mybabygirl

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΠΠΟΥ

    Recommended Posts

    1 hour ago, Έσπερος είπε:

    Άλλο το παραπονο που μπορει να εκφραστει με ομορφο τροπο, αλλο ο ψυχολογικος πολεμος κ ο συναισθηματικος εκβιασμος! και μαλιστα για αποφασεις ζευγαριων. δεν το θεωρω λογο για να τσακωθει κανεις ή να ψυχρανθει, αλλα σιγουρα δεν ειναι ευχαριστο.

    νομιζω οτι καποια πραγματα πρεπει να διαχωριζονται δεν χρειαζονται τοση αναλυση δηλαδη το να μου πει εμενα η μανα μου που εχουμε μια πολυ καλη σχεση παιδι μου στεναχωριεμαι που δεν θα ερθετε φετος κ κλαιω κ μηπως γινεται να βρητε καποια λυση δεν θα το θεωρησω εκβιασμο. απλα θα μου εκφρασει το τι νιωθει. η αποφαση θα ειναι δικη μου κ εννοειτε μπορει να πω κριμα που στεναχωριεται αλλα θα ηταν κουτο  νομιζω να τα βαψω κ μαυρα επειδη δε μπορω να της κανω το χατιρι. αλλα θα ηταν κ κουτο να πιστευω οτι κ η μανα μου θα τα βαψει μαυρα επειδη δεν ηρθα οκ θα στεναχωρηθει μπορει κ να μου το περιγραψει πιο δραματικα απο οτι ειναι μηπως βρω λυση αλλα οχι οτι θα παθει κ τιποτα.

    εκβιασμο συναισθηματικο κ ψυχολογικο πολεμο θα θεωρουσα οτι μου κανει αν μου ελεγε πχ οτι ειμαι αχαριστη οτι δεν εχω κανει τιποτα για αυτην κ τωρα που θελει μια χαρη την αφηνω μονη της κτλ.  

    κοινως αν η μαμα υπερβαλει σε καποια συναισθηματα μην υπερβαλουμε κ εμεις σε καποιους χαρακτηρισμους. δες το στην πραγματικη διασταση για να το δει κ ο αλλος ετσι. αν ξεκινησεις κ σκεφτεσε τωρα παει χαθηκε ο κοσμος η μαμα στεναχωριεται κ γιατι μου τα λεει αυτα ο καυγας ειναι κοντα οποιος εχει την μυγα κοινως μυγιαζεται. αν το δεις χαλαρα ελα βρε μαμα θα περασει ο καιρος κ ολα καλα θα ερθουμε τελειωσε το θεμα!! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    9 ώρες πρίν, ninaki80 είπε:

    νομιζω οτι καποια πραγματα πρεπει να διαχωριζονται δεν χρειαζονται τοση αναλυση δηλαδη το να μου πει εμενα η μανα μου που εχουμε μια πολυ καλη σχεση παιδι μου στεναχωριεμαι που δεν θα ερθετε φετος κ κλαιω κ μηπως γινεται να βρητε καποια λυση δεν θα το θεωρησω εκβιασμο. απλα θα μου εκφρασει το τι νιωθει. η αποφαση θα ειναι δικη μου κ εννοειτε μπορει να πω κριμα που στεναχωριεται αλλα θα ηταν κουτο  νομιζω να τα βαψω κ μαυρα επειδη δε μπορω να της κανω το χατιρι. αλλα θα ηταν κ κουτο να πιστευω οτι κ η μανα μου θα τα βαψει μαυρα επειδη δεν ηρθα οκ θα στεναχωρηθει μπορει κ να μου το περιγραψει πιο δραματικα απο οτι ειναι μηπως βρω λυση αλλα οχι οτι θα παθει κ τιποτα.

    εκβιασμο συναισθηματικο κ ψυχολογικο πολεμο θα θεωρουσα οτι μου κανει αν μου ελεγε πχ οτι ειμαι αχαριστη οτι δεν εχω κανει τιποτα για αυτην κ τωρα που θελει μια χαρη την αφηνω μονη της κτλ.  

    κοινως αν η μαμα υπερβαλει σε καποια συναισθηματα μην υπερβαλουμε κ εμεις σε καποιους χαρακτηρισμους. δες το στην πραγματικη διασταση για να το δει κ ο αλλος ετσι. αν ξεκινησεις κ σκεφτεσε τωρα παει χαθηκε ο κοσμος η μαμα στεναχωριεται κ γιατι μου τα λεει αυτα ο καυγας ειναι κοντα οποιος εχει την μυγα κοινως μυγιαζεται. αν το δεις χαλαρα ελα βρε μαμα θα περασει ο καιρος κ ολα καλα θα ερθουμε τελειωσε το θεμα!! 

    Τους γονείς του τους ξέρει ο καθένας και ξέρει πώς να τους χειριστεί. Αν κάποιος νιώθει ότι υφίσταται ψυχολογικό πόλεμο, κάποιον λόγο θα έχει να το λέει. Άλλο πράγμα το "θα μου λείψει φέτος το εγγόνι μου" άλλο το "κλαίω κάθε μέρα". Και δεν πιστεύω ότι είναι θέμα σχέσης, είναι απλά θέμα του πώς λειτουργούν κάποιοι άνθρωποι. Το βασικό εδώ είναι ότ ιη θεματοθέτρια νιώθει ότι αυτή η κατάσταση την έχει πιέσει. Αν ήταν ένα χαλαρό παράπονο, δεν θα το έλεγε έτσι, θα έλεγε απλώς ότι στενοχωρήθηκε που η μητέρα της απογοητεύτηκε. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Τους γονείς του τους ξέρει ο καθένας και ξέρει πώς να τους χειριστεί. Αν κάποιος νιώθει ότι υφίσταται ψυχολογικό πόλεμο, κάποιον λόγο θα έχει να το λέει. Άλλο πράγμα το "θα μου λείψει φέτος το εγγόνι μου" άλλο το "κλαίω κάθε μέρα". Και δεν πιστεύω ότι είναι θέμα σχέσης, είναι απλά θέμα του πώς λειτουργούν κάποιοι άνθρωποι. Το βασικό εδώ είναι ότ ιη θεματοθέτρια νιώθει ότι αυτή η κατάσταση την έχει πιέσει. Αν ήταν ένα χαλαρό παράπονο, δεν θα το έλεγε έτσι, θα έλεγε απλώς ότι στενοχωρήθηκε που η μητέρα της απογοητεύτηκε. 

    νομιζω οτι απλα η θεματοθετρια εχει μπλοκαρει επειδη ηταν μια ρουτινα χρονων κ πρωτη φορα ερχετε αντιμετωπη με ενα τετοιο παραπονο. επισης εχει κ τυψεις κ για τα παιδια οπως φαινετε γιατι οσο κ να τις λεει η μικρη οτι δεν εχει προβλημα καταλαβαινει κ η ιδια οτι η παρεα των παιδιων για καλες διακοπες ειναι συμαντικο. εγω μπλοκαρισμενη απο δικα της ανχη την βλεπω παρα οτι πιστευει οτι η μανα της την πιεζει τοσο ωστε να την εκβιαζει. απλα οταν εχεις ειδη τυψεις αν σου πει κ καποιος μια κουβεντα παραπανω γιγαντωνονται!!! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    16 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Δεν ειναι τοσο ανωδυνο οσο τα λες. Καποιοι ανθρωποι επηρεαζονται απο τον ψυχολογικο πολεμο. Κι εγω εχω υποστει κατι τετοιο για φερος το κακοκαιρι που οι γονεις μου γιαδιαφορους οικογενειακους λογους θα μεινουν στην Αθηνα μεγαλο διαστημα κ περιμεναν οτι θα πηγαιναμε κ εμεις πολλες μερες να τους δουμε, και τους κακοφανηκε που θα παμε για λιγο μονο επειδη δεν θελουμε να ειναι το μωρο μεσα στη ζεστη. Κ αυτη η γκρινια μας εχει δημιουργησει θεματα γιατι εγω αν αποφασιζα μονη μου θα ειχα υποκυψει, οποτε τ´ ακουω κι απο πανω οτι δεν υπολογιζω το καλο της δικης μου οικογενειας πρωτα. Γι αυτο καταλαβαινω σε ποσο δυσκολη θεση ειναι η κοπελα. κ οι παππουδες αν αγαπανε τοσο τα εγγονια ας σκεφτουν μια φορα το καλο τους χωρις εγωισμους. Αυτη η σταση "εγω σας θελω εδω κοψτε το λαιμο σας να βρειτε λυση" δεν ειναι ανθδιοτελης. Οχι οτι αμφισβητω το συναισθημα, προς θεου. Αλλα δειχνει οτι καποιος βαζει τον εαυτο του πρωτα κ ειναι κατι που οι παππουδες καμουν κατα κορον.

    Είπες ακριβώς όσα αισθάνομαι.Το θέμα είναι ότι προσπαθώ τα τελευταία χρόνια να τους ευχαριστήσω όλους με αποτέλεσμα να αφήνω συνέχεια τον ευατό μου απ έξω.


    x7wwp3.png

     

     

    e2ozp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 1 λεπτό , mybabygirl είπε:

    Είπες ακριβώς όσα αισθάνομαι.Το θέμα είναι ότι προσπαθώ τα τελευταία χρόνια να τους ευχαριστήσω όλους με αποτέλεσμα να αφήνω συνέχεια τον ευατό μου απ έξω.

     

    Αφού το βλέπεις και το αναγνωρίζεις κάνε επιτέλους τη χάρη στον εαυτό σου και άλλαξε το.

    • Μου αρέσει 1

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    15 ώρες πρίν, ninaki80 είπε:

    νομιζω ολοι βαζουν τον εαυτο τους πρωτα τα ιδια που λες εσυ θα λενε κ οι γονεις σου -πεθερικα. οτι δηλαδη αν καποια στιγμη βρεθεις στην αναγκη τους θα κανεις σιγουρα κ εσυ τα ιδια κ θα τους εκβιασεις συναισθηματικα. 

    το ζητημα ειναι ποσο εμεις σαν ανθρωποι μεγαλοποιουμε μια σταση των παππουδων απεναντι μας. αν το δεις ανωδυνα θα ξεχαστει αν σκεφτεις οτι ειναι μεγαλο θεμα κ σε εκβιαζουν κ κοιτανε μονο τον εαυτο τους καθε τοσο θα βρισκετε θεματα μεταξυ σας με αποτελεσμα τα παντα να τα βλεπεις καχυποπτα. δεν ειναι οι γονεις μας οι εχθροι απλα εκφραζουνται με πιο μεγαλη ανεση γιατι υπαρχει οικειοτητα μεταξυ μας κ ναι πληγωνονται κ παραπονιουνται αλλα αν δρασεις νορμαλ χωρις δραματα ολα ξεχνιουνται. εκτος κ αν εχεις βεβαια γονεις-πεθερικα παραξενους κ κακους αλλα η κοπελα οπως φαινετε ειναι μια χαρα με τους δικους της απλα η μητερα της ειχε μια ρουτινα τα καλοκαιρια κ τωρα στεναχωρηθηκε καπως αποτομα. 

    Η σχέση μου με τους γονεις μου είναι πολύ καλή δεν έχω κανένα παράπονο!Απλα η μητέρα μου με το να μη βλέπει τα παιδιά συχνά δε καταλαβαίνει ότι καποια πράγματα είναι δύσκολα.

    14 ώρες πρίν, marakiz είπε:

    Το χειρότερο από όλα είναι οι ενοχές που νιώθει η δόλια μάνα με τη συμπεριφορά της γιαγιάς. Συνηθισμένη τακτική της συγκεκριμένης γενιάς. Εύχομαι εμείς τα παιδιά μας να τα μεγαλώσουμε (και) συναισθηματικά ελεύθερα.

    Ακριβώς αυτό και για ποσο καιρό θα το ακουω δε ξέρω!!!!


    x7wwp3.png

     

     

    e2ozp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 1 λεπτό , mybabygirl είπε:

    Η σχέση μου με τους γονεις μου είναι πολύ καλή δεν έχω κανένα παράπονο!Απλα η μητέρα μου με το να μη βλέπει τα παιδιά συχνά δε καταλαβαίνει ότι καποια πράγματα είναι δύσκολα.

    το καταλαβα οτι η σχεση σας ειναι πολυ καλη!! το θεμα ειναι να δουλεψεις με τον εαυτο σου οτι αυτα που σου λεει η μαμα σου σαν παραπονα σαν γκρινια κτλ δεν ειναι κ για να τα βαψεις μαυρα δηλαδη η μανα σου μπορει να λεει δεκα κουβεντες αλλα απλα τα λεει δεν σημαινει οτι θα παθει κατι η οτι πρεπει να την ευχαριστεις σε οτι ζητησει!!! κοινως μην τα περνεις ολα κατακαρδα!!! τα περισσοτερα ειναι απλα λογια κ ναζια!!! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    13 ώρες πρίν, ninaki80 είπε:

    νομιζω οτι καποια πραγματα πρεπει να διαχωριζονται δεν χρειαζονται τοση αναλυση δηλαδη το να μου πει εμενα η μανα μου που εχουμε μια πολυ καλη σχεση παιδι μου στεναχωριεμαι που δεν θα ερθετε φετος κ κλαιω κ μηπως γινεται να βρητε καποια λυση δεν θα το θεωρησω εκβιασμο. απλα θα μου εκφρασει το τι νιωθει. η αποφαση θα ειναι δικη μου κ εννοειτε μπορει να πω κριμα που στεναχωριεται αλλα θα ηταν κουτο  νομιζω να τα βαψω κ μαυρα επειδη δε μπορω να της κανω το χατιρι. αλλα θα ηταν κ κουτο να πιστευω οτι κ η μανα μου θα τα βαψει μαυρα επειδη δεν ηρθα οκ θα στεναχωρηθει μπορει κ να μου το περιγραψει πιο δραματικα απο οτι ειναι μηπως βρω λυση αλλα οχι οτι θα παθει κ τιποτα.

    εκβιασμο συναισθηματικο κ ψυχολογικο πολεμο θα θεωρουσα οτι μου κανει αν μου ελεγε πχ οτι ειμαι αχαριστη οτι δεν εχω κανει τιποτα για αυτην κ τωρα που θελει μια χαρη την αφηνω μονη της κτλ.  

    κοινως αν η μαμα υπερβαλει σε καποια συναισθηματα μην υπερβαλουμε κ εμεις σε καποιους χαρακτηρισμους. δες το στην πραγματικη διασταση για να το δει κ ο αλλος ετσι. αν ξεκινησεις κ σκεφτεσε τωρα παει χαθηκε ο κοσμος η μαμα στεναχωριεται κ γιατι μου τα λεει αυτα ο καυγας ειναι κοντα οποιος εχει την μυγα κοινως μυγιαζεται. αν το δεις χαλαρα ελα βρε μαμα θα περασει ο καιρος κ ολα καλα θα ερθουμε τελειωσε το θεμα!! 

    Εχεις δικιο απλα της ειπα σε περιπτωση που δεν ερθουμε μην αρχισεις και λες στο παιδι ότι θα το ξεχασουν οι φιλοι του και μου λεει γιατι αφου ετσι είναι!!!Δε με βοηθαει δηλαδή! Της λεω ότι είναι μεγαλη ταλαιπωρια να παω να γυρισω με δυο παιδια με κτελ και καραβια που είναι η πιο οικονομικη λυση και δεν το καταλαβαινει.

    πρίν από 4 λεπτά , ninaki80 είπε:

    το καταλαβα οτι η σχεση σας ειναι πολυ καλη!! το θεμα ειναι να δουλεψεις με τον εαυτο σου οτι αυτα που σου λεει η μαμα σου σαν παραπονα σαν γκρινια κτλ δεν ειναι κ για να τα βαψεις μαυρα δηλαδη η μανα σου μπορει να λεει δεκα κουβεντες αλλα απλα τα λεει δεν σημαινει οτι θα παθει κατι η οτι πρεπει να την ευχαριστεις σε οτι ζητησει!!! κοινως μην τα περνεις ολα κατακαρδα!!! τα περισσοτερα ειναι απλα λογια κ ναζια!!! 

    Σε ευχαριστώ πολύ!!!!


    x7wwp3.png

     

     

    e2ozp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 9 λεπτά , mybabygirl είπε:

    Είπες ακριβώς όσα αισθάνομαι.Το θέμα είναι ότι προσπαθώ τα τελευταία χρόνια να τους ευχαριστήσω όλους με αποτέλεσμα να αφήνω συνέχεια τον ευατό μου απ έξω.

    Όπως οι άλλοι κοιτούν τον εαυτό τους και τα θέλω τους θα πρέπει και εσύ να δεις εσένα και τι σε βολεύει έστω για φετος.

    Οι σχέσεις με τους γονείς δεν χαλάνε από τέτοια πράγματα...πιο πολύ παράπονο βγάζει η μαμά σου και σε επηρεάζει! Μίλησε της ανοιχτά...ίσως το κάνει ασυνείδητα χωρίς να της περνά από το μυαλό ότι σας φέρνει ταραχή. Ξεκαθάρισε της πως έχουν τα πράγματα και ζητά κατανόηση.

    Πάρε την οικογένεια σου και πηγαίνετε κάπου ήρεμα και χαλαρά!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το κακό είναι πως στα μάτια των παιδιών φαίνονται οι γονείς που δεν αφήνουν τα παιδιά να πάνε στην γιαγιά και τον παππού, πιστεύω πως εκεί πρέπει να μπουν όρια, όταν ξεσηκώνουν τα παιδιά να τα πάρουν ενώ πρακτικά και οι ίδιοι γνωρίζουν πως έιναι δύσκολο και αδύνατον να γίνει αυτό τότε φέρνουν σε δύσκολη θέση τον γονιό που πρέπει να απολογηθεί στο παιδί για την απόφαση του, εμένα αυτό θα με στεναχωρούσε περισσότερο.

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    21 ώρες πρίν, kotsifikos είπε:

    Το κακό είναι πως στα μάτια των παιδιών φαίνονται οι γονείς που δεν αφήνουν τα παιδιά να πάνε στην γιαγιά και τον παππού, πιστεύω πως εκεί πρέπει να μπουν όρια, όταν ξεσηκώνουν τα παιδιά να τα πάρουν ενώ πρακτικά και οι ίδιοι γνωρίζουν πως έιναι δύσκολο και αδύνατον να γίνει αυτό τότε φέρνουν σε δύσκολη θέση τον γονιό που πρέπει να απολογηθεί στο παιδί για την απόφαση του, εμένα αυτό θα με στεναχωρούσε περισσότερο.

    Ακριβως αυτό προσπαθώ να εξηγήσω στα παιδιά ότι φέτος είναι δύσκολο τους προτείνω άλλες εναλλακτικές και πάνω που το δέχονται ένα τηλεφωνο από τη γιαγιά ότι ήρθε η τάδε φίλη σου και ρώταγε ποτε θα έρθεις τα ισοπεδώνει όλα.

    22 ώρες πρίν, Dust pink είπε:

    Όπως οι άλλοι κοιτούν τον εαυτό τους και τα θέλω τους θα πρέπει και εσύ να δεις εσένα και τι σε βολεύει έστω για φετος.

    Οι σχέσεις με τους γονείς δεν χαλάνε από τέτοια πράγματα...πιο πολύ παράπονο βγάζει η μαμά σου και σε επηρεάζει! Μίλησε της ανοιχτά...ίσως το κάνει ασυνείδητα χωρίς να της περνά από το μυαλό ότι σας φέρνει ταραχή. Ξεκαθάρισε της πως έχουν τα πράγματα και ζητά κατανόηση.

    Πάρε την οικογένεια σου και πηγαίνετε κάπου ήρεμα και χαλαρά!

    Από τοτε που μετακομίσαμε Κρήτη όλα τα Χριστούγεννα Πάσχα αδειες καλοκαιριού πηγαίνουμε και τους βλέπουμε όχι επειδή μας το επιβάλει κανεις αλλά επειδή το θέλουμε εμεις!!Φέτος με το να μη γίνει το συνηθισμένο πρόγραμμα ήρθε το τέλος του κόσμου για εκεινους κυριως για τη γιαγια ο παππους είναι πιο δεκτικος μπορει να στεναχωριεται αλλα δε το δειχνει.Της ειπα ότι το πρόβλημα είναι οικονομικο και κυριως ταλαιπωριας εφόσον ο συζηγος δε μπορει να ερθει φέτος και γενικα εγω δεν εχω φετος πολύ διαθεση να παω στο χωριο θελω να κανω κατι άλλο. Οσο καιρο θα είμαι εκει με το να μην εχω αυτοκινητο θα πρεπει να είμαι συνεχεια στο χωριο κατι που δε θελω.Η απαντηση ηταν κι εγω βαριέμαι εδώ ολο τα ιδια και τα ιδια αλλα ερχομαι .Δε μπορει να καταλαβει όμως ότι εγω ολο το χρονο τρεχω με δουλεια και παιδια και μια βδομαδα που θα παρω αδεια θελω να ξεκουραστω κατι που δε θα γινει αν παμε εκει!!!!Βεβαια μου λεει και το άλλο ότι αν της παω τα παιδια νωρίτερα θα ξεκουραστω που δε θα εχω παιδια για 15 μερες. Ξερω ότι αν δε παμε θα μου το χτυπάει ολο το καλοκαιρι και ο μοναδικος λογος που σκέφτομαι να παω είναι για να μην εχω αυτή τη μουρμουρα!!!Λαθος μου ισως αλλα…..


    x7wwp3.png

     

     

    e2ozp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 36 λεπτά , mybabygirl είπε:

    Ακριβως αυτό προσπαθώ να εξηγήσω στα παιδιά ότι φέτος είναι δύσκολο τους προτείνω άλλες εναλλακτικές και πάνω που το δέχονται ένα τηλεφωνο από τη γιαγιά ότι ήρθε η τάδε φίλη σου και ρώταγε ποτε θα έρθεις τα ισοπεδώνει όλα.

    Από τοτε που μετακομίσαμε Κρήτη όλα τα Χριστούγεννα Πάσχα αδειες καλοκαιριού πηγαίνουμε και τους βλέπουμε όχι επειδή μας το επιβάλει κανεις αλλά επειδή το θέλουμε εμεις!!Φέτος με το να μη γίνει το συνηθισμένο πρόγραμμα ήρθε το τέλος του κόσμου για εκεινους κυριως για τη γιαγια ο παππους είναι πιο δεκτικος μπορει να στεναχωριεται αλλα δε το δειχνει.Της ειπα ότι το πρόβλημα είναι οικονομικο και κυριως ταλαιπωριας εφόσον ο συζηγος δε μπορει να ερθει φέτος και γενικα εγω δεν εχω φετος πολύ διαθεση να παω στο χωριο θελω να κανω κατι άλλο. Οσο καιρο θα είμαι εκει με το να μην εχω αυτοκινητο θα πρεπει να είμαι συνεχεια στο χωριο κατι που δε θελω.Η απαντηση ηταν κι εγω βαριέμαι εδώ ολο τα ιδια και τα ιδια αλλα ερχομαι .Δε μπορει να καταλαβει όμως ότι εγω ολο το χρονο τρεχω με δουλεια και παιδια και μια βδομαδα που θα παρω αδεια θελω να ξεκουραστω κατι που δε θα γινει αν παμε εκει!!!!Βεβαια μου λεει και το άλλο ότι αν της παω τα παιδια νωρίτερα θα ξεκουραστω που δε θα εχω παιδια για 15 μερες. Ξερω ότι αν δε παμε θα μου το χτυπάει ολο το καλοκαιρι και ο μοναδικος λογος που σκέφτομαι να παω είναι για να μην εχω αυτή τη μουρμουρα!!!Λαθος μου ισως αλλα…..

    Είναι λογικό τις μέρες της άδειας σου να θέλεις να ξεκουραστείς χωρίς ταλαιπωρίες. Με τα παιδιά σου θα βγάλεις άκρη, τους εξηγείς και κατανοούν. 

    Αυτό που με κάποιο τρόπο πρέπει να καταλάβει η μαμά σου είναι ότι άθελά της δημιουργεί πρόβλημα με τα παιδιά. Αν της το πεις ίσως σταματήσει να το κάνει.

    Όπως και να έχει εσείς θα βγάλετε για φέτος ένα πρόγραμμα ευέλικτο πρόγραμμα ευέλικτο προς εσάς. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 ώρες πρίν, Dust pink είπε:

    Είναι λογικό τις μέρες της άδειας σου να θέλεις να ξεκουραστείς χωρίς ταλαιπωρίες. Με τα παιδιά σου θα βγάλεις άκρη, τους εξηγείς και κατανοούν. 

    Αυτό που με κάποιο τρόπο πρέπει να καταλάβει η μαμά σου είναι ότι άθελά της δημιουργεί πρόβλημα με τα παιδιά. Αν της το πεις ίσως σταματήσει να το κάνει.

    Όπως και να έχει εσείς θα βγάλετε για φέτος ένα πρόγραμμα ευέλικτο πρόγραμμα ευέλικτο προς εσάς. 

    Μιλήσαμε πάλι σήμερα στο τηλεφωνο της εξηγησα ξανα τις δυσκολιες και εδειξε να τις καταλαβε. Και πριν δηλαδή ελεγε το καταλαβαίνω αλλα μετα ελεγε και τα δικά της. Τωρα μου ειπε το καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο αλλά είναι και ευκαιρία για τα παιδιά να κάνουν διακοπες και να εχουν παρεα τοσα παιδακια που έχει το χωριο. Τα θέλει κι εκέινη γιατί τα περισοτερα παιδακια είναι εκει με παπουδογιαγιαδες που κανουν και οι γονεις μου παρεα. Γενικά μιλησαμε ηρεμα και ειπαμε ότι αν δε τα καταφέρουμε να παμε θα τους παω μια βδομαδα τα παιδια το σεπτεμβρη στην αθηνα να τα δουνε. Στεναχωρεθηκε φανηκε αλλα δεν επεμεινε.


    x7wwp3.png

     

     

    e2ozp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για να μην ανοίγω άλλο θέμα, μεταφέρω την κουβέντα σε κάτι παρεμφερές.

     

    Όταν μένετε μακριά από τους γονείς σας, πόσο συχνά τους επισκέπτεστε; Εννοώ τόσο μακριά που να πρέπει να γίνει ταξίδι ολόκληρο άρα το κάνεις μόνο σε διακοπές. Οι γονείς μου και τα πεθερικά μου μένουν στην Αθήνα. Πάσχα και καλοκαίρι στα εξοχικά τους, σε τελείως διαφορετικά μέρη και κατευθύνσεις. Μέχρι τώρα με τον άντρα μου Χριστούγεννα πηγάιναμε στην Αθήνα όλο το διάστημα που κλείνουν τα σχολεία, καμιά φορά κολλούσαμε και 1-2 μέρες από τις κανονικές μας άδειες και καθόμασταν και παραπάνω. Πάσχα μισό μισό στα δύο εξοχικά κι ας ήταν μεγάλο ταξίδι και πολλαπλάσια έξοδα, και καλοκαίρι το ίδιο, περίπου ένα μήνα στους μεν ένα στους δε, και πεταγόμασταν κάπου μόνοι μας εκεί γύρω για δικές μας διακοπές. Αυτό βέβαια κατέληξε να είναι πολύ κουραστικό γιατί όλες μας τις διακοπές τις περνούσαμε συμβιώνοντας με τους γονείς μας και επιπλέον καταλήγαμε να μην είμαστε προσαρμοσμένοι στο μέρος που ζούμε μόνιμα, αφού με το που έκλειναν τα σχολεία φεύγαμε, άρα ξεκόβαμε από συναναστροφές ή δραστηριότητες που θα είχαμε χρόνο να κάνουμε στις διακοπές μας. Από το τελευταίο Πάσχα λόγω παιδιού αρχίσαμε τις περικοπές. Τα πεθερικά μου δεν έχουν δείξει να δυσανασχετούν, ή ίσως τους το ξεκόβει ο άντρας μου πριν το αντιληφθώ. Από τους γονείς μου καταλάβαινα μια δυσαρέσκεια, διατυπωμένη διπλωματικά "εντάξει, να κάνετε ό,τι κρίνετε ότι σας εξυπηρετεί" αλλά ήξερα ότι η συνέχεια που δεν λεγόταν ήταν κάτι σαν "όμως εμείς θα περιμέναμε κάτι περισσότερο". 

     

    Τα φετινά Χριστούγεννα είπαμε ότι δεν θα φύγουμε αμέσως μόλις κλείσουν τα σχολεία για να προλάβουμε να καθαρίσουμε το σπίτι, και θα γυρίσουμε και λίγο νωρίτερα, άρα θα βγει σκάρτο 15ήμερο. Και πλέον τ' άκουσα ανοιχτά και ξεκάθαρα. Είμαστε υπερβολικοί, σιγά το πράγμα όλοι πάνε διακοπές με τα μωρά κι εμείς τα θεωρούμε όλα δύσκολα ενώ παλιά κοροϊδεύαμε, και σιγά τις ετοιμασίες που έχουμε να κάνουμε και δεν μπορούμε νωρίτερα, και όλοι πάνε στους γονείς τους όταν έχουν χρόνο και μόνο εμείς το θεωρούμε ταλαιπωρία, και πειρμένουν όλοι οι συγγενείς να μας δουν κι εμείς λέμε ότι ίσως να μην προλάβουμε όλες τις επισκέψεις κλπ κλπ. Που εμείς δεν είπαμε τίποτα για ταλαιπωρία, είπαμε απλά ότι για να οργανωθούμε καλύτερα θέλουμε 1-2 μέρες αφού κλείσουν τα σχολεία για να μαζέψουμε, να καθαρίσουμε κλπ (δεν υπάρχει δυνατότητα να με βοηθήσει γυναίκα αυτή τη στιγμή) και 1-2 μέρες πριν ανοίξουν για να πάμε σουπερμάρκετ, να οργανωθούμε ξανά κλπ. Και το αυτονόητο ότι δεν είναι απλό να είσαι φιλοξενουμενος με μωρό στριμωγμένος σε ένα δωμάτιο μαζί με βαλίτσες (γιατί δεν υπάρχει χώρος στις ντουλάπες για τα ρούχα μας), ένα σωρό πράγματα του μωρού, καρότσια κλπ, σε σπίτια που δεν είναι οργανωμένα έτσι. 

     

    Εντάξει κι εγώ θέλω να βλέπουμε τις οικογένειές μας (είναι και τα αδέρφια μας στην Αθήνα, τα ανίψια μας, η νονά κλπ), αλλά από την άλλη δεν έχουμε και τη χαρά να κάνουμε ποτέ γιορτές σπίτι μας (δυστυχώς δεν υπάρχει χώρος καθόλου να φιλοξενήσουμε), δεν έχουμε την ευκαιρία να δούμε 2-3 φίλους εδώ με ηρεμία όταν δεν δουλεύουμε κλπ. Δηλαδή το να κόψουμε 3-4 μέρες από όλο το 15ήμερο (που φέτος είναι κ κάτι παραπάνω), δεν το βρίσκω τόσο τραγικό. Πού να σκεφτόμασταν δηλαδή να πάμε κάπου αλλού ως οικογένεια. 

     

    Όσοι είστε σε παρόμοια θέση, πώς οργανώνετε τις οικογενειακές διακοπές; 

     

    Συμπληρώνω ότι η μετακίνηση προϋποθέτει ακτοπλοϊκό ταξίδι άρα οι ώρες αναχώρησης δεν είναι επιλογή μας, όπως επίσης είναι λογικό να θέλουμε και λόγω του μωρού να αποφύγουμε τις μέρες αιχμής. Και φυσικά ξέρω ότι δεν γίνεται να τα θέλουμε όλα δικά μας, προφανώς κάνουμε υποχωρήσεις, απλώς νομίζω ότι απαιτούνται πολλά. Και ξανασυμπληρώνω ότι δεν αφήνουμε την αναχώρηση για τελευταία στιγμή γιατί υπάρχει και ο κίνδυνος άσχημου καιρού, απαγορευτικών κλπ, και θέλουμε να έχουμε το περιθώριο να αλλάξουμε τα εισιτήρια αν χρειαστεί. 

    • Λυπημένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 12 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Για να μην ανοίγω άλλο θέμα, μεταφέρω την κουβέντα σε κάτι παρεμφερές.

     

    Όταν μένετε μακριά από τους γονείς σας, πόσο συχνά τους επισκέπτεστε; Εννοώ τόσο μακριά που να πρέπει να γίνει ταξίδι ολόκληρο άρα το κάνεις μόνο σε διακοπές. Οι γονείς μου και τα πεθερικά μου μένουν στην Αθήνα. Πάσχα και καλοκαίρι στα εξοχικά τους, σε τελείως διαφορετικά μέρη και κατευθύνσεις. Μέχρι τώρα με τον άντρα μου Χριστούγεννα πηγάιναμε στην Αθήνα όλο το διάστημα που κλείνουν τα σχολεία, καμιά φορά κολλούσαμε και 1-2 μέρες από τις κανονικές μας άδειες και καθόμασταν και παραπάνω. Πάσχα μισό μισό στα δύο εξοχικά κι ας ήταν μεγάλο ταξίδι και πολλαπλάσια έξοδα, και καλοκαίρι το ίδιο, περίπου ένα μήνα στους μεν ένα στους δε, και πεταγόμασταν κάπου μόνοι μας εκεί γύρω για δικές μας διακοπές. Αυτό βέβαια κατέληξε να είναι πολύ κουραστικό γιατί όλες μας τις διακοπές τις περνούσαμε συμβιώνοντας με τους γονείς μας και επιπλέον καταλήγαμε να μην είμαστε προσαρμοσμένοι στο μέρος που ζούμε μόνιμα, αφού με το που έκλειναν τα σχολεία φεύγαμε, άρα ξεκόβαμε από συναναστροφές ή δραστηριότητες που θα είχαμε χρόνο να κάνουμε στις διακοπές μας. Από το τελευταίο Πάσχα λόγω παιδιού αρχίσαμε τις περικοπές. Τα πεθερικά μου δεν έχουν δείξει να δυσανασχετούν, ή ίσως τους το ξεκόβει ο άντρας μου πριν το αντιληφθώ. Από τους γονείς μου καταλάβαινα μια δυσαρέσκεια, διατυπωμένη διπλωματικά "εντάξει, να κάνετε ό,τι κρίνετε ότι σας εξυπηρετεί" αλλά ήξερα ότι η συνέχεια που δεν λεγόταν ήταν κάτι σαν "όμως εμείς θα περιμέναμε κάτι περισσότερο". 

     

    Τα φετινά Χριστούγεννα είπαμε ότι δεν θα φύγουμε αμέσως μόλις κλείσουν τα σχολεία για να προλάβουμε να καθαρίσουμε το σπίτι, και θα γυρίσουμε και λίγο νωρίτερα, άρα θα βγει σκάρτο 15ήμερο. Και πλέον τ' άκουσα ανοιχτά και ξεκάθαρα. Είμαστε υπερβολικοί, σιγά το πράγμα όλοι πάνε διακοπές με τα μωρά κι εμείς τα θεωρούμε όλα δύσκολα ενώ παλιά κοροϊδεύαμε, και σιγά τις ετοιμασίες που έχουμε να κάνουμε και δεν μπορούμε νωρίτερα, και όλοι πάνε στους γονείς τους όταν έχουν χρόνο και μόνο εμείς το θεωρούμε ταλαιπωρία, και πειρμένουν όλοι οι συγγενείς να μας δουν κι εμείς λέμε ότι ίσως να μην προλάβουμε όλες τις επισκέψεις κλπ κλπ. Που εμείς δεν είπαμε τίποτα για ταλαιπωρία, είπαμε απλά ότι για να οργανωθούμε καλύτερα θέλουμε 1-2 μέρες αφού κλείσουν τα σχολεία για να μαζέψουμε, να καθαρίσουμε κλπ (δεν υπάρχει δυνατότητα να με βοηθήσει γυναίκα αυτή τη στιγμή) και 1-2 μέρες πριν ανοίξουν για να πάμε σουπερμάρκετ, να οργανωθούμε ξανά κλπ. Και το αυτονόητο ότι δεν είναι απλό να είσαι φιλοξενουμενος με μωρό στριμωγμένος σε ένα δωμάτιο μαζί με βαλίτσες (γιατί δεν υπάρχει χώρος στις ντουλάπες για τα ρούχα μας), ένα σωρό πράγματα του μωρού, καρότσια κλπ, σε σπίτια που δεν είναι οργανωμένα έτσι. 

     

    Εντάξει κι εγώ θέλω να βλέπουμε τις οικογένειές μας (είναι και τα αδέρφια μας στην Αθήνα, τα ανίψια μας, η νονά κλπ), αλλά από την άλλη δεν έχουμε και τη χαρά να κάνουμε ποτέ γιορτές σπίτι μας (δυστυχώς δεν υπάρχει χώρος καθόλου να φιλοξενήσουμε), δεν έχουμε την ευκαιρία να δούμε 2-3 φίλους εδώ με ηρεμία όταν δεν δουλεύουμε κλπ. Δηλαδή το να κόψουμε 3-4 μέρες από όλο το 15ήμερο (που φέτος είναι κ κάτι παραπάνω), δεν το βρίσκω τόσο τραγικό. Πού να σκεφτόμασταν δηλαδή να πάμε κάπου αλλού ως οικογένεια. 

     

    Όσοι είστε σε παρόμοια θέση, πώς οργανώνετε τις οικογενειακές διακοπές; 

     

    Συμπληρώνω ότι η μετακίνηση προϋποθέτει ακτοπλοϊκό ταξίδι άρα οι ώρες αναχώρησης δεν είναι επιλογή μας, όπως επίσης είναι λογικό να θέλουμε και λόγω του μωρού να αποφύγουμε τις μέρες αιχμής. Και φυσικά ξέρω ότι δεν γίνεται να τα θέλουμε όλα δικά μας, προφανώς κάνουμε υποχωρήσεις, απλώς νομίζω ότι απαιτούνται πολλά. 

    Δηλαδή αν θέλατε να πάτε διακοπές στο εξωτερικό , θα σας έκοβαν την καλημέρα ; 

    Με συγχωρείς , αλλά γιατί δέχεσαι τέτοιο συναισθηματικό εκβιασμό από τους γονείς σου ; 

    Θα έπρεπε να ντρέπονται . 

    Στη θέση σου δεν θα πήγαινα καθόλου. Απλά για να μάθουν ότι δεν είμαι «παιδάκι» να κάνω ότι μου πει ο μπαμπάς και η μαμά . 

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πρίν από 21 λεπτά , Macgyver είπε:

    Δηλαδή αν θέλατε να πάτε διακοπές στο εξωτερικό , θα σας έκοβαν την καλημέρα ; 

    Με συγχωρείς , αλλά γιατί δέχεσαι τέτοιο συναισθηματικό εκβιασμό από τους γονείς σου ; 

    Θα έπρεπε να ντρέπονται . 

    Στη θέση σου δεν θα πήγαινα καθόλου. Απλά για να μάθουν ότι δεν είμαι «παιδάκι» να κάνω ότι μου πει ο μπαμπάς και η μαμά . 

     

    Δεν ξέρω, κι εγώ σαν συναισθηματικό εκβιασμό το νιώθω. Απλώς μπερδεύομαι. Δηλαδή καταλαβαίνω ότι λογικό είναι να θέλουν να μας βλέπουν. Στη λογική τους νομίζω, αφού εμείς έχουμε φύγει μακριά, είναι υποχρέωσή μας να επιστρέφουμε. Βασικά δεν δέχονται καν ότι δεν μένω στην Αθήνα μόνιμα κι ότι αυτό δεν εξαρτάται μόνο από τη δυνατότητα μετάθεσής μας (που είναι μηδαμινή έτσι κι αλλιώς) αλλά είναι και συνειδητή απόφαση. Από την άλλη σκέφτομαι μήπως το βλέπω εγωιστικά και όντως θα έπρεπε να τους αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο. Καταλαβαίνω ότι βλέπουν άλλους παππούδες να απολαμβάνουν τα εγγόνια τους κι εκείνοι θα βλέπουν το δικό τους λίγες μέρες το χρόνο. Κι αυτό με στενοχωρέι πολύ. Δεν ξέρω... Όλο αυτό με πιέζει πολύ. Και επειδή έχουν ακόμα τη λογική ότι αν το παιδί τους κάνει ή θέλει κάτι που δεν τους αρέσει, αποκλείεται να το έχει σκεφτεί μόνο του, σίγουρα θα θεωρούν ότι ο άντρας μου με καταπιέζει σ' αυτά και θα τον στραβοκοιτάνε. 

     

    Ο άντρας μου καλώς ή κακώς στους γονείς του βάζει πολλά όρια. Και δεν μπορώ να πω ότι συμπάσχει μαζί μου, μάλλον νευριάζει που δεν βάζω κι εγώ όρια αλλά βρίσκομαι σε θέση να απολογούμαι. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 11 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Δεν ξέρω, κι εγώ σαν συναισθηματικό εκβιασμό το νιώθω. Απλώς μπερδεύομαι. Δηλαδή καταλαβαίνω ότι λογικό είναι να θέλουν να μας βλέπουν. Στη λογική τους νομίζω, αφού εμείς έχουμε φύγει μακριά, είναι υποχρέωσή μας να επιστρέφουμε. Βασικά δεν δέχονται καν ότι δεν μένω στην Αθήνα μόνιμα κι ότι αυτό δεν εξαρτάται μόνο από τη δυνατότητα μετάθεσής μας (που είναι μηδαμινή έτσι κι αλλιώς) αλλά είναι και συνειδητή απόφαση. Από την άλλη σκέφτομαι μήπως το βλέπω εγωιστικά και όντως θα έπρεπε να τους αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο. Καταλαβαίνω ότι βλέπουν άλλους παππούδες να απολαμβάνουν τα εγγόνια τους κι εκείνοι θα βλέπουν το δικό τους λίγες μέρες το χρόνο. Κι αυτό με στενοχωρέι πολύ. Δεν ξέρω... Όλο αυτό με πιέζει πολύ.

     

    Ο άντρας μου καλώς ή κακώς στους γονείς του βάζει πολλά όρια. Και δεν μπορώ να πω ότι συμπάσχει μαζί μου, μάλλον νευριάζει που δεν βάζω κι εγώ όρια αλλά βρίσκομαι σε θέση να απολογούμαι. 

    Κοίτα , επειδή έχω διαβάσει πολλές απαντήσεις σου , σε πολλά θέματα, μου δίνεις την εντύπωση ανθρώπου που προσπαθεί να τους έχει όλους ικανοποιημένους . 

    Είσαι αυτό που λέμε "Καλόψυχη" - μπαίνεις στη θέση του άλλου και έχεις έντονη ενσυναίσθηση. 

    Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι πρέπει να βάλεις όρια στους γονείς σου. Συμφωνώ με τον άντρα σου. 

    Σαφώς και πρέπει να βλέπετε τους γονείς σας. 

    Ξέρεις όμως τι άλλο "πρέπει" ?

    Να  κρατήσει ο άντρας σου το μικρό και εσύ να απολαύσεις ένα ωραίο μπάνιο, μια μάσκα προσώπου και ένα μανικιούρ πχ 

    Να κρατήσεις εσύ το μικρό και ο άντρας σου να κάνει κάτι που τον ευχαριστεί αντίστοιχα. 

    Να κοιμήσετε το μικρό και να απολαύσετε οι δύο σας ένα κρασί χωρίς άγχος. 

    Να πάτε μία βόλτα που θέλετε. 

    Να ξεκουραστείτε όσο μπορείτε, χωρίς άγχος για τον κάθε συγγενή κλπ 

    Είσαι μωρομάνα και οφείλουν να το σέβονται όλοι. Και οι γονείς σου και οι γονείς του και οι φίλοι σας και οι συγγενείς σας. 

    Έχετε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στη ζωή σας. Είναι πολύ μικρή για να τη ζείτε με τα "πρέπει" των άλλων. 

    Αν ήμουν ο άντρας σου ( υποψιάζομαι ότι είναι καλός και όχι γκρινιάρης όπως είμαι εγώ ) , θα σου έλεγα : ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ! 

    Και όποιος θέλει να δει το εγγόνι, ας πάρει το πλοίο κι ας έρθει !! 

    Κι εμένα μου γκρίνιαζαν οι δικοί μου, αλλά όταν τους έσκασε ευκαιρία ( δώρο βασικά ) να κάνουν εκείνοι ταξίδι, ούτε που σκέφτηκαν αν θα ήθελα τις γιορτές να είμαστε μαζί. Χαχαχα !!! 

    συμπέρασμα: βάλε όρια :)

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 5 λεπτά , Macgyver είπε:

    Κοίτα , επειδή έχω διαβάσει πολλές απαντήσεις σου , σε πολλά θέματα, μου δίνεις την εντύπωση ανθρώπου που προσπαθεί να τους έχει όλους ικανοποιημένους . 

    Είσαι αυτό που λέμε "Καλόψυχη" - μπαίνεις στη θέση του άλλου και έχεις έντονη ενσυναίσθηση. 

    Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι πρέπει να βάλεις όρια στους γονείς σου. Συμφωνώ με τον άντρα σου. 

    Σαφώς και πρέπει να βλέπετε τους γονείς σας. 

    Ξέρεις όμως τι άλλο "πρέπει" ?

    Να  κρατήσει ο άντρας σου το μικρό και εσύ να απολαύσεις ένα ωραίο μπάνιο, μια μάσκα προσώπου και ένα μανικιούρ πχ 

    Να κρατήσεις εσύ το μικρό και ο άντρας σου να κάνει κάτι που τον ευχαριστεί αντίστοιχα. 

    Να κοιμήσετε το μικρό και να απολαύσετε οι δύο σας ένα κρασί χωρίς άγχος. 

    Να πάτε μία βόλτα που θέλετε. 

    Να ξεκουραστείτε όσο μπορείτε, χωρίς άγχος για τον κάθε συγγενή κλπ 

    Είσαι μωρομάνα και οφείλουν να το σέβονται όλοι. Και οι γονείς σου και οι γονείς του και οι φίλοι σας και οι συγγενείς σας. 

    Έχετε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στη ζωή σας. Είναι πολύ μικρή για να τη ζείτε με τα "πρέπει" των άλλων. 

    Αν ήμουν ο άντρας σου ( υποψιάζομαι ότι είναι καλός και όχι γκρινιάρης όπως είμαι εγώ ) , θα σου έλεγα : ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ! 

    Και όποιος θέλει να δει το εγγόνι, ας πάρει το πλοίο κι ας έρθει !! 

    Κι εμένα μου γκρίνιαζαν οι δικοί μου, αλλά όταν τους έσκασε ευκαιρία ( δώρο βασικά ) να κάνουν εκείνοι ταξίδι, ούτε που σκέφτηκαν αν θα ήθελα τις γιορτές να είμαστε μαζί. Χαχαχα !!! 

    συμπέρασμα: βάλε όρια :)

     

    Ναι όντως θέλω να τους έχω όλους ευχαριστημένους. Και για να το πετύχω αυτό θα παραμερίσω οποιαδήποτε δική μου επιθυμία. Αλλά δεν έχουν όλοι τις ίδιες επιθυμίες οπότε όταν έρχεται η σύγκρουση μεταξύ γονέων και άντρα, προέχει η νέα μου οικογένεια αλλά αυτό δεν το αντιλαμβάνονται όλοι.

     

    Ο άντρας μου είναι πολύ πολύ πολύ γκρινιάρης. Χαχαχαχα. Πίστεψέ με, είναι στο όριο του να πει ότι δεν πάμε πουθενά. Αν είχαμε λίγο μεγαλύτερο σπίτι, με ένα δωμάτιο δηλαδή για να μπορούμε να φιλοξενήσουμε, θα το έλεγε μια χρονιά ότι εμείς φέτος θέλουμε να γιορτάσουμε σπίτι μας, να κόψουμε τη δική  μας βασιλόπιτα, να κάνουμε τα γενέθλια του παιδιού σπίτι μας (πέφτουν μέσα στις γιορτές και θα γίνουν στην Αθήνα), όποιος θέλει έρχεται. Και δεν ξέρει τη σημερινή συζήτηση, απλώς μαντεύει διάφορα από τα λεγόμενά μου κατά καιρούς. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 1 λεπτό , Έσπερος είπε:

    Ναι όντως θέλω να τους έχω όλους ευχαριστημένους. Και για να το πετύχω αυτό θα παραμερίσω οποιαδήποτε δική μου επιθυμία. Αλλά δεν έχουν όλοι τις ίδιες επιθυμίες οπότε όταν έρχεται η σύγκρουση μεταξύ γονέων και άντρα, προέχει η νέα μου οικογένεια αλλά αυτό δεν το αντιλαμβάνονται όλοι.

     

    Ο άντρας μου είναι πολύ πολύ πολύ γκρινιάρης. Χαχαχαχα. Πίστεψέ με, είναι στο όριο του να πει ότι δεν πάμε πουθενά. Αν είχαμε λίγο μεγαλύτερο σπίτι, με ένα δωμάτιο δηλαδή για να μπορούμε να φιλοξενήσουμε, θα το έλεγε μια χρονιά ότι εμείς φέτος θέλουμε να γιορτάσουμε σπίτι μας, να κόψουμε τη δική  μας βασιλόπιτα, να κάνουμε τα γενέθλια του παιδιού σπίτι μας (πέφτουν μέσα στις γιορτές και θα γίνουν στην Αθήνα), όποιος θέλει έρχεται. Και δεν ξέρει τη σημερινή συζήτηση, απλώς μαντεύει διάφορα από τα λεγόμενά μου κατά καιρούς. 

    Χμμμμμ.... ΕΣΥ τι θες να κάνεις φέτος τις γιορτές ;;; Μόνο ΕΣΥ όμως, χωρίς τα θέλω του συζυγου. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ θα ήθελα να πηγαίναμε λίγες μέρες, μια βδομάδα πχ, να βλέπαμε τους συγγενείς σε 1-2 τραπέζια μαζεμένα και όχι 4-5 όπως θα γίνουν τώρα (γιατί υπάρχουν στη μέση αδέρφια, κουνιάδοι, συμπέθεροι, ένα σωρό, κι έχουν όλοι το πρόγραμμά τους αλλά θεωρούν και αυτονόητο ότι κάπου εκεί θα χωρέσουμε κι εμείς) να έκανα κ μια συγκέντρωση για όσους φίλους είναι στην Αθήνα, να βγούμε και 1-2 φορές οι δυο μας και να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Και  μετά να κάτσουμε και λίγο σπίτι μας, να το στολίσουμε, να το χαρούμε, να ξεκουραστούμε κανονικά, δηλαδή ο άντρας μου από τη δουλειά κι εγώ από το μωρό αφού θα είναι ο άντρας μου σπίτι (γιατί φιλοξενούμενοι σε δύο σπίτια με τέτοιες συνθήκες δεν το λες  και ξεκούραση), να δούμε κάποιους φίλους εδώ, αυτά. Στο περίπου δηλαδή όπως θα γίνουν, αν εξαιρέσουμε τις διαπραγματεύσεις για το πού θα φάμε ανήμερα, πού θα φάμε δεύτερη μέρα, πού θα κάνουμε ρεβεγιόν, πόύ ανήμερα πρωτοχρονιά, πού τα γενέθλια, ποιος θα έιναι στο ένα τραπέζι, ποιος στο άλλο, πότε θα δούμε τη γιαγιά, πότε θα δούμε τη μία θεία, πότε την άλλη θεία.....

     

    (Σ' ένα παράλληλο σύμπαν θα ήθελα απλά για 2-3 μέρες να εξαφανιστούν όλοι όλοι κι εγώ να είμαι στην Αθήνα ελεύθερη κι ωραία να βγαίνω για ψώνια και να βλέπω φίλους όπως όταν ήμουν φοιτήτρια)

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Έσπερος καταλαβαίνεις φυσικά ότι και έναν μήνα να μείνετε στους δικούς σου και ο άντρας σου να τους έχει στα όπα-όπα και πάλι κάτι θα βρουν να σου χτυπήσουν, πάλι θα σε κάνουν να νιώσεις ενοχές για κάτι.

     

    Η λύση δεν βρίσκεται στο να βρεις μια πρακτική φόρμουλα, η λύση είναι να βάλεις τα όριά σου και να αναισθητοποιηθείς εσύ η ίδια, ψυχολογικός εκβιασμός χωρίς δεκτικό "θύμα" δεν πετυχαίνει ποτέ.

     

     

     

    πρίν από 3 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Εγώ θα ήθελα να πηγαίναμε λίγες μέρες, μια βδομάδα πχ, να βλέπαμε τους συγγενείς σε 1-2 τραπέζια μαζεμένα και όχι 4-5 όπως θα γίνουν τώρα (γιατί υπάρχουν στη μέση αδέρφια, κουνιάδοι, συμπέθεροι, ένα σωρό, κι έχουν όλοι το πρόγραμμά τους αλλά θεωρούν και αυτονόητο ότι κάπου εκεί θα χωρέσουμε κι εμείς) να έκανα κ μια συγκέντρωση για όσους φίλους είναι στην Αθήνα, να βγούμε και 1-2 φορές οι δυο μας και να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Και  μετά να κάτσουμε και λίγο σπίτι μας, να το στολίσουμε, να το χαρούμε, να ξεκουραστούμε κανονικά, δηλαδή ο άντρας μου από τη δουλειά κι εγώ από το μωρό αφού θα είναι ο άντρας μου σπίτι (γιατί φιλοξενούμενοι σε δύο σπίτια με τέτοιες συνθήκες δεν το λες  και ξεκούραση), να δούμε κάποιους φίλους εδώ, αυτά. Στο περίπου δηλαδή όπως θα γίνουν, αν εξαιρέσουμε τις διαπραγματεύσεις για το πού θα φάμε ανήμερα, πού θα φάμε δεύτερη μέρα, πού θα κάνουμε ρεβεγιόν, πόύ ανήμερα πρωτοχρονιά, πού τα γενέθλια, ποιος θα έιναι στο ένα τραπέζι, ποιος στο άλλο, πότε θα δούμε τη γιαγιά, πότε θα δούμε τη μία θεία, πότε την άλλη θεία.....

     

    (Σ' ένα παράλληλο σύμπαν θα ήθελα απλά για 2-3 μέρες να εξαφανιστούν όλοι όλοι κι εγώ να είμαι στην Αθήνα ελεύθερη κι ωραία να βγαίνω για ψώνια και να βλέπω φίλους όπως όταν ήμουν φοιτήτρια)

     

    Από του χρόνου επομένως, διαλέξτε να πάτε ή τα Χριστούγεννα ή την Πρωτοχρονιά, απλά και χωρίς πολλές εξηγήσεις. Στην γκρίνια που θα έρθει δίνεις απάντηση "Αυτές τις μέρες μπορούμε, μήπως δεν θέλετε να έρθουμε καθόλου?".

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 3 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Εγώ θα ήθελα να πηγαίναμε λίγες μέρες, μια βδομάδα πχ, να βλέπαμε τους συγγενείς σε 1-2 τραπέζια μαζεμένα και όχι 4-5 όπως θα γίνουν τώρα (γιατί υπάρχουν στη μέση αδέρφια, κουνιάδοι, συμπέθεροι, ένα σωρό, κι έχουν όλοι το πρόγραμμά τους αλλά θεωρούν και αυτονόητο ότι κάπου εκεί θα χωρέσουμε κι εμείς) να έκανα κ μια συγκέντρωση για όσους φίλους είναι στην Αθήνα, να βγούμε και 1-2 φορές οι δυο μας και να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Και  μετά να κάτσουμε και λίγο σπίτι μας, να το στολίσουμε, να το χαρούμε, να ξεκουραστούμε κανονικά, δηλαδή ο άντρας μου από τη δουλειά κι εγώ από το μωρό αφού θα είναι ο άντρας μου σπίτι (γιατί φιλοξενούμενοι σε δύο σπίτια με τέτοιες συνθήκες δεν το λες  και ξεκούραση), να δούμε κάποιους φίλους εδώ, αυτά. Στο περίπου δηλαδή όπως θα γίνουν, αν εξαιρέσουμε τις διαπραγματεύσεις για το πού θα φάμε ανήμερα, πού θα φάμε δεύτερη μέρα, πού θα κάνουμε ρεβεγιόν, πόύ ανήμερα πρωτοχρονιά, πού τα γενέθλια, ποιος θα έιναι στο ένα τραπέζι, ποιος στο άλλο, πότε θα δούμε τη γιαγιά, πότε θα δούμε τη μία θεία, πότε την άλλη θεία.....

     

    (Σ' ένα παράλληλο σύμπαν θα ήθελα απλά για 2-3 μέρες να εξαφανιστούν όλοι όλοι κι εγώ να είμαι στην Αθήνα ελεύθερη κι ωραία να βγαίνω για ψώνια και να βλέπω φίλους όπως όταν ήμουν φοιτήτρια)

    Άκου λοιπόν τι θα έκανα εγώ: 

    - Θα ρωτούσα τον αγαπημένο μου γκρινιαροσύζυγο τι θα ΗΘΕΛΕ εκείνος, ανεξαρτήτως γονέων. 

    - Θα του έλεγα τι θα ΗΘΕΛΑ ΕΓΩ . 

    - Θα τα βάζαμε κάτω να βρούμε μία μέση λύση. 

    - Θα έπαιρνα τηλέφωνο τους γονείς ΜΟΥ και θα τους έλεγα "ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ ΑΥΤΟ" με το σύζυγο. 

    Αν άρχισαν να γκρινιάζουν θα έλεγα:

    - ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΤΕ, ΔΕΝ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ. ΜΑΣ ΕΙΧΑΝ ΚΑΛΕΣΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΦΙΛΟΙ ΣΤΗΝ ... ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ( ΨΕΜΑΤΑΚΙ ΑΘΩΟ) ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑΜΕ ΕΣΑΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΤΙΜΑΤΕ. 

    Και κάντο πράξη:) 

    Προέχουν τα θέλω σας. 

    Ξέρεις τι καβγάδες έχω ρίξει εγώ με τους δικούς μου και ο σύζυγος με τους δικούς του; 

    Στο τέλος επικρατήσαμε εμείς ( προφανώς) και τελικά είναι και οι συγγενείς μας ευχαριστημένοι. 

    Ίσα ίσα που θα έπρεπε να χαίρονται που τους σκέφτεστε. 

     

     

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχω τους γονείς μου (φίλους και συγγενείς) έτσι μακρυά, όπως εσύ. Δεν έχω την πολυτέλεια της πολυήμερης άδειας στις γιορτές, αλλά έτεινε να θεωρείται σχεδόν δεδομένο (από αυτούς) ότι οποιαδήποτε άδεια θα έπρεπε να έχει προορισμό το πατρικό μου. Λυπάμαι, αλλά όχι. Μου λείπουν πολύ δε λέω, αλλά έχοντας παιδιά αλλάζουν οι προτεραιότητες. Είναι ευπρόσδεκτοι να έρθουν και να μείνουν όσο θέλουν αλλά προέχει η δική μου ηρεμία και να περάσει καλά η οικογένειά μου. Δουλεύω πολλές ώρες, θέλω να δω το σπίτι μου, τον άντρα μου και τα παιδιά μου και σίγουρα δεν θέλω τις λίγες μέρες που έχω άδεια να τις φάω σε μετακινήσεις και ξεβόλεμα (μικρότερο για εμένα, μεγαλύτερο για τον άντρα μου που στη τελική δεν είναι και τόσο κολλητοί με τους δικούς μου).

    Παλαιότερα θεωρούσαν ότι ένα μήνα που πέρνω άδεια το καλοκαίρι, είναι φυσικά επόμενο να το περάσω όλο μαζί τους! Πλέον 2 εβδομάδες και πάλι καλά λένε, γιατί υπάρχει και το δεν ερχόμαστε καθόλου.

    Θέμα ορίων και προτεραιοτήτων είναι όλα. 

    • Μου αρέσει 1

    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καταλαβαινω οτι το περιεργο δεν ειναι το τι ζητούν οι δικοι μου αλλα το οτι εγω το παίρνω τόσο στραβα. Τα πεθερικά μου μαλλον γι αυτο δεν εχουν καμια καψα να μας φιλοξενούν δυο μηνες το χρονο, επειδη δεν θελουν τους καβγάδες με τον άντρα μου. 

    Τουλαχιστον με βοηθήσατε να ξεκαθαρισω οτι δεν ειμαστε εγωιστές αν θελουμε καπου εκει να μπει κ η επιθυμια μας για οικογενειακες διακοπες με τους δικους μας ορους. Το αν θα βαλω τα ορια ειναι αλλο θεμα, δεν με βλεπω καθ τοσο ικανη οποτε συνεχως θα τρώγομαι.  

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 4 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Καταλαβαινω οτι το περιεργο δεν ειναι το τι ζητούν οι δικοι μου αλλα το οτι εγω το παίρνω τόσο στραβα. Τα πεθερικά μου μαλλον γι αυτο δεν εχουν καμια καψα να μας φιλοξενούν δυο μηνες το χρονο, επειδη δεν θελουν τους καβγάδες με τον άντρα μου. 

    Τουλαχιστον με βοηθήσατε να ξεκαθαρισω οτι δεν ειμαστε εγωιστές αν θελουμε καπου εκει να μπει κ η επιθυμια μας για οικογενειακες διακοπες με τους δικους μας ορους. Το αν θα βαλω τα ορια ειναι αλλο θεμα, δεν με βλεπω καθ τοσο ικανη οποτε συνεχως θα τρώγομαι.  

     

    Έχε υπ' όψιν σου ότι με την στάση αυτή αργά ή γρήγορα θα κάνει το μπαμ ο άντρας σου και είναι κρίμα, για να μην στενοχωρήσεις όλους τους υπόλοιπους, να φτάσετε να σφαχτείτε οι δυο σας.

     

    Επίσης, να ξέρεις ότι κατά πάσα πιθανότητα οι δικοί σου, ήσυχοι ότι "στα είπαν ένα χεράκι και ησύχασαν" έχουν ήδη προσπεράσει την κουβέντα σας και στα επόμενα τηλεφωνήματα θα είναι σαν να μη συμβαίνει τίποτα και μόνο εσύ κάθεσαι και τρώγεσαι για ώρες/μέρες....

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα