little lamb

Αναμνηστικά γέννησης για φίλους

    Recommended Posts

    1 ώρα πρίν, Macgyver είπε:

    Αν συνηθίσεις τον άλλο να στέλνεις συστηματικά φορεμένα τα δώρα, τότε θα ξέρει και ποιο ΔΕΝ κράτησες βέβαια. Συμφωνώ μαζί σου  απόλυτα. Βέβαια ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Εγώ πχ δεν θέλω να προσθέτω κι άλλες σκοτούρες στο κεφάλι μου - αρκετές έχω :) χαχα

    Σωστά! Μετά θα περιμένει τη φωτογραφία του! :mrgreen: ή θα νιώθεις υποχρέωση να κάτσεις να βρεις χρόνο να κάνεις φωτογραφίσεις όταν ταυτόχρονα θα έχεις ένα νεογέννητο με ό,τι συνεπάγεται αυτό.

    πρίν από 25 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Ο δικός μου άντρας πάντως δεν υπήρχε καμία μα καμία περιπτωση να παει να αγορασει γλυκα για το μαιευτηριο. Την επομενη μερα που περασε να παρει την πεθερα μου για να ερθουν μαζι, τσακώθηκε μαζι της που εκαναν σταση για να παρει γλυκα για να κερνάμε!! Αλλα εκεινος αντιπαθεί τα γλυκα και τα μη χειροποιητα κεράσματα, οποτε ούτε και στη βάφτιση κερασαμε γλυκό. Ουτε καν στο σχολείο δεν κέρασε γλυκα, τελειως ρεζιλι γίναμε!!! 

     

    Ε εντάξει αυτό είναι υπερβολή από την άλλη πλευρά όμως... (Το να μην κερνάς και καθόλου και να τσακώνεσαι κιόλας για αυτόν τον λόγο...)

     

    Αντιπαθεί τα μη χειροποίητα;; Φτιάχνει ο ίδιος γλυκά ή έχει απαίτηση να έφτιαχνε η μαμά του (ή εσύ)για να κεράσετε;;;:confused::confused:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πρίν από 7 λεπτά , erin0000 είπε:

    Ε εντάξει αυτό είναι υπερβολή από την άλλη πλευρά όμως... (Το να μην κερνάς και καθόλου και να τσακώνεσαι κιόλας για αυτόν τον λόγο...)

     

    Αντιπαθεί τα μη χειροποίητα;; Φτιάχνει ο ίδιος γλυκά ή έχει απαίτηση να έφτιαχνε η μαμά του (ή εσύ)για να κεράσετε;;;:confused::confused:

    Γλυκά δεν φτιάχνει, αλλά γενικά φτιάχνει φαγητά ή μεζέδες (αυτός  μου έμαθε να μαγειρεύω :oops: ) και άλλες χειροτεχνίες και κατασκευές. Όχι προφανώς δεν περίμενε να φτιάξουμε χειροποίητα για το μαιευτήριο. Απλώς θεωρούσε ότι όταν γεννάς έχεις σοβαρότερα θεματα να ασχοληθείς από το να κερνάς. Τέλος πάντων δεν ξέρω το σκεπτικό του, νομίζω ότι απλώς φοβόταν μη γίνουμε λαϊκό προσκύνημα γιατί ήδη στην αίθουσα αναμονής του τοκετού είχαν μαζευτεί σε κάποια φάση 10 άτομα μόνο για να με περιμένουν και φοβόταν τη συνέχεια, οπότε οτιδήποτε είχε σχέση με επισκέψεις τον εκνεύριζε. Και για τη δουλειά δεν έκρινε αναγκαίο να κεράσει κάτι αγοραστό, δεν του αρέσει σαν κίνηση. Κάποια στιγμή πολύυυυυ αργότερα έφτιαξα κάτι και κεράσαμε. 

    πρίν από 14 λεπτά , erin0000 είπε:
    1 ώρα πρίν, Macgyver είπε:

    Αν συνηθίσεις τον άλλο να στέλνεις συστηματικά φορεμένα τα δώρα, τότε θα ξέρει και ποιο ΔΕΝ κράτησες βέβαια. Συμφωνώ μαζί σου  απόλυτα. Βέβαια ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Εγώ πχ δεν θέλω να προσθέτω κι άλλες σκοτούρες στο κεφάλι μου - αρκετές έχω :) χαχα

    Σωστά! Μετά θα περιμένει τη φωτογραφία του! :mrgreen: ή θα νιώθεις υποχρέωση να κάτσεις να βρεις χρόνο να κάνεις φωτογραφίσεις όταν ταυτόχρονα θα έχεις ένα νεογέννητο με ό,τι συνεπάγεται αυτό.

     Ε δεν νομίζω ότι εννοεί συστηματικά, μόνο για τα δώρα του νεογέννητου. Κι εγώ σε κάποιους το έκανα αυτό, χωρίς να το σκεφτώ ιδιαίτερα ή να το προγραμματίσω και σίγουρα όχι σε όλους. Αν προέκυπτε και μου έμπαινε η ιδέα, το έκανα.  Έτσι κι αλλιώς τα νεογέννητα συνέχεια τα φωτογραφίζουμε. Οι φίλοι σας ή οι συγγενείς δεν ζητούσαν να τα δουν σε φωτογραφία; Δεν στέλνατε έτσι κι αλλιώς; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    11 ώρες πρίν, little lamb είπε:

    Γούστα είναι αυτά! :) Εγώ νομίζω ότι τα συγκεκριμένα άτομα που περιμένω ότι θα έρθουν, πιο πολύ θα ευχαριστηθούν ένα γλυκό με "μωρουδιακό" θέμα παρά ένα απλό γλυκό που τρώνε σε μια οποιαδήποτε γιορτή. Όχι μόνο οι νέοι αλλά και οι συγκεκριμένοι 60ρηδες (φίλες της μητέρας μου) επειδή είναι όλες γιαγιάδες που τυχαίνει να ασχολούνται φουλ με χειροτεχνίες και "καλλιτεχνήματα" σχετικά με τα εγγονάκια. Αλλά ακόμα και 70ρηδες και 80ρηδες συγγενείς πιστεύω ότι θα έβρισκαν χαριτωμένο ένα κέικποπ με φατσούλα μωρού, ακριβώς επειδή μπορεί να μην το είχαν ξαναδεί! Είμαι σίγουρη ότι αντί να το φάνε θα το στόλιζαν στο σαλόνι τους, χαχαχα! 

     

    Εντάξει όπως είπα μπορεί και να μην το κάνω γιατί καταλαβαίνω ότι δεν πολυβολεύει, αλλά αν γράψεις στο google "cakepop baby" είναι πολύ χαριτωμένα!

     

    Σκέφτηκα και μια άλλη ιδέα, τη γράφω μήπως θέλει να πάρει ιδέες και κάποιος άλλος: Επεκτείνοντας την ιδέα του να στείλω μια φωτογραφία του μωρού, θα μπορούσε να σταλεί στον καθένα μια φωτογραφία του μωρού με το δώρο που έφερε εκείνος! (με όσα δώρα γίνεται, πχ ρουχαλάκια ή παιχνίδια) Και να γράφει ότι ευχαριστούμε πολύ! Κάπου το είχα ακούσει αυτό, όχι για γέννηση, δεν θυμάμαι. Μπορεί αυτό να γίνεται και σε άλλες ηλικίες με δωράκια που παίρνει το παιδί! Και δείχνεις στον άλλο ότι το δωράκι του έπιασε τόπο κι έτσι το ευχαριστιέται κι εκείνος! Και εννοείται ότι στέλνεις και τυχόν φωτογραφίες που μπορεί να τραβηχτούν με το παιδί και εκείνον (όχι στο μαιευτήριο προφανώς)

    Αν μετά την επιστροφή στο σπίτι έχεις το κουράγιο και τη διάθεση να ντύσεις το νεογέννητο με τα ρουχαλάκια από τα δώρα και να το φωτογραφίζεις, να εμφανίσεις στη συνέχεια τις φωτογραφίες και να τις στείλεις σε συγγενείς και φίλους, θα σου βγάλω το καπέλο! 

    Επειδή όσο πλησιάζει η γέννα θα εχεις αρκετά πράγματα να οργανώσεις και το άγχος σου παράλληλα θα φουντώνει, θα σου πρότεινα να μη σκοτίζεις το μυαλό σου με λεπτομέρειες που κανένα δεν ενδιαφέρουν ιδιαίτερα. Θυμήσου απλά να πεις στον άντρα σου να πάρει γλυκά γιατί μεσα στην αναμπουμπούλα και τη χαρά μπορεί να το ξεχάσει και αυτό. 

    Τα cakepops και τα μπισκότα με φατσούλα μωρού μπορεί να περιμένουν μέχρι τη βάφτιση. Εκεί θα έχεις το χρόνο να βγάλεις το άχτι σου :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 19 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Γλυκά δεν φτιάχνει, αλλά γενικά φτιάχνει φαγητά ή μεζέδες (αυτός  μου έμαθε να μαγειρεύω :oops: ) και άλλες χειροτεχνίες και κατασκευές. Όχι προφανώς δεν περίμενε να φτιάξουμε χειροποίητα για το μαιευτήριο. Απλώς θεωρούσε ότι όταν γεννάς έχεις σοβαρότερα θεματα να ασχοληθείς από το να κερνάς. Τέλος πάντων δεν ξέρω το σκεπτικό του, νομίζω ότι απλώς φοβόταν μη γίνουμε λαϊκό προσκύνημα γιατί ήδη στην αίθουσα αναμονής του τοκετού είχαν μαζευτεί σε κάποια φάση 10 άτομα μόνο για να με περιμένουν και φοβόταν τη συνέχεια, οπότε οτιδήποτε είχε σχέση με επισκέψεις τον εκνεύριζε. Και για τη δουλειά δεν έκρινε αναγκαίο να κεράσει κάτι αγοραστό, δεν του αρέσει σαν κίνηση. Κάποια στιγμή πολύυυυυ αργότερα έφτιαξα κάτι και κεράσαμε. 

     Ε δεν νομίζω ότι εννοεί συστηματικά, μόνο για τα δώρα του νεογέννητου. Κι εγώ σε κάποιους το έκανα αυτό, χωρίς να το σκεφτώ ιδιαίτερα ή να το προγραμματίσω και σίγουρα όχι σε όλους. Αν προέκυπτε και μου έμπαινε η ιδέα, το έκανα.  Έτσι κι αλλιώς τα νεογέννητα συνέχεια τα φωτογραφίζουμε. Οι φίλοι σας ή οι συγγενείς δεν ζητούσαν να τα δουν σε φωτογραφία; Δεν στέλνατε έτσι κι αλλιώς; 

     

    Να σου πω ένα μυστικό. Προτιμώ να με κερνούν κάτι αγοραστό, παρά κάτι χειροποίητο...  εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων...:-D

     

    Εγώ είχα βγάλει κανα δυο φωτογραφίες στο μαιευτήριο και αυτές έστελνα σε όποιον μου ζήταγε... Θέλω να πω δεν έκανα ξεχωριστή φωτογράφιση μαζί με το όποιο δώρο σε καμία περίπτωση...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 14 λεπτά , erin0000 είπε:

     

    Να σου πω ένα μυστικό. Προτιμώ να με κερνούν κάτι αγοραστό, παρά κάτι χειροποίητο...  εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων...:-D

     

    Εγώ είχα βγάλει κανα δυο φωτογραφίες στο μαιευτήριο και αυτές έστελνα σε όποιον μου ζήταγε... Θέλω να πω δεν έκανα ξεχωριστή φωτογράφιση μαζί με το όποιο δώρο σε καμία περίπτωση...

    Ααλλήθεια; ΓΙα λόγους εμπιστοσύνης; Εμάς στη δουλειά καμία δεν φέρνει αγοραστό κέρασμα εκτός αν είναι αναπληρώτρια που προφανώς δεν έχει υποδομές για να φτιάξει κάτι πέρα από τα βασικά. Όλες φέρνουν χειροποίητα και όχι μόνο στις δικές τους γιορτές, αλλά και σε γενέθλια παιδιών, γιορτές παιδιών κλπ, ανάλογα με τα κέφια τους. Από εκεί άρχισα κι εγώ να φτιάχνω γλυκά γιατί ντράπηκα. Αλλά και πριν απ' αυτό, με ξένιζε να πάω σε σπίτι και να μου βγάλουν έτοιμο γλυκό (εκτός αν ήταν παγωτό). Κι εγώ όταν έρχεται κάποιος χωρίς να το ξέρω από πολύ πριν για να προετοιμαστώ, ή θα βγάλω κάτι σε αυτοσχέδιο μεζέ, κι ας είναι ένας μίνι ντάκος, ή φρούτο, αν είναι μόνο για καφέ, αντί να πάω να αγοράσω γλυκό. Αλλιώς ετοιμάζω κάτι πρόχειρο τύπου μωσαϊκό και το έχω στην κατάψυξη υποτίθεται για όποιον έρχεται (καλοκαίρι πχ που έχουμε κόσμο γενικά) -μέχρι να κάνω επιδρομή και να το φάω εγώ!

     

    Καλά αν το παιδί σαραντίσει πχ κ σου ζητήσει κάποιος φωτογραφία, πάλι από το μαιευτήριο θα στείλεις; Όλο και  κάποια φωτογραφία θα υπάρχει με ένα ρουχαλάκι που σου έχει στείλει, μπορείς να στείλεις αυτή!

    πρίν από 32 λεπτά , Anna3011 είπε:

    Αν μετά την επιστροφή στο σπίτι έχεις το κουράγιο και τη διάθεση να ντύσεις το νεογέννητο με τα ρουχαλάκια από τα δώρα και να το φωτογραφίζεις, να εμφανίσεις στη συνέχεια τις φωτογραφίες και να τις στείλεις σε συγγενείς και φίλους, θα σου βγάλω το καπέλο! 

    Μα το νεογέννητο με κάτι το ντύνεις κάθε μέρα! Δεν θα τα φορέσει τα δώρα; Εξάλλου  κάποια θα φορεθούν αργότερα. Δηλαδή εσείς τα νεογέννητα δεν τα παίρνατε συνέχεια φωτογραφία; Τι άλλο να κάνεις αν είσαι συνέχεια αγκαλιά με το μωρό, δεν θα το βγάλεις φωτογραφία; 

     

    Υποθέτω μιλάμε για ηλεκτρονική αποστολή, εγώ τουλάχιστον. Δεν ξέρω τι εννοεί η @little lamb

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    πρίν από 34 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Ααλλήθεια; ΓΙα λόγους εμπιστοσύνης; Εμάς στη δουλειά καμία δεν φέρνει αγοραστό κέρασμα εκτός αν είναι αναπληρώτρια που προφανώς δεν έχει υποδομές για να φτιάξει κάτι πέρα από τα βασικά. Όλες φέρνουν χειροποίητα και όχι μόνο στις δικές τους γιορτές, αλλά και σε γενέθλια παιδιών, γιορτές παιδιών κλπ, ανάλογα με τα κέφια τους. Από εκεί άρχισα κι εγώ να φτιάχνω γλυκά γιατί ντράπηκα. Αλλά και πριν απ' αυτό, με ξένιζε να πάω σε σπίτι και να μου βγάλουν έτοιμο γλυκό (εκτός αν ήταν παγωτό). Κι εγώ όταν έρχεται κάποιος χωρίς να το ξέρω από πολύ πριν για να προετοιμαστώ, ή θα βγάλω κάτι σε αυτοσχέδιο μεζέ, κι ας είναι ένας μίνι ντάκος, ή φρούτο, αν είναι μόνο για καφέ, αντί να πάω να αγοράσω γλυκό. Αλλιώς ετοιμάζω κάτι πρόχειρο τύπου μωσαϊκό και το έχω στην κατάψυξη υποτίθεται για όποιον έρχεται (καλοκαίρι πχ που έχουμε κόσμο γενικά) -μέχρι να κάνω επιδρομή και να το φάω εγώ!

     

    Καλά αν το παιδί σαραντίσει πχ κ σου ζητήσει κάποιος φωτογραφία, πάλι από το μαιευτήριο θα στείλεις; Όλο και  κάποια φωτογραφία θα υπάρχει με ένα ρουχαλάκι που σου έχει στείλει, μπορείς να στείλεις αυτή!

    Μα το νεογέννητο με κάτι το ντύνεις κάθε μέρα! Δεν θα τα φορέσει τα δώρα; Εξάλλου  κάποια θα φορεθούν αργότερα. Δηλαδή εσείς τα νεογέννητα δεν τα παίρνατε συνέχεια φωτογραφία; Τι άλλο να κάνεις αν είσαι συνέχεια αγκαλιά με το μωρό, δεν θα το βγάλεις φωτογραφία; 

     

    Υποθέτω μιλάμε για ηλεκτρονική αποστολή, εγώ τουλάχιστον. Δεν ξέρω τι εννοεί η @little lamb

     

    Ναι, για λόγους εμπιστοσύνης... Εκτός και αν είμαι πολύ σίγουρη για το άτομο που φτιάχνει τα χειροποίητα, δεν τα προτιμώ. Μήπως είναι έθιμο του νησιού που μένεις; Όχι, εδώ παίζει ζαχαροπλαστείο, φούρνος κτλ για κεράσματα και σε σπίτι και σε γραφείο. Το χειροποίητο είναι η εξαίρεση... 

     

    Αν μου ζητήσει κάποιος φωτογραφία του μωρού-παιδιού θα στείλω όποια έχω πρόχειρη ή πρόσφατη... (ηλεκτρονικά πάντα... :mrgreen:)

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, erin0000 είπε:

     

    Να σου πω ένα μυστικό. Προτιμώ να με κερνούν κάτι αγοραστό, παρά κάτι χειροποίητο...  εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων...:-D

     

     

     

    Συμφωνώ απόλυτα. Στον παιδικό μάλιστα που πήγαιναν τα παιδιά το είχαν ως αρχή.:Γλυκό από επώνυμο ζαχαροπλαστείο, μέσα στο κουτί του ζαχαροπλαστείου. 

    Ξέρω εγώ τις παραξενιές του ενός και του άλλου;  Ειδικά στα παιδιά το απέφευγα εντελώς το χειροποίητο. Εμείς στο σπίτι φτιάχνουμε, το κέρασμα θέλω να είναι από επαγγελματίες. Βέβαια αν είναι συνάδελφοι που τους ξέρεις διακόσια χρόνια ή συγγενείς, δεν λέω. 

     

    Επίσης, να ρωτήσω κάτι; Είναι συνηθισμένο να ζητάει κάποιος φωτογραφία του παιδιού μας; Εκτός βέβαια αν είναι η θεία από το Σικάγο που δεν θα το δει ποτέ, ή η γιαγιά που  θέλει να το βάλει στο .... ψυγείο. Το λέω γιατί εγώ δεν θα τολμούσα να ζητήσω φωτογραφία ξένου παιδιού, έστω και παιδιού φίλου. Αν μου δώσει, ευπρόσδεκτη, θα την χώσω σε κανένα συρτάρι. να ζητήσω όμως;

    Επεξεργάστηκαν by Βερενίκη

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 41 λεπτά , Βερενίκη είπε:

     

    Συμφωνώ απόλυτα. Στον παιδικό μάλιστα που πήγαιναν τα παιδιά το είχαν ως αρχή.:Γλυκό από επώνυμο ζαχαροπλαστείο, μέσα στο κουτί του ζαχαροπλαστείου. 

    Ξέρω εγώ τις παραξενιές του ενός και του άλλου;  Ειδικά στα παιδιά το απέφευγα εντελώς το χειροποίητο. Εμείς στο σπίτι φτιάχνουμε, το κέρασμα θέλω να είναι από επαγγελματίες. Βέβαια αν είναι συνάδελφοι που τους ξέρεις διακόσια χρόνια ή συγγενείς, δεν λέω. 

     

    Επίσης, να ρωτήσω κάτι; Είναι συνηθισμένο να ζητάει κάποιος φωτογραφία του παιδιού μας; Εκτός βέβαια αν είναι η θεία από το Σικάγο που δεν θα το δει ποτέ, ή η γιαγιά που  θέλει να το βάλει στο .... ψυγείο. Το λέω γιατί εγώ δεν θα τολμούσα να ζητήσω φωτογραφία ξένου παιδιού, έστω και παιδιού φίλου. Αν μου δώσει, ευπρόσδεκτη, θα την χώσω σε κανένα συρτάρι. να ζητήσω όμως;

     

    Εγώ ήμουν από τις εξαιρέσεις στο νηπιαγωγείο... Όπου οι περισσότερες έφερναν χειροποίητα για τον μπουφέ... Αλλά έβαζα τα παιδιά να παίρνουν να φάνε ότι ήταν αγοραστό από ζαχαροπλαστείο ή φούρνο... Που ξέρω η άλλη τι έχει ρίξει μέσα, υπό ποιες συνθήκες το μαγείρεψε και το διατήρησε κτλ... 

     

    Φωτογραφίες εγώ δεν ζητάω. Αν μου στείλει ο άλλος από μόνος του, έχει καλώς. Παρομοίως θα στείλω (ψηφιακά) σε κάποιον φίλο μου ή πιο στενό συγγενή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Βερενίκη είπε:

     

    Συμφωνώ απόλυτα. Στον παιδικό μάλιστα που πήγαιναν τα παιδιά το είχαν ως αρχή.:Γλυκό από επώνυμο ζαχαροπλαστείο, μέσα στο κουτί του ζαχαροπλαστείου. 

    Ξέρω εγώ τις παραξενιές του ενός και του άλλου;  Ειδικά στα παιδιά το απέφευγα εντελώς το χειροποίητο. Εμείς στο σπίτι φτιάχνουμε, το κέρασμα θέλω να είναι από επαγγελματίες. Βέβαια αν είναι συνάδελφοι που τους ξέρεις διακόσια χρόνια ή συγγενείς, δεν λέω. 

     

    Επίσης, να ρωτήσω κάτι; Είναι συνηθισμένο να ζητάει κάποιος φωτογραφία του παιδιού μας; Εκτός βέβαια αν είναι η θεία από το Σικάγο που δεν θα το δει ποτέ, ή η γιαγιά που  θέλει να το βάλει στο .... ψυγείο. Το λέω γιατί εγώ δεν θα τολμούσα να ζητήσω φωτογραφία ξένου παιδιού, έστω και παιδιού φίλου. Αν μου δώσει, ευπρόσδεκτη, θα την χώσω σε κανένα συρτάρι. να ζητήσω όμως;

    Εντάξει σστοτον  παιδικό είναι θέμα ευθύνης και το καταλαβαίνω. Αλλά συγγνώμη, στα πάρτι δεν τρώνε τα παιδιά σας; Ή προτιμάτε να σας σερβίρουνν πατατάκια και κατεψυγμένα σφολιατοειδή του σουπερμάρκετ; Εκτός αν συνηθίζετε να σας καλούν σε πάρτι με κέτερινγκ.  Δεν μπορώ να φανταστώ ότι κάποιος που μπαίνει στον κόπο να φτιάξει χειροποίητο δεν φροντίζει τα υλικά.

     

    Οι συγγενείς μας βλέπουν στις γιορτές μόνο. Φυσικά κ στέλνω φωτογραφίες και εννοείται ότι περιμένω πώς κ πώς να μου στείλουν κ τα ανίψια μ ου. ηλεκτρονικά προφανώς.Και σε φίλους στέλνω, όταν ξέρω ότι δν γίνομαι φορτική. Αντίθετα με έχει πειράξει κάπως που μια συνάδελφος, όχι κολλητή, αλλά με την οποία λόγω εγκυμοσύνης κ μωρών έχουμε πλέον μια κάποια επικοινωνία, δεν μου εχει στείλει ούτε μία φωτογραφία του μωρού της. Το θεωρώ κρυψίνοια. Δηλαδή τι, θα σχολιάσω κάτι και φοβάται; 

    1 hour ago, erin0000 είπε:

    Μήπως είναι έθιμο του νησιού που μένεις; Όχι, εδώ παίζει ζαχαροπλαστείο, φούρνος κτλ για κεράσματα και σε σπίτι και σε γραφείο.

    Οχι δεν είνια έθιμο. Απλώς επειδή είναι επαρχία νομίζω ότι ανταγωνίζονται. Κάποια θα το ξεκίνησε και το συνεχίζουν οι άλλες. Είναι κ εύκολο, όλοι στα 5-10 λεπτά από το σχολείο μένουμε, δεν είναι ότι σηκώνεσαι αξημέρωτα, ψάχνεις να παρκάρεις, και κουβαλάς και την πιατέλα!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 10 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Εντάξει στον  παιδικό είναι θέμα ευθύνης και το καταλαβαίνω. Αλλά συγγνώμη, στα πάρτι δεν τρώνε τα παιδιά σας; Ή προτιμάτε να σας σερβίρουνν πατατάκια και κατεψυγμένα σφολιατοειδή του σουπερμάρκετ; Εκτός αν συνηθίζετε να σας καλούν σε πάρτι με κέτερινγκ.  Δεν μπορώ να φανταστώ ότι κάποιος που μπαίνει στον κόπο να φτιάξει χειροποίητο δεν φροντίζει τα υλικά.

     

    Οι συγγενείς μας βλέπουν στις γιορτές μόνο. Φυσικά κ στέλνω φωτογραφίες και εννοείται ότι περιμένω πώς κ πώς να μου στείλουν κ τα ανίψια μ ου. ηλεκτρονικά προφανώς.Και σε φίλους στέλνω, όταν ξέρω ότι δν γίνομαι φορτική. Αντίθετα με έχει πειράξει κάπως που μια συνάδελφος, όχι κολλητή, αλλά με την οποία λόγω εγκυμοσύνης κ μωρών έχουμε πλέον μια κάποια επικοινωνία, δεν μου εχει στείλει ούτε μία φωτογραφία του μωρού της. Το θεωρώ κρυψίνοια. Δηλαδή τι, θα σχολιάσω κάτι και φοβάται; 

     

     

     

    Φυσικά και τρώνε, είναι δυνατόν; Όπως τρώνε όλοι. Απλά εγώ προτιμώ τα γλυκά ζαχαροπλαστείου από αγνώστους (μαμάδες σχολείου, κεράσματα γενικά κλπ). Από την άλλη, αν το γλυκό είναι λαχταριστό, το παίρνουμε το ..... ρίσκο.:grin:

    Για τις φωτογραφίες είναι δική μου παραξενιά αλλά παρατηρώ ότι την έχει και πολύς κόσμος. Δεν μου αρέσει να κυκλοφορούν οι φωτογραφίες των παιδιών γύρω γύρω. Αλλά κι εμένα πραγματικά δεν με αφορά η φωτογραφία του ξένου παιδιού. όλα τα παιδάκια είναι ωραία. Εννοείται δεν μιλώ για ανίψια μου που τα έχω χίλιες φωτογραφίες. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Βερενίκη είπε:

     

     

    Φυσικά και τρώνε, είναι δυνατόν; Όπως τρώνε όλοι. Απλά εγώ προτιμώ τα γλυκά ζαχαροπλαστείου από αγνώστους (μαμάδες σχολείου, κεράσματα γενικά κλπ). Από την άλλη, αν το γλυκό είναι λαχταριστό, το παίρνουμε το ..... ρίσκο.:grin:

    Για τις φωτογραφίες είναι δική μου παραξενιά αλλά παρατηρώ ότι την έχει και πολύς κόσμος. Δεν μου αρέσει να κυκλοφορούν οι φωτογραφίες των παιδιών γύρω γύρω. Αλλά κι εμένα πραγματικά δεν με αφορά η φωτογραφία του ξένου παιδιού. όλα τα παιδάκια είναι ωραία. Εννοείται δεν μιλώ για ανίψια μου που τα έχω χίλιες φωτογραφίες. 

    Ένας κύκλος 10 -15 φιλων δεν νομιζω οτι ειναι γυρω γυρω. Πραγματικα δεν μου περασε ποτε κατι τετοιο απο το μυσλο!! φυσικα ολα τα παιδακια ειναι ωραια, γι αυτο χαιρόμαστε να τα βλεπουμε! Οχι για να τα κρινουμε! Αντιθετα εγω φοβαμαι μη γινω γραφική στέλνοντας φωτο σε φιλους που δεν ενδιαφέρονται, ξερετε σαν τους σπαστικους γονεις που ζαλίζουν τους αλλους με τα παιδια τους. Γι αυτο δεν στελνω αν δεν ρωτησει καποιος κ δεν δειξει ενδιαφερον. Αδιάκριτο δεν θεωρω να θες φωτογραφια, θεωρω τις χαζές ερωτησεις αν θηλαζεις, αν το μωρο κοιμαται το βραδυ (αυτο ειδικα!), αν τρωει, αν μιλησε, χαν εβγαλε πανα κλπ. Αλλα κι αυτο αναλογα με τα συμφραζόμενα και το ατομο. 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

     

    Μα το νεογέννητο με κάτι το ντύνεις κάθε μέρα! Δεν θα τα φορέσει τα δώρα; Εξάλλου  κάποια θα φορεθούν αργότερα. Δηλαδή εσείς τα νεογέννητα δεν τα παίρνατε συνέχεια φωτογραφία; Τι άλλο να κάνεις αν είσαι συνέχεια αγκαλιά με το μωρό, δεν θα το βγάλεις φωτογραφία; 

     

    Υποθέτω μιλάμε για ηλεκτρονική αποστολή, εγώ τουλάχιστον. Δεν ξέρω τι εννοεί η @little lamb

    Αν με ρωτάς προσωπικά, ναι το έβγαζα το νεογέννητο φωτογραφία, αλλά σε μη προεπιλεγμένες στιγμές και χωρίς σχεδιασμό ρούχων και σκηνικού. Για να είμαι ειλικρινής προσπαθώ να φανταστώ τον εαυτό μου λεχώνα με 3 ώρες ύπνο την ημέρα, να ντύνει το μωρό με τα ρούχα από τα δώρα και να το στήνει για φωτογράφιση και απλά γελώ. Ίσως να φταίει ότι είχα να κάνω με ένα πολύ ζόρικο νεογέννητο με κολικούς από την πρώτη βδομάδα που το έντυνα με τα χίλια ζόρια. Αν είχα άλλο μωρό μπορεί να έκανα πιο καλλιτεχνικές φωτογραφίσεις, ποιός ξέρει... :)

    Πάντως εμείς στο μαιευτήριο λάβαμε πάνω από 20 δώρα εκ των οποίων πολλά ήταν σεντόνια, κουβερτούλες πετσέτες και ρούχα για μεγαλύτερη ηλικία. Αναρωτιέμαι λοιπόν πως θα μπορούσε αφενός να βγει φωτογραφία του μωρού με τετοια δώρα και αφετέρου ποιος δε θα βαριόταν να κάνει αποστολή σε τόσο κόσμο. Άσε που θα την πω την αμαρτία μου, άλλαξα πολλά από τα δώρα... Ποιός χρειάζεται 5 μπουρνουζοπετσέτες; :-D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 43 λεπτά , Anna3011 είπε:

    Αν με ρωτάς προσωπικά, ναι το έβγαζα το νεογέννητο φωτογραφία, αλλά σε μη προεπιλεγμένες στιγμές και χωρίς σχεδιασμό ρούχων και σκηνικού. Για να είμαι ειλικρινής προσπαθώ να φανταστώ τον εαυτό μου λεχώνα με 3 ώρες ύπνο την ημέρα, να ντύνει το μωρό με τα ρούχα από τα δώρα και να το στήνει για φωτογράφιση και απλά γελώ. Ίσως να φταίει ότι είχα να κάνω με ένα πολύ ζόρικο νεογέννητο με κολικούς από την πρώτη βδομάδα που το έντυνα με τα χίλια ζόρια. Αν είχα άλλο μωρό μπορεί να έκανα πιο καλλιτεχνικές φωτογραφίσεις, ποιός ξέρει... :)

    Πάντως εμείς στο μαιευτήριο λάβαμε πάνω από 20 δώρα εκ των οποίων πολλά ήταν σεντόνια, κουβερτούλες πετσέτες και ρούχα για μεγαλύτερη ηλικία. Αναρωτιέμαι λοιπόν πως θα μπορούσε αφενός να βγει φωτογραφία του μωρού με τετοια δώρα και αφετέρου ποιος δε θα βαριόταν να κάνει αποστολή σε τόσο κόσμο. Άσε που θα την πω την αμαρτία μου, άλλαξα πολλά από τα δώρα... Ποιός χρειάζεται 5 μπουρνουζοπετσέτες; :-D

    Καλε δεν νομιζω οτι λεμε για στήσιμο! απλως οταν φορέσεις το ρουχο το βγαζεις κ μια φωτο! κ εγω μωρό με κολικούς αλλεργία κ γοπ είχα, κ 8 αντλήσεις το 24 ώρο, αλλά ακριβώς επειδή ήμουν μέσα κ καθηλωμένη, οι φωτογραφίες κ τα μηνύματα ήταν τα μόνα που μπορούσα να κάνω κ η μόνη επαφή με τον κόσμο!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γεια σας κορίτσια!

     

    Βλέπω γράφτηκαν πολλά μηνύματα! Νόμιζα πως η ιδέα της φωτογραφίας θα άρεσε στις πιο πολλές! Τελικά όντως τα γούστα διαφέρουν! Εμένα θα με συγκινούσε να έπαιρνα κάτι τέτοιο από μια φίλη μου! Όπως και το ίδιο το γεγονός ότι η φίλη μου έκανε μωρό (τυχαίνει και είμαι η πρώτη, αλλά όλοι οι φίλοι μου είναι κατενθουσιασμένοι και συγκινημένοι).

     

    Εννοείται πως δεν μιλάω για στήσιμο και σκηνικό ούτε για καμιά καλλιτεχνική φωτογράφιση, απλά όταν τύχει το παιδάκι να φορέσει το τάδε ρούχο ή να παίξει με το τάδε παιχνίδι να το έβγαζα φωτό (που ούτως ή άλλως όπως είπαν κάποιες, το παιδί το βγάζεις φωτό). Ούτε να γίνεται αυτό καταναγκαστικά με όλα τα δώρα για χρόνια! Αλλά γενικά θα μου φαινόταν ωραίο ως κίνηση να το κάνω. Με πετσέτες και σεντόνια ναι δεν θα γινόταν, είχα γράψει εξ αρχής "με όσα δώρα γίνεται (π.χ. ρούχα και παιχνίδια)"

     

    Ούτε μου φαίνεται σκοτούρα, ούτε θα βαριόμουν να τις στείλω, ευχάριστα είναι αυτά! Προφανώς λόγω των υποχρεώσεων μπορεί να μη γινόταν πολύ άμεσα, αλλά κάποια στιγμή θα μπορούσε να γινόταν. Αλλά εγώ γενικά είμαι λίγο ψυχαναγκαστική με τις φωτογραφίες, δηλ. αν βγάλω κάπου φωτογραφία με φίλους τους τη στέλνω αμέσως και δεν μου αρέσει καθόλου που έχω φίλους που τους παρακαλάω 2-3 χρόνια να μου στείλουν φωτογραφία που βγάλαμε κάπου και στο τέλος λένε "πού να ξέρω πού την έχω"! (καλά δεν μιλάω για χαζοσέλφι από έναν καφέ ας πούμε, που τις απεχθάνομαι, αλλά από κάποιο ταξίδι ή κάτι σημαντικό)

     

    Ηλεκτρονικά μπορούν να στέλνονται εύκολα, αλλά σίγουρα για κάποιους αναγκαστικά τυπώνονται, π.χ. δεν μπορώ να στείλω ηλεκτρονικά στις αδελφές της γιαγιάς μου ας πούμε! Αλλά θα ήθελα να έχουν, δεν νομίζω να ζητούσαν αλλά θα έδινα από μόνη μου και θα ήξερα ότι θα χαρούν! Κι εμείς έχουμε από ξαδερφάκια κλπ και παλιά είχαν οι συγγενείς δικές μας φωτογραφίες όταν ήμασταν μικρά. Και από τους γάμους μας δώσαμε φωτογραφίες σε μεγάλους συγγενείς, ξέροντας ότι παλιά τα συνήθιζαν αυτά (στα πατρικά σας σίγουρα θα έχουν οι γονείς σας διάφορες γαμήλιες φωτογραφίες από όλο το σόι, κάθε ζευγάρι έστελνε!) Και δεν νομίζω ότι είναι τραγικό να πάει ο άντρας μου ένα cdάκι σε φωτογράφο και μετά να γράψω 5 διευθύνσεις σε φακέλους και να τις ταχυδρομήσει όποιος περνάει από ταχυδρομείο! Όπως είπα και πριν οι ξένοι στέλνουν κάρτες γέννησης σε ένα σωρό κόσμο -και εκτός χώρας!

     

    Ούτε και οι φίλοι μου φαίνονται "ξένοι" για να έχουν φωτογραφία του παιδιού μου! Δεν είναι "ο καθένας" ούτε "γύρω γύρω"! Αφού θα το βλέπουν και live έτσι κι αλλιώς! Προσωπικά βέβαια έχω μεγάλο κύκλο φίλων που όλους τους αγαπώ το ίδιο και είμαστε πολύ δεμένοι ακόμα κι αν δεν βλεπόμαστε συχνά λόγω υποχρεώσεων. Και θα έκανα πολλές ετοιμασίες για να τους ευχαριστήσω! Κάθε χρόνο στη γιορτή μου τους καλούσα όλους (20-25 άτομα) και έκανα ένα σωρό ετοιμασίες διακόσμησης, π.χ. επειδή έπεφτε κοντά στα Χριστούγεννα, στόλιζα ας πούμε ένα ένα τα ποτήρια με κορδελίτσες, αντίστοιχα τύλιγα τις χαρτοπετσέτες κ τους έβαζα στολιδάκι, σκόρπιζα στο τραπεζομάντηλο αστεράκια κομφετί, μέχρι και από τα φωτιστικά κρεμούσα αστεράκια κομφετί που τα είχα κολλήσει σε κλωστή. Ποτέ δεν μου φάνηκαν αγγαρεία, και δεν είναι ότι είχα άπλετο χρόνο, μπορεί και να ξενυχτούσα για να τα φτιάξω! Και όλοι αυτοί ήταν στο γάμο μου και μάλιστα είχαν αναλάβει και ρόλους, π.χ. μοίραζαν το ρύζι, τις μπομπονιέρες κλπ. Και έχουν τρελαθεί από τη χαρά τους για το πρώτο μωρό της παρέας! Οπότε μόνο ξένους δεν τους θεωρώ! Και μου έχει τύχει φίλη όχι και τόσο στενή να τη ρωτήσω απλά τι κάνει το μωρό της και εκείνη να μου στέλνει φωτό να το δω.

     

    Πάντως τώρα που το σκέφτομαι αυτό με τις φωτογραφίες το είχα κάνει και με κάποια δώρα του γάμου! Το είχα κάνει αυθόρμητα και το είχα ξεχάσει ήδη. Όπως ήταν π.χ. πάνω στον μπουφέ ένα βάζο, το είχα στείλει σε όποιον το έφερε δείχνοντάς του ότι βρήκε τη θέση του στο σπίτι μας! (Με 2-3 δώρα είχε γίνει αυτό και όχι τυπωμένες προφανώς)

     

    Συνοπτικά πάντως, γενικά δεν νομίζω ότι θα ερχόταν να ευχηθεί στο μωρό κάποιος άκυρος. Και έστω ότι ερχόταν, οκ εκείνος μπορεί να μην έπαιρνε φωτό. Αλλά δεν νομίζω ότι πάει κάποιος που είναι "βάρος". Για να πηγαίνει σημαίνει ότι έχει κάποια σχέση με τα άτομα.

     

    13 ώρες πρίν, Anna3011 είπε:

    Επειδή όσο πλησιάζει η γέννα θα εχεις αρκετά πράγματα να οργανώσεις και το άγχος σου παράλληλα θα φουντώνει, θα σου πρότεινα να μη σκοτίζεις το μυαλό σου με λεπτομέρειες που κανένα δεν ενδιαφέρουν ιδιαίτερα. Θυμήσου απλά να πεις στον άντρα σου να πάρει γλυκά γιατί μεσα στην αναμπουμπούλα και τη χαρά μπορεί να το ξεχάσει και αυτό.

     

    Να ξεχάσουμε τα γλυκά αποκλείεται, δεν θα το ξεχνούσα ούτε εγώ, αλλά σίγουρα θα φρόντιζε γι'αυτό και η μητέρα μου που είναι πολύ της τυπικότητας. Ακόμα και σε νοσοκομεία για αρρώστιες και δυσάρεστα φρόντιζε να έχει γλυκά για το επισκεπτήριο. (Κι έτσι θεωρώ πως πρέπει να είναι, δεν θα ξεχνούσα ποτέ να προσφέρω κάτι σε κάποιον που σκέφτηκε να έρθει να με δει. Θα μου φαινόταν σαν να πηγαίνω σε ένα σπίτι ας πούμε με άδεια χέρια)

     

    13 ώρες πρίν, Anna3011 είπε:

    Τα cakepops και τα μπισκότα με φατσούλα μωρού μπορεί να περιμένουν μέχρι τη βάφτιση. Εκεί θα έχεις το χρόνο να βγάλεις το άχτι σου :)

     

    Λοιπόν σε αυτό είμαι λίγο ανάποδη! :-D Ενώ γενικά μου αρέσουν οι ετοιμασίες, διακοσμήσεις κλπ σε γιορτές όπως είπα και πριν, σε βαφτίσια δεν μου αρέσουν καθόλου (απεχθάνομαι τα "θέματα", τα candy bars, τα μπαλόνια κλπ) γιατί δεν θεωρώ ότι γιορτάζεις κάτι ή χαίρεσαι για κάποιο λόγο. Το βλέπω ως μία τυπική διαδικασία θρησκευτική ἠ εθιμική (για όποιο λόγο το κάνει ο καθένας) και όχι σαν γιορτή. Εκεί δηλαδή θα κερνούσα εργολάβο π.χ. που είπε κάποια πριν! Και μετά κάπου για φαγητό απλά. Ενώ η γέννηση είναι εορταστικό και χαρούμενο γεγονός! Και στον γάμο μου αντίστοιχα δεν ήθελα πολλούς πολλούς στολισμούς, κτήματα, ούτε πυροτεχνήματα, videowall, pre και after wedding photos και τέτοια! Μόνο τα απαραίτητα είχαμε, λαμπάδες, σύνθεση αυτοκινήτου, ανθοδέσμη και δυο ανθοστήλες εκατέρωθεν της πόρτας, ούτε φαναράκια, ούτε γάζες και μαξιλαράκια κάτω, τίποτα. Αφού μια (απαράδεκτη) ανθοπώλης μας είπε ότι δεν αξίζει να στείλει υπάλληλο για τόσα λίγα και να τα πάρει ο γαμπρός να τα βάλει μόνος του όταν φτάσει! :-D :-D(Τον γάμο ωστόσο τον θεωρώ εορταστικό και χαρούμενο γεγονός, απλά δεν μου αρέσει όλη αυτή η βιομηχανία)

    Επεξεργάστηκαν by little lamb

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κι εμείς στις γεννήσεις των παιδιών αποστείλαμε κάρτες με τη φωτογραφία των παιδιών σε συγγενείς και φίλους, όπου εντός ανέγραφε κάτι του τύπου: υποδεχθηκαμε στη ζωή (όνομα παιδιού) στις (ημερομηνία γέννησης), ώρα γέννησης, ύψος και βάρος.

    Επίσης, κάθε χρόνο για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά τυπώνουμε ευχετήριες κάρτες με μια οικογενειακή φωτογραφία, τις οποίες αποστέλλουμε.

    Οπότε πέραν των γλυκών, που κατά τη γνώμη μου είναι μια όμορφη χειρονομία για όποιον επισκέπτεται το μαιευτήριο, ανεξάρτητα από το αν είναι χειροποίητο, customized ή όχι, μια ιδέα είναι η γενέθλια κάρτα.

    Επεξεργάστηκαν by Αννα 35
    • Μου αρέσει 1

    Ο τρόπος που σε αντιμετωπίζει η ζωή είναι ένας ανελέητος καθρέφτης του τρόπου που εσύ αντιμετωπίζεις τη ζωή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    11 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Γλυκά δεν φτιάχνει, αλλά γενικά φτιάχνει φαγητά ή μεζέδες (αυτός  μου έμαθε να μαγειρεύω :oops: ) και άλλες χειροτεχνίες και κατασκευές. Όχι προφανώς δεν περίμενε να φτιάξουμε χειροποίητα για το μαιευτήριο. Απλώς θεωρούσε ότι όταν γεννάς έχεις σοβαρότερα θεματα να ασχοληθείς από το να κερνάς. Τέλος πάντων δεν ξέρω το σκεπτικό του, νομίζω ότι απλώς φοβόταν μη γίνουμε λαϊκό προσκύνημα γιατί ήδη στην αίθουσα αναμονής του τοκετού είχαν μαζευτεί σε κάποια φάση 10 άτομα μόνο για να με περιμένουν και φοβόταν τη συνέχεια, οπότε οτιδήποτε είχε σχέση με επισκέψεις τον εκνεύριζε. Και για τη δουλειά δεν έκρινε αναγκαίο να κεράσει κάτι αγοραστό, δεν του αρέσει σαν κίνηση. Κάποια στιγμή πολύυυυυ αργότερα έφτιαξα κάτι και κεράσαμε. 

     Ε δεν νομίζω ότι εννοεί συστηματικά, μόνο για τα δώρα του νεογέννητου. Κι εγώ σε κάποιους το έκανα αυτό, χωρίς να το σκεφτώ ιδιαίτερα ή να το προγραμματίσω και σίγουρα όχι σε όλους. Αν προέκυπτε και μου έμπαινε η ιδέα, το έκανα.  Έτσι κι αλλιώς τα νεογέννητα συνέχεια τα φωτογραφίζουμε. Οι φίλοι σας ή οι συγγενείς δεν ζητούσαν να τα δουν σε φωτογραφία; Δεν στέλνατε έτσι κι αλλιώς; 

    Κανείς συγγενείς γνωστός η φίλος δεν πήρε φωτογραφία νεογέννητου . Ας έχουν των δικών τους νεογέννητων :) σιγά μην ταλαιπωρω το νεογέννητο για να χαρεί ο κάθε ένας .... αν ήταν έτσι , το έβαζα σε βιτρίνα κ έκοβα εισιτήρια !!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 2 λεπτά , Macgyver είπε:

    Κανείς συγγενείς γνωστός η φίλος δεν πήρε φωτογραφία νεογέννητου . Ας έχουν των δικών τους νεογέννητων :) σιγά μην ταλαιπωρω το νεογέννητο για να χαρεί ο κάθε ένας .... αν ήταν έτσι , το έβαζα σε βιτρίνα κ έκοβα εισιτήρια !!!!

    Δηλαδή εσύ το μωρό σου δεν το έβγαζες φωτογραφία όταν ήταν νεογέννητο; Δεν λέμε να το στήσεις σε σκηνικό!!! (χμ αυτό το έκανε η μητέρα μου όσο ήμουν ακόμα στην Αθήνα, μωρό υποσιτισμένο που παρακαλάγαμε να φύγει ο ίκτερος που πλάνταζε από την πείνα κι εκείνη κάθε απόγευμα στολιζόταν για να τους φωτογραφίσω στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο ενω εγώ μάζευα σταγόνα σταγόνα το γάλα με το θήλαστρο.... αλλά νομίζω δεν κατάφερε να κάνει τη φωτογράφιση και η "πλάκα" είναι ότι δεν το έκανε ούτε φέτος γιατί την πρωτοχρονια έκανε πυρετό ο μικρός κ στο τραπέζι τον είχαμε με την αθλητική φόρμα!!!!!)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 23 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Δηλαδή εσύ το μωρό σου δεν το έβγαζες φωτογραφία όταν ήταν νεογέννητο; Δεν λέμε να το στήσεις σε σκηνικό!!! (χμ αυτό το έκανε η μητέρα μου όσο ήμουν ακόμα στην Αθήνα, μωρό υποσιτισμένο που παρακαλάγαμε να φύγει ο ίκτερος που πλάνταζε από την πείνα κι εκείνη κάθε απόγευμα στολιζόταν για να τους φωτογραφίσω στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο ενω εγώ μάζευα σταγόνα σταγόνα το γάλα με το θήλαστρο.... αλλά νομίζω δεν κατάφερε να κάνει τη φωτογράφιση και η "πλάκα" είναι ότι δεν το έκανε ούτε φέτος γιατί την πρωτοχρονια έκανε πυρετό ο μικρός κ στο τραπέζι τον είχαμε με την αθλητική φόρμα!!!!!)

    Δεν το έβγαζα φωτογραφία :) το είχα αγκαλιά συνέχεια για 40 μέρες :) κυριολεκτικά συνέχεια :) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 7 λεπτά , Macgyver είπε:

    Δεν το έβγαζα φωτογραφία :) το είχα αγκαλιά συνέχεια για 40 μέρες :) κυριολεκτικά συνέχεια :) 

    Αλήθεια δεν το έβγαλες; ούτε στην αγκαλιά σου φωτογραφία με το κινητό; όλες νομίζω αγκαλιά τα είχαμε αλλά μια φωτογραφία παίρναμε! (άσχετο αλλά εγώ εκτός από το μωρό κ το θηλαστρο είχα αγκαλιά και το κινητο για να περναει η ωρα αλλα χωρις ελευθερα χερια, εγραφα με τους αντίχειρες μονο κ επαθα αγκύλωση για την οποια νομιζα ότι έφταιγε το βάρος του μωρού!!!)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 51 λεπτά , Macgyver είπε:

    Κανείς συγγενείς γνωστός η φίλος δεν πήρε φωτογραφία νεογέννητου . Ας έχουν των δικών τους νεογέννητων :) σιγά μην ταλαιπωρω το νεογέννητο για να χαρεί ο κάθε ένας .... αν ήταν έτσι , το έβαζα σε βιτρίνα κ έκοβα εισιτήρια !!!!

     

    Πολύ αυστηρή είσαι βρε Macgyver!

    Εγώ θα χαιρόμουν με το να δώσω χαρά σε ανθρώπους που με αγαπούν (και αγαπούν το μωρό μου!) Και ξέρω ότι θα έπαιρναν χαρά με κάτι τόσο μικρό και απλό όσο μία φωτογραφία, ιδίως οι μεγαλύτεροι, που αξίζουν αυτή τη χαρά εξάλλου γιατί μπορεί να έχουν π.χ. πρόσφατους θανάτους ξέρω'γω ή προβλήματα υγείας και αυτό το μωρό να είναι συνώνυμο της ευτυχίας για αυτούς. Και τον βλέπω αυτόν τον ενθουσιασμό σε πολλούς ήδη πριν γεννηθεί το δικό μου.

    Και λέω "μικρό και απλό" γιατί όντως μικρό και απλό θέμα μου φαίνεται μια φωτογραφία, όχι καμιά φοβερή διαδικασία τόσο περίπλοκη και αγχωτική όσο την περιγράφετε (αλλά οκ υποκειμενικά είναι αυτά, σε άλλους μπορεί να φαίνεται βαρετό) Ούτε καμιά φοβερή ταλαιπωρία για το μωρό είναι, και κοιμισμένο το βγάζεις! Ή το βγάζει κάποιος άλλος ενόσω το κρατάς, σίγουρα πιστεύω όλοι έχουν φωτογραφίες του μωρού τους. Στο κάτω κάτω για να βλέπει και το ίδιο όταν μεγαλώσει, πώς ήταν. Ακόμα και άτομα που απεχθάνονταν τις φωτογραφίες βλέπω ότι με τα μωράκια δεν αντιστέκονται στον πειρασμό. 

    Και ξαναλέω ότι δεν θα ήταν ο "κάθε ένας", μιλάμε για αγαπημένα πρόσωπα. Δεν μπορεί, όλοι έχουμε κάποια αγαπημένα πρόσωπα, άλλοι λιγότερα, άλλοι περισσότερα!

    (Βέβαια εγώ ποτέ δεν είπα να είναι οπωσδήποτε νεογέννητο στις περιβόητες φωτό που ανοίξανε τόσο πόλεμο, μπορεί να είναι και μηνών).

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    9 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Αλήθεια δεν το έβγαλες; ούτε στην αγκαλιά σου φωτογραφία με το κινητό; όλες νομίζω αγκαλιά τα είχαμε αλλά μια φωτογραφία παίρναμε! (άσχετο αλλά εγώ εκτός από το μωρό κ το θηλαστρο είχα αγκαλιά και το κινητο για να περναει η ωρα αλλα χωρις ελευθερα χερια, εγραφα με τους αντίχειρες μονο κ επαθα αγκύλωση για την οποια νομιζα ότι έφταιγε το βάρος του μωρού!!!)

    Επειδή χρησιμοποιώ μόνο κινητο και υπολογιστή στη δουλειά μου, δεν θέλω να είμαι συνέχεια με ένα κινητό και στο σπίτι. Και δεν θεωρώ και καλό να το εκθέτω σε τόση ακτινοβολία. Ό,τι γλυτώνει κανείς, καλό είναι . Ο φωτογράφος λοιπόν ήταν ο σύζυγος εν προκειμένω. 

    @little lamb προσωπικά μισώ τις εκτυπωμένες φωτογραφίες με εξαίρεση τις polaroid. Και γενικά δεν μου αρέσουν οι φωτογραφίες προσώπων μέσα στο σπίτι , μου θυμίζουν λίγο "νεκροταφείο" , με αγριεύουν δηλαδή. Επίσης, δεν μου αρέσει να χρησιμοποιείται ένας άνθρωπος ως "σανίδα σωτηρίας- συνώνυμο ευτυχίας" κάποιου άλλου. 

    Είναι δηλαδή πράγματα που δεν επιλέγω για μένα. Γενικά θα έλεγα ότι είμαι κλειστός άνθρωπος και πολύ επιφυλακτικός με τους άλλους ανθρώπους πχ όπως σου είπα χειροποίητα γλυκά δεν θα άγγιζα.  

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @little lamb είσαι πολύ τυχερή που οι φίλοι σου το βλέπουν έτσι. Μακάρι να είχα κι εγώ τέτοιουςφίλους. Λόγω απόστασης δεν έχουμε αυτήν την αίσθηση της παρέας. Και οι φίλοι που έχουμε εδώ στο νησί είναι άλλου στιλ, οι περισσότεροι με δικά τους παιδιά λίγο  μεγαλύτερα, ή άνθρωποι που για προσωπικούς λόγους δεν συμμερίζονται τον ενθουσιασμό για τα μωρά, απόλυτα σεβαστό. Για τους συγγενείς πάντως, καταλαβαίνω τις επιφυλάξεις που μπορεί να έχει κάποιος όπως πχ η @Macgyver.  Αν έχεις καμιά ξινή κουνιάδα που σε ζηλεύει ή η πεθερά σου θεωρεί δικά της εγγόνια μόνο τα παιδιά της κόρης της, ή οι θείες σου έρχονται για να κουτσομπολέψουν, λογικό να μη θες πολλά πολλά.

    πρίν από 22 λεπτά , Macgyver είπε:

    Επειδή χρησιμοποιώ μόνο κινητο και υπολογιστή στη δουλειά μου, δεν θέλω να είμαι συνέχεια με ένα κινητό και στο σπίτι. Και δεν θεωρώ και καλό να το εκθέτω σε τόση ακτινοβολία. Ό,τι γλυτώνει κανείς, καλό είναι .

    Εντάξει έχεις δίκιο σε αυτό. Κι εγώ θα προτιμούσα να διάβαζα βιβλία την ίδια ώρα, αν είχα δηλαδή κάποια άλλη μορφή ανθρώπινης επικοινωνίας, γιατί εμένα το κινητό με έσωσε από την παράνοια ή την κατάθλιψη. 

     

    Πάντως αυτό που λέτε πολλές γενικά ότι αν έχεις μωρό δεν θα μπορείς άλλες έγνοιες κλπ, είναι νομίζω δίκοπο μαχαίρι. Γιατί τελικά καταλήγεις να μεγαλοποιείς καταστάσεις αντί να συνεχίζεις κανονικά τη ζωή σου, προσαρμοσμένη απλώς με την άφιξη του νέου μέλους. Δεν ξέρω πώς το βίωσε η καθεμία, εμένα πάντως αυτό το στιλ ότι δεν χρειάζεται να ασχολούμαι με τίποτα άλλο για να είμαι απερίσπαστη για το μωρό, με τσάκισε και δεν υπερβάλλω στην επιλογή της λέξης. Και μου προκάλεσε πολλούς συζυγικούς καβγάδες γιατί ο άντρας μου δεν μπορούσε -και ώς ένα σημείο δεν μπορεί ακόμα- να καταλάβει γιατί παραπονιόμουν, ενώ για το πρώτο δίμηνο τουλάχιστον δεν χρειαζόταν κυριολεκτικά να σηκώσω το δαχτυλάκι μου για να κάνω τίποτα στο σπίτι, πέρα από το να πλύνω και να αποστειρώσω το θήλαστρο και τα μπιμπερό, και για ένα 7μηνο-8μηνο συνολικά το μόνο που έκανα στην κουζίνα ήταν καμιά σαλάτα ή να βράσω ρύζι ή μακαρόνια, και μετά το φαγητό του παιδιού. Κανονικά πρέπει να ενθαρρύνουμε όλες τις κοπέλες με την πρώτη ευκαιρία να κάνουν και άλλα πράγματα, όχι απαραίτητα χρονοβόρες δουλειές. Ακόμα και το να στείλεις ένα ευχαριστήριο μήνυμα, ή να πεταχτείς στον φωτογράφο για να τυπώσεις φωτογραφίες, ή να πας στο ταχυδρομείο, μέσα στο πρώτο 20ήμερο από τη γέννα, πιστεύω ότι θα σε κάνει να νιώσεις ξανά κανονικός άνθρωπος. Μόνο που αυτό προϋποθέτει να έχεις τη δυνατότητα να είναι κάποιος κοντά σου και τα πρωινά για να  μην περιμένεις πότε θα γυρίσει ο άντρας σου από τη δουλειά το απόγευμα για να κάνεις κάτι μόνη σου....

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, Έσπερος είπε:

    @little lamb είσαι πολύ τυχερή που οι φίλοι σου το βλέπουν έτσι. Μακάρι να είχα κι εγώ τέτοιουςφίλους. Λόγω απόστασης δεν έχουμε αυτήν την αίσθηση της παρέας. Και οι φίλοι που έχουμε εδώ στο νησί είναι άλλου στιλ, οι περισσότεροι με δικά τους παιδιά λίγο  μεγαλύτερα, ή άνθρωποι που για προσωπικούς λόγους δεν συμμερίζονται τον ενθουσιασμό για τα μωρά, απόλυτα σεβαστό. Για τους συγγενείς πάντως, καταλαβαίνω τις επιφυλάξεις που μπορεί να έχει κάποιος όπως πχ η @Macgyver.  Αν έχεις καμιά ξινή κουνιάδα που σε ζηλεύει ή η πεθερά σου θεωρεί δικά της εγγόνια μόνο τα παιδιά της κόρης της, ή οι θείες σου έρχονται για να κουτσομπολέψουν, λογικό να μη θες πολλά πολλά.

    Εντάξει έχεις δίκιο σε αυτό. Κι εγώ θα προτιμούσα να διάβαζα βιβλία την ίδια ώρα, αν είχα δηλαδή κάποια άλλη μορφή ανθρώπινης επικοινωνίας, γιατί εμένα το κινητό με έσωσε από την παράνοια ή την κατάθλιψη. 

     

    Πάντως αυτό που λέτε πολλές γενικά ότι αν έχεις μωρό δεν θα μπορείς άλλες έγνοιες κλπ, είναι νομίζω δίκοπο μαχαίρι. Γιατί τελικά καταλήγεις να μεγαλοποιείς καταστάσεις αντί να συνεχίζεις κανονικά τη ζωή σου, προσαρμοσμένη απλώς με την άφιξη του νέου μέλους. Δεν ξέρω πώς το βίωσε η καθεμία, εμένα πάντως αυτό το στιλ ότι δεν χρειάζεται να ασχολούμαι με τίποτα άλλο για να είμαι απερίσπαστη για το μωρό, με τσάκισε και δεν υπερβάλλω στην επιλογή της λέξης. Και μου προκάλεσε πολλούς συζυγικούς καβγάδες γιατί ο άντρας μου δεν μπορούσε -και ώς ένα σημείο δεν μπορεί ακόμα- να καταλάβει γιατί παραπονιόμουν, ενώ για το πρώτο δίμηνο τουλάχιστον δεν χρειαζόταν κυριολεκτικά να σηκώσω το δαχτυλάκι μου για να κάνω τίποτα στο σπίτι, πέρα από το να πλύνω και να αποστειρώσω το θήλαστρο και τα μπιμπερό, και για ένα 7μηνο-8μηνο συνολικά το μόνο που έκανα στην κουζίνα ήταν καμιά σαλάτα ή να βράσω ρύζι ή μακαρόνια, και μετά το φαγητό του παιδιού. Κανονικά πρέπει να ενθαρρύνουμε όλες τις κοπέλες με την πρώτη ευκαιρία να κάνουν και άλλα πράγματα, όχι απαραίτητα χρονοβόρες δουλειές. Ακόμα και το να στείλεις ένα ευχαριστήριο μήνυμα, ή να πεταχτείς στον φωτογράφο για να τυπώσεις φωτογραφίες, ή να πας στο ταχυδρομείο, μέσα στο πρώτο 20ήμερο από τη γέννα, πιστεύω ότι θα σε κάνει να νιώσεις ξανά κανονικός άνθρωπος. Μόνο που αυτό προϋποθέτει να έχεις τη δυνατότητα να είναι κάποιος κοντά σου και τα πρωινά για να  μην περιμένεις πότε θα γυρίσει ο άντρας σου από τη δουλειά το απόγευμα για να κάνεις κάτι μόνη σου....

     

    Σε φωτογράφο πχ δεν εκτυπώνω φωτογραφίες, γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη :) μπορεί να κρατάει αντίγραφα - δεν έχω αρνητικά, όπως παλιά και το αρχείο είναι καθαρά ηλεκτρονικό. Επίσης δεν ανήκω στους ανθρώπους που πάνε να κάνουν δουλειές - τα κάνω όλα ηλεκτρονικά - τα πάντα όμως :) Έγνοιες σαφώς και υπάρχουν, αλλά είναι θέμα προτεραιοτήτων. Η φάση του νεογέννητου κρατάει τόσο λίγο που θέλω να την απολαύσω στο έπακρον και όχι να ικανοποιώ τον κοινωνικό περίγυρο.  Είναι θέμα νοοτροπίας. Δεν σημαίνει οτι κάποιος έχει πχ ξινή πεθερά :) εγώ δεν έχω :) αλλά μου αρέσει να κρατάω αποστάσεις από όλους τους ανθρώπους, δεν θέλω κανέναν υπερβολικά "κοντά μου", το θεωρώ παραβίαση "προσωπικού χώρου".

    Το να νιώσει κάποιος "κανονικός άνθρωπος" όπως λες είναι μεγάλη συζήτηση και απαιτεί κυρίως αυτογνωσία και αυτοπεποίθηση, ενδεχομένως δε και δυνατό εγωισμό ;) 

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Macgyver είπε:

    Επειδή χρησιμοποιώ μόνο κινητο και υπολογιστή στη δουλειά μου, δεν θέλω να είμαι συνέχεια με ένα κινητό και στο σπίτι. Και δεν θεωρώ και καλό να το εκθέτω σε τόση ακτινοβολία. Ό,τι γλυτώνει κανείς, καλό είναι . Ο φωτογράφος λοιπόν ήταν ο σύζυγος εν προκειμένω. 

    @little lamb προσωπικά μισώ τις εκτυπωμένες φωτογραφίες με εξαίρεση τις polaroid. Και γενικά δεν μου αρέσουν οι φωτογραφίες προσώπων μέσα στο σπίτι , μου θυμίζουν λίγο "νεκροταφείο" , με αγριεύουν δηλαδή. Επίσης, δεν μου αρέσει να χρησιμοποιείται ένας άνθρωπος ως "σανίδα σωτηρίας- συνώνυμο ευτυχίας" κάποιου άλλου. 

    Είναι δηλαδή πράγματα που δεν επιλέγω για μένα. Γενικά θα έλεγα ότι είμαι κλειστός άνθρωπος και πολύ επιφυλακτικός με τους άλλους ανθρώπους πχ όπως σου είπα χειροποίητα γλυκά δεν θα άγγιζα.  

     

    Για το κινητό και τον υπολογιστή συμφωνώ, κι εμένα με κουράζει απίστευτα και εδώ και δύο χρόνια τον έχω συνέχεια ανοιχτό λόγω μεταπτυχιακού και έχω πει πως μόλις τελειώσω δεν πρόκειται να ξαναέχω υπολογιστή όλη μέρα ανοιχτό! Εννοείται βέβαια πως δεν διαβάζω συνέχεια, τη μισή μέρα χαζεύω facebook κ parents! Εντωμεταξύ επειδή όλοι έχουν facebook και viber στα κινητά τους στέλνουν εκεί και νομίζουν πως όλοι το βλέπουμε ανά πάσα στιγμή. Εγώ συνειδητά δεν θέλω να πάρω καινούργιο κινητό γιατί δεν θέλω να έχω συνεχώς πρόσβαση σε αυτά και μου έχει τύχει πολλές φορές να έχω ραντεβού με κάποιον έξω κ να μου στέλνει στο ίντερνετ πού είναι, αν άλλαξε κάτι κλπ και δεν το βλέπω! Αλλά θεωρούν όλοι αυτονόητο ότι το βλέπεις... Έτσι λέω πως όταν τελειώσω το μάστερ κ κάνω το μωρό θα τον ανοίγω απλά μισή ώρα το βράδυ να δω μόνο αν μου έχει στείλει κανείς τίποτα! Ελπίζω να το τηρήσω. Δεν θέλω και να με βλέπει και το παιδί συνέχεια με συσκευές και ευτυχώς ούτε ο άντρας μου είναι έτσι.

     

    Για φωτογραφίες ζωντανών προσώπων σαν πορτραίτα σε κορνίζες σπίτι συμφωνώ, κι εμένα δεν μου αρέσει, δεν είχαμε ποτέ στο πατρικό μας, μόνο τους νεκρούς. Από ζωντανούς θα έβαζα μόνο κάποιες ιδιαίτερες, π.χ. από το γάμο, από κάποιο φοβερό τοπίο ή κάτι τέτοιο, όχι πορτραίτα. Φωτογράφο εμείς έχουμε τον ίδιο στη γειτονιά εδώ και 40 χρόνια, είχε βγάλει ακόμα και τα βαφτίσια μας και τώρα έβγαλε τους γάμους μας, οπότε υπάρχει εμπιστοσύνη (και έχει δει άπειρες ηλίθιες φωτογραφίες επί εφηβείας τότε που τυπώναμε από αρνητικά, χαχα). Τώρα δεν τυπώνουμε βέβαια γενικώς, μόνο η μητέρα μου τυπώνει γιατί δεν είναι των ηλεκτρονικών μέσων. Αλλά κατ'εξαίρεσιν για να χάριζα μια φωτό θα τύπωνα, γούστα είναι αυτά.

     

    Αυτό με το "συνώνυμο ευτυχίας" μπορεί να το έγραψα κάπως περίεργα. Έτσι όπως το λες όντως ακούγεται άσχημο αλλά δεν το εννοούσα έτσι. Εννοούσα ότι έχω π.χ. τις αδερφές της γιαγιάς μου, η μία χωρίς παιδιά, η άλλη πολύ προσφάτως χήρα ξαφνικά, που έχουν δείξει από τώρα λατρεία για το μωράκι και το περιμένουν πώς και πώς (και είμαστε υπεραγαπημένοι, δεν είναι μια τυχαία "θείτσα"), ε δεν μπορώ να αγνοήσω τη χαρά τους και να είμαι επιφυλακτική με το να δώσω μια φωτογραφία (δεν είπαμε να τους αφήσω το παιδί και να φύγω!), ούτε κακές προθέσεις έχουν ούτε θεωρώ ότι "χρησιμοποιούν" το παιδί για δικά τους "ψυχολογικά". Αλλά εντάξει αυτά είναι υποκειμενικά γενικά, ο καθένας τα βιώνει αλλιώς ανάλογα και με τις σχέσεις που έχει.

     

    2 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    @little lamb είσαι πολύ τυχερή που οι φίλοι σου το βλέπουν έτσι. Μακάρι να είχα κι εγώ τέτοιουςφίλους. Λόγω απόστασης δεν έχουμε αυτήν την αίσθηση της παρέας. Και οι φίλοι που έχουμε εδώ στο νησί είναι άλλου στιλ, οι περισσότεροι με δικά τους παιδιά λίγο  μεγαλύτερα, ή άνθρωποι που για προσωπικούς λόγους δεν συμμερίζονται τον ενθουσιασμό για τα μωρά, απόλυτα σεβαστό.

     

    Καλά κι εμείς παλιότερα ήμασταν τόσο "παρέα", στα φοιτητικά χρόνια. Τώρα ο καθένας έχει τραβήξει το δρόμο του, άλλοι σε άλλα μέρη εντός Ελλάδας, άλλοι εξωτερικό κλπ. Και ο καθένας βλέπει πλέον άτομα που συναναστρέφεται για κάποιο λόγο καθημερινά, π.χ. σε δουλειά, σε μεταπτυχιακό κλπ. Αλλά όταν βρεθούμε (μεμονωμένα συνήθως γιατί ομαδικώς είναι δύσκολο -μόνο στο γάμο μου συνέβη) δεν καταλαβαίνουμε ότι μπορεί να έχει περάσει κανας χρόνος χωρίς να βρεθούμε (νομίζω αυτό όλοι το νιώθουν με στενούς φίλους που βλέπουν αραιά). Παιδί δεν έχει κάνει κανείς ακόμη, γι'αυτό ίσως έχουν ενθουσιασμό με το δικό μου. Αλλά πρακτικά δεν ξέρω αν και πόσο θα συναντηθούμε και μετά γιατί ο καθένας έχει τις δουλειές του, νιώθω όμως το "δέσιμο" μεταξύ μας έστω και στο τηλέφωνο.

     

    Κι εμένα πάντως @Macgyver δεν μου αρέσουν τα πολλά "κολλητηλίκια" με την έννοια να έχω μια φίλη κολλητή που να μιλάμε κάθε μέρα και να ξέρω ανά πάσα στιγμή τι κάνει ή όλα της τα μυστικά. Γι'αυτό και είπα ότι έχω πολλούς φίλους που τους θεωρώ όλους το ίδιο. Νιώθω όμως δεμένη μαζί τους, χωρίς να είναι αυτό το υπερβολικά κοντά μου που περιγράφεις. Μπορεί να μιλάμε ακόμα και στο τηλ μόνο μια φορά το τρίμηνο δηλαδή. Απλώς έχουμε ζήσει πολλά κοινά βιώματα, με κάποιους επειδή η σχολή μας απαιτούσε πολλές πρακτικές εξορμήσεις (πολυήμερες) εκτός Αθηνών (είχε τύχει και 5 φορές το χρόνο) και με άλλους επειδή ήμασταν μαζί σε erasmus (που σημαίνει σχεδόν όλη μέρα μαζί για ένα εξάμηνο) οπότε δεθήκαμε και -από την πλευρά μου τουλάχιστον- δεν νιώθω ότι θα χαλάσει ακόμα κι αν βρισκόμαστε μόνο σε γάμους μια φορά στα 2 χρόνια! Αλλά ο καθένας έχει άλλου τύπου φιλίες, ο άντρας μου π.χ. έχει πολλούς φίλους από το σχολείο (πάνω από 20 χρόνια που τελείωσαν), με κάποιους έχει κουμπαρέψει κιόλας. Εγώ από το σχολείο έχω μόνο μία φίλη, παρόλο που τελείωσα πριν 10 χρόνια. Όλοι οι άλλοι είναι από το πανεπιστήμιο, που ο άντρας μου δεν έχει κανέναν!

    Επεξεργάστηκαν by little lamb
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Macgyver είπε:

    Σε φωτογράφο πχ δεν εκτυπώνω φωτογραφίες, γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη :) μπορεί να κρατάει αντίγραφα - δεν έχω αρνητικά, όπως παλιά και το αρχείο είναι καθαρά ηλεκτρονικό. Επίσης δεν ανήκω στους ανθρώπους που πάνε να κάνουν δουλειές - τα κάνω όλα ηλεκτρονικά - τα πάντα όμως :) Έγνοιες σαφώς και υπάρχουν, αλλά είναι θέμα προτεραιοτήτων. Η φάση του νεογέννητου κρατάει τόσο λίγο που θέλω να την απολαύσω στο έπακρον και όχι να ικανοποιώ τον κοινωνικό περίγυρο.  Είναι θέμα νοοτροπίας. Δεν σημαίνει οτι κάποιος έχει πχ ξινή πεθερά :) εγώ δεν έχω :) αλλά μου αρέσει να κρατάω αποστάσεις από όλους τους ανθρώπους, δεν θέλω κανέναν υπερβολικά "κοντά μου", το θεωρώ παραβίαση "προσωπικού χώρου".

    Το να νιώσει κάποιος "κανονικός άνθρωπος" όπως λες είναι μεγάλη συζήτηση και απαιτεί κυρίως αυτογνωσία και αυτοπεποίθηση, ενδεχομένως δε και δυνατό εγωισμό ;) 

     

    Εντάξει αυτό με την ιδιωτικότητα σε κάποια πράγματα το καταλαβαίνω. Εμένα πχ δεν μου αρέσει να κάθομαι στο μπαλκόνι, νιώθω εκτεθειμένη. Ή ο άντρας μου δεν ήθελε να λέμε το όνομα πριν από τη βάφτιση ενώ ήταν αποφασισμένο από την αρχή -ίσω ςκαι πριν γεννήσω, δεν θυμάμαι! Και οι παππούδες το έμαθαν 2-3 μήνες πριν και έπρεπε να επιμείνω για να το ανακοινώσουμε. Ο καθένας θέλει να προφυλάξει κάποια πράγματα για τους δικούς του λόγους και αυτό είναι σεβαστό. 

     

    Δεν πιστεύω ότι θέλει εγωισμό να νιώσεις κανονικός άνθρωπος. Μη σου πω ότι το αντίθετο σε κάνει εγωιστή. Εγώ αυτή τη στιγμή, ή μάλλον από τότε που γέννησα, σκέφτομαι συνεχώς τον εαυτό μου. Δεν υπερβάλλω. Επειδή οι πράξεις μου και ο χρόνος μου είναι αφιερωμένοι στο μωρό και στον κοινό χρόνο με τον άντρα μου, μέρα νύχτα δεν κάνω τίποτα άλλο από το να σκέφτομαι τον εαυτό μου και ενδεχομένως και να παίρνω αποφάσεις με κριτήριο τον εαυτό μου, πχ πού θα βγάλω βόλτα το μωρό; κάπου που να αρέσει σε εμένα (βασικά κάπου που θα υπάρχει πιθανότητα να μιλήσω με έναν άνθρωπο). Ή όταν παίζω να σκέφτομαι πώς θα κάτσω να διαβάσω ένα βιβλίο. Ενώ αν μπορούσα να ξελαμπικάρω, θα ήμουν λιγότερο εγωίστρια τις άλλες ώρες. Α κι εγώ είμαι από τις μαμάδες, το έγραψα κι αλλού, που τη φάση ειδικά του νεογέννητου δεν την απόλαυσα, δεν τη θυμάμαι σαν κάτι ευχάριστο, δεν μου λείπει, και επιπλέον είναι ένας λόγος που με κάνει να μη θέλω κι άλλο παιδί. Πρέπει να κάνω προσπάθεια για να πείσω τον εαυτό μου ότι τα πράγματα κάποια στιγμή βελτιώνονται. Η φάση 3-6 μηνών αντίθετα μου λείπει.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα