Recommended Posts

    Το θέμα του ελέγχου θα το συζητήσω κ θα δω τι θα κάνω. με τις εντολές εχω μια απορια. μας ενδιαφερει αν τις ακολουθει παντα; πχ παιζουμε να δείχνουμε μερη σωματος. βγαζω τη γλωσσα μου, λεω βγαλε τη δικη σου, τη βγαζει. συνεχιζουμε με αλλα, ξαναλεω αλλα δεν τη βγαζει. εκει θεωρω οτι απλως τη δεδομενη στιγμή δεν θελει; ή πρέπει να αναρωτιέμαι αν είναι σύμπτωση που το εκανε; ή πχ στα τουβλάκια. λεω να βαλει ενα χρωμα σε συγκεκριμενη θεση, δεν το βαζει. ειμαι απολυτα σιγουρη οτι αναγνωριζει χρωματα κ αρκετα σιγουρη οτι ξερει το πανω κ το κατω. εκει τι να θεωρήσω; οτι δεν ακοκουθει την εντολή γιατί υπάρχει κάτι παθολογικο, ή απλώς δεν θέλει να του λέω πώς να παίζει;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Έσπερος είπε:

    Το θέμα του ελέγχου θα το συζητήσω κ θα δω τι θα κάνω. με τις εντολές εχω μια απορια. μας ενδιαφερει αν τις ακολουθει παντα; πχ παιζουμε να δείχνουμε μερη σωματος. βγαζω τη γλωσσα μου, λεω βγαλε τη δικη σου, τη βγαζει. συνεχιζουμε με αλλα, ξαναλεω αλλα δεν τη βγαζει. εκει θεωρω οτι απλως τη δεδομενη στιγμή δεν θελει; ή πρέπει να αναρωτιέμαι αν είναι σύμπτωση που το εκανε; ή πχ στα τουβλάκια. λεω να βαλει ενα χρωμα σε συγκεκριμενη θεση, δεν το βαζει. ειμαι απολυτα σιγουρη οτι αναγνωριζει χρωματα κ αρκετα σιγουρη οτι ξερει το πανω κ το κατω. εκει τι να θεωρήσω; οτι δεν ακοκουθει την εντολή γιατί υπάρχει κάτι παθολογικο, ή απλώς δεν θέλει να του λέω πώς να παίζει;

    Βρε εσύ παίζετε ποτέ ανέμελα ή συνέχεια το τεστάρεις? 

    • Μου αρέσει 1
    • Χαχαχα 2

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    14 hours ago, Nefeli2014 said:

    Επισης ένα άλλο καλό με εντολές. Πάρε το ροζ τουβλάκι και βάλτο κάτω από το μπλε τουβλάκι. Αρχικά πάνω κάτω όχι δεξιά αριστερά. Καθώς το δεξιά αριστερά θέλουν εκπαίδευση δε μαθαίνοντας από μόνα τους. Εγώ φέτος το καλοκαίρι της έμαθα δεξιά κι αριστερά. 

    Και τα χρώματα θέλουν εκπαίδευση, και παιδί που δεν γνωρίζει ακόμα τα χρώματα μπορεί να εκτελέσει εντολή με δύο σκέλη. αυτό το παράδειγμα προϋποθέτει ότι το παιδί ξέρει τα χρώματα. Θα έλεγα ότι σε πρώτη φάση πρέπει να δώσει μια εντολή χωρίς επιθετικούς προσδιορισμους, όπως το παράδειγμα που έδωσε η @Macgyver. Πχ πάρε το τουβλακι και δωστο στο μπαμπά ή πάρε το τουβλάκι και βάλτο πάνω στο βιβλίο. Άλλωστε το παιδάκι δεν είναι ούτε δύο ακόμα. 

    Just now, Έσπερος said:

    Το θέμα του ελέγχου θα το συζητήσω κ θα δω τι θα κάνω. με τις εντολές εχω μια απορια. μας ενδιαφερει αν τις ακολουθει παντα; πχ παιζουμε να δείχνουμε μερη σωματος. βγαζω τη γλωσσα μου, λεω βγαλε τη δικη σου, τη βγαζει. συνεχιζουμε με αλλα, ξαναλεω αλλα δεν τη βγαζει. εκει θεωρω οτι απλως τη δεδομενη στιγμή δεν θελει; ή πρέπει να αναρωτιέμαι αν είναι σύμπτωση που το εκανε; ή πχ στα τουβλάκια. λεω να βαλει ενα χρωμα σε συγκεκριμενη θεση, δεν το βαζει. ειμαι απολυτα σιγουρη οτι αναγνωριζει χρωματα κ αρκετα σιγουρη οτι ξερει το πανω κ το κατω. εκει τι να θεωρήσω; οτι δεν ακοκουθει την εντολή γιατί υπάρχει κάτι παθολογικο, ή απλώς δεν θέλει να του λέω πώς να παίζει;

    Ε μάλλον δεν θέλει να του δίνεις συνέχεια εντολες, παιδάκι είναι όχι ρομποτακι. Αν και οι φορές που τα κάνει όσα του λες θα έπρεπε να σε κάνουν να εμπιστεύεσαι ότι τα καταλαβαίνει, πώς είναι δυνατόν να τα κάνει απλά στην τύχη? Γιατι το λες αυτό, τι σε κάνει να αμφιβαλλεις? Ακολουθεί και άλλες εντολές ή μόνο την γλώσσα? Γενικά, Θα συμφωνήσω με την @marakiz αν και προφανώς δεν μπορεί κανείς να έχει αξιόπιστη γνώμη μέσω κάποιων περιγραφων σε ένα φόρουμ. 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    9 ώρες πρίν, marakiz είπε:

    Βρε εσύ παίζετε ποτέ ανέμελα ή συνέχεια το τεστάρεις? 

     

    7 ώρες πρίν, maripoz είπε:

    Ε μάλλον δεν θέλει να του δίνεις συνέχεια εντολες, παιδάκι είναι όχι ρομποτακι. Αν και οι φορές που τα κάνει όσα του λες θα έπρεπε να σε κάνουν να εμπιστεύεσαι ότι τα καταλαβαίνει, πώς είναι δυνατόν να τα κάνει απλά στην τύχη? Γιατι το λες αυτό, τι σε κάνει να αμφιβαλλεις? Ακολουθεί και άλλες εντολές ή μόνο την γλώσσα? Γενικά, Θα συμφωνήσω με την @marakiz αν και προφανώς δεν μπορεί κανείς να έχει αξιόπιστη γνώμη μέσω κάποιων περιγραφων σε ένα φόρουμ. 

    Γενικά ανέμελα παίζαμε. Τώρα όμως προβληματίζομαι. Αυτά που ρώτησε η macgyver δεν τα είχα παρατηρήσει. δεν κάθομαι δλδ να καταγράψω αν οι εντολές είναι μονές ή διπλές, αν τις εκτελεί την πρώτη φορά που τις ακούει, αν τις εκτελεί συστηματικά. φαίνεται όμως ότι είναι πράγματα που έπρεπε να είχα δουλέψει και αυτό με αγχώνει. γιατί είχα ακολουθήσει εξαρχής πολύ ελεύθερη προσέγγιση στο παιχνίδι κ σε καμία περίπτωση δεν έκανα αυτό το "δείξε αυτό" "κάνε παλαμάκια" "πώς κάνει η κοτούλα" κλπ. Αλλά μάλλον το παρατράβηξα κ βλέπω ότι ίσως υπάρχουν ελλείψεις.

    Just now, Astrien είπε:

    Ειδικά στον αναπτυξιολογο εγώ θα πήγαινα πολύ ευχαρίστως με τη μικρή.  Θα το έβλεπα σαν ευκαιρία να πάρω χρήσιμες συμβουλές και να μάθω πως να ασχολούμαι/παιζω/καθοδηγώ πιο "σωστά" τη μικρή και όχι σαν έναν απλό γιατρό.

    Αν είχα κάποιον φίλο γιατρό θα τον ρωτούσα, ακριβώς όπως λες, όπως θα ρωτούσα έναν λογοθεραπευτή ή κ μια βρεφονηπιοκόμο. Άλλο αυτό όμως άλλο να μπω στη διαδικασία του ελέγχου για κάτι που δεν θα μπορούσε να είναι κ τίποτα. άν έβλεπα θέματα κίνησης, σίτησης, επικοινωνίας, θα ήταν διαφορετικό. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Εγω βλέπω εσπερο μου, με όλο μου το θάρρος, μια άρνηση από πλευράς σου, να πας το μικρό σε έναν πιο ειδικό, αναπτυξιολογο στην προκειμένη περίπτωση. Δεν είναι άρρωστα τα παιδιά αυτά που επισκέπτονται αυτούς τους ειδικούς, ούτε σώνει και ντε έχουν κάτι. Μπιρει να σας διώξει κιόλας και να σας πει ελάτε πάλι του χρόνου. Θέλω να πω η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία έλεγε ο Ιπποκράτης.. Δεν έχει νόημα αυτή τη στιγμή να οικτιρεις γιατί δεν ασχολήθηκες όταν έπρεπε. Δεν ήξερες έτσι γούσταρες και τέλος, δε γεννηθήκαμε ειδικές ούτε μαμάδες. Γίναμε στην πορεία και λάθη κάναμε και θα κάνουμε. Σημάδια τώρα έχει και προέχει να δεις τι θα κάνεις με τον μικρό να σιγουρευτείς για τους προβληματισμούς σου και να χαλαρώσεις κι αν όντως υπάρχει ένα μικρό θεματακι να το βοηθήσεις να βελτιωθεί. Όπως και να χει καλό θα του κάνεις. Συμφωνώ και με την αστριεν ότι κι εγώ χαλαρά θα την πήγαινα όπως και την πήγα. Και περναει και πολύ καλά εκεί και βλέπω θεαματική βελτίωση και καλύτερα κι άποτι θα ήταν σπίτι μαζί μας γιατί εκεί εκπαιδευουν πολύ ωραία. Θέλω να πω Δε πας και σε κάνα χειρουργό φτου μακριά... 

    Δεν ξέρω τι άλλο να σου πω είναι και πολύ προσωπικές αποφάσεις αυτές.. Ίσως να το συζητούσες και με κάποιον in real life.. Εγώ εύχομαι το καλύτερο και να ξεπροβληματιστεις σύντομα γιατί όταν εγώ προβληματιζομαι είναι ακόμα χειρότερο από το να είμαι σε δράση. Φιλιά :)

    Επεξεργάστηκαν by Nefeli2014
    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    16 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Το θέμα του ελέγχου θα το συζητήσω κ θα δω τι θα κάνω. με τις εντολές εχω μια απορια. μας ενδιαφερει αν τις ακολουθει παντα; πχ παιζουμε να δείχνουμε μερη σωματος. βγαζω τη γλωσσα μου, λεω βγαλε τη δικη σου, τη βγαζει. συνεχιζουμε με αλλα, ξαναλεω αλλα δεν τη βγαζει. εκει θεωρω οτι απλως τη δεδομενη στιγμή δεν θελει; ή πρέπει να αναρωτιέμαι αν είναι σύμπτωση που το εκανε; ή πχ στα τουβλάκια. λεω να βαλει ενα χρωμα σε συγκεκριμενη θεση, δεν το βαζει. ειμαι απολυτα σιγουρη οτι αναγνωριζει χρωματα κ αρκετα σιγουρη οτι ξερει το πανω κ το κατω. εκει τι να θεωρήσω; οτι δεν ακοκουθει την εντολή γιατί υπάρχει κάτι παθολογικο, ή απλώς δεν θέλει να του λέω πώς να παίζει;

    Όταν λέμε να εκτελεί εντολές, δεν εννοούμε να δειχνεις. Αν βγάλεις τη γλώσσα και βγάλει και αυτό τη δική του, δεν ακολουθεί οδηγίες, σε αντιγράφει. Δεν νομίζω ότι έχει πάντως νόημα να το τεστάρεις έτσι το παιδί, στην καθημερινοτητα δεν έχεις καταλάβει αν επικοινωνείτε; Αν δηλαδή μαζεύεις τα παιχνίδια και του πεις "βάλε το αυτοκίνητο στο κουτί του και έλα να φύγουμε" καταλαβαίνει; Αν το ρωτησεις αν θελει γάλα ή νερο, δείχνει τι από τα δύο,  προσπαθεί να σου το φέρει; Αν εκεί που πλένετε τα πιάτα ή μαζεύετε την κουζίνα κλπ, του πεις "άνοιξε το ντουλάπι και βάλε το τάπερ μέσα" το κανει; 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

     

    Γενικά ανέμελα παίζαμε. Τώρα όμως προβληματίζομαι. Αυτά που ρώτησε η macgyver δεν τα είχα παρατηρήσει. δεν κάθομαι δλδ να καταγράψω αν οι εντολές είναι μονές ή διπλές, αν τις εκτελεί την πρώτη φορά που τις ακούει, αν τις εκτελεί συστηματικά. φαίνεται όμως ότι είναι πράγματα που έπρεπε να είχα δουλέψει και αυτό με αγχώνει. γιατί είχα ακολουθήσει εξαρχής πολύ ελεύθερη προσέγγιση στο παιχνίδι κ σε καμία περίπτωση δεν έκανα αυτό το "δείξε αυτό" "κάνε παλαμάκια" "πώς κάνει η κοτούλα" κλπ. Αλλά μάλλον το παρατράβηξα κ βλέπω ότι ίσως υπάρχουν ελλείψεις.

    Και εδώ κάνεις τεράστιο λάθος, Δεν προετοιμάζεις το παιδί για εξετάσεις και δεν κρίνεσαι σαν γονιός. Αν έχεις ένα παιδί χωρίς προβλήματα, πιάνει κάποια ορόσημα χωρίς νακάνεις κάτι σα γονιός πέρα από τη φυσιολογική αλληλεπίδραση. Τα παιδιά αρχίζουν να μπαμπαλίζουν κάποια στιγμή και να λένε λέξεις, χωρίς να τους κάνεις "μάθημα", απλά ακούγοντας τους γονείς να μιλάνε. Στέκονται σιγά σιγά στα πόδια τους και περπατάνε, με μία μικρή ενθάρρυνση, χωρίς μαθήματα φυσιοθεραπείας. Χαιρετάνε τον κόσμο στο μπακάλη γιατί έχουν παρατηρήσει ότι και οι άλλοι χαιρετάνε. Κλπ κλπ.

    Αν κάποια από τα ορόσημα, μέσα από τη φυσιολογική καθημερινή αλληλεπίδραση, δεν τα πιάνει, μπορεί να μην τρέχει τίποτα και να έχει απλά δώσει εκείνη την περίοδο βάση αλλού, ή μπορεί το παιδί να έχει κάποια ιδιαιτερότητα που χρειάζεται ειδική βοήθεια, θες να είναι μυική ατονία, βαρυκοϊα, αυτισμός ή χίλια άλλα (γενικά μιλάω, όχι για το παιδί σου). Αλλά το βαρύκοο παιδί δε θα μιλήσει πιο καλά αν κάνεις εσυ ειδική προσπάθεια όσο δεν βάζει ακουστικό, όπως και το υγιές παιδί θα μιλήσει, ό,τι και να κάνεις ή να μην κάνεις, εκτός αν το έχεις κλειδωμένο σε κλουβι μόνο του. Και αντίστοιχα το παιδί με πρόβλημα στα ποδαράκια δε θα περπατήσει αν επιμείνεις, ούτε το υγιές παιδί θα κάτσει ξάπλα για πάντα αν δεν το προπονήσεις στο περπάτημα με ειδικές ασκήσεις. 

    Βλέπω ότι έχεις μία αγωνία και φοβάσαι ότι θα κριθείς σαν γονιός. Πρέπει να το αποβάλεις αυτό, ο γιατρός δεν κρίνει τις γονεϊκές σου ικανότητες, εξετάζει αν το παιδάκι έχει κάτι παθολογικό. Αν δε βλέπεις κάτι ύποπτο, ηρέμησε. Αν είναι όμως κάτι να σε τρώει, μίλησε με έναν ειδικό, δε θα κρίνει εσένα, θα σου δώσει μία απάντηση. 

    Δες αυτή τη λίστα που αφορά παιδιά μέχρι 2 ετών, μήπως σε βοηθήσει να βάλεις τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση και να μην σκας αδίκως:

     

    ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ ΟΤΑΝ

    • Δεν έχει καλή βλεμματική επαφή
    • Δεν λέει τουλάχιστον 5-15 λέξεις (έως τους 18 μήνες)
    • Δεν λέει φράσεις με δύο λέξεις μέχρι τα δύο έτη
    • Δεν περπατάει (έως τους 18 μήνες)
    • Αν περπατάει στις μύτες των ποδιών του ή δεν περπατάει καλά
    • Δεν ακολουθεί οδηγίες τουλάχιστον με ένα σκέλος και ένα αντικείμενο
    • Δεν μιμείται
    • Δεν κάνει βασικές χειρονομίες (15-18 μηνών)
    • Δεν αντιλαμβάνεται αντικείμενα ή και πρόσωπα
    • Δεν δείχνει μέλη του σώματος όταν του ζητηθεί (15-18 μήνες)
    • Υπάρχουν ασυμμετρίες στην κίνηση
    • Πέφτει συχνά, χτυπάει ειδικά μετά τους 15 μήνες
    • Δεν μπορεί να πάρει μικρά αντικείμενα με τα δάχτυλα
    • Παραμένει να παίζει παιχνίδι μικρότερης ηλκίας όπως να χτυπάει δύο κύβους μαζί
    • Δεν δείχνει
    • Δεν μοιράζεται
    • Δεν ζητάει βοήθεια
    • Είναι νωθρό ή πολύ ευερέθιστο
    • Δεν τρώει μόνο του, δεν κάνει προσπάθεια, ειδικά μετά τους 15 μήνες
    • Είναι απομονωμένο, αποφεύγει την κοινωνική επαφή 
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

     

    Γενικά ανέμελα παίζαμε. Τώρα όμως προβληματίζομαι. Αυτά που ρώτησε η macgyver δεν τα είχα παρατηρήσει. δεν κάθομαι δλδ να καταγράψω αν οι εντολές είναι μονές ή διπλές, αν τις εκτελεί την πρώτη φορά που τις ακούει, αν τις εκτελεί συστηματικά. φαίνεται όμως ότι είναι πράγματα που έπρεπε να είχα δουλέψει και αυτό με αγχώνει. γιατί είχα ακολουθήσει εξαρχής πολύ ελεύθερη προσέγγιση στο παιχνίδι κ σε καμία περίπτωση δεν έκανα αυτό το "δείξε αυτό" "κάνε παλαμάκια" "πώς κάνει η κοτούλα" κλπ. Αλλά μάλλον το παρατράβηξα κ βλέπω ότι ίσως υπάρχουν ελλείψεις.

    Αν είχα κάποιον φίλο γιατρό θα τον ρωτούσα, ακριβώς όπως λες, όπως θα ρωτούσα έναν λογοθεραπευτή ή κ μια βρεφονηπιοκόμο. Άλλο αυτό όμως άλλο να μπω στη διαδικασία του ελέγχου για κάτι που δεν θα μπορούσε να είναι κ τίποτα. άν έβλεπα θέματα κίνησης, σίτησης, επικοινωνίας, θα ήταν διαφορετικό. 

    Μόνο εγω εχω συνεχώς το φόβο ότι το παιδί μου έχει κάτι παθολογικό και όταν πάω στο γιατρό και μου λέει αυτό το "έχετε ένα υγιέστατο κοριτσάκι" χαίρομαι απίστευτα; Ή είναι κι άλλες οι σχιζοφρενείς στο φορουμ;

    • Χαχαχα 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    9 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

     

    Γενικά ανέμελα παίζαμε. Τώρα όμως προβληματίζομαι. Αυτά που ρώτησε η macgyver δεν τα είχα παρατηρήσει. δεν κάθομαι δλδ να καταγράψω αν οι εντολές είναι μονές ή διπλές, αν τις εκτελεί την πρώτη φορά που τις ακούει, αν τις εκτελεί συστηματικά. φαίνεται όμως ότι είναι πράγματα που έπρεπε να είχα δουλέψει και αυτό με αγχώνει. γιατί είχα ακολουθήσει εξαρχής πολύ ελεύθερη προσέγγιση στο παιχνίδι κ σε καμία περίπτωση δεν έκανα αυτό το "δείξε αυτό" "κάνε παλαμάκια" "πώς κάνει η κοτούλα" κλπ. Αλλά μάλλον το παρατράβηξα κ βλέπω ότι ίσως υπάρχουν ελλείψεις.

    Αν είχα κάποιον φίλο γιατρό θα τον ρωτούσα, ακριβώς όπως λες, όπως θα ρωτούσα έναν λογοθεραπευτή ή κ μια βρεφονηπιοκόμο. Άλλο αυτό όμως άλλο να μπω στη διαδικασία του ελέγχου για κάτι που δεν θα μπορούσε να είναι κ τίποτα. άν έβλεπα θέματα κίνησης, σίτησης, επικοινωνίας, θα ήταν διαφορετικό. 

    κοριτσι θα σου πω οτι βλεπω εγω απτο δικο μου . πολλα πραγματα εννοειτε οτι δεν ηξερα να του τα δειξω ουτε ειχα κ τον χρονο γιατι ο αντρας μου ελλειπε για ενα 8μηνο. το παιδι απο 5 μηνων μεχρι 1 χρονου που ξεχειμωνιασε εβλεπε μονο εμενα κ την γιαγια του οχι καθημερινα για λιγες ωρες. ομως μιλησε παρολα αυτα στους 11 μηνες χωρις να του μιλαω κ συνεχεια γιατι ειχα ενα σωρο δουλειες. κοινως τα παιδια δεν χρειαζονται καποια ιδιαιτερη εκπαιδευση βγαινει φυσικα. 

    οπως κ η κοινωνικοτητα του ειμασταν κλεισμενοι ολο το χειμωνα σε ενα σπιτι αλλα οταν βλεπει παιδακια θελει να παιξει. εννοω οτι δεν ειναι εκπαιδευση ολα αυτα ειναι κ ο χαρακτηρας καθε παιδιου. 

    επισης εσυ μπορει να μην ασχολησε με το να του μαθεις παλαμακια αλλα αφου τον αφηνεις σε νταντα αποκλειετε να μην του εχει δειξει ποτε τι κανει με το παιδι οταν μενουν μαζι? ο μπαμπας του δεν του εχει δειξει ποτε κατι να δεις αν θα το κανει? μην κολλας στα παλαμακια μπορει πχ εσυ να του εχεις δειξει καποια αλλη κινηση ή η νταντα του την κανει? οσο για τις εντολες λες οτι τρωει μοναχος του δεν του εχεις πει ποτε φαε κ το ψωμακι σου κ να το εχει κανει ή παρε το πιρουνακι σου κ φαε την πατατα σου?

    πιστευω οτι εχεις μπερδευτει λιγο με ολες τις πληροφοριες κ σκεφτεσε οτι θα επρεπε να κατσεις πανω απτο κεφαλι του παιδιου κ να κανετε μαθημα αλλα τα πραγματα ειναι πιο απλα. τωρα αν βλεπεις κατι που σε ανχωνει αλλα προσπαθεις να το δικαιολογησεις ή να του δωσεις χρονο καλο ειναι να ρωτησεις εναν ανθρωπο που γνωριζει απο αυτα κ που βλεπει κ το παιδι γιατι απο εδω η αληθεια ειναι θα ακουσεις κ πραγματα που θα σε μπερδεψουν περισσοτερο χωρις λογο.

    κοινως μιλα σοβαρα στην παιδιατρο σου γιατι ειδη εχεις ανχωθει αρκετα. 

    Επεξεργάστηκαν by ninaki80
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    @Έσπερος συμφωνώ με τις προλαλήσασες, απλά θέλω να προσθέσω: ΜΗΝ ΚΡΙΝΕΙ ΑΥΣΤΗΡΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ! δεν φταις εσύ για κανέναν λόγο! Απλά όταν γινόμαστε μαμάδες για πρώτη φορά, αγνοούμε λόγω απειρίας πολλά πολλά πράγματα! Μαθαίνουν τα παιδιά μας, μαθαίνουμε κι εμείς :) ξέρεις πόσο συχνά ζητάω συμβουλές από τη δασκάλα πχ γιατί δεν ξέρω (αισθάνομαι ανασφάλεια/θέλω μία δεύτερη άποψη κλπ κλπ)πώς θα πρέπει να χειριστώ ένα θέμα ; 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Macgyver είπε:

    @Έσπερος συμφωνώ με τις προλαλήσασες, απλά θέλω να προσθέσω: ΜΗΝ ΚΡΙΝΕΙ ΑΥΣΤΗΡΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ! δεν φταις εσύ για κανέναν λόγο! Απλά όταν γινόμαστε μαμάδες για πρώτη φορά, αγνοούμε λόγω απειρίας πολλά πολλά πράγματα! Μαθαίνουν τα παιδιά μας, μαθαίνουμε κι εμείς :) ξέρεις πόσο συχνά ζητάω συμβουλές από τη δασκάλα πχ γιατί δεν ξέρω (αισθάνομαι ανασφάλεια/θέλω μία δεύτερη άποψη κλπ κλπ)πώς θα πρέπει να χειριστώ ένα θέμα ; 

    Φυσικά. Κι εγώ το κάνω κι ας είμαι κι εγώ ή ιδια δασκάλα. Ει μναι εντελώς διαφορετικό. Οκ έχεις μια ιδέα από παιδιά αλλά δεν είναι τα δικά σου παιδιά. Καμμια φορά εμείς οι δασκαλες νομίζουμε πως τα ξέρουμε όλα. Καμμια σχέση.. Ξέρουμε τα της τάξης και κάθε τόσο μαθαίνουμε. Εγώ από τοτε που έκανα παιδιά αντιλήφθηκα και εντελώς διαφορετικά τα παιδιά γενικώς.. Έχω γίνει πολύ πιο ελαστική σε κάποια πράγματα και πολυ πιο αυστηρή σε άλλα.. Νομίζω πάλι ψιλοάσχετα με το θέμα γράφω. Αλλά εν τη ροή του λόγου :D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    14 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Όταν λέμε να εκτελεί εντολές, δεν εννοούμε να δειχνεις. Αν βγάλεις τη γλώσσα και βγάλει και αυτό τη δική του, δεν ακολουθεί οδηγίες, σε αντιγράφει. Δεν νομίζω ότι έχει πάντως νόημα να το τεστάρεις έτσι το παιδί, στην καθημερινοτητα δεν έχεις καταλάβει αν επικοινωνείτε; Αν δηλαδή μαζεύεις τα παιχνίδια και του πεις "βάλε το αυτοκίνητο στο κουτί του και έλα να φύγουμε" καταλαβαίνει; Αν το ρωτησεις αν θελει γάλα ή νερο, δείχνει τι από τα δύο,  προσπαθεί να σου το φέρει; Αν εκεί που πλένετε τα πιάτα ή μαζεύετε την κουζίνα κλπ, του πεις "άνοιξε το ντουλάπι και βάλε το τάπερ μέσα" το κανει; 

    Βρε @ΑΡΓΚ, λες να είχα παιδί που να μην καταλαβαίνει τίποτα στα 2 του,  και να κάθομαι απλά να το συζητάω στο φόρουμ. Προφανώς και στην καθημερινότητά μας έχουμε επικοινωνία, πολύ καλή θα έλεγα απλώς όχι με λέξεις. Ακούει και καταλαβαίνει ό,τι του λέω. Εννοείται βέβαια ότι αν πω κάτι σε μια στιγμή που θέλει να κάνει κάτι άλλο, δεν θα το κάνει. Αλλά γενικά ξέρω αν καταλαβαίνει αυτά που του λέω, από την συχνότητα με την οποία ανταποκρίνεται και από το αν καταλαβαίνει και χωρίς να κάνω χειρονομίες.

    14 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Και εδώ κάνεις τεράστιο λάθος, Δεν προετοιμάζεις το παιδί για εξετάσεις και δεν κρίνεσαι σαν γονιός. Αν έχεις ένα παιδί χωρίς προβλήματα, πιάνει κάποια ορόσημα χωρίς νακάνεις κάτι σα γονιός πέρα από τη φυσιολογική αλληλεπίδραση. Τα παιδιά αρχίζουν να μπαμπαλίζουν κάποια στιγμή και να λένε λέξεις, χωρίς να τους κάνεις "μάθημα", απλά ακούγοντας τους γονείς να μιλάνε. Στέκονται σιγά σιγά στα πόδια τους και περπατάνε, με μία μικρή ενθάρρυνση, χωρίς μαθήματα φυσιοθεραπείας. Χαιρετάνε τον κόσμο στο μπακάλη γιατί έχουν παρατηρήσει ότι και οι άλλοι χαιρετάνε. Κλπ κλπ.

    Αν κάποια από τα ορόσημα, μέσα από τη φυσιολογική καθημερινή αλληλεπίδραση, δεν τα πιάνει, μπορεί να μην τρέχει τίποτα και να έχει απλά δώσει εκείνη την περίοδο βάση αλλού, ή μπορεί το παιδί να έχει κάποια ιδιαιτερότητα που χρειάζεται ειδική βοήθεια, θες να είναι μυική ατονία, βαρυκοϊα, αυτισμός ή χίλια άλλα (γενικά μιλάω, όχι για το παιδί σου). Αλλά το βαρύκοο παιδί δε θα μιλήσει πιο καλά αν κάνεις εσυ ειδική προσπάθεια όσο δεν βάζει ακουστικό, όπως και το υγιές παιδί θα μιλήσει, ό,τι και να κάνεις ή να μην κάνεις, εκτός αν το έχεις κλειδωμένο σε κλουβι μόνο του. Και αντίστοιχα το παιδί με πρόβλημα στα ποδαράκια δε θα περπατήσει αν επιμείνεις, ούτε το υγιές παιδί θα κάτσει ξάπλα για πάντα αν δεν το προπονήσεις στο περπάτημα με ειδικές ασκήσεις. 

    Βλέπω ότι έχεις μία αγωνία και φοβάσαι ότι θα κριθείς σαν γονιός. Πρέπει να το αποβάλεις αυτό, ο γιατρός δεν κρίνει τις γονεϊκές σου ικανότητες, εξετάζει αν το παιδάκι έχει κάτι παθολογικό. Αν δε βλέπεις κάτι ύποπτο, ηρέμησε. Αν είναι όμως κάτι να σε τρώει, μίλησε με έναν ειδικό, δε θα κρίνει εσένα, θα σου δώσει μία απάντηση. 

    Δες αυτή τη λίστα που αφορά παιδιά μέχρι 2 ετών, μήπως σε βοηθήσει να βάλεις τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση και να μην σκας αδίκως:

     

    ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ ΟΤΑΝ

    • Δεν έχει καλή βλεμματική επαφή
    • Δεν λέει τουλάχιστον 5-15 λέξεις (έως τους 18 μήνες)
    • Δεν λέει φράσεις με δύο λέξεις μέχρι τα δύο έτη
    • Δεν περπατάει (έως τους 18 μήνες)
    • Αν περπατάει στις μύτες των ποδιών του ή δεν περπατάει καλά
    • Δεν ακολουθεί οδηγίες τουλάχιστον με ένα σκέλος και ένα αντικείμενο
    • Δεν μιμείται
    • Δεν κάνει βασικές χειρονομίες (15-18 μηνών)
    • Δεν αντιλαμβάνεται αντικείμενα ή και πρόσωπα
    • Δεν δείχνει μέλη του σώματος όταν του ζητηθεί (15-18 μήνες)
    • Υπάρχουν ασυμμετρίες στην κίνηση
    • Πέφτει συχνά, χτυπάει ειδικά μετά τους 15 μήνες
    • Δεν μπορεί να πάρει μικρά αντικείμενα με τα δάχτυλα
    • Παραμένει να παίζει παιχνίδι μικρότερης ηλκίας όπως να χτυπάει δύο κύβους μαζί
    • Δεν δείχνει
    • Δεν μοιράζεται
    • Δεν ζητάει βοήθεια
    • Είναι νωθρό ή πολύ ευερέθιστο
    • Δεν τρώει μόνο του, δεν κάνει προσπάθεια, ειδικά μετά τους 15 μήνες
    • Είναι απομονωμένο, αποφεύγει την κοινωνική επαφή 

    Εντάξει από όλα αυτά, στις λέξεις και στις χειρονομίες υπάρχει θέμα. όλα τα άλλα τα κάνει. θα ρωτήσω κ την παιδίατρο. την τελευταία φορά είπε ότι απλώς έχει βολευτεί από την επικοινωνία μας κ επειδή δεν εμπλέκονται πολλά πρόσωπα στη φροντίδα του, δεν εχει πιεστεί να εκφραστεί λεκτικά γιατί τον καταλαβαίνουμε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, vicky86 είπε:

    Ρώτα κ την νταντά για την επικοινωνία τους

    Όπως  επικοινωνεί μαζί μας έτσι κ μαζί της. τον τελευταίο μήνα έχουν αυξηθεί οι φθόγγοι που λέει στα δικά του, δεν ξέρω αν συνετέλεσε κ αυτή σε αυτό ή απλά εξελίσσεται. η ιδια βεβαια ειχε ρωτησει αν θελω να καθυστερεί καμια φορα να ανταποκριθεί μηπως κ ετσι πει καποια λεξη αλλα της ειχα πει οχι. γενικα δεν ξερω μηπως υπαρχει τροπος να του δωσω καποιο κινητρο. πχ να μην ειναι σε ορατό σημειο κατι που χρησιμοποιει συχνα για να δω αν θα προσπαθησει να βρει τροπο να το ζητησει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    On 13/10/2019 at 3:09 ΠΜ, Astrien είπε:

    Νομίζω πως δε θα πάψουμε ποτέ... :Ρ όσο μεγαλώνουν κάνουν όλο και πιο ριψοκίνδυνα πράγματα.. απλά κάποια στιγμή αποδεχεσαι πως δεν μπορείς να είσαι πάντα δίπλα τους. Πάντως κι εγώ σαν γνήσια ελληνίδα μάνα πιάνω τον εαυτό μου να λέει περιττά "πρόσεχε " και όσο και να προσπαθώ να τα αποφυγω το έχω στο dna μου. :)

    Θελω να πιστεύω οτι ελλατωνονται όταν το παιδί είναι σε θέση να γνωρίζει το τι είναι επικίνδυνο και τι όχι και να μπορεί να ελέγξει καλύτερα τις κινήσεις του.

    Χθες από τη συνάντηση με τη νηπιαγωγό προέκυψε και κάτι άλλο ενδιαφέρον. Μου είπε πως η μικρή ότι αφορά στο κινητικό κομμάτι είναι ήδη σε θέση να κάνει πολλά πράγματα πχ σκαρφαλώνει στην τσουλήθρα, ανεβαίνει και κατεβαίνει  τις σκάλες μόνη της κτλ αλλά όταν έχει αλλά παιδιά προτιμά να περιμένει να φύγουν τα υπόλοιπα για να ανέβει ή ζητά τη βοήθεια/σιγουριά  της νηπιαγωγού. Αυτό δείχνει κατά τη γνώμη της μεγάλη ανασφάλεια και το αποδίδει στο ότι εγώ δεν την αφήνω μόνη της και είμαι πάντα από δίπλα.  Όχι ότι την κρατάω ή τη βοηθάω αλλά είμαι από δίπλα ώστε αν γίνει κάτι να προλάβω να την πιάσω.  Και πρότεινε να την ενθαρρύνω πιο πολύ να σκαρφαλώνει μόνη της και να μην την έχω όλη την ώρα από κοντά.  Εγώ πάλι θεωρούσα πως όταν είναι έτοιμη θα μου το δείξει με τον τρόπο της.  Στις σκάλες ας πούμε εδώ και μερικές μέρες ζητάει να περιμένω κάτω για να ανέβει μόνη της, αλλα στην τσουλήθρα θέλει να ειμαι εκεί.  Τεσπα λίγο εκτός τοπικ απλά συζητούσαμε για το ποσό πρέπει να ανησυχούμε και πως το εκφράζουμε. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Όπως  επικοινωνεί μαζί μας έτσι κ μαζί της. τον τελευταίο μήνα έχουν αυξηθεί οι φθόγγοι που λέει στα δικά του, δεν ξέρω αν συνετέλεσε κ αυτή σε αυτό ή απλά εξελίσσεται. η ιδια βεβαια ειχε ρωτησει αν θελω να καθυστερεί καμια φορα να ανταποκριθεί μηπως κ ετσι πει καποια λεξη αλλα της ειχα πει οχι. γενικα δεν ξερω μηπως υπαρχει τροπος να του δωσω καποιο κινητρο. πχ να μην ειναι σε ορατό σημειο κατι που χρησιμοποιει συχνα για να δω αν θα προσπαθησει να βρει τροπο να το ζητησει.

    αν εχει μαθει να κλαιει ή να τσιριζει ή να δειχνει για να ζηταει κατι θα χρησιμοποιησει αυτα. ειναι πιο ευκολα. οι φθογγοι ειναι εξελιξη. επισης αν ακουσεις κατι που να σου θυμιζει κατι να του το πεις. πχεγω μια μερα τον ακουσα να κακαριζει εκανε δηλαδη κο κο κο κο ασταματητα κ μου ηρθε να του πω αυτο ειναι η κοτα του το ειπα τρεις φορες κ απο τοτε το εμαθε .οταν λεω κοτα κανει κο κο

    Επεξεργάστηκαν by ninaki80

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Astrien είπε:

    Χθες από τη συνάντηση με τη νηπιαγωγό προέκυψε και κάτι άλλο ενδιαφέρον. Μου είπε πως η μικρή ότι αφορά στο κινητικό κομμάτι είναι ήδη σε θέση να κάνει πολλά πράγματα πχ σκαρφαλώνει στην τσουλήθρα, ανεβαίνει και κατεβαίνει  τις σκάλες μόνη της κτλ αλλά όταν έχει αλλά παιδιά προτιμά να περιμένει να φύγουν τα υπόλοιπα για να ανέβει ή ζητά τη βοήθεια/σιγουριά  της νηπιαγωγού. Αυτό δείχνει κατά τη γνώμη της μεγάλη ανασφάλεια και το αποδίδει στο ότι εγώ δεν την αφήνω μόνη της και είμαι πάντα από δίπλα.  Όχι ότι την κρατάω ή τη βοηθάω αλλά είμαι από δίπλα ώστε αν γίνει κάτι να προλάβω να την πιάσω.  Και πρότεινε να την ενθαρρύνω πιο πολύ να σκαρφαλώνει μόνη της και να μην την έχω όλη την ώρα από κοντά.  Εγώ πάλι θεωρούσα πως όταν είναι έτοιμη θα μου το δείξει με τον τρόπο της.  Στις σκάλες ας πούμε εδώ και μερικές μέρες ζητάει να περιμένω κάτω για να ανέβει μόνη της, αλλα στην τσουλήθρα θέλει να ειμαι εκεί.  Τεσπα λίγο εκτός τοπικ απλά συζητούσαμε για το ποσό πρέπει να ανησυχούμε και πως το εκφράζουμε. 

    Και η δικιά μου ήταν διστακτική στην τσουλήθρα στην παιδική χαρά μέχρι που ανέλαβε την "εκπαιδευση" ο άντρας μου που είναι σαφώς πολύ πιο χαλαρός τύπος από εμένα. Πρόσφατα έκανα κάποιες μέρες να πάω παιδική χαρά γιατί είχα μπλέξει με τη δουλειά και γύρναγα αργά. Την πήγαινε λοιπόν μόνο ο άντρας μου με αποτέλεσμα μέσα σε 2 βδομάδες περίπου να δω τη μικρή να πηγαίνει μόνη σε στριφογυριστή τσουλήθρα για σαφώς μεγαλύτερα παιδάκια. Έφυγε με λίγα λόγια από το πλάνο η μαμά μπάστακας από δίπλα και η μικρή ξεψάρωσε. Αλήθεια, η δική σου προτιμά συναναστροφές με μεγαλύτερα ή μικρότερα παιδάκια; Η δικιά μου κυνηγάει πάντα τα μεγαλύτερα για να παίξει παρόλο που τα περισσότερα τη γράφουν κανονικά. Μου κάνει εντύπωση ότι τα συνομήλικα ούτε καν τα κοιτάει.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Anna3011 είπε:

    μικρότερα παιδάκια; Η δικιά μου κυνηγάει πάντα τα μεγαλύτερα για να παίξει παρόλο που τα περισσότερα τη γράφουν κανονικά. Μου κάνει εντύπωση ότι τα συνομήλικα ούτε καν τα κοιτάει.

    Τον τελευταίο καιρό κι εμείς βλέπουμε προτίμηση σε μεγαλύτερα παιδιά. ενώ παλιά χαιρόταν πολύ όταν έβλεπε μωρα ή συνομηλικα, τωρα αδιαφορεί.

    Just now, ninaki80 είπε:

    τσιριζει ή να δειχνει για να ζηταει κατι θα χρησιμοποιησει αυτα. ειναι πιο ευκολα. οι φθογγοι ειναι εξελι

    φωνή ή κλάμα έχουμε σπάνια, κυρίως δείχνει ή μας τραβάει να πάμε σε αυτό που θέλει. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Έσπερος είπε:

    Βρε @ΑΡΓΚ, λες να είχα παιδί που να μην καταλαβαίνει τίποτα στα 2 του,  και να κάθομαι απλά να το συζητάω στο φόρουμ.

    Mα προφανώς και καταλαβαινω από όσα λες ότι δεν είναι το παιδί "χαζό". Οπότε δεν καταλαβαινω αφού το βλέπεις ότι επικοινωνεί, γιατί ο πανικός να το τεστάρεις όταν παίζετε; Απλά παρατήρησε σε τι βαθμό ανταποκρίνεται στις καθημερινές σας δουλειές. Δεν μπορεί να ακούει το "φέρε το πιάτο σου στο νεροχύτη" και να αναρρωτιέσαι αν έχει θέμα ακοής ας πούμε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Anna3011 είπε:

    Και η δικιά μου ήταν διστακτική στην τσουλήθρα στην παιδική χαρά μέχρι που ανέλαβε την "εκπαιδευση" ο άντρας μου που είναι σαφώς πολύ πιο χαλαρός τύπος από εμένα. Πρόσφατα έκανα κάποιες μέρες να πάω παιδική χαρά γιατί είχα μπλέξει με τη δουλειά και γύρναγα αργά. Την πήγαινε λοιπόν μόνο ο άντρας μου με αποτέλεσμα μέσα σε 2 βδομάδες περίπου να δω τη μικρή να πηγαίνει μόνη σε στριφογυριστή τσουλήθρα για σαφώς μεγαλύτερα παιδάκια. Έφυγε με λίγα λόγια από το πλάνο η μαμά μπάστακας από δίπλα και η μικρή ξεψάρωσε. Αλήθεια, η δική σου προτιμά συναναστροφές με μεγαλύτερα ή μικρότερα παιδάκια; Η δικιά μου κυνηγάει πάντα τα μεγαλύτερα για να παίξει παρόλο που τα περισσότερα τη γράφουν κανονικά. Μου κάνει εντύπωση ότι τα συνομήλικα ούτε καν τα κοιτάει.

    Με μεγαλύτερα σαφώς. Δλδ ούτε καν 3χρονα. :) απλά από το νηπιαγωγείο σαν να συνήθισε κάπως την παρέα και των συνομηλίκων, που μέχρι τώρα την ενοχλούσε και τα έβλεπε σαν απειλή για τα παιχνίδια της. Τώρα όλο και κάτι θα βρει να κάνει μαζί τους ( να χορεύουν, να αλληλοταιζονται, να οδηγούν αυτοκινητακια/ποδηλατάκια κτλ. ) Ακόμα τα παιχνίδια της δεν τα δίνει με προθυμία.Αποδέχεται ομως ευκολότερα οτι καποιο παιδί έχει το παιχνίδι της για λιγο και μόλις βρει την ευκαιρία το παίρνει πισω. :) Όχι παντα βεβαια!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τα κορίτσια σας κοιμούνται ακόμα στην κούνια; τώρα κάνει ο δικός μου την κίνηση να σκαρφαλώσει το κάγκελο για να βγει αλλά δεν φτάνει, όμως είναι θέμα χρόνου να σκεφτεί να πατήσει την πάντα (θα τη βγάλω μάλλον) ή καποιο ξεχασμένο παιχνίδι κ να ανεβεί!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Τα κορίτσια σας κοιμούνται ακόμα στην κούνια; τώρα κάνει ο δικός μου την κίνηση να σκαρφαλώσει το κάγκελο για να βγει αλλά δεν φτάνει, όμως είναι θέμα χρόνου να σκεφτεί να πατήσει την πάντα (θα τη βγάλω μάλλον) ή καποιο ξεχασμένο παιχνίδι κ να ανεβεί!

    Εμας δεν κοιμήθηκε σχεδόν καθόλου στην κούνια.  Από μικρή κάναμε συγκοιμιση και τους τελευταίους μήνες την έχω βάλει σε μονό ακριβώς δίπλα στο δικό μας όπου αποκοιμιεται και οταν ξυπνάει τα βράδια έρχεται στο δικό μας. Σκοπεύω αν όλα πάνε όπως σχεδιάζω, αφού ξεχειμωνιασουμε να βάψουμε το παιδικό και να ζωγραφίσουμε ή κολλήσουμε καμία παιδική φιγούρα, να αγοράσουμε και ένα παιδικό κρεβάτι χαμηλό,τύπου τιπι ή σπιτάκι και να κάνουμε το μεγάλο βήμα. Εσείς τον έχετε στο παιδικο;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Τα κορίτσια σας κοιμούνται ακόμα στην κούνια; τώρα κάνει ο δικός μου την κίνηση να σκαρφαλώσει το κάγκελο για να βγει αλλά δεν φτάνει, όμως είναι θέμα χρόνου να σκεφτεί να πατήσει την πάντα (θα τη βγάλω μάλλον) ή καποιο ξεχασμένο παιχνίδι κ να ανεβεί!

    Στην κούνια της κοιμάται ακόμα. Προς το παρόν δε βλέπω διάθεση για σκαρφάλωμα οπότε περιμένω και για όσο με παίρνει δε θα κάνω αλλαγές. Γενικά πάντως μέσα στη νύχτα δε βλέπω διάθεση να φύγει από το κρεβάτι, δε μας αναζητά για αγκαλιές, μόνο νερό φωνάζει και περιμένει καθιστή να της το πάω. Ούτε το πρωί ενδιαφέρεται να φύγει επίσης γιατί όταν τη σηκώνουμε είναι ακόμα στη φάση που χουζουρεύει. Δεν ξέρω τι θα έκανε αν την άφηνα μέσα και βαριότανε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμείς τον έχουμε δίπλα μας, περιμένουμε λίγο να βγουν οι κυνόδοντες γιατι ειναι καποια βραδια αναστατωμενος. ή ισως κ μετα υο επομενο εμβολιο να μετακομίσουμε, δεν ξερω, το σκεφτομαστε. βραδυ οταν ξυπναει ειναι βασικα μισοκοιμισμενος κ απλα κλαψουρίζει ή ζηταει αγκσλια. μεσημερια τον βλεπω να παλευει να βγει μολις κυπνησει  οπως επισης θελει κ να μπει μονος του. στο παιδικούς βάλουμε χαλάκι κάτω εννοείται κ θα ειμαστε ετοιμοι κ για προστατευτικό αν βγαλουμε τα καγκελα. Την παντα θα τη βγσλω σιγουρα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Athanase,
        Καλημέρα αγαπητοί!
         
        Χαίρομαι πολύ που σας βρήκα
         
        Ελπίζω να είστε όλοι καλά και να αντέχετε σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
         
        Γράφω τα παρακάτω γιατί ήθελα πρωτίστως να βάλω σε μία σειρά τις σκέψεις μου, αλλά και να μοιραστώ προβληματισμούς και -ίσως;- να ακούσω σκέψεις από άλλους γονείς.
         
        Έχουμε ένα αγοράκι, τώρα θα γίνει 16 μηνών. Το λατρεύουμε όσο δεν γίνεται - σκεφτείτε ότι ενώ ποτέ δεν είχα κάποια ιδιαίτερη έλξη προς τα μωρά και έλεγα πως αν κάνω παιδί θα ήθελα κόρη, είμαι από την πρώτη στιγμή ερωτευμένος με το γιο μου... Εδώ δε κι ένα χρόνο η πιο πολύτιμη στιγμή της ημέρας, κάθε μέρα, είναι όταν μπαίνω στη μπανιέρα μαζί του για να το κάνω μπανάκι.
         
        Ο γιος μου, λοιπόν, είναι ένα απίστευτα γλυκό παιδάκι. Χαμογελαστό από τη στιγμή που θα ξυπνήσει μέχρι που θα τον βάλουμε για ύπνο, πονηρούλης (το πώς κάνει τον αδιάφορο πριν κάνει 'επίθεση' στη μαμά του είναι να σκας στα γέλια),τρυφερός (με τη μαμά του, και περισσότερο όταν είναι κουρασμένος - με εμένα περισσότερο έρχεται για να τον πετάξω στον αέρα), περίεργος για όλα, δείχνει συναισθήματα (χαρά αλλά και λύπη με κάποιες μουσικές) αλλά...
         
        16 μηνών λοιπόν και:
        -δεν μιλάει. Βγάζει κάποια ηχάκια, πού και πού θα κάνει ένα "μπαουμπά" και "μαμ" ή τέτοια, κάνει "πρρρρρ" και όταν τρέχει τριγύρω στο σπίτι βγάζει φωνούλες χαράς, αλλά μέχρι εκεί. Α, και αρκετές φορές όταν δυσαρεστείται από κάτι κάνει τεταμένα "μμμμμμ!".
        -δεν περπατάει. Άργησε να μπουσουλήσει γιατί -συνειδητοποιήσαμε- γλίστραγε στα πατώματα, αλλά μόλις βάλαμε μοκέτες μπουσούλησε με τη μία. Σηκώνεται και περπατάει πλαγίως πιασμένος από έπιπλα ή, εσχάτως, τον τοίχο, κάνει βηματάκια -όχι φοβερά πρόθυμα- όταν τον κρατάμε και από τα δύο χεράκια, καβαλάει έπιπλα και παιχνίδια, ανεβαίνει σε καναπέδες τραπέζια και άλλα αλλά μέχρι εκεί και πάλι.
        -δεν δείχνει. Αν δείξεις θα γυρίσει να κοιτάξει τις περισσότερες φορές.
        -δεν χαιρετάει (όχι ότι έχουμε δοκιμάσει να το κάνουμε εμείς προς αυτόν πολλές φορές πάντως)
        -δεν μοιράζεται. Παίζει πολύ χαρούμενος με πολλά παιχνίδια αλλά δεν μας έχει δώσει ποτέ κάτι.
        -με άλλα παιδάκια δεν έχει πολλές επαφές και γιατί δεν ξέρουμε ανθρώπους με μωρά στην ηλικία του και γιατί τώρα ελέω κορωναϊού λεχει σταματήσει και η παιδική χαρά. Την τελευταία φορά που πήγε η νταντά του μας είπε πως αγκαλιάστηκε με ένα άλλο μωράκι πάντως, και δείχνει τρελλό ενδιαφέρον για φωτογραφίες μωρών.
        -δύσκολα θα γυρίσει στο όνομά του, και κυρίως στα "χχχ, έλα εδώ" ή "χχχ, κοίτα!". Γυρίζει σε ξαφνικούς θορύβους (π.χ. όταν πέσει κάτι ή αν είμαστε στο μπαλκόνι και περάσει μοτοσυκλέτα θα σκύψει να την κοιτάξει).
        -Αν τον φωνάξω, άλλες φορές θα έρθει όσο πιο γρήγορα μπορεί προκειμένου να παίξουμε, αλλά αν τύχει και παίζει με κάποιο από τα παιχνίδια του συνήθως θα με αγνοήσει.
        -Μας χαμογελάει, μας κοιτάει στα μάτια, μας γελάει.

        Κάτι άλλο που έχω προσέξει, αλλά δυστυχώς δεν έχω μέτρο σύγκρισης, είναι ότι δεν κάθεται και πολύ στην αγκαλιά. Γενικώς είναι πολύ δραστήριος και ζουζούνι οπότε συνήθως αν πας να τον κρατήσεις θέλει να κατέβει για να παίξει. Αυτό όμως δεν συμβαίνει πάντα - υπάρχουν στάνταρ στιγμές που κάθεται και για αρκετή ώρα - τις προάλλες που πήγαμε βόλτα στο πάρκο π.χ. τον είχαμε αγκαλιά για μπόλικη ώρα, στην μπανιέρα που τον κάνω μπάνιο ή λίγο πριν που τον κρατάει η μαμά του για να κάνω εγώ το δικό μου μπάνιο, και κάποιες φορές έρχεται και χώνεται στην αγκαλιά (κυρίως της μαμάς) όταν καθόμαστε στο πάτωμα. Του αρέσει και να κοιμάται μαζί μας και συνήθως θα κολλήσει πάνω μου.
         
        Επίσης έχει καλή -νομίζω, και πάλι δεν έχω μέτρο σύγκρισης- βλεμματική επαφή - όταν παίζουμε, όταν τον κρατάμε, όταν του κάνουμε αστειάκια αλλά ακόμα και όταν παίζει μόνος του και γυρίσει να μας κοιτάξει. Μέχρι πριν λίγο καιρό στη μπανιέρα ξάπλωνε και γύριζε να με κοιτάξει - τώρα είναι πιο παιχνιδιάρης και δεν κάθεται ξαπλωμένος για πολύ (θέλει να πιάνει την κεφαλή του ντους για να πιει νερό!), αλλά και πάλι δεν φάινεται να έχει πρόβλημα να με κοιτάξει στα μάτια.
         
        Θα προσθέσω κι άλλα αν μου έρθουν, αλλά νομίζω πως έχουμε αρκετά σαφή σημάδια πως είναι στο φάσμα. Ίσως βέβαια απλά να είναι λίγο πίσω και μέσα στα όρια, αλλά τα red flags υπάρχουν. Δυστυχώς, ενώ είχαμε ραντεβού με αναπτυξιολόγο, έσκασε η καραντίνα κι έκλεισε το ιατρείο...
         
        Ακόμα βέβαια και να βγει ότι το παιδάκι μας είναι στο φάσμα, καταλαβαίνω ότι δεν είναι το τέλος του κόσμου - κάθε άλλο. Έχω ένα καλό φίλο ο οποίος είναι στο φάσμα και, εκτός του ότι δεν θα το καταλάβαινα αν δεν μου το είχε πει, ο άνθρωπος είναι ιδιοφυία (στην κυριολεξία), πολύ επιτυχημένος και με μία ευτυχισμένη οικογέναια, οπότε...
         
        Να πω πως το παιδάκι γενήθηκε με καισαρική λίγες μέρες πριν τους 9 μηνες, χαμηλό σχετικά βάρος. Γενικά έως τώρα παλεύουμε με το βάρος του (είναι απελπιστικά χαμηλά, και μάλιστα όταν κάποια στιγμή άρχισε να ανεβαίνει η γιατρός του μας έδωσε ελεεινές διατροφικές συμβουλές που τον ξανάριξαν... και ήταν και αναπτυξιολόγος!), ενώ ταυτόχρονα είναι και πολύ ψηλός.
         
        Σε αναμονή του ραντεβού όταν αυτό γίνει με τον ειδικό, ήθελα να ρωτήσω: τί θα μπορούσα να κάνω στην ηλικία του; Τί παιχνίδια και δραστηριότητες θα συνιστούσατε;
         
        Αυτά τα ολίγα και ευχαριστώ που με ακούσατε, ελπίζω να μην σας κούρασα πολύ με το κατεβατό!
         
      • Από Neraidoula88,
        Γεια σας! ισως να υπαρχει ήδη αυτο το θεμα, δεν γνωριζω, εψαξα πολυ αλλα δεν μπορεσα να βρω κατι  συγκεκριμενο  σε αυτο που με απασχολει. Αν ήδη υπαρχει παρακαλω διορθώστε με!!
        εχω ενα κοριτσακι 5,5 μηνων, θηλασω αποκλειστικα, οταν την θηλασω δεν ειναι παντα ηρεμη, καποιες φορες γυρναει δεξια κ αριστερα σαν να την ζοριζει που τρωει αφηνει και πιανει τη θηλη κτλ, εχω παρατηρησει οταν νυσταζει το κανει περισοτερο. αυτο που μου κανει εντυπωση ομως και ηθελα να ρωτησω αν το κανει και καποιο απο τα δικα σας, οταν τελειωσει το φαγητο του, γυρναει το κεφαλι του απο την αντιθετη κατευθυνση και μενει εκει για λιγη ωρα, ακομα και να της μιλαω δεν γυρναει, να της πω θελεις κι αλλο γαλατακι κ τετοια ναζακια, τιποτα, μετα απο λιγο γυρναει απο μονη της. ειναι γιατι θελει να μου δειξει οτι δεν θελει αλλο?  λογικο βεβαια, αλλα πειτε μου τις οποιες εμπειριες σας....
        ευχαριστω πολυ!!! <3
      • Από vi0le,
        Καλη σας ημέρα 
        γραφω εκ μέρους μιας μανούλας που βρίσκεται σε διλλήματα και στενοχώριες.
        Ο Μικρός μας φίλος γεννήθηκα με ΦΤ 
        1/8/2017 4,150 κιλα 
        6/8/2017 4,030 κιλα (εξοδος απο μαιευτήριαο)
        29/8/2017 4,270 κιλα
        5/9/2017 3,850 κιλά (επέμβαση στενωσης πυλωρού)
        22/9/2017 4,050 κιλά
        26/09/2017 4,380 κιλά
        16/10/2017 4,415 κιλά
        27/10/2017 4,560 κιλά
         
        όλο αυτο το δια΄στημα εχει παρει 4 πόντους ύψος. Σημερα γίνεται 3 μηνών!!
         
        απο την αρχη της γένας οι μαιες, γιατροί κ δε συμαζευετε επιμένουν στη φόρμουλα με αποτέλεσμα η κοπέλα να τασκώνετε με ανδρα κ συγκενείς γιατρι προσπαθεί να ΜΗ ΤΟΥ ΔΙΝΕΙ  ξενο παρα μόνο δικό της
        μεσα στον οκτώρβη αγόρασε θήλαστρ αλλα βγα΄ζει μόνο 30 γρ τη φορα (το βρισκω λογικό) .. θηλαζει συνέχεια νον-στοπ και ενω η εντολή των γιατρών ειναι να δίνει ξενο 60 γρ καθε 3 ώρες εκείνη δίνει 3 φορές τη μερα 60 γρ μετά το θηλασμό μεταξύ 9 το πρωί και 6 το απόγευμα. 
        Την έχουν φοβισει οτι το παιδί δεν παίρνει βάρος ( 16/10 εως 27/10 δεν πηρε καθλου ξένο γάλα ενω απο την εγχείρηση κ μετα η μητερα του, του εδινε γαλα 1 φορα τη εβδομαδα για να μη τσακωνεται με τον ανδρα της) οτι το γαλα της ειναι αδύναμο, οτι δεν εχει γάλα και αλλα κουλά.. δε μπορω να παώ κοντα΄της να την βοθησω γιατι εχω ενα μωρο συναχωμένο κ δε θέλω να κολλήσει το βραφάκι τίποτα κ τρεχουνε μετά.  Είμαστε στο εξωτερικό και προσπαθώ να τη βοηθήσω όσο μπορώ..Την ανάπτυξη τη βλέπω φυσιλογική .. εσεις ? πως να το χειρηστεί? της εστειλα και το προτόκολο επαναθηλασμού, τησ ειπανα μη το αφηνει απο τα χαρια της, να κανειυπομονη 40 μερες ακομα..οτι το στομαχακι του ειναι σε δυσκολη φαση.. Το παιδι κάνει αναγωγες..βγαζει γουλιες σε κάθε γεύμα λόγο παλινδρομισης.. αλλα βρεχει 6 πανες τη μέρα.. κ δεν ειναι νοθρό.. ίσα ίσα ζωηρό και απαιτητικό.

        Αυτο που ζητάω σαν μεσάζον δεν ειναι υποστήριξη αλλα γεγονότα να μπορέσει κ αυτη και εγω να τα δείξουμε στην οικογένεια  της να μη την τρομάζουν. Υπάρχουν συμβουλοι θηλασμού που όμως κανεις δεν την επισκέπτεται λόγο απόστασης (μενει λίγο εξωχικα) και απο το τηλέφωνο με όσες εχει μιλήσει οι μισες της λενε αν συνεχίσε.. οι αλλες μισες να κανει ορμονολογικες εξετασεις (?) και μια 3η της ειπε οτι καμια φορα η φόρμουλα ιεναι μονόδρομος..( ?!)...