Recommended Posts


    Διαφημίσεις


    On 6/9/2019 at 5:10 ΜΜ, Deena είπε:

     

    Ερώτηση (ή μάλλον ερωτήσεις) σε όποιον έχει δυστυχώς χρειαστεί να διαβάσει βιβλίο με τέτοιο θέμα στα παιδιά του :

     

    • Σε ποιο χρονικό σημείο το διαβάσατε, σε τί απόσταση δηλαδή από το γεγονός?
    • Ποια ήταν η αντίδραση των παιδιών?
    • Εσείς αντέξατε να είστε δυνατοί και να μην συγκινηθείτε?
    • Θα το διαβάζατε σε κάθε περίπτωση (ακόμα κι αν τα παιδιά είναι/φαίνονται ΟΚ) ή μόνο αν βλέπατε ότι υπάρχει δυσκολία από την μεριά των παιδιών να διαχειριστούν το γεγονός?

    Δε χάσαμε εμείς κανένα. Μου άρεσε απλώς και της το πήρα να της το διαβάσω. Δε ζρειαζεται πιστεύω να πεθανει κάποιος για να μιλήσεις στα παιδιά για το τέλος της ζωής. Απλώς με αφορμή αυτό το παραμύθι της είπα πως κάποια στιγμή οι παππούδες μπορεί να φύγουν από τη ζωή μας αλλά μένουν στην καρδιά μας ή ας πούμε ότι κάποια παιδάκια δεν έχουν μπαμπά η μαμά και είσαι πολύ τυχερή που έχεις και τους δύο και σε αγαπούν πολύ. Επίσης της υπενθυμίζω πόσο τυχερή είναι που έχει αδέρφια γιατί εγώ δεν είχα. Τις προάλλες παίζαμε ένα παιχνίδι και μου λέει αυτη η κούκλα δεν έχει μπαμπά. Γιατί παίδι μου της λέω? Γιατί πέθανε. Το είπε με τέτοια φυσικότητα λες και είναι κάτι φυσιολογικό. Αν το σκεφτείς, ειναι. Εμείς το κάνουμε βαρύ στο μυαλό μας. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    9 ώρες πρίν, Nefeli2014 είπε:

    Έχετε να μου προτείνετε ένα ωραίο παραμύθι για τον θυμό

    Υπάρχουν πολλά και διάφορα. Επιλέγει κανείς βάσει αναγνώστη, στόχου, ύφους, γούστου, κλπ.
    Για τον παιδικό θυμό-αταξία-επανάσταση:
    - "Όχι Γιωργάκη!" του David Shannon. Εξαιρετικά λιτό κείμενο, εξαιρετικά δυναμική εικονογράφηση, γλυκιά επίγευση.
    - Το πασίγνωστο και πολυδιαβασμένο στο εξωτερικό αλλά όχι μεταφρασμένο στα ελληνικά "Where the wild things are" του Maurice Sentak. Έχουν γραφτεί αναλύσεις επί αναλύσεων για αυτό το μικρό βιβλίο και τον συγγραφέα του. Αξίζει να το ψάξει κανείς και να το ξεφυλλίσει.
    Για τον θυμό-ζήλια:
    - "Φίλοι στο λόφο" των Linda Sarah και Benji Davies. Επίσης λιτό κείμενο, όμορφη ιστορία, ωραίες διδαχές και το χαρακτηριστικό στυλ εικονογράφησης του πολυβραβευμένου Benji Davies.
    - Η τριλογία των καπέλων του Jon Klassen με τα "Θέλω πίσω το καπέλο μου", "Αυτό δεν είναι το καπέλο μου", "Βρήκαμε ένα καπέλο". Και εδώ λιτό κείμενο, με ιδιαίτερο στυλ εικονογράφησης. Με φαινομενικά απλοϊκές ιστορίες που στην πραγματικότητα επιδέχονται 2ης-3ης ανάγνωσης. Τα δύο πρώτα μιλούν και για εκδίκηση - θα μπορούσε κανείς να τα κατατάξει στα αμοραλιστικά παραμύθια. Χρειάζεται ένας έλεγχος πριν, για να αποφασίσει κανείς πως θα τα αφηγηθεί σε μικρότερα παιδιά ή εάν θα τα επιλέξει καν σε πρώτη φάση.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα ξεκινήσω με αυτό του benji davies που ειναι ο μόνος που ξέρω από αυτούς που έγραψες και έχω βιβλία του και μας αρέσουν πολυ... 

    Ελπίζω να βοηθήσει γιατί από ΘΥΜΟ και ζήλεια πάμε καλά :D

    Σε ευχαριστώ! 

    Επεξεργάστηκαν by Nefeli2014

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Του benjie davies είναι εξαντλημένο από τον εκδότη δυστυχώς. Όπου έψαξα.. Βρήκα δύο άλλα, όμως δεν τα γράφω γιατί δεν ειναι κάτι φοβερό, όμως νομίζω περνάνε μηνύματα. Δεν είναι κάτι φοβερό σα βιβλία, μικρά είναι απλά με μια ιστοριουλα απλώς ήταν το μόνα που βρηκα. Εγώ τους έβαζα και σάλτσα. 

    Θα δοκιμάσω την τριλογία που λες να βρω

    , αν έχετε και κάτι άλλο μου λέτε! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Θέλω να αρχίσω να αφηγούμαι παραμύθια στον μικρό. Δεν με απασχολεί αν θα παρακολουθεί τις εικόνες, του αρέσουν τα βιβλία αλλά κυρίως τα ξεφυλλίζει και εστιάζει σε λίγα πράγματα οπότε η αφήγηση θα γίνετια ανεξάρητητα. ΑΠό τι λέτε να ξεκινήσω; Γενικά εμένα δεν μου αρέσουν καθόλου μα καθόλου τα παραμύθια, δεν έχω φαντασία όπως λέγαμε, και δεν μπορώ καθόλου τον διδακτισμό. Αλλά τέλος πάντων θα ήθελα να ξεκινήσω με κάτι ενδιαφέρον. Απλά τύπου Σποτ έχουμε, δεν με ενδιαφέρουν, θελω κάτι με πιο πλούσια αφήγηση. Ηλικία γύρω στα 2. Α και δεν θέλω καθόλου παραμυθοτράγουδα. Έχουμε αρκετά που μου έκανε δώρο μια φίλη που τρελαίνεται, και δεν μου αρέσουν καθόλου. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Θέλω να αρχίσω να αφηγούμαι παραμύθια στον μικρό. Δεν με απασχολεί αν θα παρακολουθεί τις εικόνες, του αρέσουν τα βιβλία αλλά κυρίως τα ξεφυλλίζει και εστιάζει σε λίγα πράγματα οπότε η αφήγηση θα γίνετια ανεξάρητητα. ΑΠό τι λέτε να ξεκινήσω; Γενικά εμένα δεν μου αρέσουν καθόλου μα καθόλου τα παραμύθια, δεν έχω φαντασία όπως λέγαμε, και δεν μπορώ καθόλου τον διδακτισμό. Αλλά τέλος πάντων θα ήθελα να ξεκινήσω με κάτι ενδιαφέρον. Απλά τύπου Σποτ έχουμε, δεν με ενδιαφέρουν, θελω κάτι με πιο πλούσια αφήγηση. Ηλικία γύρω στα 2. Α και δεν θέλω καθόλου παραμυθοτράγουδα. Έχουμε αρκετά που μου έκανε δώρο μια φίλη που τρελαίνεται, και δεν μου αρέσουν καθόλου. 

    Μπες στην ομάδα φβ παιδικό βιβλίο - προτάσεις και θα βρεις ότι ψάχνεις όπως το ψάχνεις ακριβώς. Έχει γενικά επαφή με κείμενο; Να έχεις υπόψιν σου ότι το παιδί αν δεν είναι 'βιβλιοφάγος' από 18 μηνών περίπου πρέπει να ακολουθήσεις αρχικά με βιβλία που λένε 2+ μην πας κατευθείαν στα 3+ είναι για αργότερα (στο λέω γιατί γράφεις για πλούσια αφήγηση).  Αν δεν έχεις φβ πες να ψάξω πέντε δέκα τίτλους καλούς να σου γράψω. 

    Επεξεργάστηκαν by λουκουμαδάκι

    Κράτα το

    Κράτα το

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, λουκουμαδάκι είπε:

    Μπες στην ομάδα φβ παιδικό βιβλίο - προτάσεις και θα βρεις ότι ψάχνεις όπως το ψάχνεις ακριβώς. Έχει γενικά επαφή με κείμενο; Να έχεις υπόψιν σου ότι το παιδί αν δεν είναι 'βιβλιοφάγος' από 18 μηνών περίπου πρέπει να ακολουθήσεις αρχικά με βιβλία που λένε 2+ μην πας κατευθείαν στα 3+ είναι για αργότερα (στο λέω γιατί γράφεις για πλούσια αφήγηση).  Αν δεν έχεις φβ πες να ψάξω πέντε δέκα τίτλους καλούς να σου γράψω. 

    Τα βιβλία τα αγαπάει πολύ αλλά τα έχουμε συνδυάσει με περιγραφή εικόνων ή πολύ απλές αφηγήσεις τύπου το κουνελάκι πάει στο δάσος και βρίσκει την αλεπουδίτσα κλπ, όπου σε κάθε σελίδα υπάρχει μία πρόταση. Ή αυτά που είναι έμμετρα που συνοψίζω εγώ σε μια φράση το περιεχόμενο της σελίδας. Αλλά πιο πολύ του αρέσει να δείχνουμε αντικείμενα, συχνά δηλαδή δεν προλαβαίνω να ολοκληρώσω την αφήγηση. Δεν με απασχολεί όμως η σχέση του με το βιβλίο, αυτή θα χτιστεί σιγά σιγά όσο εξοικειωθεί με την αφήγηση. Θέλω να του λέω ιστοριούλες όταν νανουρίζεται ή όταν είμαστε στη βόλτα πχ, και αργότερα να τις συνδυάσουμε με την ανάγνωση. 

     

    Την ομάδα αυτή δεν την ξέρω, ξέρω την άλλη που λέγεται βιβλία και δραστηριότητες αλλά δεν με διαφώτισε σε κάτι η αναζήτηση στα αρχεία. θα ψάξω και αυτή που λες. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Έσπερος είπε:

    Θέλω να αρχίσω να αφηγούμαι παραμύθια στον μικρό. Δεν με απασχολεί αν θα παρακολουθεί τις εικόνες, του αρέσουν τα βιβλία αλλά κυρίως τα ξεφυλλίζει και εστιάζει σε λίγα πράγματα οπότε η αφήγηση θα γίνετια ανεξάρητητα. ΑΠό τι λέτε να ξεκινήσω; Γενικά εμένα δεν μου αρέσουν καθόλου μα καθόλου τα παραμύθια, δεν έχω φαντασία όπως λέγαμε, και δεν μπορώ καθόλου τον διδακτισμό. Αλλά τέλος πάντων θα ήθελα να ξεκινήσω με κάτι ενδιαφέρον. Απλά τύπου Σποτ έχουμε, δεν με ενδιαφέρουν, θελω κάτι με πιο πλούσια αφήγηση. Ηλικία γύρω στα 2. Α και δεν θέλω καθόλου παραμυθοτράγουδα. Έχουμε αρκετά που μου έκανε δώρο μια φίλη που τρελαίνεται, και δεν μου αρέσουν καθόλου. 

     
    Βρε @Έσπερος φιλόλογος πράγμα και μέχρι τώρα δεν αφηγείσαι παραμύθια; Το ρωταω λίγο αστεία αλλά και λίγο σοβαρά, κυρίως γιατί έχεις ανησυχία και για τον λόγο.

     

    Δεν θα αρχίσεις με πλούσια αφήγηση, γιατί δεν θα κάτσει το παιδί, βρες σύντομα παραμυθάκια για αρχή που να μην παίρνει πάνω από 3-4 λεπτά να διαβαστεί όλη η ιστορία και σιγά - σιγά θα περάσεις σε μεγαλύτερα. Καλή σειρά για αρχή είναι οι «Μικροί Ήρωες» από το Διεθνές Κέντρο Βιβλίου. Έχουν έμμετρο λόγο, κατά την γνώμη μου καλώς και σκόπιμα, κρατάει πιο εύκολα την προσοχή των μικρών παιδιών.

     

    Υπαρχουν και κάποια βιβλιαράκια μινιατούρες με κλασικά παραμύθια σε σύντομη εκδοχή, δεν θυμάμαι πως τα λένε.

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Deena είπε:

    Βρε @Έσπερος φιλόλογος πράγμα και μέχρι τώρα δεν αφηγείσαι παραμύθια; Το ρωταω λίγο αστεία αλλά και λίγο σοβαρά, κυρίως γιατί έχεις ανησυχία και για τον λόγο.

    ηΗ φιλολογία μου φταίει. Γιατί αρχίζω να ενοχλούμαι με τις απλοϊκες ιστορίες, με τον διδακτισμό, θέλω κάτι ψαγμένο και όχι τα κλασικά παραμύθια για να αποφύγω τα στερεότυπα, στα έμμετρα εκνευριζομαι αν εχουν αστοχίες στο μετρο κ την ομοιοκαταληξία και νομίζω ότι γράφονται πιο πολύ για τη χαρά του μέτρου παρά για την ιστορία, το ένα μου ξινίζει το άλλο μου βρωμάει. Μεχρι τψρα του διηγούμαι σύντομες ιστοριες απο λογοτεχνικά έργα που τις κάνω σαν παραμύθια, μύθους, μυθολογία κ τέτοια αλλά τα έλεγα με τη λογική ότι δεν καταλάβαινε κ πολλά, απλώς για να ακουει και όχι συστηματικά για να πω την αληθεια. Δεν εχουνε δλδ καποια στιγμη στη μερα που να καθεται να με ακουει. Ειχα εστιάσει στις εικονες των βιβλίων για εκμαθηση λεξιλογίου. κι αυτο το να μην ξερω αν καταλαβαινει με μπέρδευε, δεν ηξερα αν εχει νοημα να λεω κατι. Γενικα παντως πιανω τον εαυτο μου να μιλαω μηχανικα σε ασχετες φασεις απλως για να λεω κατι, κ σε στιγμες που θα μπορουσα να ενθαρρυνω κάτι σαν διάλογο, να ειμαι μουγγα. πχ παιζει με μαγνητάκια κ λεω τι ειναι αυτο κ ποιο εβαλες πανω κ ποιο διπλα κ τετοια ανούσια κ μετα καθεται να φαει, καθαριζω το φρουτο κ του το αφημω μπροστα του κ δεν κεω τιποτα γιατι εκεινη την ωρα σκεφτομαι αλλα. επιασα τον εαυτο μου τις προαλλες να το κανω αυτο και συνειδητοποιησα οτι το κανω πολλες φορες. γενικα ειμαι ομηλιτικοτατη αν ενα θεμα με ενδιαφερει πολυ κ γραφω κ κατεβατά ιπως βλεπετε, αλλα σε αλλες φασεις απανταω μονολεκτικά. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Έσπερος είπε:

    ηΗ φιλολογία μου φταίει. Γιατί αρχίζω να ενοχλούμαι με τις απλοϊκες ιστορίες, με τον διδακτισμό, θέλω κάτι ψαγμένο και όχι τα κλασικά παραμύθια για να αποφύγω τα στερεότυπα, στα έμμετρα εκνευριζομαι αν εχουν αστοχίες στο μετρο κ την ομοιοκαταληξία και νομίζω ότι γράφονται πιο πολύ για τη χαρά του μέτρου παρά για την ιστορία, το ένα μου ξινίζει το άλλο μου βρωμάει. Μεχρι τψρα του διηγούμαι σύντομες ιστοριες απο λογοτεχνικά έργα που τις κάνω σαν παραμύθια, μύθους, μυθολογία κ τέτοια αλλά τα έλεγα με τη λογική ότι δεν καταλάβαινε κ πολλά, απλώς για να ακουει και όχι συστηματικά για να πω την αληθεια. Δεν εχουνε δλδ καποια στιγμη στη μερα που να καθεται να με ακουει. Ειχα εστιάσει στις εικονες των βιβλίων για εκμαθηση λεξιλογίου. κι αυτο το να μην ξερω αν καταλαβαινει με μπέρδευε, δεν ηξερα αν εχει νοημα να λεω κατι. Γενικα παντως πιανω τον εαυτο μου να μιλαω μηχανικα σε ασχετες φασεις απλως για να λεω κατι, κ σε στιγμες που θα μπορουσα να ενθαρρυνω κάτι σαν διάλογο, να ειμαι μουγγα. πχ παιζει με μαγνητάκια κ λεω τι ειναι αυτο κ ποιο εβαλες πανω κ ποιο διπλα κ τετοια ανούσια κ μετα καθεται να φαει, καθαριζω το φρουτο κ του το αφημω μπροστα του κ δεν κεω τιποτα γιατι εκεινη την ωρα σκεφτομαι αλλα. επιασα τον εαυτο μου τις προαλλες να το κανω αυτο και συνειδητοποιησα οτι το κανω πολλες φορες. γενικα ειμαι ομηλιτικοτατη αν ενα θεμα με ενδιαφερει πολυ κ γραφω κ κατεβατά ιπως βλεπετε, αλλα σε αλλες φασεις απανταω μονολεκτικά. 

    Το οτι δεν εχεις καποια στιγμη συγκεκριμενη για ιστοριες ή διαβασμα δεν ειναι κακο. Αλλα ναι,η ωρα του φαγητου ειναι μια ωραια ωρα για κουβεντουλα. Ή να του τραγουδας σε διαφορες φασεις και να δεις που μολις μιλησει θα ξερει απεξω τα τραγουδια που του λες

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    ηΗ φιλολογία μου φταίει. Γιατί αρχίζω να ενοχλούμαι με τις απλοϊκες ιστορίες, με τον διδακτισμό, θέλω κάτι ψαγμένο και όχι τα κλασικά παραμύθια για να αποφύγω τα στερεότυπα, στα έμμετρα εκνευριζομαι αν εχουν αστοχίες στο μετρο κ την ομοιοκαταληξία και νομίζω ότι γράφονται πιο πολύ για τη χαρά του μέτρου παρά για την ιστορία, το ένα μου ξινίζει το άλλο μου βρωμάει. Μεχρι τψρα του διηγούμαι σύντομες ιστοριες απο λογοτεχνικά έργα που τις κάνω σαν παραμύθια, μύθους, μυθολογία κ τέτοια αλλά τα έλεγα με τη λογική ότι δεν καταλάβαινε κ πολλά, απλώς για να ακουει και όχι συστηματικά για να πω την αληθεια. Δεν εχουνε δλδ καποια στιγμη στη μερα που να καθεται να με ακουει. Ειχα εστιάσει στις εικονες των βιβλίων για εκμαθηση λεξιλογίου. κι αυτο το να μην ξερω αν καταλαβαινει με μπέρδευε, δεν ηξερα αν εχει νοημα να λεω κατι. Γενικα παντως πιανω τον εαυτο μου να μιλαω μηχανικα σε ασχετες φασεις απλως για να λεω κατι, κ σε στιγμες που θα μπορουσα να ενθαρρυνω κάτι σαν διάλογο, να ειμαι μουγγα. πχ παιζει με μαγνητάκια κ λεω τι ειναι αυτο κ ποιο εβαλες πανω κ ποιο διπλα κ τετοια ανούσια κ μετα καθεται να φαει, καθαριζω το φρουτο κ του το αφημω μπροστα του κ δεν κεω τιποτα γιατι εκεινη την ωρα σκεφτομαι αλλα. επιασα τον εαυτο μου τις προαλλες να το κανω αυτο και συνειδητοποιησα οτι το κανω πολλες φορες. γενικα ειμαι ομηλιτικοτατη αν ενα θεμα με ενδιαφερει πολυ κ γραφω κ κατεβατά ιπως βλεπετε, αλλα σε αλλες φασεις απανταω μονολεκτικά. 

    Πλάκα έχεις βρε @Έσπερος!!!

     

    Λοιπον θυμήθηκα κι άλλα : όλη η σειρά του Ρένου είναι πολύ ωραια, επίσης το «Μια κάμπια πολύ πεινασμένη»

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    "Σπίθας ο δράκακος με το ένα φτερό".Το κάνανε δώρο στη μεγάλη μου κόρη όταν πήγαινε νηπιαγωγείο και από κείνη τη μέρα το διαβάζαμε συνέχεια.Η μεσαία ηταν τότε τριων και το λάτρευε. Επίσης τους διάβαζα παρά πολύ Τριβιζά και αυτά αγαπημένα βιβλια.Τα διαβάζαμε από 2 χρόνων.Το βιβλίο βοηθάει απίστευτα το παιδί .Η πρώτη μου είναι τώρα τρίτη δημοτικού και γράφει εκθέσεις που τις ζηλεύω και γω.Ολοι οι δάσκαλοι της μου λένε ότι σ αυτό οφείλεται η ανάπτυξη του λόγου σε μεγάλο βαθμό.Οποτε κορίτσια διαβάστε παραμύθια στα μωράκια σας.....Η τρίτη μου που είναι 12 μηνών ήδη λατρεύει τις εικόνες απο αυτά που σου έγραψα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 4 λεπτά , irin είπε:

    τραγουδας σε διαφορες φασεις και να δεις που μολις μιλησει θα ξερει απεξω τα τραγουδια που του λες

    Κάποιες φορές νομίζω ότι πιο πολύ τραγουδάω παρα μιλαω. Στίχους ξερει απ εξω. Σε πολλα διαμαρτυρεραι αν αφηρημένη αλλαξω καποια λεξη ή μπερδέψω τη σειρα των στροφών κ επισης ξερει τι να περιμενει να ακουσει γιατι ενθουσθαζεται προκαταβολικα αν ξερει οτι θα πω καποιο πραγμα που του αρεσει. Οχι σε ολα προφανως, αλλα σε καποια που λεω συχνα. 

    πρίν από 6 λεπτά , Deena είπε:

    όλη η σειρά του Ρένου είναι πολύ ωραια, επ

    Ο Ρένος έχει κι αλλα εκτός από τη σειρά με τη μουσική; γιατι αυτα ειναι τελεια πραγματικα κ θελω να τα παρω ολα, αλλα δεν ειναι παραμυθια . Εννοω δεν έχουν κάποια ιστορία που να μπορώ να διηγηθω. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

     

    Ο Ρένος έχει κι αλλα εκτός από τη σειρά με τη μουσική; γιατι αυτα ειναι τελεια πραγματικα κ θελω να τα παρω ολα, αλλα δεν ειναι παραμυθια . Εννοω δεν έχουν κάποια ιστορία που να μπορώ να διηγηθω. 


    Τα μουσικά λέω, αν σε ενδιαφέρει η αφήγηση, έχεις δίκιο, όντως καλύτερα να κινηθείς άλλου.

     

    Και η σειρά ΤΙΚ και ΤΕΛΑ είναι καλή, όπως επίσης και οποίο βιβλίο βρεις τύπου ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ γιατί έχουν συνήθως σύντομες ιστοριούλες μέσα.

     

    Τριβιζα εγώ λατρεύω, τα διαβάζω και μόνη μου, δεν πλησιάζω στα αντίστοιχα ράφια στα βιβλιοπωλεία για να μην μείνω άφραγκη, αλλά είναι πολύ μεγάλα, ένα παιδί που τώρα μπαίνει στην λογική «ακούω αφήγηση παραμυθιού» δεν θα κάτσει να ακούσει παραμύθι Τριβιζά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    6 ώρες πρίν, Deena είπε:


    Τα μουσικά λέω, αν σε ενδιαφέρει η αφήγηση, έχεις δίκιο, όντως καλύτερα να κινηθείς άλλου.

     

    Και η σειρά ΤΙΚ και ΤΕΛΑ είναι καλή, όπως επίσης και οποίο βιβλίο βρεις τύπου ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ γιατί έχουν συνήθως σύντομες ιστοριούλες μέσα.

     

    Τριβιζα εγώ λατρεύω, τα διαβάζω και μόνη μου, δεν πλησιάζω στα αντίστοιχα ράφια στα βιβλιοπωλεία για να μην μείνω άφραγκη, αλλά είναι πολύ μεγάλα, ένα παιδί που τώρα μπαίνει στην λογική «ακούω αφήγηση παραμυθιού» δεν θα κάτσει να ακούσει παραμύθι Τριβιζά.

    Ο Τριβιζάς είναι κλασική αγάπη! Δεν με πειράζει αν είναι μεγάλη ιστορία, μπορώ να τη διασκευασω! Τα Τικ κ Τελα έχω ακούσει ότι είναι δημοφιλή, θα τα ψαξω κι αυτα. Αν εχετε κι αλλες ιδεες, ευπρόσδεκτες. Ή κάποια ιστοσελίδα με παραμύθια, να τα διαβάσω εγώ για να του τα λέω. Θα ρωτήσω κ την κοπέλα του βέβαια που είναι οι σπουδές της, σιγουρα θα εχει καποιες προτασεις. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γιατί δεν του Γραφεις εσύ? Εμένα ο άντρας μου έχει γράψει 3 παραμύθια στις κόρες του με εικονογραφηση δική μου. :D Πάμε για το 4. :D

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    14 ώρες πρίν, Nefeli2014 είπε:

    Γιατί δεν του Γραφεις εσύ? Εμένα ο άντρας μου έχει γράψει 3 παραμύθια στις κόρες του με εικονογραφηση δική μου. :D Πάμε για το 4. :D

     

    Το κατσικάκι παίζει με το προβατάκι στη λιμνη. Έρχεται κι ένα παπακι και του λένε "γεια σου παπάκι". Μετά έρχεται ενας χορτοφάγος κροκόδειλος που τους ζηταει να γινουν φιλοι. Η μαμά κατσίκα φοβάται στην αρχή αλλά ξεπερνάει τα στερεότυπα και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Αυτό είναι το πλησιέστερο σε φαντασία που μπορώ να κάνω. Τι σόι φιλόλογος είσαι εσύ που δεν μπορείς να φτιάξεις μια ιστορία, λέει ο άντρας μου. Εκείνος θα εμπνεόταν από την καθημερινοτητα και θα έφτιαχνε ολοκληρο έπος για το πρόβατο που του ειχε χαλασει το κλιματιστικό κι έψαχνε ηλεκτρολόγο και δεν έβρισκε και το έφτιαξε μόνο του. 

     

    Του έχω διηγηθεί σε διασκευές όλα τα κείμενα που διδάσκω στο σχολείο. Κυρίως πιο μικρός που θεωρούσα ότι δεν καταλαβαίνει και πολλά, γιατί δεν είναι όλα της ηλικίας του. Τι εχει ακουσει το καημενο! 

    • Χαχαχα 2
    • Μπερδεμένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, Έσπερος είπε:

    Το κατσικάκι παίζει με το προβατάκι στη λιμνη. Έρχεται κι ένα παπακι και του λένε "γεια σου παπάκι". Μετά έρχεται ενας χορτοφάγος κροκόδειλος που τους ζηταει να γινουν φιλοι. Η μαμά κατσίκα φοβάται στην αρχή αλλά ξεπερνάει τα στερεότυπα και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Αυτό είναι το πλησιέστερο σε φαντασία που μπορώ να κάνω. Τι σόι φιλόλογος είσαι εσύ που δεν μπορείς να φτιάξεις μια ιστορία, λέει ο άντρας μου. Εκείνος θα εμπνεόταν από την καθημερινοτητα και θα έφτιαχνε ολοκληρο έπος για το πρόβατο που του ειχε χαλασει το κλιματιστικό κι έψαχνε ηλεκτρολόγο και δεν έβρισκε και το έφτιαξε μόνο του. 

     

    Του έχω διηγηθεί σε διασκευές όλα τα κείμενα που διδάσκω στο σχολείο. Κυρίως πιο μικρός που θεωρούσα ότι δεν καταλαβαίνει και πολλά, γιατί δεν είναι όλα της ηλικίας του. Τι εχει ακουσει το καημενο! 

     

    Αν ο άντρας σου το έχει με τα παραμύθια, τι τον εμποδίζει να πει αυτός; Μείνε εσύ στην ανάγνωση παραμυθιών, και εκείνος ας φτιάχνει ιστορίες από το μυαλό του. 

    Εμένα δε μου φαίνεται περίεργο αυτό που λες με το ότι είσαι φιλόλογος,  νομίζω ότι είναι χαρακτηριστικό των φιλόλογων να ακολουθούν περισσότερο "κανόνες", νομίζω είναι από τα κατεξοχήν επαγγέλματα όπου δεν μπαίνει φαντασία. Άλλο συγγραφέας, άλλο φιλόλογος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα