mybabygirl

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΠΠΟΥ

    Recommended Posts

    Just now, Έσπερος είπε:

    πάντως στην ηλικία αυτή δεν ξέρω αν θα έπρεπε να είναι πιο κοινωνικός. δεν είναι το παιδί που θα πάει σε ξένες αγκαλιές και μαλλον τρομαζει αν δειξει καποιος οτι θελει να τον παρει. αλλα δεν ειναι οτι βλεπει κοσμο κ φοβαται ή γκρινιαζει σε καταστηματα κ υπηρεσίες. μπορει να γκρινιαξει πού κ πού αλλα ο ανιψιος μου πχ που μεγαλωνει Αθηνα με πολυ πλουσιότερα ερεθισματα στην ηλικια αυτη λεει η πεθερα μου ουτε καλημερα να πει σε έναν γείτονα δεν προλάβαινε από την τσιρίδα. βέβαια δεν είναι κ παιδι που θα κατσει ωρα στο καροτσι αν παμε εξω. αν εχει το φαι του ναι θα κατσει. αλλιως θελει να σηκωθει κ ειναι λογικο. αλλα αν μιλαμε με αλλους μππρει να μας ακουει αν εχει κατι να παιξει. Όποτε δεν πιστεύω ότι λειπει κατι σε κοινωνικότητα οσο στην τριβή με αλλους στην επικοινωνια. το χω σκεφτει αυτο με την κατανοηση αλλα μου φαινεται κ λιγο καψωνι. 

    Εγω πάντως δε νομίζω οτι τα παιδιά που μένουν στην Αθήνα ή σε μεγαλες πολεις, οπως ο ανιψιός σου ή τα δικα μου ανίψια, εχουν απαραίτητα και περισσότερα ερεθίσματα. Τουλάχιστον η δικη μου εμπειρία λεει το αντίθετο. Τα ανίψια μου εχουν μια καθημερινότητα οπως τα περισσότερα παιδιά που μεγαλώνουν σε μεγαλούπολη. Δηλαδή ενώ υπάρχουν διάφορα που μπορεί κάποιος να κάνει,π.χ. παιδικό θέατρο ή άλλες δραστηριότητες για παιδιά συνήθως δεν κάνουν πολλά εκτος απο τα απαραίτητα σε αντίθεση με τον γιο μου που παρόλο που ζει σε ένα μικρό νησι με την πρώτη ευκαιρία τον παμε παντού. Οταν λοιπόν παμε στους δικούς μας φρ8ντιζουμε να γεμιζει το παιδι εμπειρίες. Όποτε απολαμβανει την ηρεμία της ζωης στο νησι και τα προνόμια της μεγαλούπολης. Για να μην πω για τα μεταφορικά μέσα! Τα ανίψια μου δεν έχουν μπει ποτέ σε καράβι ή αεροπλάνο ενώ ο γιος μου έχει ταξιδέψει με τα πάντα. Θεωρώ ότι ο γιος μου έχει πολύ περισσότερα ερεθίσματα από τα ξαδέρφια του και ας είναι μικρότερος.

    Just now, Έσπερος είπε:

    για να επανέλθουμε όμως, στην ηλικία που ειναι εχουν νοημα οι βιντεοκλήσεις με τους συγγενεις για να τους μαθει; γιατι δεν φαινεται να καταλαβαινει. ή να του δείχνουμε φωτο κ να μιλαμε γι αυτους συστηματικα; δεν το εχουμε κανει με πολλη συνεπεια μεχρι τωρα. 

    Εγω νομίζω εχουν νόημα. Νομίζω ότι καταλαβαίνουν και ας μην το δείχνουν πάντα.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

    Εμένα η άποψη μου αποσα έχω διαβάσει Έσπερος είναι να  μιλάς και πάνω απ όλα να υπολογίζεις το σπίτι σου. Είτε μανα είτε πεθερά είτε θεία βάζε τον καθέναν στη θέση του αν είναι να σου δημιουργούν προβλήματα υπογείως. Στην ανάγκη ας τσακωθείς και μια φορά, δεν έγινε και τίποτα. Γενικά συμφωνώ με τις κοπέλες που σου έχουν απαντήσει και με τον ανδρα σου σε αυτά που πιστεύει... Καταλαβαίνω ότι δε θέλεις να δημιουργούνται εντάσεις αλλά είναι προτιμότερο να δημιουργηθούν και να σταματήσει η κατάσταση αυτή πάρα να φαγωνεσαι με τον άνδρα σου εξαιτιας άλλων. Η οικογένεια σου πλέον είναι ο άντρας σου και το παιδί, οι άλλοι έρχονται δεύτεροι. Δε λέμε να μη μιλάς μαζί τους οι γονείς σου είναι αλλοίμονο, αλλά να βάλεις προτεραιότητα.εσύ έχεις ανοίξει σπίτι με συγκεκριμένα θέλω. Εσείς έχετε δημιουργήσει κάτι που ναι μπορεί να διαφωνεί με το πως έχετε μεγαλώσει. Έτσι γινεται. Αυτό πρέπει να ει αι σεβαστό. Με τη διπλωματία θα σου έλεγα αλλά βλέπω πως δεν πιάνει. Ίσως θα έπρεπε κάποια στιγμή να κάνεις μια κουβέντα με τους γονείς σου. Ειλικρινή. Και να τους καθησυχάσεις ότι αποφάσεις παίρνεις εσύ και δε σε βάζει ο άντρας σου. Αλλά κι έτσι να νομίζουν, δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Είναι δικό τους πρόβλημα.. Αυτό πρέπει να ξεχωρίσεις.. 

    Βεβεια αν δεν είναι ανοιχτό μυαλό είναι δύσκολο να τους διδάξεις εσυι τώρα. Ίσως τελικά να μη δίνεις πια σημασία και να μην τα παίρνεις μέσα σου θα ήταν μια καλή αρχή επίσης. 

     

    Δύσκολη κατάσταση, λίγο τρόπο θέλει και σωστό χειρισμό κι εσύ φυσικά να απενεχοποηθεις,απο εκεί ας ξεκισεις που εινακ το πιο βασικό. 

     

     

    Επίσης που λέτε για φώτο και βιντεοκλησεις, εγώ δείχνω στα παιδιά από πολύ μικρά φωτογραφίες και λέω εδώ είναι αυτός εδώ αυτός εδώ εκείνη και μένουν εικόνες. Και η βιντεοκληση επίσης ποκυ καλή ιδέα. Εγώ δεν το έχω κάνει αλλά είναι καλή ιδέα όντως. 

    Επεξεργάστηκαν by Nefeli2014
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 1 λεπτό , Έσπερος είπε:

    πάντως στην ηλικία αυτή δεν ξέρω αν θα έπρεπε να είναι πιο κοινωνικός. δεν είναι το παιδί που θα πάει σε ξένες αγκαλιές και μαλλον τρομαζει αν δειξει καποιος οτι θελει να τον παρει. αλλα δεν ειναι οτι βλεπει κοσμο κ φοβαται ή γκρινιαζει σε καταστηματα κ υπηρεσίες. μπορει να γκρινιαξει πού κ πού αλλα ο ανιψιος μου πχ που μεγαλωνει Αθηνα με πολυ πλουσιότερα ερεθισματα στην ηλικια αυτη λεει η πεθερα μου ουτε καλημερα να πει σε έναν γείτονα δεν προλάβαινε από την τσιρίδα. βέβαια δεν είναι κ παιδι που θα κατσει ωρα στο καροτσι αν παμε εξω. αν εχει το φαι του ναι θα κατσει. αλλιως θελει να σηκωθει κ ειναι λογικο. αλλα αν μιλαμε με αλλους μππρει να μας ακουει αν εχει κατι να παιξει. Όποτε δεν πιστεύω ότι λειπει κατι σε κοινωνικότητα οσο στην τριβή με αλλους στην επικοινωνια. το χω σκεφτει αυτο με την κατανοηση αλλα μου φαινεται κ λιγο καψωνι. 

    Δ ειναι καψωνι. Δ θα αφησεις το παιδι να προσπαθει να πει νερο για μιση ωρα

    Φυσιολογικοτατη συμπεριφορα νηπιου περιγραφεις

    Γτ ειναι αναμενομενο ενα νηπιο 1,5ετους να γελαει σε αγνωστους, να χαιρεταει, κ να πηγαινει αδιαμαρτυρητα σε αγνωστες αγκαλιες; :confused:

    Κ εγω συμφωνω με την μαγδα, τα ερεθισματα δ ειναι προνομια μονο για τα παιδακια σε μεγαλες πολεις

    Φυσικα να βλεπετε φωτο κ να του λες ποιοι ειναι. Μην σου πω ενα μικρο αλμπουμακιε ολους τους πολυ κοντινους στο τραπεζακι του σαλονιου

    Εμεις σχεδον μονιμα μιλαμε με βιντεοκληση, τοσο που ο μικρος προσπαθει να δειξει αντικειμενα ακομη κ αν του δωσουμε το σταθερο, νομιζει οτι παλι τον βλεπουν, χαχα

    • Μου αρέσει 1
    • Χαχαχα 2

    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο μικρός μου 21 μηνών τώρα δειχνει το τηλέφωνο και λέει γιαγιά. .. Την παίρνουμε αυτός ακούει και εκείνη του μιλάει. ..Πριν λιγο μιλούσαμε με την θεια του. ..της έδειχνε τα παιχνίδια του. ..Μια χαρά καταλαβαίνει και κάθεται να τους δει. ..Μέχρι που το ζητάει κιόλας. ..μιλάμε βέβαια μέρα παρά μέρα. ..Οπότε εξοικειώθηκαν με σκαιπ και βιπερ κτλ 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Επειδή είναι συνέχεια μόνο μ εμάς και δεν βλέπει αλλά πρόσωπα τακτικά, όπως αν συναντιόμασταν κάποιες φορές την εβδομάδα με τους συγγενείς. τον χειμώνα βλέπει κόσμο μόνο στο σουπερμάρκετ ή σε άλλη δουλειά. Ή οταν βλεπουμε τους γείτονες ή αν τύχει να έρθει κάποιος σπίτι. δεν ειναι φυσιοκογιξη κοινωνικοποίηση να είσαι μόνο με τους γονείς σου. 

    Ένα μωρό λογικά θα πάει στην παιδική χαρά ή στο πάρκο ή την πλατεία, όχι; Αλλιώς που να δει κόσμο; Με εξαίρεση όσους συγκατοικούν με συγγενείς, δε νομίζω ο περισσότερος κόσμος να έχει κάθε μέρα στο σπίτι γιαγιάδες και θείες, έχουν και οι μεν και οι δε τις δικές τους δουλειές.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Πάντως όντως είναι δύσκολο όταν είσαι σε άλλο περιβάλλον να είσαι ξεκούραστος. Εγώ και στις γιαγιάδες που πάμε ναι τις φροντίζουν πολύ και ασχολούνται αλλά είμαστε όλοι στην τσίτα πολλές φορές γιατί τα εξοχικά κρύβουν και κινδύνους. Που δε μπορείς να αλλάξεις. Πχ ο φούρνος είναι ο παλιός, κάτω που καίει το τζάμι. Ένα απλό παράδειγμα. Η τα σκαλοπάτια η αλλά σημεία που στο σπίτι σου τα έχεις φτιάξει ούτως ή άλλως. Εγώ απλώς με τη μαμά μου συνεννουμαστε και λέμε :εσύ τώρα δουλειές, εγώ παιδιά και το ανάποδο. Φέτος ας πούμε συνεννοηθηκαμε και είπαμε:η μαμά μου μαγειρέματα πλυσίματα και δουλειές εγώ παιδιά. Εντάξει δεν είμαι γαϊδούρα όπου μπορώ θα κάνω κάτι (πρέπει να το διαβάσει η μάνα μου αυτό τώρα να δείτε κράξιμο που θα τρωγα :P

    ΚΑΛΑ, είναι και υπερβολική με τις δουλειές εγώ είμαι πιο χαλαρή. :D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κι εμείς μιλάμε με βιντεοκλήση πολύ συχνά με τους παππούδες αλλά περισσότερο το κάνω για αυτούς πάρα για τη μικρή. Μιας και άμα δεν τους πάρουμε κάθε 2η μέρα αρχίζουν τα "μας ξεχάσατε και η μικρή δε θα μας θυμάται όταν ρθειτε". Η μικρή βέβαια καταλαβαίνει ποιοι είναι. Πολλές φορές πατάει το κουμπί του υπολογιστή και λέει παππού,γιαγια ή θείο. Όταν μιλάμε φέρνει πραγματάκια να τους δείξει! Όμως η αλήθεια δεν είναι το αγαπημένο της, ιδιαίτερα όταν αρχίζουμε να μιλάμε για πράγματα που δεν την αφορούν. Φωτογραφίες και βίντεο της δείχνω από στιγμές που ήταν μαζί της και με αυτό χαίρεται πολύ. Νομίζω πως όλα αυτά βοηθούν στη διατηρεί μιας υπάρχουσας σχέσης και όχι στη δημιουργία τους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Astrien είπε:

    Κι εμείς μιλάμε με βιντεοκλήση πολύ συχνά με τους παππούδες αλλά περισσότερο το κάνω για αυτούς πάρα για τη μικρή. Μιας και άμα δεν τους πάρουμε κάθε 2η μέρα αρχίζουν τα "μας ξεχάσατε και η μικρή δε θα μας θυμάται όταν ρθειτε". Η μικρή βέβαια καταλαβαίνει ποιοι είναι. Πολλές φορές πατάει το κουμπί του υπολογιστή και λέει παππού,γιαγια ή θείο. Όταν μιλάμε φέρνει πραγματάκια να τους δείξει! Όμως η αλήθεια δεν είναι το αγαπημένο της, ιδιαίτερα όταν αρχίζουμε να μιλάμε για πράγματα που δεν την αφορούν. Φωτογραφίες και βίντεο της δείχνω από στιγμές που ήταν μαζί της και με αυτό χαίρεται πολύ. Νομίζω πως όλα αυτά βοηθούν στη διατηρεί μιας υπάρχουσας σχέσης και όχι στη δημιουργία τους.

    Ναι σ αυτά ειμαστε πολυ πισω εμεις. κανουμε καμια φορα την εβδομαδα βιντεοκληση αλλα ο μικρος δεν ασχολειται. για τους παππουδες βασικα. επειδη ομως του αρεσουν τα μωρα μπορω να του δείχνω βίντεο με τα ξαδελφάκια του. 

     

    @Nefeli2014συμφωνώ σ αυτό κ το χα ξαναγραψει. εμένα με δυσκολεύουν κ τα μεγάλα σπίτια. στο δικο μας εχει παντου ορατότητα γιατι ειναι μικρο κ μπορεις κ να αλλαξεις γρηγορα δωματιο για να παρεις κατι χωρις αγχος. το εξοχικο της πεθερας εχει κ εσωτερική σκάλα, ποσο ποο άβολο!! ενταξει η ξεκουραση απο δουλειες κ μαγειρεμα δεν ειναι λιγο αλλα αν ειναι τελικα να τρεχω περισσοτερο για το παιδι εχοντας κ τους περιορισμους του εκαστοτε σπιτιου, ακομα δεν απολαμβανω κ πολλα. οταν θα καθεται μαζι τους κ θα μπορουμε να χαλαρώσουμε ή να βγουμε θα ειναι αλλιως. ή οταν θα καταλαβαινει οτι το μεσημερι ξαπλωνουμε κ κανουμε ησυχια ή οτι η γιαγιά οταν μαγειρευει δεν θελει κοσμο στην κουζινα κ τετοια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Ναι σ αυτά ειμαστε πολυ πισω εμεις. κανουμε καμια φορα την εβδομαδα βιντεοκληση αλλα ο μικρος δεν ασχολειται. για τους παππουδες βασικα. επειδη ομως του αρεσουν τα μωρα μπορω να του δείχνω βίντεο με τα ξαδελφάκια του. 

    Έχουμε συνδέσει τον υπολογιστή με την τηλεόραση και έτσι της κινεί πιο εύκολα το ενδιαφέρον η μεγάλη οθόνη. Επίσης άρχισε να ενδιαφέρεται πιο πολυ γι αυτούς όταν πήγα 1,5 βδομάδα μαζί της,όταν εγινε 15 μηών, κι εμεινα στο σπίτι των γονιών μου χωρίς τον άνδρα μου. Τότε μπορώ να πω ότι έχτισε μια σχέση με τους παππούδες και τους θείους. Βέβαια πήγα ακριβώς γι αυτό το σκοπό, να ξεκουραστώ και οι παππούδες να χαρούν το παιδί. Ήμουν το πρωι στο σπίτι των γονιών μου και το απόγευμα στα πεθερικά μου. Μετά από μια βδομάδα έμενε και για λίγο μόνη μαζί τους χωρίς προβλήματα. Πιο πριν που τους είχαμε επισκεφτεί μπορώ να πω πως δεν είχε δεθεί τόσο μαζί τους. Ήταν βέβαια και πολύ μικρούλι ακόμα συν του ότι ήμασταν πολύ έξω για να δούμε φίλους και γνωστούς και να κάνουμε ψώνια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Έσπερος και εγώ πιστεύω ότι βοηθούν οι βιντεοκλήσεις και το τηλέφωνο, ξεκίνα το συστηματικά και σταδιακά θα δεις ανταπόκριση από το παιδί. Εγώ αρχικά όταν της έδινα το τηλέφωνο να "μιλήσει" (κυρίως με τους παππούδες), τότε που ακόμα δε μιλούσε, ή που θα ακουγε 2 δευτερόλεπτα και θα σηκωνόταν να φύγει ή που θα πάταγε μανιωδώς κουμπιά και θα ξεκούφαινε τον συνομιλητή. Σιγά σιγά άρχισε να καθεται και να ακουει για περισσότερη ώρα και μετά να λέει και 1-2 λέξεις. Τώρα της λέω να σηκώνει το τηλέφωνο κάποιες φορές που χτυπάει και πάει τρέχοντας. Επίσης την παίρνω κάθε μέρα από τη δουλειά να μιλήσουμε όπου ρωτάω πως πέρασε, που πήγε, τι έφαγε κτλ. και απαντάει (μονολεκτικά, μη φανταστείς διάλογο). Αλλά πήρε αρκετό χρόνο να εξοικειωθεί με τη συσκευή. Βιντεοκλήση δεν κάνω γιατί τους παππούδες και τους φίλους μας τους βλέπει συχνά και δε θέλω να κολλάει στην οθόνη (είναι επιρρεπής) αλλά στη θέση σου που είστε μακριά θα το έκανα για να τους συνηθίσει. Και φωτογραφίες να δείχνεις, εμένα τρελαίνεται με τις φωτογραφίες, κυρίως τις δικές μας αλλά και των υπόλοιπων γνωστών προσώπων. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εμείς κάναμε από πολύ νωρίς βιντεοκλησεις και φωτογραφίες έδειχνα και του μίλαγα πολύ για τους παππούδες, τις γιαγιάδες, τα ξαδέρφια του... Νομίζω το έχω ξανά αναφέρει... Μεγαλώνοντας εδειχνε να τους γνωρίζει. Ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι η απόσταση δημιούργησε πρόβλημα στη μεταξύ τους σχέση. Ίσα ίσα που επειδή του λείπουν κάθε φορά ανυπομονεί να τους δει και το δείχνει. Είναι και από τη φύση του πολύ εκδηλωτικο παιδί. Και οι παππούδες, γιαγιάδες και λοιποί συγγενείς τρελαίνονται γι αυτόν. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    13 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Ένα μωρό λογικά θα πάει στην παιδική χαρά ή στο πάρκο ή την πλατεία, όχι; Αλλιώς που να δει κόσμο; Με εξαίρεση όσους συγκατοικούν με συγγενείς, δε νομίζω ο περισσότερος κόσμος να έχει κάθε μέρα στο σπίτι γιαγιάδες και θείες, έχουν και οι μεν και οι δε τις δικές τους δουλειές.

    Ακριβώς! 

    Εμένα οι κόρες μου βλέπουν σχεδόν σε καθημερινή βάση τη γιαγιά τους, όλους τους άλλους από 15ημερο έως και μήνες μη σου πω... 

    Η κόρη μου κοινωνικοποιηθηκε μέσα στα παιδιά, όχι με συγγενείς. Επίσης εμείς δεν έχουμε ξαδέρφια και τέτοια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    14 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Ένα μωρό λογικά θα πάει στην παιδική χαρά ή στο πάρκο ή την πλατεία, όχι; Αλλιώς που να δει κόσμο; Με εξαίρεση όσους συγκατοικούν με συγγενείς, δε νομίζω ο περισσότερος κόσμος να έχει κάθε μέρα στο σπίτι γιαγιάδες και θείες, έχουν και οι μεν και οι δε τις δικές τους δουλειές.

    Εννοώ ότι αλλιώς μαθαίνει ένα παιδάκι που μένει στο ίδιο οίκημα με συγγενείς πρώτου βαθμού, αλλιώς ένα παιδάκι που βλέπει κάποιον από αυτούς εστω μια φορά την εβδομάδα, αλλιώς ένα παιδάκι που δεν έχει κοντά συγγενείς, γιατί πόσες επισκέψεις να κάνουν ή να δεχτούν οι γονείς του σε φίλους; Αλλιώς είναι να ξέρεις ότι κατά καιρούς σε φροντίζει κάποιος οικείος επειδή οι γονείς σου λείπουν κλπ. Αυτά εννοώ. Κατά τ αλλα εντάξει ο δικός μου όπως και άλλα παιδάκια που οι γονείς τους δεν έχουν πού να τα αφήσουν, έχει έρθει σε υπηρεσίες, γιατρούς κ τέτοιες δουλειές που υπό άλλες συνθήκες μάλλον δεν θα ερχόταν. Εϊναι κι αυτό μια διαφορετική εμπειρία, κάτι θα του έχει προσφέρει σίγουρα,  αλλά διαφορετική από την καθημερινή ή απλά τακτική συναναστροφή με συγκεκριμένα οικεία άτομα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    πριν από λίγες μέρες πήγαμε για λίγο στην Αθήνα. πίστευα ότι θα ηταν καλυτερα γιατι ο μικρος ειχε δει τους παππουδες το καλοκαιρι κ ειχε μεινει κ λιγο μονος μαζι τους κ επιπλεον τωρα εχει συνηθισει να λειπω. ομως ηταν χειροτερα. ουτε να τους δει. του μιλούσαν κ τσιριζε. η κατασταση ειναι πολυ ασχημη πλεον κ δεν καταλαβαιμω τι μπορουμε να κανουμε. εμεινε λιγη ωρε με τη μια γιαγιά χωρις κλαματα αλλα μετα δεν την ηθελε. νομιζω οτι εκανε τον συνδυασμο οτι αν βλεπει αυτους θα φυγουμε εμεις. εμεις δεν τον αφησαμε για βολτα αλλα για θέματα υγειας, ισως ηταν λαθος να παμε κ οι δυο μαζι αλλα απο την αλλη αν δεν τον αφηνουμε ποτε, πώς θα τους μαθει; εξαλλου αλλιως δεν θελει να παιζει μαζι τους ετσι κι αλλιως, ακομα κι αν ειμαι εγω μαζι. με θειους τα παει καλυτερα συνηθως αλλα οταν εχει φορτιστεί ασχημα το κλιμα βγαζει άρνηση σε ολους. απ ο,τι καταλαβαινω αυτο δεν ειναι συνηθισμενο σε τοσο έντονο βαθμο κ πραγματικα δεν ξερω πώς να το αντιμετωπίσουμε. Πιο συχνα να πηγαινουμε δεν γινεται, ειναι μεγαλη οικονομικη επιβαρυνςη κ σημαινει οτι ετσι δεν θα πηγαινουμε πουθενα οχι διακοπες, καλα καλα ουτε για βολτα για φαγητο. εγω πιστευω οτι ιδανικα θα επρεπε να πηγαινουμε συχνα για να συνηθισει, εχω σκεφτει κιολας να αγοράζαμε ενα καρεκλακι αυτοκινητου να ειναι εκει για να μην ταξιδευουμε με αυτοκινητο. ο αντρας μου δεν θελει γιατι το θεωρει γενικα άβολο, προτιμα να ερχονται αυτοι σε εμας, ομως εμεις δεν εχουμε χωρο να φιλοξενησουμε και προφανως ειναι γαϊδουρια να καλεις καποιον χωρις να προσφέρεις στέγη. υπαρχουν δλδ κ αλλοι παραγοντες στη μεση. αλλα καπως πρεπει το παιδι να εξοικειωθεί με την οικογενεια του αλλα κ βεβαια να μην ταλαιπωρουμαι κ εγω με ολη αυτην την προσκολληση.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    πριν από λίγες μέρες πήγαμε για λίγο στην Αθήνα. πίστευα ότι θα ηταν καλυτερα γιατι ο μικρος ειχε δει τους παππουδες το καλοκαιρι κ ειχε μεινει κ λιγο μονος μαζι τους κ επιπλεον τωρα εχει συνηθισει να λειπω. ομως ηταν χειροτερα. ουτε να τους δει. του μιλούσαν κ τσιριζε. η κατασταση ειναι πολυ ασχημη πλεον κ δεν καταλαβαιμω τι μπορουμε να κανουμε. εμεινε λιγη ωρε με τη μια γιαγιά χωρις κλαματα αλλα μετα δεν την ηθελε. νομιζω οτι εκανε τον συνδυασμο οτι αν βλεπει αυτους θα φυγουμε εμεις. εμεις δεν τον αφησαμε για βολτα αλλα για θέματα υγειας, ισως ηταν λαθος να παμε κ οι δυο μαζι αλλα απο την αλλη αν δεν τον αφηνουμε ποτε, πώς θα τους μαθει; εξαλλου αλλιως δεν θελει να παιζει μαζι τους ετσι κι αλλιως, ακομα κι αν ειμαι εγω μαζι. με θειους τα παει καλυτερα συνηθως αλλα οταν εχει φορτιστεί ασχημα το κλιμα βγαζει άρνηση σε ολους. απ ο,τι καταλαβαινω αυτο δεν ειναι συνηθισμενο σε τοσο έντονο βαθμο κ πραγματικα δεν ξερω πώς να το αντιμετωπίσουμε. Πιο συχνα να πηγαινουμε δεν γινεται, ειναι μεγαλη οικονομικη επιβαρυνςη κ σημαινει οτι ετσι δεν θα πηγαινουμε πουθενα οχι διακοπες, καλα καλα ουτε για βολτα για φαγητο. εγω πιστευω οτι ιδανικα θα επρεπε να πηγαινουμε συχνα για να συνηθισει, εχω σκεφτει κιολας να αγοράζαμε ενα καρεκλακι αυτοκινητου να ειναι εκει για να μην ταξιδευουμε με αυτοκινητο. ο αντρας μου δεν θελει γιατι το θεωρει γενικα άβολο, προτιμα να ερχονται αυτοι σε εμας, ομως εμεις δεν εχουμε χωρο να φιλοξενησουμε και προφανως ειναι γαϊδουρια να καλεις καποιον χωρις να προσφέρεις στέγη. υπαρχουν δλδ κ αλλοι παραγοντες στη μεση. αλλα καπως πρεπει το παιδι να εξοικειωθεί με την οικογενεια του αλλα κ βεβαια να μην ταλαιπωρουμαι κ εγω με ολη αυτην την προσκολληση.

     

    Τι ηλικια ακριβως εχει ο μικρος?

     

    Εμεις μετα τα 2 αρχισανε τα παιδια να εχουν πιο πολυ οικειοτητα ...και τους βλεπουν και σκαιπ..τηλεφωνο κτλ..

     

    Ενα παραδειγμα να σου δωσω απλα γιατι νομιζω αγχωνεσαι χωρις λογο...

     

    Το καλοκαιρι που πηγαμαι 2 εβδομαδες στο χωριο ο μεγαλος κλεισμενα 3 δεν ειχε κανενα προβλημα να μεινει με παππουδες...Ο μικρος που ηταν 20 μηνων, τις 2 πρωτες μερες επαιζε παρουσια μου μαζι τους και εκλαιγε αν εφευγα..ηταν απο πισω μου συνεχως και μερικες φορες δεν ηθελε καθολου παιχνιδια ουτε να του μιλανε οι παππουδες,...

     

    Μετα απο ενα 5ημερο μπορεσαμε να τα αφηνουμε για βολτες και να πηγαινουνε και τα δυο με την θεληση τους με τους παππουδες βολτα...

     

    Ολο αυτο εγω το βρισκω απολυτως φυσιολογικο και δεν νομιζω οτι θα κανει καλο να εκβιασεις καποια σχεση τωρα...Μεγαλωνοντας το παιδι θα θυμαται πιο καλα και θα νιωθει και εκεινο καλυτερα..θα καταλαβαινει πανω απο ολα οτι δεν το παρατας να φυγεις και οτι θα γυρισεις...Εξαρταται βεβαια και το ποσο ευχαριστοι ειναι οι παππουδες για το παιδι και ποσο καλα και "διασκεδαστικα" περναει μαζι τους....

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Fenia27 είπε:

    Το καλοκαιρι που πηγαμαι 2 εβδομαδες στο χωριο ο μεγαλος κλεισμενα 3 δεν ειχε κανενα προβλημα να μεινει με παππουδες...Ο μικρος που ηταν 20 μηνων, τις 2 πρωτες μερες επαιζε παρουσια μου μαζι τους και εκλαιγε αν εφευγα..ηταν απο πισω μου συνεχως και μερικες φορες δεν ηθελε καθολου παιχνιδια ουτε να του μιλανε οι παππουδες,...

    21 μηνών, ίδια ηλικία, ίδια αντίδραση όπως βλέπω. Απλώς εμείς δεν προλαβαίνουμε να εξοικειωθούμε μέσα σε ένα σ/κ. Τα χριστούγεννα θα κάτσουμε 5-6 μέρες στο ένα σπίτι, 5-6 στο άλλο. ίσως εκεί είναι καλύτερα. η αλήθεια είναι ότι κ στο σκάιπ δεν συγκινείται. Κι εγώ το σκέφτομαι να μην εκβιάσω τη σχέση, κ ο άντρας μου το ίδιο κ πολύ περισσότερο, αλλά από την άλλη αν δεν την ενισχύσουμε, πώς θα χτιστεί; Πάσχα ή καλοκαίρι βέβαια που θα τους δει στα εξοχικά, πιστεύω θα είναι καλύτερα, γιατί είναι κ παιδί που περνάει καλύτερα στην εξοχή. Στην Αθήνα ζορίζεται κ με το κλείσιμο, το ότι οι βόλτες πρέπει να είναι κάπῶς οργανώμένες κ προγραμματισμένες γιατί έχουμε κ άλλες δουλειές, κ έτσι πχ μπορεί να μείνει μέσα ένα πρωί ή απόγευμα, ενώ εδώ έχει συνηθίσει κ βγαίνει κ πρωί κ απόγευμα και βασικά όποτε ζητάει βγαίνουμε. Αυτή τη φορά πάντως κ οι δύο πλευρές είπαν ευθέως (σε εμένα, στον άντρα μου δεν τολμάνε), ότι εμείς φταίμε που δεν ενθαρρύνουμε τη σχέση. Η μητέρα μου ειδικά σε μια φάση μιλούσε με την πεθερά μου κ της έλεγε ότι κανονικά έπρεπε απλώς να αφήναμε το παιδί κ να φεύγαμε για να μάθει. Εντάξει αυτό είναι μια πιο ακραία άποψη κ γενικά δεν είμαστε αυτής της λογικής. Εντωμεταξύ, κ όταν γυρίσαμε το καλοκαίρι το είχε αυτό, κ τώρα, μετά την Αθήνα έβγαλε μεγάλη φοβία για οποιον βλέπαμε στο δρόμο. δλδ τώρα περπατάμε στη γειτονιά κ δεν τολμάω να χαιρετίσω κάποιον, αμέσως αγκαλιά κ τσιρίδα, και μιλάμε για παιδάκι που γενικά δεν τσιρίζει ούτε όταν τον έχουμε μαζί σε ψώνια ούτε σε δουλειές. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    21 μηνών, ίδια ηλικία, ίδια αντίδραση όπως βλέπω. Απλώς εμείς δεν προλαβαίνουμε να εξοικειωθούμε μέσα σε ένα σ/κ. Τα χριστούγεννα θα κάτσουμε 5-6 μέρες στο ένα σπίτι, 5-6 στο άλλο. ίσως εκεί είναι καλύτερα. η αλήθεια είναι ότι κ στο σκάιπ δεν συγκινείται. Κι εγώ το σκέφτομαι να μην εκβιάσω τη σχέση, κ ο άντρας μου το ίδιο κ πολύ περισσότερο, αλλά από την άλλη αν δεν την ενισχύσουμε, πώς θα χτιστεί; Πάσχα ή καλοκαίρι βέβαια που θα τους δει στα εξοχικά, πιστεύω θα είναι καλύτερα, γιατί είναι κ παιδί που περνάει καλύτερα στην εξοχή. Στην Αθήνα ζορίζεται κ με το κλείσιμο, το ότι οι βόλτες πρέπει να είναι κάπῶς οργανώμένες κ προγραμματισμένες γιατί έχουμε κ άλλες δουλειές, κ έτσι πχ μπορεί να μείνει μέσα ένα πρωί ή απόγευμα, ενώ εδώ έχει συνηθίσει κ βγαίνει κ πρωί κ απόγευμα και βασικά όποτε ζητάει βγαίνουμε. 

     

    Ολα αυτα που περιγραφεις ειναι φυσιολογικα. Οι σχεσεις παντα ομως χτιζονται εξισου και απο τις δυο πλευρες...Αν θελουν οι παππουδες να χτισουν και εκεινοι μια σχεση με το εγγονι τους κατι θα πρεπει να κανουν επισης...Δεν ειναι μονο στο χερι σας...Μεγαλωνοντας θα ειναι και πιο ευκολο για το παιδι...τωρα ειναι πολυ μικρος ακομη για να τους νιψσει "δικους του" με τοσες λιγες μερες...

     

    Να σου πω επισης πως παρολο που ο μικρος κλεισμενα 2 πλεον τους αναγνωριζει και καθεται μαζι τους παντα χρειαζεται λιγη ωρα να τους συνηθισει οταν μας επισκεπτονται...Και εκεινοι δεν ασχολουνται μαζι του μεχρι να παει ο ιδιος ουτε τον πιεζουν με αγκαλιες και λογια...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Fenia27 είπε:

    Να σου πω επισης πως παρολο που ο μικρος κλεισμενα 2 πλεον τους αναγνωριζει και καθεται μαζι τους παντα χρειαζεται λιγη ωρα να τους συνηθισει οταν μας επισκεπτονται...Και εκεινοι δεν ασχολουνται μαζι του μεχρι να παει ο ιδιος ουτε τον πιεζουν με αγκαλιες και λογια..

    Η πεθερά μου το κάνει αυτό, βασικά το έκανε μέχρι αυτή τη φορά που ήταν πιο εκδηλωτική. Η μητέρα μου δεν το κάνει. Ο πατέρας μου το κάνει κ όντως μπορεί εκείνου να του χαμογελάσει κ λίγο. Η μητέρα μου το λαχταράει κ τώρα μάλιστα που δεν ήθελε καθόλου να τον πλησιάσει είχε απογοητευτεί. Μετά ήμασταν κάπου όλοι μαζί κ ο μικ΄ρος ήταν κουρασμένος κ γκρίνιαζε, τον έπαιρνα παράμερα να ηρεμήσει, με το που ηρεμούσε πλησιαζα τους άλλους κ τότε έλεγε α ωραία ηρέμησε, ευκαιρία να κάνω άλλη μια απόπειρα, και ξανά τα ίδια. και τώρα πια το παιδί καταλαβαίνει, δεν μπορούσα να την αποπάρω μπροστά του κ να του μείνει ότι η γιαγιά κάνει κάτι κακό. 

    Τα ανίψια μου πάντως, στους άλλους παππούδες που δεν μένουν στην Αθήνα και δεν τους βλέπουν παρά μόνο σε διακοπές, κάθονται χωρίς γκρίνια. ΟΙ κουνιάδοι μου όμως είχαν εξαρχής άλλη τακτική. Από μωρά, όποτε πήγαιναν τα ανέθεταν στη γιαγιά να τα ταΐσει, να τα κοιμίσει, τα άφηναν για να πάνε για μπάνιο ή για να βγουν βράδυ, ή για να ξεκουραστούν γενικά, κ έτσι τους είχαν μάθει από μικρά, με γκρίνια κ κλάματα βέβαια κατά καιρούς, αλλά τώρα κάθονται, όχι τόσο άνετα βέβαια όσο με τα πεθερικά μου που τα έχουν μεγαλώσει, αλλά αρκετά άνετα. γι αυτό δεν ξέρω τι είναι καλύτερο τελικά. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Η μητέρα μου ειδικά σε μια φάση μιλούσε με την πεθερά μου κ της έλεγε ότι κανονικά έπρεπε απλώς να αφήναμε το παιδί κ να φεύγαμε για να μάθει.

     

    Να μαθει τι ακριβως 21 μηνων παιδι με ανθρωπους που βλεπει 3 φορες το χρονο? Για εμενα εντελως λαθος και αχρειαστος τροπος..,.Αυτο ειναι για να ικανοποιηθουν οι παππουδες και μονο....

     

    Εμεις τους παππουδες τους βλεπουμε ανα δυο μηνες περιπου...Ερχονται ολοι τους εναλλαξ...Δηλαδη θα ερθει η μαμα μου να μεινει 5 μερες με 1 εβδομαδα...Μετα θα ερθει ο μπαμπας μου ενα τετραημερο...Μετα η μαμα του αντρα μου...Δεν μπορουμε να κοιμησουμε πολλα ατομα...Ευτυχως εχω το παιδικο σαν ξενωνα γιατι κοιμομαστε ολοι μαζιμε τα παιδια ακομη...Αλλα εχω και ενα στρωμα για ωρα αναγκης...αμα χρειαστει εννοειται ολοι οι καλοι χωρανε και λυσεις βρισκουμε....

     

    Θελω να σου πω οτι παρολο που τα παιδια μου εχουν πιο στενη επαφη με τους παππουδες σε μια "μονιμη" ας το πουμε βαση...παντα μα παντα τους αφηνουμε χωρο να συνηθισουν...δεν τα αφηνα ποτε στα ξαφνικα μονα τους και μολις φετος καταφεραμε με τον αντρα μου αν φυγουμε ενα βραδυ μονοι μας και αφου ημασταν ηδη μια εβδομαδα στο χωριο και ειχαν βρει το ρυθμο τους....Θα δεις μεγαλη διαφορα οσο μεγαλωνει και μην επηρεαζεσαι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 18 λεπτά , Έσπερος είπε:

    21 μηνών, ίδια ηλικία, ίδια αντίδραση όπως βλέπω. Απλώς εμείς δεν προλαβαίνουμε να εξοικειωθούμε μέσα σε ένα σ/κ. Τα χριστούγεννα θα κάτσουμε 5-6 μέρες στο ένα σπίτι, 5-6 στο άλλο. ίσως εκεί είναι καλύτερα. η αλήθεια είναι ότι κ στο σκάιπ δεν συγκινείται. Κι εγώ το σκέφτομαι να μην εκβιάσω τη σχέση, κ ο άντρας μου το ίδιο κ πολύ περισσότερο, αλλά από την άλλη αν δεν την ενισχύσουμε, πώς θα χτιστεί; Πάσχα ή καλοκαίρι βέβαια που θα τους δει στα εξοχικά, πιστεύω θα είναι καλύτερα, γιατί είναι κ παιδί που περνάει καλύτερα στην εξοχή. Στην Αθήνα ζορίζεται κ με το κλείσιμο, το ότι οι βόλτες πρέπει να είναι κάπῶς οργανώμένες κ προγραμματισμένες γιατί έχουμε κ άλλες δουλειές, κ έτσι πχ μπορεί να μείνει μέσα ένα πρωί ή απόγευμα, ενώ εδώ έχει συνηθίσει κ βγαίνει κ πρωί κ απόγευμα και βασικά όποτε ζητάει βγαίνουμε. Αυτή τη φορά πάντως κ οι δύο πλευρές είπαν ευθέως (σε εμένα, στον άντρα μου δεν τολμάνε), ότι εμείς φταίμε που δεν ενθαρρύνουμε τη σχέση. Η μητέρα μου ειδικά σε μια φάση μιλούσε με την πεθερά μου κ της έλεγε ότι κανονικά έπρεπε απλώς να αφήναμε το παιδί κ να φεύγαμε για να μάθει. Εντάξει αυτό είναι μια πιο ακραία άποψη κ γενικά δεν είμαστε αυτής της λογικής. Εντωμεταξύ, κ όταν γυρίσαμε το καλοκαίρι το είχε αυτό, κ τώρα, μετά την Αθήνα έβγαλε μεγάλη φοβία για οποιον βλέπαμε στο δρόμο. δλδ τώρα περπατάμε στη γειτονιά κ δεν τολμάω να χαιρετίσω κάποιον, αμέσως αγκαλιά κ τσιρίδα, και μιλάμε για παιδάκι που γενικά δεν τσιρίζει ούτε όταν τον έχουμε μαζί σε ψώνια ούτε σε δουλειές. 

    Εγώ πιστεύω πως είναι φυσιολογική αντίδραση του μικρού σου αυτή ..!! Είναι σε ηλικία που περνάει έντονα το άγχος αποχωρισμού .κ πλησιάζει κ τα δυο του χρόνια σε δύο μήνες περίπου όπου ξεκινάει η άρνηση κ ίσως δεις πράγματα στο παιδί που δε περιμενες ότι θα τα δεις .. 

    Όλα αυτά θέλουν χρόνο κ υπομονή πιστεύω αν του δώσεις χρόνο σε λίγο καιρό θα ανυπομονεί να πηγενει στους παππούδες του  ..!!!!

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    21 μηνών, ίδια ηλικία, ίδια αντίδραση όπως βλέπω. Απλώς εμείς δεν προλαβαίνουμε να εξοικειωθούμε μέσα σε ένα σ/κ. Τα χριστούγεννα θα κάτσουμε 5-6 μέρες στο ένα σπίτι, 5-6 στο άλλο. ίσως εκεί είναι καλύτερα. η αλήθεια είναι ότι κ στο σκάιπ δεν συγκινείται. Κι εγώ το σκέφτομαι να μην εκβιάσω τη σχέση, κ ο άντρας μου το ίδιο κ πολύ περισσότερο, αλλά από την άλλη αν δεν την ενισχύσουμε, πώς θα χτιστεί; Πάσχα ή καλοκαίρι βέβαια που θα τους δει στα εξοχικά, πιστεύω θα είναι καλύτερα, γιατί είναι κ παιδί που περνάει καλύτερα στην εξοχή. Στην Αθήνα ζορίζεται κ με το κλείσιμο, το ότι οι βόλτες πρέπει να είναι κάπῶς οργανώμένες κ προγραμματισμένες γιατί έχουμε κ άλλες δουλειές, κ έτσι πχ μπορεί να μείνει μέσα ένα πρωί ή απόγευμα, ενώ εδώ έχει συνηθίσει κ βγαίνει κ πρωί κ απόγευμα και βασικά όποτε ζητάει βγαίνουμε. Αυτή τη φορά πάντως κ οι δύο πλευρές είπαν ευθέως (σε εμένα, στον άντρα μου δεν τολμάνε), ότι εμείς φταίμε που δεν ενθαρρύνουμε τη σχέση. Η μητέρα μου ειδικά σε μια φάση μιλούσε με την πεθερά μου κ της έλεγε ότι κανονικά έπρεπε απλώς να αφήναμε το παιδί κ να φεύγαμε για να μάθει. Εντάξει αυτό είναι μια πιο ακραία άποψη κ γενικά δεν είμαστε αυτής της λογικής. Εντωμεταξύ, κ όταν γυρίσαμε το καλοκαίρι το είχε αυτό, κ τώρα, μετά την Αθήνα έβγαλε μεγάλη φοβία για οποιον βλέπαμε στο δρόμο. δλδ τώρα περπατάμε στη γειτονιά κ δεν τολμάω να χαιρετίσω κάποιον, αμέσως αγκαλιά κ τσιρίδα, και μιλάμε για παιδάκι που γενικά δεν τσιρίζει ούτε όταν τον έχουμε μαζί σε ψώνια ούτε σε δουλειές. 

    Οπως έγραψε κ η φενια εγω βλέπω μια αναμενόμενη συμπεριφορά νηπιου. Λογικό δ ειναι μεσα σε ένα σ/κ να μην τους συνηθιζει; 

    Κ φυσικα ειναι αναμενομενο ότι αφού τον αφήσατε συνδέει την παρουσία τους με την απουσία σας

    Κ αν εμενα μου έλεγαν έτσι ευθέως την άποψη τους, αντίστοιχα ευθέως θα τους απαντούσα κ εγω

    Δυστυχώς δ μπορεις να κανεις κ πολλα. Υπομονή να μεγαλώσει, να θυμάται περισσότερα, να βλέπετε φωτο κ να μιλάτε μαζί τους οταν είστε μακρια

    Έχουν έρθει καθόλου οι δικοί σας στο νησί; στο δικό του περιβάλλον έχει την ίδια συμπεριφορά; 


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    πριν από λίγες μέρες πήγαμε για λίγο στην Αθήνα. πίστευα ότι θα ηταν καλυτερα γιατι ο μικρος ειχε δει τους παππουδες το καλοκαιρι κ ειχε μεινει κ λιγο μονος μαζι τους κ επιπλεον τωρα εχει συνηθισει να λειπω. ομως ηταν χειροτερα. ουτε να τους δει. του μιλούσαν κ τσιριζε. η κατασταση ειναι πολυ ασχημη πλεον κ δεν καταλαβαιμω τι μπορουμε να κανουμε. εμεινε λιγη ωρε με τη μια γιαγιά χωρις κλαματα αλλα μετα δεν την ηθελε. νομιζω οτι εκανε τον συνδυασμο οτι αν βλεπει αυτους θα φυγουμε εμεις. εμεις δεν τον αφησαμε για βολτα αλλα για θέματα υγειας, ισως ηταν λαθος να παμε κ οι δυο μαζι αλλα απο την αλλη αν δεν τον αφηνουμε ποτε, πώς θα τους μαθει; εξαλλου αλλιως δεν θελει να παιζει μαζι τους ετσι κι αλλιως, ακομα κι αν ειμαι εγω μαζι. με θειους τα παει καλυτερα συνηθως αλλα οταν εχει φορτιστεί ασχημα το κλιμα βγαζει άρνηση σε ολους. απ ο,τι καταλαβαινω αυτο δεν ειναι συνηθισμενο σε τοσο έντονο βαθμο κ πραγματικα δεν ξερω πώς να το αντιμετωπίσουμε. Πιο συχνα να πηγαινουμε δεν γινεται, ειναι μεγαλη οικονομικη επιβαρυνςη κ σημαινει οτι ετσι δεν θα πηγαινουμε πουθενα οχι διακοπες, καλα καλα ουτε για βολτα για φαγητο. εγω πιστευω οτι ιδανικα θα επρεπε να πηγαινουμε συχνα για να συνηθισει, εχω σκεφτει κιολας να αγοράζαμε ενα καρεκλακι αυτοκινητου να ειναι εκει για να μην ταξιδευουμε με αυτοκινητο. ο αντρας μου δεν θελει γιατι το θεωρει γενικα άβολο, προτιμα να ερχονται αυτοι σε εμας, ομως εμεις δεν εχουμε χωρο να φιλοξενησουμε και προφανως ειναι γαϊδουρια να καλεις καποιον χωρις να προσφέρεις στέγη. υπαρχουν δλδ κ αλλοι παραγοντες στη μεση. αλλα καπως πρεπει το παιδι να εξοικειωθεί με την οικογενεια του αλλα κ βεβαια να μην ταλαιπωρουμαι κ εγω με ολη αυτην την προσκολληση.

    Έθιξες επίκαιρο θέμα και για μένα. Σε λίγες μέρες κατεβαίνουμε Ελλάδα και ήδη η πεθερά μου άρχισε τις μπηχτές. Ας πούμε προχθές απευθυνόμενη στη μικρή είπε"Θα έρθεις και θα  πάμε οι 3 μας με το θειο στα τζαμπο". Με αυτόν τον τρόπο ήθελε να μου πει ότι αυτή τη φορά θα "απαιτήσει" να πάρει το παιδί χωρίς να είμαστε εμείς. Εμένα πάλι δε με νοιάζει τι λέει ο καθένας. Αν η μάνα μου/πεθερα μου/ γειτόνισσα θεωρεί αυτή την προσκόλληση φυσιολογική ή όχι. Και ούτε εσένα θα έπρεπε, αφού είναι φυσιολογική αντίδραση ενός νηπίου.  Εγώ προσπαθώ να μπαίνω λίγο στη θέση της. Δλδ αν εμένα με άφηναν με άγνωστα πρόσωπα σε μέρος που δε νιώθω ασφάλεια θα μου άρεσε; ΟΧΙ προφανώς. Το παιδί θα με αποχωριστεί όταν το θελήσει και όταν νομίζω εγώ πως ήρθε η ώρα. Ήδη αρκετά τη ζορίζω με τον παιδικο, δε θα το τρελανω το παιδί και στις διακοπές. Για μένα διακοπές είναι να ξεκουράζονται και να χαλαρώνουν όλα τα μέλη της οικογένειας. Θα της δώσω το χρόνο της και όταν δω ότι είναι έτοιμη θα την αφήσω για λίγο. Το ίδιο έκανα και μήνες πριν και πήγε μια χαρά. Είχαμε μείνει 2,5 βδομάδες. Την 1η δεν την άφησα καθόλου, τη δεύτερη άρχισα να πηγαίνω τουαλέτα ή να βγαίνω λίγο στην αυλή. Και προς το τέλος έφυγα και για καμιά ώρα. Ως εκεί. Όλα αυτά χωρίς καθόλου κλάμα και στεναχώρια. Το αντίθετο. Στο τέλος των διακοπών είχε αναπτύξει με όλους μια καλή ως πολύ καλή σχέση.

     

    Αυτό νομίζω πως θα ήταν καλό να κάνεις κι εσύ αφού βλέπεις ότι ο μικρός αντιδράει. 5-6 μέρες βέβαια είναι λίγες αλλά θα έλεγα κι εγώ να μην τον πιεσεις αμα δεις οτι δε θέλει. Τα καημενα αναστατώνονται τοσο πολυ χωρίς λόγο.  

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ δε φευγω από τη μικρή αν δεν ηρεμήσει πρώτα πάντως. Η μικρή Καμμια σχέση με την πρώτη, είναι κολλημένη σε εμένα, η μεγάλη πιο πολύ αεράτη είναι δεν έχει κόλλημα με κανεναν, ίσως με τον μπαμπά αλλά ποτέ δεν έκλαψε που έφευγα.. Η μικρή μόλις είναι να πάω στη δουλειά από την ώρα που ετοιμάζομαι να φύγω αρχίζει... Την ηρεμώ την απασχολώ, της εξηγώ και φεύγω. Αυτή η βιαιοτηυα σε τόσο μικρά παιδιά δε μου αρέσει. Και στον παιδικό που πήγα την πρώτη έτσι βίαια μου την πήραν 3 μέρες κλάμα, δεν το ξανακάνω ποτέ.. Δίνουμε χώρο και χρόνο στα παιδιά... Ευκαιρίες.. Σιγά σιγά συνδέσεις.. Δεν μπορούν ειναι πάρα πολύ ευαίσθητα.. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μα εννοείται πως όλο αυτό είναι φυσιολογικό για την ηλικία του, μην σε προβληματίζει, επίσης όσο μεγαλώνει να ξέρεις πως θα δείχνει πιο έντονα ότι τον δυσαρεστεί.

    Να ακούς μόνο αυτό που θέλει το παιδί σου σε αυτή την φάση και όχι ότι σου λέει ο καθένας, ακόμα και αν αυτός ο καθένας είναι η μητέρα σου. Ελπίζω να μην ακολουθήσεις την συμβουλή της να τον αφήσεις να κλαίει και να φύγεις, αυτό θα είναι πολύ τραυματικό για το παιδί και το μόνο που θα καταφέρεις είναι την επόμενη φορά να κλαίει ακόμα περισσότερο. Στην τελική τους βλέπει 2-3 φορές τον χρόνο και είναι μόνο 21 μηνών...πόσο εξοικειωμένος θα ήθελε η μαμά σου είναι? εφόσον θέλει να ενδυναμώσει την σχέση τους και να συνηθίσει την παρουσία της ας έρθει στο νησί να καθίσει μερικές μέρες μαζί του, οκ δεν έχεις χώρο σπίτι σου να τους φιλοξενήσεις, ας ενοικιάσει, πιο λογικό μου φαίνεται αυτό από το να τρέχετε εσείς συνέχεια στην Αθήνα.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ θα έλεγα στους παππούδες να μην πιέζουν το παιδί και να μην το παίρνουν προσωπικά όταν κλαίει.

     

    Μωρό είναι ακόμη, προφανώς και θα κλάψει αν φύγει η μαμά του. Ή προτιμάει να κάθεται με τη μαμά του. Και εσύ θα κάνεις βηματάκια σιγά σιγά να μάθει να σε αποχωρίζεται και οι άλλοι πρέπει να σταματήσουν να το κάνουν θέμα...

    Αν χρειαστεί να φύγεις, τους το αφήνεις και ας κλαίει. Και εκείνοι να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν το κλάμα ενός μωρού χωρίς να το βλέπουν σαν απόρριψη. Έλεος δηλαδή. 

    15 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

     και βασικά όποτε ζητάει βγαίνουμε. 

     

    Να του βάζετε κάποια όρια. Αν του ικανοποιείτε κάθε επιθυμία ακριβώς τη στιγμή που την εκδηλώνει, θα αντιδράει άσχημα όταν δεν θα μπορείτε να την ικανοποιήσετε.

     

    Να μάθει να δέχεται και το όχι. Όχι τώρα δεν μπορούμε να πάμε βόλτα, όχι τώρα δεν μπορούμε να παίξουμε κτλ 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα