mybabygirl

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΠΠΟΥ

    Recommended Posts

    Just now, Lenia16 είπε:

    Με συγχωρείς, νόμιζα ότι αυτό εννοουσες ;)

    Ποσώς :) η οπτική ενός παιδιού σε ηλικία κάτω των 2 ετών για έναν άνθρωπο που βλέπει 3-4 φορές το χρόνο είναι «αυτός είναι ΞΕΝΟΣ» :) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    1 ώρα πρίν, Έσπερος είπε:

    Δεν θέλω να επιβάλω, σε καμία περίπτωση. Όμως δεν έχω ακούσει και καμία περίπτωση το παιδί να έχει τόση δυσκολία με τους παππούδες που δεν βλέπει συχνά. Γι αυτό μου κανει τόση εντύπωση, γιατί δεν βλέπω βήματα προοόδου. Είναι όμως λεπτή ισορροπία γιατί από τη μία έχω τους παππούδες που διεκδικούν το αυτονόητο δικαίωμά τους και δεν θέλω φυσικά και να στερήσω στο παιδί τη στοργή της οικογένειάς του, από την άλλη δεν θέλω να πιεσω κ έχω κ έναν άντρα αρνητικό σε όλο αυτό το μοντέλο συνύπαρξης στις διακοπές, που  όμως δεν έχει και να προτείνει κάτι εφαρμόσιμο, και είμαι υποχρεωμένη να κάνω τα στραβά μάτια για να κρατήσω μια ηρεμία στο σπίτι μου, ενώ έχει καταφανώς άδικο. Είναι μπερδεμένο. 

    Μπορώ να ρωτήσω τι είναι αυτό το μη εφαρμόσιμο που προτείνει ο σύζυγος; Αν θέλεις να μας πεις. 

     

    πρίν από 6 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Δεν έχω χρόνο να αναλύσω αλλά ξαναλεω οτι εισαι το θηλυκό alter ego του αντρα μου. Ενταξει σεβαστό το να θες να εισαι με το βρακι, αλλα οταν μιλαμε για τις συγγενικές σχεσεις, πιστευω οτι χρειαζεται ενα μετρο. αν εσυ θεωρεις δικαιωμα αδιαπραγμάτευτο το να εισαι με το βρακι και το βαζεις αυτο πανω απο το να βλεπεις τους γονεις κ τα αδερφια σου, τι να πω! Ομως τοτε εχει κ ο καθενας δικαιωμα να πει οτι δεν εχει καμια υποχρεωση να ταξιδεύει κ να πληρωνει ξενοδοχειο για να σε βλεπει. ειναι αυτο οικογενειακες σχεσεις; και το παιδι τι φταιει, να στερείται παππουδες κ ξαδερφια; 

    Οχι δεν επιρρίπτω ευθυνη στο παιδι. Αλλα οτι δεν ειμαι ενταξει απεναντι στους γονεις μου, ακριβως επειδη εχω προτεραιοτητα τον αντρα μου, ειναι βεβαιο. κανεις δεν ειπε οτι φταιει το παιδι. απλως μου κανει εντυπωση γιατι οσα συγγενικά μου παιδακια εβλεπα 3-4 φορες το χρονο τα θυμαμαι πολυ ανετα κ κοινωνικα κ αυτην την εικονα ενος παιδιου να αντιδρα με τους ξένους ομολογω οτι δεν την εχω ξαναδει. 

    εντάξει έχουν κ αυτοί τις ιδιορρυθμίες τους όπως όλοι, δεν ξερω ποιοι εχουν τους τελειους παππουδες. γινονται καποιες φορες φορτικοί κ δεν αφηνουν χωρο αλλα δεν νομιζω ότι κάνουν κάτι διαφορετικό από τους περισσότερους.

    Μέτρα άλλο ένα alter ego του άντρα σου εδώ, το είπα και παραπάνω. Το να το κάνω κάποιες φορές, θα το δεχόμουν. Το να το κάνω σε όλες μου τις διακοπές, Χριστούγεννα-Πάσχα-καλοκαίρι, στο διηνεκές, να μην έχω το δικαίωμα να πάω κάπου σαν άνθρωπος μόνο με την οικογένειά μου (που είναι ο άντρας μου και το παιδί μου και όχι οι γονείς και τα αδέλφια μου, όσο κι αν τους αγαπάω), όχι. Δε νοείται να θεωρείς ότι δεν είσαι εντάξει απέναντι στους γονείς σου, επειδή έχεις προτεραιότητα τον άντρα σου. Το αντίθετο θα σήμαινε ότι ήσουν ανώριμη για γάμο και πολύ περισσότερο, για δικό σου παιδί. Αυτό δείχνει ότι υπάρχει θέμα και τα άλλα όλα είναι αποτελέσματα αυτού. Χωρίς παρεξήγηση, δε θέλω να σε στενοχωρήσω, να βοηθήσω προσπαθώ.

    Κάποια πράγματα που έγραψε η macgyver τα σκέφτηκα κι εγώ, ίσως όχι έτσι ακριβώς, αλλά προς αυτή τη γενικότερη κατεύθυνση, με βάση και μερικά παλιότερα ποστ σου που θυμήθηκα. Κοίταξε. Σε κανέναν σύζυγο δεν αρέσει να αισθάνεται ότι η γυναίκα του εξακολουθεί να είναι υπό την κηδεμονία των γονιών της κι ο ίδιος να αντιμετωπίζεται ενδόμυχα σαν παρείσακτος τρίτος. Να μετράει η δική του γνώμη λιγότερο μέσα στο μυαλό της γυναίκας του από τη γνώμη της μαμάς της. Που μπορεί κι η ίδια να μη συμφωνεί με τη γνώμη της μαμάς της, αλλά να μη μπορεί να το αντιληφθεί. Πίστεψέ με ότι αυτό είναι που του γεννάει την περισσότερη αντίδραση. Έχω παράδειγμα στο φιλικό μου κύκλο. Μητέρα με 2 κόρες παντρεμένες με παιδιά, η μία στην Πελοπόννησο, η άλλη στη Μακεδονία. Η της Πελοποννήσου χώρισε ήδη. Το άλλο ζευγάρι επίσης έχουν υποστεί μεγάλη φθορά. Πλέον ο σύζυγος δε βγαίνει από το δωμάτιό του ούτε για ένα τυπικό καλωσόρισμα όταν έρχεται η πεθερά. Ωραία εικόνα για τα εγγόνια, ε; Αλλά και πώς να τον κατηγορήσεις τον άνθρωπο, όταν ξέρεις ότι η άλλη τον γλωσσοτρώει; Δε λέω ότι είναι έτσι οι δικοί σου. Τον αρνητισμό όμως ο άλλος τον αισθάνεται κι είναι ό,τι πιο αποκρουστικό. Σκέψου να σε κάνανε τα πεθερικά σου να νιώθεις έτσι, επειδή ο εγγονός είναι επιφυλακτικός απέναντί τους - μια κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι μισές περίπου νύφες, μπορώ να πω. Πώς θα σου φαινόταν;

     

    • Μου αρέσει 2

    CnYdp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Macgyver είπε:

    Ποσώς :) η οπτική ενός παιδιού σε ηλικία κάτω των 2 ετών για έναν άνθρωπο που βλέπει 3-4 φορές το χρόνο είναι «αυτός είναι ΞΕΝΟΣ» :) 

    Αυτό έγραψα @Macgyver, δεν καταλαβαίνω πως γίνεται να βλέπει 3 φορές το χρόνο τους γονείς της μάνας του και του πατέρα του, εκτός αν εσύ ο ίδιος δεν έχεις ιδιαίτερες επαφές με τους γονείς σου, όταν υπάρχουν τόσα μέσα πλέον που μπορείς να τους βλέπεις όση ώρα κ όσο συχνά θέλεις. Δεν είναι κατακριτέο να μην έχεις επαφές με τους γονείς σου, αλλά όχι να λέμε ότι τους βλέπουμε 3 φορές το χρόνο λόγω απόστασης, λες κ ζούμε στο 1950. Εδώ γάμοι κρατιούνται από απόσταση, όχι να μην ξέρει το παιδί τους παππούδες. 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Lenia16 είπε:

    Αυτό έγραψα @Macgyver, δεν καταλαβαίνω πως γίνεται να βλέπει 3 φορές το χρόνο τους γονείς της μάνας του και του πατέρα του, εκτός αν εσύ ο ίδιος δεν έχεις ιδιαίτερες επαφές με τους γονείς σου, όταν υπάρχουν τόσα μέσα πλέον που μπορείς να τους βλέπεις όση ώρα κ όσο συχνά θέλεις. Δεν είναι κατακριτέο να μην έχεις επαφές με τους γονείς σου, αλλά όχι να λέμε ότι τους βλέπουμε 3 φορές το χρόνο λόγω απόστασης, λες κ ζούμε στο 1950. Εδώ γάμοι κρατιούνται από απόσταση, όχι να μην ξέρει το παιδί τους παππούδες. 

     

    Όπως πολύ σωστά όμως είπες υπάρχουν πολλοί τρόποι να κρατηθεί επαφή ;) η συνεχής μετακίνηση όμως είναι και ταλαιπωρία για όλους και έξοδα (δεν ξέρω μέχρι που αντέχει κάποιος ) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θεωρώ λίγο υπερβολή να μην "ξεβολεύεται" ποτέ κάποιος για να έρθει πιο κοντά με αγαπημένα πρόσωπα. Το τονίζω το "αγαπημένα", γιατί νομίζω είναι το κλειδί. Αν δεν θες να ξεβολευτείς μια στο τόσο για λίγες μέρες για να φιλοξενήσεις κάποιον επειδή δεν θα μπορείς να είσαι με το βρακί, μάλλον ο υποψήφιος φιλοξενούμενος δεν είναι και τόσο αγαπημένος (καταλαβαίνω ότι το βρακί είναι σχήμα λόγου, αλλά δείχνει ότι δεν είσαι διατεθειμένος αλλάξεις λίγο την καθημερινότητά σου για αυτά τα πρόσωπα). Φανταστείτε να πηγαίνατε εσείς σε άλλη πόλη όπου ζουν οι γονείς σας και οι γονείς σας να σκέφτονταν "θα σας νοικιάσουμε αλλού γιατί δεν μπορούμε 3 άτομα πάνω μας και θέλουμε να είμαστε με το βρακί". Δεν θα νιώθατε ανεπιθύμητοι; 

    Σημειωτέον δε ότι σε πολλές περιπτώσεις οι νέες οικογένειες μένουν σε σπίτια παραχωρημένα από τους παππούδες οπότε σε εκείνη την περίπτωση είναι τουλάχιστον γαϊδουριά να λένε ότι "δεν τους θέλουν μέσα στα πόδια τους", σε σπίτι που εκείνοι τους έδωσαν.

    Και όπως είπε και η Λένια, σε μερικά χρόνια δεν θα υπάρχουν. Συμφωνώ και με αυτό που έγραψε η Λένια ότι όπως λέτε ότι έχουμε προτεραιότητα τον άντρα μας και τα παιδιά μας, έτσι μας είχαν κι εμάς κάποτε οι γονείς μας κι έτσι δεν θεωρώ ότι πρέπει να εμπίπτουν στην κατηγορία "δεν φιλοξενώ κανέναν". Άλλο ένας φίλος (που εγώ και πάλι θα το θεωρούσα ευχάριστο), άλλο ο γονιός. Που σίγουρα δεν είναι τέλειος, όπως δεν είμαστε ούτε εμείς τέλειοι. Εκτός πια κι αν είναι τα τέρατα επί της γης! Αλλά εκεί δεν είναι η λογική "δεν φιλοξενώ κανέναν", είναι προσωπικό το πρόβλημα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Φωτιές ανάβω με αυτό το θέμα πάντα. Τέλος πάντων για να μην γεμίζω παραθέματα, απαντω συγκεντρωτικά.

     

    Οντως εχω γονεις παρεμβατικους, ειδικα τη μητερα μου. Οντως δυσκολευομαι συχνα να γαρω αντιρρήσεις κ ειδικα με τον γαμο μου γιατι δεν θρλω να νιωθουν οτι εγκαταλείπω καποιες αρχες ή συνηθειες εξαιτίας του αντρα μου (ακομα κι αν ειναι για θέματα που ειχα απο μονη μου διαφοροποιηθεί πριν καν τον γνωρισω). Αυτα ισχυουν και ειναι λαθος μου κ οντως εχουν προκαλέσει κατα καιρους θεματακια κ εχω πιεσει τον αντρα μου (άργησα ομως να το καταλαβω κ βγηκαν μαζεμενα τα παραπονα). επισης πραγματι συχνα νιωθει σαν ξενος κ παρεισακτος, καταλαβαινω για ποιες περιστάσεις το λεει αλλα εχει αδικο γιατι οι γονεις μου του εχουν δειξει μεγαλη αγαπη κ εχουν δειξει κ οι ιδιοι μεγαλη ανοχή σε πραγματα που καναμε που ηταν τελειως ξένα στη νοοτροπια τους. 

     

    απο την αλλη ομως υπαρχει μια πραγματικοτητα. μενουμε μαξρια με δικη μας ευθυνη κ επιλογη. δεν ειμαστε εξόριστοι, αν θελαμε θα μπορουσαμε να το κυνηγήσουμε να παμε στην Αθηνα, ο ενας απο τους δυο μονιμα κ ο αλλος να αποσπάται καθε χρονο ισως κ με λιγο μεσο. Δεν θελαμε μεσο, κ γενικα μας αρεσει εδω. ομως δεν μας κρατα κανεις με τη βία, αρα ειναι ευθυνη μας να διατηρήσουμε τις επαφες με τις οικογενειες μας. γονεις κ αδερφια που μενουν στην ιδια πολη, οχι κατι τραγικο. ο αντρας μου εχει μεν δικιο στις πρακτικες κ οικονομικές δυσκολιες των ταξιδιών κ της φιλοξενίας, εχει αδικο ομως στην άρνηση του να συμβιβαστεί και στην επιμονη του οτι μερος της ευθύνης να βλεπόμαστε πρεπει να μετακυλιστεί στους αλλους (αν κ θα ηταν πρόθυμος να πληρωσει διαμονή. πιο οικονόμικο ομως θα ηταν απλως να αγοράζαμε καρεκλακι αυτοκινητου για τα αυτοκινητα των παππουδων για να τα χρησιμοποιουμε στην Αθηνα κ να μην βαζουμε το δικο μας στο καραβι κ ετσι να πηγαινουμε πιο συχνα). ως προς αυτο δεν θεωρω σωστο να υποστηρίζω μια λανθασμένη αποψη κ να στενοχωρώ τους συγγενεις ολους. το κανω μονο γιατι δεν θελω ενταση στο σπίτι μου. στην πεθερα μου ομως τα ειπα χυμα. Το προβλημα της μη εξοικείωσης του παιδιου με την οικογεβεια του δεν το προκαλει η αποσταση ή τα μποφορ ή η ηλικια, το προκαλει ο γονιος που θεωρει οτι το προστατεύει με το να μην το αναστατώνει κλπ αλλα τελικα του στερεί την αγαπη παππουδων, θείων κ ξαδερφιων. Και μαλιστα ενω παρουσιαζόταν σαν ανθρωπος της οικογενειας. εγω εκανα την επιλογη μου βασισμένη σε αλλα θετικα του κ χειρίζομαι τις οποιες διαφορες προκυπτουν, οπως κ εκεινος, οπως καθε αντρόγυνο, ομως αυτη η σταση πιστευω οτι βλαπτει το παιδι. 

     

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Από το να κρίνουμε τα συναισθήματα του καθενός και κατά ποσό αγαπάει κάποιον και τι είναι διατεθειμένος να κάνει κλπ κλπ , ίσως είναι καλύτερο να αποδεχόμαστε ότι υπάρχουν και άλλες απόψεις ανθρώπων . Δεν τους κάνει λιγότερο ανθρώπους , λιγότερο ικανούς να αγαπούν κλπ.  

    Οταν ένα ζευγάρι διαφωνεί σε κάτι , ο σεβασμός στην ιδιωτικότητα είναι πολύ σημαντικός . 

    Σε αυτό το θέμα έχουμε τρεις βασικές συνιστώσες

    μια σύζυγο η οποία δεν είναι βέβαιη αν πρέπει να είναι καλύτερη σύζυγος η καλύτερη κόρη

    εναν σύζυγο που έχει αντίθετες απόψεις με τη σύζυγο του 

    ενα ζευγάρι χειριστικων γονέων.

     Και επανέρχομαι σε σένα @Έσπερος: ξέρεις τι πρέπει να κανεις ;) 

    προτεραιοτητες :) 

    Όσο προσπαθείς να τους έχεις όλους ευχαριστημένους, τόσο χειρότερα θα γίνεται η κατάσταση . 

    Η διαφύλαξη της οικογενειας που έχεις δημιουργήσει είναι πολύ σημαντικότερη από κάθε άλλο πράγμα. 

    Όσο για τους γονείς και την ανοχή: είναι υποχρεωμένοι να σέβονται τον άνθρωπο που επέλεξες για σύζυγο και πατέρα του παιδιού σου. Είναι υποχρεωμένοι να σέβονται τις επιλογές σου για τον τόπο διαμονής. Και όχι, δεν τους είναι κόπος να κάνουν μια βιντεοκληση κάθε μέρα με το εγγόνι τους. 

     

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

    ι; 

    Σημειωτέον δε ότι σε πολλές περιπτώσεις οι νέες οικογένειες μένουν σε σπίτια παραχωρημένα από τους παππούδες οπότε σε εκείνη την περίπτωση είναι τουλάχιστον γαϊδουριά να λένε ότι "δεν τους θέλουν μέσα στα πόδια τους", σε σπίτι που εκείνοι τους έδωσαν.

    είναι κι αυτό. εμάς δεν μας έχει δώσει κανείς σπιτι, όμως κατα καιρούς ερχεται βοηθεια για το παιδι, πολλα δωρα κ ακριβα οπως ο εξοπλισμός καροτσια κουνιες κλπ ή κατα περιόδους καποια έκτακτη οικονομικη ενίσχυση. δεν ειναι δυνατον οι παππουδες να ειναι καλοι μονο για να προσφερουν κ οχι να παιρνουν κατι. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    είναι κι αυτό. εμάς δεν μας έχει δώσει κανείς σπιτι, όμως κατα καιρούς ερχεται βοηθεια για το παιδι, πολλα δωρα κ ακριβα οπως ο εξοπλισμός καροτσια κουνιες κλπ ή κατα περιόδους καποια έκτακτη οικονομικη ενίσχυση. δεν ειναι δυνατον οι παππουδες να ειναι καλοι μονο για να προσφερουν κ οχι να παιρνουν κατι. 

    Γιατί ; Τι ΔΕΝ παίρνουν ακριβώς ;! 

    Καθε φορά σε γιορτές και διακοπές στους δικούς σου δεν πάτε ;! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Macgyver είπε:

    Είναι υποχρεωμένοι να σέβονται τις επιλογές σου για τον τόπο διαμονής. Και όχι, δεν τους είναι κόπος να κάνουν μια βιντεοκληση κάθε μέρα με το εγγόνι τους

    εναυαγεί το σέβονται άσχετο που δεν τους αρέσει, ούτε στα πεθερικά μου αρέσει εξαλλου. αλλα αυτο δεν σημαινει οτι ρίχνουμε μαυρη πέτρα πισω μας. βιντεοκληση οντως θα μπορουσαμε να κανουμε ταξτικα. αν κ οποτε καναμε δεν τους εδωσε σημασια ο μικρος. αλλα θα κανει κατι η βιντεοκληση; θα τους αναγνωριζει ευκολοτερα μευα; πιστευω οτι βοηθαει πιο πολυ παιδια που εχουν ουτως ή αλλως σχεση με τους παππουδες. αλλά κ η βιντεοκλήσης δεν αναιρεί το γενικό κλίμα "δεν θελουμε να να πιεζόμαστε για να σας συναντάμε". 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Όταν βλέπεις τόσες λίγες φορές τους γονείς σου μέσα στο χρόνο που πολύ σωστά έγραψε η Λένια δεν θα υπάρχουν για πολύ πολύ καιρό ακόμα κι εφόσον υπάρχει χώρος να φιλοξενηθούν, είναι λίγο περίεργο να μην τους θες να μείνουν στο σπίτι σου για λίγες μέρες Δεκτό φυσικά αν κάποιος το νιώθει έτσι, αλλά και μένα ως γονιός θα με πλήγωνε πάρα πολύ, πάρα πάρα πολύ να με θεωρούσε το παιδί μου πως βρίσκομαι μέσα στα πόδια του και να το ένιωθε μάλιστα τόσο πολύ που θα προτιμούσε να πληρώσει να μείνω αλλού. 

    Φυσικά όλα αυτά αλλάζουν όταν η σχέση με τους γονιούς μας είναι τοξική, μας έχουν κάνει κακό/εξακολουθούν να μας κάνουν κακό οι επαφές μαζί τους.

     

    Εφόσον οι παππούδες μένουν μακριά, φυσικά δεν υπάρχει τρόπος έρχονται/πηγαίνετε συχνά, υπάρχει όμως το skype, οι φωτογραφίες, οι λεκτικές αναφορές, ώστε να υπάρχει μια εξοικείωση με αυτους τους ανθρώπους ακόμα κι αν δε βλέπονται συχνά. Η αδερφή μου έχει βαφτίσει ένα παιδάκι που μένει σε νησί και το βλέπει 2 φορές το χρόνο κι όμως η σχέση τους είναι ζηλευτή παρότι εγώ να ομολογήσω ήμουν αρνητική στο να το κάνει λόγω της απόστασης. Όμως φροντίζουν και οι δυο πλευρές νονά και μητέρα να κρατούν επαφές με βιντεοκλήσεις και η μαμά του κοριτσιού μιλούσε πολύ και συχνά για τη νονά του, για τις στιγμές που έχουν ζήσει μαζί ως φίλες, για την αδερφή μου ως χαρακτήρα. Η σχέση δεν χτίστηκε από τη μία μέρα στην άλλη, όμως τώρα έχει πολύ γερά θεμέλια.

     

    Αν το παιδί δεν θέλει κάποιον δεν πα να είναι ο πάπας ο ίδιος, ΔΕΝ πιέζουμε το παιδί να δεχτεί ούτε φιλιά ούτε αγκαλιά ούτε σχέσεις ούτε πραγματικά τίποτα μα τίποτα. 

    Τι πάει να πει αυτονόητο δικαίωμα η οποιαδήποτε σχέση βρε συ Εσπερος?? Καμιά σχέση δεν είναι αυτονόητη. Ακόμα και με σένα όταν δεν θα θέλει να κάνει κάτι θα πρέπει να το σεβαστείς (εκτός φυσικά αν αφορά την ασφάλεια του). 

     

    Έχεις πολλά, πολλά πολλά άγχη, πρέπει να τα δεις λιγάκι, δυσκολεύεις τη ζωή σου και μελλοντικά θα μεταφερθεί και στο παιδί.

    • Μου αρέσει 3

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    εναυαγεί το σέβονται άσχετο που δεν τους αρέσει, ούτε στα πεθερικά μου αρέσει εξαλλου. αλλα αυτο δεν σημαινει οτι ρίχνουμε μαυρη πέτρα πισω μας. βιντεοκληση οντως θα μπορουσαμε να κανουμε ταξτικα. αν κ οποτε καναμε δεν τους εδωσε σημασια ο μικρος. αλλα θα κανει κατι η βιντεοκληση; θα τους αναγνωριζει ευκολοτερα μευα; πιστευω οτι βοηθαει πιο πολυ παιδια που εχουν ουτως ή αλλως σχεση με τους παππουδες. αλλά κ η βιντεοκλήσης δεν αναιρεί το γενικό κλίμα "δεν θελουμε να να πιεζόμαστε για να σας συναντάμε". 

    Ναι αλλά κι εσείς θα μπορούσατε να κλείσετε σε ένα ξενοδοχείο στην τελική ! Διευκρίνιση : για να μείνετε εσεις εννοώ . Ώστε να αποσυμφορήσεις λίγο το κλίμα :) η βιντεοκληση θα βοηθάει να τους θυμάται :) μην ξεχνάς ότι μεγαλώνει το μικρό σου :) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Macgyver είπε:

    Γιατί ; Τι ΔΕΝ παίρνουν ακριβώς ;! 

    Καθε φορά σε γιορτές και διακοπές στους δικούς σου δεν πάτε ;! 

    Όχι κάθε φορά πλέον. με το παιδί το κοψαμε. χριστουγεννα παμε κ μοιραζουμε τις μερες κ πασχα καλοκαιρι αναλογως, οχι κ στους δυο γιατι ειναι στα εξοχικα σε αλλες κατευθύνσεις τελειως. αλλα αν παμε για κατι έκτακτο τυπου τριημερο που θα ειναι μονο για καποια υποχρεωση, μενουμε σε οποιο απο τα δυο σπιτια εξυπηρετει τις εκαστοτε μετακινησεις κ την αλλη πλευρα δεν τη βλεπουμε ολες τις μερες που ειμαστε εκει. μια δυο φορες αναλογα με τις υποχρεωσεις αλλα κ παλι με τη λογικη οτι δεν θα ειμαστε ολη μερα στους δρομους, δεν θα κανουμε πολλαπλά δρομολογια, δεν δεν δεν

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Macgyver είπε:

    Ναι αλλά κι εσείς θα μπορούσατε να κλείσετε σε ένα ξενοδοχείο στην τελική ! Διευκρίνιση : για να μείνετε εσεις εννοώ . Ώστε να αποσυμφορήσεις λίγο το κλίμα :) η βιντεοκληση θα βοηθάει να τους θυμάται :) μην ξεχνάς ότι μεγαλώνει το μικρό σου :) 

    Συγγνώμη αλλά αν κάποιον δεν θες να τον φιλοξενήσεις όταν έρχεται και αρνείσαι κι εσύ όταν προσφέρεται να σε φιλοξενήσει, δεν είναι σαν να του λες ότι δεν θες και πολλά πολλά; 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Όχι κάθε φορά πλέον. με το παιδί το κοψαμε. χριστουγεννα παμε κ μοιραζουμε τις μερες κ πασχα καλοκαιρι αναλογως, οχι κ στους δυο γιατι ειναι στα εξοχικα σε αλλες κατευθύνσεις τελειως. αλλα αν παμε για κατι έκτακτο τυπου τριημερο που θα ειναι μονο για καποια υποχρεωση, μενουμε σε οποιο απο τα δυο σπιτια εξυπηρετει τις εκαστοτε μετακινησεις κ την αλλη πλευρα δεν τη βλεπουμε ολες τις μερες που ειμαστε εκει. μια δυο φορες αναλογα με τις υποχρεωσεις αλλα κ παλι με τη λογικη οτι δεν θα ειμαστε ολη μερα στους δρομους, δεν θα κανουμε πολλαπλά δρομολογια, δεν δεν δεν

    Καλό μου ακούγεται προσωπικα :) 

    Just now, little lamb είπε:

    Συγγνώμη αλλά αν κάποιον δεν θες να τον φιλοξενήσεις όταν έρχεται και αρνείσαι κι εσύ όταν προσφέρεται να σε φιλοξενήσει, δεν είναι σαν να του λες ότι δεν θες και πολλά πολλά; 

    Δεν μπορείς να το καταλάβεις αν είσαι ελαστική σε αυτό το κομμάτι :) ένας άνθρωπος που θέτει όρια στον προσωπικό του χώρο δεν ανέχεται ούτε για μια μέρα να έχει άλλον μέσα στα πόδια του. Εγώ τον άντρα της @Έσπερος τον καταλαβαίνω γιατί είμαι κι εγώ έτσι. 

    Θέλω το χώρο μου . 

    Θέλω το μπάνιο μου . 

    Καποια δωμάτια του σπιτιού μένουν ερμητικά κλειστά για τον οποιοδήποτε πλην συζύγου (κρεβατοκάμαρα, χώρος γραφείων). Αλλά είμαστε και οι δυο έτσι :) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, little lamb είπε:

    Συγγνώμη αλλά αν κάποιον δεν θες να τον φιλοξενήσεις όταν έρχεται και αρνείσαι κι εσύ όταν προσφέρεται να σε φιλοξενήσει, δεν είναι σαν να του λες ότι δεν θες και πολλά πολλά; 

    Η αλήθεια είναι ότι κ εγώ έτσι το βλέπω. για την φιλοξενία μεσα στο σπίτι μας καταλαβαινω οτι πρακτικα ειναι δυσκολο να γινει για πάνω από δυο τρεις μέρες κ σίγουρα θα είναι κουραστικό να στραβοκοιμάμαι στον καναπέ όλο το π-σ-κ και Δευτέρα ξανά δουλειά αλλά ενταξει ποσες φορες θα γινοταν αυτο; εγω τη χαρα να κανω κατι με κάποιον τη βάζω πάνω από την ταλαιπωρία κ δυσκολεύομαι να το δω αλλιωςαλλιώς

    Just now, marakiz είπε:

    Εφόσον οι παππούδες μένουν μακριά, φυσικά δεν υπάρχει τρόπος έρχονται/πηγαίνετε συχνά, υπάρχει όμως το skype, οι φωτογραφίες, οι λεκτικές αναφορές, ώστε να υπάρχει μια εξοικείωση με αυτους τους ανθρώπους ακόμα κι αν δε βλέπονται συχνά. Η αδερφή μου έχει βαφτίσει ένα παιδάκι που μένει σε νησί και το βλέπει 2 φορές το χρόνο κι όμως η σχέση τους είναι ζηλευτή παρότι εγώ να ομολογήσω ήμουν αρνητική στο να το κάνει λόγω της απόστασης. Όμως φροντίζουν και οι δυο πλευρές νονά και μητέρα να κρατούν επαφές με βιντεοκλήσεις και η μαμά του κοριτσιού μιλούσε πολύ και συχνά για τη νονά του, για τις στιγμές που έχουν ζήσει μαζί ως φίλες, για την αδερφή μου ως χαρακτήρα. Η σχέση δεν χτίστηκε από τη μία μέρα στην άλλη, όμως τώρα έχει πολύ γερά θεμέλια.

     

    Αυτό όντως το έχουμε παραμελήσει ασυνείδητα με τη λογικη οτι δεν θα καταλάβαινε ετσι κι αλλιως τι λεμε. κ τωρα οντως δεν το εχουμε σαν συνηθεια να αναφερουμε, μονο αν τυχει με αφορμη κατι που του εχουν παρει ή οταν λεμε οτι παιρνουμε τηλ τη γιαγιά. πρεπει να σκαλίσω λιγο τη μνημη μου για να σκεφτω περιστατικά που μπορει να συγκινήσουν για να ακουει κ ιστοριες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Είμαι άνθρωπος γενικώς κι εγώ των ορίων με τα σόγια και έχω φτάσει και σε πολλές παρεξηγήσεις κατά καιρούς....αλλά....έχασα γονιό πρόσφατα....νέο σε ηλικία, πρόωρα, ξαφνικά και χωρίς καμία προετοιμασία....

     

    Απο τότε βάζω περισσότερο νερό στο κρασί μου και με την επιφύλαξη τοξικών καταστάσεων, δεν διστάζω πότε-πότε να χαλάσω και την βολή μου και την ζαχαρένια μου για χάρη όσων από τους παππουδογιαγιαδες έχουν  απομείνει στη ζωή.

     

    Δεν θα είναι πάντα κοντά μας να μας «ταλαιπωρούν»....συμφωνώ ότι προτεραιότητα έχει η στενή οικογένεια που δημιουργείς με τον σύντροφο σου, αλλά αυτό πρέπει να λειτουργεί αμφιμερως....οι επιθυμίες δηλαδή της @Έσπερος δεν βαρύνουν για τον άντρα της; Καμία υποχώρηση ο ίδιος δεν είναι διατεθειμένος να κάνει;

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Macgyver είπε:

    Καλό μου ακούγεται προσωπικα :) 

    Δεν μπορείς να το καταλάβεις αν είσαι ελαστική σε αυτό το κομμάτι :) ένας άνθρωπος που θέτει όρια στον προσωπικό του χώρο δεν ανέχεται ούτε για μια μέρα να έχει άλλον μέσα στα πόδια του. Εγώ τον άντρα της @Έσπερος τον καταλαβαίνω γιατί είμαι κι εγώ έτσι. 

    Θέλω το χώρο μου . 

    Θέλω το μπάνιο μου . 

    Καποια δωμάτια του σπιτιού μένουν ερμητικά κλειστά για τον οποιοδήποτε πλην συζύγου (κρεβατοκάμαρα, χώρος γραφείων). Αλλά είμαστε και οι δυο έτσι :) 

    Ναι εντάξει κανείς δεν λέει οτι είναι το πιο βολικό πραγμα, προφανώς αλλάζουν κάποια δεδομενα.Αλλα μου κάνει και εντύπωση το να αντιμετωπίζεται και σαν συμφορα κ να μη χωράει ποτέ καμία εξαίρεση ούτε για λίγες μέρες.Μακαρι τα προβλήματα της ζωής να ήταν το να κάνουμε κάποιες φορές κάτι που απλά δεν μας βολευει και τόσο πολύ.Αλλα τι να πω, μπορεί για κάποιους αυτό να μην είναι απλα άβολο, αλλά να μην το αντέχουν καθόλου και ποτέ.Ευχομαι να μην τύχει κάτι πολύ σοβαρό σε κάποιον που δυσκολεύεται με κάτι τέτοιο γιατί θα κλαταρει!Δεν το λέω ειρωνικά,το λέω ειλικρινά! πχ φιλοξενία αρρώστου ανθρώπου. 

    Πέρα από αυτά, αυτό με το χώρο και το μπάνιο δεν τα κατάλαβα.Το μπάνιο κ το σπίτι δεν είναι ατομικοί χώροι,τα μοιραζόμαστε ούτως ή άλλως με τον άντρα μας κ τα παιδιά μας, οπότε τι πειράζει 1-2 άτομα (και στενά,όχι ο καθένας) λίγες μέρες; Δεν θα μου έκανε εντύπωση να το λέει κάποιος που μένει μόνος, αλλά κάποιος που ούτως ή άλλως συμβιώνει με άλλους μου φαίνεται περίεργο.

    Επεξεργάστηκαν by little lamb

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Όχι κάθε φορά πλέον. με το παιδί το κοψαμε. χριστουγεννα παμε κ μοιραζουμε τις μερες κ πασχα καλοκαιρι αναλογως, οχι κ στους δυο γιατι ειναι στα εξοχικα σε αλλες κατευθύνσεις τελειως. αλλα αν παμε για κατι έκτακτο τυπου τριημερο που θα ειναι μονο για καποια υποχρεωση, μενουμε σε οποιο απο τα δυο σπιτια εξυπηρετει τις εκαστοτε μετακινησεις κ την αλλη πλευρα δεν τη βλεπουμε ολες τις μερες που ειμαστε εκει. μια δυο φορες αναλογα με τις υποχρεωσεις αλλα κ παλι με τη λογικη οτι δεν θα ειμαστε ολη μερα στους δρομους, δεν θα κανουμε πολλαπλά δρομολογια, δεν δεν δεν

     

    Και εμεις το ιδιο κανουμε. Γιατι και εμεις λογω της δουλειας του συζυγου μενουμε ωρες ωρες μακρια...και το κοστος να παμε ειναι μεγαλο και οι αδειες μικρες...Πηγαινουμε δηλαδη λιγο πολυ 3 φορες το χρονο...εχει τυχει να μην παμε και 6 μηνες στο πατρικο μου...Τι παει να πει αυτο? Δεν ειναι ευθυνη μας ουτε αποκλειστικη μας επιλογη αν θα τους δουμε ή οχι...Εκεινοι θελεις να πεις δεν ερχονται καθολου? εστω και σε ξενοδοχειο? Αν οχι μεγαλο τους φαουλ...

     

    Την σκεψη σου την θεωρω πολυ πολυ λαθος. Ουτε και εμεις εχουμε χωρο να φιλοξενουμε πολυ κοσμο και μεχρι να συνηθισει ο αντρας μου τους δικους μου δεν ενιωθε πολυ ανετα με αυτους. Τωρα ομως μετα απο προσπαθεια απο τις δυο πλευρες εχουεμ βρει τις ισορροπιες μας... Εκεινοι ερχονται εναλλαξ με την σειρα για να μην εχει μπουγιο το σπιτι και κουτουλαμε. Τα παιδια βλεπουν τους παππουδες πιο συχνα και οι σχεσεις εξελισσονται...Το οτι εχετε ενα δωματιο να φιλοξενησετε και δεν το κανετε χτυπαει οντως ασχημα. Αλλα φανταζομαι δεν το κανει ουτε με κακια ο αντρας σου ουτε για να τους κανει να νιωσουν ασχημα.  Αυτο ειναι κατι που ισχυει για ολους (γονεις του και γονεις σου). Οποτε πρεπει να το ξεπερασουν και να το σεβαστουν. Ετσι ειναι ο ανθρωπος τελος παντων και προτιθεται να τους πληρωσει ξενοδοχειο. Τελέιωσε το θεμα. Γιατι να αναλωνεστε γυρω απο αυτο, να ριχνετε ευθυνες ο ενας στον αλλο? Καντε οτι καλυτερο μπορειτε αλλα οχι μονο εσεις και οι γονεις...Οσο  παντως ριχνουν τις μπηχτες και τα στοματα δεν κλεινουν δεν θα υπαρχει βελτιωση στη σχεση σας γιατι  πολυ απλα δεν διακατεχεται απο ειλικρινεια και αμοιβαιο σεβασμο.

     

    Η αδερφη μου μενει εξωτερικο και την βλεπουν τα παιδια 4-5 φορες το χρονο απο λιγες μερες...Ισως και πολυ λεω....Πριν λιγο ο μεγαλος εκανε ολοκληρη σκηνη για να μην φυγει (εξω βολτα ηθελε να παει) και τον εβαλε για υπνο για να μπορεσει να φυγει...Δεν ειναι οι μερες και ο χρονος καλη μου που θα δεσουν το παιδι με τους γονεις σου...Ειναι τα συναισθηματα που εκεινοι καλλιεργουν στην καρδουλα του καθε φορα που τον βλεπουν...Μπορει να ειναι μικρος αλλα στο τελος της ημερας, τα συναισθηματα ειναι συναισθηματα και ουδεμια σχεση εχουν με τις μερες και την ηλικια του....

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Δεν θέλω να επιβάλω, σε καμία περίπτωση. Όμως δεν έχω ακούσει και καμία περίπτωση το παιδί να έχει τόση δυσκολία με τους παππούδες που δεν βλέπει συχνά. Γι αυτό μου κανει τόση εντύπωση, γιατί δεν βλέπω βήματα προοόδου. Είναι όμως λεπτή ισορροπία γιατί από τη μία έχω τους παππούδες που διεκδικούν το αυτονόητο δικαίωμά τους και δεν θέλω φυσικά και να στερήσω στο παιδί τη στοργή της οικογένειάς του, από την άλλη δεν θέλω να πιεσω κ έχω κ έναν άντρα αρνητικό σε όλο αυτό το μοντέλο συνύπαρξης στις διακοπές, που  όμως δεν έχει και να προτείνει κάτι εφαρμόσιμο, και είμαι υποχρεωμένη να κάνω τα στραβά μάτια για να κρατήσω μια ηρεμία στο σπίτι μου, ενώ έχει καταφανώς άδικο. Είναι μπερδεμένο. 

    Η κόρη μου τους δεύτερους παππούδες της - αδέρφια των παππουδογιαγιαδων της -(εμείς παππούδες τους λέμε κι αυτούς, δεν έχω ιδέα πως λέγονται κανονικά) τους βλέπει 1 έως 2 φορές το χρόνο. Και πάμε μόνο εμείς για κάνα 3ημερο. Χαίρεται πολύ όταν τους βλέπει γιατί έστω κι αυτή τη φορά περνάνε χρόνο μαζί, η γιαγιά την βάζει στον πάγκο και μαγειρεύουν, έχει γάτες και σκυλάκια και διάφορα ζώα κοτες και την κάνει βόλτα στο περιβολακι της, ο παππούς της φέρνει δωράκια άλλοτε παιχνίδια τελευταία φορά της έφερε παπούτσια και το θυμάται κάθε φορά μου λέει ο παππούς ο τάδε μου τα πήρε. Θέλω να πω είναι και η χημεία και πως πάνε μεταξύ τους. Υπόψην εδώ δεν παίζει σκαιπ, δεν έχουν ιδέα από αυτά, ένα τηλ στη χάση και στη φέξη όπου μιλάω εγώ και απλώς εκείνη με ακούει που μιλάω. Που και που τους αναφέρω κι εγώ. Αλλά πιστευω έχει καλές αναμνήσεις και πέτυχε αυτό.. Από ποκυ μωρό όλα αυτά.. Δηλαδή θυμάμαι 12 μηνων ήταν που πήγαμε και πέρναγε πολύ καλά μαζί τους, το θυμάμαι γιατί μου χε δοθεί η ευκαιρία να ξεκουραστώ και μου δίνεται κάθε φορά, ασχολιόντουσαν πολυ και ασχολούνται ποκυ, ούτε το τραπέζι δε με αφήνει να μαζεψω, καθώς οι ίδιοι δεν έχουν δικά τους εγγόνια από παιδιά τους εννοώ και τα βλέπουν σαν εγγόνια τους. Κάθε φορά κολλάει η μικρή πολύ εκεί.. Αλλά δεν πάμε και πολύ συχνά δυστυχώς είναι μεγαλούτσικο ταξίδι.. Κανονίζουμε όμως και πάμε είτε κάνα 3ημερο είτε 3-4 μέρες Χριστούγεννα συνδυάζοντας το με κάτι άλλο 

     

    Τώρα εσείς βέβαια λέτε αλλα.. Τώρα τα διάβασα.. Εγώ γενικά δεν μπορώ να μην φιλοξενήσω, μου δίνει μεγάλη χαρά. Αλλά δε κάθεται αυτό γμτ. Μένουν όλοι στην Αθήνα :(

    Γενικά κόσμο να έχω και μεγάλη χαρά παίρνω. Αρκεί να είμαι σε άδεια να χω χρόνο να τους φροντίσω. Αυτό ισχύει και για φίλους μας και για συγγενείς αλλά δεν τυχαίνει. Παίρνω μεγάλη χαρά αν τύχει. Έχω και πετσέτες και σεντόνια ειδικά για τους  επισκέπτες οοοοοταν έχω... Τα ίδια και ο άντρας μου είναι. Αλλά σέβομαι αν κάποιος δε θέλει τη φιλοξενία τέτοιου τύπου. Κι εγώ νιώθω κάπως άβολα σε ξένα σπίτια δεν πάμε, προτιμώ να έρχονται.. Βέβαια μια φορά σε κάτι μακρινούς συγγενείς τόλμησα να τους πω ότι ναι θα έρθουμε αλλά κλείσαμε ξενοδοχείο να μη σας επιβαρύνουμε και τους πείραξε πάρα πολύ... Και δεν το ξανακαναμε.. Την επόμενη φορά μείναμε σε αυτούς. Αλλά οκ στα 4 χρόνια έχουμε πάει 2 φορές. 

     

    Αυτό που θέλω να πω ειναι πως μου αρέσει ο κόσμος σε καποιες φάσεις, να ξυπνήσω και να ετοιμάσω πρωινά, να περάσω λίγο χρονο με αγαπητούς μου ανθρώπους. Ελεύθερη και πιο νέα που ήμουν πήγαινα συνέχεια ταξίδια στην επαρχία γιατί σπουδαζαν οι φίλοι μου, μου άρεσε τοοοοσο πολύ!!!είναι μια αλλαγή στη καθημερινότητα. 

     

    Σχετικά με το θέμα παιδιού, δεν έχω ιδέα τι ειναι καλύτερο.. Να μένουν σπίτι ή να αναπτυχθεί μια καλή σχέση. Δηλαδή η διαμονή θα αλλάξει κάτι? Αν κρίνω από μένα ως παιδί και τις αναμνήσεις μου, μου άρεσε να μένω με τη γιαγιά μου και τον παππού μου.. Έχω περάσει αρξετα καλοκαίρια μαζί τους και έχω πολύ ωραίες αναμνήσεις.. Νομίζω είναι ένας συνδυασμός και των δύο αλλά κυρίως να έχει αναπτυχθεί καλή σχέση μεταξύ τους. Ακόμα κι αν δεν κοιμούνται κάτω από την ίδια στέγη για κάποιες μέρες.. Βέβαια κι αμα κοιμούνται και ασχολούνται κιόλας με το ξύπνημα καλά θα είναι. :P αχ δεν ξέρω όλες δίκιο έχετε.

    Θυμάμαι πάντως η μαμά μου όταν πρωτογεννησα έμενε μαζι μας για κάνα μήνα, ήταν βάλσαμο καθώς με το θηλασμό ημουν ράκος και πολλά βραδιά έπαιρνε τη μικρή εκείνη να τη νανουρισει και να κοιμηθώ λίγο παραπάνω. 

     

    Μήπως έχω ξεφύγει από το θεμα

    Κάτι άλλο λετε αλλά οκ μου ήρθαν αυτά :D

    Επεξεργάστηκαν by Nefeli2014

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Macgyver είπε:

    Από το να κρίνουμε τα συναισθήματα του καθενός και κατά ποσό αγαπάει κάποιον και τι είναι διατεθειμένος να κάνει κλπ κλπ , ίσως είναι καλύτερο να αποδεχόμαστε ότι υπάρχουν και άλλες απόψεις ανθρώπων . Δεν τους κάνει λιγότερο ανθρώπους , λιγότερο ικανούς να αγαπούν κλπ

    Επειδή τώρα το πρόσεξα, δεν είπα ότι όποιος δεν φιλοξενεί δεν αγαπά γενικά. Είπα ότι δεν είναι τόσο αγαπημένος ο συγκεκριμένος υποψήφιος φιλοξενούμενος τον οποίο δεν θέλουμε να φιλοξενήσουμε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσια απο οτι φαινεται εγω εχω πιασει το τζακ ποτ.Διοτι το καλοκαιρι μενουμε 2 μηνες στο εξοχικο μαζι με τους δικους μου και ο αντρας μου το καταευχαριστιεται.Εγω προσωπικα εχω μαθει να κανω διακοπες με τον παππου και τη γιαγια, οι οποιοι ζουνε και του παιρνουμε μαζι στο εξοχικο.Τον αντρα μου τον προσεχουν,εχω πολλα χερια για το παιδί και ειμαι και πιο ξεκουραστη!!!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εσπερος νομίζω τζάμπα αγχώνεσαι για τη σχέση του μικρού με τους παππούδες και τις γιαγιάδες. Η σχέση που θα αναπτύξει είναι αυτή που θα θέλουν και οι δύο πλευρές να έχουν και δε θα αναπτυχθεί σε μία νύχτα ή σε λίγους μήνες. Είναι σχέση ζωής. Έχουν χρόνια μπροστά τους για να γνωριστούν και να αγαπηθούν (ή όχι). Επίσης το δέσιμο δεν έχει να κάνει με το πόσο βλέπονται. Εγώ μεγάλωσα με τη μία γιαγιά μου μέσα στο σπίτι κάθε χρόνο για πολλούς μήνες. Ποτέ δε δέθηκα μαζί της γιατί ήταν μια ψυχρή γυναίκα. Μην εκβιάζεις καταστάσεις, άστα πράγματα να κυλήσουν από μόνα τους.

     

    Επίσης, σχώρα με, αλλά από αυτά που έχεις γράψει κατά καιρούς για τον άντρα σου και εγώ συμφωνώ στα περισσότερα μαζί του! :oops:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμάς πάντως (τον άντρα μου ακόμα περισσότερο απ' ότι εμένα) δε μας νοιάζει να φιλοξενούμε τους γονείς μας ή καποιον πολύ κοντινό μας. Ίσα ίσα, του αρέσει να έρχονται να βλέπουν τη μικρή κ η μικρή αυτούς, είμαστε πιο χαλαροί με τις δουλειές γιατί μας βοηθάνε όσο μπορούν (η πεθερά μου πχ μαγειρεύει τα πρωινά που λειπουμε, χωρίς να το ζητήσουμε εννοείται, κ βρίσκουμε πάντα ζεστό φαγητό, οι δικοί μου πάνε λαϊκή, κάνουν τις εξωτερικές δουλειές), μπορούμε να βγούμε μια βόλτα κ να κρατήσουν το παιδί, και καθώς φύγαμε κ οι δύο απτά πατρικά μας στα 17.5 και λείπουμε κοντά 20χρονια, έχουμε χάσει τα καλύτερα χρόνια των γονιών κ τα δικά μας μακριά, οπότε χαιρόμαστε πολύ να τους έχουμε μαζί μας τώρα που είναι κ το παιδί κ ξανανιωνουν κ αυτοί. Εγώ είμαι μοναχοπαίδι κ έχω ιδιαίτερη σχεση-εξαρτηση από τους δικούς μου, ο άντρας μου το κατανοεί απόλυτα και μάλιστα αυτός θα τους πει ελάτε ή μείνετε παραπανω, γιατί ξέρει ότι το να ειναι μαζί μου οι γονείς μου με χαροποιει. Happy wife happy life όπως λέει κ ο ίδιος :lol:

     

    Τα περσινά Χριστούγεννα φιλοξενήσαμε 3 άτομα, ο χαμός, ένας στον καναπέ, ένας σε ράντζο στο χωλ κ ένας στο δωμάτιο του παιδιου! Κ έκανα κ δύο τραπέζια των 15 ατόμων. Πραγματικά δε με ένοιαξε καθόλου, αρκεί που περάσαμε όλοι μαζί τις γιορτές. Εντάξει, δε συμβαίνει κάθε χρόνο, σίγουρα μετράει κ αυτό. Αλλά αν εγώ πήγαινα στους δικούς μου κ μου έλεγαν να σας κλείσουμε σε ξενοδοχείο γιατί ξεβολευομαστε μάλλον δε θα ξαναπήγαινα από τη ντροπή μου προς τον άντρα μου κ το παιδί μου. Έτσι δε θα το έλεγα ποτέ στους δικούς μας.

    Επεξεργάστηκαν by Lenia16
    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, little lamb είπε:

    Ναι εντάξει κανείς δεν λέει οτι είναι το πιο βολικό πραγμα, προφανώς αλλάζουν κάποια δεδομενα.Αλλα μου κάνει και εντύπωση το να αντιμετωπίζεται και σαν συμφορα κ να μη χωράει ποτέ καμία εξαίρεση ούτε για λίγες μέρες.Μακαρι τα προβλήματα της ζωής να ήταν το να κάνουμε κάποιες φορές κάτι που απλά δεν μας βολευει και τόσο πολύ.Αλλα τι να πω, μπορεί για κάποιους αυτό να μην είναι απλα άβολο, αλλά να μην το αντέχουν καθόλου και ποτέ.Ευχομαι να μην τύχει κάτι πολύ σοβαρό σε κάποιον που δυσκολεύεται με κάτι τέτοιο γιατί θα κλαταρει!Δεν το λέω ειρωνικά,το λέω ειλικρινά! πχ φιλοξενία αρρώστου ανθρώπου. 

    Πέρα από αυτά, αυτό με το χώρο και το μπάνιο δεν τα κατάλαβα.Το μπάνιο κ το σπίτι δεν είναι ατομικοί χώροι,τα μοιραζόμαστε ούτως ή άλλως με τον άντρα μας κ τα παιδιά μας, οπότε τι πειράζει 1-2 άτομα (και στενά,όχι ο καθένας) λίγες μέρες; Δεν θα μου έκανε εντύπωση να το λέει κάποιος που μένει μόνος, αλλά κάποιος που ούτως ή άλλως συμβιώνει με άλλους μου φαίνεται περίεργο.

    Δεν αντιμετωπίζεται σαν συμφορά. Χαχαχα συγνώμη αλλά γιατί πρέπει να είναι ή άσπρο ή μαύρο μία κατάσταση;;;; Έχετε σκεφτεί ότι υπάρχουν και γονείς (παππούδες) που δεν θέλουν να ξεβολεύονται ; 

    Φιλοξενία άρρωστου ανθρώπου είναι κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ξέρεις. Βέβαια πρακτικά επίσης σημαίνει ότι ο άρρωστος πρέπει να έχει δικό του δωμάτιο ( για να είναι άνετα ), και να του παρέχεις σωστή "νοσηλεία στο σπίτι", άρα νοσηλεύτρια κλπ Γιατί βέβαια αν φιλοξενείς άρρωστο, σίγουρα δεν είναι για μία απλή ιωσούλα... 

    Τα μπερδεύεις λίγο τα πράγματα.... 

    Υπάρχουν άνθρωποι  που έχουν ατομικό μπάνιο, επίσης. 

    Γενικά, καλό είναι να σκεφτόμαστε ότι υπάρχουν και άλλες πραγματικότητες, εκτός της δικιάς μας. 

    Ένα σπίτι μπορεί κάλλιστα να έχει ατομικούς χώρους. 

    Ένας άνθρωπος μπορεί κάλλιστα να μην θέλει να φιλοξενεί και να φιλοξενείται. 

    Υπάρχουν πολλές μορφές συμβίωσης, όχι μόνο αυτή που φαντάζεσαι εσύ. 

    Όταν όμως έχεις έναν άνθρωπο που θεωρεί δεδομένο και εύκολο να φιλοξενεί και να φιλοξενείται και έναν που δεν του αρέσει, διότι ασφυκτιά, η ζυγαριά της απόφασης κλίνει πιο πολύ σε αυτόν που ασφυκτιά, διότι η "παραβίαση προσωπικού χώρου" είναι από τα πλέον ευαίσθητα ζητήματα για έναν άνθρωπο και μπορεί να έχει εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες για τη σχέση όλων. 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα