Recommended Posts

    Καλησπέρα. Τελευταία περίοδος της γυναίκας μου 16-12 κάναμε ένα τεστ 22-1 και βγήκε θετικό. Πάμε στο γιατρό 31-1 με χοριακη 1441 και προγεστερονη 0.47.ο γιατρός την θεώρησε πολύ μικρή έδωσε utrogestan 3 φορές τη μέρα 200 mg την επόμενη μέρα χοριακη 1115 και προγεστερονη 41.3..ο γιατρός λέει πως υπάρχει ελπίδα γτ αλλά βλέπει στον υπέρηχο αλλά στις εξετάσεις. Υποστηρίζει πως είναι 6.5 εβδομάδων και καρδιά δεν ακούει. Τρελαίνομαι αλλά ήταν η 1η εγκυμοσύνη. Εγώ το χώρο πάρει απόφαση πως τελείωσε. Κάποιος να χει εμπειρία παρόμοια? 

    • Λυπημένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    20 ώρες πρίν, Nikpan316 είπε:

    Καλησπέρα. Τελευταία περίοδος της γυναίκας μου 16-12 κάναμε ένα τεστ 22-1 και βγήκε θετικό. Πάμε στο γιατρό 31-1 με χοριακη 1441 και προγεστερονη 0.47.ο γιατρός την θεώρησε πολύ μικρή έδωσε utrogestan 3 φορές τη μέρα 200 mg την επόμενη μέρα χοριακη 1115 και προγεστερονη 41.3..ο γιατρός λέει πως υπάρχει ελπίδα γτ αλλά βλέπει στον υπέρηχο αλλά στις εξετάσεις. Υποστηρίζει πως είναι 6.5 εβδομάδων και καρδιά δεν ακούει. Τρελαίνομαι αλλά ήταν η 1η εγκυμοσύνη. Εγώ το χώρο πάρει απόφαση πως τελείωσε. Κάποιος να χει εμπειρία παρόμοια? 

    Καλησπέρα. Πολλά μπορεί να συμβαίνουν.μπορει να έχει γίνει καθυστερημένα η σύλληψη και για αυτό να μην ακούσατε καρδιά. Το σημαντικό είναι ότι ο γιατρός δίνει ελπίδες..οι χοριακες μπορεί να μην είναι καλές αλλά μόνο ο υπέρηχος τώρα δίνει απαντήσεις.στον επόμενο υπερηχο θα φανεί.ποτε θα ξαναπατε; Εγώ σου εύχομαι να πάνε όλα καλά και να γίνει το θαύμα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    11 ώρες πρίν, Nansy29 είπε:

    Καλησπέρα. Πολλά μπορεί να συμβαίνουν.μπορει να έχει γίνει καθυστερημένα η σύλληψη και για αυτό να μην ακούσατε καρδιά. Το σημαντικό είναι ότι ο γιατρός δίνει ελπίδες..οι χοριακες μπορεί να μην είναι καλές αλλά μόνο ο υπέρηχος τώρα δίνει απαντήσεις.στον επόμενο υπερηχο θα φανεί.ποτε θα ξαναπατε; Εγώ σου εύχομαι να πάνε όλα καλά και να γίνει το θαύμα.

    Οχι δεν δινει πολλεσ ελπιδες γιατι υπαρχει αιμα και εκκριση καφε υγρων.Δυστυχως εχει τελειωσει μαλλον και η μικροβιολογοσ το ιδιο λεει.Ειναι κριμα απο την 1η επισκεψη.Δεν προλαβαμε καν να το χαρουμε.Σημερα εχω και ραντεβου με 2ο γιατρο 10 η ωρα το βραδυ.Η ψυχολογια ειναι πεσμενη και πρεπει να δειχνω δυνατος για την γυναικα μου.Απελπισια....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 11 λεπτά , Nikpan316 είπε:

    Οχι δεν δινει πολλεσ ελπιδες γιατι υπαρχει αιμα και εκκριση καφε υγρων.Δυστυχως εχει τελειωσει μαλλον και η μικροβιολογοσ το ιδιο λεει.Ειναι κριμα απο την 1η επισκεψη.Δεν προλαβαμε καν να το χαρουμε.Σημερα εχω και ραντεβου με 2ο γιατρο 10 η ωρα το βραδυ.Η ψυχολογια ειναι πεσμενη και πρεπει να δειχνω δυνατος για την γυναικα μου.Απελπισια....

    Λυπάμαι πάρα πολύ..είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό.το έχω ζήσει 4 φορές.ειναι όμως καλύτερα να γίνεται νωρίς και όχι αργότερα.οσο περνάει ο καιρός πονάει πολύ περισσότερο. Αν υπάρχει αιμα μπορεί να γίνει μόνη της η αποβολή και τουλάχιστον να γλιτώσει την απόξεση. Είναι δύσκολο και για εκείνη και για σένα. Ο ένας να είναι δίπλα στον άλλον..αυτο εχει σημασια.και εύχομαι σύντομα να μείνει έγκυος ξανά και να πάνε όλα καλά.πολλες περιπτώσεις πάντως με μια παλινδρομη έμειναν ξανά έγκυες και δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 6 λεπτά , Nansy29 είπε:

    Λυπάμαι πάρα πολύ..είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό.το έχω ζήσει 4 φορές.ειναι όμως καλύτερα να γίνεται νωρίς και όχι αργότερα.οσο περνάει ο καιρός πονάει πολύ περισσότερο. Αν υπάρχει αιμα μπορεί να γίνει μόνη της η αποβολή και τουλάχιστον να γλιτώσει την απόξεση. Είναι δύσκολο και για εκείνη και για σένα. Ο ένας να είναι δίπλα στον άλλον..αυτο εχει σημασια.και εύχομαι σύντομα να μείνει έγκυος ξανά και να πάνε όλα καλά.πολλες περιπτώσεις πάντως με μια παλινδρομη έμειναν ξανά έγκυες και δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. 

    Ειναι δυσκολο κι ο πονος αβασταχτος...ΨΥΧΟΥΛΕΣ που δεν προλαβαν...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    3 ώρες πρίν, Nikpan316 είπε:

    Ειναι δυσκολο κι ο πονος αβασταχτος...ΨΥΧΟΥΛΕΣ που δεν προλαβαν...

    Αστα..το ξερω.το ποσο εχω κλάψει για αυτές τις ψυχουλες.ακομα τις σκέφτομαι.το φόρουμ βοηθάει πολύ πάντως.εγω προσωπικα βρήκα συμπαράσταση από άλλες κοπέλες.θα βοηθήσει και τη γυναίκα σου αν θέλει να μιλήσει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    TI NA ΠΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΛΙΩΣΑΜΕ ΣΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ. ΚΑΙ Η ΧΟΡΙΑΚΗ ΤΑ ΤΡΕΛΑ ΤΗΣ.ΑΝΕΒΗΚΕ 1446 ΣΗΜΕΡΑ.ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΛΕΕΙ Η ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΟΣ.ΤΕΣΠΑ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 19 λεπτά , Nansy29 είπε:

    Αστα..το ξερω.το ποσο εχω κλάψει για αυτές τις ψυχουλες.ακομα τις σκέφτομαι.το φόρουμ βοηθάει πολύ πάντως.εγω προσωπικα βρήκα συμπαράσταση από άλλες κοπέλες.θα βοηθήσει και τη γυναίκα σου αν θέλει να μιλήσει.

    TI NA ΠΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΛΙΩΣΑΜΕ ΣΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ. ΚΑΙ Η ΧΟΡΙΑΚΗ ΤΑ ΤΡΕΛΑ ΤΗΣ.ΑΝΕΒΗΚΕ 1446 ΣΗΜΕΡΑ.ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΛΕΕΙ Η ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΟΣ.ΤΕΣΠΑ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ...

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δυστυχως ο σακος επεσε και τωρα κανουμε οτι μπορουμε να γλιτωσουμε την αποξεση.καταπιαμε φαρμακι καθως χαθηκαν και οι τελευταιες ελπιδες....η ψυχουλα μας εφυγε δεν προλαβε ουτε η καρδια της να χτυπησει...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Λυπάμαι πολύ για την άσχημη κατάληξη .. το έχω ζήσει δυο φορές και καταλαβαίνω απόλυτα !!! Μπράβο σου που είσαι δίπλα της κι εμένα ο αντρουλης μου με είχε βοηθήσει πολύ !! Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός σύντομα θα έρθει μια νέα εγκυμοσύνη και όλα θα πάνε καλά !! Μην χάσετε την ελπίδα σας !!! Καλή δύναμη !! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Γεια σας και απο μενα. Η περιπτωση μου δεν ειναι και τοσο ευχαριστη αφου πριν λιγες μερες απεβαλα. Ας τα παρω απο την αρχη ομως. Προσπαθουμε με τον αντρα μου απο το περασμενο καλοκαιρι για ενα 2ερο παιδακι. Ενω οι μηνες προχωρουσαν αρχισα να αγχωνομαι γιατι αυτο δε συνεβαινε. Τον Φεβρουαριο ομως ειχα καθυστερηση κ απο το αγχος μου ειχα κανει τεστ οπου βγηκε θετικο με μια μικρη αμφιβολια. Πηγα εκανα μια χοριακη κ βγηκε θετικη αλλα φαινοταν οτι ημουν σε πολυ αρχικο σταδιο. Μου ζητησε ο γιατρος να την επαναλαβω κ ειδαμε πως ειχε διπλασιαστει.Κλεισαμε ραντεβου για να δουμε αν ειναι ενδομητριο κ ολα μια χαρα. Επειδη ημουν σε πολυ αρχικο σταδιο κλεισαμε μετα απο 2εβδομαδες ραντεβου για να ακουσουμε την καρδουλα. Λεω χαλαρωσε κ μην το σκεφτεσαι. Στο μεταξυ κατι με κρατουσε απο την αρχη για να μη χαιρομαι που ημουν εγκυος.Φτανει η μερα λοιπον κ παιρνω αντρα με παιδι να ακουσουμε την καρδια. Ελα ομως που μας φρεναρε ο γιατρος κ μας ειπε αμυδρος χτυπος κ κατι στον υπερηχο να παλλεται. Λεω κατι δεν παει καλα. Ο γιατρος λεει ισως σας εφερα νωρις κ πως θα ηθελα να ερθετε την αλλη βδομαδα. Εγω 7εβδομαδ κ 3ημερων επρεπε να φαινοταν. Ο γιατρος μας διαβεβαιωνε πως ολα καλα μονο ενα 10% να μην προχωρησει.Ελα ομως που την επομενη μερα με πιανουν πονοι σαν κραμπες χαμηλα κ ροζ υγρα που μεχρι το βραδυ εγιναν κανονικο αιμα.παιρνω τηλ το γιατρο μου εδωσε χαπια για την αιμορραγια κ μια ενεση προγεστερονης. Το αιμα αυξανοταν κ οι πονοι φριχτοι. Την επομενη πηγα για υπερηχο. Ο σακος κ το εμβρυο στη θεση τους με καθυστερημενη αναπτυξη πανω απο μια βδομαδα. Εκει βεβαιωθηα οτι ηταν θεμα χρονου να το χασω.2 μερες ειχα φριχτους πονους κ τσουπ σπανε τα νερα κ ποταμι το αιμα.απεβαλα τα 2/3 του εμβρυου κ μ χορηγησε χαπια κ αντιβιωση ωστε να αποβαλω κ το υπολοιπο.σημερα ειμαι σωματικα λιγο καλυτερα αλλα ο φοβος για μια επομενη αποβολη παραμενει.η ψυχολογια μου ειναι σαν διακοπτης που μια ειμαι καλα κ τον πατας κ σβηνει. Εσεις ποτε ξεκινησατε τις προσπαθειες κ σε ποσο καιρο μεινατε κ παλι εγκυες? Ποσες πιθανοτητες να ξανασυμβει?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σε καταλαβαίνω απόλυτα!!! Είναι δύσκολο αλλά δυστυχώς συμβαίνει συχνά... Σίγουρα περνώντας ο καιρός θα νιώσεις καλύτερα. 

     

    Τα τελευταία τρία χρόνια προσπαθούμε για δεύτερο παιδάκι κι ακόμα τίποτα... Πριν από τρία χρόνια είχα ένα εξωμητριο όπου χειρουργηθηκα και μου αφαιρεθηκε η αριστερή σαλπιγγα. Ένα χρόνο μετά και αφού οι προσπάθειες για φυσιολογικη συλληψη δεν είχαν αποδοσει (και λόγω της ηλικίας μου) προχωρησαμε σε εξωσωματική. Κάναμε δύο αποτυχημένες προσπάθειες και τέλος. Εννέα μήνες περίπου μετά την τελευταία εξωσωματική, τον περασμένο Σεπτέμβρη, μένω έγκυος φυσιολογικά. Τρελάθηκα από τη χαρά μου!!! Δυστυχώς δεν κράτησε πολύ... Λίγο πριν την όγδοη εβδομάδα κι αφού είχαμε ακούσει καρδιά, παλινδρομησε... Όταν ξανά πήγα στο γιατρό, απλά είχε σταματήσει... Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Ο γιατρός τότε μου είχε πει να ξεκινήσω προσπάθειες μετά από τρεις μήνες, αλλά εγώ μετά από την πρώτη περίοδο ξεκίνησα μιας και δεν έκανα αποξεση, πήρα χάπια για να αποβαλω. Βλέπεις είμαι πλέον 40 και με πιέζει ο χρόνος. 

     

    Πάντως έχω ακούσει πολλές περιπτώσεις που μετά από παλίνδρομη έμειναν σχετικά εύκολα έγκυες και όλα πήγαν καλά. Θετική σκέψη θέλει και όλα θα πάνε καλά! Σου εύχομαι ολόψυχα σύντομα μια θετική χοριακη!!! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πραγματικα εχω ακουσει πολλα χειροτερα περιστατικα απο μενα κ δε θελω να φανω αχαριστη απο τη ζωη μου.Ειμαι ευγνωμων που εχω κ ενα παιδι απλα οταν βρισκεσαι σε μια τετοια κατασταση εκτιμας με αλλο ματι τα πραγματα.Δεν το ξερουν πολλοι το περιστατικο κ ηθελα καπου να το πω μηπως κ βγει απο μεσα αυτη η πικρα.Σου ευχομαι κ εγω ολοψυχα να μεινεις πολυ συντομα εγκυος κ να εχει αισιο τελος.Σε ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όσα παιδιά και να έχεις, όταν θέλεις ένα παιδάκι ακόμα, η απώλεια είναι απώλεια. Κι εμένα μου έλεγαν, δεν πειράζει έχεις το παιδάκι σου... Δεν το βλέπω έτσι. Μια ψυχουλα χάθηκε. Αισθανόμουν θλίψη, έκλαιγα συνέχεια. Φυσικά, εννοείται ότι όταν βλέπεις γυναίκες να ταλαιπωρουνται χρόνια και να μην έχουν παιδί, αισθάνεσαι τυχερή. Πάντως με τον καιρό θα αισθανθείς καλύτερα. Εύχομαι το καλύτερο! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, MagdaP είπε:

    Σε καταλαβαίνω απόλυτα!!! Είναι δύσκολο αλλά δυστυχώς συμβαίνει συχνά... Σίγουρα περνώντας ο καιρός θα νιώσεις καλύτερα. 

     

    Τα τελευταία τρία χρόνια προσπαθούμε για δεύτερο παιδάκι κι ακόμα τίποτα... Πριν από τρία χρόνια είχα ένα εξωμητριο όπου χειρουργηθηκα και μου αφαιρεθηκε η αριστερή σαλπιγγα. Ένα χρόνο μετά και αφού οι προσπάθειες για φυσιολογικη συλληψη δεν είχαν αποδοσει (και λόγω της ηλικίας μου) προχωρησαμε σε εξωσωματική. Κάναμε δύο αποτυχημένες προσπάθειες και τέλος. Εννέα μήνες περίπου μετά την τελευταία εξωσωματική, τον περασμένο Σεπτέμβρη, μένω έγκυος φυσιολογικά. Τρελάθηκα από τη χαρά μου!!! Δυστυχώς δεν κράτησε πολύ... Λίγο πριν την όγδοη εβδομάδα κι αφού είχαμε ακούσει καρδιά, παλινδρομησε... Όταν ξανά πήγα στο γιατρό, απλά είχε σταματήσει... Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Ο γιατρός τότε μου είχε πει να ξεκινήσω προσπάθειες μετά από τρεις μήνες, αλλά εγώ μετά από την πρώτη περίοδο ξεκίνησα μιας και δεν έκανα αποξεση, πήρα χάπια για να αποβαλω. Βλέπεις είμαι πλέον 40 και με πιέζει ο χρόνος. 

     

    Πάντως έχω ακούσει πολλές περιπτώσεις που μετά από παλίνδρομη έμειναν σχετικά εύκολα έγκυες και όλα πήγαν καλά. Θετική σκέψη θέλει και όλα θα πάνε καλά! Σου εύχομαι ολόψυχα σύντομα μια θετική χοριακη!!! 

    Καταρχας να σε συλληπηθω για την ασχημη εμπειρία σου... Πέρυσι το Νοέμβριο ειχα και εγω μια παλινδρομη κυηση τη 10η εβδομάδα αν θυμαμαι καλα... Ηταν η 1η μου εγκυμοσυνη, είχαμε ακούσει καρδιά ηδη απο την 7η εβδομάδα και ειχα φουλ συμπτωματα, εμετους πολλους, κουραση κλπ και τιποτα που να προμυνηει κατι κακο... Παρόλα αυτά οπως λες και εσυ, εξαρχης ειχα ενα κακο προαισθημα πως κάτι δεν πάει καλά... Στο 2ο ραντεβού με το γιατρο επιβεβαιωθηκα... Η καρδιά ειχε σταματήσει οπότε και την επόμενη μέρα μπήκα για αποξεση... Μετα απο 3 μηνες πηρα το οκ για να ξεκινήσω προσπάθειες εκ νέου και εμεινα εγκυος με την πρώτη... Αυτη τη στιγμή εχω αγκαλιά την 5 μηνων κορουλα μου αφού όλα πήγαν καλα!!! 

    Ξέρω πως πονας πολυ και λογικο να φοβάσαι... Εγω ανασα ανακούφισης πηρα αφού γεννησα και την κρατησα στα χέρια μου!!! Παρε το χρόνο σου... Θρηνησε... Αλλα να ξερεις ειμαστε πολλές που έχουμε περασει κάτι αντίστοιχο... Δεν είναι απαραίτητο να ξανασυμβει, αφου εχεις ηδη ενα παιδακι κιολας!!! Απλα θελεις χρόνο, είναι ακομα πολυ φρεσκο... Η πληγη βεβαια θα ειναι παντα εκει, αλλα ο πονος μαλακωνει με τον καιρό... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Πιστευα πως μια αποβολη μπορει να οφειλεται καπου οπως κακη ποιοτητα ζωης, καποιας παθησης της μητερας κλπ ενω δεν μ ειχε περασει καν απο το νου οτι θα μπορουσα να ζησω κατι τετοιο αφου οι εξετασεις μ ειναι πεντακαθαρες. Τπτ δεν ειναι δεδομενο λοιπον.Τελικα εμεις οι γυναικες ειμαστε πολυ δυνατα πλασματα αφου περναμε χιλια δυο. Ευχομαι σε ολες σας να χαιρεστε τα παιδακια σας, να κανετε κ αλλα οσες το επιθυμειτε κ ο καιρος να γιατρεψει τις πληγες μας.Πιστευω να εχω συντομα ευχαριστα νεα κ να τα μοιραστω μαζι σας

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 21/3/2019 at 7:47 ΜΜ, DemiMak είπε:

    Γεια σας και απο μενα. Η περιπτωση μου δεν ειναι και τοσο ευχαριστη αφου πριν λιγες μερες απεβαλα. Ας τα παρω απο την αρχη ομως. Προσπαθουμε με τον αντρα μου απο το περασμενο καλοκαιρι για ενα 2ερο παιδακι. Ενω οι μηνες προχωρουσαν αρχισα να αγχωνομαι γιατι αυτο δε συνεβαινε. Τον Φεβρουαριο ομως ειχα καθυστερηση κ απο το αγχος μου ειχα κανει τεστ οπου βγηκε θετικο με μια μικρη αμφιβολια. Πηγα εκανα μια χοριακη κ βγηκε θετικη αλλα φαινοταν οτι ημουν σε πολυ αρχικο σταδιο. Μου ζητησε ο γιατρος να την επαναλαβω κ ειδαμε πως ειχε διπλασιαστει.Κλεισαμε ραντεβου για να δουμε αν ειναι ενδομητριο κ ολα μια χαρα. Επειδη ημουν σε πολυ αρχικο σταδιο κλεισαμε μετα απο 2εβδομαδες ραντεβου για να ακουσουμε την καρδουλα. Λεω χαλαρωσε κ μην το σκεφτεσαι. Στο μεταξυ κατι με κρατουσε απο την αρχη για να μη χαιρομαι που ημουν εγκυος.Φτανει η μερα λοιπον κ παιρνω αντρα με παιδι να ακουσουμε την καρδια. Ελα ομως που μας φρεναρε ο γιατρος κ μας ειπε αμυδρος χτυπος κ κατι στον υπερηχο να παλλεται. Λεω κατι δεν παει καλα. Ο γιατρος λεει ισως σας εφερα νωρις κ πως θα ηθελα να ερθετε την αλλη βδομαδα. Εγω 7εβδομαδ κ 3ημερων επρεπε να φαινοταν. Ο γιατρος μας διαβεβαιωνε πως ολα καλα μονο ενα 10% να μην προχωρησει.Ελα ομως που την επομενη μερα με πιανουν πονοι σαν κραμπες χαμηλα κ ροζ υγρα που μεχρι το βραδυ εγιναν κανονικο αιμα.παιρνω τηλ το γιατρο μου εδωσε χαπια για την αιμορραγια κ μια ενεση προγεστερονης. Το αιμα αυξανοταν κ οι πονοι φριχτοι. Την επομενη πηγα για υπερηχο. Ο σακος κ το εμβρυο στη θεση τους με καθυστερημενη αναπτυξη πανω απο μια βδομαδα. Εκει βεβαιωθηα οτι ηταν θεμα χρονου να το χασω.2 μερες ειχα φριχτους πονους κ τσουπ σπανε τα νερα κ ποταμι το αιμα.απεβαλα τα 2/3 του εμβρυου κ μ χορηγησε χαπια κ αντιβιωση ωστε να αποβαλω κ το υπολοιπο.σημερα ειμαι σωματικα λιγο καλυτερα αλλα ο φοβος για μια επομενη αποβολη παραμενει.η ψυχολογια μου ειναι σαν διακοπτης που μια ειμαι καλα κ τον πατας κ σβηνει. Εσεις ποτε ξεκινησατε τις προσπαθειες κ σε ποσο καιρο μεινατε κ παλι εγκυες? Ποσες πιθανοτητες να ξανασυμβει?

     

    Tόσο νωρίς, οι πιθανότητες για μια εγκυμοσύνη να μην προχωρήσει είναι πολύ μεγάλες, είναι κάτι πάρα πολύ συχνό, όσο κι αν δε μιλάμε γι αυτό. Από τη στιγμή που έχεις ένα μωράκι και δεν σου έχει ξανασυμβεί, προσπάθησε να μην αγχώνεσαι, δεν έχεις λόγο να φοβάσαι ότι θα ξαναγίνει. Στις περισσότερες γυναίκες που έχει συμβεί μία αποβολή, δε θα ξανασυμβεί, και το ότι έχεις ήδη μία εγκυμοσύνη με καλή κατάληξη, είναι υπέρ του να μην έχεις πρόβλημα στο μέλλον. Δώσε λίγο χρόνο στον οργανισμό σου να συνέλθει και μίλησε με το γιατρό σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καταρχην ευχαριστω για την αμεριστη συμπαρασταση σου. Ετσι κ αλλιως θα δωσω λιγο χρονο για μια εκ νεου προσπαθεια μιας κ η περιοδος μου δεν εχει εμφανιστει καν κ δεν εχω ιδεα ποτε θα συμβει.Οσο για τον φοβο σε περιπτωση που ξαναμεινω πιστευω πως θα υπαρχει απλα θα προσπαθησω να μην το πολυ σκεφτομαι για να μην πανικοβληθω στην ιδεα. Ποναω για το μωρακι που εχασα κ το σκεφτομαι συνεχεια αλλα δοξαζω το Θεο που μου εδωσε μια τετοια δοκιμασια ωστε να δωσω σημασια σε ουσιαστικα πραγματα στη ζωη μου οπως ειναι η υγεια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 21/3/2019 at 7:47 ΜΜ, DemiMak είπε:

    Γεια σας και απο μενα. Η περιπτωση μου δεν ειναι και τοσο ευχαριστη αφου πριν λιγες μερες απεβαλα. Ας τα παρω απο την αρχη ομως. Προσπαθουμε με τον αντρα μου απο το περασμενο καλοκαιρι για ενα 2ερο παιδακι. Ενω οι μηνες προχωρουσαν αρχισα να αγχωνομαι γιατι αυτο δε συνεβαινε. Τον Φεβρουαριο ομως ειχα καθυστερηση κ απο το αγχος μου ειχα κανει τεστ οπου βγηκε θετικο με μια μικρη αμφιβολια. Πηγα εκανα μια χοριακη κ βγηκε θετικη αλλα φαινοταν οτι ημουν σε πολυ αρχικο σταδιο. Μου ζητησε ο γιατρος να την επαναλαβω κ ειδαμε πως ειχε διπλασιαστει.Κλεισαμε ραντεβου για να δουμε αν ειναι ενδομητριο κ ολα μια χαρα. Επειδη ημουν σε πολυ αρχικο σταδιο κλεισαμε μετα απο 2εβδομαδες ραντεβου για να ακουσουμε την καρδουλα. Λεω χαλαρωσε κ μην το σκεφτεσαι. Στο μεταξυ κατι με κρατουσε απο την αρχη για να μη χαιρομαι που ημουν εγκυος.Φτανει η μερα λοιπον κ παιρνω αντρα με παιδι να ακουσουμε την καρδια. Ελα ομως που μας φρεναρε ο γιατρος κ μας ειπε αμυδρος χτυπος κ κατι στον υπερηχο να παλλεται. Λεω κατι δεν παει καλα. Ο γιατρος λεει ισως σας εφερα νωρις κ πως θα ηθελα να ερθετε την αλλη βδομαδα. Εγω 7εβδομαδ κ 3ημερων επρεπε να φαινοταν. Ο γιατρος μας διαβεβαιωνε πως ολα καλα μονο ενα 10% να μην προχωρησει.Ελα ομως που την επομενη μερα με πιανουν πονοι σαν κραμπες χαμηλα κ ροζ υγρα που μεχρι το βραδυ εγιναν κανονικο αιμα.παιρνω τηλ το γιατρο μου εδωσε χαπια για την αιμορραγια κ μια ενεση προγεστερονης. Το αιμα αυξανοταν κ οι πονοι φριχτοι. Την επομενη πηγα για υπερηχο. Ο σακος κ το εμβρυο στη θεση τους με καθυστερημενη αναπτυξη πανω απο μια βδομαδα. Εκει βεβαιωθηα οτι ηταν θεμα χρονου να το χασω.2 μερες ειχα φριχτους πονους κ τσουπ σπανε τα νερα κ ποταμι το αιμα.απεβαλα τα 2/3 του εμβρυου κ μ χορηγησε χαπια κ αντιβιωση ωστε να αποβαλω κ το υπολοιπο.σημερα ειμαι σωματικα λιγο καλυτερα αλλα ο φοβος για μια επομενη αποβολη παραμενει.η ψυχολογια μου ειναι σαν διακοπτης που μια ειμαι καλα κ τον πατας κ σβηνει. Εσεις ποτε ξεκινησατε τις προσπαθειες κ σε ποσο καιρο μεινατε κ παλι εγκυες? Ποσες πιθανοτητες να ξανασυμβει?

    Λυπάμαι για την απώλεια σας.... Είχα κι εγώ αποβολή από παλλινδρομη στην πρώτη μου εγκυμοσύνη κι ένα μήνα μετά την αποξεση έμεινα έγκυος κι ολα πήγαν καλά!!! Από το φόβο μου όμως δεν την ευχαριστήθηκα την εγκυμοσύνη μου. 1/4 εγκυμοσύνες αν όχι 1/2, δεν καταλήγουν σε γέννα.. Το θέμα είναι ότι δε μπορεί κανείς να ζει με αυτό το φόβο!!! Προχωράς κι ο, τι πει ο Θεός!! 

    Εύχομαι γρήγορα να έχεις ευχάριστα 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 24/3/2019 at 12:51 ΠΜ, DemiMak είπε:

    Πιστευα πως μια αποβολη μπορει να οφειλεται καπου οπως κακη ποιοτητα ζωης, καποιας παθησης της μητερας κλπ ενω δεν μ ειχε περασει καν απο το νου οτι θα μπορουσα να ζησω κατι τετοιο αφου οι εξετασεις μ ειναι πεντακαθαρες. Τπτ δεν ειναι δεδομενο λοιπον.Τελικα εμεις οι γυναικες ειμαστε πολυ δυνατα πλασματα αφου περναμε χιλια δυο. Ευχομαι σε ολες σας να χαιρεστε τα παιδακια σας, να κανετε κ αλλα οσες το επιθυμειτε κ ο καιρος να γιατρεψει τις πληγες μας.Πιστευω να εχω συντομα ευχαριστα νεα κ να τα μοιραστω μαζι σας

    Κορίτσια σήμερα έκανα τεστ κ βγήκε θετικό. Εννοείται πως δεν έχω χαρεί όπως θα θελα αφού ακόμα δεν έχω κάνει ούτε χοριακη ούτε έχω ειδοποιήσει το γιατρό μου. Ήθελα πολύ να το μοιραστώ μαζί σας κ να σας ακούσω

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 19/5/2019 at 7:07 ΜΜ, DemiMak είπε:

    Κορίτσια σήμερα έκανα τεστ κ βγήκε θετικό. Εννοείται πως δεν έχω χαρεί όπως θα θελα αφού ακόμα δεν έχω κάνει ούτε χοριακη ούτε έχω ειδοποιήσει το γιατρό μου. Ήθελα πολύ να το μοιραστώ μαζί σας κ να σας ακούσω

    Να πανε ολα καλα αυτη τη φορα!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα θα ήθελα να μοιραστώ και εγώ την εμπειρία μου !!Είμαι 39 ετών και έμεινα έγκυος στο 3 μου παιδάκι,Όλα ήταν οκ αλλά όταν πήγαμε για Αυχενική στη 12 εβδομάδα ανακαλύψαμε ότι είχε σταματήσει η καρδιά στη 11 εβδομάδα!!Δεν υπήρχε κάποια εξηγήσή συγκεκριμένα αλλά υποθέσεις!!!Υπάρχει κάποια με παρόμοιο περιστατικό!!Κάνατε εξετάσεις παραπερα,είναι πρόσφατο το γεγονός και δεν ξέρω τι να σκεφτώ!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    11 ώρες πρίν, ΚΟΝΑ39 είπε:

    Καλησπέρα θα ήθελα να μοιραστώ και εγώ την εμπειρία μου !!Είμαι 39 ετών και έμεινα έγκυος στο 3 μου παιδάκι,Όλα ήταν οκ αλλά όταν πήγαμε για Αυχενική στη 12 εβδομάδα ανακαλύψαμε ότι είχε σταματήσει η καρδιά στη 11 εβδομάδα!!Δεν υπήρχε κάποια εξηγήσή συγκεκριμένα αλλά υποθέσεις!!!Υπάρχει κάποια με παρόμοιο περιστατικό!!Κάνατε εξετάσεις παραπερα,είναι πρόσφατο το γεγονός και δεν ξέρω τι να σκεφτώ!!!

    Καλημέρα! Λυπάμαι πολύ για την εμπειρία σου... Δυστυχώς δεν υπάρχει πάντα κάποια εξήγηση. Πολλές φορές απλά συμβαίνει. Από όσο ξέρω αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να στείλεις το έμβρυο για εξέταση. Ίσως έτσι πάρεις κάποιες απαντήσεις. Εγώ δεν το έκανα γιατί επέλεξα να πάρω φαρμακευτική αγωγή. Σου εύχομαι κουράγιο και σύντομα να ξαναγίνεις μανούλα! Να χαίρεσαι τα παιδάκια σου και να παίρνεις δύναμη από αυτά!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από loukia94,
        Γεια σας ,
        Εχω μια απορία αν ξερετε να μου την απαντησετε ! Ημουν κανονικα στην 8η εβδομαδα μετα απο επισκεψη στον γιατρο μου δεν υπηρχε το εμβρυο μονο ο σακος ουτε καρδιακος παλμος λεγοντας μου οτι εχουμε παλινδρομηση κυηση και προχωρουμε σε αποξεση ! Κλεινοντας ραντεβου σημερα παω για αποξεση μετα που εβαλα το βραδυ της προηγουμενης νυχτας 1 δισκιο cytotec κολπικα ξυπνησα σημερα το πρωι χωρις κανενα συμπτωμα ουτε καν αιμμοραγια και παω για αποξεση. Μπαινοντας χειρουργειο ο ιατρος μου πριν με κοιμησουν βαζει τον υπερηχο και βλεπει εμβρυο πολυ μικρο περιπου 5μιση εβδομαδων μου ειπε και ακουει και καρδιακο παλμο 87 .. και δεν μ εκανε αποξεση μου ειπε να ξαναπαω σε 4 μερες και να βαζω cyclogest πρωι βραδυ .. εχει ξανασυμβει σε καποια αυτο; Ειναι ανησυχητικο το εμβρυο να εχει καποιο προβλημα ειτε οτι δεν θα ειναι βιωσιμο ;
      • Από 4vasso4,
        Γεια σας, δυστυχως η εγκυμοσυνη μου δεν παει καλα, ειμαι στην 9ή βδομαδα κ η χοριακες ολο και πεφτουν. Δεν εχω δει καθολου αιμα ομως στους υπεριχους δεν ακουμε καρδια ουτε φαινεται καθαρα εμβρυο. Στο νοσοκομειο μου ειπαν οτι θα μου δωσουν χαπια για να αποβαλω κ ηθελα να ρωτησω αν την εχει περασει καμια σας αυτη την διαδικασια; θα πονεσω φρικτα οπως φανταζομαι; μηπως θα ηταν καλυτερα να παω ιδιωτικα για αποξεση;
      • Από birmgirl,
        kopelles geia sas!
        molis ekana apoksesi kai irtha spiti mou all exw arketo pono! einai fisiologiko? kathe apadisi ine simantiki gia mena!
      • Από Sonia82,
        Η συγκεκριμένη ανάρτηση εχει ως σκοπό να εκθέσω την προσωπική μου εμπειρία σχετικά με το θέμα της αποβολής με το χάπι cytotec. Και αυτο διότι στο διαδίκτυο δεν βρήκα αρκετές πληροφορίες που να με καλύψουν επαρκώς πριν κάνω την εισαγωγή μου στην κλινική. Απο τα λίγα που είχα διαβάσει, άλλες γυναίκες είχαν εξαιρετικά έντονους πόνους, ενώ άλλες είχαν απλούς πόνους περιόδου. Εύχομαι η προσωπική μου εμπειρία να βοηθήσει λιγο περισσότερο οποια κοπελα βρεθεί στην δυσάρεστη θέση της αποβολής.
        Ανακαλύψαμε στην 8η εβδομαδα οτι η καρδιά του εμβρύου ειχε σταματήσει να χτυπά. Σύμφωνα με τον γιατρό μου, αυτο συνέβη μια εβδομαδα πριν, δλδ στην 7η εβδομαδα. Οι λύσεις που μου πρότεινε ήταν είτε να γίνει απόξεση είτε να πάρω τα χαπια. Δεδομένου οτι με πληροφόρησε οτι με το χαπι δεν θα τραυματιζοταν η μήτρα και ο τράχηλος μου, μου συνέστησε αυτη την οδό, λόγω του οτι ειμαι και ατοκος.
        Πριν την εισαγωγή μου στην κλινική είχα τρομερό άγχος και φόβο για το άγνωστο, ενώ επιπλέον είχα να αντιμετωπίσω και τον ψυχικό πόνο της απώλειας αυτού που κάποτε θα γινόταν το μωρό μου. Για τον λόγο αυτο, έκανα εκτενέστατη έρευνα στο διαδίκτυο σχετικά με την διαδικασία, με το τι θα επρεπε να περιμένω και τι θα αντιμετώπιζα εν τελεί. Δυστυχώς σε ελληνικές ιστοσελίδες δεν βρήκα σχεδόν τίποτα, αντιθέτως τις περισσότερες πληροφορίες τις άντλησα απο αμερικανικα site.
        Η όλη διαδικασία λοιπόν ειχε ως εξής:
        Γύρω στις 07:30 πμ μου έδωσαν δυο χαπια απο το στόμα και αλλα δυο απο τον κόλπο, μισή ώρα αργότερα. Αρχικά ένιωσα ελάχιστο πόνο, ακριβώς όπως όταν περιμένεις περίοδο. Ο πιο έντονος πόνος ξεκίνησε περιπου στις 10:00 (πριν ακόμα ξεκινήσει η ροη του αίματος) και θα τον περιέγραφα σαν αρκετά δυνατό πόνο βαριάς περιόδου. Σε αυτο το σημείο χρειάστηκε να κάνω μερικές αναπνοές και να κουλουριαστω γιατι με ανακούφιζε. Παρ όλα αυτά, ο πόνος ήταν ανεκτός, καμία σχεση με αυτά που διάβαζα, οτι δηλαδή οι πόνοι ειναι φρικτοί! Χρειάστηκε απλώς να εστιάσω στον πόνο, να συγκεντρωθώ και να μην με πιάσει πανικός.
        Αμέσως μετα χρειάστηκε να σηκωθώ για να πάω τουαλέτα και εκείνο ήταν το πιο ψυχοφθόρο σημείο για εμένα γιατι ένιωσα κατι να κυλάει. Αμέσως μόλις κατέβασα το εσώρουχο πετάχτηκε αιμα μαζί με υγρό, όπου αργότερα έμαθα οτι έσπασε ο σάκος....δλδ έσπασαν τα νερά μου.
        Μια ώρα μετα μου έδωσαν ακόμα δυο χαπια απο το στόμα. Οι πόνοι είχαν μειωθεί σε σχεση με πριν. Ποναγα και πάλι αλλα υποφερτά. Και καπου σε εκείνο το σημειο ξεκίνησε η ροη του αίματος με πηγματα.
        Το επόμενο στάδιο ήταν να με κατεβάσουν στο χειρουργείο για αναρρόφηση του σάκου και του εμβρύου. Προηγουμένως ο γιατρός μου μου έκανε έναν υπέρηχο για να δούμε οτι ο σάκος ειχε κατέβει προς τον τράχηλο και οτι είχε συμβεί η απαιτούμενη διαστολή, έτσι ώστε να μην τραυματισουμε καθολου την περιοχή με την αναρρόφηση.
        Τα υπόλοιπα που ακολούθησαν δεν ήταν πλέον επίπονα, αφού μου χορηγήθηκε μέθη και έτσι δεν κατάλαβα τίποτα.
        Να σημειώσω οτι ενδεχομένως ο λόγος που άντεξα τον πόνο να ήταν 1) οτι μου είχαν βάλει ορο απο την αρχή, ο οποίος περιείχε δυο buscopan (που απο οτι έμαθα βοήθησαν ώστε να μαλακώσει ο τράχηλος και να γίνει λιγότερο επώδυνη η διαστολή) και 2) οτι μου χορήγησαν ενδοφλεβιως παρακεταμόλη (συγκεκριμένα apotel), την οποια ζήτησα αμέσως μόλις αντιλήφθηκα οτι ο πόνος άρχιζε να γίνεται εντονότερος, έτσι ώστε να προλάβει να δράσει.
        Επίσης, οφείλω να προσθέσω οτι όλα τα παραπάνω ειναι η δικη μου εμπειρία και η δικη μου αίσθηση πόνου. Κάποια αλλη γυναικα μπορεί όντως να πονέσει περισσότερο ή και πολυ λιγότερο. Αυτο όμως που θέλω να τονίσω ειναι το να συζητήσετε προηγουμένως όλες τις επιλογές που έχετε με τον γιατρό σας γιατι όπως και να το κάνουμε, η απόξεση αποτελεί κανονική επέμβαση με οτι αυτο συνεπάγεται. Φυσικά πολλές γνωστές μου έκαναν απόξεση (βέβαια δεν τους δόθηκε καν η επιλογή των χαπιών) και έπειτα έκαναν κανονικά και χωρίς κανενα πρόβλημα τα παιδιά τους.
        Κλείνω λέγοντας οτι το πιο επίπονο στην διαδικασία ειναι το ψυχολογικό κομματι. Εύχομαι σε όλες όσες περνούν κατι αντίστοιχο κουράγιο και ψυχραιμία, εκλογίκευση όσο ειναι δυνατόν και αισιοδοξία για το μέλλον. Και επίσης να πάρετε τον χρόνο σας. Οτιδήποτε νιώθετε ειναι απόλυτα φυσιολογικό και χρειάζεται τον χρόνο του για να εκδηλωθεί και σιγά σιγά να επουλωθεί. Κυρίως εύχομαι σε όλες τις υποψήφιες μανούλες (και σε εμένα) να έχουμε μετα απο αυτο μια επιτυχημένη και εύκολη εγκυμοσυνη και να έρθει η στιγμή που θα κρατήσουμε στην αγκαλιά μας το μωράκι μας.
        Καλή δύναμη! Αν κάποια κοπελα θέλει να με ρωτήσει κατι, θα εχω το νου μου να μπαίνω που και που στο φόρουμ, ώστε να βοηθήσω κι εγω όπως μπορώ. Συγνώμη για το μακροσκελές μήνυμα.
      • Από thokos,
        Μανούλες και wannabe μανούλες..
        άνοιξα αυτό το κεφάλαιο (τεράστιο indeed) για να μου πείτε την εμπειρία σας και να πάρω κουράγιο!
        Έκανα στις 16/08 απόξεση λόγω παλίνδρομης..το ήθελα πολύ αυτό το νινάκι (το πρώτο γαρ) και είχα ενθουσιαστεί..
        Τώρα, έχοντας ξεπεράσει κάπως το σοκ της εξέλιξης, και αφού μου ήρθε περίοδος - είμαι πιο αισιόδοξη και ελπίζω σε μια νέα τελειόμηνη εγκυμοσύνη..για την οποία θα ξεκινήσουμε σε κανά δυο μηνάκια ..αλλά να..ώρες ώρες φοβάμαι μήπως εξελιχθεί και η δεύτερη έτσι κι αν θα καταφέρω να συλλάβω τόσο εύκολα όσο στο πρώτο μου...
        Τα φώτα σας πλιζζζζζζζζζζζζ...ήταν εύκολο για σας; και πήγαν όλα καλά;
      • Από Franklin,
        Χτες εμαθα οτι εχω κι εγω ενα απο αυτα....Εχασα τη γη κατω απο τα ποδια μου οταν ο γιατρος μου ειπε οτι η πιθανοτητα να εξελιχθει σε κακοηθεια ειναι 1 στις 100.000...σκεφτομουν οτι δεν θα ξαναδω τα παιδακια μου και αλλα τετοια ομορφα...
         
        Ξερετε τι ειναι το ινομυωμα? Ειναι κατι σοβαρο? Το δικο μου ειναι 1,5 εκατοστα... Μπορω να κανω αλλο παιδι?
         
        Αν εχετε καποιο λινκ να παρω μια ιδεα θα με βοηθουσατε παρα πολυ...
         
         
        Edit Admin
        Εάν είστε έγκυος δείτε και αυτό το θέμα
         
         
      • Από dec,
        Καλημέρα σας!Είμαι νέο μέλος και παρακινήθηκα απο την υποστήριξη και τις απαντήσεις που δίνετε η μία στην άλλη!Εκανα πριν 2 μέρες απόξεση λόγω ατελούς κύησης που προκλήθηκε όπως μου είπαν απο την ύπαρξη ινομυώματος 5,5 εκ. Πονάω πολύ όμως και ενώ η γιατρός μου επιμένει οτι είναι φυσιολογικό εγώ ανησυχώ... Είχε κάποια παρόμοια εμπειρία??
      • Από elerina,
        θα ηθελα να κανω μια ερωτηση.... οχι οτι με πολυενδιαφερει την δεδομενη χρονικη στιγμη αλλα δεν ρωτησα καν τον γυναικολο μου για το συγκεκριμενο θεμα... Εκανα και εγω αποξεση λογω ατελους αποβολης και θα ηθελα να ρωτησω αν γνωριζεται ποσες μερες μετα την αποξεση σας ειπε ο γιατρος σας οτι μπορειτε να εχετε επαφες...
         
        Σας ευχαριστω