Roisin1

Φοβάμαι ότι το μωρό μου θα νιώθει τη γιαγιά του για μαμα

    Recommended Posts

    Κορίτσια καλησπέρα, 

    Έχω την εξής φοβία: φοβάμαι οτι το μωρο μου δε θα καταλαβαίνει οτι εγώ είμαι η μαμα του, αλλά η γιαγιά  που τον προσέχει από τις 9πμ ως τις 6μμ από Δευτέρα ως Παρασκευή. 

     

    Για να καταλάβετε γέννησα το μωρο μου πρόωρα στις 32 εβδομάδες και χρειάστηκε να νοσηλευτεί στη μονάδα για 1.5 μήνα. 

    Πήγαινα καθημερινά και τον έβλεπα για μισή ώρα αλλά ούτε αγκαλιά δε μας επιτρεπόταν να τον πάρουμε. 

    Μπόρεσα κι έμεινα μαζί του αφού τον πήραμε σπίτι  για 20 μόνο μέρες κι έχω τώρα μια βδομάδα που έχω επιστρέψει στη δουλειά μου.

    Δυστυχώς δεν μπορώ να μην πηγαίνω στη δουλειά. Έλειπα από τον Γενάρη, καθώς νοσηλευομουν για 3 μήνες στο νοσοκομείο. Σαν ελεύθερη επαγγελματίας που ειμαι δε δικαιούμαι καμία μέρα άδειας έτσι αναγκάστηκα να επιστρέψω.

    Ναι πέρασα πολύ δύσκολα αυτό είναι σίγουρο, αλλά τώρα που έχω το παιδάκι μου δεν μπορώ να το χαρώ όσο θα ήθελα. 

    Μένει με τη γιαγιά του όπως ανέφερα 09.00-18.00 και φοβάμαι ότι επειδή δε γνώρισε μάνα αυτό το παιδάκι όταν γεννήθηκε.. κλεισμένο σε μια θερμοκοιτιδα και εμένα να λείπω πια τόσες ώρες.. ότι θα αναγνωρίζει εκείνη σα μαμά.  

    Παλεύω πολύ με αυτό μου τον φόβο, προσπαθώ να σκέφτομαι ότι με κάποιον μεταφυσικό τρόπο καταλαβαίνει ότι είμαι εγώ, αλλά δεν ξέρω κιολας. 

     

    Αυτή μου η φοβία φτάνει στο σημείο να ζηλευω πολύ την πεθερά μου, ειδικά όταν τη βλέπω να τον κρατάει αγκαλιά, ενώ δε θα έπρεπε. Για να καταλάβετε κάποιες φορές που έχει τύχει να τη δω να είναι τρυφερή μαζί του και να τον κοιμίζει στην αγκαλιά της και μου έρχεται να της ορμηξω και να της βγάλω τα μάτια. 

     

    Σημείωση: τα πηγαίνω πολύ καλά με την πεθερά μου, είναι πολύ γλυκός άνθρωπος.. Δεν είναι αυτό το θέμα μου δηλαδή. 

     

    Ίσως φοβάμαι στην τελική ότι εκείνη είναι καλύτερη από εμένα και μήπως ο γιος μου προτιμήσει εκείνη.  

     

    Συγγνώμη για το σεντόνι, αλλά χρειάζομαι νομίζω  λίγο ξεμπλοκαρισμα η καμία ιδέα για το τι να κάνω για να πάψω να έχω αυτές τις σκέψεις. 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    3 ώρες πρίν, Roisin1 είπε:

    Κορίτσια καλησπέρα, 

    Έχω την εξής φοβία: φοβάμαι οτι το μωρο μου δε θα καταλαβαίνει οτι εγώ είμαι η μαμα του, αλλά η γιαγιά  που τον προσέχει από τις 9πμ ως τις 6μμ από Δευτέρα ως Παρασκευή. 

     

    Για να καταλάβετε γέννησα το μωρο μου πρόωρα στις 32 εβδομάδες και χρειάστηκε να νοσηλευτεί στη μονάδα για 1.5 μήνα. 

    Πήγαινα καθημερινά και τον έβλεπα για μισή ώρα αλλά ούτε αγκαλιά δε μας επιτρεπόταν να τον πάρουμε. 

    Μπόρεσα κι έμεινα μαζί του αφού τον πήραμε σπίτι  για 20 μόνο μέρες κι έχω τώρα μια βδομάδα που έχω επιστρέψει στη δουλειά μου.

    Δυστυχώς δεν μπορώ να μην πηγαίνω στη δουλειά. Έλειπα από τον Γενάρη, καθώς νοσηλευομουν για 3 μήνες στο νοσοκομείο. Σαν ελεύθερη επαγγελματίας που ειμαι δε δικαιούμαι καμία μέρα άδειας έτσι αναγκάστηκα να επιστρέψω.

    Ναι πέρασα πολύ δύσκολα αυτό είναι σίγουρο, αλλά τώρα που έχω το παιδάκι μου δεν μπορώ να το χαρώ όσο θα ήθελα. 

    Μένει με τη γιαγιά του όπως ανέφερα 09.00-18.00 και φοβάμαι ότι επειδή δε γνώρισε μάνα αυτό το παιδάκι όταν γεννήθηκε.. κλεισμένο σε μια θερμοκοιτιδα και εμένα να λείπω πια τόσες ώρες.. ότι θα αναγνωρίζει εκείνη σα μαμά.  

    Παλεύω πολύ με αυτό μου τον φόβο, προσπαθώ να σκέφτομαι ότι με κάποιον μεταφυσικό τρόπο καταλαβαίνει ότι είμαι εγώ, αλλά δεν ξέρω κιολας. 

     

    Αυτή μου η φοβία φτάνει στο σημείο να ζηλευω πολύ την πεθερά μου, ειδικά όταν τη βλέπω να τον κρατάει αγκαλιά, ενώ δε θα έπρεπε. Για να καταλάβετε κάποιες φορές που έχει τύχει να τη δω να είναι τρυφερή μαζί του και να τον κοιμίζει στην αγκαλιά της και μου έρχεται να της ορμηξω και να της βγάλω τα μάτια. 

     

    Σημείωση: τα πηγαίνω πολύ καλά με την πεθερά μου, είναι πολύ γλυκός άνθρωπος.. Δεν είναι αυτό το θέμα μου δηλαδή. 

     

    Ίσως φοβάμαι στην τελική ότι εκείνη είναι καλύτερη από εμένα και μήπως ο γιος μου προτιμήσει εκείνη.  

     

    Συγγνώμη για το σεντόνι, αλλά χρειάζομαι νομίζω  λίγο ξεμπλοκαρισμα η καμία ιδέα για το τι να κάνω για να πάψω να έχω αυτές τις σκέψεις. 

     

    Εν μέρει σε καταλαβαίνω μιας και ανήκω στον κλάδο των πολύωρων εργασιακά μαμάδων. Το παιδί μου περνάει πολλές ώρες με την γιαγιά (μαμά μου). Κοίταξε ,δεν έχει νόημα να στρέφεσαι εναντίον ανθρώπων που σου προσέχουν το παιδί, πόσο μάλλον όταν είναι και εντάξει απέναντι σου. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται περισσότερα απ' όσα νομίζουμε..καταλαβαίνουν ποιοι είναι η γονεις τους ,η μαμά τους ,μην ανησυχείς! Το πρόβλημα μάλλον είναι ότι θα ήθελες να περνάς εσύ περισσότερες ώρες μαζί του. Προσπάθησε τις ώρες που είναι μαζί σου να περνάτε όμορφες στιγμές, αν μπορείς να ελαττώσεις κάπως τα οραρια θα ήταν ιδανικό (το έχω κάνει) έτσι ώστε και η πεθερά σου να ξεκουράζεται και με το παιδί σου να περνάτε χρόνο! Το τελευταίο θα ήταν το ιδανικό. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νομιζω οτι ειναι πολυ φυσιολογικες οι σκεψεις που κανεις και ισως εχουν να κανουν με το μητρικο ενστικτο. Νιωθεις παραγκωνισμενη απο τη ζωη του παιδιου σου και αντιδρας, απολυτα φυσιολογικο και αναμενομενο. Σιγουρα δεν πρεπει να αφηνεις τις κακες σου σκεψεις να χαλασουν τη καλη σχεση που εχεις με τη πεθερα σου, αλλα μηπως να δωσεις καποια βαρυτητα σε αυτα τα συναισθηματα που νιωθεις; Ψαξ'το λιγο μεσα σου. Αφου θελεις να εισαι με το παιδι σου, παρε καποια αποφαση. Υπαρχει δυνατοτητα να εχεις το μωρο εκει που εργαζεσαι, εστω για λιγο την ημερα; Μειωσε τις ωρες, βρες αντικαταστατη για καποιον καιρο, εγω θα αλλαζα και επαγγελμα, αλλα εγω ειμαι εγω, δεν λεω να το κανεις. Το λεω για να σκεφτεις σοβαρα ποσο σημαντικο ειναι για σενα να βρισκεσαι στη ζωη του παιδιου σου, γιατι κακα τα ψεματα, μπορει να αντιλαμβανεται οτι εσυ εισαι η μαμα του (και απο τη μυρωδια κυριως) αλλα συναισθηματικα δενεται με τον φροντιστη του, ειτε ειναι η μαμα σου, ειτε η πεθερα σου, ειτε μια νταντα, ειτε μια βρεφονηπιοκομος σε βρεφονηπιακο σταθμο. Θελει πολλη σκεψη ενας τετοιος προβληματισμος και ληψη σοβαρων αποφασεων, που μπορει εν τελει να σου αλλαξουν την ζωη, αλλα οχι απαραιτητα προς το κακο...Προσωπικα, θεωρω οτι ο χρονος περναει πολυ γρηγορα για να μην τον περνανε οι γονεις(ιδιαιτερα η μαμα) με το παιδι τους, ειδικα τα πρωτα χρονια ή εστω τους πρωτους μηνες...

    Επεξεργάστηκαν by Sentir...natureza
    • Μου αρέσει 2

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, Roisin1 είπε:

    Κορίτσια καλησπέρα, 

    Έχω την εξής φοβία: φοβάμαι οτι το μωρο μου δε θα καταλαβαίνει οτι εγώ είμαι η μαμα του, αλλά η γιαγιά  που τον προσέχει από τις 9πμ ως τις 6μμ από Δευτέρα ως Παρασκευή. 

     

    Για να καταλάβετε γέννησα το μωρο μου πρόωρα στις 32 εβδομάδες και χρειάστηκε να νοσηλευτεί στη μονάδα για 1.5 μήνα. 

    Πήγαινα καθημερινά και τον έβλεπα για μισή ώρα αλλά ούτε αγκαλιά δε μας επιτρεπόταν να τον πάρουμε. 

    Μπόρεσα κι έμεινα μαζί του αφού τον πήραμε σπίτι  για 20 μόνο μέρες κι έχω τώρα μια βδομάδα που έχω επιστρέψει στη δουλειά μου.

    Δυστυχώς δεν μπορώ να μην πηγαίνω στη δουλειά. Έλειπα από τον Γενάρη, καθώς νοσηλευομουν για 3 μήνες στο νοσοκομείο. Σαν ελεύθερη επαγγελματίας που ειμαι δε δικαιούμαι καμία μέρα άδειας έτσι αναγκάστηκα να επιστρέψω.

    Ναι πέρασα πολύ δύσκολα αυτό είναι σίγουρο, αλλά τώρα που έχω το παιδάκι μου δεν μπορώ να το χαρώ όσο θα ήθελα. 

    Μένει με τη γιαγιά του όπως ανέφερα 09.00-18.00 και φοβάμαι ότι επειδή δε γνώρισε μάνα αυτό το παιδάκι όταν γεννήθηκε.. κλεισμένο σε μια θερμοκοιτιδα και εμένα να λείπω πια τόσες ώρες.. ότι θα αναγνωρίζει εκείνη σα μαμά.  

    Παλεύω πολύ με αυτό μου τον φόβο, προσπαθώ να σκέφτομαι ότι με κάποιον μεταφυσικό τρόπο καταλαβαίνει ότι είμαι εγώ, αλλά δεν ξέρω κιολας. 

     

    Αυτή μου η φοβία φτάνει στο σημείο να ζηλευω πολύ την πεθερά μου, ειδικά όταν τη βλέπω να τον κρατάει αγκαλιά, ενώ δε θα έπρεπε. Για να καταλάβετε κάποιες φορές που έχει τύχει να τη δω να είναι τρυφερή μαζί του και να τον κοιμίζει στην αγκαλιά της και μου έρχεται να της ορμηξω και να της βγάλω τα μάτια. 

     

    Σημείωση: τα πηγαίνω πολύ καλά με την πεθερά μου, είναι πολύ γλυκός άνθρωπος.. Δεν είναι αυτό το θέμα μου δηλαδή. 

     

    Ίσως φοβάμαι στην τελική ότι εκείνη είναι καλύτερη από εμένα και μήπως ο γιος μου προτιμήσει εκείνη.  

     

    Συγγνώμη για το σεντόνι, αλλά χρειάζομαι νομίζω  λίγο ξεμπλοκαρισμα η καμία ιδέα για το τι να κάνω για να πάψω να έχω αυτές τις σκέψεις. 

     

    νομιζω το βλεπεις λιγο λαθος το θεμα. το παιδακι σου αποκλειετε να προτιμησει την γιαγια του αυτο ειναι σιγουρο. εχω ανηψακι που βλεπει τον πατερα του το πολυ δυο ωρες την μερα ενω τους παππουδες του τουλαχιστον 8 ωρες την μερα δεν προτιμησε ποτε καλητερα τους παππουδες πιστεψε με. 

     

    το θεμα ειναι ομως εσυ τι χανεις απτο παιδακι σου? αυτο πρεπει να σκεφτεσε ωστε να διαμορφωσεις λιγο καλητερα την δουλεια σου αν τα καταφερεις ωστε να βλεπεστε περισσοτερο κ να μην χανεις στιγμες απτο παιδακι σου. ενταξει φανταζομαι ειναι δυσκολο να αλλαξεις δουλεια γιατι ζουμε κ σε περιεργες εποχες αλλα ισως αλλαζες το ωραριο εισαι ελευθερος επαγγελματιας λες κ ισως καποια πραγματα μπορεις να τα ρυθμισεις καλητερα απο εναν μισθωτο. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δυστυχώς οι εποχές είναι δύσκολες. Νομίζω δεν υπάρχει ποτέ το ιδανικό,  η δικη σου περίπτωση είναι ισως λίγο πιο δύσκολη απο το μέσο ορο, με την έννοια ότι το παιδάκι νοσηλεύτηκε με το που γεννήθηκε και εσύ σαν ελεύθερος επαγγελματίας δεν μπορούσες να πάρεις άδεια οπως κάποια που είναι μισθωτή. Όλες οσες ειμαστε εργαζόμενες βρεθήκαμε νωρίτερα ή αργότερα στη σκληρή στιγμή που πρεπει να αφήσουμε κάπου το παιδί, μονο όποια το εχει περάσει καταλαβαίνει. Νομίζω χρειαζεται ποιοτικός χρόνος με το παιδί και στην πορεία θα γνωρίζετε ο ένας τον άλλο ολο και καλύτερα. Πιστεύω πως το πρόσωπο της μητέρας στην πορεία του χρόνου εντυπωνεται στα παιδια κ δεν αντικαθίσταται. Τώρα απο εκεί κ πέρα νομίζω πως έγκειται σε καθε γυναίκα τι θα επιλέξει και το τι θα της κοστίσει λιγότερο ψυχολογικά, υπάρχει πάντα η επιλογή να καθήσεις σπιτι με το παιδί για κάποιο διάστημα έστω, αν πιστεύεις πως θα είσαι εντάξει οικονομικα. Πχ εγω θα μπορούσα οριακά να κάθομαι σπίτι και να μας καλύπτει οικονομικά ο αντρας μου, αλλα ξερω οτι δυσκολα θα μπορέσω να ξαναβρώ δουλειά κι επιπλέον, να υπάρχει 'καβατζα' στην περίπτωση που στραβώσει κατι με τη δουλειά του συζύγου,ειπαμε δύσκολες εποχές! Σκέψου και τη θετική πλευρά, υπάρχει τουλάχιστον η γιαγια να σε βοηθάει μιας και είσαι εργαζόμενη, σκέψου να μην ειχες ουτε αυτό, δεν είναι λίγες και αυτες οι περιπτώσεις. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Μην το σκέφτεσαι έτσι κορίτσι μου σε καταλαβαίνω αλλά πραγματικά δεν είναι όπως φαντάζεσαι τα πράγματα  !! Δεν  υπάρχει λόγος να δηλητηριάζεις το μυαλό σου με τέτοιες σκέψεις και με ενοχικά συναισθήματα !! Δυστυχώς έτσι είναι οι εποχές και τα περισσότερα παιδάκια περνάνε πολλές ώρες με τους παππούδες τους!! Ο μικρούλης σου καταλαβαίνει πολύ καλά την ιδιότητα σου μην στεναχωριέσαι!! Φρόντισε τον χρόνο που περνάς μαζί του να τον απολαμβάνεις!! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σε καταλαβαίνω απόλυτα!Έτσι σκεφτόμουν και εγώ όταν 20 μέρες μετά τη γεννα επέστρεψα στη δουλειά!Δε χρειάζεται να κάνεις τέτοιες σκέψεις!και εγώ αισθονομιυν έτσι και τύψεις όταν άφηνα το μωρό μου στη μαμά μου αλλά όταν γυρνούσα σπίτι τα ξεχνάω ολα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα είμαι στη μειοψηφία  και θα με συγχωρέσεις. Τόσο εγώ όσο και κάποια από τα ξαδέρφια μου ουσιαστικά μεγαλώσαμε με τη γιαγιά, για παρόμοιους λόγους. Η μητέρα μου είχε και άλλα θέματα, η θεία μου όχι. Όλοι μας νιώσαμε σαν "μαμά" τη γιαγιά. Συνεχίσαμε να αγαπάμε τις μαμάδες μας, αλλά ο βασικός μας δεσμός ήταν με τη γιαγιά.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα συμφωνήσω με την @ΑΡΓΚ απόλυτα ! Ναι είναι δύσκολοι οι καιροί , αλλά όταν κάνουμε παιδιά , πρέπει να τα μεγαλώνουμε εμείς . Ξέρω πολλά παιδιά που μεγάλωσαν με τις γιαγιάδες και οντως ο δεσμός τους έγινε πολύ δυνατότερος από αυτόν με τη μαμά τους . Διαμόρφωσε διαφορετικά την εργασία σου γιατί χάνεις πολύτιμες στιγμές και δεν γυρνουν πίσω αυτά ! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δεν θα σου πω τι να κάνεις, ούτε τι πιστεύω ότι θα συμβεί γιατί έχω και εγώ τους ίδιους προβληματισμους με εσένα. Η μικρή μου είναι 6,5 μηνών και ευτυχώς είμαι τυχερή είμαι σε άδεια μητρότητας για 9,5 μήνες. Ζούμε στο εξωτερικό και την φροντίζω εντελώς μόνη μου, ούτε γιαγιάδες, ούτε παππούδες, θείοι, συγγενείς, γείτονες τίποτα τέλος πάντων. Μόνο εγώ. Το αποτέλεσμα είναι ότι το παιδί μου έχει έρωτα μαζί μου. Τόσο που ακόμη και τώρα που ήρθαμε στην Ελλάδα για διακοπές, στην αρχή δεν καθόταν με κανέναν άλλο εάν δεν ήμουν παρούσα στο δωμάτιο. Και ακόμη και όταν συνηθισε την γιαγιά της, στην θάλασσα εμπιστεύεται μόνο εμένα να την κρατάω και κανέναν άλλο. Αύτο για πολλούς θεωρείται πρόβλημα (μου λέγανε όλες οι θείες μου, μα έτσι δεν μπορείς να πας πουθενά). Για εμένα όμως το δέσιμο που έχω με το παιδί μου και πως ξέρω ότι μαζί μου νιώθει τόση σιγουριά και ασφάλεια είναι ένα πρωτόγνωρο συναισθήμα που δεν πίστευα ότι μπορούσα να νιώσω. Σε μερικούς μήνες (όταν η μικρή θα είναι 11μηνων) θα πρέπει να επιστρέψω στην δουλειά μου και με τρομοκράτει η σκέψη ότι το δέσιμο μας θα χαθεί. Ότι θα νιώθει πιο κοντά του την βρεφονηπιοκομο που θα το φροντίζει. Τα έβαλα λοιπόν κάτω και αποφάσισα ότι προτιμώ να δουλεύω part-time για να περνάω περισσότερο χρόνο με το παιδί μου πριν μεγαλώσει και γίνει πλέον τελείως αυτόνομο. Δεν σου λέω να κάνεις το ίδιο, μιλαμε προφανώς για τέλειως διαφορετικές καταστάσεις και δεν έχουν όλοι την άνεση να πουν ότι θα δουλεύω τις μισές ώρες. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες το ποσό πολύ μπορείς να λείπεις, απλά όπως λέει και η @Sentir...naturezaτα συναισθήματα αυτά που νιώθεις είναι τροφή για σκέψη και καλό θα ήταν να μην τα αγνοησεις :)

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, ninika84 είπε:

    Υπάρχουν όμως και μαμάδες όπως εγώ που δυστυχώς δεν εχουμε την επιλογή να μειώσουμε το ωράριο.Προσωπικα αισθάνομαι πολύ τυχερή που η μητέρα μου μπορεί και κρατάει το μωρο μου και όχι μια ξένη η να ήταν σε σταθμό!Αυτό δε με κάνει λιγότερο καλή μαμά γιατί έχω ακούσει και τέτοια, ότι χάνω το δέσιμο με το μωρό μου!Ο μπέμπης τρελαίνεται για εμένα και το χαμόγελο που βλέπω όταν γυρίζω από τη δουλειά δεν το αλλάζω με τπτ!

     Συμφωνώ απόλυτα!Άγαλμα πρέπει να τους κάνουμε!  Η σχέση της μητρικής στοργής σε μια μητέρα που στέκεται αντάξια του ουσιαστικού της ρόλου περναει και στο μωρό. Όταν οι ρόλοι είναι ξεκάθαροι και η γιαγιά δεν πάει να "καπελωσει" την μαμά ή η μαμά δεν "παρκάρει" το παιδί με πρόσχημα την δουλειά στην γιαγιά οι ισορροπίες μπορούν να κρατηθούν. Και πράγματι και το δικό μου παιδί βγάζει απίστευτη τρυφερότητα απέναντι σε μένα και τον μπαμπά τής. Η σχέση με την γιαγιά είναι κάτι διαφορετικό αρκεί να υπάρχει πρόθεση διασαφήνισης προς το παιδί απ' όλες τις πλευρές. Η εργασία δεν είναι χόμπι αλλά ανάγκη ,δεν παρατάς το παιδί σε μια γιαγιά να να γυρίζεις στα καφέ ή στις βόλτες. Τώρα αν η γιαγιά που κρατάει κάποιες ώρες το παιδί καταλήγει να πάρει τον ρόλο της μαμάς, της φίλης, της αδερφής τότε φοβαμαι ότι το πρόβλημα ξεκινά από την ίδια την μαμά του μωρού που κάτι λάθος έχει κατανοήσει η δεν κάνει σ αυτά που πρέπει και τελικώς τα παιδιά γινονται δέκτες του πραγματικού προβλήματος στην οικογένεια.

    • Μου αρέσει 3
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δηλαδή θεωρείτε σωστό ένα παιδί να περνάει 9 ώρες σερί χωρίς τη μαμά του σε ηλικία κάτω των 18 μηνών ; 

    Ενα νεογέννητο 60 ημερών ;  9 ώρες ; Ας πιάσει διπλή δουλειά ο άντρας στην τελική . Υπάρχουν μάνες και μανούλες . Τα παιδιά δεν τα κάνουμε για να τα δίνουμε σε άλλους να τα μεγαλώνουν . Ας μην τα κάνουμε αν δεν μπορούμε να είμαστε παρόντες . Είναι εγωισμός να φέρνεις έναν άνθρωπο στον κόσμο για να τον πλασάρεις στη γιαγιά να στο μεγαλώνει . Δηλαδή αν η γιαγιά πάθει κάτι ; Το παιδί τι θα γίνει ; Θα το αφήσεις σε ίδρυμα ; Δυστυχώς το κράτος δεν έχει υποδομές και δεν υποστηρίζει τις μαμάδες όπως θα έπρεπε για τα πρώτα πέντε χρόνια ενός παιδιού. Σαφώς και το παιδί θα λάβει αγάπη και από τη γιαγιά αλλά ναι η μάνα  του, θα του λείπει και ένα κενό στην καρδούλα πάντα μένει. Το ζην υπάρχει και θα υπάρχει πάντα , αλλά μορφωμένες γυναίκες είμαστε , ας μεριμνούμε για το ευ ζην. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πρίν από 4 λεπτά , Dust pink είπε:

    @Macgyver εντελώς φιλικά αλλά με αυτά που γράφεις προσβάλλεις κόσμο. Ποια κρίνεται μάνα και πια "μανούλα" και ποιος είναι αυτός που θα ξεστομίσει τέτοιους χαρακτηρισμούς;;; Μιλάς για 9 Ώρο όταν η κανονική εργασία είναι 8 Ώρο (εκτός αν κάποιος λουφαρει) το θέμα κρίνεται στην 1 ώρα;;  Δεν είναι όλοι δημόσιοι υπάλληλοι ούτε όλοι πρόθυμοι να κινητοποιήσουν κάθε αθέμιτο μέσο για να πιάσουν ένα καναπέ! Ακόμη και στον ιδιωτικό χώρο έχεις ορισμένο περιθώριο άδειας. 

    Υπάρχουν ολοήμερες παρουσίες μαμάδων ανύπαρκτες προς τα παιδιά τους. Όλα τα πράγματα θέλουν μέτρο και δεν μίλησε κανείς για καριεριστα μαμά , αν δεν έχεις όμως την ασφάλεια του Σιγούρου μισθού κάθε μήνα καλό θα είναι να κρατάμε χαμηλότερους τονους γιατί όλες οι δουλειές δεν είναι ίδιες.  Αναρωτιέμαι οι δικές σας μαμάδες δεν δούλευαν;; Δεν τις αγαπάτε ;; Δεν έχετε δέσιμο; Η δική μου και εργαζόμενη ήταν και το δέσιμο που εχουμε είναι μοναδικό. Και δε νομίζω ότι είμαι η μόνη.

    Αναφορικά με τις απόψεις περί ιδρυμάτων δεν θέλω να σχολιάσω γιατί ως αντεπιχείρημα μπορώ να πω ότι Αν ο άντρας που κάνει 2 δουλειές και ζει όλη την οικογένεια σας αφήσει και φύγει όντας χωρισμένες τι θα κάνετε ; Θα τρώτε πέτρες και το μωρό χαλίκια; Η μήπως τότε δεν υπάρχει θέμα εργασιακού ωραρίου και η μάνα ξαφνικά γίνεται ήρωας και η καρδούλα του παιδιού χαρούμενη. Η μήπως θα βρει την τέλεια δουλειά που θα της στρώσουν το κόκκινο χαλί και θα δουλεύει οπότε θέλει;;; Θεωρώ απίστευτο λαϊκισμό να κριτικάρουμε με τόσο βαρείς χαρακτηρισμούς ανθρώπους που προσπαθούν να συντηρήσουν το διαλυμένο οικονομικό στάτους της χώρας.

    @Dust pink Συμφωνώ απόλυτα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 47 λεπτά , Macgyver είπε:

    Δηλαδή θεωρείτε σωστό ένα παιδί να περνάει 9 ώρες σερί χωρίς τη μαμά του σε ηλικία κάτω των 18 μηνών ; 

    Ενα νεογέννητο 60 ημερών ;  9 ώρες ; Ας πιάσει διπλή δουλειά ο άντρας στην τελική . Υπάρχουν μάνες και μανούλες . Τα παιδιά δεν τα κάνουμε για να τα δίνουμε σε άλλους να τα μεγαλώνουν . Ας μην τα κάνουμε αν δεν μπορούμε να είμαστε παρόντες . Είναι εγωισμός να φέρνεις έναν άνθρωπο στον κόσμο για να τον πλασάρεις στη γιαγιά να στο μεγαλώνει . Δηλαδή αν η γιαγιά πάθει κάτι ; Το παιδί τι θα γίνει ; Θα το αφήσεις σε ίδρυμα ; Δυστυχώς το κράτος δεν έχει υποδομές και δεν υποστηρίζει τις μαμάδες όπως θα έπρεπε για τα πρώτα πέντε χρόνια ενός παιδιού. Σαφώς και το παιδί θα λάβει αγάπη και από τη γιαγιά αλλά ναι η μάνα  του, θα του λείπει και ένα κενό στην καρδούλα πάντα μένει. Το ζην υπάρχει και θα υπάρχει πάντα , αλλά μορφωμένες γυναίκες είμαστε , ας μεριμνούμε για το ευ ζην. 

    ενταξει με αυτη την λογικη δεν θα εκανε κανεις παιδια. εδω δυσκολευομαστε να βρουμε μια δουλεια κ θα βρει ο αντρας  κ δυο δουλειες. κ στο κατω κατω ο αντρας τι ειναι αντικειμενο να δουλευει 24 ωρες ??? θελει κ αυτος να δει τα παιδια του. 

    ενταξει ειπαμε να προσπαθησεις να ρυθμισεις καποια πραγματα με την δουλεια σου αλλα οχι κ να μεινεις ταπι κ ψυχραιμη η χωρις παιδι επειδη δεν μπορεις να εισαι συνεχεια μαζι του...

     

    μια χαρα δουλεια κανουν κ οι παππουδες κ καθολου δεν μπερδευονται τα παιδια ουτε κ αγαπανε περισσοτερο τους αλλους απο τους γονεις ισα ισα που αυτα που προσφερουν οι γονεις δουλευοντας ειναι πολυ απαραιτητα για ενα παιδι κ μετα τους ευγνομονει για αυτα που του προσφερε δουλευοντας.... 

    προσωπικα κ οι γονεις μου δουλευαν ποτε δεν ενιωσα παραμελημενη ισα ισα ασε που δεν μου ελειψε κ ποτε τιποτα κ δεν μιλαμε για υλικα αγαθα αλλα για ευκαιριες ζωης που δεν στερηθηκα....

    Επεξεργάστηκαν by ninaki80
    • Μου αρέσει 1
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αν θεωρείται προσβλητικό να λέει κάποιος την άποψή του, τότε πολύ απλά όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται ! Δεν χρειάζεται να είσαι δημόσιος υπάλληλος όμως για να κάνεις παιδιά. Μπορείς να είσαι ελεύθερος επαγγελματίας με στοιχειώδες "πλάνο" για τα πρώτα χρόνια του παιδιού που θέλει τη μαμά του. 

    Το καλό με τον ελεύθερο επαγγελματία είναι ότι ορίζει ο ίδιος πώς ακριβώς θα εργαστεί, δεν εξαρτάται από κανέναν. Και το λέω, ούσα ή ίδια ελεύθερη επαγγελματίας. Επομένως, ναι , καλώς ή κακώς για να πρέπει να αφήσεις το νεογέννητο σε "ξένα χέρια", προφανώς δεν έκανες καλό προγραμματισμό. 

    Μάθετε να ακούτε και αντίλογο. Σε forum  γράφουμε - ειλικρινά απορώ με την λογική "όλοι/όλες να συμφωνούμε και όποιος διαφωνεί είναι προσβλητικός". 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για να μην παρεξηγηθώ, κι εγώ εργαζόμενη είμαι και συχνά με άσχημα ωράρια και έχω θυσιάσει σαφώς την καριέρα μου, με την έννοια ότι αν δούλευα περισσότερο από 8-9 ώρες, σίγουρα θα ήμουν και σε μεγαλύτερη θέση και με καλύτερο μισθό. Όμως, και έχοντας και η ίδια μωράκι 40 μέρες στη θερμοκοιτίδα, άλλο να αφήσεις το παιδί σου όταν έχει ήδη εδραιωθεί ένας δεσμός και άλλο από τη θερμοκοιτίδα κατευθείαν το νεογέννητο να περάσει στη φροντίδα της γιαγιάς όλη τη μέρα. Ευτυχώς για το μωράκι, θα αποκτήσει ένα γερό δεσμό με τη γιαγιά, αλλά μάλλον αυτός θα είναι και ο κύριος δεσμός. Δεν είναι κακό για το μωρό, δεν είναι με έναν ξένο άνθρωπο και η γιαγιά σίγουρα μπορεί να το αγαπά σαν μαμά, αλλά είναι νομίζω ουτοπικό να πιστεύει κανείς ότι ο κύριος δεσμός αυτού του νεογέννητου είναι οι γονείς.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 18 λεπτά , Macgyver είπε:

    Αν θεωρείται προσβλητικό να λέει κάποιος την άποψή του, τότε πολύ απλά όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται ! Δεν χρειάζεται να είσαι δημόσιος υπάλληλος όμως για να κάνεις παιδιά. Μπορείς να είσαι ελεύθερος επαγγελματίας με στοιχειώδες "πλάνο" για τα πρώτα χρόνια του παιδιού που θέλει τη μαμά του. 

    Το καλό με τον ελεύθερο επαγγελματία είναι ότι ορίζει ο ίδιος πώς ακριβώς θα εργαστεί, δεν εξαρτάται από κανέναν. Και το λέω, ούσα ή ίδια ελεύθερη επαγγελματίας. Επομένως, ναι , καλώς ή κακώς για να πρέπει να αφήσεις το νεογέννητο σε "ξένα χέρια", προφανώς δεν έκανες καλό προγραμματισμό. 

    Μάθετε να ακούτε και αντίλογο. Σε forum  γράφουμε - ειλικρινά απορώ με την λογική "όλοι/όλες να συμφωνούμε και όποιος διαφωνεί είναι προσβλητικός". 

    Άποψη δεν είναι ο χαρακτηρισμός προσώπων και καταστάσεων, ούτε διαφωνια. Η φράση "μάνες " και "μανουλες" δείχνουν εμπάθεια , προσβολή και εικασίες. Εν πάση περιπτώσει ,δεν θα μπω σε διαδικασία να αναλωθω με το μυαλό του καθένα. Ίσως να είσαι και η μοναδική ελεύθερη επαγγελματίας στην Ελλάδα που είχες άπλετο χρόνο για το παιδί σου και δεν χρειάστηκε καμία εξωγενή βοήθεια ή εκλεισες την επιχείρηση σου για τους πρώτους μήνες και μετά ως δια μαγείας επανήλθες. Δηλαδή θέλεις να μου πεις ότι μια γιατρός ιδιώτης θα κλείσει το γραφείο της για 18 μήνες ;;; Η δικηγόρος το ίδιο; Οι υπόλοιποι το ίδιο;; Ας μην λέμε ότι θέλουμε τώρα ως προς την οποία ευελιξία που μπορεί να έχει ένα επάγγελμα. 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 hours ago, ninika84 said:

    Υπάρχουν όμως και μαμάδες όπως εγώ που δυστυχώς δεν εχουμε την επιλογή να μειώσουμε το ωράριο.Προσωπικα αισθάνομαι πολύ τυχερή που η μητέρα μου μπορεί και κρατάει το μωρο μου και όχι μια ξένη η να ήταν σε σταθμό!Αυτό δε με κάνει λιγότερο καλή μαμά γιατί έχω ακούσει και τέτοια, ότι χάνω το δέσιμο με το μωρό μου!Ο μπέμπης τρελαίνεται για εμένα και το χαμόγελο που βλέπω όταν γυρίζω από τη δουλειά δεν το αλλάζω με τπτ!

    Το αν είναι καλύτερο να μένει όλη μέρα σπίτι με την γιαγιά του ή να πηγαίνει κάποιες ώρες σε ένα σταθμό είναι κάτι σχετικό!  Προσωπικά προτιμώ να πηγαίνει σε σταθμό κάποιες ώρες να παίζει, να κοινωνικοποιειται, να γνωρίσει και να δει τον κόσμο (πηγαίνουν εκδρομές σε δάση κλπ κλπ) πάρα να είναι όλη μέρα κλεισμενο στο σπίτι με την γιαγιά του που λόγω θαρρους θα εφαρμόζει και τις δικές της τακτικές που δεν με βρίσκουν σύμφωνη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 13 λεπτά , Macgyver είπε:

    Αν θεωρείται προσβλητικό να λέει κάποιος την άποψή του, τότε πολύ απλά όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται ! Δεν χρειάζεται να είσαι δημόσιος υπάλληλος όμως για να κάνεις παιδιά. Μπορείς να είσαι ελεύθερος επαγγελματίας με στοιχειώδες "πλάνο" για τα πρώτα χρόνια του παιδιού που θέλει τη μαμά του. 

    Το καλό με τον ελεύθερο επαγγελματία είναι ότι ορίζει ο ίδιος πώς ακριβώς θα εργαστεί, δεν εξαρτάται από κανέναν. Και το λέω, ούσα ή ίδια ελεύθερη επαγγελματίας. Επομένως, ναι , καλώς ή κακώς για να πρέπει να αφήσεις το νεογέννητο σε "ξένα χέρια", προφανώς δεν έκανες καλό προγραμματισμό. 

    Μάθετε να ακούτε και αντίλογο. Σε forum  γράφουμε - ειλικρινά απορώ με την λογική "όλοι/όλες να συμφωνούμε και όποιος διαφωνεί είναι προσβλητικός". 

    σεβαστη η αποψη σου απλα περνεις σαν παραδειγμα μονο την δικια σου εμπειρια ναι ως ελευθερη επαγγελματιας μπορεις να ρυθμισεις καποια θεματα αλλα οχι κ παντα υπαρχουν κ ελευθεροι επαγγελματιες που πραγματικα δεν μπορουν να βαλουν προγραμμα στη δουλεια τους γιατι δεν βγαινει αλλιως η επιχειρηση τι θα κανουν θα μεινουν χωρις παιδια η θα μπουν φυλακη για χρεη... δεν γινονται ολα με προγραμμα δυστηχως παιδια θελουμε να κανουμε ειτε δουλευουμε ευελικτα ειτε δουλευουμε πιο πιεσμενα. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τέλος πάντων, νομίζω ότι οποία ελεύθερη επαγγελματίας διαβάζει αυτή την στιγμή με κάποιες απόψεις την πιάνει σπαστικό γέλιο και βράσιμο ταυτόχρονα...

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 5 λεπτά , Chrysoum είπε:

    Το αν είναι καλύτερο να μένει όλη μέρα σπίτι με την γιαγιά του ή να πηγαίνει κάποιες ώρες σε ένα σταθμό είναι κάτι σχετικό!  Προσωπικά προτιμώ να πηγαίνει σε σταθμό κάποιες ώρες να παίζει, να κοινωνικοποιειται, να γνωρίσει και να δει τον κόσμο (πηγαίνουν εκδρομές σε δάση κλπ κλπ) πάρα να είναι όλη μέρα κλεισμενο στο σπίτι με την γιαγιά του που λόγω θαρρους θα εφαρμόζει και τις δικές της τακτικές που δεν με βρίσκουν σύμφωνη.

    ενταξει απο μωρο δεν το εμπιστευεσε κ παιδικο σταθμο ετσι κ αλλιως θα παει παιδικο δυο τριων χρονων κ μετα σχολειο..

    πρίν από 1 λεπτό , Dust pink είπε:

    Τέλος πάντων, νομίζω ότι οποία ελεύθερη επαγγελματίας διαβάζει αυτή την στιγμή με κάποιες απόψεις την πιάνει σπαστικό γέλιο και βράσιμο ταυτόχρονα...

    ενταξει υπαρχουν κ ανθρωποι που τα εχουν καταφερει τοσο καλα που δεν χρειαζετε να λειπουν πλεον τοσες ωρες μη το αμφισβητουμε κ αυτο. αν η κοπελα μπορει πχ να δουλεψει απτο σπιτι η μπορει να μειωσει πελατες κ να μην εχει οικονομικο προβλημα δεν χρειαζετε να ακολουθησει τους ιδιους ρυθμους. εγω ξερω ελευθερη επαγγελματια που μειωσε τους πελατες της τωρα που γεννησε χωρις επιπτωση στα οικονομικα της αλλα αυτο ειναι μια περιπτωση μπορουσε κ το εκανε...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Guest
    Το θέμα αυτό είναι κλειστό για νέες απαντήσεις