τουλάχιστον ένα τέταρτο γυμναστικής
         
        (1)Το παιδί ξαπλωμένο ανάσκελα Παίρνετε τα ποδαράκια του παιδιού και κάνετε ποδήλατο…δλδ τα φέρνετε κοντά στην κοιλιά του σαν να κάνει ποδήλατο, πότε ένα ένα τα ποδαράκια και ποτέ ταυτόχρονα με σκοπό την ελαφρά πίεση που θα ασκείται στην κοιλιά όταν τα γόνατα θα την αγγίζουν….λογικά θα έχει αέρια ( η βασική αιτία των κολικών σε νεογνά) αυτό το επαναλαμβάνεται για 5 με 10 λεπτά….αλλα με προσοχη, το παιδι δεν πρέπει να αντιστεκετε, πρπει να σας επιτρεπει απο μονο του να κανετε κατι τετοιο και να μην το πιεζετε..αν δειτε αντισταση εγγαταλειψτε και δοκιμάστε αργοτερα....
        αυτή η ασκηση δεν γινεται βεβαια μετα το φαγητο αλλα ενδιαμεσα απο τα γευματα του για ευνότηους λογους....
         
        (2)Το παιδί κατά την διάρκεια που πίνει το γαλα του πρέπει να είναι γύρω στις 70 μοίρες όρθιο….αυτό αποτρέπει τα αέρια που δημιουργούνται να διαμοιράζονται σε όλο το στομάχι κι έτσι, τα κρατά στο πάνω μέρος και για αυτό θα ρευτεί πιο εύκολα και δεν θα κρατηθούν σε όλο το στομάχι για ώρα με αποτέλεσμα να παρουσιάσει κολικούς μετά από αρκετές ώρες και συνήθως βράδυ που χαλαρώνει κι ο οργανισμός…( συνήθως όταν μας ρωτάνε οι γιατροί αν ρεύετε λεμέ ναι αλλά το θέμα έχει δημιουργεί πολύ νωρίτερα κατά την διάρκεια που τρώει)
         
        (3)Τέλος μετά το φαγητό πρέπει να κάτσετε στην ακόλουθη στάση ( θα προσπαθήσω να την περιγράψω όσο καλυτέρα μπορώ) για τουλάχιστον 20 με 30 λεπτά….:
         
        Εσείς ξαπλωμένη στο κρεβάτι και ελαφρός ανασηκωμένο το κεφάλι σαν …να είσαστε χαλαρή και να θέλετε να γράψετε κάτι στα γόνατα σας….
        Τα γόνατα λυγισμένα με τις πατούσες να ακουμπάνε στο στρώμα , βάζετε το παιδί αντικριστά σας με την σπονδυλική κατά μήκος των μοιρών σας το κεφάλι στα γόνατα και τα πόδια του ελαφρώς ληγησμένα με τις πατούσες του να ακουμπούν την κοιλιά σας…..
        Αυτή η στάση επίσης βοηθά το παιδί παρά πολύ
        Ξέρω μπορεί η περιγραφή που έκανα να μην είναι και τόσο καλή….αυτά τα έγραφε στην σελίδα του ο Towel με σαφώς καλύτερα και πιο επιστημονικό τρόπο….σημασία για μένα έχει το αποτέλεσμα το οποίο είναι ότι εμείς πραγματικά μετά από 3 μέρες που εφάρμοσα αυτήν την μέθοδο σταμάτησαν οι κολικοί της μικρής…..και μάλιστα σαν άπιστος Θωμάς κάποιες μέρες μετά σταμάτησα να της κάνω αυτή τη γυμναστική και ξανάρχισαν…
        ήταν δε τρομερός ο τρόπος που περίγραψε ο Towel το πόσο πολύ πονάνε τα παιδιά με τους κολικούς…
        Τέλος ...
        ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΡΙΝ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΝ-ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ ΚΑΙ ΕΠΊΣΗΣ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ …ΟΠΟΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΝΕΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΑΠΑΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΓΙΑ ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΥΧΩΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΩΝ
         
        Εγώ πάντως αυτό το σύστημα το εφάρμοσα και είχε αποτελέσματα , επίσης όλα τα έκανα με την συμβουλή και ενγγρηση των δυο παιδιάτρων που παρακολουθούν την μικρή….
        Σας φιλώ καλή γυμναστική και κουράγιο…..
      • Από Camelius,
        Υπαρχει λυση;
        Σας ετυχε, πως το αντιμετωπισατε;
        Ποσο καιρο κρατησε;
        Ποσο συχνα εμφανιζοταν στην ημερα;
        Καμμια ιδεα;
        Βασιλης
         
         edit admin επεξεργασία από συντονιστή - προσθέσαμε τους εξής σύνδεσμους:
        https://www.mamanatural.com/baby-colic/
        https://www.webmd.com/parenting/baby/colic-treatments#1
      • Από mmmenexe,
        Καλησπέρα!
        Η μικρούλα μου είναι 44 ημερών και σε γενικές γραμμές ήσυχη. Το πρόβλημα μου είναι ότι δυσκολεύομαι να την κοιμίσω την ημέρα. Όταν περάσουν κάποιες ώρες αισθάνεται εκνευρισμό (που μου τον μεταδίδει διότι δεν έχω κάποια βοήθεια) κλαίει και δεν μπορώ να λειτουργήσω. Πόσες ώρες πρέπει να κοιμάται την ημέρα? Υπάρχουν τρόποι να την απασχολήσω αλλά να κάνω και τις δουλειές μου? Ποιες είναι κατάλληλες ώρες να την βγάλω βόλτα? Το σπίτι έχει 25 βαθμούς κελσίου χωρίς θερμάνση πλέον μήπως φταίει αυτό? Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!
      • Από Ε.Α. Βερυκοκάκης,
        Θα αναφέρω μερικά πράγματα για την εξέταση του νεογέννητου από Παιδοορθοπαιδικό, μία εξέταση τόσο απαραίτητη , που όμως οι γονείς την αγνοούν και τα μαιευτήρια την αμελούν.
         
            Γίνεται στην Ελλάδα συστηματικά προληπτικός ορθοπαιδικός έλεγχος στα νεογέννητα;
        Η απάντηση μετά λυπης είναι όχι. Δεν έχουμε καταφέρει σαν ορθοπαιδική κοινότητα να πείσουμε και το κράτος και τα μαιευτήρια για την αναγκαιότητά της. Ο έλεγχος έχει αφεθεί στα χέρια των παιδιάτρων ,των νεογνολόγων, οι οποίοι δεν ξέρουν και δεν είναι υποχρεωμένοι να ξέρουν το φάσμα των ορθοπαιδικών παθήσεων που μπορεί να έχει ένα νεογνό. Το αποτέλεσμα είναι να γεννιούνται παιδιά χωρίς να έχουν περάσει από αυτό που λέμε screening δηλ. προληπτικό ορθοπαιδικό έλεγχο, κάτι που θεωρείται δεδομένο βέβαια σε όλες τις προηγμένες ιατρικά χώρες.
            Τι περιλαμβάνει ο έλεγχος:
        Παλαιότερα που ξεγεννούσε τα παιδιά η μαμή, έλεγε πως αν το παιδί έχει 10 δάκτυλα στα χέρια, 10 δάκτυλα στα πόδια είναι εντάξει. Σήμερα έχουμε προχωρήσει πολύ σε σχέση με αυτό. Η ορθοπαιδική επιστήμη στοχεύει στο να εξασφαλίσει την υγεία και την ευεξία του μυοσκελετικού συστήματος και αυτό ακριβώς εξετάζουμε στο νεογνό. Κάθε οστό και κάθε άρθρωση του νεογνού ελέγχεται εξονυχιστικά. Ψάχνουμε για παραμορφώσεις των οστών , για εξογκώματα, για οστικά ελλείματα , για μειωμένη κινητικότητα των αρθρώσεων. Γενικά αναζητούμε οτιδήποτε παρεκλίνει του φυσιολογικού, οτιδήποτε στο σκελετό δεν λειτουργεί σωστά.
            Πότε πρέπει χρονικά να γίνεται ο έλεγχος;
        Ο έλεγχος πρέπει να πραγματοπιείται με το που θα γεννηθεί το μωρό, εντός της πρώτης εβδομάδος από τη γέννηση του μωρού.
            Χρειάζονται κάποιες συμπληρωματικές εξετάσεις προκειμένου να είναι πλήρης η ορθοπαιδική εξέταση του νεογέννητου;
        Ενδεχομένως να χρειαστεί κάποιος υπέρηχος ή κάποια ακτινογραφία. Όμως πάντα στην ιατρική το Α και το Ω είναι η κλινική εξέταση και σε αυτό βασιζόμαστε. Οι συμπληρωματικές εξετάσεις είναι απλά για επιβεβαίωση ή για ποσοτικοποίηση του προβλήματος.

            Ποιες ορθοπαιδικές παθήσεις μπορεί να έχει ένα νεογνό;
        Είναι πληθώρα παθήσεων και θα χρειαζόμουν , χωρίς υπερβολή 100 σελίδες για να τις αναφέρω όλες.
        Εν συντομία να πω ξεκινώντας από τη σπονδυλική στήλη η νεογνική κύφωση και η σκολίωση. Εν αντιθέσει με το τί πιστεύει ο πολύς κόσμος, η σκολίωση μπορεί να εμφανιστεί από γεννήσεως. Έχουμε βρει και θεραπεύσει βρεφικές σκολιώσεις με άριστα αποτελέσματα.
        Ακόμα μπορεί το νεογνό να έχει διαταραχές των άνω άκρων όπως πολυδακτυλία (παραπάνω δάκτυλα) ή συνδακτυλία (ενωμένα δάκτυλα). Επίσης συνοστεώσεις δηλ. οστά που είναι ενωμένα αντί να είναι χωριστά.
        Στα κάτω άκρα αναζητούμε διαταραχές του άκρου ποδός. Αν το ποδαράκι του μωρού κοιτάζει προς τα μέσα, κοιτάζει προς τα έξω , προς τα κάτω, αυτό μπορεί να υποκρύπτει μια σοβαρή κατάσταση. Η γιαγιά μπορεί να πει ότι το ποδαράκι του μωρού μοιάζει με του μπαμπά ή της μαμάς στην αντίστοιχη ηλικία , και βέβαια η κληρονομικότητα παίζει μεγάλο ρόλο, δεν μπορούμε να τα αποδίδουμε όλα στην κληρονομικότητα. Μπορεί να υποβόσκει μια πάθηση σοβαρή , που να επιδέχεται θεραπείας.
        Η ραιβοϊπποποδία , συχνότερη στα αγόρια, είναι μια πάθηση που μέχρι προσφάτως αντιμετωπιζόταν με μεγάλα χειρουργεία , ανοίγαμε το παιδικό ποδαράκι σαν τριαντάφυλλο για να το διορθώσουμε. Σημερά ,εαν διαγνωσθεί εγκαίρως , την αντιμετωπίζουμε αμέσως μόλις γεννηθεί το παιδί, με εφαρμογή διορθωτικών γύψων και έχουμε καλύτερα αποτελέσματα εν συγκρίσει με τα βάρβαρα, επιτρέψτε μου να πω, χειρουργεία του παρελθόντος.
        Η δυσπλασία του ισχίου , πάθηση ιδιαίτερα συχνή στον Ελλαδικό χώρο, ιδιαίτερα στα κορίτσια και σε νεογνά που έχουν γεννηθεί με ισχιακή προβολή. Πρόκειται για μια ανωριμότητα της άρθρωσης του ισχίου, με αποτέλεσμα να μην είναι σταθερή , να εξαρθρώνεται και να μην παρέχει στήριξη για την ορθοστάτηση και τη βάδιση. Εδώ με εφαρμογή ενός απλού κηδεμόνα η πάθηση διορθώνεται στην βρεφική ηλικία και αποφεύγουμε τα προβλήματα που προκύπτουν στην ενήλικο ζωή με αρθρίτιδες,  δυσκολία στη βάδιση ακόμα και διαταραχές στην σεξουαλική ζωή του ενήλικα. Ειδάλλως θα χρειαστούν μεγάλα τραυματικά χειρουργεία ανακατασκευής , με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
            Υπάρχουν τραυματισμοί του σκελετού κατά τον τοκετό;
        Βεβαίως. Τα μαιευτικά κατάγματα είναι άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο που απασχολεί εμάς τους παιδοορθοπαιδικούς. Κατά τον τοκετό καθώς το νεογνό περνά μέσα από το γεννητικό κανάλι, μπορεί να υποστεί κάποιο τραυματισμό που να οδηγήσει σε κάταγμα. Εδώ υπάρχει το ιατρικό ζήτημα της σωστής πώρωσης του κατάγματος. Η επουλωτική ικανότητα των οστών στα νεογνά είναι πολύ μεγάλη , όπως χαρακτηριστικά λέμε στα νεογνά το εργοστάσιο που φτιάχνει τα οστά είναι ακόμα ανοιχτό , συνεπώς μια έγκαιρη διάγνωση του κατάγματος οδηγεί σε άριστο αποτέλεσμα.

            Ποια η συχνότητα των παθήσεων αυτών για να καταλάβει ο αναγνώστης;
        Έχει υπολογιστεί ότι τι 6% των νεογνών εμφανίζει κάποια ανωμαλία του μυοσκελετικού συστήματος. Μέχρι και το 20% των θανάτων στην περιγεννητική περίοδο ,δηλ. κατά τον τοκετό ή λίγο μετά , αποδίδονται σε παθήσεις που σχετίζονται με το σκελετό. Ενδεικτικά να πούμε ότι η συγγενής ραιβοϊπποποδία απαντάται σε 1 ανά 1000 γεννήσεις, συχνότερη στα αγόρια. Η αναπτυξιακή δυσπλασία του ισχίου το ίδιο, αλλά η πιθανότητα αυξάνει αν είναι κορίτσι ή ισχιακή προβολή. Προφανώς αυτά τα ποσοστά αυξάνονται κατά πολύ εάν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό, εάν δηλ. η μαμά, ο μπαμπάς ή κάποιος άλλος στην οικογένεια είχε από γεννήσεως ορθοπαιδικό πρόβλημα. Ομοίως η πιθανότητα ορθοπαιδικού προβλήματος αυξάνει εάν συνυπάρχει άλλο πρόβλημα υγείας του νεογνού, για παράδειγμα εάν το νεογνό έχε εκ γενετής πρόβλημα με την καρδιά, οι γονείς οφείλουν να είναι ευαισθητοποιημένοι να ζητήσουν ορθοπαιδικό  έλεγχο διότι μπορεί να υποκρύπτεται και πρόβλημα μυοσκελετικό. Αυτό είναι ιδιαίτερα έκδηλο σε παιδιά που γεννιούνται με κάποιο σύνδρομο. Εδώ η ορθοπαιδική εξέταση είναι επιβεβλημένη, διότι τα σύνδρομα κατά κανόνα επηρεάζουν την ανάπτυξη του σκελετού.

            Γιατί είναι σημαντική η πρόληψη και ποιες οι συνέπειες αν δεν γίνει.
        Η πρόληψη στην ιατρική είναι πάντα καλύτερη της θεραπείας αυτό είναι αυταπόδεικτο. Συγκεκριμένα στο ορθοπαιδικό κομμάτι μπορούμε να πούμε πως στο νεογνό οι ανατομικές δομές είναι ακόμα εύπλαστες, τα οστά είναι σε μεγάλο βαθμό χόνδρινα, οι μύες είναι πιο ελαστικοί. Είναι πολύ ευκολότερο συνεπώς να διορθωθεί μια παραμόρφωση στη νεογνική ηλικία παρά όταν το παιδί μεγαλώσει. 
        Αν μια ορθοπαιδική πάθηση περάσει αδιάγνωστη σε νεογνική ηλικία οι συνέπειες μπορεί να είναι ολέθριες .Συχνά απαιτούνται μεγάλα τραυματικά χειρουργεία για να αντιμετωπιστεί μια παραμόρφωση που θα μπορούσε να διορθωθεί με απλά μέσα όπως κηδεμόνας ή ένας γύψος τους πρώτους μήνες της ζωής του βρέφους. Στη βρεφική ηλικία πολλές παραμορφώσεις διορθώνονται με απλές ασκησούλες που δείχνουμε στους γονείς και κάνουν. Επιδιώκουμε δηλαδή  να συμμετέχουν και οι γονείς στη θεραπευτική διαδικασία. Το χέρι του γονιού είναι καλύτερο από το χέρι του ιατρού. Έρχονται στο ιατρείο μου παιδιά με βλαισοπλατυποδίες ή ραιβοποδίες από γεννήσεως που παραμελήθηκαν και τώρα οι γονείς έχουν πολύ  πιο περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές για τα παιδιά τους. Έρχονται παιδιά με συγγενείς βραχύνσεις μυών, με πιο κοντούς μυς δηλαδή, με στραβά ποδαράκια, με δυσπλασία ισχίων και συχνά η μόνη θεραπεία που απομένει στην προχωρημένη ηλικία που τα βλέπουμε είναι το χειρουργείο. Κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν κάποιος ορθοπαιδικός είχε εξετάσει και αντιμετωπίσει το πρόβλημα όταν παιδί ήταν ακόμα νεογέννητο.
        Καταλαβαίνετε βέβαια ποιο είναι το ψυχολογικό κόστος για το παιδί και την οικογένεια που καλούνται να θεραπεύσουν κάτι με καθυστέρηση ετών . Επιπλέον υπάρχει και η οικονομική επιβάρυνση για τον ασθενή και για τα ασφαλιστικά ταμεία .Συνεπώς η επίπτωση της μή πρόληψης εμφανίζεται σε πολλαπλά επίπεδα και πέφτει σαν βάρος στην κοινωνία και στην οικογένεια που είναι ο πυρήνας της κοινωνίας.
            Πονάει το νεογέννητο όταν το εξετάζετε; Διότι πολλές μαμάδες ανησυχούν όταν βλέπουν το μωρό να κλαίει.
        Όχι το μωρό δεν πονάει.Οι μαμάδες ανησυχούν όταν βλέπουν το νεογέννητό τους να κλαίει όταν το εξετάζουμε , αλλά  αυτό το κλάμα δεν είναι πόνος , είναι ενόχληση. Το μωρό δεν έχει άλλο τρόπο να το εκφράσει και το εκφράζει κλαίγοντας. Εξ'αλλου όλοι εμείς που ασχολούμαστε με παιδιά ακολουθούμε πρωτόκολλα κατά την εξέταση ώστε η   εξέταση να είναι και ασφαλής και αποτελεσματική.
            Τι  γίνεται μετά , πότε ξαναβλέπει το παιδί ο παιδοορθοπαιδικός;
        Μετά από την εξέταση που γίνεται στο μαιευτήριο, το επόμενο ραντεβού με τον παιδοορθοπαιδικό είναι όταν το παιδί κάθεται μόνο του, για να δούμε τη στάση του κορμού του. Στη συνέχεια το βλέπουμε σε ηλικία βάδισης ώστε να ελέγξουμε πως βαδίζει. Έπειτα από αυτό τα παιδιά πρέπει να εξετάζονται μία φορά το χρόνο προκειμένου να προλαμβάνουμε όλες αυτές τις παθήσεις που ονομάζουμε αναπτυξιακές, δηλ. που εμφανίζονται ή επιδεινώνονται όσο ο σκελετός αναπτύσσεται.
            Τα πρόωρα έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν μια μυοσκελετική δυσμορφία;
        Όταν λέμε ότι το νεογνό είναι πρόωρο , σημαίνει πως δεν έχει προλάβει να ολοκληρώσει την ενδομήτριο ανάπτυξή του και αυτό περιλαμβάνει και την ανάπτυξη του μυοσκελετικού του συστήματος. Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν ότι αυτά τα παιδιά εμφανίζουν σε μεγαλύτερη συχνότητα παραμορφώσεις του σκελετού, όσων αφορά την ανάπτυξη και την διαφοροποίησή του. Πολύ περισσότερο λοιπόν αυτά τα παιδιά θα πρέπει να τα εξετάσει ένας παιδοορθοπαιδικός με το που γεννιούνται, ώστε να είναι οι γονείς βέβαιοι πως όλα βαίνουν καλώς.
            Για τα παιδιά που δεν έχουν ελεγχθεί από παιδοορθοπαιδικό όταν γεννήθηκαν , πως θα καταλάβει η μαμα ότι κάτι δεν πάει καλά για να αναζητήσει συμβουλή;
        Η εμπειρία μου έχει δείξει ότι το μητρικό ένστικτο , και το πατρικό βέβαια –μην ξεχνάμε και τους πατεράδες- , είναι αλάθανστο. ΑΝ η μαμά υποπτεύεται ότι κάτι δεν πάει καλά, ε τότε κάτι υπάρχει. Αν το καλοκαίρι που το παιδί είναι με το μαγιουδάκι του, το δει η μαμά να γέρνει από τη μια πλευρά, αν στραβοπατά τα παπούτσια του, αν πονά σε κάποιο οστό ή σε κάποια άρθρωση οφείλει να αναζητήσει συμβουλή. Στην περίπτωση δε που το παιδί της δεν έχει εξεταστεί ποτέ από ορθοπαιδικό, η παραμικρή υποψία πρέπει να ελεγχθεί.

         
      • Από Mama_Anesti_,
        Με αφορμή τα γενέθλια του παιδιού μου που είναι σε λίγες μέρες συλλογίζομαι τις πρώτες μέρες του στην αγκαλιά μου. Επειδή ήδη έχω διηγηθει την ιστορία του τοκετού μου θα ήθελα να μοιραστω μαζί σας και τις πρώτες στιγμές στο σπιτικό του. 
          Φεύγοντας από το μαιευτήριο στο καθισματακι αυτοκινήτου μέσα στο μπλε του κουβερτακι κοιμόταν το μικρακι μου' ακομα ελαφρα πρησμενος μα γαλήνιος. Ούτε που σαλεψε μέχρι να φτάσουμε σπίτι, δέκα λεπτά διαδρομή.  Στο διαμέρισμα τον ανέβασε απ τις σκάλες ο πατέρας του και εγώ ακολουθούσα. Η πεθερά μου μας περίμενε και είχε βάλει ένα σίδερο στο κατώφλι για να πατησω. Ο άνδρας μου κρατούσε τ μωρό μέχρι να ετοιμασω το καροτσι. Όταν το σκέπασα θυμαμαι με έπιασε ένα τεράστιο αγχος. Σκεφτόμουν πως τώρα είχα την πλήρη φροντίδα του, και οι μαίες ειχαν μείνει πίσω στην κλινική!
          Τροφή! Έπρεπε να φάει όταν θα έκλαιγε! Το γάλα μου δεν είχε κατέβει καλά καλά ακόμα και είχα μεγάλη αμφιβολία αν θα καταφερνα να τον θηλάσω αποκλειστικά. Αποστείρωσα προσεκτικά τα μπουκάλια και εστειλα τον άνδρα μου να πάρει το γάλα και τα πρώτα προϊόντα περιποίησης του μωρού. Θυμάμαι είχα έναν ανεξήγητο εκνευρισμό, ήθελα να είναι όλα στην εντελεια, και οι ορμόνες μου χόρευαν ακόμα! Η πεθερά μου ήθελε να μείνει και το βράδυ για να με βοηθήσει αλλά αν και φοβομουν ήθελα μόνο εγω να ασχολούμαι με το νεογέννητο μου για να παρω τον αέρα.
          Όταν ξύπνησε και έπρεπε να τον αλλάξω για πρώτη φορά μπροστά στους άλλους με έλουσε κρύος ιδρώτας. Είχα δει αλλαγή πάνας μόνο στο μαιευτήριο. Έτρεμαν τα χέρια μου, τι συγκινητικές στιγμές! 
        Το μπιμπερο δεν ηξερα αν το κρατούσα καλά, αν τον ταιζα σωστά. Μόνο ο θηλασμός με ηρεμουσε μαζι και το μωρό μου που μόνο έτσι σταματούσε το κλάμα. 
          Το πρώτο μας βράδυ στο σπίτι μας, αφού τον ταισα και τον αλλαξα τον ακούμπησα στην κούνια που είχα ετοιμάσει από μέρες μην τυχόν και δεν προλαβαινα.
          Εκεί το άγχος μου κορυφώθηκε. Άραγε θα τον ακουγα την νυχτα? Και αν σπαραζε στο κλάμα? Και πως να κοιμομουν ήσυχη? Τελικά εβαλα ξυπνητήρι κάθε δύο ώρες για να βλέπω αν είναι καλα. 
          Ο γιος μου ακουνητος και σφηνομενος στο πλάι κοιμόταν αμεριμνος στην φωλιτσα του. Οι γονείς του τον κοιταζαμε με θαυμασμό όλη την νύχτα μεχρι που αποκοιμηθηκαμε. 
          Μοναδικές και ανεπανάληπτες στιγμές που όσο και να γράφω δεν περιγράφονται η χαρα, ή υπερηφάνεια και ή αγάπη μου για αυτό το πλασματακι. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως ήταν δικό μου, πως πριν λίγες μέρες βρισκόταν στην κοιλιτσα μου. Νόμιζα πως θα μου ελειπε αυτή ή αίσθηση τελικά ούτε που μου περνούσε απ το μυαλό. Πλέον τον είχα στα χέρια μου!
          Συγκινηθηκα που τα θυμηθηκα! Αναποληστε κι εσεις και ας μοιράστουμε μαζί τις πρωτες στιγμές της μητρότητας!
      • Από Χριστίνα_Γεω,
        Καλησπέρα σας,
        είμαι νέα μαμά, η κόρη μου είμαι 24 ημερών και εδώ και μία εβδομάδα συμβαίνει το εξής:
        Όταν προσπαθεί να θηλάσει, δυσανασχετεί και αφίνει το στήθος κλαίγοντας. Αυτό συμβαίνει κυρίως κατά τις 8 το απόγευμα, αλλά σήμερα έγινε και κατά το πρώτο γέυμα το πρωί. Προσπαθώ να θηλάζω αποκλειστικά αν και η παιδίατρος μου συνέστησε συμπλήρωμα όταν δε χορταίνει. Το συμπλήρωμα δεν το θέλει, παρά μόνο αν είναι πάρα πολύ πεινασμένη, και πίνει το πολύ 30ml κάποιες μέρες. Μία φορά δοκίμασα το θήλαστρο ώστε να της δώσω μητρικό αν δεν τη φτάνει το δικό μου, αλλά ούτε αυτό έφαγε όταν γκρίνιαζε. Τρώει περίπου ανα 2 ώρες και κοιμάται 1 ώρα περίπου ενδιάμεσα.
        Σκέφτομαι ότι δεν τη φτάνει το γάλα μου, επειδή όταν νοιώθω ότι έχω πιο πολύ γάλα αυτή δεν κλαίει και τρώει κανονικά.
        Γεννήθηκε 3740, και μετά που έχασε λίγο βάρος -3500- σήμερα (24 ημέρες) είναι 4200, δηλαδή έχει πάρει βάρος.
        Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι αλλάζουν οι κενώσεις της όταν κλαίει και δεν τρώει καλά, από 6-7 σε 2-3 την ημέρα.
        Σήμερα μου συνέστησε η παιδίατρος να της δίνω χαμομήλι ανά δύο γεύματα, για να αρχίσει να τρώει πιο αραιά και με περισσότερη όρεξη, αλλά δεν το έχω εφαρμόσει ακόμα.
        Πιστεύω πως πρέπει κάπως να αυξηθεί το γάλα μου αλλά δεν ξέρω τι άλλο να κάνω (τρώω σούπες, πίνω υγρά κτλ).
        Έχει αντιμετωπίσει κάποιος το ίδιο πρόβλημα? Είναι όντως πρόβλημα ή θα ¨στρώσει" όταν περάσει λίγος καιρός?
        Ευχαριστώ πολύ