Recommended Posts

    On 16/10/2019 at 8:51 ΜΜ, ΑΡΓΚ είπε:

    Mα προφανώς και καταλαβαινω από όσα λες ότι δεν είναι το παιδί "χαζό". Οπότε δεν καταλαβαινω αφού το βλέπεις ότι επικοινωνεί, γιατί ο πανικός να το τεστάρεις όταν παίζετε; Απλά παρατήρησε σε τι βαθμό ανταποκρίνεται στις καθημερινές σας δουλειές. Δεν μπορεί να ακούει το "φέρε το πιάτο σου στο νεροχύτη" και να αναρρωτιέσαι αν έχει θέμα ακοής ας πούμε.

    Με συγχωρείς, αλλά ΝΑΙ ΜΠΟΡΕΙ :) Υπάρχουν παιδιά που είνει εντελώς κωφά και τα αντιλαμβάνονται οι γονείς μετά τα δύο γιατί έχουν τόσο μεγάλη προσαρμοστικότητα που μπορεί και εντολές να εκτελούν ( διαβάζοντας τα χείλη, γνωρίζοντας την ακολουθία μίας διαδικασίας κλπ ) αλλά και να μιλούν. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Macgyver είπε:

    Με συγχωρείς, αλλά ΝΑΙ ΜΠΟΡΕΙ :) Υπάρχουν παιδιά που είνει εντελώς κωφά και τα αντιλαμβάνονται οι γονείς μετά τα δύο γιατί έχουν τόσο μεγάλη προσαρμοστικότητα που μπορεί και εντολές να εκτελούν ( διαβάζοντας τα χείλη, γνωρίζοντας την ακολουθία μίας διαδικασίας κλπ ) αλλά και να μιλούν. 

    Ναι κι εγώ εχω παρόμοια εμπειρία από το φιλικό μου περιβάλλον. Το παιδί διαγνώστηκε με βαρυκοια στα 3,5 και μετά είχε μεγάλα κενά και ελλείψεις στην ομιλία.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Astrien είπε:

    Ναι κι εγώ εχω παρόμοια εμπειρία από το φιλικό μου περιβάλλον. Το παιδί διαγνώστηκε με βαρυκοια στα 3,5 και μετά είχε μεγάλα κενά και ελλείψεις στην ομιλία.

    Το ξέρω , κι εγώ το έμαθα από τον παιδό ΩΡΛ μου και επισης έχω και άτομο στο φιλικό περιβάλλον το οποίο ρώτησα - το ανακάλυψαν στα 4 . Απλά παρουσίασε απίστευτη προσαρμοστικότητα και η αλήθεια είναι ότι μιλάμε για ευφυέστατο άνθρωπο. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια, γειά σας. Θα ήθελα τις εμπειρίες σας σχετικά με την ομιλία σε αυτή την ηλικία. Διαβάζω σε διάφορα sites ότι στους 18 μήνες πρέπει τα παιδάκια να λένε 15-20 λεξούλες (!!). Εμένα ο γιος μου είναι 18 μηνών (16μιση διορθωμένη) και λέει με το ζόρι 5. Λέει μαμά, μπαμπά, μαμ, μάμυ, και κάπου κάπου ντάντυ (καθ'ότι μένουμε στην Αγγλία και τα ακούει αυτά από τα άλλα παιδάκια που κάνει παρέα). Δεν πάει σε βρεφονηπιακό, αλλά εγώ και ο μπαμπάς του του μιλάμε πολύ (Ελληνικά), ακούμε τραγουδάκια κλ.π. Κατἀ τα άλλα, είναι πολύ επικοινωνιακός. Ανταποκρίνεται καλά σε όσα του λέμε ("κάθισε να βάλουμε καλτσούλες", όταν του λέω να πάμε βόλτα μου φέρνει τα παπούτσια του), όταν θέλει κάτι μας το ζητάει (αν διψάει, θα μου δείξει το κυπελάκι του ή θα πάει στον νεροχύτη), μου δείχνει μυτούλα, αυτιά κλπ και τώρα παρατηρώ ότι έχει αρχίσει να χαιρετάει καμιά φορά όταν κάποιος φεύγει. Η παιδίατρός μου μου είπε να μην το σκέφτομαι καθόλου και ότι πολλά παιδιάκια πια πάνε σχεδόν 2 χρονών για να πούνε περισσότερες λεξούλες, ειδικά αν δεν πάνε παιδικό. Ποιά είναι η εμπειρία σας γενικά;

     

    Ευχαριστώ και Καλό Πάσχα σε όλες τις οικογένειες με υγεία πάνω απ' όλα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Iris89 said:

    Κορίτσια, γειά σας. Θα ήθελα τις εμπειρίες σας σχετικά με την ομιλία σε αυτή την ηλικία. Διαβάζω σε διάφορα sites ότι στους 18 μήνες πρέπει τα παιδάκια να λένε 15-20 λεξούλες (!!). Εμένα ο γιος μου είναι 18 μηνών (16μιση διορθωμένη) και λέει με το ζόρι 5. Λέει μαμά, μπαμπά, μαμ, μάμυ, και κάπου κάπου ντάντυ (καθ'ότι μένουμε στην Αγγλία και τα ακούει αυτά από τα άλλα παιδάκια που κάνει παρέα). Δεν πάει σε βρεφονηπιακό, αλλά εγώ και ο μπαμπάς του του μιλάμε πολύ (Ελληνικά), ακούμε τραγουδάκια κλ.π. Κατἀ τα άλλα, είναι πολύ επικοινωνιακός. Ανταποκρίνεται καλά σε όσα του λέμε ("κάθισε να βάλουμε καλτσούλες", όταν του λέω να πάμε βόλτα μου φέρνει τα παπούτσια του), όταν θέλει κάτι μας το ζητάει (αν διψάει, θα μου δείξει το κυπελάκι του ή θα πάει στον νεροχύτη), μου δείχνει μυτούλα, αυτιά κλπ και τώρα παρατηρώ ότι έχει αρχίσει να χαιρετάει καμιά φορά όταν κάποιος φεύγει. Η παιδίατρός μου μου είπε να μην το σκέφτομαι καθόλου και ότι πολλά παιδιάκια πια πάνε σχεδόν 2 χρονών για να πούνε περισσότερες λεξούλες, ειδικά αν δεν πάνε παιδικό. Ποιά είναι η εμπειρία σας γενικά;

     

    Ευχαριστώ και Καλό Πάσχα σε όλες τις οικογένειες με υγεία πάνω απ' όλα!

    Να μην ανησυχείς, όλα ακούγονται νορμάλ. Η παιδίατρος ξέρει καλύτερα από τα sites και εφόσον δεν ανησυχει είστε καλά. Πολλά παιδάκια μιλάνε στα δύο. Εσας ήδη λέει κάποιες λέξεις, και θα δεις έκρηξη λεξιλογιου τους επόμενους μήνες. Καλες γιορτές με υγεία 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, Iris89 είπε:

    Κορίτσια, γειά σας. Θα ήθελα τις εμπειρίες σας σχετικά με την ομιλία σε αυτή την ηλικία. Διαβάζω σε διάφορα sites ότι στους 18 μήνες πρέπει τα παιδάκια να λένε 15-20 λεξούλες (!!). Εμένα ο γιος μου είναι 18 μηνών (16μιση διορθωμένη) και λέει με το ζόρι 5. Λέει μαμά, μπαμπά, μαμ, μάμυ, και κάπου κάπου ντάντυ (καθ'ότι μένουμε στην Αγγλία και τα ακούει αυτά από τα άλλα παιδάκια που κάνει παρέα). Δεν πάει σε βρεφονηπιακό, αλλά εγώ και ο μπαμπάς του του μιλάμε πολύ (Ελληνικά), ακούμε τραγουδάκια κλ.π. Κατἀ τα άλλα, είναι πολύ επικοινωνιακός. Ανταποκρίνεται καλά σε όσα του λέμε ("κάθισε να βάλουμε καλτσούλες", όταν του λέω να πάμε βόλτα μου φέρνει τα παπούτσια του), όταν θέλει κάτι μας το ζητάει (αν διψάει, θα μου δείξει το κυπελάκι του ή θα πάει στον νεροχύτη), μου δείχνει μυτούλα, αυτιά κλπ και τώρα παρατηρώ ότι έχει αρχίσει να χαιρετάει καμιά φορά όταν κάποιος φεύγει. Η παιδίατρός μου μου είπε να μην το σκέφτομαι καθόλου και ότι πολλά παιδιάκια πια πάνε σχεδόν 2 χρονών για να πούνε περισσότερες λεξούλες, ειδικά αν δεν πάνε παιδικό. Ποιά είναι η εμπειρία σας γενικά;

     

    Ευχαριστώ και Καλό Πάσχα σε όλες τις οικογένειες με υγεία πάνω απ' όλα!

    Εδώ ομοιοπαθής. Θα βρεις πιο πάνω πολλά! Τελικά άρχισε να μιλάει 23 μηνών κ κάτι και ήταν ραγδαία η εξέλιξη. 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, Iris89 είπε:

    Κορίτσια, γειά σας. Θα ήθελα τις εμπειρίες σας σχετικά με την ομιλία σε αυτή την ηλικία. Διαβάζω σε διάφορα sites ότι στους 18 μήνες πρέπει τα παιδάκια να λένε 15-20 λεξούλες (!!). Εμένα ο γιος μου είναι 18 μηνών (16μιση διορθωμένη) και λέει με το ζόρι 5. Λέει μαμά, μπαμπά, μαμ, μάμυ, και κάπου κάπου ντάντυ (καθ'ότι μένουμε στην Αγγλία και τα ακούει αυτά από τα άλλα παιδάκια που κάνει παρέα). Δεν πάει σε βρεφονηπιακό, αλλά εγώ και ο μπαμπάς του του μιλάμε πολύ (Ελληνικά), ακούμε τραγουδάκια κλ.π. Κατἀ τα άλλα, είναι πολύ επικοινωνιακός. Ανταποκρίνεται καλά σε όσα του λέμε ("κάθισε να βάλουμε καλτσούλες", όταν του λέω να πάμε βόλτα μου φέρνει τα παπούτσια του), όταν θέλει κάτι μας το ζητάει (αν διψάει, θα μου δείξει το κυπελάκι του ή θα πάει στον νεροχύτη), μου δείχνει μυτούλα, αυτιά κλπ και τώρα παρατηρώ ότι έχει αρχίσει να χαιρετάει καμιά φορά όταν κάποιος φεύγει. Η παιδίατρός μου μου είπε να μην το σκέφτομαι καθόλου και ότι πολλά παιδιάκια πια πάνε σχεδόν 2 χρονών για να πούνε περισσότερες λεξούλες, ειδικά αν δεν πάνε παιδικό. Ποιά είναι η εμπειρία σας γενικά;

     

    Ευχαριστώ και Καλό Πάσχα σε όλες τις οικογένειες με υγεία πάνω απ' όλα!

    πολλα λεει μηv αvησυχεις εξαλλου vα κοιτας κτηv διορθωμεvη ηλικια ειvαι ακομα πολυ μικρος. Επισης αv ακουει αγγλικα ειvαι λογικο vα καθηστερησει ακομα περισσοτερο ολα τα διγλωσσα παιδια καθυστερουv . 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    11 ώρες πρίν, Iris89 είπε:

    Κορίτσια, γειά σας. Θα ήθελα τις εμπειρίες σας σχετικά με την ομιλία σε αυτή την ηλικία. Διαβάζω σε διάφορα sites ότι στους 18 μήνες πρέπει τα παιδάκια να λένε 15-20 λεξούλες (!!). Εμένα ο γιος μου είναι 18 μηνών (16μιση διορθωμένη) και λέει με το ζόρι 5. Λέει μαμά, μπαμπά, μαμ, μάμυ, και κάπου κάπου ντάντυ (καθ'ότι μένουμε στην Αγγλία και τα ακούει αυτά από τα άλλα παιδάκια που κάνει παρέα). Δεν πάει σε βρεφονηπιακό, αλλά εγώ και ο μπαμπάς του του μιλάμε πολύ (Ελληνικά), ακούμε τραγουδάκια κλ.π. Κατἀ τα άλλα, είναι πολύ επικοινωνιακός. Ανταποκρίνεται καλά σε όσα του λέμε ("κάθισε να βάλουμε καλτσούλες", όταν του λέω να πάμε βόλτα μου φέρνει τα παπούτσια του), όταν θέλει κάτι μας το ζητάει (αν διψάει, θα μου δείξει το κυπελάκι του ή θα πάει στον νεροχύτη), μου δείχνει μυτούλα, αυτιά κλπ και τώρα παρατηρώ ότι έχει αρχίσει να χαιρετάει καμιά φορά όταν κάποιος φεύγει. Η παιδίατρός μου μου είπε να μην το σκέφτομαι καθόλου και ότι πολλά παιδιάκια πια πάνε σχεδόν 2 χρονών για να πούνε περισσότερες λεξούλες, ειδικά αν δεν πάνε παιδικό. Ποιά είναι η εμπειρία σας γενικά;

     

    Ευχαριστώ και Καλό Πάσχα σε όλες τις οικογένειες με υγεία πάνω απ' όλα!

    Kι εμενα στην ηλικια σας ο πρωτος τοσα ελεγε, ισως περισσοτερες φωνες ζωων. Καπου στα 2 αρχισε να λεει περισσοτερες λεξουλες και να κανει προτασεις 2 λεξεων και γυρω στα 2,5 πηρε φορα με ολοκληρωμενες προτασεις, συντακτικο, χρονους, ολα! Παντως, κι εγω εχω καταλαβει (απο το περιβαλλον μου μονο, δεν το εχω ψαξει επιστημονικα) οτι τα αγορακια συνηθως αργουνε στην ομιλια ενω τα κοριτσια παιρνουν φορα γρηγορα. Φυσικα υπαρχουν και οι εξαιρεσεις (αγορακι 10 μηνων μια φιλης, μποσουλουσε αλλα ελεγε λεξουλες) αλλα η συντριπτικη πλειοψηφια των αγοριων που γνωριζω χρειαστηκαν να φτασουν 2,5-3 για να μιλησουν οπως μιλαει ενα κοριτσακι 2χρ. Δωστε του χρονο, μην αγχωνεστε και ακουστε την παιδιατρο σας :)

     

    Α!και μην δινεις πολλη σημασια στις checklists του διαδικτυου, συνηθως μονο αγχος φερνουν στους γονεις. 

    • Μου αρέσει 1

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σας ευχαριστώ όλες για τις απαντήσεις σας! Όλα όσα διαβάζω στο διαδίκτυο για το τι πρέπει να κάνει ένα παιδί στην τάδε ηλικία πραγματικά μου προκαλούν άγχος και με κάνουν να σκέφτομαι μήπως δεν κάνω κάτι σωστά ή μήπως θα έπρεπε να κάνω κάτι παραπάνω που δεν το κάνω. Δλδ σκέφτομαι οι γονείς μας που δεν είχαν όλα αυτά τα κουτἀκια στο μυαλό τους να κάνουν check στο ένα και στο άλλο μιά χαρά δεν μας μεγάλωσαν;.. Εμείς συνέχεια σκεφτόμαστε γιατί καθυστέρησε να περπατήσει, να μιλήσει, να κάνει προτάσεις κλ.π. Τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα εδὠ στην Αγγλία που τα παιδάκια τα παρακολουθεί μόνο η health visitor (μια πολύ καλή κυρία που δεν είναι όμως ούτε γιατρός ούτε νοσοκόμα) και ο Γενικός Γιατρός. Τον παιδίατρο για να τον δούμε πρέπει το παιδί να πέσει τουλάχιστον από τον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας. Μιλάμε με την παιδάτρό μας μόνο τηλεφωνικά και την βλέπουμε όταν ερχόμαστε Ελλάδα. Αυτό και μόνο μου δημιουργεί άγχος.

     

    Να χαίρεστε όλες τα μικράκια σας! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Iris89 είπε:

    Σας ευχαριστώ όλες για τις απαντήσεις σας! Όλα όσα διαβάζω στο διαδίκτυο για το τι πρέπει να κάνει ένα παιδί στην τάδε ηλικία πραγματικά μου προκαλούν άγχος και με κάνουν να σκέφτομαι μήπως δεν κάνω κάτι σωστά ή μήπως θα έπρεπε να κάνω κάτι παραπάνω που δεν το κάνω. Δλδ σκέφτομαι οι γονείς μας που δεν είχαν όλα αυτά τα κουτἀκια στο μυαλό τους να κάνουν check στο ένα και στο άλλο μιά χαρά δεν μας μεγάλωσαν;.. Εμείς συνέχεια σκεφτόμαστε γιατί καθυστέρησε να περπατήσει, να μιλήσει, να κάνει προτάσεις κλ.π. Τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα εδὠ στην Αγγλία που τα παιδάκια τα παρακολουθεί μόνο η health visitor (μια πολύ καλή κυρία που δεν είναι όμως ούτε γιατρός ούτε νοσοκόμα) και ο Γενικός Γιατρός. Τον παιδίατρο για να τον δούμε πρέπει το παιδί να πέσει τουλάχιστον από τον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας. Μιλάμε με την παιδάτρό μας μόνο τηλεφωνικά και την βλέπουμε όταν ερχόμαστε Ελλάδα. Αυτό και μόνο μου δημιουργεί άγχος.

     

    Να χαίρεστε όλες τα μικράκια σας! 

    Ετσι ειvαι μοvο αvχος προκαλουv ολα αυτα !!τα παιδια ειvαι ολα διαφορετικα επισης οτι κ vα καvεις κ vα μηv καvεις το παιδι κθα μαθει κ θα μιλησει κ θα περπατησει κ θα παιξει κ θα δειξει. αv υπαρχει πραγματικο προβλημα σιγουρα θα το καταλαβεις εκτος ιvτερvετ . 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Athanase,
        Καλημέρα αγαπητοί!
         
        Χαίρομαι πολύ που σας βρήκα
         
        Ελπίζω να είστε όλοι καλά και να αντέχετε σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
         
        Γράφω τα παρακάτω γιατί ήθελα πρωτίστως να βάλω σε μία σειρά τις σκέψεις μου, αλλά και να μοιραστώ προβληματισμούς και -ίσως;- να ακούσω σκέψεις από άλλους γονείς.
         
        Έχουμε ένα αγοράκι, τώρα θα γίνει 16 μηνών. Το λατρεύουμε όσο δεν γίνεται - σκεφτείτε ότι ενώ ποτέ δεν είχα κάποια ιδιαίτερη έλξη προς τα μωρά και έλεγα πως αν κάνω παιδί θα ήθελα κόρη, είμαι από την πρώτη στιγμή ερωτευμένος με το γιο μου... Εδώ δε κι ένα χρόνο η πιο πολύτιμη στιγμή της ημέρας, κάθε μέρα, είναι όταν μπαίνω στη μπανιέρα μαζί του για να το κάνω μπανάκι.
         
        Ο γιος μου, λοιπόν, είναι ένα απίστευτα γλυκό παιδάκι. Χαμογελαστό από τη στιγμή που θα ξυπνήσει μέχρι που θα τον βάλουμε για ύπνο, πονηρούλης (το πώς κάνει τον αδιάφορο πριν κάνει 'επίθεση' στη μαμά του είναι να σκας στα γέλια),τρυφερός (με τη μαμά του, και περισσότερο όταν είναι κουρασμένος - με εμένα περισσότερο έρχεται για να τον πετάξω στον αέρα), περίεργος για όλα, δείχνει συναισθήματα (χαρά αλλά και λύπη με κάποιες μουσικές) αλλά...
         
        16 μηνών λοιπόν και:
        -δεν μιλάει. Βγάζει κάποια ηχάκια, πού και πού θα κάνει ένα "μπαουμπά" και "μαμ" ή τέτοια, κάνει "πρρρρρ" και όταν τρέχει τριγύρω στο σπίτι βγάζει φωνούλες χαράς, αλλά μέχρι εκεί. Α, και αρκετές φορές όταν δυσαρεστείται από κάτι κάνει τεταμένα "μμμμμμ!".
        -δεν περπατάει. Άργησε να μπουσουλήσει γιατί -συνειδητοποιήσαμε- γλίστραγε στα πατώματα, αλλά μόλις βάλαμε μοκέτες μπουσούλησε με τη μία. Σηκώνεται και περπατάει πλαγίως πιασμένος από έπιπλα ή, εσχάτως, τον τοίχο, κάνει βηματάκια -όχι φοβερά πρόθυμα- όταν τον κρατάμε και από τα δύο χεράκια, καβαλάει έπιπλα και παιχνίδια, ανεβαίνει σε καναπέδες τραπέζια και άλλα αλλά μέχρι εκεί και πάλι.
        -δεν δείχνει. Αν δείξεις θα γυρίσει να κοιτάξει τις περισσότερες φορές.
        -δεν χαιρετάει (όχι ότι έχουμε δοκιμάσει να το κάνουμε εμείς προς αυτόν πολλές φορές πάντως)
        -δεν μοιράζεται. Παίζει πολύ χαρούμενος με πολλά παιχνίδια αλλά δεν μας έχει δώσει ποτέ κάτι.
        -με άλλα παιδάκια δεν έχει πολλές επαφές και γιατί δεν ξέρουμε ανθρώπους με μωρά στην ηλικία του και γιατί τώρα ελέω κορωναϊού λεχει σταματήσει και η παιδική χαρά. Την τελευταία φορά που πήγε η νταντά του μας είπε πως αγκαλιάστηκε με ένα άλλο μωράκι πάντως, και δείχνει τρελλό ενδιαφέρον για φωτογραφίες μωρών.
        -δύσκολα θα γυρίσει στο όνομά του, και κυρίως στα "χχχ, έλα εδώ" ή "χχχ, κοίτα!". Γυρίζει σε ξαφνικούς θορύβους (π.χ. όταν πέσει κάτι ή αν είμαστε στο μπαλκόνι και περάσει μοτοσυκλέτα θα σκύψει να την κοιτάξει).
        -Αν τον φωνάξω, άλλες φορές θα έρθει όσο πιο γρήγορα μπορεί προκειμένου να παίξουμε, αλλά αν τύχει και παίζει με κάποιο από τα παιχνίδια του συνήθως θα με αγνοήσει.
        -Μας χαμογελάει, μας κοιτάει στα μάτια, μας γελάει.

        Κάτι άλλο που έχω προσέξει, αλλά δυστυχώς δεν έχω μέτρο σύγκρισης, είναι ότι δεν κάθεται και πολύ στην αγκαλιά. Γενικώς είναι πολύ δραστήριος και ζουζούνι οπότε συνήθως αν πας να τον κρατήσεις θέλει να κατέβει για να παίξει. Αυτό όμως δεν συμβαίνει πάντα - υπάρχουν στάνταρ στιγμές που κάθεται και για αρκετή ώρα - τις προάλλες που πήγαμε βόλτα στο πάρκο π.χ. τον είχαμε αγκαλιά για μπόλικη ώρα, στην μπανιέρα που τον κάνω μπάνιο ή λίγο πριν που τον κρατάει η μαμά του για να κάνω εγώ το δικό μου μπάνιο, και κάποιες φορές έρχεται και χώνεται στην αγκαλιά (κυρίως της μαμάς) όταν καθόμαστε στο πάτωμα. Του αρέσει και να κοιμάται μαζί μας και συνήθως θα κολλήσει πάνω μου.
         
        Επίσης έχει καλή -νομίζω, και πάλι δεν έχω μέτρο σύγκρισης- βλεμματική επαφή - όταν παίζουμε, όταν τον κρατάμε, όταν του κάνουμε αστειάκια αλλά ακόμα και όταν παίζει μόνος του και γυρίσει να μας κοιτάξει. Μέχρι πριν λίγο καιρό στη μπανιέρα ξάπλωνε και γύριζε να με κοιτάξει - τώρα είναι πιο παιχνιδιάρης και δεν κάθεται ξαπλωμένος για πολύ (θέλει να πιάνει την κεφαλή του ντους για να πιει νερό!), αλλά και πάλι δεν φάινεται να έχει πρόβλημα να με κοιτάξει στα μάτια.
         
        Θα προσθέσω κι άλλα αν μου έρθουν, αλλά νομίζω πως έχουμε αρκετά σαφή σημάδια πως είναι στο φάσμα. Ίσως βέβαια απλά να είναι λίγο πίσω και μέσα στα όρια, αλλά τα red flags υπάρχουν. Δυστυχώς, ενώ είχαμε ραντεβού με αναπτυξιολόγο, έσκασε η καραντίνα κι έκλεισε το ιατρείο...
         
        Ακόμα βέβαια και να βγει ότι το παιδάκι μας είναι στο φάσμα, καταλαβαίνω ότι δεν είναι το τέλος του κόσμου - κάθε άλλο. Έχω ένα καλό φίλο ο οποίος είναι στο φάσμα και, εκτός του ότι δεν θα το καταλάβαινα αν δεν μου το είχε πει, ο άνθρωπος είναι ιδιοφυία (στην κυριολεξία), πολύ επιτυχημένος και με μία ευτυχισμένη οικογέναια, οπότε...
         
        Να πω πως το παιδάκι γενήθηκε με καισαρική λίγες μέρες πριν τους 9 μηνες, χαμηλό σχετικά βάρος. Γενικά έως τώρα παλεύουμε με το βάρος του (είναι απελπιστικά χαμηλά, και μάλιστα όταν κάποια στιγμή άρχισε να ανεβαίνει η γιατρός του μας έδωσε ελεεινές διατροφικές συμβουλές που τον ξανάριξαν... και ήταν και αναπτυξιολόγος!), ενώ ταυτόχρονα είναι και πολύ ψηλός.
         
        Σε αναμονή του ραντεβού όταν αυτό γίνει με τον ειδικό, ήθελα να ρωτήσω: τί θα μπορούσα να κάνω στην ηλικία του; Τί παιχνίδια και δραστηριότητες θα συνιστούσατε;
         
        Αυτά τα ολίγα και ευχαριστώ που με ακούσατε, ελπίζω να μην σας κούρασα πολύ με το κατεβατό!
         
      • Από Neraidoula88,
        Γεια σας! ισως να υπαρχει ήδη αυτο το θεμα, δεν γνωριζω, εψαξα πολυ αλλα δεν μπορεσα να βρω κατι  συγκεκριμενο  σε αυτο που με απασχολει. Αν ήδη υπαρχει παρακαλω διορθώστε με!!
        εχω ενα κοριτσακι 5,5 μηνων, θηλασω αποκλειστικα, οταν την θηλασω δεν ειναι παντα ηρεμη, καποιες φορες γυρναει δεξια κ αριστερα σαν να την ζοριζει που τρωει αφηνει και πιανει τη θηλη κτλ, εχω παρατηρησει οταν νυσταζει το κανει περισοτερο. αυτο που μου κανει εντυπωση ομως και ηθελα να ρωτησω αν το κανει και καποιο απο τα δικα σας, οταν τελειωσει το φαγητο του, γυρναει το κεφαλι του απο την αντιθετη κατευθυνση και μενει εκει για λιγη ωρα, ακομα και να της μιλαω δεν γυρναει, να της πω θελεις κι αλλο γαλατακι κ τετοια ναζακια, τιποτα, μετα απο λιγο γυρναει απο μονη της. ειναι γιατι θελει να μου δειξει οτι δεν θελει αλλο?  λογικο βεβαια, αλλα πειτε μου τις οποιες εμπειριες σας....
        ευχαριστω πολυ!!! <3
      • Από vi0le,
        Καλη σας ημέρα 
        γραφω εκ μέρους μιας μανούλας που βρίσκεται σε διλλήματα και στενοχώριες.
        Ο Μικρός μας φίλος γεννήθηκα με ΦΤ 
        1/8/2017 4,150 κιλα 
        6/8/2017 4,030 κιλα (εξοδος απο μαιευτήριαο)
        29/8/2017 4,270 κιλα
        5/9/2017 3,850 κιλά (επέμβαση στενωσης πυλωρού)
        22/9/2017 4,050 κιλά
        26/09/2017 4,380 κιλά
        16/10/2017 4,415 κιλά
        27/10/2017 4,560 κιλά
         
        όλο αυτο το δια΄στημα εχει παρει 4 πόντους ύψος. Σημερα γίνεται 3 μηνών!!
         
        απο την αρχη της γένας οι μαιες, γιατροί κ δε συμαζευετε επιμένουν στη φόρμουλα με αποτέλεσμα η κοπέλα να τασκώνετε με ανδρα κ συγκενείς γιατρι προσπαθεί να ΜΗ ΤΟΥ ΔΙΝΕΙ  ξενο παρα μόνο δικό της
        μεσα στον οκτώρβη αγόρασε θήλαστρ αλλα βγα΄ζει μόνο 30 γρ τη φορα (το βρισκω λογικό) .. θηλαζει συνέχεια νον-στοπ και ενω η εντολή των γιατρών ειναι να δίνει ξενο 60 γρ καθε 3 ώρες εκείνη δίνει 3 φορές τη μερα 60 γρ μετά το θηλασμό μεταξύ 9 το πρωί και 6 το απόγευμα. 
        Την έχουν φοβισει οτι το παιδί δεν παίρνει βάρος ( 16/10 εως 27/10 δεν πηρε καθλου ξένο γάλα ενω απο την εγχείρηση κ μετα η μητερα του, του εδινε γαλα 1 φορα τη εβδομαδα για να μη τσακωνεται με τον ανδρα της) οτι το γαλα της ειναι αδύναμο, οτι δεν εχει γάλα και αλλα κουλά.. δε μπορω να παώ κοντα΄της να την βοθησω γιατι εχω ενα μωρο συναχωμένο κ δε θέλω να κολλήσει το βραφάκι τίποτα κ τρεχουνε μετά.  Είμαστε στο εξωτερικό και προσπαθώ να τη βοηθήσω όσο μπορώ..Την ανάπτυξη τη βλέπω φυσιλογική .. εσεις ? πως να το χειρηστεί? της εστειλα και το προτόκολο επαναθηλασμού, τησ ειπανα μη το αφηνει απο τα χαρια της, να κανειυπομονη 40 μερες ακομα..οτι το στομαχακι του ειναι σε δυσκολη φαση.. Το παιδι κάνει αναγωγες..βγαζει γουλιες σε κάθε γεύμα λόγο παλινδρομισης.. αλλα βρεχει 6 πανες τη μέρα.. κ δεν ειναι νοθρό.. ίσα ίσα ζωηρό και απαιτητικό.

        Αυτο που ζητάω σαν μεσάζον δεν ειναι υποστήριξη αλλα γεγονότα να μπορέσει κ αυτη και εγω να τα δείξουμε στην οικογένεια  της να μη την τρομάζουν. Υπάρχουν συμβουλοι θηλασμού που όμως κανεις δεν την επισκέπτεται λόγο απόστασης (μενει λίγο εξωχικα) και απο το τηλέφωνο με όσες εχει μιλήσει οι μισες της λενε αν συνεχίσε.. οι αλλες μισες να κανει ορμονολογικες εξετασεις (?) και μια 3η της ειπε οτι καμια φορα η φόρμουλα ιεναι μονόδρομος..( ?!)...