mybabygirl

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΠΠΟΥ

    Recommended Posts

    On 10/12/2018 at 1:40 ΜΜ, Deena είπε:

     

    Έχε υπ' όψιν σου ότι με την στάση αυτή αργά ή γρήγορα θα κάνει το μπαμ ο άντρας σου και είναι κρίμα, για να μην στενοχωρήσεις όλους τους υπόλοιπους, να φτάσετε να σφαχτείτε οι δυο σας.

     

    Επίσης, να ξέρεις ότι κατά πάσα πιθανότητα οι δικοί σου, ήσυχοι ότι "στα είπαν ένα χεράκι και ησύχασαν" έχουν ήδη προσπεράσει την κουβέντα σας και στα επόμενα τηλεφωνήματα θα είναι σαν να μη συμβαίνει τίποτα και μόνο εσύ κάθεσαι και τρώγεσαι για ώρες/μέρες....

     

    Αυτό ακριβώς.

     

    Μου αρέσει που λες τον άντρα σου γκρινιάρη, Έσπερος, έπρεπε να είχες τον δικό μου να καταλάβεις τι θα πει γκρίνια για οικογενειακές υποχρεώσεις! Με την καμία δε θα τον έπειθα να είναι φιλοξενούμενος για τόσον καιρό, ούτε στους δικούς μου, ούτε στους δικούς του! Τι λογική είναι αυτή ρε παιδιά, δεν την καταλαβαίνω, εσείς σαν νέο ζευγάρι δλδ θα περνάτε όλο τον ελεύθερο χρόνο σας και όλες σας τις διακοπές με συγγενολόγια; Όσο και να τους αγαπάτε και να σας αγαπάνε...η στάση των πεθερικών σου μου φαίνεται πολύ σωστή. Εμείς πάντως όλοι έτσι είμαστε και τα βρίσκουμε, ευτυχώς. 

    • Μου αρέσει 1

    CnYdp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Διάβασα το πρώτο σου ποστ @Έσπερος και ήταν σαν να άκουγα τους γονείς μου 12 χρόνια πριν (τότε που συγκατοίκησα πρώτη φορά με τον άντρα μου) . Στην θέση σου θα το έκοβα, δεν θα έμπαινα καν στην διαδικασία να απολογηθώ για την επιλογή μου.

    Και εγώ μεγάλωσα σε ένα σπίτι που στις γιορτές η οικογένεια ΠΡΕΠΕΙ να είναι μαζί πάντα, ανεξάρτητα με το αν ο καθένας ήθελε να κάνει άλλο, η πίεση ήταν απίστευτη μέχρι που ξακαθέρισα πως δεν θέλω να με υπολογίζουν στις γιορτές, πως δεν ξέρω που και με ποιον θα το γιορτάσουμε. Φυσικά και δυσανασχέτησαν όμως το συνήθησαν (ευτυχώς πριν έρθει το παιδί). Τα πρώτα χριστούγεννα που είχα το μωρό, φύγαμε, φυσικά και άρχισαν όλοι πως δεν έπρεπε να φύγουμε, πρώτη χρονιά με το μωρό κτλ..ούτε που ασχοληθήκα. Στην ζωή σας να κάνετε πράγματα που σας ευχαριστούν και όχι που οι τρίτοι θέλουν, κρίμα να ζεις αυτή την πιέση κάθε τρεις και λίγο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πράγματι καλύφθηκα από όλες τις απαντήσεις. Στενοχωριέμαι γιατί εμείς πραγματικα θέλουμε τις οικογενειακές γιορτές. Εϊμαστε τύποι της οικογένειας, θέλουμε το παιδί μας να εξοικειωθεί με τους παππούδες, τους θείους τους νονούς και τα ξαδέρφια αφού είναι μακριά, έχουμε κάποιους φίλους, είναι γενικά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε στην Αθήνα και είναι κρίμα να βγαίνει ξινό. Απλώς βλέπω ότι ενώ εμείς γενικά προσαρμοστήκαμε στην απόσταση, και ξέρουμε ότι κάποια πράγματα δεν θα είναι όπως θέλουμε, και θα στερηθούμε και θα βάλουμε και προτεραιότητες, από τις οικογένειες δεν υπάρχει πάντα αυτή η διάθεση. Και δεν λέω μόνο τη μητέρα μου που είναι πιεστική γενικά και γίνεται φορτική γιατί θα ήθελε να μεγαλώνει το εγγόνι της και δεν μπορεί. Το βλέπω και στην ευρύτερη οικογένεια, ότι μας βλέπουν με τη λογική ότι είμαστε τουρίστες, έχουμε 15 μέρες διακοπές, προφανώς θα είμαστε διαθέσιμοι ανά πάσα στιγμή, προφανώς θα τρέχουμε γύρω γύρω την Αθήνα, για να μην ξεβολευτεί κανείς. Να κάνουν τα τραπέζια όποτε θέλουν, όπου θέλουν και με όποιον θέλουν πχ, επειδή έτσι είχαν μάθει. Κι εμείς απλά να ακολουθούμε, σαν να φταίμε που μένουμε μακριά και να πρέπει να γινόμαστε μπαλάκι. Θα δούμε φέτος πώς θα πάει, για το Πάσχα είναι προγραμματισμένα διάφορα οικογενειακά έτσι κι αλλιώς που δεν αφήνουν πολλά περιθώρια, και από του χρόνου βλέπουμε. Ελπίζω να μην σας ξαναρωτάω τα ίδια!!!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Με έχουν καλύψει οι προηγούμενοι. Να συμπληρώσω ότι οι γονείς και των δυο μας είναι όπως οι δικοί σου. Κάθε γιορτές πριν το παιδί, γινόμασταν μπαλάκι, μισές γιορτές από δω μισές από εκεί. Πάντα γκρίνια, γιατί δεν φύγαμε Παρασκευή και φύγαμε Σάββατο. Γιατί φεύγουμε Σάββατο και όχι Κυριακή. Πέρασαν τα χρόνια, μετακομίσαμε και πλέον έχουμε μεγάλο σπίτι.Οποτε τους καλούσαμε μετά πάντα μια δικαιολογία, είσαστε πιο νέοι, είσαστε πιο λίγα άτομα κλπ. Κάναμε παιδί, φέτος από πολύ νωρίς ειπαμε οποίος θέλει Χριστούγεννα να έρθει. Θες να σου πω πόσοι θα έρθουν; Κανεις. Μου έχει κακοφανεί απίστευτα. Η μάνα μου πάει εκδρομή, τα πεθερικά μου « πολύ η ταλαιπωρία» η αδερφή μου δουλεύει, η κουνιάδα μου θέλει να ξεκουραστεί. Μάντεψε ποιος νοιωθει χαζός ; Εμείς. Πρόσεξε δεν θα κάνουν μαζί άλλου, θα κάτσουν σπίτια τους γιατί βαριούνται. Είπαμε με το σύζυγο ότι αν πάει έτσι και το Πάσχα που από περυσι είπαμε ότι φτιάξαμε BBQ να το εγκανιασουμε φέτος δεν το ξανά κουνάμε από το σπίτι παρά μόνο για εκδρομή. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 12 λεπτά , Silky είπε:

    Με έχουν καλύψει οι προηγούμενοι. Να συμπληρώσω ότι οι γονείς και των δυο μας είναι όπως οι δικοί σου. Κάθε γιορτές πριν το παιδί, γινόμασταν μπαλάκι, μισές γιορτές από δω μισές από εκεί. Πάντα γκρίνια, γιατί δεν φύγαμε Παρασκευή και φύγαμε Σάββατο. Γιατί φεύγουμε Σάββατο και όχι Κυριακή. Πέρασαν τα χρόνια, μετακομίσαμε και πλέον έχουμε μεγάλο σπίτι.Οποτε τους καλούσαμε μετά πάντα μια δικαιολογία, είσαστε πιο νέοι, είσαστε πιο λίγα άτομα κλπ. Κάναμε παιδί, φέτος από πολύ νωρίς ειπαμε οποίος θέλει Χριστούγεννα να έρθει. Θες να σου πω πόσοι θα έρθουν; Κανεις. Μου έχει κακοφανεί απίστευτα. Η μάνα μου πάει εκδρομή, τα πεθερικά μου « πολύ η ταλαιπωρία» η αδερφή μου δουλεύει, η κουνιάδα μου θέλει να ξεκουραστεί. Μάντεψε ποιος νοιωθει χαζός ; Εμείς. Πρόσεξε δεν θα κάνουν μαζί άλλου, θα κάτσουν σπίτια τους γιατί βαριούνται. Είπαμε με το σύζυγο ότι αν πάει έτσι και το Πάσχα που από περυσι είπαμε ότι φτιάξαμε BBQ να το εγκανιασουμε φέτος δεν το ξανά κουνάμε από το σπίτι παρά μόνο για εκδρομή. 

    Σε νιώθω, έχεις δικιο. Απλά όντως οι μεγαλύτεροι ξεκουνιουνται πιο δύσκολα. Εμάς πάλι που φέτος δεν έχω άδεια κ δεν μπορούμε να φύγουμε θα έρθουν όλοι, γονείς, πεθερικά, κουνιάδα κ συμπέθεροι (γονείς της άλλης νύφης) για να μην είμαστε μόνοι χρονιαρες μερες και θα τραπεζώσω 14 άτομα τα Χριστούγεννα! Χαχαχα νομίζω τελικα προτιμώ να κάνω εγώ το μουσαφίρη!:P

    • Χαχαχα 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    On 12/12/2018 at 11:16 ΠΜ, Έσπερος είπε:

    Για να ειμαι ειλικρινης, ενα πραγμα με μπερδευει σε ολα αυτα. Απο τους γονεις μας δεν εχουμε καποια οικονομικη εξαρτησγ. Δεν μας παρέχουν καποιο εισόδημα δλδ. Αλλα μπορει να μας φερουν προϊπντα απο τα χωρια. Ή να αγοράσουν κατι που εδω δεν το βρισκουμε τοσο οικονομικα οσο στην Αθηνα. Μικροποσά αλλα δεν δεχονται ποτε χρηματα γι αυτα (το αντισταθμίζουμε όμως  φέρνοντας πράγματα από το νηςι ή με άλλες μικρό εξυπηρετήσεις, δώρα σε ανύποπτο χρόνο κλπ). Και για το παιδι εχουν κανει δωρα στον εξοπλισμο κλπ δλδ ακριβα. Και μας εξυπηρετούν με μετακινήσεις όποτε πάμε πχ μας παίρνουν από το λιμάνι ή μας δανείζουν το αυτοκίνητο κλπ κ έχει τύχει κ να διεκπεραιώσουν κ κάποιες υποθέσεις μας στην Αθήνα που εκκρεμούσαν λόγω απόστασης. δεν υπάρχει δλδ εξάρτηση αλλά υπάρχει μια προσφορά. Αυτο εμενα με κάνει να νιώθω ότι κάποια στιγμή θα ακούσω ότι εκείνοι είναι τόσο απλόχεροι  κ εμείς θελουμε να παίρνουμε κ όχι να δίνουμε. 

     

    Bρε @Έσπερος, αν μεθαύριο έχει το δικό σου το παιδί πια το σπίτι του και την οικογένειά του, και πας επίσκεψη φορτωμένη με δώρα, γιατί μπορείς, γιατί είναι Χριστούγεννα ή  και γιατί έτσι σου κάνει κέφι τέλος πάντων, θα κρατήσεις κατάλογο;  Ένα καρεκλάκι για το αυτοκίνητο, δύο σακούλες πορτοκάλια από το χωριό, ένα ταψί τυρόπιτα και ένα κασκόλ; Για να υπολογίσεις πόσες εξυπηρετήσεις σου χρωστάει το παιδί για αντάλλαγμα;

    Αν έτσι σκέφτονται οι γονείς σου, ή αν έτσι το νιώθεις εσύ, κάτι δεν πάει καθόλου καλά στη σχέση σας!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ειδικά φέτος που έχουμε το μπεμπέ, πήραμε νέο δέντρο, έχουμε γεμίσει το κόσμο λαμπάκια, στρώσαμε χάλια και το σπίτι έχει γίνει πολύ χουχουλιαρικο ήθελα να Νοιώθω Χριστούγεννα . Το σπίτι είναι πολύ καλά θερμομονωμενο όποτε κρύο δεν νοιωθουμε. Μας κάλεσε η πεθερά μου η οποία έχει βαρεθεί και δεν στόλισε, κάνει ψόφο κρύο γιατί το σπίτι είναι παλιό, ανάβουμε αιρ κοντισιον αλλά δεν και σκέφτομαι ποσό παρτάκι δες είναι που προτιμούν να μην έρθουν για να μην κάνουν 2 ώρες ταξίδι. Μου την έχει δώσει, 6 μηνών το μωρό και έχουμε πάει 4 φορές παρόλο που δεν βολευόμασταν για να τους δούμε και αυτοί δεν μπορούν να πάρουν τον πισινό τους στα 12 χρόνια, μια φορά Χριστούγεννα. Ήδη η μάνα μου έχει φάει Χ για γιορτές διότι από τότε που χάσαμε τον πατέρα μου αρμενίζει αριστερά και δεξιά και έχει τύχει γιορτές να τη περιμένουμε και να έχει πάει άλλου όποτε 2 χρόνια τώρα δεν την υπολογίζουμε καν. Τώρα θα φάνε και ένα Χ τα πεθερικά. Με πληγώνει μόνο ότι η πεθερά μου αν ήταν για την μια της κόρη ούτε που θα το σκεφτοταν να μην πάει αν την είχε καλέσει, εμείς τους καλομάθουμε μου φαίνεται. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 14/12/2018 at 6:55 ΜΜ, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Bρε @Έσπερος, αν μεθαύριο έχει το δικό σου το παιδί πια το σπίτι του και την οικογένειά του, και πας επίσκεψη φορτωμένη με δώρα, γιατί μπορείς, γιατί είναι Χριστούγεννα ή  και γιατί έτσι σου κάνει κέφι τέλος πάντων, θα κρατήσεις κατάλογο;  Ένα καρεκλάκι για το αυτοκίνητο, δύο σακούλες πορτοκάλια από το χωριό, ένα ταψί τυρόπιτα και ένα κασκόλ; Για να υπολογίσεις πόσες εξυπηρετήσεις σου χρωστάει το παιδί για αντάλλαγμα;

    Αν έτσι σκέφτονται οι γονείς σου, ή αν έτσι το νιώθεις εσύ, κάτι δεν πάει καθόλου καλά στη σχέση σας!

    Επειδή το ίδιο περίπου ρώτησε και η @vtgian, δεν πιστεύω ότι οι γονείς μου το βλέπουν έτσι. Ότι δηλαδή ό,τι προσφέρουν το προσφέρουν για αντάλλαγμα. Ούτε εγώ θα το έβλεπα έτσι. Απλώς επειδή καταλαβαίνω ότι στενοχωριούνται, αναρωτιέμαι μήπως κάποια στιγμή περάσει από το μυαλό τους ότι αδιαφορούμε για κείνους ενώ δεχόμαστε τόσο ενδιαφέρον και φροντίδα. 

     

    @Silky σε βλέπω πολύ αγριεμένη! Κάπως έτσι θέλαμε εμείς να περάσουμε το Πάσχα, είχαμε ολοκληρώσει κάποιες εργασίες στο σπίτι, ήταν η εποχή που είχαμε προσαρμοστεί αρκετά στο μωρό (3 μηνών περίπου τότε), θέλαμε να το χαρούμε. Και κυρίως να ξεκουραστούμε. Γνωρίζαμε ότι θα ήμασταν μόνοι μας, οι δικοί μου είχαν κάποια σοβαρά θέματα να λύσουν, τα πεθερικά μου καλέσαμε αλλά είναι δύσκολα στις μετακινήσεις για λόγους υγείας, δεν μπορούσαμε και να πιέσουμε γιατί θα έμεναν σε ξενοδοχείο, πάντως μείναμε μόνοι μας και τελικά περάσαμε και καλύτερα απ' όλους. Εγώ βέβαια είχα μάθει πάντα στις γιορτές να έχουμε πολύ  κόσμο, να έρχονται συμπέθεροι, θείοι, θείες, όχι κάθε χρόνο στο δικό μας σπίτι, οπουδήποτε. Όταν αργότερα άλλαξαν οι συνθήκες σε όλες τις οικογένεις και αρχίσαμε να διασπώμαστε, και κάποιες φορές ήμασταν μόνο οι γονείς μου και οι παππούδες, μου κακοφαινόταν, ένιωθα ότι δεν κάναμε γιορτή. Ο άντρας μου με μικρότερη οικογένεια είχε μάθει αλλιώ,ς για κείνους ήταν η χαρά να μαζευτούν όλοι μαζί στο τραπέζι γιατί κι εκείνος κι ο αδερφός του είχαν φύγει από το σπίτι από φοιτητές ήδη, οπότε η οικογενειακή συγκέντρωση είχε άλλη σημασία. Εκείνος μου πέρασε την ιδέα στο μυαλό ότι δεν χρειάζεται να έρθει ένα τάγμα για να ευχαριστηθείς γιορτές. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 14/12/2018 at 10:04 ΜΜ, Silky είπε:

    Ειδικά φέτος που έχουμε το μπεμπέ, πήραμε νέο δέντρο, έχουμε γεμίσει το κόσμο λαμπάκια, στρώσαμε χάλια και το σπίτι έχει γίνει πολύ χουχουλιαρικο ήθελα να Νοιώθω Χριστούγεννα . Το σπίτι είναι πολύ καλά θερμομονωμενο όποτε κρύο δεν νοιωθουμε. Μας κάλεσε η πεθερά μου η οποία έχει βαρεθεί και δεν στόλισε, κάνει ψόφο κρύο γιατί το σπίτι είναι παλιό, ανάβουμε αιρ κοντισιον αλλά δεν και σκέφτομαι ποσό παρτάκι δες είναι που προτιμούν να μην έρθουν για να μην κάνουν 2 ώρες ταξίδι. Μου την έχει δώσει, 6 μηνών το μωρό και έχουμε πάει 4 φορές παρόλο που δεν βολευόμασταν για να τους δούμε και αυτοί δεν μπορούν να πάρουν τον πισινό τους στα 12 χρόνια, μια φορά Χριστούγεννα. Ήδη η μάνα μου έχει φάει Χ για γιορτές διότι από τότε που χάσαμε τον πατέρα μου αρμενίζει αριστερά και δεξιά και έχει τύχει γιορτές να τη περιμένουμε και να έχει πάει άλλου όποτε 2 χρόνια τώρα δεν την υπολογίζουμε καν. Τώρα θα φάνε και ένα Χ τα πεθερικά. Με πληγώνει μόνο ότι η πεθερά μου αν ήταν για την μια της κόρη ούτε που θα το σκεφτοταν να μην πάει αν την είχε καλέσει, εμείς τους καλομάθουμε μου φαίνεται. 

    @Silky αν μας θέλετε ερχόμαστε εμείς !!! Τι ωραία που τα περιγράφεις !!! Κοίτα να περνάτε εσείς καλά κι άστους τους άλλους , ίσα ίσα που έδειξαν τις προθέσεις τους. 

    Συμφωνώ μαζί σου αλλά δεν θέλω να παραθέσω άποψη γιατί είσαι ήδη ενοχλημένη και δεν θέλω να σε μπαρουτιάσω. 

    Εσύ έκανες ό,τι μπορούσες και σίγουρα έχεις φτιάξει ένα τέλειο σκηνικό :) πω πω τρελαίνομαι και για bbq !!! Χάλασε ο κόσμος να συγγενεύαμε εμείς ?! :lol:

    • Χαχαχα 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλημερα κοριτσια και χρονια πολλα!!! Εφτασαν και για μας οι διαβόητες διακοπες στους παππουδες! Οχι χωρις παρατράγουδα διοτι μειναμε πρωτα στην πεθερα μου για πρακτικους λογους, οι γονεις μου στενοχωρήθηκαν ή ζήλεψαν, περιμεναν οτι θα πεταγομασταν κ σ αυτους μια μερα, που το σκεφτήκαμε αλλα δεν εβγαινε γιατι εχουμε πολλες εξωτερικες δουλειες και δεν εχει κ νοημα αφου σε πεντε μερες θα παμε εκει και οι μερες ειναι μοιρασμένες ακριβοδίκαια, δεν τιθεται θεμα ανισότητας! υπηρξε μια καποια γκρινια αλλα τι να κανουμε, τους ξεκοψα. Το θεμα ειναι οτι ο αντρας μου οντως εχει μαζεψει πολλα και κλωτσάει πλεον με την πιο χαζη αφορμη, κατι που θα επρεπε να ειχα προβλέψει νωριτερα.Ετσι τωρα αναγκαστικα υποχωρώ και σε θέματα που δεν θα ηθελα / επρεπε. 

     

    Τα μωρα σας οταν βλεπουν παππουδες που δεν ειναι εξοικειωμένα, καθονται ευκολα; Ο δικος μας, ενω οποτε τους εχει δει σπίτι μας ηταν πιο χαλαρος και μαλιστα τον ειχαμε αφησει κ λιγο, τωρα ειναι αρκετα προσκολλημένος πανω μου, καθεται λιγο να παιξει αλλα θελει να βλεπει κ εμας εκει γυρω. Δεν μου κανει μεγαλη εντυπωση, απλως αναρωτιεμαι πώς ξεπερνιεται. Αναγκαστικα 1-2 φορες τον αφήσαμε κ θα τον αφησουμε ξανα για δουλειες που πεεπει να λειψουμε ταυτοχρονα. αλλα προσπαθουμε να το αποφύγουμε εάν δεν ειναι αναγκη. Θα επρεπε να το ενθαρρύνουμε ή να αφησουμε να ερθει οταν ειναι η ωρα; 

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 40 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Τα μωρα σας οταν βλεπουν παππουδες που δεν ειναι εξοικειωμένα, καθονται ευκολα; Ο δικος μας, ενω οποτε τους εχει δει σπίτι μας ηταν πιο χαλαρος και μαλιστα τον ειχαμε αφησει κ λιγο, τωρα ειναι αρκετα προσκολλημένος πανω μου, καθεται λιγο να παιξει αλλα θελει να βλεπει κ εμας εκει γυρω. Δεν μου κανει μεγαλη εντυπωση, απλως αναρωτιεμαι πώς ξεπερνιεται. Αναγκαστικα 1-2 φορες τον αφήσαμε κ θα τον αφησουμε ξανα για δουλειες που πεεπει να λειψουμε ταυτοχρονα. αλλα προσπαθουμε να το αποφύγουμε εάν δεν ειναι αναγκη. Θα επρεπε να το ενθαρρύνουμε ή να αφησουμε να ερθει οταν ειναι η ωρα; 

    Eφ'οσον δεν ειναι εξοικειωμενος μαζι τους ειναι αναμενομενο να μην θελει να κατσει και οταν ειναι στο σπιτι του ειναι λογικο να εχει αλλη συμπεριφορα. Αλλα εκτος των αλλων μεγαλωσε (χρονισε αν θυμαμαι καλα;) και θα ειναι ισως δυσκολοτερο να κατσει με καποιον αν δεν το θελει. Εγω νομιζω δεν θα πιεζα για να κατσει, αν βλεπεις οτι οι παππουδες μπορουν να τον απασχολησουν ωστε να μην δυσανασχετει εννοειται το ενθαρρυνεις, αλλα προσωπικα αν εβλεπα οτι το παιδι δυσκολευεται θα εδινα χρονο. Εξαλλου, δεν θα ειναι παντα ενος ετους, μετα απο καποια χρονια δεν θα το σκεφτεσαι καν, αλλα προς το παρον εχει αναγκη να νιωθει την ασφαλεια της μαμας και του μπαμπα, γιατι κακα τα ψεματα αν δεν βλεπει συχνα τους παππουδες δεν ειναι παρα ξενοι γι'αυτον και ποιο νηπιο θα ηθελε να κατσει με καποιον "αγνωστο";

    • Μου αρέσει 1

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Καλημερα κοριτσια και χρονια πολλα!!! Εφτασαν και για μας οι διαβόητες διακοπες στους παππουδες! Οχι χωρις παρατράγουδα διοτι μειναμε πρωτα στην πεθερα μου για πρακτικους λογους, οι γονεις μου στενοχωρήθηκαν ή ζήλεψαν, περιμεναν οτι θα πεταγομασταν κ σ αυτους μια μερα, που το σκεφτήκαμε αλλα δεν εβγαινε γιατι εχουμε πολλες εξωτερικες δουλειες και δεν εχει κ νοημα αφου σε πεντε μερες θα παμε εκει και οι μερες ειναι μοιρασμένες ακριβοδίκαια, δεν τιθεται θεμα ανισότητας! υπηρξε μια καποια γκρινια αλλα τι να κανουμε, τους ξεκοψα. Το θεμα ειναι οτι ο αντρας μου οντως εχει μαζεψει πολλα και κλωτσάει πλεον με την πιο χαζη αφορμη, κατι που θα επρεπε να ειχα προβλέψει νωριτερα.Ετσι τωρα αναγκαστικα υποχωρώ και σε θέματα που δεν θα ηθελα / επρεπε. 

     

    Τα μωρα σας οταν βλεπουν παππουδες που δεν ειναι εξοικειωμένα, καθονται ευκολα; Ο δικος μας, ενω οποτε τους εχει δει σπίτι μας ηταν πιο χαλαρος και μαλιστα τον ειχαμε αφησει κ λιγο, τωρα ειναι αρκετα προσκολλημένος πανω μου, καθεται λιγο να παιξει αλλα θελει να βλεπει κ εμας εκει γυρω. Δεν μου κανει μεγαλη εντυπωση, απλως αναρωτιεμαι πώς ξεπερνιεται. Αναγκαστικα 1-2 φορες τον αφήσαμε κ θα τον αφησουμε ξανα για δουλειες που πεεπει να λειψουμε ταυτοχρονα. αλλα προσπαθουμε να το αποφύγουμε εάν δεν ειναι αναγκη. Θα επρεπε να το ενθαρρύνουμε ή να αφησουμε να ερθει οταν ειναι η ωρα; 

     

     

     

    Ούτε για δουλειές κλπ θα το άφηνα το παιδί, εκτός αν είναι κάτι που είναι φοβερά δύσκολο να έρθει, αν π.χ. πρέπει να πάτε με τον άντρα σου επίσκεψη σε νοσοκομείο ή κάτι τέτοιο. Το παιδί αν δεν έχει συχνή επαφή με γιαγιάδες σε αυτή την ηλικία, είναι σαν να του λες να μείνει μόνο με αγνώστους, που θα το τρομάξει. Αλλο μεγαλώνοντας, που θα αντιλαμβάνεται καλύτερα και θα θυμάται κιόλας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ναι κι εγώ αυτό πιστευω, οτι απλα θελει χρονο. Εχουμε καποια ιατρικά που πρεπει να γινουν και οι εργάσιμες μερες ειναι λιγες οποτε τον αφησαμε για 2 μισαωρα κ ισως προκυψει καποια αλλη συντομη απουσια. τα πεθερικα θα ηθελαν να καθιταν αλλα καταλαβαινουν τη δυσκολια κ ετσι δεν επιμενουν, απλως το αναφέρουν. η μητερα μου φυσικα ειναι του στιλ αφήστε το και τι θα παθει, ολα τα παιδακια καθονται κλπ, αλλα την αγνοώ. 

     

    Απλως αναρωτιεμαι γιατι ειναι ενα απο τα πραγματα που δεν πολυ σκεφτομουν πριν. Ακουγα δηλαδη για παιδακια που πανε στους παππουδες, ακουγα για  γονεθς που τ αφηνουν στις διακοπες κ βγαινουν, μας λέγαν κ διαφοροι οτι  θα ειναι ωραια τωρα που θα τον αφήνουμε κ θα βγαινουμε, κ γι αυτο σξεφτομαι αν ολοι αυτοι δεν αντιμετώπισαν ποτε τετοιο θεμα ή αν το αγνόησαν ή απλως ξέχασαν τον χρονο προσαρμογης που χρειαστηκε. 

     

    Πραγματι χρονίζει και καταλαβαινω οτι εκδηλώνει πιο εντονα προτιμησεις. Αφου αναρωτιεμαι τι θα εκανε αν εβλεπε την κοπελα που τον προσεχε. Αν δηλαδη τον αφηνα μαζι της τωρα. 

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Στην περίπτωση της κόρης μου, εξαιρετικά προσκολλημένης μαζί μας και ειδικά μαζί μου, πλέον, 2μιση ετών είναι η εποχή που ναι(!) θέλει να κάτσει με τους παππούδες, θέλει να παίξει με θείους και θείες, θέλει και απολαμβάνει το παιχνίδι με άλλους οικείους ενήλικες και ακόμη κι όταν είμαστε κι εμείς παρόντες, σχεδόν δεν μας δίνει σημασία. Εχει λίγες βδομάδες, που την ρωτώ ευθέως αν θέλει να περάσει ένα απόγευμα στους παππούδες κι εγώ κι ο μπαμπάς να πάμε βόλτα και μου λέει "ναι, να πάτε, εγώ θέλω να μείνω εδώ, περνάω καλά!".

     

    Δεν περιγράφεται η ικανοποιησή μου: να βγαίνω βόλτα, να γνωρίζει πλήρως που είμαι και τι κάνω (δεν της είπα ποτέ ψέμματα για να απομακρυνθώ από κοντά της) και να επιλέγει την παρέα ενός άλλου ενήλικα, γνωρίζοντας ότι σε λίγες ώρες θα είναι πάλι μα τους γονείς της. 

     

    Χρειάστηκε να περάσουν 2μιση χρόνια, που πολλές φορές ακύρωσα πράγματα και προσαρμόστηκα στις ανάγκες της, γιατί δεν ήθελε να μείνει (χωρίς εμένα) στη γιαγιά ή με κάποια γιαγιά, στο σπίτι μας.

     

    @Έσπερος ίσα ίσα, τώρα είναι που μπορεί να αρχίσει να δυσκολεύεται να σας αποχωριστεί, ενώ μικρότερο, έμοιαζε να μην του κοστίζει τόσο πολύ η απουσία σας. Δεν θα έπρεπε να επιμείνεις να τον αφήνεις, αν ξέρεις ότι δεν το θέλει, όσο κι αν ευελπιστούσες σε αυτόν τον ελεύθερο χρόνο (έστω για δουλειές). Θα έρθει ο καιρός του, αλλά δεν είναι ακόμη αυτός.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    2 ώρες πρίν, kine είπε:

    @Έσπερος ίσα ίσα, τώρα είναι που μπορεί να αρχίσει να δυσκολεύεται να σας αποχωριστεί, ενώ μικρότερο, έμοιαζε να μην του κοστίζει τόσο πολύ η απουσία σας. Δεν θα έπρεπε να επιμείνεις να τον αφήνεις, αν ξέρεις ότι δεν το θέλει, όσο κι αν ευελπιστούσες σε αυτόν τον ελεύθερο χρόνο (έστω για δουλειές). Θα έρθει ο καιρός του, αλλά δεν είναι ακόμη αυτός.

    Η αληθεια ειναι οτι δεν ειχα και καμια φλεγουσα επιθυμια! Με την εννοια οτι δεν θα ημουν ησυχη γιατι ξερω οτι ακομα και ηρεμα να ηταν, κατι θα γινοταν για να τον καταπιέσουν κ θα εκνευρίζουν (να αλλαξει ξαπλωτος, να βάλει σαλιαρα για να μη σαλιωνεται η μπλουζα, να μη βαζει πραγματα στο στομα κλπ) οποτε δεν θα περνούσα καλα με αυτη τη σκεψη. Γι αυτο και δεν σχεδίαζα να τον αφησω για βολτα δικη μου. Αλλα θεωρουσα και υπερβολικο τον αντρα μου που προτιμουσε να κανονισουμε τις διαφορες υποχρεωσεις ανεξάρτητα κ ετσι κλεισαμε περισσοτερες μερες. Τελικα δεν ειχε πολυ αδικο. Οχι οτι εγινε κατι οταν λείψαμε, καλα περασε. Αλλα κι οταν ειμαι σπίτι, πανω μου αγκαλια ειναι αυτες τις μερες ενώ δεν είναι παιδί της αγκαλιάς. Αυτό μου έκανε μεγαλύτερη εντυπωση. 

     

    Η μητερα μου μας θεωρει υπερβολικούς παντως. Κανω πολλη υπομονη εξηγώντας της...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 36 λεπτά , Έσπερος είπε:

     

    Η αληθεια ειναι οτι δεν ειχα και καμια φλεγουσα επιθυμια! Με την εννοια οτι δεν θα ημουν ησυχη γιατι ξερω οτι ακομα και ηρεμα να ηταν, κατι θα γινοταν για να τον καταπιέσουν κ θα εκνευρίζουν (να αλλαξει ξαπλωτος, να βάλει σαλιαρα για να μη σαλιωνεται η μπλουζα, να μη βαζει πραγματα στο στομα κλπ) οποτε δεν θα περνούσα καλα με αυτη τη σκεψη. Γι αυτο και δεν σχεδίαζα να τον αφησω για βολτα δικη μου. Αλλα θεωρουσα και υπερβολικο τον αντρα μου που προτιμουσε να κανονισουμε τις διαφορες υποχρεωσεις ανεξάρτητα κ ετσι κλεισαμε περισσοτερες μερες. Τελικα δεν ειχε πολυ αδικο. Οχι οτι εγινε κατι οταν λείψαμε, καλα περασε. Αλλα κι οταν ειμαι σπίτι, πανω μου αγκαλια ειναι αυτες τις μερες ενώ δεν είναι παιδί της αγκαλιάς. Αυτό μου έκανε μεγαλύτερη εντυπωση. 

     

    Η μητερα μου μας θεωρει υπερβολικούς παντως. Κανω πολλη υπομονη εξηγώντας της...

    Θα ήθελα να επισημανω κι έναν ακόμη παραγοντα: ή αλλαγή περιβάλλοντος. Εκτός απ τα πρόσωπα που δεν του είναι οικεία, το σπίτι δεν του είναι γνώριμο κ ίσως νιώθει μεγαλύτερη ανασφάλεια απ το να τον πρόσεχαν οι παππούδες στο δικό σας σπίτι. 

       

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Είναι άτομα που δεν γνωρίζει-θυμάται λογικό να μην θέλει να καθήσει μαζί τους. Εσύ θα ήθελες να μείνεις σε ένα σπίτι με ανθρώπους που δεν γνωρίζεις??

    Επίσης συμφωνώ με την μαμά ανέστη πως είναι και η αλλαγή περιβάλλοντος μία ακόμα αιτία να έχει ταραχθεί το παιδί. Σε αυτή την ηλικία τα παιδιά ότι τα βγάζει από την ρουτίνα τους τα ταράζει... έχει αλλάξει σπίτι φαντάζομαι θα έχει αλλάξει και ωράριο, βλέπει νέα πρόσωπα...δεν είναι και λίγο για εκείνον.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    19 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Η μητερα μου μας θεωρει υπερβολικούς παντως. Κανω πολλη υπομονη εξηγώντας της...

     

    Γενικά από αυτά που γράφεις, φαίνεται ότι έχεις δύο θέματα να ξεπεράσεις-συζητήσεις-αντιμετωπίσεις μέσα σου: το ένα η παρεμβατικότητα της μητέρας σου, το άλλο είναι η προσωπική σου ανάγκη να είσαι "όπως σε θέλει η μαμά σου", για να αισθάνεσαι ικανοποιημένη, από την ικανοποίηση που παίρνει αυτή, μέσω εσού. 

     

    Από τη μια οι γονείς μας, μπορούν να μας πατρονάρουν και να μας κατευθύνουν, θεωρώντας δεδομένο ότι ξέρουν κάλυτερα από μας, πριν από μας και πέρα από κάθε αντίλογο τί είναι σωστό, κατάλληλο και πρέπον να γίνει σε κάθε στιγμή της ζωής μας και από την άλλη, εμείς οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι να ξεπεράσουμε τα συναισθηματικά δεσμά αυτής της σχέσης. Για να το πω αλλιώς, από τη στιγμή που κάνεις οικογένεια πρέπει να μπορέσεις (ο καθένας μας) να είσαι πρώτα σύζυγος και γονέας και δευτερευόντως "παιδι των γονιών σου". 

     

    Η σχέση με τη μαμά σου, πρέπει να περάσει σε άλλο επίπεδο, τώρα που είσαι κι εσύ μητέρα, αλλιώς θα καταλήξεις άθελα σου να επαναλαμβάνεις μοτίβα συμπεριφοράς της, που σε πληγώνουν ή σε στεναχωρούν, στο δικό σου παιδί. Δύσκολος δρόμος αλλά θα βρεις ψυχική ηρεμία, όσο προχωράς.

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 26/12/2018 at 9:01 ΜΜ, Έσπερος είπε:

    Ναι κι εγώ αυτό πιστευω, οτι απλα θελει χρονο. Εχουμε καποια ιατρικά που πρεπει να γινουν και οι εργάσιμες μερες ειναι λιγες οποτε τον αφησαμε για 2 μισαωρα κ ισως προκυψει καποια αλλη συντομη απουσια. τα πεθερικα θα ηθελαν να καθιταν αλλα καταλαβαινουν τη δυσκολια κ ετσι δεν επιμενουν, απλως το αναφέρουν. η μητερα μου φυσικα ειναι του στιλ αφήστε το και τι θα παθει, ολα τα παιδακια καθονται κλπ, αλλα την αγνοώ. 

     

    Απλως αναρωτιεμαι γιατι ειναι ενα απο τα πραγματα που δεν πολυ σκεφτομουν πριν. Ακουγα δηλαδη για παιδακια που πανε στους παππουδες, ακουγα για  γονεθς που τ αφηνουν στις διακοπες κ βγαινουν, μας λέγαν κ διαφοροι οτι  θα ειναι ωραια τωρα που θα τον αφήνουμε κ θα βγαινουμε, κ γι αυτο σξεφτομαι αν ολοι αυτοι δεν αντιμετώπισαν ποτε τετοιο θεμα ή αν το αγνόησαν ή απλως ξέχασαν τον χρονο προσαρμογης που χρειαστηκε. 

     

    Πραγματι χρονίζει και καταλαβαινω οτι εκδηλώνει πιο εντονα προτιμησεις. Αφου αναρωτιεμαι τι θα εκανε αν εβλεπε την κοπελα που τον προσεχε. Αν δηλαδη τον αφηνα μαζι της τωρα. 

     

     

     

    Τα παιδιά τα άφησα σε babysitter σε διαφορετικές ηλικίες, από 3 μηνών ως χρόνο, και προσαρμόστηκαν μια χαρά, αλλά: ηταν σε χώρο οικείο και η προσαρμογή έγινε πολύ ομαλά, στην αρχή μαζί στο σπίτι, να παίζουμε μαζί, να πάμε βόλτα, να μείνουν με εμένα να φύγω για ένα τεταρτάκι στην αρχή κλπ και φυσικά με σεβασμό στη ρουτίνα του παιδιού. Άλλο να είσαι σε ένα χώρο οικείο και λίγο λίγο να συνηθίζεις ένα νέο πρόσωπο, άλλο να πρέπει να μείνεις ξαφνικά με κάποιον καινούριο και όχι στο δικό σου σπίτι και με τις δικές σου ρουτίνες, αντικείμενα κλπ. 

    Εννοείται ότι αν τελικά το παιδί μείνει με τη γιαγιά δε θα πάθει κάτι, και δε θα τραυματιστεί ψυχικά, αλλά αν δεν υπάρχει λόγος, γιατί να στρεσάρεστε όλοι; Μεγαλώνοντας θα είναι πιο εύκολο για όλους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλή χρονιά κορίτσια, ελπίζω να περάσατε όλες ωραία στις γιορτές!

     

    Οι δικές μας περιβόητες διακοπές κύλησαν ήρεμα αρκετά αλλά όχι χωρίς παρατράγουδα. Ενώ έτσι όπως τα είχαμε κανονίσει πιστεύω ότι ήταν όλοι ευχαριστημένοι με έναν μικρό αριθμό συμβιβασμών, και ο άντρας μου είναι αρκετά φορτισμένος με αποτέλεσμα να γίνεται καχύποπτος και να θεωρεί πίεση το καθετί, αλλά το χειρότερο απ' όλα κατσαδιάστηκα εκ των υστέρων από τη μητέρα μου με πολύ έντονα υπονοούμενα ότι δημιουργούμε προβλήματα γιατί θέλουμε όλα να γίνονται όπως μας βολεύουν και βάζουμε όρους και χαλάμε το πρόγραμμα των υπολοίπων -μάλιστα μόνο σ' εκείνους και όχι στην πεθερά μου- , ενώ κανένας άλλος στην οικογένεια δεν λέει ποτέ ότι κάτι δεν τον εξυπηρετεί, ότι είμαστε μια μόνιμη άρνηση κλπ. Σε συνδυασμό με δήθεν άσχετες συζητήσεις περί σχέσεων γονέων με παιδιά και αδερφών στις οποίες τόνιζε πολύ έντονα το θέμα του σεβασμού των παιδιών στους γονείς και των καλών σχέσεων μεταξύ αδερφιών. Σαν να είχε ετοιμάσει λογύδριο από πριν, γιατί εγώ στην αρχή θεωρούσα ότι η συζήηση ήταν καθαρά θεωρητική και πήγα να το κλείσω για΄τι είχα διάφορες δουλειές, αλλά επέμεινε και ξαφνικά από τα αόριστα που έλεγε το γύρισε σε εμάς. Και από τον τρόπο της ήταν σαν να επέρριπτε ευθύνες στον άντρα μου. Εγώ του το έχω πει, ότι προσπαθώ να είναι όλοι ευχαριστημένοι πρώτα πρώτα για να μην εκθέσω αυτόν, ότι εκείνος έχει αντιρρήσεις κλπ. Αλλά εκείνος το βλέπει διαφορετικά, θεωρεί ότι εγώ  με το πάντα συμβιβαστικό μου τόνο φαίνομαι σαν να δείχνω ότι εγώ θέλω μεν να γίνουν τα πράγματα κάπως, αλλά λόγω του άντρα μου γίνονται κάπως αλλιώς, κι έτσι τον αφήνω ακάλυπτω. Δεν ξέρω τι να πω πραγματικά... Χαίρομαι μόνο που το Πάσχα είναι μακριά και δεν θα ξαναγίνει αυτή η συζήτηση για κάμποσους μήνες...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Καλή χρονιά κορίτσια, ελπίζω να περάσατε όλες ωραία στις γιορτές!

     

    Οι δικές μας περιβόητες διακοπές κύλησαν ήρεμα αρκετά αλλά όχι χωρίς παρατράγουδα. Ενώ έτσι όπως τα είχαμε κανονίσει πιστεύω ότι ήταν όλοι ευχαριστημένοι με έναν μικρό αριθμό συμβιβασμών, και ο άντρας μου είναι αρκετά φορτισμένος με αποτέλεσμα να γίνεται καχύποπτος και να θεωρεί πίεση το καθετί, αλλά το χειρότερο απ' όλα κατσαδιάστηκα εκ των υστέρων από τη μητέρα μου με πολύ έντονα υπονοούμενα ότι δημιουργούμε προβλήματα γιατί θέλουμε όλα να γίνονται όπως μας βολεύουν και βάζουμε όρους και χαλάμε το πρόγραμμα των υπολοίπων -μάλιστα μόνο σ' εκείνους και όχι στην πεθερά μου- , ενώ κανένας άλλος στην οικογένεια δεν λέει ποτέ ότι κάτι δεν τον εξυπηρετεί, ότι είμαστε μια μόνιμη άρνηση κλπ. Σε συνδυασμό με δήθεν άσχετες συζητήσεις περί σχέσεων γονέων με παιδιά και αδερφών στις οποίες τόνιζε πολύ έντονα το θέμα του σεβασμού των παιδιών στους γονείς και των καλών σχέσεων μεταξύ αδερφιών. Σαν να είχε ετοιμάσει λογύδριο από πριν, γιατί εγώ στην αρχή θεωρούσα ότι η συζήηση ήταν καθαρά θεωρητική και πήγα να το κλείσω για΄τι είχα διάφορες δουλειές, αλλά επέμεινε και ξαφνικά από τα αόριστα που έλεγε το γύρισε σε εμάς. Και από τον τρόπο της ήταν σαν να επέρριπτε ευθύνες στον άντρα μου. Εγώ του το έχω πει, ότι προσπαθώ να είναι όλοι ευχαριστημένοι πρώτα πρώτα για να μην εκθέσω αυτόν, ότι εκείνος έχει αντιρρήσεις κλπ. Αλλά εκείνος το βλέπει διαφορετικά, θεωρεί ότι εγώ  με το πάντα συμβιβαστικό μου τόνο φαίνομαι σαν να δείχνω ότι εγώ θέλω μεν να γίνουν τα πράγματα κάπως, αλλά λόγω του άντρα μου γίνονται κάπως αλλιώς, κι έτσι τον αφήνω ακάλυπτω. Δεν ξέρω τι να πω πραγματικά... Χαίρομαι μόνο που το Πάσχα είναι μακριά και δεν θα ξαναγίνει αυτή η συζήτηση για κάμποσους μήνες...

    @Έσπερος καλή χρονιά με υγεία !!  Άσε τη μαμά σου έξω από τον "γάμο" σας και μην επιτρέπεις σε κανέναν να επιρρίπτει ευθύνες στον άντρα σου. Μόνο εσύ δικαιούσαι να του επιρρίπτεις ευθύνες ! Καλύτερα να τσακωθείς τώρα με τη μάνα σου,  παρά να ραγίσουν οι σχέσεις όλων σας. 

    Με τον τρόπο της προσπαθεί να "μπει ανάμεσά σας" , αυτό προσπαθώ να σου πω. 

    Λύστο το θέμα πολύ πριν το Πάσχα γιατί στο τέλος θα ακούσεις καμία ατάκα "πήγαινε με το παιδί στη μάνα σου, εγώ δεν πάω πουθενά" από το σύζυγο και θα μας ζητάς συμβουλές για τη σχέση σου. Δεν είναι υγιής η συμπεριφορά της μάνας σου. 

    Για να σε βοηθήσω αυτό ήταν ένα χούι που το είχε η δική μου μάνα, η οποία μου έχει τρελή αδυναμία και οι σχέσεις μας ήταν πάντα άριστες. 

    Ενώ λοιπόν τον άντρα μου τον συμπαθεί πάρα πολύ , κάθε φορά που είμασταν οι δυο μας ( στις αρχές του γάμου ) , όλο μου έλεγε κάτι αρνητικό πχ γιατί άφησε το φλυτζάνι του εκεί, γιατί καπνίζει, γιατί το ένα γιατί το άλλο. Πράγματα ασήμαντα που φαίνονταν αθώα. Δεν μου άρεσε όμως. Δεν μου άρεσε γιατί κάθε φορά που μου έλεγε κάτι, "έπιανα" τον εαυτό μου να το επεξεργάζεται μετά. 

    Για να μην πολυλογώ της είπα μία μέρα στα ίσα "μην ξαναπεις τίποτα αρνητικό για τον άντρα μου. Μην υπονοήσεις καν. Δεν το δέχομαι. Πρέπει να καταλάβεις ότι τον έχω επιλέξει για σύντροφό μου και είναι η πρώτη μου προτεραιότητα. Εσύ είσαι φεμινίστρια. Εγώ είμαι παραδοσιακή και δεν θέλω να μου μένουν αρνητικά στοιχεία επειδή υποσυνείδητα ακούω τη μαμά μου που θέλει το καλό μου". Το κατάλαβε και δεν το έκανε ξανά. Γιατί κατάλαβε ότι ακόμα κι όταν της λέω "άσε με ρε μάνα" στην πραγματικότητα έχω "ακούσει" αυτό που μου είπε η μάνα μου και το έχω υπολογίσει. 

    Αν ήσουν ο άντρας σου , τι θα έκανες ; 

    Όταν γίνεις πεθερά, τι θα έκανες ;

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    χρονια πολλα κ καλη χρονια!

    εχετε κανει πασχα στο νησι;μηπως ειναι ευκαιρια να κανετε φετος;

    περα απο την πλακα,πρεπει να καταλαβεις οτι δ γινεται να ειναι ολοι ευχαριστημενοι.προτεραιοτητα εχουν ο μικρος,ο αντρας σου κ εσυ.κ πρεπει να βαλεις την μαμα σου στην θεση της

    • Μου αρέσει 3

    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Καλή χρονιά κορίτσια, ελπίζω να περάσατε όλες ωραία στις γιορτές!

     

    Οι δικές μας περιβόητες διακοπές κύλησαν ήρεμα αρκετά αλλά όχι χωρίς παρατράγουδα. Ενώ έτσι όπως τα είχαμε κανονίσει πιστεύω ότι ήταν όλοι ευχαριστημένοι με έναν μικρό αριθμό συμβιβασμών, και ο άντρας μου είναι αρκετά φορτισμένος με αποτέλεσμα να γίνεται καχύποπτος και να θεωρεί πίεση το καθετί, αλλά το χειρότερο απ' όλα κατσαδιάστηκα εκ των υστέρων από τη μητέρα μου με πολύ έντονα υπονοούμενα ότι δημιουργούμε προβλήματα γιατί θέλουμε όλα να γίνονται όπως μας βολεύουν και βάζουμε όρους και χαλάμε το πρόγραμμα των υπολοίπων -μάλιστα μόνο σ' εκείνους και όχι στην πεθερά μου- , ενώ κανένας άλλος στην οικογένεια δεν λέει ποτέ ότι κάτι δεν τον εξυπηρετεί, ότι είμαστε μια μόνιμη άρνηση κλπ. Σε συνδυασμό με δήθεν άσχετες συζητήσεις περί σχέσεων γονέων με παιδιά και αδερφών στις οποίες τόνιζε πολύ έντονα το θέμα του σεβασμού των παιδιών στους γονείς και των καλών σχέσεων μεταξύ αδερφιών. Σαν να είχε ετοιμάσει λογύδριο από πριν, γιατί εγώ στην αρχή θεωρούσα ότι η συζήηση ήταν καθαρά θεωρητική και πήγα να το κλείσω για΄τι είχα διάφορες δουλειές, αλλά επέμεινε και ξαφνικά από τα αόριστα που έλεγε το γύρισε σε εμάς. Και από τον τρόπο της ήταν σαν να επέρριπτε ευθύνες στον άντρα μου. Εγώ του το έχω πει, ότι προσπαθώ να είναι όλοι ευχαριστημένοι πρώτα πρώτα για να μην εκθέσω αυτόν, ότι εκείνος έχει αντιρρήσεις κλπ. Αλλά εκείνος το βλέπει διαφορετικά, θεωρεί ότι εγώ  με το πάντα συμβιβαστικό μου τόνο φαίνομαι σαν να δείχνω ότι εγώ θέλω μεν να γίνουν τα πράγματα κάπως, αλλά λόγω του άντρα μου γίνονται κάπως αλλιώς, κι έτσι τον αφήνω ακάλυπτο. Δεν ξέρω τι να πω πραγματικά... Χαίρομαι μόνο που το Πάσχα είναι μακριά και δεν θα ξαναγίνει αυτή η συζήτηση για κάμποσους μήνες...

     

    Όπως βλέπεις με τον τρόπο σου κανείς δεν είναι ευχαριστημένος και τελικά ούτε γλυτώνεις το να τα βάζει η μάνα σου με τον άντρα σου, ούτε ο άντρας σου να αισθάνεται ότι με την στάση σου προστατεύεις την σχέση σας και τα βάζει και αυτός μαζί σου. Διάλεξε με ποιον προτιμάς να μην τα σπάσεις και πράξε ανάλογα.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα