Recommended Posts

    Πάντως κορίτσια κι εγώ που γεννησα φυσιολογικά σαν χ@σμ@ν@ πήγαινα... Η διπλανή μου που είχε κάνει καισαρική περπατουσε σαφώς καλύτερα από εμένα... Και άργησα πολύ να επανέλθω. Έτυχε μάλλον... Σίγουρα είναι καλύτερος ο φυσιολογικός τοκετός αλλά πολλές φορές οι συνθήκες απαιτούν καισαρική. Προσωπικά, εκ του αποτελεσματος, θα προτιμούσα να είχα κάνει καισαρική... Το θεμα είναι να είναι καλά η μαμά και το μωρό! 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    1 ώρα πρίν, sweety** είπε:

    εντάξει δεν πειράζει!και γω με κοπέλες που έχουν κάνει καισαρική έτσι το συζητάμε..απλά συνήθως ακούω και πολλά τέτοια από φανατικές του φ.τ που θέλουν να κάνουν όλες όσες έχουν γεννήσει με κ.τ να νιώσουν άσχημα και σε παρεξήγησα!!Σαφώς είναι ένα χειρουργείο και δύσκολο! πολλές νομίζουν ότι ειναι η εύκολη λύση! λέω δεν είναι η εύκολη είναι η γρήγορη! η αλήθεια ειναι ότι έχεις γεννήσει μπαμ μπαμ!το μετά είναι το θέμα!

    Καλά γρήγορη λύση εννοείται ότι είναι, μπαινεις, βγαίνεις κ δεν καταλαβαίνεις ότι γεννήσες. Το μετά είναι μεγάλο θέμα! Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα να γεννήσω φυσιολογικά αλλά δεν είμαι υπερ ούτε του ενός ούτε του άλλου.. είμαι υπέρ στο ότι όπως γεννήσεις γίνεσαι μάνα!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Maya14 είπε:

    @Gummy Bear Να ακολουθήσεις αυτό που σου λέει ο γυναικολόγος σου και το ένστικτο σου. Επιπλοκές υπάρχουν και στον φυσιολογικό τοκετό αλλά και στην καισαρική.  Εαν ρωτήσεις 100 γυναίκες, θα σου πουν 100 διαφορετικές εμπειρίες γέννας. Για μένα το παν είναι γερή μανούλα και γερό μωράκι. Με το καλό κορίτσι μου να κρατήσεις το μωράκι σου αγκαλίτσα!

     

    Σε ευχαριστώ πολύ @Maya14!! :-) ❤️

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    10 hours ago, mama16 said:

    Καλά γρήγορη λύση εννοείται ότι είναι, μπαινεις, βγαίνεις κ δεν καταλαβαίνεις ότι γεννήσες. Το μετά είναι μεγάλο θέμα! Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα να γεννήσω φυσιολογικά αλλά δεν είμαι υπερ ούτε του ενός ούτε του άλλου.. είμαι υπέρ στο ότι όπως γεννήσεις γίνεσαι μάνα!!!

    ακριβως!!

    11 hours ago, MagdaP said:

    Πάντως κορίτσια κι εγώ που γεννησα φυσιολογικά σαν χ@σμ@ν@ πήγαινα... Η διπλανή μου που είχε κάνει καισαρική περπατουσε σαφώς καλύτερα από εμένα... Και άργησα πολύ να επανέλθω. Έτυχε μάλλον... Σίγουρα είναι καλύτερος ο φυσιολογικός τοκετός αλλά πολλές φορές οι συνθήκες απαιτούν καισαρική. Προσωπικά, εκ του αποτελεσματος, θα προτιμούσα να είχα κάνει καισαρική... Το θεμα είναι να είναι καλά η μαμά και το μωρό! 

    !η αληθεια ειναι όμως τι θες να δείξεις στον άλλον!!προσπαθούσα για φυσιολογικο 12 ώρες με τεχνητούς πόνους και δεν έβγαλα κιχ κυρίως όταν έμπαιναν δικοί μου μεσα..επίσης μετα όταν γεννησα με καισαιρική δεν μπορουσα να κουνηθω...αλλά δεν ήθελα να δείξω οτι ποναω(δεν ξέρω έτσι το χω σαν άνθρωπος) πραγματικά δεν μπορουσα να σηκωθω να παρω το μωρο αγκαλια...κ όμως το έκανα και ακόμα θυμάμαι πως με πονούσε η καρδιά μου σε κάθε κίνηση!επίσης ήμουν αναγκασμένη να σηκωθω κτλ και δεν υπήρχε χρόνος για  "τέτοια" η επιστροφή στο σπίτι με ενα μωρό κόντευε!και δεν είχα βόήθεια από πουθενα!μια γνωστή μου που πάλι γέννησε με καισαρική την σήκωναν δύο μήνες από τον καναπέ....αλλα ειχε και 5 άτομα μεσ το σπίτι για βοηθεια!την έπερνε ο χρόνος για "τέτοια" ! πάλι μια γνωστή μου που γέννησε με φ.τ ήταν ξάπλα στο κρεβάτι για 2 εβδομάδες γτ την τραβούσαν τα ράμματα έλεγε...εε οκ!!γεννησες κάτι θα σε ενοχλει!!είχε την μαμα της μέσα στο σπίτι για τουλάχιστον 40 μέρες!

    Επεξεργάστηκαν by sweety**

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, sweety** είπε:

    ακριβως!!

    !η αληθεια ειναι όμως τι θες να δείξεις στον άλλον!!προσπαθούσα για φυσιολογικο 12 ώρες με τεχνητούς πόνους και δεν έβγαλα κιχ κυρίως όταν έμπαιναν δικοί μου μεσα..επίσης μετα όταν γεννησα με καισαιρική δεν μπορουσα να κουνηθω...αλλά δεν ήθελα να δείξω οτι ποναω(δεν ξέρω έτσι το χω σαν άνθρωπος) πραγματικά δεν μπορουσα να σηκωθω να παρω το μωρο αγκαλια...κ όμως το έκανα και ακόμα θυμάμαι πως με πονούσε η καρδιά μου σε κάθε κίνηση!επίσης ήμουν αναγκασμένη να σηκωθω κτλ και δεν υπήρχε χρόνος για  "τέτοια" η επιστροφή στο σπίτι με ενα μωρό κόντευε!και δεν είχα βόήθεια από πουθενα!μια γνωστή μου που πάλι γέννησε με καισαρική την σήκωναν δύο μήνες από τον καναπέ....αλλα ειχε και 5 άτομα μεσ το σπίτι για βοηθεια!την έπερνε ο χρόνος για "τέτοια" ! πάλι μια γνωστή μου που γέννησε με φ.τ ήταν ξάπλα στο κρεβάτι για 2 εβδομάδες γτ την τραβούσαν τα ράμματα έλεγε...εε οκ!!γεννησες κάτι θα σε ενοχλει!!είχε την μαμα της μέσα στο σπίτι για τουλάχιστον 40 μέρες!

    Νομίζω το χειρότερο απ' όλα  είναι να περνάς όλους τους πόνους του φυσιολογικού τοκετού κ μετά να περνάς κ τους πόνους της καισαρικής. Τώρα νομίζω είναι ανάλογα κ τον κάθε οργανισμό. Αν ρωτήσεις την μαμά μου θα σου πει πόσο δύσκολος είναι ο φυσιολογικός τοκετός κ πόσο πόνο έχει κ ότι η καισαρική είναι καλύτερη χωρίς όμως να έχει κάνει να δει κ την άλλη οπτική!!! Εγώ βέβαια που μιλάω δεν ξέρω πόσο πόνο έχει ο φυσιολογικός τοκετός αλλά έχω ως εικόνα μόνο τις κοπέλες που γέννησαν έτσι. Προς το παρόν όμως σκέφτομαι τώρα που είμαι έγκυος πως θα ξανά κάνω καισαρική.. ελπίζω να μην πονέσω τόσο. Από γνωστούς μου έχω ακούσει ότι πονάει λιγότερο απ' την πρώτη κ ελπίζω έτσι να είναι γιατί δεν σκέφτομαι το μωρό που θα έχω αλλά σκέφτομαι πως όταν θα πάω σπίτι θα με περιμένει η κόρη μου που θα είναι 2,5 χρόνων κ θα θέλει αγκαλιά.. Πάντως κ εγω είμαι κατά της βοήθειας γονιών που έρχονται σπίτι για βοήθεια. Μου αρέσει να τα κανω εγώ με τον σύζυγό μου όσο κ αν πονάω

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    1 hour ago, mama16 said:

    Νομίζω το χειρότερο απ' όλα  είναι να περνάς όλους τους πόνους του φυσιολογικού τοκετού κ μετά να περνάς κ τους πόνους της καισαρικής. Τώρα νομίζω είναι ανάλογα κ τον κάθε οργανισμό. Αν ρωτήσεις την μαμά μου θα σου πει πόσο δύσκολος είναι ο φυσιολογικός τοκετός κ πόσο πόνο έχει κ ότι η καισαρική είναι καλύτερη χωρίς όμως να έχει κάνει να δει κ την άλλη οπτική!!! Εγώ βέβαια που μιλάω δεν ξέρω πόσο πόνο έχει ο φυσιολογικός τοκετός αλλά έχω ως εικόνα μόνο τις κοπέλες που γέννησαν έτσι. Προς το παρόν όμως σκέφτομαι τώρα που είμαι έγκυος πως θα ξανά κάνω καισαρική.. ελπίζω να μην πονέσω τόσο. Από γνωστούς μου έχω ακούσει ότι πονάει λιγότερο απ' την πρώτη κ ελπίζω έτσι να είναι γιατί δεν σκέφτομαι το μωρό που θα έχω αλλά σκέφτομαι πως όταν θα πάω σπίτι θα με περιμένει η κόρη μου που θα είναι 2,5 χρόνων κ θα θέλει αγκαλιά.. Πάντως κ εγω είμαι κατά της βοήθειας γονιών που έρχονται σπίτι για βοήθεια. Μου αρέσει να τα κανω εγώ με τον σύζυγό μου όσο κ αν πονάω

    δεν γνωριζω ακομα τι παιζει με την δευτερη καισαρικη,και δεν ξερω αν θα μαθω γτ σκεφτομαι γεννα και με πιανει τρόμος! αλλα εχω ακούσει ότι η δευτερη καισαρικη είναι πιο εύκολη ,όπως επίσης και ενα δεύτερος φ.τ!γτ όπως μου είχε πει ο γιατρος μου "η μήτρα θυμάται"!βεβαίως υπάρχουν και εξαιρέσεις!εύχομαι να πονέσεις λιγότερο και να είναι πιο εύκολο από την πρώτη φορα!με το καλο το μωράκι σου!!η΄θελα να σε ρωτησω αν έκανες επισκληριδιο?και τι συμβαινει?μετα από ποση ώρα περναει η επίδραση αφού τελειώσει το χειρουργείο?τι νιώθεις?μουδιασμα? ειχα κανει ολική νάρκωση και τρόμαξα πολύ με το πως ξύπνησα!βέβαια δεν ξερω αν θα μπορούσα να μου ανοίγουν την κοιλια και να ειμαι ξύπνια!!

    Επεξεργάστηκαν by sweety**

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, sweety** είπε:

    δεν γνωριζω ακομα τι παιζει με την δευτερη καισαρικη,και δεν ξερω αν θα μαθω γτ σκεφτομαι γεννα και με πιανει τρόμος! αλλα εχω ακούσει ότι η δευτερη καισαρικη είναι πιο εύκολη ,όπως επίσης και ενα δεύτερος φ.τ!γτ όπως μου είχε πει ο γιατρος μου "η μήτρα θυμάται"!βεβαίως υπάρχουν και εξαιρέσεις!εύχομαι να πονέσεις λιγότερο και να είναι πιο εύκολο από την πρώτη φορα!με το καλο το μωράκι σου!!η΄θελα να σε ρωτησω αν έκανες επισκληριδιο?και τι συμβαινει?μετα από ποση ώρα περναει η επίδραση αφού τελειώσει το χειρουργείο?τι νιώθεις?μουδιασμα? ειχα κανει ολική νάρκωση και τρόμαξα πολύ με το πως ξύπνησα!βέβαια δεν ξερω αν θα μπορούσα να μου ανοίγουν την κοιλια και να ειμαι ξύπνια!!

    Η επίδραση της επισκληριδιου εξαρτάται κ από το αν ο γιατρός θα σου αφήσει νάρκωση στον όρο για τις πρώτες ώρες. εμένα δεν μου είχε αφήσει κ πονούσα σαν έντονους πονους περιοδου κ φυσικα σηκωθηκα διπλωμένη στα δυο αλλά δεν ήταν κάτι ανυπόφορο. Το βράδυ μου έφεραν υπόθετο κ πέρασε κ μετά όσα αλλά παυσίπονα υποθετα μου εφερεν δεν τα πηρα. Η διπλανή μου είχε όρο με νάρκωση κ τις πρώτες ήταν περδικι, έκανε βόλτες στους διαδρόμους με όρο κ καθετήρα για να τσακώνεται με τις μαίες για την αργή εκυπηρετηση. μετά από το 12ωρο όμως, πέρασε η επίδραση κ εκεί τα είδε ολα η καημένη! Το συμπέρασμα είναι ότι γενικά κάποια στιγμή με οποιαδήποτε μεθοδο καπως θα πονέσεις και αυτο δεν ξερεις ουτε πώς θα ειναι ουτε πώς θα το αντεξει ο καθε οργανισμος. Αρα κριτηριο ειναι μονο η υγεια κ μια αξιόπιστη ιατρικη γνωμη. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 minutes ago, Έσπερος said:

    Η επίδραση της επισκληριδιου εξαρτάται κ από το αν ο γιατρός θα σου αφήσει νάρκωση στον όρο για τις πρώτες ώρες. εμένα δεν μου είχε αφήσει κ πονούσα σαν έντονους πονους περιοδου κ φυσικα σηκωθηκα διπλωμένη στα δυο αλλά δεν ήταν κάτι ανυπόφορο. Το βράδυ μου έφεραν υπόθετο κ πέρασε κ μετά όσα αλλά παυσίπονα υποθετα μου εφερεν δεν τα πηρα. Η διπλανή μου είχε όρο με νάρκωση κ τις πρώτες ήταν περδικι, έκανε βόλτες στους διαδρόμους με όρο κ καθετήρα για να τσακώνεται με τις μαίες για την αργή εκυπηρετηση. μετά από το 12ωρο όμως, πέρασε η επίδραση κ εκεί τα είδε ολα η καημένη! Το συμπέρασμα είναι ότι γενικά κάποια στιγμή με οποιαδήποτε μεθοδο καπως θα πονέσεις και αυτο δεν ξερεις ουτε πώς θα ειναι ουτε πώς θα το αντεξει ο καθε οργανισμος. Αρα κριτηριο ειναι μονο η υγεια κ μια αξιόπιστη ιατρικη γνωμη. 

    αυτό δλδ που υπάρχει στην μέση ο κάπως σαν καθετήρας από ότι έχω καταλαβει αν δεν αφησουν ναρκωση για καποιες ώρες μετα δλδ αφαιρείται? αν όμως αφήσουν νάρκωση στο α΄φηνουν πάνω σου?και αν ναι η κοπέλα πως μπορούσ να κάνει βόλτες στον διάδρομο?νόμιζα ΄ότι δεν μπορέις να κουνηθείς.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, sweety** είπε:

    δεν γνωριζω ακομα τι παιζει με την δευτερη καισαρικη,και δεν ξερω αν θα μαθω γτ σκεφτομαι γεννα και με πιανει τρόμος! αλλα εχω ακούσει ότι η δευτερη καισαρικη είναι πιο εύκολη ,όπως επίσης και ενα δεύτερος φ.τ!γτ όπως μου είχε πει ο γιατρος μου "η μήτρα θυμάται"!βεβαίως υπάρχουν και εξαιρέσεις!εύχομαι να πονέσεις λιγότερο και να είναι πιο εύκολο από την πρώτη φορα!με το καλο το μωράκι σου!!η΄θελα να σε ρωτησω αν έκανες επισκληριδιο?και τι συμβαινει?μετα από ποση ώρα περναει η επίδραση αφού τελειώσει το χειρουργείο?τι νιώθεις?μουδιασμα? ειχα κανει ολική νάρκωση και τρόμαξα πολύ με το πως ξύπνησα!βέβαια δεν ξερω αν θα μπορούσα να μου ανοίγουν την κοιλια και να ειμαι ξύπνια!!

    Εγώ δεν έκανα επισκληριδιο έκανα ραχιαία. Σου κάνουν μια ένεση πίσω στην σπονδυλική περίπου κ μέσα σε κάποια δευτερόλεπτα μουδιάζεις απ' την μέση κ κάτω κ δεν μπορείς να κουνηθείς. Δεν νιώθεις ούτε πόδια ούτε τπτ. Αφότου γίνει η καισαρική αρχίζεις ξεμουδιαζεις κ αρχίζεις να κουνάς τα πόδια. Αλλά γενικά για κανένα 10ωρο δεν πονας, ίσως να Μ έβαζαν κ ορό. Πάντως είναι παρόμοια με την επισκληριδιο απλά δεν υπάρχει το σωληνάκι. Εγώ ολική νάρκωση δεν θα ήθελα γιατί ήθελα να καταλαβαίνω πότε θα βγει το μωρό, να το ακούσω κ να το δω. Θυμάμαι όταν γέννησα την κόρη μου, την έβγαλαν από την κοιλιά κ για δευτερόλεπτα δεν έκλαψε... Εκεί μου κόπηκαν τα πόδια, αφότου μετά άκουσα το κλάμα της ανακουφιστικα κ συγκινήθηκα τόσο πολύ που σε όλη τη διάρκεια του ραψίματος εγώ έκλαιγα με λυγμούς. Αφού με ρωτούσαν όλοι αν είμαι καλά. Μου την έφεραν κ κοντά στο πρόσωπο μου κ την ακούμπησα με το μάγουλο. Ήταν η πιο μαγευτική στιγμή. Μετά την πήραν για να την βάλουν θερμοκοιτίδα γιατί ήταν μόλις 1540γρ. Αλλά την ημέρα εκείνη δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Μην φοβάσαι την μερική νάρκωση, είναι απ' τις καλύτερες στιγμές!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, sweety** είπε:

    αυτό δλδ που υπάρχει στην μέση ο κάπως σαν καθετήρας από ότι έχω καταλαβει αν δεν αφησουν ναρκωση για καποιες ώρες μετα δλδ αφαιρείται? αν όμως αφήσουν νάρκωση στο α΄φηνουν πάνω σου?και αν ναι η κοπέλα πως μπορούσ να κάνει βόλτες στον διάδρομο?νόμιζα ΄ότι δεν μπορέις να κουνηθείς.

    Με τα σωληνάκια δεν θυμάμαι ακριβώς να σου πω την αλήθεια. Νομίζω ότι στον όρο που είναι στο χέρι της είχε αναισθητικό γιατί θυμάμαι που της έλεγαν να πατάει ένα κουμπί όταν πονούσε για να βγαινει φαρμακο. Ειχε γεννησει βραδυ αργα γιατι καπου μεσανυχτα ή λιγο μετα την εφεραν στο δωματιο, κ πρωι πρωι ηταν στο ποδι. Αλλα αργα το μεσημερι αρχισε να ποναει κ ηταν πολυ ασχημα. Εγω γεννησα 9 πρωι κ με σήκωσαν οι μαιες απογευμα, εκανα δυο βηματα κ εκατσα κατω γιατι ζσλιστηκα . Το αλλο πρωι σηκωθηκα μονη μου κ περπάτησα, ιδια ωρα μ αυτην που ειχε γεννησει 12 ωρες μετα!!!! Απλώς δεν ξέρω πώς εξελίχθηκαν οι δικοί της πόνοι γιατί άλλαξα δωμάτιο το ίδιο βράδυ. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Επειδή πιο πάνω διάβασα ότι εξαρτάται τι θέλεις να δείξεις στους άλλους...  (;) Αν κατάλαβα καλά ότι παριστανα ότι δεν μπορούσα, να διευκρινησω τα εξης:

    Αρχικά είμαι ένας άνθρωπος που αντέχει τον πόνο και υπομενει χωρίς να διαμαρτύρεται. Είχα κανονίσει επισκληριδειο αλλά δεν πρόλαβα να κάνω λόγω του ότι με καθηστερησε ο γιατρός για να τελειώσει τις προγραμματισμενες καισαρικες, ο οποίος τελικά δεν ήρθε ποτέ!!! Αφού λοιπόν πέρασα όλους τους πόνους και το μωρό άρχισε να βγαίνει, κόλλησε και ήρθαν τρεις πάνω στην κοιλιά μου να σπρωχνουν, εγώ πήγα να λιποθυμησω και μου έβαλαν οξυγόνο γιατί δεν είχα άλλη δύναμη να σπρωξω... Έβαζαν κάθε τόσο το μηχάνημα να δουν αν είναι ακόμα ζωντανό, εγώ είχα κατατρομαξει γιατί νόμιζα ότι θα πεθάνει και θα φταίω εγώ που δεν είχα άλλη δύναμη και ο γιατρός προσπαθούσε με βεντουζα... Ευτυχώς το μωράκι μου ήταν δυνατό και τα κατάφερε!!! Μέχρι να ακούσω το κλάμα του πήγα στον άλλο κόσμο και γύρισα... 

    Το αποτέλεσμα ήταν να με ραβουν για πάνω από μιάμιση ώρα! Έχασα πάρα πολύ αίμα, για τις πρώτες 2 μέρες ζαλιζομουν όποτε προσπαθούσα να σηκωθω, πήγαινα για μέρες σαν χ@σμ@ν@, στην καρέκλα μπόρεσα να κάθισω με δυσκολία μετά από 2 εβδομάδες και την πρώτη εβδομάδα πονουσε όλο μου το κορμί λες και με είχαν πλακώσει στο ξύλο! 

    Δεν λέω ότι είναι σύνηθες αυτό που έπαθα, ούτε θέλω να τρομοκρατησω τα κορίτσια που πρόκειται να γεννησουν. Προφανώς έτυχε.

    Κι επειδή καισαρική δεν έκανα αλλά έκανα μετά από αυτό ανοιχτό χειρουργείο με τομή καισαρικης λόγω εξωμητριου έχω να πω ότι συνηλθα πολύ πιο γρήγορα. Στη βδομάδα πάνω ήμουν πολύ καλύτερα. 

    Αυτές λοιπόν ήταν οι δικές μου εμπειρίες. 

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εγω στην πρωτη εγκυμοσυνη μου γεννησα φυσιολογικα κ ελπιζω να γεννησω και στη δευτερη.απο εκει κ περα πιστευω οτι ειναι το καλυτερο γιατι το λεει κ η λεξη,"φυσιολογικα".παρολα αυτα δεν ειναι στανταρ γιατι η καθε γυναικα μπορει να εχει καποιο προβλημα,να μην γινεται φυσιολογικα οποτε η δευτερη λυση ειναι η καισαρικη.να εμπιστευεσαι το γιατρο σου κ ολα θα πανε καλα.αν ειναι καποιο θεμα με τα ματια κ σου πει δεν γινεται τοτε ακουσε τον.γνωστη μου της ειπε ο γιατρος δεν γινεται φυσιολογικα,δεν εχει κατεβει το παιδι,τσακωθηκε μαζι του κ πηγε κ βρηκε αλλο γιατρο τελευταια στιγμη(στην κυριολεξια) και την ειχε πολλες ωρες με τεχνιτους πονους κλπ,τραβηξε ολους τους πονους ταλαιπωρηθηκε κ στο τελος εκανε καισαρικη.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 hours ago, MagdaP said:

    Επειδή πιο πάνω διάβασα ότι εξαρτάται τι θέλεις να δείξεις στους άλλους...  (;) Αν κατάλαβα καλά ότι παριστανα ότι δεν μπορούσα, να διευκρινησω τα εξης:

    Αρχικά είμαι ένας άνθρωπος που αντέχει τον πόνο και υπομενει χωρίς να διαμαρτύρεται. Είχα κανονίσει επισκληριδειο αλλά δεν πρόλαβα να κάνω λόγω του ότι με καθηστερησε ο γιατρός για να τελειώσει τις προγραμματισμενες καισαρικες, ο οποίος τελικά δεν ήρθε ποτέ!!! Αφού λοιπόν πέρασα όλους τους πόνους και το μωρό άρχισε να βγαίνει, κόλλησε και ήρθαν τρεις πάνω στην κοιλιά μου να σπρωχνουν, εγώ πήγα να λιποθυμησω και μου έβαλαν οξυγόνο γιατί δεν είχα άλλη δύναμη να σπρωξω... Έβαζαν κάθε τόσο το μηχάνημα να δουν αν είναι ακόμα ζωντανό, εγώ είχα κατατρομαξει γιατί νόμιζα ότι θα πεθάνει και θα φταίω εγώ που δεν είχα άλλη δύναμη και ο γιατρός προσπαθούσε με βεντουζα... Ευτυχώς το μωράκι μου ήταν δυνατό και τα κατάφερε!!! Μέχρι να ακούσω το κλάμα του πήγα στον άλλο κόσμο και γύρισα... 

    Το αποτέλεσμα ήταν να με ραβουν για πάνω από μιάμιση ώρα! Έχασα πάρα πολύ αίμα, για τις πρώτες 2 μέρες ζαλιζομουν όποτε προσπαθούσα να σηκωθω, πήγαινα για μέρες σαν χ@σμ@ν@, στην καρέκλα μπόρεσα να κάθισω με δυσκολία μετά από 2 εβδομάδες και την πρώτη εβδομάδα πονουσε όλο μου το κορμί λες και με είχαν πλακώσει στο ξύλο! 

    Δεν λέω ότι είναι σύνηθες αυτό που έπαθα, ούτε θέλω να τρομοκρατησω τα κορίτσια που πρόκειται να γεννησουν. Προφανώς έτυχε.

    Κι επειδή καισαρική δεν έκανα αλλά έκανα μετά από αυτό ανοιχτό χειρουργείο με τομή καισαρικης λόγω εξωμητριου έχω να πω ότι συνηλθα πολύ πιο γρήγορα. Στη βδομάδα πάνω ήμουν πολύ καλύτερα. 

    Αυτές λοιπόν ήταν οι δικές μου εμπειρίες. 

     

    δεν ειπα οτι παριστανες!!!προφανως και δεν μπορουσες!!προφανως και καθε μια που γενναει!όσο για τα οξυγονα κτλ τα έχουν περασει πολλες πιστευω..και γω ακομα που δεν καταφερα να γεννησω φυσιολογικα.να πω την δικη μου εμπειρια εν συντομια!μου εσπασαν τα νερα.ξεκινησα με τεχνητους πονους 9 το πρωι απο την αρχη ηταν καθε 2 -3 λεπτα μετα απο δυο ωρες ο καθε πονος κρατουσε 1μιση λεπτο και μετα από 30 δευτερολεπτα  ειχε ερθει ο επομενος,μετα απο δυο ωρες διοτι οι πονοι δεν ειχαν συντονιστει οπως θα επρεπε διαρκουσαν γύρω στα 2 λεπτα και αφου τελειωνε μετα απο δεκα δευτερολεπτα ειχε έρθει ο επομενος...εκει δεν ειχα πλεον άλλον οξυγονο και μου εβαλαν οξυγονο!αφου περασα ολους τους πονους γέννησα με καισαρικη το βραδακι!να σημειωσω οτι όλες αυτές τις ώρες η διαστολη ήταν κολλημενη στο 4,ο τράχηλος δεν είχε έρθει καν μπροστα (είχα οπίσθια κλιση) και δεν αλλαξε μεχρι το τελος.για να διαπιστωσουν την διαστολη καθε φορα εβαζε το χερι και μετακινουσε την μητρα μπροστα με το χερι τηςη μαια(σα να την τραβουσε να ερθει μπροστα γιατι αλλιως δεν μπορουσε να μετρησει διαστολη). αυτο γινοταν σε συνεργασια με εμενα που εκεινη την στιγμη επρεπε να σπρωχνω ταυτοχρονα με το που σταματαγα να σπρωχνω ο τραχηλος πηγαινε παλι στην θεση πισω!δεν μπορω να περιγραψω αυτό τον πονοο!διαρκουσε γύρω στο 10λεπτο καθε φορα αυτη η εξεταση!δεν ξερω αν ειναι έτσι παντως ενας αλλος γυναικολογος μου ειπε οτι αν ο τραχηλος δεν ερθει μπροστα μονος του δεν τον πειραζουμε!και άλλες κοπέλες δεν μ έχουν περιγραψει κατι τετοιο..να πω οτι αφου εκανα το χειρουργειο ταλαιπωρηθηκα και με φλεγμονη στον κολπο λογω της εξετασης για την διαστολη!!α σιν το καθετηρα καθε μιση ωρα να μ παρουν τα ουρα...αυτο ηταν μηδαμινο βεβαια...μετα το χειρουργειο ημουν σαν να με ειχε πατησει λεωφορειο!!

    6 hours ago, mama16 said:

    Εγώ δεν έκανα επισκληριδιο έκανα ραχιαία. Σου κάνουν μια ένεση πίσω στην σπονδυλική περίπου κ μέσα σε κάποια δευτερόλεπτα μουδιάζεις απ' την μέση κ κάτω κ δεν μπορείς να κουνηθείς. Δεν νιώθεις ούτε πόδια ούτε τπτ. Αφότου γίνει η καισαρική αρχίζεις ξεμουδιαζεις κ αρχίζεις να κουνάς τα πόδια. Αλλά γενικά για κανένα 10ωρο δεν πονας, ίσως να Μ έβαζαν κ ορό. Πάντως είναι παρόμοια με την επισκληριδιο απλά δεν υπάρχει το σωληνάκι. Εγώ ολική νάρκωση δεν θα ήθελα γιατί ήθελα να καταλαβαίνω πότε θα βγει το μωρό, να το ακούσω κ να το δω. Θυμάμαι όταν γέννησα την κόρη μου, την έβγαλαν από την κοιλιά κ για δευτερόλεπτα δεν έκλαψε... Εκεί μου κόπηκαν τα πόδια, αφότου μετά άκουσα το κλάμα της ανακουφιστικα κ συγκινήθηκα τόσο πολύ που σε όλη τη διάρκεια του ραψίματος εγώ έκλαιγα με λυγμούς. Αφού με ρωτούσαν όλοι αν είμαι καλά. Μου την έφεραν κ κοντά στο πρόσωπο μου κ την ακούμπησα με το μάγουλο. Ήταν η πιο μαγευτική στιγμή. Μετά την πήραν για να την βάλουν θερμοκοιτίδα γιατί ήταν μόλις 1540γρ. Αλλά την ημέρα εκείνη δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Μην φοβάσαι την μερική νάρκωση, είναι απ' τις καλύτερες στιγμές!

    καλυτερη μου ακουγεται η ραχιαία!!είχε καποιες παρενεργειες μετα??

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 57 λεπτά , sweety** είπε:

    δεν ειπα οτι παριστανες!!!προφανως και δεν μπορουσες!!προφανως και καθε μια που γενναει!όσο για τα οξυγονα κτλ τα έχουν περασει πολλες πιστευω..και γω ακομα που δεν καταφερα να γεννησω φυσιολογικα.να πω την δικη μου εμπειρια εν συντομια!μου εσπασαν τα νερα.ξεκινησα με τεχνητους πονους 9 το πρωι απο την αρχη ηταν καθε 2 -3 λεπτα μετα απο δυο ωρες ο καθε πονος κρατουσε 1μιση λεπτο και μετα από 30 δευτερολεπτα  ειχε ερθει ο επομενος,μετα απο δυο ωρες διοτι οι πονοι δεν ειχαν συντονιστει οπως θα επρεπε διαρκουσαν γύρω στα 2 λεπτα και αφου τελειωνε μετα απο δεκα δευτερολεπτα ειχε έρθει ο επομενος...εκει δεν ειχα πλεον άλλον οξυγονο και μου εβαλαν οξυγονο!αφου περασα ολους τους πονους γέννησα με καισαρικη το βραδακι!να σημειωσω οτι όλες αυτές τις ώρες η διαστολη ήταν κολλημενη στο 4,ο τράχηλος δεν είχε έρθει καν μπροστα (είχα οπίσθια κλιση) και δεν αλλαξε μεχρι το τελος.για να διαπιστωσουν την διαστολη καθε φορα εβαζε το χερι και μετακινουσε την μητρα μπροστα με το χερι τηςη μαια(σα να την τραβουσε να ερθει μπροστα γιατι αλλιως δεν μπορουσε να μετρησει διαστολη). αυτο γινοταν σε συνεργασια με εμενα που εκεινη την στιγμη επρεπε να σπρωχνω ταυτοχρονα με το που σταματαγα να σπρωχνω ο τραχηλος πηγαινε παλι στην θεση πισω!δεν μπορω να περιγραψω αυτό τον πονοο!διαρκουσε γύρω στο 10λεπτο καθε φορα αυτη η εξεταση!δεν ξερω αν ειναι έτσι παντως ενας αλλος γυναικολογος μου ειπε οτι αν ο τραχηλος δεν ερθει μπροστα μονος του δεν τον πειραζουμε!και άλλες κοπέλες δεν μ έχουν περιγραψει κατι τετοιο..να πω οτι αφου εκανα το χειρουργειο ταλαιπωρηθηκα και με φλεγμονη στον κολπο λογω της εξετασης για την διαστολη!!α σιν το καθετηρα καθε μιση ωρα να μ παρουν τα ουρα...αυτο ηταν μηδαμινο βεβαια...μετα το χειρουργειο ημουν σαν να με ειχε πατησει λεωφορειο!!

    καλυτερη μου ακουγεται η ραχιαία!!είχε καποιες παρενεργειες μετα??

    Κάποια παρενέργεια εγώ δεν είχα αλλά μάλλον είναι ανάλογα τον οργανισμό, μια άλλη κοπέλα από την ραχιαία έκανε συνέχεια εμετό μέσα στο χειρουργείο κ μετά είχε ναυτίες για τουλάχιστον μισή μέρα μέχρι να περάσει η επίδραση. Άλλη κοπέλα τα ράμματα της καισαρικής δεν είχαν πιάσει στον οργανισμό της κ μετά από καμιά εβδομάδα μετά το χειρουργείο έβγαζε συνέχεια πύον κ πονούσε τρομερά κ χρειάστηκε να την ξανά ράψουν! Εγώ ευτυχώς δεν είχα καμία παρενέργεια. Να επισημάνω ότι στη δεύτερη περίπτωση δεν έφταιγε η νάρκωση αλλά τα ράμματα που δεν έκλεινε η τομή

    4 ώρες πρίν, MagdaP είπε:

    Επειδή πιο πάνω διάβασα ότι εξαρτάται τι θέλεις να δείξεις στους άλλους...  (;) Αν κατάλαβα καλά ότι παριστανα ότι δεν μπορούσα, να διευκρινησω τα εξης:

    Αρχικά είμαι ένας άνθρωπος που αντέχει τον πόνο και υπομενει χωρίς να διαμαρτύρεται. Είχα κανονίσει επισκληριδειο αλλά δεν πρόλαβα να κάνω λόγω του ότι με καθηστερησε ο γιατρός για να τελειώσει τις προγραμματισμενες καισαρικες, ο οποίος τελικά δεν ήρθε ποτέ!!! Αφού λοιπόν πέρασα όλους τους πόνους και το μωρό άρχισε να βγαίνει, κόλλησε και ήρθαν τρεις πάνω στην κοιλιά μου να σπρωχνουν, εγώ πήγα να λιποθυμησω και μου έβαλαν οξυγόνο γιατί δεν είχα άλλη δύναμη να σπρωξω... Έβαζαν κάθε τόσο το μηχάνημα να δουν αν είναι ακόμα ζωντανό, εγώ είχα κατατρομαξει γιατί νόμιζα ότι θα πεθάνει και θα φταίω εγώ που δεν είχα άλλη δύναμη και ο γιατρός προσπαθούσε με βεντουζα... Ευτυχώς το μωράκι μου ήταν δυνατό και τα κατάφερε!!! Μέχρι να ακούσω το κλάμα του πήγα στον άλλο κόσμο και γύρισα... 

    Το αποτέλεσμα ήταν να με ραβουν για πάνω από μιάμιση ώρα! Έχασα πάρα πολύ αίμα, για τις πρώτες 2 μέρες ζαλιζομουν όποτε προσπαθούσα να σηκωθω, πήγαινα για μέρες σαν χ@σμ@ν@, στην καρέκλα μπόρεσα να κάθισω με δυσκολία μετά από 2 εβδομάδες και την πρώτη εβδομάδα πονουσε όλο μου το κορμί λες και με είχαν πλακώσει στο ξύλο! 

    Δεν λέω ότι είναι σύνηθες αυτό που έπαθα, ούτε θέλω να τρομοκρατησω τα κορίτσια που πρόκειται να γεννησουν. Προφανώς έτυχε.

    Κι επειδή καισαρική δεν έκανα αλλά έκανα μετά από αυτό ανοιχτό χειρουργείο με τομή καισαρικης λόγω εξωμητριου έχω να πω ότι συνηλθα πολύ πιο γρήγορα. Στη βδομάδα πάνω ήμουν πολύ καλύτερα. 

    Αυτές λοιπόν ήταν οι δικές μου εμπειρίες. 

     

    Βλέπω ότι ήσουν απ' τις δύσκολες περιπτώσεις του φυσιολογικού τοκετού.. μακάρι στη δεύτερη γέννα να μην πονέσεις τόσο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πάντως ανεξάρτητα με την εμπειρία μου που προφανώς ήταν τυχαίο γεγονός και όχι ο κανόνας, θεωρώ ότι δεν πρέπει να τίθεται το δίλημμα. Ο τοκετός πρέπει να είναι φυσιολογικός εκτός αν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για το αντίθετο. 

    Σε κάθε περίπτωση πάντως το αποτέλεσμα μετράει... Να είναι καλά το μωρό και η μαμά. 

    9 ώρες πρίν, mama16 είπε:

    Βλέπω ότι ήσουν απ' τις δύσκολες περιπτώσεις του φυσιολογικού τοκετού.. μακάρι στη δεύτερη γέννα να μην πονέσεις τόσο

    Σε ευχαριστώ πολύ αλλά δυστυχώς με διάφορα που έχουν προκύψει από τότε μέχρι τώρα μάλλον είναι δύσκολο έως αδύνατο να υπάρξει δεύτερη γέννα... 

    Μακάρι να ερχόταν ένα μωράκι κι ας περνουσα τα ίδια και χειρότερα αρκεί να πήγαιναν στο τέλος όλα καλά!!! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πρίν από 59 λεπτά , MagdaP είπε:

    Πάντως ανεξάρτητα με την εμπειρία μου που προφανώς ήταν τυχαίο γεγονός και όχι ο κανόνας, θεωρώ ότι δεν πρέπει να τίθεται το δίλημμα. Ο τοκετός πρέπει να είναι φυσιολογικός εκτός αν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για το αντίθετο. 

    Σε κάθε περίπτωση πάντως το αποτέλεσμα μετράει... Να είναι καλά το μωρό και η μαμά. 

    Σε ευχαριστώ πολύ αλλά δυστυχώς με διάφορα που έχουν προκύψει από τότε μέχρι τώρα μάλλον είναι δύσκολο έως αδύνατο να υπάρξει δεύτερη γέννα... 

    Μακάρι να ερχόταν ένα μωράκι κι ας περνουσα τα ίδια και χειρότερα αρκεί να πήγαιναν στο τέλος όλα καλά!!! 

    Γιατί γλυκειά μου να μην υπάρξει δεύτερη γέννα?? Στο απαγόρεψε ο γιατρός ή από φόβο να μην πάθεις τπτ?? Αν φοβάσαι πάντως η κάθε εγκυμοσύνη εξελίσσεται διαφορετικά, εγώ πχ στην πρώτη μου το μωράκι παρουσίαζε ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης κ το γέννησα αναγκαστικά 34η εβδομάδα για να μην υπάρξει ενδομητριος θάνατος, 1500κιλο γεννήθηκε. Τώρα στη δεύτερη μου εγκυμοσύνη δεν παρουσιάζω ευτυχώς μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όχι καμία σχέση με την γέννα. Μετά από το πρώτο παιδί και πριν από περίπου 3 χρόνια έμεινα έγκυος αλλά δυστυχώς ήταν εξωμητριο. Επειδή μένω σε νησί και άργησα να καταλάβω την εγκυμοσύνη δεν προλαβαινα να φύγω από το νησί γιατί κινδυνευε η ζωή μου καθώς είχε ραγει η σαλπιγγα και χειρουργηθηκα στο νησί. Αφαίρεση σαλπιγγας και η άλλη με συμφυσεις λόγω χειρουργειου. Μετά από ένα χρόνο ακαρπων προσπαθειών και λόγω χαμηλής αμη αποφασίσαμε να κάνουμε δύο προσπάθειες εξωσωματικής αλλά απέτυχαν και οι δύο. Τον περασμένο Σεπτέμβριο και μετά από περίπου 9 μήνες μετά από την τελευταία εξωσωματική έμεινα έγκυος φυσιολογικά... Η χαρά μου ήταν απεριγραπτη αλλά δυστυχώς λίγο πριν την όγδοη εβδομάδα και αφού είχαμε ακούσει καρδιά παλινδρομησε... Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο. Είμαι πλέον 40, με μια σαλπιγγα με συμφυσεις και χαμηλή αμη... Δύσκολο έως ακατόρθωτο αλλά ελπίζω... Μακάρι!! 

    Σου εύχομαι με το καλό το μωράκι σου!!! Χωρίς απροοπτα αυτή τη φορά... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καταρχας, οπως και αν γεννησεις τελικα, σου ευχομαι να εχεις ενα υγιες και καλοτυχο μωρο! Εγω εχω 3,5 βαθμους μυωπια και εχω κανει 2 φυσιολογικες γεννες, χωρις να προκυψει καποιο προβλημα. Τωρα οσον αφορα ολα τα αλλα που σου ειπε, αυτα ειναι απλως βλακειες. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    18 ώρες πρίν, MagdaP είπε:

    Όχι καμία σχέση με την γέννα. Μετά από το πρώτο παιδί και πριν από περίπου 3 χρόνια έμεινα έγκυος αλλά δυστυχώς ήταν εξωμητριο. Επειδή μένω σε νησί και άργησα να καταλάβω την εγκυμοσύνη δεν προλαβαινα να φύγω από το νησί γιατί κινδυνευε η ζωή μου καθώς είχε ραγει η σαλπιγγα και χειρουργηθηκα στο νησί. Αφαίρεση σαλπιγγας και η άλλη με συμφυσεις λόγω χειρουργειου. Μετά από ένα χρόνο ακαρπων προσπαθειών και λόγω χαμηλής αμη αποφασίσαμε να κάνουμε δύο προσπάθειες εξωσωματικής αλλά απέτυχαν και οι δύο. Τον περασμένο Σεπτέμβριο και μετά από περίπου 9 μήνες μετά από την τελευταία εξωσωματική έμεινα έγκυος φυσιολογικά... Η χαρά μου ήταν απεριγραπτη αλλά δυστυχώς λίγο πριν την όγδοη εβδομάδα και αφού είχαμε ακούσει καρδιά παλινδρομησε... Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο. Είμαι πλέον 40, με μια σαλπιγγα με συμφυσεις και χαμηλή αμη... Δύσκολο έως ακατόρθωτο αλλά ελπίζω... Μακάρι!! 

    Σου εύχομαι με το καλό το μωράκι σου!!! Χωρίς απροοπτα αυτή τη φορά... 

    Σου εύχομαι να τα καταφέρεις τλκ να μείνεις έγκυος αλλά ακόμα κ αν δεν γίνει εχεις το αγγελουδακι σου!! Πόσο χρονών είναι τώρα?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    mama 16 σε ευχαριστώ πολύ! Ο γιος μου είναι 4,5. Ναι δόξα τω Θεό να' ναι καλά ο γλυκός μου!!! Ήθελα πολύ να του χαρίσω αδερφάκι, το ζητάει κι εκείνος... Από μικρή ονειρευομουν να κάνω οικογένεια με πολλά παιδιά αλλά τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως τα περιμένουμε... Δεν θέλω να είμαι όμως αχαριστη τη στιγμή που υπάρχουν γυναίκες που δεν καταφέρνουν να κάνουν ένα παιδί. Αν έρθει καλώς, αν οχι πάλι καλώς. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 9/1/2019 at 2:51 ΜΜ, Pegodou είπε:

    Κορίτσια καλησπέρα, εγώ μέχρι χθες μαζί με τον γιατρό μου λεγαμαι για φυσιολογικό τοκετό αλλά σήμερα η μικρή μας , μας την έφερε.

    Είμαι στην 33 εβδομάδα και 1 ημέρα το μωράκι το είδαμε σήμερα και δεν έχει γυρίσει ακόμα ( δυστυχώς) και προγραμματίσαμε καισαρική για 11 Φεβρουαρίου ( θα γεννούσαν φυσιολογικά 26 Φεβρουαρίου) .

    Ήθελα να γεννήσω φυσιολογικά εδώ που τα λέμε γιατί είναι πιο εύκολες η μετέπειτα γέννες και καλό είναι η πρώτη να είναι φυσιολογική εφόσον δεν υπάρχει θέμα , αλλά να που μας έκατσε το αντίθετο και είμαι απροετοίμαστη ψυχολογικά. 

    Κορίτσι καλησπέρα! είμαστε κ κοντά βλέπω εγώ έχω ΠΗΤ 28/02, παρόλο που η δικιά μου μπουμπού έχει γυρίσει ήδη από την 27 εβδομάδα, ο γιατρός μου με έχει διαβεβαιώσει ότι ακόμα κ στην 33 κ έπειτα είναι πολύ πιθανο να γυρίσει το μωρό, και πως δεν αποκλείεται ποτέ μέχρι κ τη τελευταία στιγμή να αντιστρέφουν τα πάντα!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    6 ώρες πρίν, psilengo είπε:

    Κορίτσι καλησπέρα! είμαστε κ κοντά βλέπω εγώ έχω ΠΗΤ 28/02, παρόλο που η δικιά μου μπουμπού έχει γυρίσει ήδη από την 27 εβδομάδα, ο γιατρός μου με έχει διαβεβαιώσει ότι ακόμα κ στην 33 κ έπειτα είναι πολύ πιθανο να γυρίσει το μωρό, και πως δεν αποκλείεται ποτέ μέχρι κ τη τελευταία στιγμή να αντιστρέφουν τα πάντα!

    Ναι καλή μου πολύ κοντά είμαστε!!! 

    Αχχχ το ξέρω πως μέχρι τελευταία μπορούν να αλλάξουν τα πάντα αλλά εδώ στο νοσοκομείο μας οι καισαρικές γίνονται με πρόγραμμα 2 εβδομάδες πριν τον φυσιολογικό τοκετό γιατί αν με πιάσουν οι πόνοι μετά δύσκολα να με κάνουν καισαρική εφόσον το μωρό δεν γύρισε. 

    Just now, Pegodou είπε:

    Ναι καλή μου πολύ κοντά είμαστε!!! 

    Αχχχ το ξέρω πως μέχρι τελευταία μπορούν να αλλάξουν τα πάντα αλλά εδώ στο νοσοκομείο μας οι καισαρικές γίνονται με πρόγραμμα 2 εβδομάδες πριν τον φυσιολογικό τοκετό γιατί αν με πιάσουν οι πόνοι μετά δύσκολα να με κάνουν καισαρική εφόσον το μωρό δεν γύρισε. 

    Εντάξει τώρα το έχω κατανόηση αυτό γιατί όσες ρώτησα ακόμα και θείες μου νοσοκόμες μου επιβεβαίωσαν αυτό που είπε ο γιατρός μου προληπτικά προγραμματίζουμε και αν μέχρι τέλος αυτού με αρχές του άλλου γυρίσει πάμε ξανά φυσιολογικά.... Ο προγραμματισμός είναι για της 11/2 . 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    22 ώρες πρίν, Pegodou είπε:

    Ναι καλή μου πολύ κοντά είμαστε!!! 

    Αχχχ το ξέρω πως μέχρι τελευταία μπορούν να αλλάξουν τα πάντα αλλά εδώ στο νοσοκομείο μας οι καισαρικές γίνονται με πρόγραμμα 2 εβδομάδες πριν τον φυσιολογικό τοκετό γιατί αν με πιάσουν οι πόνοι μετά δύσκολα να με κάνουν καισαρική εφόσον το μωρό δεν γύρισε. 

    Εντάξει τώρα το έχω κατανόηση αυτό γιατί όσες ρώτησα ακόμα και θείες μου νοσοκόμες μου επιβεβαίωσαν αυτό που είπε ο γιατρός μου προληπτικά προγραμματίζουμε και αν μέχρι τέλος αυτού με αρχές του άλλου γυρίσει πάμε ξανά φυσιολογικά.... Ο προγραμματισμός είναι για της 11/2 . 

    ισχύει όντως αυτό που λες, πάντα οι καισαρικές (γνωρίζω από τη μαμά μου κ γνωστες) προγραμματίζονται στην 38 εβδομάδα! μη το σκέφτεσαι όμως! σκέψου θετικά κ όλα θα πάνε καλα μέχρι το Τέλος, με το καλό τα μωράκια μας! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    13 ώρες πρίν, psilengo είπε:

    ισχύει όντως αυτό που λες, πάντα οι καισαρικές (γνωρίζω από τη μαμά μου κ γνωστες) προγραμματίζονται στην 38 εβδομάδα! μη το σκέφτεσαι όμως! σκέψου θετικά κ όλα θα πάνε καλα μέχρι το Τέλος, με το καλό τα μωράκια μας! 

    Σε ευχαριστώ πολύ πολύ!! Ναι πλέον το " χώνεψα" θα δούμε κιόλας τέλος του μήνα που έχω ραντεβού στο γιατρό μου αν έχει γυρίσει  ή όχι, προς το παρόν κάνουμε λίγες ασκήσεις για να την βοηθήσω! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα