mybabygirl

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΠΠΟΥ

    Recommended Posts

    Just now, Έσπερος είπε:

    πάντως στην ηλικία αυτή δεν ξέρω αν θα έπρεπε να είναι πιο κοινωνικός. δεν είναι το παιδί που θα πάει σε ξένες αγκαλιές και μαλλον τρομαζει αν δειξει καποιος οτι θελει να τον παρει. αλλα δεν ειναι οτι βλεπει κοσμο κ φοβαται ή γκρινιαζει σε καταστηματα κ υπηρεσίες. μπορει να γκρινιαξει πού κ πού αλλα ο ανιψιος μου πχ που μεγαλωνει Αθηνα με πολυ πλουσιότερα ερεθισματα στην ηλικια αυτη λεει η πεθερα μου ουτε καλημερα να πει σε έναν γείτονα δεν προλάβαινε από την τσιρίδα. βέβαια δεν είναι κ παιδι που θα κατσει ωρα στο καροτσι αν παμε εξω. αν εχει το φαι του ναι θα κατσει. αλλιως θελει να σηκωθει κ ειναι λογικο. αλλα αν μιλαμε με αλλους μππρει να μας ακουει αν εχει κατι να παιξει. Όποτε δεν πιστεύω ότι λειπει κατι σε κοινωνικότητα οσο στην τριβή με αλλους στην επικοινωνια. το χω σκεφτει αυτο με την κατανοηση αλλα μου φαινεται κ λιγο καψωνι. 

    Εγω πάντως δε νομίζω οτι τα παιδιά που μένουν στην Αθήνα ή σε μεγαλες πολεις, οπως ο ανιψιός σου ή τα δικα μου ανίψια, εχουν απαραίτητα και περισσότερα ερεθίσματα. Τουλάχιστον η δικη μου εμπειρία λεει το αντίθετο. Τα ανίψια μου εχουν μια καθημερινότητα οπως τα περισσότερα παιδιά που μεγαλώνουν σε μεγαλούπολη. Δηλαδή ενώ υπάρχουν διάφορα που μπορεί κάποιος να κάνει,π.χ. παιδικό θέατρο ή άλλες δραστηριότητες για παιδιά συνήθως δεν κάνουν πολλά εκτος απο τα απαραίτητα σε αντίθεση με τον γιο μου που παρόλο που ζει σε ένα μικρό νησι με την πρώτη ευκαιρία τον παμε παντού. Οταν λοιπόν παμε στους δικούς μας φρ8ντιζουμε να γεμιζει το παιδι εμπειρίες. Όποτε απολαμβανει την ηρεμία της ζωης στο νησι και τα προνόμια της μεγαλούπολης. Για να μην πω για τα μεταφορικά μέσα! Τα ανίψια μου δεν έχουν μπει ποτέ σε καράβι ή αεροπλάνο ενώ ο γιος μου έχει ταξιδέψει με τα πάντα. Θεωρώ ότι ο γιος μου έχει πολύ περισσότερα ερεθίσματα από τα ξαδέρφια του και ας είναι μικρότερος.

    Just now, Έσπερος είπε:

    για να επανέλθουμε όμως, στην ηλικία που ειναι εχουν νοημα οι βιντεοκλήσεις με τους συγγενεις για να τους μαθει; γιατι δεν φαινεται να καταλαβαινει. ή να του δείχνουμε φωτο κ να μιλαμε γι αυτους συστηματικα; δεν το εχουμε κανει με πολλη συνεπεια μεχρι τωρα. 

    Εγω νομίζω εχουν νόημα. Νομίζω ότι καταλαβαίνουν και ας μην το δείχνουν πάντα.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

    Εμένα η άποψη μου αποσα έχω διαβάσει Έσπερος είναι να  μιλάς και πάνω απ όλα να υπολογίζεις το σπίτι σου. Είτε μανα είτε πεθερά είτε θεία βάζε τον καθέναν στη θέση του αν είναι να σου δημιουργούν προβλήματα υπογείως. Στην ανάγκη ας τσακωθείς και μια φορά, δεν έγινε και τίποτα. Γενικά συμφωνώ με τις κοπέλες που σου έχουν απαντήσει και με τον ανδρα σου σε αυτά που πιστεύει... Καταλαβαίνω ότι δε θέλεις να δημιουργούνται εντάσεις αλλά είναι προτιμότερο να δημιουργηθούν και να σταματήσει η κατάσταση αυτή πάρα να φαγωνεσαι με τον άνδρα σου εξαιτιας άλλων. Η οικογένεια σου πλέον είναι ο άντρας σου και το παιδί, οι άλλοι έρχονται δεύτεροι. Δε λέμε να μη μιλάς μαζί τους οι γονείς σου είναι αλλοίμονο, αλλά να βάλεις προτεραιότητα.εσύ έχεις ανοίξει σπίτι με συγκεκριμένα θέλω. Εσείς έχετε δημιουργήσει κάτι που ναι μπορεί να διαφωνεί με το πως έχετε μεγαλώσει. Έτσι γινεται. Αυτό πρέπει να ει αι σεβαστό. Με τη διπλωματία θα σου έλεγα αλλά βλέπω πως δεν πιάνει. Ίσως θα έπρεπε κάποια στιγμή να κάνεις μια κουβέντα με τους γονείς σου. Ειλικρινή. Και να τους καθησυχάσεις ότι αποφάσεις παίρνεις εσύ και δε σε βάζει ο άντρας σου. Αλλά κι έτσι να νομίζουν, δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Είναι δικό τους πρόβλημα.. Αυτό πρέπει να ξεχωρίσεις.. 

    Βεβεια αν δεν είναι ανοιχτό μυαλό είναι δύσκολο να τους διδάξεις εσυι τώρα. Ίσως τελικά να μη δίνεις πια σημασία και να μην τα παίρνεις μέσα σου θα ήταν μια καλή αρχή επίσης. 

     

    Δύσκολη κατάσταση, λίγο τρόπο θέλει και σωστό χειρισμό κι εσύ φυσικά να απενεχοποηθεις,απο εκεί ας ξεκισεις που εινακ το πιο βασικό. 

     

     

    Επίσης που λέτε για φώτο και βιντεοκλησεις, εγώ δείχνω στα παιδιά από πολύ μικρά φωτογραφίες και λέω εδώ είναι αυτός εδώ αυτός εδώ εκείνη και μένουν εικόνες. Και η βιντεοκληση επίσης ποκυ καλή ιδέα. Εγώ δεν το έχω κάνει αλλά είναι καλή ιδέα όντως. 

    Επεξεργάστηκαν by Nefeli2014
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 1 λεπτό , Έσπερος είπε:

    πάντως στην ηλικία αυτή δεν ξέρω αν θα έπρεπε να είναι πιο κοινωνικός. δεν είναι το παιδί που θα πάει σε ξένες αγκαλιές και μαλλον τρομαζει αν δειξει καποιος οτι θελει να τον παρει. αλλα δεν ειναι οτι βλεπει κοσμο κ φοβαται ή γκρινιαζει σε καταστηματα κ υπηρεσίες. μπορει να γκρινιαξει πού κ πού αλλα ο ανιψιος μου πχ που μεγαλωνει Αθηνα με πολυ πλουσιότερα ερεθισματα στην ηλικια αυτη λεει η πεθερα μου ουτε καλημερα να πει σε έναν γείτονα δεν προλάβαινε από την τσιρίδα. βέβαια δεν είναι κ παιδι που θα κατσει ωρα στο καροτσι αν παμε εξω. αν εχει το φαι του ναι θα κατσει. αλλιως θελει να σηκωθει κ ειναι λογικο. αλλα αν μιλαμε με αλλους μππρει να μας ακουει αν εχει κατι να παιξει. Όποτε δεν πιστεύω ότι λειπει κατι σε κοινωνικότητα οσο στην τριβή με αλλους στην επικοινωνια. το χω σκεφτει αυτο με την κατανοηση αλλα μου φαινεται κ λιγο καψωνι. 

    Δ ειναι καψωνι. Δ θα αφησεις το παιδι να προσπαθει να πει νερο για μιση ωρα

    Φυσιολογικοτατη συμπεριφορα νηπιου περιγραφεις

    Γτ ειναι αναμενομενο ενα νηπιο 1,5ετους να γελαει σε αγνωστους, να χαιρεταει, κ να πηγαινει αδιαμαρτυρητα σε αγνωστες αγκαλιες; :confused:

    Κ εγω συμφωνω με την μαγδα, τα ερεθισματα δ ειναι προνομια μονο για τα παιδακια σε μεγαλες πολεις

    Φυσικα να βλεπετε φωτο κ να του λες ποιοι ειναι. Μην σου πω ενα μικρο αλμπουμακιε ολους τους πολυ κοντινους στο τραπεζακι του σαλονιου

    Εμεις σχεδον μονιμα μιλαμε με βιντεοκληση, τοσο που ο μικρος προσπαθει να δειξει αντικειμενα ακομη κ αν του δωσουμε το σταθερο, νομιζει οτι παλι τον βλεπουν, χαχα

    • Μου αρέσει 1
    • Χαχαχα 2

    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο μικρός μου 21 μηνών τώρα δειχνει το τηλέφωνο και λέει γιαγιά. .. Την παίρνουμε αυτός ακούει και εκείνη του μιλάει. ..Πριν λιγο μιλούσαμε με την θεια του. ..της έδειχνε τα παιχνίδια του. ..Μια χαρά καταλαβαίνει και κάθεται να τους δει. ..Μέχρι που το ζητάει κιόλας. ..μιλάμε βέβαια μέρα παρά μέρα. ..Οπότε εξοικειώθηκαν με σκαιπ και βιπερ κτλ 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Επειδή είναι συνέχεια μόνο μ εμάς και δεν βλέπει αλλά πρόσωπα τακτικά, όπως αν συναντιόμασταν κάποιες φορές την εβδομάδα με τους συγγενείς. τον χειμώνα βλέπει κόσμο μόνο στο σουπερμάρκετ ή σε άλλη δουλειά. Ή οταν βλεπουμε τους γείτονες ή αν τύχει να έρθει κάποιος σπίτι. δεν ειναι φυσιοκογιξη κοινωνικοποίηση να είσαι μόνο με τους γονείς σου. 

    Ένα μωρό λογικά θα πάει στην παιδική χαρά ή στο πάρκο ή την πλατεία, όχι; Αλλιώς που να δει κόσμο; Με εξαίρεση όσους συγκατοικούν με συγγενείς, δε νομίζω ο περισσότερος κόσμος να έχει κάθε μέρα στο σπίτι γιαγιάδες και θείες, έχουν και οι μεν και οι δε τις δικές τους δουλειές.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Πάντως όντως είναι δύσκολο όταν είσαι σε άλλο περιβάλλον να είσαι ξεκούραστος. Εγώ και στις γιαγιάδες που πάμε ναι τις φροντίζουν πολύ και ασχολούνται αλλά είμαστε όλοι στην τσίτα πολλές φορές γιατί τα εξοχικά κρύβουν και κινδύνους. Που δε μπορείς να αλλάξεις. Πχ ο φούρνος είναι ο παλιός, κάτω που καίει το τζάμι. Ένα απλό παράδειγμα. Η τα σκαλοπάτια η αλλά σημεία που στο σπίτι σου τα έχεις φτιάξει ούτως ή άλλως. Εγώ απλώς με τη μαμά μου συνεννουμαστε και λέμε :εσύ τώρα δουλειές, εγώ παιδιά και το ανάποδο. Φέτος ας πούμε συνεννοηθηκαμε και είπαμε:η μαμά μου μαγειρέματα πλυσίματα και δουλειές εγώ παιδιά. Εντάξει δεν είμαι γαϊδούρα όπου μπορώ θα κάνω κάτι (πρέπει να το διαβάσει η μάνα μου αυτό τώρα να δείτε κράξιμο που θα τρωγα :P

    ΚΑΛΑ, είναι και υπερβολική με τις δουλειές εγώ είμαι πιο χαλαρή. :D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κι εμείς μιλάμε με βιντεοκλήση πολύ συχνά με τους παππούδες αλλά περισσότερο το κάνω για αυτούς πάρα για τη μικρή. Μιας και άμα δεν τους πάρουμε κάθε 2η μέρα αρχίζουν τα "μας ξεχάσατε και η μικρή δε θα μας θυμάται όταν ρθειτε". Η μικρή βέβαια καταλαβαίνει ποιοι είναι. Πολλές φορές πατάει το κουμπί του υπολογιστή και λέει παππού,γιαγια ή θείο. Όταν μιλάμε φέρνει πραγματάκια να τους δείξει! Όμως η αλήθεια δεν είναι το αγαπημένο της, ιδιαίτερα όταν αρχίζουμε να μιλάμε για πράγματα που δεν την αφορούν. Φωτογραφίες και βίντεο της δείχνω από στιγμές που ήταν μαζί της και με αυτό χαίρεται πολύ. Νομίζω πως όλα αυτά βοηθούν στη διατηρεί μιας υπάρχουσας σχέσης και όχι στη δημιουργία τους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Astrien είπε:

    Κι εμείς μιλάμε με βιντεοκλήση πολύ συχνά με τους παππούδες αλλά περισσότερο το κάνω για αυτούς πάρα για τη μικρή. Μιας και άμα δεν τους πάρουμε κάθε 2η μέρα αρχίζουν τα "μας ξεχάσατε και η μικρή δε θα μας θυμάται όταν ρθειτε". Η μικρή βέβαια καταλαβαίνει ποιοι είναι. Πολλές φορές πατάει το κουμπί του υπολογιστή και λέει παππού,γιαγια ή θείο. Όταν μιλάμε φέρνει πραγματάκια να τους δείξει! Όμως η αλήθεια δεν είναι το αγαπημένο της, ιδιαίτερα όταν αρχίζουμε να μιλάμε για πράγματα που δεν την αφορούν. Φωτογραφίες και βίντεο της δείχνω από στιγμές που ήταν μαζί της και με αυτό χαίρεται πολύ. Νομίζω πως όλα αυτά βοηθούν στη διατηρεί μιας υπάρχουσας σχέσης και όχι στη δημιουργία τους.

    Ναι σ αυτά ειμαστε πολυ πισω εμεις. κανουμε καμια φορα την εβδομαδα βιντεοκληση αλλα ο μικρος δεν ασχολειται. για τους παππουδες βασικα. επειδη ομως του αρεσουν τα μωρα μπορω να του δείχνω βίντεο με τα ξαδελφάκια του. 

     

    @Nefeli2014συμφωνώ σ αυτό κ το χα ξαναγραψει. εμένα με δυσκολεύουν κ τα μεγάλα σπίτια. στο δικο μας εχει παντου ορατότητα γιατι ειναι μικρο κ μπορεις κ να αλλαξεις γρηγορα δωματιο για να παρεις κατι χωρις αγχος. το εξοχικο της πεθερας εχει κ εσωτερική σκάλα, ποσο ποο άβολο!! ενταξει η ξεκουραση απο δουλειες κ μαγειρεμα δεν ειναι λιγο αλλα αν ειναι τελικα να τρεχω περισσοτερο για το παιδι εχοντας κ τους περιορισμους του εκαστοτε σπιτιου, ακομα δεν απολαμβανω κ πολλα. οταν θα καθεται μαζι τους κ θα μπορουμε να χαλαρώσουμε ή να βγουμε θα ειναι αλλιως. ή οταν θα καταλαβαινει οτι το μεσημερι ξαπλωνουμε κ κανουμε ησυχια ή οτι η γιαγιά οταν μαγειρευει δεν θελει κοσμο στην κουζινα κ τετοια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Ναι σ αυτά ειμαστε πολυ πισω εμεις. κανουμε καμια φορα την εβδομαδα βιντεοκληση αλλα ο μικρος δεν ασχολειται. για τους παππουδες βασικα. επειδη ομως του αρεσουν τα μωρα μπορω να του δείχνω βίντεο με τα ξαδελφάκια του. 

    Έχουμε συνδέσει τον υπολογιστή με την τηλεόραση και έτσι της κινεί πιο εύκολα το ενδιαφέρον η μεγάλη οθόνη. Επίσης άρχισε να ενδιαφέρεται πιο πολυ γι αυτούς όταν πήγα 1,5 βδομάδα μαζί της,όταν εγινε 15 μηών, κι εμεινα στο σπίτι των γονιών μου χωρίς τον άνδρα μου. Τότε μπορώ να πω ότι έχτισε μια σχέση με τους παππούδες και τους θείους. Βέβαια πήγα ακριβώς γι αυτό το σκοπό, να ξεκουραστώ και οι παππούδες να χαρούν το παιδί. Ήμουν το πρωι στο σπίτι των γονιών μου και το απόγευμα στα πεθερικά μου. Μετά από μια βδομάδα έμενε και για λίγο μόνη μαζί τους χωρίς προβλήματα. Πιο πριν που τους είχαμε επισκεφτεί μπορώ να πω πως δεν είχε δεθεί τόσο μαζί τους. Ήταν βέβαια και πολύ μικρούλι ακόμα συν του ότι ήμασταν πολύ έξω για να δούμε φίλους και γνωστούς και να κάνουμε ψώνια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Έσπερος και εγώ πιστεύω ότι βοηθούν οι βιντεοκλήσεις και το τηλέφωνο, ξεκίνα το συστηματικά και σταδιακά θα δεις ανταπόκριση από το παιδί. Εγώ αρχικά όταν της έδινα το τηλέφωνο να "μιλήσει" (κυρίως με τους παππούδες), τότε που ακόμα δε μιλούσε, ή που θα ακουγε 2 δευτερόλεπτα και θα σηκωνόταν να φύγει ή που θα πάταγε μανιωδώς κουμπιά και θα ξεκούφαινε τον συνομιλητή. Σιγά σιγά άρχισε να καθεται και να ακουει για περισσότερη ώρα και μετά να λέει και 1-2 λέξεις. Τώρα της λέω να σηκώνει το τηλέφωνο κάποιες φορές που χτυπάει και πάει τρέχοντας. Επίσης την παίρνω κάθε μέρα από τη δουλειά να μιλήσουμε όπου ρωτάω πως πέρασε, που πήγε, τι έφαγε κτλ. και απαντάει (μονολεκτικά, μη φανταστείς διάλογο). Αλλά πήρε αρκετό χρόνο να εξοικειωθεί με τη συσκευή. Βιντεοκλήση δεν κάνω γιατί τους παππούδες και τους φίλους μας τους βλέπει συχνά και δε θέλω να κολλάει στην οθόνη (είναι επιρρεπής) αλλά στη θέση σου που είστε μακριά θα το έκανα για να τους συνηθίσει. Και φωτογραφίες να δείχνεις, εμένα τρελαίνεται με τις φωτογραφίες, κυρίως τις δικές μας αλλά και των υπόλοιπων γνωστών προσώπων. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εμείς κάναμε από πολύ νωρίς βιντεοκλησεις και φωτογραφίες έδειχνα και του μίλαγα πολύ για τους παππούδες, τις γιαγιάδες, τα ξαδέρφια του... Νομίζω το έχω ξανά αναφέρει... Μεγαλώνοντας εδειχνε να τους γνωρίζει. Ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι η απόσταση δημιούργησε πρόβλημα στη μεταξύ τους σχέση. Ίσα ίσα που επειδή του λείπουν κάθε φορά ανυπομονεί να τους δει και το δείχνει. Είναι και από τη φύση του πολύ εκδηλωτικο παιδί. Και οι παππούδες, γιαγιάδες και λοιποί συγγενείς τρελαίνονται γι αυτόν. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    13 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Ένα μωρό λογικά θα πάει στην παιδική χαρά ή στο πάρκο ή την πλατεία, όχι; Αλλιώς που να δει κόσμο; Με εξαίρεση όσους συγκατοικούν με συγγενείς, δε νομίζω ο περισσότερος κόσμος να έχει κάθε μέρα στο σπίτι γιαγιάδες και θείες, έχουν και οι μεν και οι δε τις δικές τους δουλειές.

    Ακριβώς! 

    Εμένα οι κόρες μου βλέπουν σχεδόν σε καθημερινή βάση τη γιαγιά τους, όλους τους άλλους από 15ημερο έως και μήνες μη σου πω... 

    Η κόρη μου κοινωνικοποιηθηκε μέσα στα παιδιά, όχι με συγγενείς. Επίσης εμείς δεν έχουμε ξαδέρφια και τέτοια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    14 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Ένα μωρό λογικά θα πάει στην παιδική χαρά ή στο πάρκο ή την πλατεία, όχι; Αλλιώς που να δει κόσμο; Με εξαίρεση όσους συγκατοικούν με συγγενείς, δε νομίζω ο περισσότερος κόσμος να έχει κάθε μέρα στο σπίτι γιαγιάδες και θείες, έχουν και οι μεν και οι δε τις δικές τους δουλειές.

    Εννοώ ότι αλλιώς μαθαίνει ένα παιδάκι που μένει στο ίδιο οίκημα με συγγενείς πρώτου βαθμού, αλλιώς ένα παιδάκι που βλέπει κάποιον από αυτούς εστω μια φορά την εβδομάδα, αλλιώς ένα παιδάκι που δεν έχει κοντά συγγενείς, γιατί πόσες επισκέψεις να κάνουν ή να δεχτούν οι γονείς του σε φίλους; Αλλιώς είναι να ξέρεις ότι κατά καιρούς σε φροντίζει κάποιος οικείος επειδή οι γονείς σου λείπουν κλπ. Αυτά εννοώ. Κατά τ αλλα εντάξει ο δικός μου όπως και άλλα παιδάκια που οι γονείς τους δεν έχουν πού να τα αφήσουν, έχει έρθει σε υπηρεσίες, γιατρούς κ τέτοιες δουλειές που υπό άλλες συνθήκες μάλλον δεν θα ερχόταν. Εϊναι κι αυτό μια διαφορετική εμπειρία, κάτι θα του έχει προσφέρει σίγουρα,  αλλά διαφορετική από την καθημερινή ή απλά τακτική συναναστροφή με συγκεκριμένα οικεία άτομα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα