Δωρα

Ποδηλατάκι, ποιό και από πότε... (10 μηνών)

    Recommended Posts

    Just now, Mama_Anesti_ είπε:

    Τα παιδιά που δεν φτάνουν συνήθως χρησιμοποιούν μαξιλαρακι. 

    Στην θέση σου θα τον ενθάρρυνα να καθίσει πχ για να ζωγραφίσετε, να παίξετε πλαστελινες στο τραπέζι κτλ με επίβλεψη πάντα και σε ετοιμοτητα. Θα δεις που με τον καιρό θα προσέχει και δεν θα πέφτει αν δεν κάνει κάτι επικίνδυνο πχ να πάει να πιάσει κάτι απ το πάτωμα. Μην αφήνεις το φόβο να στερεί απ το παιδί δεξιότητες. Το λέω συνεχεια στον εαυτό μου και το παλευω κάθε μέρα. 

    Η αλήθεια είναι ότι δεν μας βοκευει το τραπέζι για τίποτα εκτός του φαγητού. Δεν έχουμε χωριστή κουζινα κ τραπεζαρία, ένα είναι το τραπέζι κ εκεί τρώμε σε δυο άκρες κ έχω πάνω φρουτιέρες κλπ κ είναι μόνιμα γεμάτο. κ δεν μπορώ να το βλέπω μη τακτοποιημένο, δεν υπάρχει περίπτωση να το χρησιμοποιήσω για τίποτα άλλο. Στο γραφείο μου ίσως. Αλλά δεν βλέπω τον λόγο να βρίσκουμε πατέντες για να φτάνει ντε κ καλά στο τραπέζι το παιδί από τη στιγμή που υιαρχουν λύσεις. γιατί να κάθεται σε μαξιλαράκι ενώ μπορεί να τρώει κανονικά στο καρεκλάκι του με την άνεση του; εμείς δεν θα καθόμασταν να φάμε κάπου άβολα, γιατί να το κάνει το παιδί; 

    Just now, μαγιοπουλας είπε:

    Τραπεζάκι κ καρεκλες ικεα.στα μετρα του κ κανει για όλες τις δουλειές.βολευει κ μένα να κάθομαι διπλα.

    έχουμε μικρά τραπεζάκια κ σκαμνάκια. το θέμα είναι το φαγητό στο τραπέζι. Αλλά κάτι θα σκεφτούμε. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Έσπερος είπε:

    Η αλήθεια είναι ότι δεν μας βοκευει το τραπέζι για τίποτα εκτός του φαγητού. Δεν έχουμε χωριστή κουζινα κ τραπεζαρία, ένα είναι το τραπέζι κ εκεί τρώμε σε δυο άκρες κ έχω πάνω φρουτιέρες κλπ κ είναι μόνιμα γεμάτο. κ δεν μπορώ να το βλέπω μη τακτοποιημένο, δεν υπάρχει περίπτωση να το χρησιμοποιήσω για τίποτα άλλο. Στο γραφείο μου ίσως. Αλλά δεν βλέπω τον λόγο να βρίσκουμε πατέντες για να φτάνει ντε κ καλά στο τραπέζι το παιδί από τη στιγμή που υιαρχουν λύσεις. γιατί να κάθεται σε μαξιλαράκι ενώ μπορεί να τρώει κανονικά στο καρεκλάκι του με την άνεση του; εμείς δεν θα καθόμασταν να φάμε κάπου άβολα, γιατί να το κάνει το παιδί; 

    έχουμε μικρά τραπεζάκια κ σκαμνάκια. το θέμα είναι το φαγητό στο τραπέζι. Αλλά κάτι θα σκεφτούμε. 

    Και γιατί να μην τρώει στο τραπεζάκι του?φάτε κ εσεις δίπλα του

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, μαγιοπουλας είπε:

    Και γιατί να μην τρώει στο τραπεζάκι του?φάτε κ εσεις δίπλα του

    αφού το σωστό είναι να τρώμε στο τραπέζι. κ στο τραπεζάκι άβολο είναι, θα πρέπει να σκύβει πολύ. Λογικά αφού το καρεκλάκι μας δένει στην καρέκλα κ δεν πατάει σε ποδια, δεν θα είναι επικίνδυνο που πέρασε τα 15 κιλά, θα μπορούμε να το κρατήσουμε μέχρι κ να φτάνει κ να μην μπορεί να πέσει. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όταν θα σταματήσει να χωράει στο καρεκλάκι αναγκαστικά θα κάτσει στην καρέκλα και αν δεν φτάνει καλά, είτε θα βάλετε μαξιλάρι είτε θα κάθεται στα γόνατα, είτε θα θα είναι λίγο χαμηλά. Εννοείται θα πέσει κάποιες φορές, μέχρι να καταλάβει ότι δεν υπάρχει πια κάτι να τον συγκρατεί.

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Deena είπε:

    Όταν θα σταματήσει να χωράει στο καρεκλάκι αναγκαστικά θα κάτσει στην καρέκλα και αν δεν φτάνει καλά, είτε θα βάλετε μαξιλάρι είτε θα κάθεται στα γόνατα, είτε θα θα είναι λίγο χαμηλά. Εννοείται θα πέσει κάποιες φορές, μέχρι να καταλάβει ότι δεν υπάρχει πια κάτι να τον συγκρατεί.

     

     

    Δεν φαίνεται να μη χωράει. σίγουρα θα χωράει για πολύ καιρό, απλως λέει 15κ όριο κ 3χρ. κ βολεύονται τα καημένα να τρώνε στα γόνατα; εμάς έχει συνηθίσει να απολαμβάνει το φαγητό κ να κάθεται με τις ώρες, δεν θελουμε να του το χαλάσουμε κ γι αυτό το καθυστερούμε όσο γίνεται. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, Έσπερος είπε:

    αφού το σωστό είναι να τρώμε στο τραπέζι. κ στο τραπεζάκι άβολο είναι, θα πρέπει να σκύβει πολύ. Λογικά αφού το καρεκλάκι μας δένει στην καρέκλα κ δεν πατάει σε ποδια, δεν θα είναι επικίνδυνο που πέρασε τα 15 κιλά, θα μπορούμε να το κρατήσουμε μέχρι κ να φτάνει κ να μην μπορεί να πέσει. 

    Εγώ έχω το στρογγυλο του ικεα.ειναι μεγαλο.τρωει κ μαζί μας κ εκει.Πρεπει να είμαστε ευελικτοι κ να μην κολλαμε στα πρέπει.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αν κ για άλλη μια φορά ξεφύγαμε από το θέμα :P δεν είναι απαραίτητο όλα τα γεύματα να τα κάνει στο τραπεζάκι του μπορεί το δεκατιανο η το απογευματινό να τα κάνει στη καρέκλα η κάπου αλλού τέλος πάντων ώστε να εξικιωνεται κ να μη κολλάει σε ρουτίνες ώστε να προσαρμοστεί σε κάτι διαφορετικό.. Εμείς ειδικά στη καραντίνα κάναμε πικ νικ στη βεράντα ήταν πάρα πολύ άβολο για εμένα αλά τα παιδιά το χαιροντουσαν πολύ κ έβρισκαν τρόπους να βολεύονται κ το απολάμβαναν... 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, μαγιοπουλας είπε:

    Εγώ έχω το στρογγυλο του ικεα.ειναι μεγαλο.τρωει κ μαζί μας κ εκει.Πρεπει να είμαστε ευελικτοι κ να μην κολλαμε στα πρέπει.

    Καλά εγω έχω τύψεις που στο τραπέζι μας βλέπει όλους μόνο σ/κ γιατί ξυπνάει κ τρώει αργά κ εμείς δεν αντέχουμε, τρώμε μετά το σχολείο, ειδικά ο άντρας μ, εγω θέλω να του κάνω παρέα. ο άντρας μ τρώει στον καναπέ μάλιστα. είναι πάρα πολλές παρασπονδίες γθα να το αντέξω. με κάποιον τρόπο θα τρώει στο κανονικό τραπέζι, θα το βρούμε.

    Just now, xaroumenh mama είπε:

    Αν κ για άλλη μια φορά ξεφύγαμε από το θέμα :P δεν είναι απαραίτητο όλα τα γεύματα να τα κάνει στο τραπεζάκι του μπορεί το δεκατιανο η το απογευματινό να τα κάνει στη καρέκλα η κάπου αλλού τέλος πάντων ώστε να εξικιωνεται κ να μη κολλάει σε ρουτίνες ώστε να προσαρμοστεί σε κάτι διαφορετικό.. Εμείς ειδικά στη καραντίνα κάναμε πικ νικ στη βεράντα ήταν πάρα πολύ άβολο για εμένα αλά τα παιδιά το χαιροντουσαν πολύ κ έβρισκαν τρόπους να βολεύονται κ το απολάμβαναν... 

    α δεν έχει θέμα προσαρμογής. οπουδήποτε τρώει. όρθιος, στο πάτωμα, στην παραλία, στο καράβι, σε καφέ, δεν έχει θέμα. αλλά δεν θέλω συστηματικά να κάνω τη διαδικασια πρόχειρη από το κόλλημα ότι είναι μεγάλος για καρεκλάκι. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Καλά εγω έχω τύψεις που στο τραπέζι μας βλέπει όλους μόνο σ/κ γιατί ξυπνάει κ τρώει αργά κ εμείς δεν αντέχουμε, τρώμε μετά το σχολείο, ειδικά ο άντρας μ, εγω θέλω να του κάνω παρέα. ο άντρας μ τρώει στον καναπέ μάλιστα. είναι πάρα πολλές παρασπονδίες γθα να το αντέξω. με κάποιον τρόπο θα τρώει στο κανονικό τραπέζι, θα το βρούμε.

    α δεν έχει θέμα προσαρμογής. οπουδήποτε τρώει. όρθιος, στο πάτωμα, στην παραλία, στο καράβι, σε καφέ, δεν έχει θέμα. αλλά δεν θέλω συστηματικά να κάνω τη διαδικασια πρόχειρη από το κόλλημα ότι είναι μεγάλος για καρεκλάκι. 

    Όχι μόνο για το αν είναι μεγάλος σε καρεκλάκι αυτό είναι σχετικό για το τι αρέσει κ σε κάθε παιδί αλλά αν αλλάζει παραστάσεις ίσως είναι κ ποιο ευέλικτος σε νέες δοκιμές γεύσεων κ γενικά το φαγητό γίνεται ποιο ευχάριστο δλδ δεν είναι προχειρότητα αν μια φορά φάει τα φρούτα του στο πάτωμα μέσα σε ένα πιατάκι η καθισμένος στη καρέκλα της κουζίνας με το πιατάκι στα πόδια του κ από μόνος του να βρει τρόπο να το βάλει σιγά σιγά στο τραπέζι κ να βρει τρόπο να βολευτεί αυτά δε τα δυσκολεύουν τους αρέσουν αν δυσανασχετεί το κατάλαβενεις.. :-o

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 23 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Δεν φτάνει ομως να τρώει το ίδιο άνετα. Στις ταβέρνες παίρνουμε το καρεκλάκι μαζί, κ σε όσα καφέ έχουν καρέκλα καφενείου ή κάτι άλλο που μπορεί να δέσει. Αλλιώς αν είναι τύπου πολυθρόνα του βάζω το πιατάκι του στα πόδια κ τρώει έτσι. Δεν έχω καταλάβει πώς τρώνε τα παιδάκια στο τραπέζι μέτε το καρεκλάκι κ δεν έχουμε κ πολύ περιθώριο, είναι μέχρι τα τρία κ λογικά δεν υπάρχει κάτι άλλο για πιο μεγάλα. στις καρέκλες ανεβαίνει μόνος του αλλά γενικα δεν τον ενθαρρύνω εκτός αν είναι με μπράτσα, για να ανησυχώ μόνο για μπροστά.

    Με μαξιλαρι η στέκονται στα γονατα

    Αλλα κ ο γιος μου που δ ειναι πρώτο μπόι, από τα 3μια χαρά φτάνει, ειδικα σε απλή καρέκλα. Στις πολυθρόνες καθοταν πισω

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Έσπερος είπε:

    Καλά εγω έχω τύψεις που στο τραπέζι μας βλέπει όλους μόνο σ/κ γιατί ξυπνάει κ τρώει αργά κ εμείς δεν αντέχουμε, τρώμε μετά το σχολείο, ειδικά ο άντρας μ, εγω θέλω να του κάνω παρέα. ο άντρας μ τρώει στον καναπέ μάλιστα. είναι πάρα πολλές παρασπονδίες γθα να το αντέξω. με κάποιον τρόπο θα τρώει στο κανονικό τραπέζι, θα το βρούμε.

    α δεν έχει θέμα προσαρμογής. οπουδήποτε τρώει. όρθιος, στο πάτωμα, στην παραλία, στο καράβι, σε καφέ, δεν έχει θέμα. αλλά δεν θέλω συστηματικά να κάνω τη διαδικασια πρόχειρη από το κόλλημα ότι είναι μεγάλος για καρεκλάκι. 

    Καλά.το ιδανικό σπιτι δεν υπάρχει. Εννοείτε ότι δεν τρώμε παντα ολοι μαζι .δεν παίζει αυτό...απενοχοποιησου.

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Η αλήθεια είναι ότι δεν μας βοκευει το τραπέζι για τίποτα εκτός του φαγητού. Δεν έχουμε χωριστή κουζινα κ τραπεζαρία, ένα είναι το τραπέζι κ εκεί τρώμε σε δυο άκρες κ έχω πάνω φρουτιέρες κλπ κ είναι μόνιμα γεμάτο. κ δεν μπορώ να το βλέπω μη τακτοποιημένο, δεν υπάρχει περίπτωση να το χρησιμοποιήσω για τίποτα άλλο. Στο γραφείο μου ίσως. Αλλά δεν βλέπω τον λόγο να βρίσκουμε πατέντες για να φτάνει ντε κ καλά στο τραπέζι το παιδί από τη στιγμή που υιαρχουν λύσεις. γιατί να κάθεται σε μαξιλαράκι ενώ μπορεί να τρώει κανονικά στο καρεκλάκι του με την άνεση του; εμείς δεν θα καθόμασταν να φάμε κάπου άβολα, γιατί να το κάνει το παιδί; 

    έχουμε μικρά τραπεζάκια κ σκαμνάκια. το θέμα είναι το φαγητό στο τραπέζι. Αλλά κάτι θα σκεφτούμε. 

    Γτ ειναι θα γίνει 3κ δ θα χωραει

    Για μας αυτό ίσχυε κ γτ τρωγαμε έξω, δ υπήρχε λόγος να κουβαλάμε κ καρεκλακι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμένα ο μικρός τρώει όρθιος στη καρέκλα κάποιες φορές γιατί δε θέλει να του βάζω εγώ στο πιάτο του θέλει ναφτσνει μόνος να παίρνει πχ από τη σαλάτα ούτε καν συμβιβάζεται να του φερνω το πιάτο μπροστά κ να πάρει μόνος.. Η κάποιες φορές όταν τρώει με τον μεγάλο ξαπλωμένος πάνω στο τραπέζι για να τρώει από το πιάτο του μεγάλου η να κολσει το πιατάκι του δίπλα στο πιάτο του μεγάλου... 

    Κ για να ξανά μπούμε στο θέμα η έργοθεραπευτρια μου είχε πει πως πετάλι μαθαίνουν πρώτα στο πρώτο ποδήλατο δλδ σε αυτά που το πηδαλι είναι στις ρόδες κ μετά πάνε στο επόμενο 

    Σαν να μην το έγραψα απλά για να υπάρχει κάτι εντός θέματος.. :-|  λάθος φατσουλα αυτή ήθελα να βάλω..... :roll:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Καλά εγω έχω τύψεις που στο τραπέζι μας βλέπει όλους μόνο σ/κ γιατί ξυπνάει κ τρώει αργά κ εμείς δεν αντέχουμε, τρώμε μετά το σχολείο, ειδικά ο άντρας μ, εγω θέλω να του κάνω παρέα. ο άντρας μ τρώει στον καναπέ μάλιστα. είναι πάρα πολλές παρασπονδίες γθα να το αντέξω. με κάποιον τρόπο θα τρώει στο κανονικό τραπέζι, θα το βρούμε.

    α δεν έχει θέμα προσαρμογής. οπουδήποτε τρώει. όρθιος, στο πάτωμα, στην παραλία, στο καράβι, σε καφέ, δεν έχει θέμα. αλλά δεν θέλω συστηματικά να κάνω τη διαδικασια πρόχειρη από το κόλλημα ότι είναι μεγάλος για καρεκλάκι. 

    Το εγραψα παραπανω,δεν ξερω αν το ειδες. Υπαρχουν στο ικεα καρεκλες πιο ψηλες,ειδικες για παιδια. Κι εμενα δεν εφταναν και για 2.5 χρονια η κορη μου

    κρεμοταν για να φαει, και ανακαλυψα τις καρεκλες του ικεα και σωθηκα. Αλλαξε και η διαθεση της προς το φαγητο

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Deena είπε:

    Όταν θα σταματήσει να χωράει στο καρεκλάκι αναγκαστικά θα κάτσει στην καρέκλα και αν δεν φτάνει καλά, είτε θα βάλετε μαξιλάρι είτε θα κάθεται στα γόνατα, είτε θα θα είναι λίγο χαμηλά. Εννοείται θα πέσει κάποιες φορές, μέχρι να καταλάβει ότι δεν υπάρχει πια κάτι να τον συγκρατεί.

     

     

    Γιατί εννοείται ότι θα πέσει απ' την καρέκλα? Δεν το πιστεύω εκτός κ αν έχει την καρέκλα για να κάνει "ταρζανιες". Έσπερος 3 χρόνων νομίζω είναι αρκετά μεγάλος ώστε να μην υπάρχει φόβος να πέσει. Εγώ απ' ότι θυμάμαι την κόρη μου από 2 χρόνων την έβαζα γιατί δεν ήθελε με τπτ να την δενω σε καθισματακια! Κ να φανταστείς 2 χρόνων ζήτημα να ήταν 83 εκατοστά. Δεν θυμάμαι κιόλας αλλά κάπου εκεί ήταν.

    Just now, xaroumenh mama είπε:

    Εμένα ο μικρός τρώει όρθιος στη καρέκλα κάποιες φορές γιατί δε θέλει να του βάζω εγώ στο πιάτο του θέλει ναφτσνει μόνος να παίρνει πχ από τη σαλάτα ούτε καν συμβιβάζεται να του φερνω το πιάτο μπροστά κ να πάρει μόνος.. Η κάποιες φορές όταν τρώει με τον μεγάλο ξαπλωμένος πάνω στο τραπέζι για να τρώει από το πιάτο του μεγάλου η να κολσει το πιατάκι του δίπλα στο πιάτο του μεγάλου... 

    Κ για να ξανά μπούμε στο θέμα η έργοθεραπευτρια μου είχε πει πως πετάλι μαθαίνουν πρώτα στο πρώτο ποδήλατο δλδ σε αυτά που το πηδαλι είναι στις ρόδες κ μετά πάνε στο επόμενο 

    Σαν να μην το έγραψα απλά για να υπάρχει κάτι εντός θέματος.. :-|  λάθος φατσουλα αυτή ήθελα να βάλω..... :roll:

    Να φανταστώ πηδαλι σου είπε ότι πρώτα μαθαίνουν στο τρίκυκλο ποδηλατακι γιατί όσο είναι μικρά αυτά παίρνουμε  κ ίσως γυρνάνε εύκολα αλλιώς δεν πιστεύω να υπάρχει άλλος λόγος που πρέπει να μάθουν πρώτα εκεί

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, mama16 είπε:

    Γιατί εννοείται ότι θα πέσει απ' την καρέκλα? Δεν το πιστεύω εκτός κ αν έχει την καρέκλα για να κάνει "ταρζανιες". Έσπερος 3 χρόνων νομίζω είναι αρκετά μεγάλος ώστε να μην υπάρχει φόβος να πέσει. Εγώ απ' ότι θυμάμαι την κόρη μου από 2 χρόνων την έβαζα γιατί δεν ήθελε με τπτ να την δενω σε καθισματακια! Κ να φανταστείς 2 χρόνων ζήτημα να ήταν 83 εκατοστά. Δεν θυμάμαι κιόλας αλλά κάπου εκεί ήταν.

    Να φανταστώ πηδαλι σου είπε ότι πρώτα μαθαίνουν στο τρίκυκλο ποδηλατακι γιατί όσο είναι μικρά αυτά παίρνουμε  κ ίσως γυρνάνε εύκολα αλλιώς δεν πιστεύω να υπάρχει άλλος λόγος που πρέπει να μάθουν πρώτα εκεί

    Ναι της είχα πει πως έχουμε τα ποδήλατα που τα πετάλια είναι στις μπροστινες ρόδες γιατί δεν έχουμε μόνο τρίκυκλο  κ σκέφτομαι να πάρω κανονικό ποδήλατο ή ποδήλατο ισσοροπιας κ μου είπε πρώτα θα μάθει σε αυτό που έχει κ μετά θα πάμε στο επόμενο ποδήλατο (δλδ στα ποδήλατα που το πηδαλι είναι στη σέλα από κάτω) καλύτερα να του πάρω ισσοροπιας που θα τον βοηθήσει πολύ καλύτερα να μάθει να κάνει ισσοροπια να είναι πιο σταθερός όταν περπατάει κτλπ 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    14 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    ς. γιατί να κάθεται σε μαξιλαράκι ενώ μπορεί να τρώει κανονικά στο καρεκλάκι του με την άνεση του; εμείς δεν θα καθόμασταν να φάμε κάπου άβολα, γιατί να το κάνει το παιδί; 

    Εγώ δεν το πρότεινα μόνο με την έννοια που εκφράζουν τα κορίτσια, δηλ να είναι ευέλικτος και να κάθεται παντού. Το ανέφερα κυρίως ως δεξιοτητα, δηλ να τον βάζεις σε καρέκλα για να μαθαίνει να στηρίζεται σωστά, να μην ξεχνιέται ή σκύβει μπροστά χωρίς λόγο, να μάθει να ανεβοκατεβαινει με ασφαλεια. Είναι όπως οι σκάλες! Σαφώς και είναι επικίνδυνες, μαλλον περισσότερο απ την καρεκλα, ετσι πρέπει το παιδί να μάθει να τις χρησιμοποιεί με ασφαλεια μόνο του. 

     

      Τώρα αν εσένα σε βολευει το καθισματακι για φαγητό δεν έχεις λόγο να το αλλαξεις. Θα συμφωνησω μαζί σου, πως το σωστό είναι να τρώει στο τραπέζι και με όλη την οικογένεια. Αλλά και κάποιο σνακ να φάει στο πάτωμα, στον καναπε, στα όρθια δεν έγινε και κάτι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mama_Anesti_ είπε:

    Εγώ δεν το πρότεινα μόνο με την έννοια που εκφράζουν τα κορίτσια, δηλ να είναι ευέλικτος και να κάθεται παντού. Το ανέφερα κυρίως ως δεξιοτητα, δηλ να τον βάζεις σε καρέκλα για να μαθαίνει να στηρίζεται σωστά, να μην ξεχνιέται ή σκύβει μπροστά χωρίς λόγο, να μάθει να ανεβοκατεβαινει με ασφαλεια. Είναι όπως οι σκάλες! Σαφώς και είναι επικίνδυνες, μαλλον περισσότερο απ την καρεκλα, ετσι πρέπει το παιδί να μάθει να τις χρησιμοποιεί με ασφαλεια μόνο του. 

     

      Τώρα αν εσένα σε βολευει το καθισματακι για φαγητό δεν έχεις λόγο να το αλλαξεις. Θα συμφωνησω μαζί σου, πως το σωστό είναι να τρώει στο τραπέζι και με όλη την οικογένεια. Αλλά και κάποιο σνακ να φάει στο πάτωμα, στον καναπε, στα όρθια δεν έγινε και κάτι.

    Ανεβαίνει κ σε καρέκλες κ σε σκαμνια. Καμία φορά διαβάζουμε βιβλία έτσι. αλλά αφού δεν φτάνει στο τραπέζι, δεν το κάνω συστηματικά. φοβάμαι όμως παρα πολύ. πιο πολύ από τις σκάλες. σκάλες βέβαια κατεβαίνει μόνος του χωρισ στήριξη μόνο το σκαλάκι του κήπου. Ανεβαίνει περισσότερα αλλά τα τρία σκαλιά της εξόδου μας δεν έχει επιχειρήσει να τα κατέβει μόνος του. Μιλάω δηλαδή εκ του ασφαλούς. κ στον καναπέ φοβάμαι γιατί δεν είναι ευρύχωρος. 

     

    Σνακ στα όρθια τρώει. στην αρχή ένιωθα άσχημα αλλά το ξεπέρασα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Ανεβαίνει κ σε καρέκλες κ σε σκαμνια. Καμία φορά διαβάζουμε βιβλία έτσι. αλλά αφού δεν φτάνει στο τραπέζι, δεν το κάνω συστηματικά. φοβάμαι όμως παρα πολύ. πιο πολύ από τις σκάλες. σκάλες βέβαια κατεβαίνει μόνος του χωρισ στήριξη μόνο το σκαλάκι του κήπου. Ανεβαίνει περισσότερα αλλά τα τρία σκαλιά της εξόδου μας δεν έχει επιχειρήσει να τα κατέβει μόνος του. Μιλάω δηλαδή εκ του ασφαλούς. κ στον καναπέ φοβάμαι γιατί δεν είναι ευρύχωρος. 

     

    Σνακ στα όρθια τρώει. στην αρχή ένιωθα άσχημα αλλά το ξεπέρασα. 

    Μάλλον τα σκαλιά στην είσοδο σας δεν έχουν κάγκελα, να υποθέσω? 

     

    Εγώ φοβάμαι πολύ τις σκάλες, στην πολυκατοικία ανεβαινουμε παρά πολλές για να φτάσουμε στο δικό μας σπίτι. Ανεβαίνει μόνος αλλά όπως προειπα είμαι από πίσω του. Τις καρέκλες δεν τις φοβάμαι τοσο, έχει πέσει αλλα ποτέ δεν χτύπησε σοβαρα.

     

    Συγνώμη που ξεφυγα απ το θέμα, ήθελα να το γράψω γιατί κι εγώ είμαι υπερπροστατευτικη σε τέτοια ζητήματα και απ τον δικό μου φόβο κάποιες φορές ίσως στερουσα δεξιότητες απ το παιδί. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mama_Anesti_ είπε:

    Μάλλον τα σκαλιά στην είσοδο σας δεν έχουν κάγκελα, να υποθέσω? 

     

    Εγώ φοβάμαι πολύ τις σκάλες, στην πολυκατοικία ανεβαινουμε παρά πολλές για να φτάσουμε στο δικό μας σπίτι. Ανεβαίνει μόνος αλλά όπως προειπα είμαι από πίσω του. Τις καρέκλες δεν τις φοβάμαι τοσο, έχει πέσει αλλα ποτέ δεν χτύπησε σοβαρα.

     

    Συγνώμη που ξεφυγα απ το θέμα, ήθελα να το γράψω γιατί κι εγώ είμαι υπερπροστατευτικη σε τέτοια ζητήματα και απ τον δικό μου φόβο κάποιες φορές ίσως στερουσα δεξιότητες απ το παιδί. 

    Έχει τυχακι στο πλάι. Όχι κάγκελα. Αλλά βγάζει κατευθείαν σε χωματόδρομο που μια στις τόσες περναει κ αυτοκίνητο οπότε δεν αφήνω περιθώρια να τα κατεβαίνει ούτε καν πιασμένος από το τοιχάκι γιατί δεν θέλω να του μπει ιδέα κ να πεταχτεί έξω. είναι κ ψηλά κ δυσκολεύεται να τα ανεβεί χωρίς στήριξη. ενώ στο σχολείο που τον είχα πάρει το καλοκαίρι στην εφημερία, τον είδα ξαφνικά στον διάδρομο ενώ ήταν στην αυλή, ανέβηκε τρία σκαλιά μόνος του κ ήταν κ γεμάτα πεσμένα φύλλα. σοκ! όπως όταν τον είδα πρώτη φορά στο σκαμπό κ σε κρεβάτι!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Έχει τυχακι στο πλάι. Όχι κάγκελα. Αλλά βγάζει κατευθείαν σε χωματόδρομο που μια στις τόσες περναει κ αυτοκίνητο οπότε δεν αφήνω περιθώρια να τα κατεβαίνει ούτε καν πιασμένος από το τοιχάκι γιατί δεν θέλω να του μπει ιδέα κ να πεταχτεί έξω. είναι κ ψηλά κ δυσκολεύεται να τα ανεβεί χωρίς στήριξη. ενώ στο σχολείο που τον είχα πάρει το καλοκαίρι στην εφημερία, τον είδα ξαφνικά στον διάδρομο ενώ ήταν στην αυλή, ανέβηκε τρία σκαλιά μόνος του κ ήταν κ γεμάτα πεσμένα φύλλα. σοκ! όπως όταν τον είδα πρώτη φορά στο σκαμπό κ σε κρεβάτι!

    Mιλάς για παιδί αν καταλαβαίνω σχεδόν 3 χρονών σαν να είναι 12-18 μηνών. Από όσα λες το παιδί δεν είναι πίσω στην κινητικότητα, οπότε κάτι δεν πάει καλά με την αντιμετώπισή σας. Αυτό δε για τον καναπέ, μαλλόν για 8-9 μηνών παιδί ταιριάζει, ούτε καν 18. Δηλαδή πώς γίνεται να αναρρωτιέσαι έστω στα 2 αν κάνει να καθήσει σε καναπέ ή να σοκάρεσαι επειδή ανέβηκε 3 σκαλιά; Θα έπρεπε να υπάρχει σοβαρή αναπηρία για να μην το κάνει, και ψηλά να είναι, το παιδί θα σκαρφαλώσει στα 4. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

    Mιλάς για παιδί αν καταλαβαίνω σχεδόν 3 χρονών σαν να είναι 12-18 μηνών. Από όσα λες το παιδί δεν είναι πίσω στην κινητικότητα, οπότε κάτι δεν πάει καλά με την αντιμετώπισή σας. Αυτό δε για τον καναπέ, μαλλόν για 8-9 μηνών παιδί ταιριάζει, ούτε καν 18. Δηλαδή πώς γίνεται να αναρρωτιέσαι έστω στα 2 αν κάνει να καθήσει σε καναπέ ή να σοκάρεσαι επειδή ανέβηκε 3 σκαλιά; Θα έπρεπε να υπάρχει σοβαρή αναπηρία για να μην το κάνει, και ψηλά να είναι, το παιδί θα σκαρφαλώσει στα 4. 

    Ε δεν ανέβηκε τώρα πρώτη φορά στον καναπέ ή στο κρεβάτι. Το σοκ ήταν γιατί δεν έγινε στα δικά μας έπιπλα που είνα πιο ψηλά κ δεν τον βόλευαν. Το έκανε στο κρεβάτι της πεθεράς μου πέρσι το καλοκαίρι και ήταν σοκ γιατί δεν τον είχαμε δει καν να προσπαθεί στα δικά μας. Και σε σκαμπό που ανέβηκε, δεν τον είδαμε ποτέ να προσπαθεί. Απλώς μια φορά το έκανε. Ίσως το ζύγιζε με το μυαλό του πρώτα. Ούτε σε σκαλί προσπαθούσε να ανέβει με τα 4. Έδινε το χέρι κ ανέβαινε πάντα κ του αρέσουν κ πολύ οι σκάλες. Γι αυτό ήταν μια έκπληξη, όταν ξαφνικά τον είδα να έχει ανέβει τρία σκαλιά χωρίς να στηριχτεί στο πλάι. Γιατί δεν είχε κάνει ποτέ προσπάθεια, δεν είχε δείξει επιθυμία.

     

    Μέσα στην υπερβολή σου πάντως να βγάλεις προβληματικούς κ σκάρτους όλους τους γονείς, ειδικά εμένα, λες κ τραβηγμένα. ¨ενα παιδί 8-9 μηνών στέκεται με στήριξη, κ μπουσουλάει, δεν νομίζω ότι σκαρφαλώνει σε καναπέ. 

     

    Δεν είαι υπερπροστατευτική πάντως. Φοβάμαι τις πτώσεις, αυτό είναι αλήθεια. Σε άλλα είμαι άνετη. προ ολίγου ο μικρός έπαιζε με τα απορρυπαντικά του πλυντηρίου. ανοιγόκλεινε καπάκια κ τα κουνούσε κ εγώ είχα γυρισμένη πλάτη. αντικειμενικά αυτό είναι πιο επικίνδυνο, αν τυχόν σκεφτεί να βάλει στο στόμα του. αλλά δεν με τρομάζει όσο η πτώση, ίσως επειδή είμαι ατσούμπαλη κ πέφτω κ φοβάμαι η ίδια πολύ τις σκάλες. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    19 hours ago, Έσπερος said:

    Δεν φτάνει ομως να τρώει το ίδιο άνετα. Στις ταβέρνες παίρνουμε το καρεκλάκι μαζί, κ σε όσα καφέ έχουν καρέκλα καφενείου ή κάτι άλλο που μπορεί να δέσει. Αλλιώς αν είναι τύπου πολυθρόνα του βάζω το πιατάκι του στα πόδια κ τρώει έτσι. Δεν έχω καταλάβει πώς τρώνε τα παιδάκια στο τραπέζι μέτε το καρεκλάκι κ δεν έχουμε κ πολύ περιθώριο, είναι μέχρι τα τρία κ λογικά δεν υπάρχει κάτι άλλο για πιο μεγάλα. στις καρέκλες ανεβαίνει μόνος του αλλά γενικα δεν τον ενθαρρύνω εκτός αν είναι με μπράτσα, για να ανησυχώ μόνο για μπροστά.

    Μα πώς είναι δυνατόν να πέσει? Φυσικά θα έχετε τον νου σας δεν είπαμε να τον αφήσετε και να φύγετε. Σχεδόν 3 χρόνων το παιδί και δεν κάθεται σε καρέκλα? Νομίζω ότι το αφήνετε πίσω. Για το ύψος βάλτε ένα μαξιλάρι. Στο σπίτι έχουμε μια ψηλή παιδική καρέκλα του ικεα για να φτάνει αλλά διακοπές /έξω σε κανονική καρέκλα και ίσως με μαξιλάρι. Αυτά από πριν κλείσει τα δύο. Για το πρόβλημα ότι δεν φτάνει οι ψηλες παιδικές καρέκλες του ικεα είναι ιδανικές αλά φαντάζομαι αν φοβάσαι τις απλές αυτές θα τις φοβάσαι περισσότερο γιατί είναι ακόμα πιο ψηλες και δεν έχουνε μπρατσα. Νομίζω πρέπει να προσπαθήσεις να καταπολεμησεις τους φόβους σου πάντως 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 1 λεπτό , Έσπερος είπε:

    δεν αφήνω περιθώρια να τα κατεβαίνει ούτε καν πιασμένος από το τοιχάκι γιατί δεν θέλω να του μπει ιδέα κ να πεταχτεί έξω

    Φοβία μου και αυτή, ή πόρτα της πολυκατοικίας σε βγάζει σε δρόμο όχι πολυσύχναστο αλλά αυτοκίνητα περναν συχνά και δεν κόβουν πάντα ταχύτητα. 

      Εγώ του το είπα ξεκαθαρα βγαίνουμε και περιμένουμε την μαμά, δεν πεταγομαστε στο δρόμο γιατί τα αυτοκίνητα περνούν και θα μας χτυπήσουν. Σταματάμε στο πεζοδρόμιο και κοιτάμε πάντα δεξιά αριστερά και όταν δεν έρχεται κανένα αμάξι περνάμε. Βέβαια τον έχω συνέχεια απ το χέρι έξω,  αλλά θέλω να ξέρει τουλάχιστον ακουστικά τι πρέπει να κάνει. 

     

     Εν τέλει τα ατυχήματα δεν αργούν να συμβούν, λαμβάνουμε τα μέτρα μας, ενημερωνουμε, εκπαιδευουμε τ παιδί και από κει και έπειτα μάτια δεκατέσσερα! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    15 ώρες πρίν, Mama_Anesti_ είπε:

    Φοβία μου και αυτή, ή πόρτα της πολυκατοικίας σε βγάζει σε δρόμο όχι πολυσύχναστο αλλά αυτοκίνητα περναν συχνά και δεν κόβουν πάντα ταχύτητα. 

      Εγώ του το είπα ξεκαθαρα βγαίνουμε και περιμένουμε την μαμά, δεν πεταγομαστε στο δρόμο γιατί τα αυτοκίνητα περνούν και θα μας χτυπήσουν. Σταματάμε στο πεζοδρόμιο και κοιτάμε πάντα δεξιά αριστερά και όταν δεν έρχεται κανένα αμάξι περνάμε. Βέβαια τον έχω συνέχεια απ το χέρι έξω,  αλλά θέλω να ξέρει τουλάχιστον ακουστικά τι πρέπει να κάνει. 

     

     Εν τέλει τα ατυχήματα δεν αργούν να συμβούν, λαμβάνουμε τα μέτρα μας, ενημερωνουμε, εκπαιδευουμε τ παιδί και από κει και έπειτα μάτια δεκατέσσερα! 

    Αυτό με την εξώπορτα το φοβάμαι πολύ. ΤΟ σπίτι είναι ισόγειο, βγάζει σε ένα πλακόστρωτο και τον κήπο, με μια χαμηλή μάντρα κ ένα ξύλινο πορτάκι. Βάζουμε τον σύρτη, που φυσικα το παιδί το ανοίγει για πλάκα, κ βασιζόμαστε στο ότι το σπίιτ είναι μικρό κ βασικά είμαστε συνέχεια μαζί στο καθιστικό, οπότε δεν υπάρχει πιθανότητα να είναι ο ένας μας κάπου μέσα κ να ανοίξει το παιδί την πόρτα και να φύγει. Ευτυχώς επειδή είνια λίγο χαδιάρης στη βόλτα, ενώ στο σπίτι σχεδόν καθόλου, θέλει γενικά να κρατιόμαστε από το χέρι. Μια φορά πάντως σε άλλο κήπο, κ σε ξένο περιβάλλον, απομακρύνθηκε από δίπλα μου κ σχεδόν βγήκε έξω σε ένα λεπτό, εκεί που ήμουν σίγουρη ότι δεν θα πάει μακριά γιατί ντρέπεται. Ήταν από τις πιο τρομακτικές στιγμές που θυμάμαι, μαζί με τότε που μου έπεσε από ένα φουσκωτό κ βούλιαξε. Α κ μια φορά που βρήκα στο στόμα του ένα πολύ μικρό καπάκι από την κρέμα για τα ούλα που δεν είχα σφίξει καλά και ήταν ό,τι πρέπει για πνιγμό. κατά τ' άλλα φοβάμαι μην πέσει από την καρέκλα...

    17 ώρες πρίν, maripoz είπε:

    Σχεδόν 3 χρόνων το παιδί και δεν κάθεται σε καρέκλα? Νομίζω ότι το αφήνετε πίσω.

    Καλα δεν είπα ότι δεν μπορεί να κάτσει. Και κάθεται και σκαρφαλώνει. Απλώς δεν βρίσκω τον λόγο να τον βάζω σε καρέκλα ούτως ή άλλως, και να μην φοβόμουν. Έχει το καρεκλάκι του για το φαγητό, έχει το σκαμνάκι του, αν πάμε κάπου έξω κάθεται σε όποιο κάθισμα υπάρχει. Δεν νομίζω ότι του στερούμε καμία φοβερή δεξιότητα. Σε άλλα πράγματα το κάνουμε ασυναίσθητα, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα