Recommended Posts

    Just now, Έσπερος είπε:

    Ασχολείται με τουβλάκια που απλώς βάζει το ένα πάνω στο άλλο κ γκρεμίζει, κ διαφορά παιχνίδια που βάζει σχήματα σε τρύπες όποτε υπάρχει κ εκεί μια επανάληψη, ή ξεφυλλίζει βιβλια, ή πετάμε μπαλίτσες. όλα αυτά τα κάνουμε κάπως πιο εκπαιδευτικά με το να περιγράφουμε τη διαδικασια ή τα χρωματα κλπ. οποτε ναι, εχει κ πιο ουσιώδη παιχνιδια. αλλα μπορει να κατσει κ ωρα να ανοιγοκλείνει συρταρια ή να αδειαζει το ενα που τον αφηνω κ να το "τακτοποιεί" κ βολεύει αυτό για να κάνω καμία δουλειά ή να πουμε καμια κουβεντα.εχω αναρωτηθεί αν το κάνει απλά απο αμηχανία λογω βαρεμάρας ή οντως του αρεσει. αν τον παρω απο εκει αντιδρα κ αν προτεινω κατι αλλο δεν συγκινείται, κ ειναι προσηλωμένος. αρα σιγουρα του αρεσει. ισως κ να σκεφτεται κατι εκείνην την ωρα, ποιος ξερει τι...

    Σιγουρα θα εχει προτιμησεις σε καποιες ασχολιες. Εμενα ο μεγαλος (3,5 χρ) επαιζε και μια μιση ωρα με τα αυτοκινητακια, να τα παρκαρει, να τα βαζει στη σειρα, το ενα πισω απο το αλλο, να τα ξεπαρκαρει κλπ. στο ιδιο σημειο του καναπε, καθε μερα. Ακομη τρελαινεται να ασχολειται με τα αυτοκινητακια του, τι σημαινει οτι εχει αναπτυξιακα προβληματα; Παιζει πολλα παιχνιδια αλλα αυτο ειναι το αγαπημενο του γι'αυτο και ειναι τοσο προσηλωμενος τοση ωρα :wink: 

     

    Να πω και για το τσιγαρο: το οτι καποιος επελεξε να εχει μια συνηθεια δεν σημαινει οτι μπορει να την επιβαλλει στους αλλους, ειδικα οταν προκειται να επηρεαστει η υγεια τους. Παλαιοτερα που ημουν καπνιστρια, οταν καπνιζα προσεχα πολυ να μην ενοχλω (ακομη και οταν ημουν εφηβη), ακομη ρωτουσα καποιον που καθοταν διπλα μου αν τον ενοχλει ο καπνος. Προσωπικα, δεν μπορω να αντιληφθω οτι νιωθεις εσυ ασχημα που ζητας απο καποιον να βγει στο μπαλκονι, οταν θα επρεπε αυτος να νιωθει ασχημα που σας κανει παθητικους καπνιστες(ειδικα σε σπιτι με μικρο παιδι) και θα επρεπε απο μονος του να το καταλαβει και να βγει, χωρις καν να το ζητησεις. Δηλαδη, εσυ θα νιωθεις ασχημα επειδη καθεται στο κρυο;;; Δικη του επιλογη ειναι να καπνιζει, αν τον ενοχλει τοσο να βγαινει στο κρυο ας μην καπνιζε!

    • Μου αρέσει 2

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Θα συμφωνησω απόλυτα με το τσιγάρο. Το ότι σε καλούν σε ένα σπίτι δεν σημαίνει ότι είναι κ σπίτι σου να κάνεις ότι θέλεις. Εννοείται ότι αν θες να καπνίσεις θα βγεις έξω. Στο σπίτι μου όποιος έρθει δεν λέω καν για το τσιγάρο, βγαίνουν από μόνοι τους έξω αν θέλουν. Τώρα όσον αφορά για τα παπούτσια οι κοντινοί μου τα βγάζουν. Αν είναι κάποιος ξένος κ δεν ρωτήσει από μόνος του δεν λέω κάτι απλά θα καθαρίσω μετά... Αλλά ο καπνός απ' το τσιγάρο δεν φεύγει ότι κ αν κάνεις! Εγώ πάντως όταν πάω σε ξένο σπίτι είτε έχουν παιδιά είτε όχι ρωτάω αν επιτρέπουν η όχι τα παπούτσια

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Ασχολείται με τουβλάκια που απλώς βάζει το ένα πάνω στο άλλο κ γκρεμίζει, κ διαφορά παιχνίδια που βάζει σχήματα σε τρύπες όποτε υπάρχει κ εκεί μια επανάληψη, ή ξεφυλλίζει βιβλια, ή πετάμε μπαλίτσες. όλα αυτά τα κάνουμε κάπως πιο εκπαιδευτικά με το να περιγράφουμε τη διαδικασια ή τα χρωματα κλπ. οποτε ναι, εχει κ πιο ουσιώδη παιχνιδια. αλλα μπορει να κατσει κ ωρα να ανοιγοκλείνει συρταρια ή να αδειαζει το ενα που τον αφηνω κ να το "τακτοποιεί" κ βολεύει αυτό για να κάνω καμία δουλειά ή να πουμε καμια κουβεντα.εχω αναρωτηθεί αν το κάνει απλά απο αμηχανία λογω βαρεμάρας ή οντως του αρεσει. αν τον παρω απο εκει αντιδρα κ αν προτεινω κατι αλλο δεν συγκινείται, κ ειναι προσηλωμένος. αρα σιγουρα του αρεσει. ισως κ να σκεφτεται κατι εκείνην την ωρα, ποιος ξερει τι...

    Κ ο δικός μου είχε κ εξακολουθεί να έχει αγαπημενα επαναλαμβανόμενα παιχνίδια, που μπορεί να παίζει καθημερινά για πάνω από μήνα, να τα ξεχάσει κ αργότερα να τα ξαναθυμηθει. Τελευταια είχε κόλλημα με τα παζλς, τα έφτιαχνε, τα χαλούσε τα ξαναφτιαχνε. Τουλάχιστον μισή ώρα με αυτά έπαιζε την μέρα. Τώρα τα βαρέθηκε. 

       Πάντως εγώ επειδή είμαι κ ατομο που βαριέται τα ίδια, προσπαθώ να του εισαγω κ νέα παιχνίδια τακτικά. Δεν μιλάω για υλικά αλλά κ συμβολικά-φανταστικα (είμαστε 2.5+) κ νέες ιδεες για τα υπάρχοντα παιχνίδια του. 

      Μπορείς να πάρεις πλαστελινες, χρώματα, μαγνητακια για το ψυγείο, αυτοκόλλητα για κάτι διαφορετικό. 

      Για τις προχωρημένες δραστηριότητες που ανεφερες βλέπω πως τελικά αν δεν τις τολμησουμε δεν θα ξέρουμε αν το παιδί μπορεί ή όχι να ανταποκριθεί. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμένα η δικιά μου, 12,εχει βαρεθεί σχεδόν όλα τα παιχνίδια που έχουμε - και έχουμε πάρα πολλά και από την πρώτη συν όσα μας έχουν φέρει και κάνω το εξής κόλπο που έπιανε στην πρώτη. Κρύβω τα μισα και τα εμφανίζω μετά από 15 Μερες πάλι λαό κρύβω τα άλλα μισά. Έτσι της φαίνονται σα καινούρια. Ενώ αν τα έχει όλα μαζί λογικό να τα βαρεθεί και να γκρινιάζει. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα σας!! Εμένα η μικρή μου είναι πλέον 3 χρόνων! Μπορώ να πω ότι για μενα δύσκολη ηλικία ήταν από 13-14 μηνών έως και τα 2 χρόνια.. Σε αυτή την ηλικία τα μωρά προσπαθούν να γίνουν μικρά παιδάκια (νηπια)..θυμάμαι κυνηγούσα την μικρή παντού, δεν καθόταν πουθενά ήθελε να εξερευνήσει τα πάντα, σκαρφάλωνε παντού, τσιριζε, δεν περπατούσε αλλά μονίμως έτρεχε..Είχαμε φάει απειρες τούμπες και δεν ήθελε κανένα εκτός από μένα! Τραγική περίοδος, ούτε να φάω δεν μπορούσα! Εκείνη βέβαια την περίοδο είχε και μια ραγδαία ανάπτυξη!  Βέβαια αυτό έχει να κάνει και με το χαρακτήρα του παιδιού δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια.. Έβλεπα παιδιά που κάθονταν ώρες στο καρότσι η περπατούσαν κρατώντας από το χέρι την μαμά τους  και έκαναν βόλτες.. Τώρα όμως πια στα 3 έχει ηρεμισει αρκαιτα βέβαια είναι ένα παιδί που έχει ισχυρή θα έλεγα προσωπικότητα και δεν περνάει απαραίτητη :P 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    12 ώρες πρίν, Nefeli2014 είπε:

    Εμένα η δικιά μου, 12,εχει βαρεθεί σχεδόν όλα τα παιχνίδια που έχουμε - και έχουμε πάρα πολλά και από την πρώτη συν όσα μας έχουν φέρει και κάνω το εξής κόλπο που έπιανε στην πρώτη. Κρύβω τα μισα και τα εμφανίζω μετά από 15 Μερες πάλι λαό κρύβω τα άλλα μισά. Έτσι της φαίνονται σα καινούρια. Ενώ αν τα έχει όλα μαζί λογικό να τα βαρεθεί και να γκρινιάζει. 

    Κι εγώ το κάνω αυτό. Έχω δυο μπαουλακια και κρύβω εκεί μισά και καθε τόσο τα εμφανιζω και παίζει σαν να ναι καινούργια. Και ή εκκαθάριση τους γίνεται παιχνίδι αφού γεμίζει το σαλόνι παιχνίδια και τα τακτοποιούμε σε κουτια, πλένουμε κάποια κομμάτια, τα συναρμολογουμε κτλ.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμείς δεν έχουμε τόσα παιχνίδια!!!!γιατι από τους συγγενείς ζητάω ρούχα. σχεδόν όλα τα παιχνίδια ή τα αγοράσαμε εμείς ή είναι μεταχειρισμένα. ετσι καθε μερα σχεδόν με όλα παίζει!!!! αλλά δεν δείχνει να τα έχει βαρεθεί. σιγα σιγα θα εμπλουτισω, τωρα πηραμε ενσφηνωματα και θα δοκιμασω κ μαρκαδόρους αργοτερα. συμβολικο παιχνθδι ακομα δεν εχει δειξει ενδιαφερον. αγκαλιαζει τα κουκλακια κ τα φιλάει αλλα αν κανω οτι τα κοιμιζω ή τα ταιζω δεν αντιδρα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Εμείς δεν έχουμε τόσα παιχνίδια!!!!γιατι από τους συγγενείς ζητάω ρούχα. σχεδόν όλα τα παιχνίδια ή τα αγοράσαμε εμείς ή είναι μεταχειρισμένα. ετσι καθε μερα σχεδόν με όλα παίζει!!!! αλλά δεν δείχνει να τα έχει βαρεθεί. σιγα σιγα θα εμπλουτισω, τωρα πηραμε ενσφηνωματα και θα δοκιμασω κ μαρκαδόρους αργοτερα. συμβολικο παιχνθδι ακομα δεν εχει δειξει ενδιαφερον. αγκαλιαζει τα κουκλακια κ τα φιλάει αλλα αν κανω οτι τα κοιμιζω ή τα ταιζω δεν αντιδρα. 

    Κοίταξε, τα περισσότερα παιχνιδια και εμείς τα πήραμε από δεύτερο ή και τρίτο χέρι απ τα ξαδέλφια του. Διαφορετικα δεν σκοπευα να αγοράσω τόσα για την ηλικία μας. 

     

     Εμείς παίζαμε κ με τα βρεφικα του ρούχα, ντυναμε το μικι κ δυο ακόμα λουτρινα (γενικά δεν είναι ή αδυναμία του τα κουκλακια), τους βαζαμε τα βρεφικα παπουτσάκια του, τα σκεπαζαμε με τις κουβερτουλες από το πορτμπεμπε κ τα σεντόνακια. 

     

     Θέλω να πω πως τα παιδιά δεν χρειάζονται πολλά παιχνιδια για να παίξουν. Η ενασχολήση με τα οικιακά μπορεί να γίνει ενδιαφερον τους παιχνίδι (βοηθός στο μαγείρεμα, πληντυριο, άπλωμα κτλ). Τα μπολάκια, η ηλεκτρική ή η σφουγγάριστρα, τα κατσαρολικα, είναι επίσης αγαπημένα. 

     

     Ακόμα,  θα σου πρότεινα και τα παζλ με τεσσερα-πεντε μεγαλα κομμάτια! Ίσως εκπλαγεις απ τις ικανότητές του γιου σου. Νομίζω πως επειδή του αρέσουν τα τουβλακια και τα τρυποπαιχνιδα θα τα καταφέρει! 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Mama_Anesti_ είπε:

    Κι εγώ το κάνω αυτό. Έχω δυο μπαουλακια και κρύβω εκεί μισά και καθε τόσο τα εμφανιζω και παίζει σαν να ναι καινούργια. Και ή εκκαθάριση τους γίνεται παιχνίδι αφού γεμίζει το σαλόνι παιχνίδια και τα τακτοποιούμε σε κουτια, πλένουμε κάποια κομμάτια, τα συναρμολογουμε κτλ.

    Πλένεις ε? Μπράβο....!! 

    Εγώ πλέον δεν πλένω τίποτα.. Πολύ σπάνια.. Μόνο κάτι αρκούδια.. Τα χώνω πληντυρια.. Αλλά κάτι σκατουλακια μπα.. Στην πρώτη έκανα μπουγάδα στα πάντα αλλά τώρα.. Απλως μαζεύω... Εντάξει καθαρά είμαστε δε πατάμε και με παπουτσια σπίτι αλλά εχουμε τόσα μικρά που είναι αδύνατον να κάθομαι όλα αυτά να τα πλένω.. :/

    4 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Εμείς δεν έχουμε τόσα παιχνίδια!!!!γιατι από τους συγγενείς ζητάω ρούχα. σχεδόν όλα τα παιχνίδια ή τα αγοράσαμε εμείς ή είναι μεταχειρισμένα. ετσι καθε μερα σχεδόν με όλα παίζει!!!! αλλά δεν δείχνει να τα έχει βαρεθεί. σιγα σιγα θα εμπλουτισω, τωρα πηραμε ενσφηνωματα και θα δοκιμασω κ μαρκαδόρους αργοτερα. συμβολικο παιχνθδι ακομα δεν εχει δειξει ενδιαφερον. αγκαλιαζει τα κουκλακια κ τα φιλάει αλλα αν κανω οτι τα κοιμιζω ή τα ταιζω δεν αντιδρα. 

    Α ρε και να δεις τι έχω μαζέψει εγώ.. Όλο το μουστακα.. Γιαυτό τα μαζεύω. Έχω και στην αποθήκη κουτιά με παιχνίδια. Αλλά τα μοιράζω. Αλλά στο σαλόνι, αλλά στο δωμάτιο τους, αλλά στην αποθήκη. Και κάθε 15 Μερες κάνω αλλαγή. Μας φέρνουν πολλά παιχνίδια και για μια εποχή αγοράζαμε κι εμείς, τώρα τα έχω ψιλοκοψει γιατί και η ίδια δε ζητάει τίποτα. Κάτι κλαψουλινια μου ζήτησε, τα Χριστούγεννα της είπα θα τα πάρουμε. Έχει και κουμπαρα τώρα και μαζεύει κι εκείνη λεφτά να πάρει και δεύτερο παιχνίδι τα Χριστούγεννα. :D

    Just now, Mama_Anesti_ είπε:

    Κοίταξε, τα περισσότερα παιχνιδια και εμείς τα πήραμε από δεύτερο ή και τρίτο χέρι απ τα ξαδέλφια του. Διαφορετικα δεν σκοπευα να αγοράσω τόσα για την ηλικία μας. 

     

     Εμείς παίζαμε κ με τα βρεφικα του ρούχα, ντυναμε το μικι κ δυο ακόμα λουτρινα (γενικά δεν είναι ή αδυναμία του τα κουκλακια), τους βαζαμε τα βρεφικα παπουτσάκια του, τα σκεπαζαμε με τις κουβερτουλες από το πορτμπεμπε κ τα σεντόνακια. 

     

     Θέλω να πω πως τα παιδιά δεν χρειάζονται πολλά παιχνιδια για να παίξουν. Η ενασχολήση με τα οικιακά μπορεί να γίνει ενδιαφερον τους παιχνίδι (βοηθός στο μαγείρεμα, πληντυριο, άπλωμα κτλ). Τα μπολάκια, η ηλεκτρική ή η σφουγγάριστρα, τα κατσαρολικα, είναι επίσης αγαπημένα. 

     

     Ακόμα,  θα σου πρότεινα και τα παζλ με τεσσερα-πεντε μεγαλα κομμάτια! Ίσως εκπλαγεις απ τις ικανότητές του γιου σου. Νομίζω πως επειδή του αρέσουν τα τουβλακια και τα τρυποπαιχνιδα θα τα καταφέρει! 

    Puzzle ναι, εγγυημένα. Εμένα σήμερα κάνει παζλ με 30 κομμάτια μόνη της. Κάθε τόσο της παίρνω και με πιο πολλα κομμάτια. Και ο δεσυλας βγάζει πολύ ωραία επιτραπέζια με κάρτες. Αυτά τα έχουμε λιώσει. Ξέρει όλα τα αντιθετα, ποιο ζώο μένει που το τρώει... Και είναι και οικονομικά. Κάπου 5 με 8 ευρώ το κάθε επιτραπέζιο. Είναι εκπαιδευτικά και ηρεμούν ένα παιδί. Εγώ πλέον τα έχω ψιλοκοψει γιατί της βάζω πιο πολλή κίνηση στη ζωή της. Πχ τους παιδότοπους και τις κούνιες τους λιώσαμε φέτος. Ξεκίνησα να της αναπτύσσω τη λεπτή κινητικότητα και όλα τα παιχνίδια της είναι  πολύ ψαγμένα. Έχω φάει ώρες να ψάχνω στο ίντερνετ.. Τώρα εφόσον πιάσαμε το ορόσημο πάμε για πολλή κινηση. Της έχω βάλει λοιπόν μια μπάσκετα στο σαλόνι και δωστου μπαλιές. Φυσικά το σαλόνι είναι άδειο. Μόνο τα έπιπλα. Έχω χρόνια να το δω γεμάτο. Δύο κορνίζες όλες οι όλες. 

    Μπορείς να του πάρεις και ξύλινα τρενάκια αυτοκινητάκια η αυτοκίνητο δρόμο (τον έχω βάλει στο μάτι και περιμένω τα λιντλ τα Χριστούγεννα να τον βγάλουν) γενικά εμένα τα ξύλινα μου αρέσουν πολύ. Έχουμε ένα από wish που λύνεται και ενώνεις ρόδες, βαγόνια ένα ενα.. Θέλει υπομονή. Επίσης της έχω και ράψιμο ξύλινο. Μέσα από ξύλινες τρύπες περνά κλωστή χοντρή. Κι αυτό από wish.. Πολύ πολύ φθηνά και τα συγκεκριμένα πολύ ποιοτικά.. 

    Επεξεργάστηκαν by Nefeli2014
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Nefeli2014 είπε:

    Πλένεις ε? Μπράβο....!! 

    Εγώ πλέον δεν πλένω τίποτα.. Πολύ σπάνια.. Μόνο κάτι αρκούδια.. Τα χώνω πληντυρια.. Αλλά κάτι σκατουλακια μπα.. Στην πρώτη έκανα μπουγάδα στα πάντα αλλά τώρα.. Απλως μαζεύω... Εντάξει καθαρά είμαστε δε πατάμε και με παπουτσια σπίτι αλλά εχουμε τόσα μικρά που είναι αδύνατον να κάθομαι όλα αυτά να τα πλένω.. :/

    Α ρε και να δεις τι έχω μαζέψει εγώ.. Όλο το μουστακα.. Γιαυτό τα μαζεύω. Έχω και στην αποθήκη κουτιά με παιχνίδια. Αλλά τα μοιράζω. Αλλά στο σαλόνι, αλλά στο δωμάτιο τους, αλλά στην αποθήκη. Και κάθε 15 Μερες κάνω αλλαγή. Μας φέρνουν πολλά παιχνίδια και για μια εποχή αγοράζαμε κι εμείς, τώρα τα έχω ψιλοκοψει γιατί και η ίδια δε ζητάει τίποτα. Κάτι κλαψουλινια μου ζήτησε, τα Χριστούγεννα της είπα θα τα πάρουμε. Έχει και κουμπαρα τώρα και μαζεύει κι εκείνη λεφτά να πάρει και δεύτερο παιχνίδι τα Χριστούγεννα. :D

    Λοιπόν Νεφέλη αυτό με την αλλαγή των παιχνιδιών για να μη βαριέται, όλο λέω να το κάνω και όλο ξεχνιέμαι με αποτέλεσμα να έχουμε παιχνίδια που ούτε τα ακουμπάει πια. Θα το κάνω όμως γιατί μάλλον πιάνει το κόλπο. Και εμείς έχουμε γεμίσει παιχνίδια, μας είχε πιάσει μια περίοδο ψύχωση και παίρναμε ότι μας φαινόταν ότι βοηθάει στην ανάπτυξη και στις δεξιότητες κτλ., έχουμε κατά καιρούς και αρκετά δώρα, μας έδωσε και η ανιψιά μας πολλά δικά της και γίνεται χαμός στο σπίτι. Βλέποντας ωστόσο με τι ασχολείται τελικά η μικρή θα συμφωνήσω με @Mama_Anesti_ότι δεν είναι απαραίτητα τελικά τα πολλά παιχνίδια για να το κρατάς απασχολημένο. Για παράδειγμα, πρόσφατα της πήρε ο νονός της μια κουζίνα να μαγειρεύει. Δε θα πω ότι δεν παίζει. Και την κατσαρόλα ανακατεύει και το ταψί στο φούρνο βάζει και κάνει πως σερβίρει τις κούκλες της κτλ κτλ. ομως πολύ περισσότερο θα ασχοληθεί κάνοντας το βοηθό στο πραγματικό μαγείρεμα. Πλένουμε μαζί λαχανικά, τα περιεργάζεται, παρακολουθεί τι κάνω, της εξηγώ, ρίχνει πράγματα στην κατσαρόλα και περνάει πολύ ευχάριστα η ώρα της. Και γενικά όταν βλέπει εμένα ή τη γιαγιά της που την κρατάει το πρωί να κάνουμε δουλειές όλο και ένα χέρι βοηθείας θα μας δώσει :).

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Νομίζω είναι και ηλικιακο αυτό. Δηλαδή αυτό που λέτε το έκανε κι εμένα πιο μικρή. Εκεί γύρω στα 2 με 2,5. Ασχολιόταν περισσότερο με τα δικά μας. Έπλενε, σκουπιζε, είχε αυτή την περιέργεια, έβαζε ηλεκτρική (ακόμα το κάνει αυτό) αλλά όσο περνούσε ο καιρός τόσο τα παιχνιδια την ενδιέφεραν περισσότερο. Τώρα αν της πω έλα να με βοηθήσεις θα στρίψει γωνία και θα πάει στα δικά της παιχνίδια. Μόνο αν είναι να πλατσουρισει στα νερά στο νεροχύτη θα έρθει τρέχοντας. Καλέ κάποτε έστρωνε και το κρεβάτι της πριν κάνα εξάμηνο. Μεγαλειατ.. Οταν τώρα της λέω έλα να το στρωσουμε μου γυρνάει πλάτη και φεύγει. Βέβαια παραμένει τακτική αυτό δεν αλλάζει. Στην αδερφή της κανει παρατηρήσεις να μην πετάει τα παιχνιδια της όπου ναναι. Κι αν της πω έλα να μαζέψουμε τις μισές φορές θα το κάνει.. Ε μη τα θέλουμε κι όλα δικά μας, πάλι καλά να λέμε. :D

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Nefeli2014 είπε:

    Νομίζω είναι και ηλικιακο αυτό. Δηλαδή αυτό που λέτε το έκανε κι εμένα πιο μικρή. Εκεί γύρω στα 2 με 2,5. Ασχολιόταν περισσότερο με τα δικά μας. Έπλενε, σκουπιζε, είχε αυτή την περιέργεια, έβαζε ηλεκτρική (ακόμα το κάνει αυτό) αλλά όσο περνούσε ο καιρός τόσο τα παιχνιδια την ενδιέφεραν περισσότερο. Τώρα αν της πω έλα να με βοηθήσεις θα στρίψει γωνία και θα πάει στα δικά της παιχνίδια. Μόνο αν είναι να πλατσουρισει στα νερά στο νεροχύτη θα έρθει τρέχοντας. Καλέ κάποτε έστρωνε και το κρεβάτι της πριν κάνα εξάμηνο. Μεγαλειατ.. Οταν τώρα της λέω έλα να το στρωσουμε μου γυρνάει πλάτη και φεύγει. Βέβαια παραμένει τακτική αυτό δεν αλλάζει. Στην αδερφή της κανει παρατηρήσεις να μην πετάει τα παιχνιδια της όπου ναναι. Κι αν της πω έλα να μαζέψουμε τις μισές φορές θα το κάνει.. Ε μη τα θέλουμε κι όλα δικά μας, πάλι καλά να λέμε. :D

    Μια χαρά είστε, μη μιλάς καθόλου αφού μαζεύει παιχνίδια τις μισές φορές :grin:. Εμένα ήδη (21 μηνών) δε μαζεύει τα παιχνίδια της για κανένα λόγο. Άντε να μαζέψει ένα αν της το πω και μετά με παρατάει και φεύγει. Εκεί όμως που δεν κάνει εκπτώσεις είναι στους λεκέδες. Τρέχει αμέσως να πάρει πετσέτα να σκουπίσει. Τις προάλλες χαζολογούσαμε με παραμύθια στον καναπέ και τρώγαμε ροδάκινο. Της πέφτει ένα κομμάτι, βλέπει το λεκέ και πάει γραμμή στην κουζίνα, φέρνει πετσέτα και αρχίζει να τρίβει τον καναπέ με μανία. Ή που το έχω καταστρέψει το παιδί με την εμμονή μου με την καθαριότητα ή που είναι φάση και θα περάσει :).

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αλήθεια αυτό έχει εξήγηση? Γιατί τα μικρά σιχαίνονται τόσο πολύ? Τα περισσότερα που ξέρω κάνουν σαν τρελά όταν λερωνονται.. Εδώ έχουμε υπερκαταναλωση στα μωρόμαντηλα, μόλις λετωθει τρέχει να σκουπίστε. Αφού λέω δε συμφέρει της βρέχω χαρτί κουζίνας αλλά πλέον δε με ρωτάει τρέχει αμέσως και Πλένεται. Ξέρω κι άλλα τέτοια πολλά παιδάκια. Είναι περίεργο που κάνουν έτσι! Έχει πλάκα βέβαια.. 

     

    Τώρα οπότε τρώει  πάει και πετάει όταν τελειώνει το φαγητό της, ποτήρι πιάτο γιαούρτι στο νεροχύτη.ολα... Ευτυχώς της έχω πάρει πλαστικά πλέον. Να δω μέχρι πότε θα είναι έτσι. Θα έρθει η μέρα που θα παρατάνε τα βράκια τους όπου ναναι και εμείς θα μαζεύουμε.. 

     

    Η ξαδερφη μου εβρισκε συχνά πυκνά κι από ένα βρακι πεταμένο στο πατωμα, (13 η κόρη) είχε απηυδήσει να μαζεύει το δωμάτιο της. Στο τέλος το παραταγε έτσι. Μου λεγε, θα αρχίσουν να βγαίνουν άγρια θηρία από κει μέσα δεν τολμάω να το ανοίξω.. Χαχαχαχαχ

    Επεξεργάστηκαν by Nefeli2014
    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 1/9/2019 at 9:53 ΠΜ, Έσπερος είπε:

    όχι, αγένεια θεωρώ το να δεχτείς σπίτι σου καποιον και να του πεις να βγει εξω να περασει τη μιση ωρα μονος του, ενώ υποτιθεται ηρθε για την παρεα. γι αυτο λεω, ή καλεις μονο οταν μπορουν ολοι να κατσουν εξω, ή συναντιέσαι σε εξωτερικο χωρο εκτος σπιτιου. εννοειται εξισου αγένεια θεωρω το να πας να καπνίσεις σε σπίτι με μικρο παιδι.

     

    Κατσε βρε Εσπερος γιατί θα τρελαθώ, δεν λες σε κανέναν να περάσει έξω απο το σπίτι μονος τους, υποτίθεται ήρθε για την παρέα όπως γράφεις όχι για να καπνίσει. Θα βγει να καπνίσει γιατί είναι εθισμένος. Ήμουν χρόνια καπνίστρια και ποτέ μα ποτέ όμως, ούτε στα πιο νεανικά μου ζαμανφού χρόνια δεν σκέφτηκα πως κάποιος γονιός δεν είναι φιλόξενος μαζί μου επειδή δεν επιτρέπει το κάπνισμα στο σπίτι του! :O Συγγνωμη αλλά παιδιά και κάπνισμα δεν πάνε μαζί, είναι ανθυγιεινό και εντελώς μα εντελώς ανεύθυνο και δεν έχει να κάνει με τις απόψεις/θέλω του καθενός.

     

    Δηλαδή κάποιοι ενοχλούνται αν τους πεις να βγάλεις τα παπούτσια, δεν το καταλαβαίνω αλλά το δέχομαι πως για κάποιους είναι ενοχλητικό, πραγματικά το σέβομαι πως σε κάποιους μπορεί να φαίνεται περίεργο, ψυχαναγκαστικό, πες το όπως θες. Το  να μην καπνίσουν όμως σε σπίτι που μένει παιδί κι αυτό να θεωρείται από αγένεια μέχρι και αφιλοξενία πραγματικά με ξεπερνάει!

    Που ζούμε στο 1980 που κάπνιζαν οι γονείς μας μέσα στα μούτρα μας, στα σπίτια, στα αυτοκίνητα, παντού? Ε, όχι.

    • Μου αρέσει 4

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Nefeli2014 είπε:

    Πλένεις ε? 

    Ναι με πιάνουν κάτι κρίσεις καθαριότητας κατά καιρούς και εκτός από τα λουτρινα πλένω και τα παιχνίδακια που δεν παίρνουν μπαταρίες. Για τα υπόλοιπα στεγνό καθάρισμα. Μην το πολυψαχνεις, είναι προσωπικό κόλλημα παρότι και εμεις δεν φοραμε εντός παπούτσια!

     

    Just now, Nefeli2014 είπε:

    Εμένα σήμερα κάνει παζλ με 30 κομμάτια μόνη της

    Εκεί ήθελα να καταληξω με "τα πιο προχωρημένα" που έγραφε παραπάνω ή @Έσπερος. Πολλές φορές θεωρούμε πως για την ηλικία και τις ήδη κατακτημένες δεξιότητες του παιδιού κάποια παιχνίδια είναι ακαταλληλα και δεν θα τα καταφέρει. Εξεπλαγην όταν καταλάθος αγόρασα ένα παζλ με εικοσιπέντε κομμάτια (νόμιζα ότι ήταν καδρακι!) και ο μικρός πέρα από δύο φορές που το κάναμε μαζί, μου έδινε κομμάτια και τα εβαζα, πια το φτιάχνει μόνος του. Και ειλικρινά δεν πίστευα πως μπορούσε να τα καταφέρει. Τελικά τα παιδιά μας εκπλησσουν απίστευτα με τις ικανότητές που έχουν ή μπορούν να κατακτήσουν. Για αυτό θέλω να πω πως είναι καλό να δοκιμασουμε και πιο εξελιγμένα παιχνίδια κ πιο εξειδικευμένα. 

     

    Just now, Nefeli2014 είπε:

    . Της έχω βάλει λοιπόν μια μπάσκετα στο σαλόνι και δωστου μπαλιές.

    Μπασκέτα του έχω κι εγώ και σκοπεύω να βάλω και τέρμα κάποια στιγμή. Είναι πολύ εκτονωτικο και δραστήριο παιχνίδι. Ο γιος μου λατρεύει να παίζει με τα ξαδέλφια του και γίνεται ο χαμός!

     

    Just now, Nefeli2014 είπε:

    Μπορείς να του πάρεις και ξύλινα τρενάκια

    Έχω ξετρελαίνει με τα ξύλινα παιχνίδια! Τελικά είναι φανταστικα! Όλο τέτοια χαζευω στο ίντερνετ! 

     

    Just now, Anna3011 είπε:

    κάνοντας το βοηθό στο πραγματικό μαγείρεμα. Πλένουμε μαζί λαχανικά, τα περιεργάζεται, παρακολουθεί τι κάνω, της εξηγώ, ρίχνει πράγματα στην κατσαρόλα και περνάει πολύ ευχάριστα η ώρα της. 

    Πέρα απ το ότι μπορείς και συ να κάνεις κάποιες δουλειές είναι ωραίες ασχολίες για να αναπτύξει δεξιότητες. Πότισμα, σκουπα-σφουγγαρισμα, τζάμια με καθαρό πανακι, ψεύτικο σίδερο, απλωμα ή γέμισμα πληντυριου είναι μερικές ακόμα ιδέες. Επίσης και οι μπαμπαδες μπορούν να αποκτήσουν βοηθό, πχ στον κήπο, στο βάψιμο με ένα καθαρό πινέλο, στο πλύσιμο του αυτοκινήτου. Από ενάμιση ο δικός μου τρελαινοταν να βοηθάει τον μπαμπά και ακόμα τρέχει σε κάθε ευκαιρία! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Σχετικά με τα παιχνίδια, ειναι όντως αποτελεσματικό το να κρύβονται και να εμφανίζονται τα παιχνίδια, υπάρχει πια κορεσμός από παιχνίδια σε κάθε σπίτι, το δικό μας είναι μίνι παιδότοπος, τι μίνι, κανονικός χώρος απασχόλησης παιδιών. Σε αυτή την ηλικία βέβαια,18 μηνών, δεν παίζουν για πολύ ώρα τα παιδιά, δύσκολα κρατούν το ενδιαφέρον τους με κάτι. Τώρα που θα είναι 3χρ ο γιος μου παίζει λίγη ώρα παραπάνω με διάφορα παιχνίδια κ ότι έχει αρχίσει σιγά σιγά να παίζει και λίγο μόνος του (αααααληλούια). Τα παζλ δεν του αρέσουν καθόλου, ασχολείται πάρα πολύ με lego, αρκετά με Playmobil και κουζινικά και γενικά του αρέσουν πολύ τα μιμητικά παιχνίδια πχ φτιάχνει διαλόγους και ιστορίες με τα αυτοκινητάκια του.

     

    Κάποιo άλλο ενδιαφέρον παιχνίδι πέρα από αυτά που ειπώθηκαν, είναι ο νεροχύτης playgo, είναι λίγο πιο καλοκαιρινό παιχνίδι αλλά συνήθως ενθουσιάζει τα μικρά παιδάκια. 

    • Μου αρέσει 1

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τα playmobil πθυ μου αρέσουν κι εμένα πάρα πολύ, υπάρχει περίπτωση να τα βρούμε πουθενά πιο φτηνά.? Πανάκριβα βρε κορίτσια και έχει κάτι ωραία... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κι εγώ δεν είμαι υπέρ των πολλών παιχνιδιών. Δεν θεωρώ δηλαδή ότι προσφέρουν κάτι. Ειδικά όσα είναι απλώς κάτι πλαστικό με κουμπιά που κάνει θορύβους, μουσικές, φωτάκια κλπ. Ευτυχώς τέτοια δεν έχουμε και δεν τα έχει συνηθίσει κι ο μικρός. Μου αρέσει να υπάρχει ποικιλία (όχι ποσότητα) σε παιχνίδια δεξιοτήτων, για να ασκείται το παιδί σε διαφορετικά πράγματα. Αλλά από την άλλη όντως βλέπω πόσο μεγάλο ενδιαφέρον έχει για καθημερινές δραστηριότητες και πιστεύω ότι στη φάση αυτή που θέλει να μας ακολουθεί, είναι ωραίο να βλέπει και διάφορες δουλειές ή τη χρήση συσκευών κλπ. Και με αγχώνει και λίγο η ιδέα ότι πρέπει να αγοράζεις συνεχώς διάφορα παιχνίδια έχοντας κατά νου τις δεξιότητες. Με αγχώνει με την έννοια ότι το θεωρώ κάπως υπερκαταναλωτικό. Οι άνθρωποι παλιά ανέπτυσσαν δεξιότητες χωρίς παζλ, πλαστελίνες και ενσφηνώματα, κάνοντας απλά καθημερινά πράγματα. Δεν εννοώ ότι είναι άχρηστα, ωραία είναι και μελετημένα πολλά από αυτά, αλλά δεν μου αρέσει να έχω το άγχος ότι πρέπει να αγοράζω συνεχώς παιχνίδια δεξιοτήτων για να μην μένει πίσω, για να μαθαίνει καινούργια πράγματα κλπ. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχω κάτι χαζές απορίες για το θέμα της επικοινωνίας σ αυτές τις ηλικίες. Το ένα είναι τι ακριβώς καταλαβαίνουν από οσα λεμε. Για τον δικο μου τωρα είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνει ο,τι του λέω σχετικό με το τι κάνουμε καθε μερα (ντυσιμο, βολτα, μπανιο κλπ).αρσγε καταλαβαίνει κι αλλά; γιατι ακομα μιλαμε μπροστα του σαν να μην καταλαβαινει κ αναρωτιεμαι αν ειναι σωστο. καλου κακου ο,τι εχει σχεση με την πριςαρμογη με την νταντα αποφευγουμε να το σχολιάζουμε οταν ακουει, γθα να μην νομισει οτι ειναι κατι αγχωτικο ή δυσάρεστο. αραγε θα πρεπει να αρχισουμε γενικα να προσεχουμε τι λεμε; 

     

    Επισης, μιλωντας με αλλους γονεις με παιδια ιδιας ή λιγο μικρότερης ηλικιας, εχω αντιληφθεί ότι μιλάνε στα παιδιά τους εδώ κ καιρό σαν να καταλαβαίνουν. και τα παιδιά τους όντως ανταποκρίνονται κ είναι πιο επικοινωνιακα. εγώ μιλούσα από την αρχή συνέχεια αλλά νομίζω ότι το εκανα κσπως μηχανικα, οχι σαν περιμενω οτι θα καταλαβει κ θα ανταποκριθεί. δν μπορώ να το εξηγήσω καλύτερα αυτό, δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε. 

     

    τελος εχω αρχθσει να αναρωτιεμαι αν καποιες φορες γινομαι πιεστική για να γινουν πραγματα που κρινω οτι πρεπει οπως πχ να παμε βολτα καποια ωρα που κρινω οτι ειναι καλη ωστε να μείνουμε αρκετά έξω χωρίς να πεινάσει ή να νυστάζει, και μπορει να επιμεινω να διακόψει το παιχνιδι του γι αυτον τον λογο. Ή δεν τον ρωταω τι θελει να φαει, αλλα διαλέγω εγω απο τα φρουτα που εχουμε την ποικιλια κ την ποσοτητα που κρινω, αν αφησει κατι δεν με νοιαζει, αν ζητησει δινω λιγο παραπανω αλλα γενικα πεφτω μεσα. Ο αντρας μου ειναι πιο χαλαρος ειδικα με τις ωρες αλλα κ με το φαγητο πχ σημερα ζητούσε ψωμί λίγο πριν από την ώρα που τρώει γιαούρτι κ είχαμε διαφωνία αν θα ετρωγε το ενα ή το αλλο. Αλλα ακουω αλλα παιδακια στην ιδια ηλικια να ζητανε πραγματα που θελουν να φανε κ αναρωτιεμαι αν ειμαι πολυ πιεστική κ δν του αφηνω χωρο να εξφραστει. 

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 16 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Έχω κάτι χαζές απορίες για το θέμα της επικοινωνίας σ αυτές τις ηλικίες. Το ένα είναι τι ακριβώς καταλαβαίνουν από οσα λεμε. Για τον δικο μου τωρα είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνει ο,τι του λέω σχετικό με το τι κάνουμε καθε μερα (ντυσιμο, βολτα, μπανιο κλπ).αρσγε καταλαβαίνει κι αλλά; γιατι ακομα μιλαμε μπροστα του σαν να μην καταλαβαινει κ αναρωτιεμαι αν ειναι σωστο. καλου κακου ο,τι εχει σχεση με την πριςαρμογη με την νταντα αποφευγουμε να το σχολιάζουμε οταν ακουει, γθα να μην νομισει οτι ειναι κατι αγχωτικο ή δυσάρεστο. αραγε θα πρεπει να αρχισουμε γενικα να προσεχουμε τι λεμε; 

     

    Επισης, μιλωντας με αλλους γονεις με παιδια ιδιας ή λιγο μικρότερης ηλικιας, εχω αντιληφθεί ότι μιλάνε στα παιδιά τους εδώ κ καιρό σαν να καταλαβαίνουν. και τα παιδιά τους όντως ανταποκρίνονται κ είναι πιο επικοινωνιακα. εγώ μιλούσα από την αρχή συνέχεια αλλά νομίζω ότι το εκανα κσπως μηχανικα, οχι σαν περιμενω οτι θα καταλαβει κ θα ανταποκριθεί. δν μπορώ να το εξηγήσω καλύτερα αυτό, δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε. 

     

    τελος εχω αρχθσει να αναρωτιεμαι αν καποιες φορες γινομαι πιεστική για να γινουν πραγματα που κρινω οτι πρεπει οπως πχ να παμε βολτα καποια ωρα που κρινω οτι ειναι καλη ωστε να μείνουμε αρκετά έξω χωρίς να πεινάσει ή να νυστάζει, και μπορει να επιμεινω να διακόψει το παιχνιδι του γι αυτον τον λογο. Ή δεν τον ρωταω τι θελει να φαει, αλλα διαλέγω εγω απο τα φρουτα που εχουμε την ποικιλια κ την ποσοτητα που κρινω, αν αφησει κατι δεν με νοιαζει, αν ζητησει δινω λιγο παραπανω αλλα γενικα πεφτω μεσα. Ο αντρας μου ειναι πιο χαλαρος ειδικα με τις ωρες αλλα κ με το φαγητο πχ σημερα ζητούσε ψωμί λίγο πριν από την ώρα που τρώει γιαούρτι κ είχαμε διαφωνία αν θα ετρωγε το ενα ή το αλλο. Αλλα ακουω αλλα παιδακια στην ιδια ηλικια να ζητανε πραγματα που θελουν να φανε κ αναρωτιεμαι αν ειμαι πολυ πιεστική κ δν του αφηνω χωρο να εξφραστει. 

     

     

    Σε σχέση με το τι καταλαβαίνουν, πάντα έχω στο μυαλό μου ότι καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα από όσα φανταζόμαστε, οπότε αν υπάρχει έστω και μικρή πιθανότητα να καταλάβει κάτι που δε θέλω προτιμώ να αναβάλουμε την κουβέντα με τον άντρα μου ή να χρησιμοποιήσουμε αγγλικές λέξεις για να συνεννοηθούμε. Συχνά πάντως παρεμβαίνει στις συζητήσεις μας, ακόμα και όταν δείχνει ότι παίζει και δε μας ακούει. Τον Αύγουστο πχ.  μπαίνοντας στη θάλασσα ρωτάω τον άντρα μου αν βρίσκει τη θάλασσα κρύα για να πάρω την απάντηση από τη μικρή "όχι καλή είναι". Κάπου εκεί κατάλαβα ότι έχω μπροστά μου ένα μικρό άνθρωπο που ακούει καταλαβαίνει και συμμετέχει. Οπότε στις συζητήσεις θα σου πρότεινα να είσαι προσεκτική.

     

    Γενικά πάντα της μιλούσα σαν να καταλαβαίνει και ας ήξερα ότι πολλά από όσα λέω πιθανό να πηγαίνουν στο βρόντο. Στα παραμύθια πχ. χρησιμοποιώ και λέξεις που λογικά δεν τις ξέρει, όμως μου φτάνει που πιάνει το γενικό νόημα. Δεν ξέρω αν αυτό εννοείς σε σχέση με το πως της μιλάω.

     

    Σε θέματα βόλτας γενικά δεν πιέζω. Αν είναι απορροφημένη από το παιχνίδι τη ρωτάω αν θέλει βόλτα και αν πει όχι θα την αφήσω να παίξει. Αν πρέπει όντως να φύγουμε δε δίνω επιλογή απλά το κάνω λίγο δελεαστικό για να αφήσει το παιχνίδι της με χαρά (πχ. πάμε στο σπίτι του τάδε φίλου μας που θα έχει και παιδάκια να παίξετε κτλ κτλ). Στο φαγητό (σνακ κυρίως και φρούτα) και στα ρούχα πλέον έχω ξεκινήσει να δίνω επιλογές. Μόνο 2 επιλογές όμως γιατί αλλιώς δε σωζόμαστε. Εμένα πάντως η δικιά μου συχνά μου ζητάει φαγητό και ανάλογα με την ώρα επιλέγω τι θα δώσω. Δε θα δώσω πχ. ψωμί πριν το κύριο γεύμα και θα της εξηγήσω γιατί, αλλά αν το ζήταγε πχ. πριν το σνακ θα έδινα ένα κομματάκι ή θα έβαζα στο ψωμί και λίγο μέλι με ταχίνι και θα γινόταν αυτό το σνακ της. Δεν έγινε και τίποτα να αλλάξει η αρχική σκέψη.

     

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πείτε μου εσάς που είναι 18 μηνών.. Λένε Καμμια λεξούλα? Διαβάζω ότι πρέπει να κάνουνε, λέει, φράσεις με δύο λέξεις? Πχ "μαμά νερό" όχι καθαρά φυσικά.

    Εσπερο εγώ στη μικρή, παρότι καμμένη από τη μεγάλη, έχω αλλάξει τον τρόπο που της μιλάω. Της μιλάω κανονικά ναι μεν, αλλά πολυ απλές προτάσεις. ΥΡΑ. "κοιτα το δέντρο. Αυτό είναι ένα μήλο" εσύ εισαι πολύ καλό μωρο" τέτοια λέω.. Απλά κατανοητά όσο γινευαι, και δείχνω. Τώρα της μαθαίνω τα χρώματα. Εννοώ έιχα πιάσει τη περασμένη βδομαφα το κόκκινο. Όπου έβλεπα κόκκινο της έλεγα" ένα κόκκινο μήλο. Η μπλούζα σου ειναι κόκκινη" κοκ. Αυτή τη βδομάδα λέω το κίτρινο. Ευελπιστώ μια μερα να τη ρωτήσω ποιο είναι το κόκκινο και να μου το δείξει. Περίπου 4 χρώματα έχω βάλει στόχο μέχρι τους 18 μήνες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 hours ago, Nefeli2014 said:

    Πείτε μου εσάς που είναι 18 μηνών.. Λένε Καμμια λεξούλα? Διαβάζω ότι πρέπει να κάνουνε, λέει, φράσεις με δύο λέξεις? Πχ "μαμά νερό" όχι καθαρά φυσικά.

    Εσπερο εγώ στη μικρή, παρότι καμμένη από τη μεγάλη, έχω αλλάξει τον τρόπο που της μιλάω. Της μιλάω κανονικά ναι μεν, αλλά πολυ απλές προτάσεις. ΥΡΑ. "κοιτα το δέντρο. Αυτό είναι ένα μήλο" εσύ εισαι πολύ καλό μωρο" τέτοια λέω.. Απλά κατανοητά όσο γινευαι, και δείχνω. Τώρα της μαθαίνω τα χρώματα. Εννοώ έιχα πιάσει τη περασμένη βδομαφα το κόκκινο. Όπου έβλεπα κόκκινο της έλεγα" ένα κόκκινο μήλο. Η μπλούζα σου ειναι κόκκινη" κοκ. Αυτή τη βδομάδα λέω το κίτρινο. Ευελπιστώ μια μερα να τη ρωτήσω ποιο είναι το κόκκινο και να μου το δείξει. Περίπου 4 χρώματα έχω βάλει στόχο μέχρι τους 18 μήνες.

    Δε νομίζω οτι φράσεις με δύο λέξεις λένε στους 18 μήνες αλλά γύρω στους 24 τα περισσότερα μωρά. Κάποια παιδάκια βέβαια ίσως κάνουν και φράσεις με δύο λέξεις αλλά αυτό είναι προχωρημένο για την ηλικία των 18 μηνών και σε καμία περίπτωση ο κανόνας. Πάντως η έναρξη και εξέλιξη της ομιλίας έχει μεγάλο εύρος, δηλαδή αλλα παιδάκια λένε την πρώτη λέξη 10 μηνών και άλλα 24+ μηνών. Φαντάζομαι το ίδιο ισχύει και για τις φράσεις με δύο λέξεις αλλά νομίζω ότι θεωρείται Milestone των 2 ετών. Να σε ρωτήσω κάτι, τι εννοείς έχεις αλλάξει τον τρόπο που της μιλάς? Της μιλούσες μωρουδιστικα δηλαδή προηγουμένως? Είναι πολύ μωρό ή κοντεύει τους 18? Νομίζω πάντως πως όπως της μιλάς τώρα είναι μια χαρά είτε είναι πολύ μωρό είτε γύρω στους 18, τα βοηθάει να ακούν καθαρή γλώσσα από τη μαμά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Nefeli2014 είπε:

    Πείτε μου εσάς που είναι 18 μηνών.. Λένε Καμμια λεξούλα? Διαβάζω ότι πρέπει να κάνουνε, λέει, φράσεις με δύο λέξεις? Πχ "μαμά νερό" όχι καθαρά φυσικά.

    20 μηνών ΚΑΜΙΑ λεξη. ακομα κ το μαμα μπαμπα δεν ξερω αν τα εννοει. Λεει πολλα δισύλλαβα τρισυλλαβα αλλα δεν αντιστοιχούν σε πραγματα. Η παιδίατρος δεν ανησυχει. Οσα αγορια ηξερα στην οικογενεια δεν ειπαν τίποτα σχεδον μεχρι τα τρια. Τοτε ειπαν προτασεις ξατευθειαν σχετικα καθαρα. Τωρα ακουω για κοριτσάκια ισα κ μικροτερα που ειναι προχωρημένα οπως της @Anna3011

     

    Αυτο με το πώς επικοινωνούμε δεν μπορώ να το εξηγήσω ακριβώς. Από την αρχή που γεννήθηκε μιλάω ασταμάτητα κ δείχνω πράγματα κ λέω τικανουμε αλλά βασικά είχα στο μυαλό μου ότι μέχρι τα δυο δεν θα καταλαβαίνει και πολλά όποτε πολλές φορες μιλουσα πιο μηχανικα πχ ελεγα θα φαμε, εβαζα μπροστα το φαγητο, δεν ασχολιόμουν μετα να εξηγησω τι ειναι το κρεας του κ τα λαχανικα του. δηλαδη ειναι καποιοι μηνες που του λεω τι τρωει. πριν απλως τα εδινα. Δηλαδη κ τωρα δεν ξερω αν καταλαβαινει τι τρωει. Μπήκα στη διαδικασία όταν άρχισε να αφήνει το κρέας που εξήγησα τι προσφέρει η καθε τροφή, αλλα κι αυτο το εκανα χωρις να θεωρω οτι με καταλαβαινει. αυτο με μπερδευει. Ή όταν του λέμε για τους παππούδες που δεν τους βλέπει συχνά, μέχρι πρόσφατα σπάνια τους αναφέραμε γιατι θεωρούσαμε οτι δεν καταλαβαινει. Μας εβαλαν λιγο χερι ομως να κανουμε βιντεοκλήσεις γιατί δεν τους αρέσει να μην τους γνωρίζει κι έτσι αρχίσαμε να τους αναφέρουμε. επρεπε να τον αφηςουμε κ μαζι τους το καλοκαιρι κ δεν τον εθχαμε προετοιμαςει γιατί πιςτευαμε ότι δεν θα καταλάβει κ τον αφήναμε κ φεύγαμε κρυφά κ έκλαιγε μετά πολύ κ μετά για καμπόσο καιρό όποιον έβλεπε να μιλάμε φοβόταν μήπως τον αφήσουμε. παραμυθια παλι δεν λεω γιατι τα βιβλία θέλει απλά να τα ξεφυλλίζει. Αλλά δεν πίστευα ότι μπορεί και να  καταλαβαινει. Τώρα δεν ξερω αν γινομαι αντιληπτή τι εννοω. 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Φυσικά και 20 μηνών καταλαβαίνει και μπορεί να επικοινωνήσει με τον τρόπο του, μπορεί να ακολουθήσει οδηγίες, να ζητήσει με τον τρόπο του αυτό που θέλει κ.λπ.

     

    Και τα δικά μου 18 μηνών έλεγαν νομίζω μόνο μαμά-μπαμπά και έκαναν ίσως ήχους ζώων (δεν θυμάμαι καλά), αλλά 2 ετών είχαν μιλήσει σε επίπεδο που μπορούσαν να συνεννοούνται για τα βασικά π.χ. στον παιδικό.

     

    Να του αφήνεις χώρο να "μιλάει", δηλαδή μην μιλάς ακατάπαυστα και μην του κάνεις ανοιχτές ερωτήσεις. Ρώτα τον "Θέλεις να φας μήλο ή ροδάκινο?", "Θέλεις να παίξεις με τα τουβλάκια ή τα αυτοκινητάκια?", "Θέλεις να πας βόλτα με το καρότσι ή με τα πόδια?", "Προτιμάς το κόκκινο ή το πράσινο μπλουζάκι?". Στην αρχή θα δείχνει μόνο, μετά θα αρχίσει και να τα λέει.

     

    Στην ηλικία που είναι εγώ θα ενθάρρυνα και τις οδηγίες για επικοινωνία με άλλους ανθρώπους, δηλαδή του τύπου "Μπορείς να στείλεις ένα φιλάκι στην γιαγιά?", "Κάνε γεια σου στα παιδάκια", "Δείξε το παιχνίδι σου στον/στην τάδε". Η επικοινωνία δεν είναι μόνο ο λόγος, υπάρχουν προστάδια και ο "εχθρός" του λόγου είναι η τεμπελιά και τα παιδιά συνήθως τεμπελιάζουν στον τομέα αυτό όταν δεν υπάρχει λόγος να χρειαστεί να επικοινωνήσουν την ανάγκη, το συναίσθημα και τα θέλω τους, είτε γιατί καλύπτονται αμέσως είτε γιατί δεν τους δίνεται η δυνατότητα επιλογής.

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πιστεύω ότι καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα από όσα νομιζουμε

    Πχ περυσι ο μικρος κοντά 1,5χρ άκουσε που είπα στην μεγαλη φτιάξε την γλώσσα του παπουτσιού, με κοίταξε με απορία κ έβγαλε την γλώσσα του:P

    Εμεινα εγκυος στον δεύτερο όταν η μεγαλη ήταν 1,5.της το ειπαμε σχεδόν αμέσως, κ ερχοταν μαζί μου στις εξετάσεις. Μεχρι να κάνω αυχενικη επαιρνε κ μου έκανε υπερηχο στην κοιλια με παιχνιδια. Άκουσε την καρδιά του μωρου κ νόμισε ότι άκουγε νερό, κ ειπε νινι μπλουμ μπλουμ

    Οποτε καλό είναι να αρχίσετε να προσέχετε τι θέλετε να πείτε μπροστά του

    18μ κανένα από τα δύο μου δ ελεγε φράσεις. Ουτε καν μιλούσαν. Η μεγάλη ελεγε αρκετές λέξεις, ήξερε να δείχνει χρώματα κ σχήματα, μέρη σώματος κ ζωακια, καταλαβαινε τα πάντα, εκτελούσε εντολές αλλα δ εκφραζοταν πάρα μόνο με λιγες λεξεις. Ο μικρος λιγο πιο πίσω ακομη

    Θα συμφωνησω με την Άννα. Αν παίζει δ υπαρχει λογος να τον διακόψεις για να βγείτε. Αλλο αν έχετε κάπου να πατε

    Κ επειδη διαλέγω τις μάχες μου, κ είμαι πιο χαλαρή στο θέμα φαγητου, η θα έλεγα θα φαμε λιγο γιαουρτι κ ψωμι που θέλεις, η θα του εδινα ψωμι που ήθελε με τυρι κ ντοματα πχ

    • Μου αρέσει 1

    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα