Recommended Posts

    Καλησπέρα. Τελευταία περίοδος της γυναίκας μου 16-12 κάναμε ένα τεστ 22-1 και βγήκε θετικό. Πάμε στο γιατρό 31-1 με χοριακη 1441 και προγεστερονη 0.47.ο γιατρός την θεώρησε πολύ μικρή έδωσε utrogestan 3 φορές τη μέρα 200 mg την επόμενη μέρα χοριακη 1115 και προγεστερονη 41.3..ο γιατρός λέει πως υπάρχει ελπίδα γτ αλλά βλέπει στον υπέρηχο αλλά στις εξετάσεις. Υποστηρίζει πως είναι 6.5 εβδομάδων και καρδιά δεν ακούει. Τρελαίνομαι αλλά ήταν η 1η εγκυμοσύνη. Εγώ το χώρο πάρει απόφαση πως τελείωσε. Κάποιος να χει εμπειρία παρόμοια? 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    20 ώρες πρίν, Nikpan316 είπε:

    Καλησπέρα. Τελευταία περίοδος της γυναίκας μου 16-12 κάναμε ένα τεστ 22-1 και βγήκε θετικό. Πάμε στο γιατρό 31-1 με χοριακη 1441 και προγεστερονη 0.47.ο γιατρός την θεώρησε πολύ μικρή έδωσε utrogestan 3 φορές τη μέρα 200 mg την επόμενη μέρα χοριακη 1115 και προγεστερονη 41.3..ο γιατρός λέει πως υπάρχει ελπίδα γτ αλλά βλέπει στον υπέρηχο αλλά στις εξετάσεις. Υποστηρίζει πως είναι 6.5 εβδομάδων και καρδιά δεν ακούει. Τρελαίνομαι αλλά ήταν η 1η εγκυμοσύνη. Εγώ το χώρο πάρει απόφαση πως τελείωσε. Κάποιος να χει εμπειρία παρόμοια? 

    Καλησπέρα. Πολλά μπορεί να συμβαίνουν.μπορει να έχει γίνει καθυστερημένα η σύλληψη και για αυτό να μην ακούσατε καρδιά. Το σημαντικό είναι ότι ο γιατρός δίνει ελπίδες..οι χοριακες μπορεί να μην είναι καλές αλλά μόνο ο υπέρηχος τώρα δίνει απαντήσεις.στον επόμενο υπερηχο θα φανεί.ποτε θα ξαναπατε; Εγώ σου εύχομαι να πάνε όλα καλά και να γίνει το θαύμα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    11 ώρες πρίν, Nansy29 είπε:

    Καλησπέρα. Πολλά μπορεί να συμβαίνουν.μπορει να έχει γίνει καθυστερημένα η σύλληψη και για αυτό να μην ακούσατε καρδιά. Το σημαντικό είναι ότι ο γιατρός δίνει ελπίδες..οι χοριακες μπορεί να μην είναι καλές αλλά μόνο ο υπέρηχος τώρα δίνει απαντήσεις.στον επόμενο υπερηχο θα φανεί.ποτε θα ξαναπατε; Εγώ σου εύχομαι να πάνε όλα καλά και να γίνει το θαύμα.

    Οχι δεν δινει πολλεσ ελπιδες γιατι υπαρχει αιμα και εκκριση καφε υγρων.Δυστυχως εχει τελειωσει μαλλον και η μικροβιολογοσ το ιδιο λεει.Ειναι κριμα απο την 1η επισκεψη.Δεν προλαβαμε καν να το χαρουμε.Σημερα εχω και ραντεβου με 2ο γιατρο 10 η ωρα το βραδυ.Η ψυχολογια ειναι πεσμενη και πρεπει να δειχνω δυνατος για την γυναικα μου.Απελπισια....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 11 λεπτά , Nikpan316 είπε:

    Οχι δεν δινει πολλεσ ελπιδες γιατι υπαρχει αιμα και εκκριση καφε υγρων.Δυστυχως εχει τελειωσει μαλλον και η μικροβιολογοσ το ιδιο λεει.Ειναι κριμα απο την 1η επισκεψη.Δεν προλαβαμε καν να το χαρουμε.Σημερα εχω και ραντεβου με 2ο γιατρο 10 η ωρα το βραδυ.Η ψυχολογια ειναι πεσμενη και πρεπει να δειχνω δυνατος για την γυναικα μου.Απελπισια....

    Λυπάμαι πάρα πολύ..είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό.το έχω ζήσει 4 φορές.ειναι όμως καλύτερα να γίνεται νωρίς και όχι αργότερα.οσο περνάει ο καιρός πονάει πολύ περισσότερο. Αν υπάρχει αιμα μπορεί να γίνει μόνη της η αποβολή και τουλάχιστον να γλιτώσει την απόξεση. Είναι δύσκολο και για εκείνη και για σένα. Ο ένας να είναι δίπλα στον άλλον..αυτο εχει σημασια.και εύχομαι σύντομα να μείνει έγκυος ξανά και να πάνε όλα καλά.πολλες περιπτώσεις πάντως με μια παλινδρομη έμειναν ξανά έγκυες και δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 6 λεπτά , Nansy29 είπε:

    Λυπάμαι πάρα πολύ..είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό.το έχω ζήσει 4 φορές.ειναι όμως καλύτερα να γίνεται νωρίς και όχι αργότερα.οσο περνάει ο καιρός πονάει πολύ περισσότερο. Αν υπάρχει αιμα μπορεί να γίνει μόνη της η αποβολή και τουλάχιστον να γλιτώσει την απόξεση. Είναι δύσκολο και για εκείνη και για σένα. Ο ένας να είναι δίπλα στον άλλον..αυτο εχει σημασια.και εύχομαι σύντομα να μείνει έγκυος ξανά και να πάνε όλα καλά.πολλες περιπτώσεις πάντως με μια παλινδρομη έμειναν ξανά έγκυες και δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. 

    Ειναι δυσκολο κι ο πονος αβασταχτος...ΨΥΧΟΥΛΕΣ που δεν προλαβαν...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Nikpan316 είπε:

    Ειναι δυσκολο κι ο πονος αβασταχτος...ΨΥΧΟΥΛΕΣ που δεν προλαβαν...

    Αστα..το ξερω.το ποσο εχω κλάψει για αυτές τις ψυχουλες.ακομα τις σκέφτομαι.το φόρουμ βοηθάει πολύ πάντως.εγω προσωπικα βρήκα συμπαράσταση από άλλες κοπέλες.θα βοηθήσει και τη γυναίκα σου αν θέλει να μιλήσει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    TI NA ΠΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΛΙΩΣΑΜΕ ΣΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ. ΚΑΙ Η ΧΟΡΙΑΚΗ ΤΑ ΤΡΕΛΑ ΤΗΣ.ΑΝΕΒΗΚΕ 1446 ΣΗΜΕΡΑ.ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΛΕΕΙ Η ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΟΣ.ΤΕΣΠΑ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 19 λεπτά , Nansy29 είπε:

    Αστα..το ξερω.το ποσο εχω κλάψει για αυτές τις ψυχουλες.ακομα τις σκέφτομαι.το φόρουμ βοηθάει πολύ πάντως.εγω προσωπικα βρήκα συμπαράσταση από άλλες κοπέλες.θα βοηθήσει και τη γυναίκα σου αν θέλει να μιλήσει.

    TI NA ΠΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΛΙΩΣΑΜΕ ΣΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ. ΚΑΙ Η ΧΟΡΙΑΚΗ ΤΑ ΤΡΕΛΑ ΤΗΣ.ΑΝΕΒΗΚΕ 1446 ΣΗΜΕΡΑ.ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΛΕΕΙ Η ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΟΣ.ΤΕΣΠΑ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ...

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δυστυχως ο σακος επεσε και τωρα κανουμε οτι μπορουμε να γλιτωσουμε την αποξεση.καταπιαμε φαρμακι καθως χαθηκαν και οι τελευταιες ελπιδες....η ψυχουλα μας εφυγε δεν προλαβε ουτε η καρδια της να χτυπησει...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Λυπάμαι πολύ για την άσχημη κατάληξη .. το έχω ζήσει δυο φορές και καταλαβαίνω απόλυτα !!! Μπράβο σου που είσαι δίπλα της κι εμένα ο αντρουλης μου με είχε βοηθήσει πολύ !! Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός σύντομα θα έρθει μια νέα εγκυμοσύνη και όλα θα πάνε καλά !! Μην χάσετε την ελπίδα σας !!! Καλή δύναμη !! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γεια σας και απο μενα. Η περιπτωση μου δεν ειναι και τοσο ευχαριστη αφου πριν λιγες μερες απεβαλα. Ας τα παρω απο την αρχη ομως. Προσπαθουμε με τον αντρα μου απο το περασμενο καλοκαιρι για ενα 2ερο παιδακι. Ενω οι μηνες προχωρουσαν αρχισα να αγχωνομαι γιατι αυτο δε συνεβαινε. Τον Φεβρουαριο ομως ειχα καθυστερηση κ απο το αγχος μου ειχα κανει τεστ οπου βγηκε θετικο με μια μικρη αμφιβολια. Πηγα εκανα μια χοριακη κ βγηκε θετικη αλλα φαινοταν οτι ημουν σε πολυ αρχικο σταδιο. Μου ζητησε ο γιατρος να την επαναλαβω κ ειδαμε πως ειχε διπλασιαστει.Κλεισαμε ραντεβου για να δουμε αν ειναι ενδομητριο κ ολα μια χαρα. Επειδη ημουν σε πολυ αρχικο σταδιο κλεισαμε μετα απο 2εβδομαδες ραντεβου για να ακουσουμε την καρδουλα. Λεω χαλαρωσε κ μην το σκεφτεσαι. Στο μεταξυ κατι με κρατουσε απο την αρχη για να μη χαιρομαι που ημουν εγκυος.Φτανει η μερα λοιπον κ παιρνω αντρα με παιδι να ακουσουμε την καρδια. Ελα ομως που μας φρεναρε ο γιατρος κ μας ειπε αμυδρος χτυπος κ κατι στον υπερηχο να παλλεται. Λεω κατι δεν παει καλα. Ο γιατρος λεει ισως σας εφερα νωρις κ πως θα ηθελα να ερθετε την αλλη βδομαδα. Εγω 7εβδομαδ κ 3ημερων επρεπε να φαινοταν. Ο γιατρος μας διαβεβαιωνε πως ολα καλα μονο ενα 10% να μην προχωρησει.Ελα ομως που την επομενη μερα με πιανουν πονοι σαν κραμπες χαμηλα κ ροζ υγρα που μεχρι το βραδυ εγιναν κανονικο αιμα.παιρνω τηλ το γιατρο μου εδωσε χαπια για την αιμορραγια κ μια ενεση προγεστερονης. Το αιμα αυξανοταν κ οι πονοι φριχτοι. Την επομενη πηγα για υπερηχο. Ο σακος κ το εμβρυο στη θεση τους με καθυστερημενη αναπτυξη πανω απο μια βδομαδα. Εκει βεβαιωθηα οτι ηταν θεμα χρονου να το χασω.2 μερες ειχα φριχτους πονους κ τσουπ σπανε τα νερα κ ποταμι το αιμα.απεβαλα τα 2/3 του εμβρυου κ μ χορηγησε χαπια κ αντιβιωση ωστε να αποβαλω κ το υπολοιπο.σημερα ειμαι σωματικα λιγο καλυτερα αλλα ο φοβος για μια επομενη αποβολη παραμενει.η ψυχολογια μου ειναι σαν διακοπτης που μια ειμαι καλα κ τον πατας κ σβηνει. Εσεις ποτε ξεκινησατε τις προσπαθειες κ σε ποσο καιρο μεινατε κ παλι εγκυες? Ποσες πιθανοτητες να ξανασυμβει?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σε καταλαβαίνω απόλυτα!!! Είναι δύσκολο αλλά δυστυχώς συμβαίνει συχνά... Σίγουρα περνώντας ο καιρός θα νιώσεις καλύτερα. 

     

    Τα τελευταία τρία χρόνια προσπαθούμε για δεύτερο παιδάκι κι ακόμα τίποτα... Πριν από τρία χρόνια είχα ένα εξωμητριο όπου χειρουργηθηκα και μου αφαιρεθηκε η αριστερή σαλπιγγα. Ένα χρόνο μετά και αφού οι προσπάθειες για φυσιολογικη συλληψη δεν είχαν αποδοσει (και λόγω της ηλικίας μου) προχωρησαμε σε εξωσωματική. Κάναμε δύο αποτυχημένες προσπάθειες και τέλος. Εννέα μήνες περίπου μετά την τελευταία εξωσωματική, τον περασμένο Σεπτέμβρη, μένω έγκυος φυσιολογικά. Τρελάθηκα από τη χαρά μου!!! Δυστυχώς δεν κράτησε πολύ... Λίγο πριν την όγδοη εβδομάδα κι αφού είχαμε ακούσει καρδιά, παλινδρομησε... Όταν ξανά πήγα στο γιατρό, απλά είχε σταματήσει... Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Ο γιατρός τότε μου είχε πει να ξεκινήσω προσπάθειες μετά από τρεις μήνες, αλλά εγώ μετά από την πρώτη περίοδο ξεκίνησα μιας και δεν έκανα αποξεση, πήρα χάπια για να αποβαλω. Βλέπεις είμαι πλέον 40 και με πιέζει ο χρόνος. 

     

    Πάντως έχω ακούσει πολλές περιπτώσεις που μετά από παλίνδρομη έμειναν σχετικά εύκολα έγκυες και όλα πήγαν καλά. Θετική σκέψη θέλει και όλα θα πάνε καλά! Σου εύχομαι ολόψυχα σύντομα μια θετική χοριακη!!! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πραγματικα εχω ακουσει πολλα χειροτερα περιστατικα απο μενα κ δε θελω να φανω αχαριστη απο τη ζωη μου.Ειμαι ευγνωμων που εχω κ ενα παιδι απλα οταν βρισκεσαι σε μια τετοια κατασταση εκτιμας με αλλο ματι τα πραγματα.Δεν το ξερουν πολλοι το περιστατικο κ ηθελα καπου να το πω μηπως κ βγει απο μεσα αυτη η πικρα.Σου ευχομαι κ εγω ολοψυχα να μεινεις πολυ συντομα εγκυος κ να εχει αισιο τελος.Σε ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όσα παιδιά και να έχεις, όταν θέλεις ένα παιδάκι ακόμα, η απώλεια είναι απώλεια. Κι εμένα μου έλεγαν, δεν πειράζει έχεις το παιδάκι σου... Δεν το βλέπω έτσι. Μια ψυχουλα χάθηκε. Αισθανόμουν θλίψη, έκλαιγα συνέχεια. Φυσικά, εννοείται ότι όταν βλέπεις γυναίκες να ταλαιπωρουνται χρόνια και να μην έχουν παιδί, αισθάνεσαι τυχερή. Πάντως με τον καιρό θα αισθανθείς καλύτερα. Εύχομαι το καλύτερο! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, MagdaP είπε:

    Σε καταλαβαίνω απόλυτα!!! Είναι δύσκολο αλλά δυστυχώς συμβαίνει συχνά... Σίγουρα περνώντας ο καιρός θα νιώσεις καλύτερα. 

     

    Τα τελευταία τρία χρόνια προσπαθούμε για δεύτερο παιδάκι κι ακόμα τίποτα... Πριν από τρία χρόνια είχα ένα εξωμητριο όπου χειρουργηθηκα και μου αφαιρεθηκε η αριστερή σαλπιγγα. Ένα χρόνο μετά και αφού οι προσπάθειες για φυσιολογικη συλληψη δεν είχαν αποδοσει (και λόγω της ηλικίας μου) προχωρησαμε σε εξωσωματική. Κάναμε δύο αποτυχημένες προσπάθειες και τέλος. Εννέα μήνες περίπου μετά την τελευταία εξωσωματική, τον περασμένο Σεπτέμβρη, μένω έγκυος φυσιολογικά. Τρελάθηκα από τη χαρά μου!!! Δυστυχώς δεν κράτησε πολύ... Λίγο πριν την όγδοη εβδομάδα κι αφού είχαμε ακούσει καρδιά, παλινδρομησε... Όταν ξανά πήγα στο γιατρό, απλά είχε σταματήσει... Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Ο γιατρός τότε μου είχε πει να ξεκινήσω προσπάθειες μετά από τρεις μήνες, αλλά εγώ μετά από την πρώτη περίοδο ξεκίνησα μιας και δεν έκανα αποξεση, πήρα χάπια για να αποβαλω. Βλέπεις είμαι πλέον 40 και με πιέζει ο χρόνος. 

     

    Πάντως έχω ακούσει πολλές περιπτώσεις που μετά από παλίνδρομη έμειναν σχετικά εύκολα έγκυες και όλα πήγαν καλά. Θετική σκέψη θέλει και όλα θα πάνε καλά! Σου εύχομαι ολόψυχα σύντομα μια θετική χοριακη!!! 

    Καταρχας να σε συλληπηθω για την ασχημη εμπειρία σου... Πέρυσι το Νοέμβριο ειχα και εγω μια παλινδρομη κυηση τη 10η εβδομάδα αν θυμαμαι καλα... Ηταν η 1η μου εγκυμοσυνη, είχαμε ακούσει καρδιά ηδη απο την 7η εβδομάδα και ειχα φουλ συμπτωματα, εμετους πολλους, κουραση κλπ και τιποτα που να προμυνηει κατι κακο... Παρόλα αυτά οπως λες και εσυ, εξαρχης ειχα ενα κακο προαισθημα πως κάτι δεν πάει καλά... Στο 2ο ραντεβού με το γιατρο επιβεβαιωθηκα... Η καρδιά ειχε σταματήσει οπότε και την επόμενη μέρα μπήκα για αποξεση... Μετα απο 3 μηνες πηρα το οκ για να ξεκινήσω προσπάθειες εκ νέου και εμεινα εγκυος με την πρώτη... Αυτη τη στιγμή εχω αγκαλιά την 5 μηνων κορουλα μου αφού όλα πήγαν καλα!!! 

    Ξέρω πως πονας πολυ και λογικο να φοβάσαι... Εγω ανασα ανακούφισης πηρα αφού γεννησα και την κρατησα στα χέρια μου!!! Παρε το χρόνο σου... Θρηνησε... Αλλα να ξερεις ειμαστε πολλές που έχουμε περασει κάτι αντίστοιχο... Δεν είναι απαραίτητο να ξανασυμβει, αφου εχεις ηδη ενα παιδακι κιολας!!! Απλα θελεις χρόνο, είναι ακομα πολυ φρεσκο... Η πληγη βεβαια θα ειναι παντα εκει, αλλα ο πονος μαλακωνει με τον καιρό... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πιστευα πως μια αποβολη μπορει να οφειλεται καπου οπως κακη ποιοτητα ζωης, καποιας παθησης της μητερας κλπ ενω δεν μ ειχε περασει καν απο το νου οτι θα μπορουσα να ζησω κατι τετοιο αφου οι εξετασεις μ ειναι πεντακαθαρες. Τπτ δεν ειναι δεδομενο λοιπον.Τελικα εμεις οι γυναικες ειμαστε πολυ δυνατα πλασματα αφου περναμε χιλια δυο. Ευχομαι σε ολες σας να χαιρεστε τα παιδακια σας, να κανετε κ αλλα οσες το επιθυμειτε κ ο καιρος να γιατρεψει τις πληγες μας.Πιστευω να εχω συντομα ευχαριστα νεα κ να τα μοιραστω μαζι σας

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 21/3/2019 at 7:47 ΜΜ, DemiMak είπε:

    Γεια σας και απο μενα. Η περιπτωση μου δεν ειναι και τοσο ευχαριστη αφου πριν λιγες μερες απεβαλα. Ας τα παρω απο την αρχη ομως. Προσπαθουμε με τον αντρα μου απο το περασμενο καλοκαιρι για ενα 2ερο παιδακι. Ενω οι μηνες προχωρουσαν αρχισα να αγχωνομαι γιατι αυτο δε συνεβαινε. Τον Φεβρουαριο ομως ειχα καθυστερηση κ απο το αγχος μου ειχα κανει τεστ οπου βγηκε θετικο με μια μικρη αμφιβολια. Πηγα εκανα μια χοριακη κ βγηκε θετικη αλλα φαινοταν οτι ημουν σε πολυ αρχικο σταδιο. Μου ζητησε ο γιατρος να την επαναλαβω κ ειδαμε πως ειχε διπλασιαστει.Κλεισαμε ραντεβου για να δουμε αν ειναι ενδομητριο κ ολα μια χαρα. Επειδη ημουν σε πολυ αρχικο σταδιο κλεισαμε μετα απο 2εβδομαδες ραντεβου για να ακουσουμε την καρδουλα. Λεω χαλαρωσε κ μην το σκεφτεσαι. Στο μεταξυ κατι με κρατουσε απο την αρχη για να μη χαιρομαι που ημουν εγκυος.Φτανει η μερα λοιπον κ παιρνω αντρα με παιδι να ακουσουμε την καρδια. Ελα ομως που μας φρεναρε ο γιατρος κ μας ειπε αμυδρος χτυπος κ κατι στον υπερηχο να παλλεται. Λεω κατι δεν παει καλα. Ο γιατρος λεει ισως σας εφερα νωρις κ πως θα ηθελα να ερθετε την αλλη βδομαδα. Εγω 7εβδομαδ κ 3ημερων επρεπε να φαινοταν. Ο γιατρος μας διαβεβαιωνε πως ολα καλα μονο ενα 10% να μην προχωρησει.Ελα ομως που την επομενη μερα με πιανουν πονοι σαν κραμπες χαμηλα κ ροζ υγρα που μεχρι το βραδυ εγιναν κανονικο αιμα.παιρνω τηλ το γιατρο μου εδωσε χαπια για την αιμορραγια κ μια ενεση προγεστερονης. Το αιμα αυξανοταν κ οι πονοι φριχτοι. Την επομενη πηγα για υπερηχο. Ο σακος κ το εμβρυο στη θεση τους με καθυστερημενη αναπτυξη πανω απο μια βδομαδα. Εκει βεβαιωθηα οτι ηταν θεμα χρονου να το χασω.2 μερες ειχα φριχτους πονους κ τσουπ σπανε τα νερα κ ποταμι το αιμα.απεβαλα τα 2/3 του εμβρυου κ μ χορηγησε χαπια κ αντιβιωση ωστε να αποβαλω κ το υπολοιπο.σημερα ειμαι σωματικα λιγο καλυτερα αλλα ο φοβος για μια επομενη αποβολη παραμενει.η ψυχολογια μου ειναι σαν διακοπτης που μια ειμαι καλα κ τον πατας κ σβηνει. Εσεις ποτε ξεκινησατε τις προσπαθειες κ σε ποσο καιρο μεινατε κ παλι εγκυες? Ποσες πιθανοτητες να ξανασυμβει?

     

    Tόσο νωρίς, οι πιθανότητες για μια εγκυμοσύνη να μην προχωρήσει είναι πολύ μεγάλες, είναι κάτι πάρα πολύ συχνό, όσο κι αν δε μιλάμε γι αυτό. Από τη στιγμή που έχεις ένα μωράκι και δεν σου έχει ξανασυμβεί, προσπάθησε να μην αγχώνεσαι, δεν έχεις λόγο να φοβάσαι ότι θα ξαναγίνει. Στις περισσότερες γυναίκες που έχει συμβεί μία αποβολή, δε θα ξανασυμβεί, και το ότι έχεις ήδη μία εγκυμοσύνη με καλή κατάληξη, είναι υπέρ του να μην έχεις πρόβλημα στο μέλλον. Δώσε λίγο χρόνο στον οργανισμό σου να συνέλθει και μίλησε με το γιατρό σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καταρχην ευχαριστω για την αμεριστη συμπαρασταση σου. Ετσι κ αλλιως θα δωσω λιγο χρονο για μια εκ νεου προσπαθεια μιας κ η περιοδος μου δεν εχει εμφανιστει καν κ δεν εχω ιδεα ποτε θα συμβει.Οσο για τον φοβο σε περιπτωση που ξαναμεινω πιστευω πως θα υπαρχει απλα θα προσπαθησω να μην το πολυ σκεφτομαι για να μην πανικοβληθω στην ιδεα. Ποναω για το μωρακι που εχασα κ το σκεφτομαι συνεχεια αλλα δοξαζω το Θεο που μου εδωσε μια τετοια δοκιμασια ωστε να δωσω σημασια σε ουσιαστικα πραγματα στη ζωη μου οπως ειναι η υγεια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 21/3/2019 at 7:47 ΜΜ, DemiMak είπε:

    Γεια σας και απο μενα. Η περιπτωση μου δεν ειναι και τοσο ευχαριστη αφου πριν λιγες μερες απεβαλα. Ας τα παρω απο την αρχη ομως. Προσπαθουμε με τον αντρα μου απο το περασμενο καλοκαιρι για ενα 2ερο παιδακι. Ενω οι μηνες προχωρουσαν αρχισα να αγχωνομαι γιατι αυτο δε συνεβαινε. Τον Φεβρουαριο ομως ειχα καθυστερηση κ απο το αγχος μου ειχα κανει τεστ οπου βγηκε θετικο με μια μικρη αμφιβολια. Πηγα εκανα μια χοριακη κ βγηκε θετικη αλλα φαινοταν οτι ημουν σε πολυ αρχικο σταδιο. Μου ζητησε ο γιατρος να την επαναλαβω κ ειδαμε πως ειχε διπλασιαστει.Κλεισαμε ραντεβου για να δουμε αν ειναι ενδομητριο κ ολα μια χαρα. Επειδη ημουν σε πολυ αρχικο σταδιο κλεισαμε μετα απο 2εβδομαδες ραντεβου για να ακουσουμε την καρδουλα. Λεω χαλαρωσε κ μην το σκεφτεσαι. Στο μεταξυ κατι με κρατουσε απο την αρχη για να μη χαιρομαι που ημουν εγκυος.Φτανει η μερα λοιπον κ παιρνω αντρα με παιδι να ακουσουμε την καρδια. Ελα ομως που μας φρεναρε ο γιατρος κ μας ειπε αμυδρος χτυπος κ κατι στον υπερηχο να παλλεται. Λεω κατι δεν παει καλα. Ο γιατρος λεει ισως σας εφερα νωρις κ πως θα ηθελα να ερθετε την αλλη βδομαδα. Εγω 7εβδομαδ κ 3ημερων επρεπε να φαινοταν. Ο γιατρος μας διαβεβαιωνε πως ολα καλα μονο ενα 10% να μην προχωρησει.Ελα ομως που την επομενη μερα με πιανουν πονοι σαν κραμπες χαμηλα κ ροζ υγρα που μεχρι το βραδυ εγιναν κανονικο αιμα.παιρνω τηλ το γιατρο μου εδωσε χαπια για την αιμορραγια κ μια ενεση προγεστερονης. Το αιμα αυξανοταν κ οι πονοι φριχτοι. Την επομενη πηγα για υπερηχο. Ο σακος κ το εμβρυο στη θεση τους με καθυστερημενη αναπτυξη πανω απο μια βδομαδα. Εκει βεβαιωθηα οτι ηταν θεμα χρονου να το χασω.2 μερες ειχα φριχτους πονους κ τσουπ σπανε τα νερα κ ποταμι το αιμα.απεβαλα τα 2/3 του εμβρυου κ μ χορηγησε χαπια κ αντιβιωση ωστε να αποβαλω κ το υπολοιπο.σημερα ειμαι σωματικα λιγο καλυτερα αλλα ο φοβος για μια επομενη αποβολη παραμενει.η ψυχολογια μου ειναι σαν διακοπτης που μια ειμαι καλα κ τον πατας κ σβηνει. Εσεις ποτε ξεκινησατε τις προσπαθειες κ σε ποσο καιρο μεινατε κ παλι εγκυες? Ποσες πιθανοτητες να ξανασυμβει?

    Λυπάμαι για την απώλεια σας.... Είχα κι εγώ αποβολή από παλλινδρομη στην πρώτη μου εγκυμοσύνη κι ένα μήνα μετά την αποξεση έμεινα έγκυος κι ολα πήγαν καλά!!! Από το φόβο μου όμως δεν την ευχαριστήθηκα την εγκυμοσύνη μου. 1/4 εγκυμοσύνες αν όχι 1/2, δεν καταλήγουν σε γέννα.. Το θέμα είναι ότι δε μπορεί κανείς να ζει με αυτό το φόβο!!! Προχωράς κι ο, τι πει ο Θεός!! 

    Εύχομαι γρήγορα να έχεις ευχάριστα 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα