Recommended Posts


    Διαφημίσεις


    Αααα και για όταν ήταν νεογέννητα μετάνιωσα που δεν τους έκανα ανάκληση από την πρώτη ημέρα!!!!! :P

    Kοριτσια συγγνωμη για την παρεμβαση...Τι ειναι η ανακληση??? Δεν εχω γινει ακομα μανουλα αλλα βρισκω το θεμα μας πολυ ενδιαφερον! Να σας ζησουν τα μωρα σας!


    4usdp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ναι και δεν ειμαι καμια που ντρεπομαι ξερεις ρωταω

    πως θα μπορουσα να κανω κατι τετοιο μονη μου

    εξαλλου και στον δευτερο το ιδιο ειπε

     

    ευτυχως ακουσα τη μαμα μου και εβαλα μονο τα ποδαρακια τους

    ποσες φορες με εσωσε η μανουλα μου

    οι παλιες λεμε λεμε αλλα ξερουνε πολλα

    ηξερε και για το μελι οτι ειναι αλλεργιογονο

    τα εδινε και απο 4 μηνων κορα ψωμι και βγαλαν τα δοντακια τους χωρις ουτε μια μερα κλαμα

    και πολλα αλλα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στέλλα, είσαι τυχερή που η μαμά σου σου δίνει σωστές συμβουλές. Εμένα η μικρή μου εμπειρία, μου έδειξε να μην πολυεμπιστεύομαι τις πεθερομαμάδες. Όλο λάθος συμβουλές μου δίνουνε π.χ. μην το κακομαθαίνεις το μωρό, όχι όλο αγκαλιές, μάθε του να κάθεται στο πάρκο και να κάνεις όλες σου τις δουλειές κλπ, πράγματα δηλαδή που δεν ταιριάζουν καθόλου στο χαρακτήρα μου και στον τρόπο που θέλω να μεγαλώσω τη μικρή.

     

    Το αποκορύφωμα ήταν το ότι με έπεισαν να της δώσω πιπίλα βουτηγμένη σε ζάχαρη άχνη

    όταν 5 μηνών πια δεν ήθελε να πάρει πιπίλα!!! Ήμουν επιεικώς απαράδεκτη που έκανα τέτοιο πράγμα. Ντρέπομαι και που το γράφω! Δε σεβάστηκα το παιδί μου! Ευτυχώς που δεν την έμαθε την πιπίλα τελικά.

     

    Το παραπάνω δεν είναι κάτι που δεν το ήξερα, αλλά επειδή η μικρή κάθε βράδυ κοιμόταν κατά τις 2 τα ξημερώματα και ήταν ξύπνια απ'τις 6 το απόγευμα είχαμε κουραστεί κι εγώ κι ο άντρας μου και κάναμε το λάθος.

     

    Για να μην παρεξηγηθώ οι γιαγιάδες μας είναι καλές και οι δύο και μας αγαπάνε,απλά νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα. Πιστεύω ότι πρέπει να εμπιστευόμαστε περισσότερο το ένστικτό μας οι μαμάδες.


    w94ip2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμείς το πρώτο το πήραμε από το μαιευτήριο με την καλαθούνα και έτρεμε η ψυχή μου μέχρι να φτάσουμε στο σπίτι. Στο δεύτερο όμως ήμουν πιο ενημερωμένη και έτσι είχα ειδικό καθισματάκι για μωρά από 0 μηνών, σε ξαπλωτή θέση με το μαξιλαράκι του που μπαίνει στο κεφαλάκι του μωρού, για να είναι άνετα. Το είχα δέσει και αισθανόμουν ασφάλεια, χωρίς να φοβάμαι ότι σε ένα απότομο φρενάρισμα θα μπορούσε και να φύγει. Για αυτό συνιστώ πάντα κάθισμα ακόμα και όταν είναι νεογεννητο.

    Όσο για το πλύσιμο μετά την πάνα, στο δεύτερο, σε κάθε αλλαγή, πάντα το έπλενα τοπικά γιατί δεν φοβόμουν, είχα την εμπειρία. Παρόλα αυτά μου συγκαιόταν συνέχεια. Πριν μου πείτε για σαπούνι, χρησιμοποιούσα σαπούνι για μωρα, το penatel από φαρμακείο, άλλαξα πολλές μάρκες πανας, και δεν γινόταν τίποτα. Μια φορά είχε συγκαεί τόσο πολύ που τρόμαξα, δεν είχα ξαναδεί κάτι ανάλογο. Ακολουθήσαμε θεραπεία που μας είπε ο παιδίατρος, έγινε καλά και μετά ξανα. Στον πρώτο μου, επειδή δεν ήμουν συνηθισμένη, στις αλλαγές τον καθάριζα με μωρομάντηλα και το βράδυ τον κάναμε μπάνιο με τον άντρα μου. Δε μου συγκάηκε ποτέ, μάλλον ήταν θέμα δέρματος και οξύτητας ούρων του μωρού.


    s-age.pngs-age.png

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Kοριτσια συγγνωμη για την παρεμβαση...Τι ειναι η ανακληση??? Δεν εχω γινει ακομα μανουλα αλλα βρισκω το θεμα μας πολυ ενδιαφερον! Να σας ζησουν τα μωρα σας!

     

    Vasso καλησπέρα…. Ανάκληση στο κρεβατάκι του μωρού…. Υπάρχουν ιδικά ‘’μαξιλάρια ανάκλησης’’ που βάζεις κάτω από το στρώμα και κοιμάται το μωράκι με ανάκληση!!!

     

    Είναι αυτό

    http://www.letoshop.gr/default.asp?pid=40&ct=1090202&itmid=14448

     

     

    Βοηθάει τα μωράκια που έχουν παλινδρόμηση…. Αλλά όπως το σκέφτηκα αργότερα και να μην έχει παλινδρόμηση ένα μωρό λόγο της πάνας έχει μία ελαφριά κλήση το σωματάκι του προς τα κάτω…. Οπότε ανάκληση!!!!!!

     

    Ελπίζω να σε βοήθησα :) :)


    Θέλω να βαρεθώ και δεν προλαβαίνω…

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μπορείς άνετα τα χρησιμοποιήσεις μια πετσέτα για να προσθέσεις κλίση στο στρώμα. Διπλώνεις την πετσέτα στα τέσσερα ή ρολό (ανάλογα το μέγεθος της πετσέτας) και το βάζεις κάτω από το στρώμα.


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    summer99 ένας άλλος παράγοντας για το σύγκαμα (ισχύει για αρκετά μωρά -σαφώς όχι για όλα), είναι η υγρασία. Μετά από κάθε πλύσιμο θέλει πολύ πολύ προσεκτικό στέγνωμα. Να μην έχει την παραμικρή υγρασία. Μετά κλείνουμε την πάνα.

     

    Για να επιτευχθεί αυτό, ένας εύκολος τρόπος είναι μετά το σκούπισμα με την πετσέτα, να χαζολογήσουμε παίζοντας με το μωρό, αφήνοντας το να αεριστεί. Αργότερα κλείνουμε και την πάνα. Έτσι και διασκεδάζουμε μαζί του και αποφεύγουμε τα συγκάματα (εντάξει... είπαμε... όχι όλα, και όχι πάντα. Εξαρτάται και από το δέρμα, διατροφή κτλ κτλ)


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    summer99 ένας άλλος παράγοντας για το σύγκαμα (ισχύει για αρκετά μωρά -σαφώς όχι για όλα), είναι η υγρασία.

     

    Επίσης είχα παρατηρήσει ότι όταν βγάζανε δόντι συγκαιγόντουσαν και ας τα έπλενα αμέσως….. (περίεργο)!! Όταν ήταν να βγάλουν δόντι κόκκινος ο ποπούλης!!!!


    Θέλω να βαρεθώ και δεν προλαβαίνω…

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημερα!!

    Σκέφτηκα να ανοιξω αυτο το θεματακι, οπου θα καταθετουμε καποιες ιδεες βγαλμενες απο την εμπειρια μας οι μανουλες.Ετσι θα διευκολυνθουν οι νεες μαμαδες και θα μαθουν εξτρα πραγματακια και οι παλιες.

    Ας ξεκινησω, λοιπον, εγω με δυο-τρια θεματακια, για να δειτε περιπου τι εννοω:

    1) οταν πρεπει να πλυνω το μωρο(για αλλαγη πανας) και φοραει κορμακι, κανω το εξης: ξεκουμπωνω το κορμακι και ξαναενωνω το πισω με το μπρος κουμπωνοντας το πανω απο τον ωμο του μωρου. Ετσι, γλυτωνω το να βραχει το κορμακι κατα το πλυσιμο

    2) απο τη στιγμη που αρχισε τις στερες τροφες, εχω σωθει με τις μονοκομματες σχετικα σκληρες πλαστικες σαλιαρες, που στο τελειωμα τους γυριζουν σαν κουταλι.Ετσι, ολη η τροφη, που ξεφευγει απο το κουταλι, πεφτει εκει μεσα και λγυτωνεις και ρουχα και πατωμα (την ειχα παρει μολις 2 ευρω απο το γνωστο μεγαλο καταστημα παιδικων ειδων)

    3) οταν χτυπαει καπου, φυσικα ποτε δεν κανουμε "ντα" το επιπλο (το επιπλο ηταν απο ωρα στη θεση του, το μωρο πηγε και επεσε πανω του.Δεν υπαρχει λογος να γαλουχηθει ενας ακομα Ελληναρας που παντα φταινε οι αλλοι για τα λαθη του).Τον αφηνουμε μεν να κλαψει και να χαιδευτει, αλλα στο καπακι του ζηταμε να μας περιγραψει πως εγινε το ατυχημα.Αρχιζει, λοιπον, να μας δειχνει πού στεκοταν, πώς επεσε, πώς σκονταψε κλπ κλπ.Ολη αυτη η περιγραφη τον αποσυμφοριζει και τον αποπροσανατολιζει και αμεσως αλλαζει διαθεση.

     

    Αυτα μου ηρθαν εκ πρωτης...

    Ο,τι αλλο σκεφτω, θα το συμπληρωσω......;)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    φροντιζω αυτα που δεν θελω να πιασει το παιδι να τα εχω μακρυα, προτιμω να κανω ασφαλες το σπιτι παρα να τρεχω πισω του ολη μερα φωναζοντας οχι το ενα οχι το αλλο.

    ασφαλειες στις πριζες τονιζοντας ομως και οτι δεν πρεπει να πηγαινει εκει, μακρυα απο κουζινα, ασφαλειες στις πορτες να μην κλεινουν απο τον αερα, τυλιγω διπλη κουβερτα ή παπλωμα γυρω απο το τραπεζι του σαλονιου και βαζω απο πανω ενα τραπεζομαντηλο ωστε αν πεσει να ειναι στα μαλακά πριν τον βαλω για φαγητο φροντιζω να ειναι ολα ετοιμα ωστε να μην τα ψαχνω οσο γκρινιαζει να φαει, το ιδιο και για το γαλα.

    στην αλλαγη πανας ολα διπλα, η αλλαξιερα ειναι μεσα στο μπανιο οποτε πλενω το παιδι και αμεσως το ακουμπαω και το ντυνω.

    για το μπανιο το ιδιο

    κατι παρομοιο για μεγαλυτερα παιδια...οδηγιες προς ναυτιλομενους για τα μεγαλα ζιζανια!!!


    Η Κατερινούλα μου εχει αποκτησει αδερφούλη 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    αααα, και θερμος γεματο με ζεστο νερο για το γαλα το οποιο αραιωνω με κρυο ή ζεστο νερο για να ζεστανω δικο μου γαλα και να δωσω, οχι να καθομαι να φτιαχνω τελευταια στιγμη


    Η Κατερινούλα μου εχει αποκτησει αδερφούλη 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θυμάμαι ότι όταν σταμάτησα να θηλάζω μου είχαν λύσει τα χέρια αυτές οι θήκες για το γάλα σε σκόνη που είναι χωρισμένες σε τρία τμήματα και έτσι είχα πάντα έτοιμη τη δόση για το γάλα!!!!

     

    Αν θυμηθώ και κάτι άλλο θα το γράψω!

    ;)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ πάλι όταν σταμάτησα το θηλασμό σώθηκα με το δίδυμο μπουκάλια στο ψυγείο-θερμαντήρας. Τί έκανα:

     

    Κάθε βράδυ, έπλενα όλα μαζί τα μπουκάλια, τα αποστείρωνα, έβραζα νερό και ετοίμαζα όλα τα μπουκάλια για τα γεύματα της επόμενης ημέρας. Μετά τα εβαζα στο ψυγείο. Την επόμενη, όταν ήθελα να ταϊσω το μωρό, έβγαζα το μπουκάλι, το ζέσταινα στο θερμαντήρα και σε 2 λεπτά είχα ετοιμάσει το γάλα. Ούτε θερμός, ούτε να κρυώνω το γάλα που καίει, ούτε τίποτα. Πολύ καλές και οι θήκες για τη σκόνη γάλα, σούπερ βολικές.

     

    Επίσης, είχα πάντα την τσάντα του μωρού γεμάτη με α) πάνες και είδη της τουαλέτας του σε δειγματάκια, β) σαλιάρα - γουλόπανο - πετσετούλα για ποπό, γ) μερικά παιχνιδάκια, δ) ένα ζακετάκι για παν ενδεχόμενο, ε) μία έξτρα αλλαξιά σε περίπτωση "ατυχήματος", στ) ένα μασητικό παιχνιδάκι. Αυτά πάντα τα ανανέωνα ώστε να μην ψάχνομαι εκτός σπιτιού οπότε όταν ήθελα να βγω με το μωρό, μπαμ έπαιρνα την τσάντα και γειά σας.


    KjMfp2.png

     

    Together we stand, divided we fall

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αν θέλουμε να μάθει το παιδί μας να ζητά συγγνώμη δεν το πιέζουμε να το πει. Όσο είναι μικρό του δίνουμε πρακτικές εναλλακτικές. (π.χ. Μπορείς να πεις συγγνώμη αν θες ή να δώσεις ένα φιλί/το παιχνίδι/μια αγκαλιά/κτλ)

    Και φυσικά, δεν ξεχνάμε να ζητάμε εμείς πρώτοι συγγνώμη τις στιγμές που πρέπει, ακόμα και στο παιδί μας.

     

    Θα έρθει η μέρα που θα μας εκπλήξει με πόση ειλικρίνια και περιεχόμενο το λέει. Αξίζει!


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα