marakiz

από Αποτυχία θηλασμού - τι δεν πήγε καλά; (γενική συζήτηση)

    Recommended Posts

    Να υπερθεματίσω της άποψης ότι όλες οι μητέρες θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους! Ως μητέρες γνωρίζουμε πολύ καλά τον ρόλο μας από την φύση, ρόλος όμως που μπορεί να υπονομευτεί από πολλούς παράγοντες. Εκεί η μόνη που δεν φταίει σίγουρα είναι η μητέρα και κατά συνέπεια και το νεογνό! Το ιδανικό θα ήταν η μητέρα να είναι στο σπίτι αφοσιωμένη στις ανάγκες των παιδιών, ειδικά τα πρώτα χρόνια! Διαβλέπω γύρω μου όμως ότι δυστυχώς πολλές φορές αυτό δεν είναι εφικτό για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι καθαρά βιοποριστικός και ο δεύτερος έχει να κάνει με την φιλοδοξία μίας γυναίκας. Γνωρίζω γυναίκες που έχουν απαρνηθεί τον ρόλο που της προίκισε η φύση για να εξελιχθούν ακαδημαικώς. Είναι μία επιλογή, δεν την κρίνω, όπως θεωρώ πως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κρίνει τις προσωπικές επιλογές κάποιου! Η άρνηση της μητρότητας ευτυχώς είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας, δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι η μητρότητα συνδέεται με την διαιώνιση του είδους!

    Αυτό που παρατηρώ επίσης γύρω μου, χωρίς να καταλαβαίνω τον λόγο, είναι πως υπάρχει μία ενοχικότητα! Ισως γιατί ενώ ενστικτωδώς ξέρουμε ποια είναι η θέση μας, εκ των πραγμάτων δεν είναι εφικτό να συνδυάσουμε ποικίλλους ρόλους και αυτό πάντα γίνεται εις βάρος της ψυχολογίας της μητέρας.

    Προσωπικά δεν θεωρώ ότι η άριστη ψυχολογία ενός παιδιού συνδυάζεται με το εάν η μητέρα δουλεύει ή όχι, όπως προείπα τα πρώτα χρόνια το παιδί έχει τόσο ανάγκη την μητέρα, στην πορεία ανεξαρτητοποιείται προς όφελός του.

    Θεωρώ όμως ότι το ελάχιστο που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας είναι το δώρο του θηλασμού, τουλάχιστον μέχρι τον πρώτο χρόνο! Οι μητέρες που επίλεξαν για τους δικούς τους λόγους να μην το κάνουν, είναι σεβαστό.

    Είμαι νέο μέλος αλλά θεωρώ πως όσες μητέρες γράφουν εδώ το κάνουν γιατί ενδιαφέρονται για τα παιδιά τους ειδάλλως δεν θα έμπαιναν καν στον κόπο να ψαχτούν, θα είχαν όντως παρκάρει κάπου τα παιδιά τους για να πάνε βόλτα!

    Οπότε είναι καλό να ανταλλάσουμε εμπειρίες και απόψεις, καθώς θεωρώ ότι μπορούν πολλές νέες μητέρες να βοηθηθούν και να μην κάνουν τα λάθη που μία άπειρη μητέρα είναι προδιαγεγραμμένο ότι θα πράξει!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    6 ώρες πρίν, ferby είπε:

    Πραγματικά το ενδεχόμενο να αλλάξεις επαγγελματική κατεύθυνση το έχεις σκεφτεί? Εφόσον νιώθεις έτσι για να τα παιδιά που ακόμη δεν πρόσεξες ''  παρα μόνο σε πρακτική  ''παρκαρισμένα'' συγνώμη αλλα δεν κάνεις γιαυτη την δουλειά. Πραγματικά θα τα κάνεις να νιώθουν παρκαρισμένα.

     

    Νομιζω πως βγαινω εκτος θεματος αλλα θα απαντησω για να γινουν αντιληπτα τα πιστευω μου. Για να αντιπαραθεσω στο σχολιο σου, επειδη αντιλαμβανομαι πως νιωθουν τα παιδια οταν βρισκονται για πρωτη φορα στον ξενο γι'αυτους χωρο του παιδικου, "συμπασχω" μαζι τους και μεσω της ενσυναισθησης τα εχω βοηθησει να το βιωσουν οσο πιο ομαλα γινεται. Οι λογοι που ακομη δεν εχω δουλεψει σε παιδικο σταθμο (παρ'ολο που εχω δουλεψει με παιδια σε αλλους χωρους) ειναι αρχικα γιατι δεν ασπαζομαι την παιδαγωγικη ταση που ακολουθειται, τους θεσμους που υποστηριζονται στην εκπαιδευση κα. Κατα δευτερον, πιστευω οτι οι παιδαγωγοι πρεπει να δινουν ολο τους το ειναι σ'αυτο που κανουν. Εχοντας κανει οικογενεια τα τελευταια 2 χρονια και ακριβως επειδη δεν αντιμετωπιζω τα παιδια σαν "παρκαρισμενα" πιστευω οτι δεν θα μπορεσω να ανταπεξελθω στην ολιστικη αναπτυξη τους οπως προσταζει η συγχρονη παιδαγωγικη, την οποια και υποστηριζω.

    6 ώρες πρίν, marakiz είπε:

     Αυτό όμως που λες τώρα δεν έχει σχέση με τα υλικά αγαθά και τα δυο αυτοκίνητα κι ότι όλο αυτό δημιουργεί σαν εικόνα.

    Αν τιθεται θεμα λιμοκτονιας αναγκαστικα η μαμα θα πρεπει να δουλεψει για να παρεχει τροφη. Ομως εδωσα το συγκεκριμενο παραδειγμα καθως αναφερομουν σε ενα μεγαλο μερος του πλυθησμου, που εχοντας μεγαλωσει με καταναλωτικες αξιες, θεωρει οτι πχ τα 2 αυτοκινητα ή το μεγαλο σπιτι ή τα ρουχα και τα παπουτσια κοκ ειναι βασικη αναγκη.

    3 ώρες πρίν, CMES είπε:

    ομως το να παει ενα παιδι 4 ωρες την ημερα

    Οι 4 ωρες την ημερα και οχι καθε μερα μπορει οντως να ειναι κερδος, αλλα η συντριπτικη πλειοψηφια των παιδιων παραμενει για τουλαχιστον 6 ωρες και τα περισσοτερα 8, δηλαδη οσο δουλευουν οι γονεις.

    2 ώρες πρίν, ponemeni είπε:

    υπάρχει μία ενοχικότητα! Ισως γιατί ενώ ενστικτωδώς ξέρουμε ποια είναι η θέση μας, εκ των πραγμάτων δεν είναι εφικτό να συνδυάσουμε ποικίλλους ρόλους και αυτό πάντα γίνεται εις βάρος της ψυχολογίας της μητέρας.

    Συμφωνω απολυτως.

    3 ώρες πρίν, Αννα 35 είπε:

    παρότρυνση τύπου εφόσον η Ελλάδα δε δίνει τη δυνατότητα αποχής από την εργασία να μεταναστεύσουν, ως μια απλοϊκή λύση που άπτεται απλώς μιας απόφασης και όχι άλλων προϋποθέσεων

     

    6 ώρες πρίν, Sentir...natureza είπε:

    Προσωπικα, επειδη το θεωρω πολυ σημαντικο να βρισκομαι με το παιδι, αν υπηρχε θεμα λιμοκτονιας (οπως ειπε και το @stevoulini) θα σκεφτομουν ακομη και να μετακομισω σε αλλη πολη με μικροτερα ποσοστα ανεργιας ή ακομη και σε αλλη χωρα μεχρι το παιδι να γινει 6-7 που θα ξεκινησει το σχολειο (και να πω την αληθεια 2-3 φορες εχω φτασει στο τσακ να φυγω και δεν μενω Αθηνα).

     

    Να διευκρινησω οτι δεν εκανα καμια παροτρυνση, εγραψα για μενα προσωπικα.

    Επεξεργάστηκαν by Sentir...natureza

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    3 ώρες πρίν, Αννα 35 είπε:

    Μου προκαλεί έκπληξη, παρακολουθώντας τη συζήτηση, με πόση ευκολία μετακυλίεται η ευθύνη σε ατομικό επίπεδο, ενώ πρότερα γίνεται ολόκληρη ανάλυση για το ότι τα χαμηλά ποσοστά θηλασμού οφείλονται κυρίως σε κοινωνικούς παράγοντες.
    Αναθεματίζονται οι μητέρες που αναγκάζονται να επιστρέψουν στην εργασία τους για βιοποριστικούς λόγους, με εκφράσεις τύπου "παρκάρουν τα παιδιά τους", με παρότρυνση τύπου εφόσον η Ελλάδα δε δίνει τη δυνατότητα αποχής από την εργασία να μεταναστεύσουν, ως μια απλοϊκή λύση που άπτεται απλώς μιας απόφασης και όχι άλλων προϋποθέσεων, ότι η μητέρα που γέννησε στο μαιευτήριο προκάλεσε το αίσθημα της "εγκατάλειψης" στο νεογνό της και άλλα πολλά.
    Άραγε, μια γυναίκα που μόλις γέννησε σε μαιευτήριο, πασχίζει να θηλάσει και θα αναγκαστεί σε 2,3,5 μήνες να επιστρέψει στην εργασία της, διαβάζοντας αυτά πως θα νιώσει;

     

    Συγνώμη Αννα, αλλά καμία σχέση. Οταν αναφέρομαι σε κοινωνικούς παράγοντες, μεταθέτω το βάρος της ευθύνης, στο κοινωνικό και όχι στο ατομικό. Οι μητέρες που αναγκάζονται να επιστρέψουν στην εργασία τους, δεν είναι υπεύθυνες για την αδυναμία τους, να κρατήσουν τα παιδιά στο σπίτι. Τα παιδιά παρκάρονται στους παιδικούς σταθμούς (το λέει και η λέξη "σταθμός") ως λύση. Δεν διορθώνεις, ούτε καν κατανοείς ένα πρόβλημα, απλά προσποιούμενος ότι δεν υπάρχει. Οι παιδικοί σταθμοί, είναι κακός τόπος για μικρά παιδιά, ενώ η οικογένεια τους, είναι καλός τόπος για τα παιδιά. Τόσο απλό. Δεν είναι κακοί οι μεν γονείς και καλοί οι δε. Η μητέρα που γέννησε σε μαιευτήριο ΑΘΕΛΑ της και εν αγνοία της, μπορεί να έχει τόσο η ίδια, όπως και το παιδί της, τραυματιστεί συναισθηματικά, λόγο των πρακτικών ρουτίνας, που δεν παύουν όμως να είναι κοστοβόροι, τόσο ψυχοσυναισθηματικά, όσο και υλικά. Δεν φταίει η μάνα, όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή και ο κανόνας είναι, εχθρικά μαιευτήρια προς το βρέφος και τη μητέρα. 

     

    Ενας άνθρωπος που χρειάζεται βοήθεια, διαβάζοντας κάτι απ' όλα αυτά, μπορεί να βρει ορισμένες απαντήσεις ή τροφή για σκέψη, στο κομμάτι που τον αφορά. Ενας άνθρωπος εύθραυστος συναισθηματικά, που έχει ανάγκη από εγγύτητα και φροντίδα, πρέπει να την αναζητήσει στους οικείους του, όχι σε εκτεταμένες φιλοσοφικές συζητήσεις ενός φόρουμ. 

     

    Προσωπικά, διαβάζοντας στο φόρουμ, μόνο κέρδος είχα, ως λεχώνα και κάθε ιστορία, όσο κουλή κι αν ήταν για τα δικά μου δεδομένα, με βοηθούσε να κατανοήσω το εύρος των καταστάσεων που μπορεί να συναντήσει ένας γονιός και τα αισθήματα του, απέναντι σε όσα του συμβαίνουν. Δεν ταυτίστηκα ποτέ με καμία, αλλά πάντοτε έβρισκα κάτι χρήσιμο να πάρω από τις σκέψεις που κατέθετε η κάθε μία.  Ως ενήλικες και νοήμονες άνθρωποι και μάλιστα γονείς, μπορούμε τουλάχιστον να παίρνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί για τις πράξεις μας και να αφήνουμε και τους άλλους, να παίρνουν τη δική τους ευθύνη, για τις δικές τους πράξεις.

     

    Και τέλος, θα το ξανα πω, όταν μιλάμε για ένα γενικό ζήτημα, με κοινωνικούς όρους, δεν μπορούμε στα καλά καθούμενα, να απομονώνουμε εκφράσεις, να ιδιωτικοποιούμε ένα παράδειγμα και να θιγόμαστε προσωπικά ή εκ μέρους τρίτων. 

     

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οι στατιστικές πάντος δε δειχνουν παρά μικρή σχέση μεταξύ της εργασίας της μαμάς και του θηλασμού. Μπορούμε να κατηγορήσουμε οτιδήποτε άλλο, αλλά όχι ότι οι γυναίκες εργάζονται:

    π.χ. http://nefeli.lib.teicrete.gr/browse/steg/dd/2005/KattavenouStamatiaAngeliki/attached-document/2005KATTAVENOU.pdf

    https://www.unicef.gr/uploads/filemanager/PDF/info/Ekthesi_Ethnikhs_Meleths_Thilasmou.pdf

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, kine είπε:

     

     

    Συγνώμη Αννα, αλλά καμία σχέση. Οταν αναφέρομαι σε κοινωνικούς παράγοντες, μεταθέτω το βάρος της ευθύνης, στο κοινωνικό και όχι στο ατομικό. Οι μητέρες που αναγκάζονται να επιστρέψουν στην εργασία τους, δεν είναι υπεύθυνες για την αδυναμία τους, να κρατήσουν τα παιδιά στο σπίτι. Τα παιδιά παρκάρονται στους παιδικούς σταθμούς (το λέει και η λέξη "σταθμός") ως λύση. Δεν διορθώνεις, ούτε καν κατανοείς ένα πρόβλημα, απλά προσποιούμενος ότι δεν υπάρχει. Οι παιδικοί σταθμοί, είναι κακός τόπος για μικρά παιδιά, ενώ η οικογένεια τους, είναι καλός τόπος για τα παιδιά. Τόσο απλό. Δεν είναι κακοί οι μεν γονείς και καλοί οι δε. Η μητέρα που γέννησε σε μαιευτήριο ΑΘΕΛΑ της και εν αγνοία της, μπορεί να έχει τόσο η ίδια, όπως και το παιδί της, τραυματιστεί συναισθηματικά, λόγο των πρακτικών ρουτίνας, που δεν παύουν όμως να είναι κοστοβόροι, τόσο ψυχοσυναισθηματικά, όσο και υλικά. Δεν φταίει η μάνα, όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή και ο κανόνας είναι, εχθρικά μαιευτήρια προς το βρέφος και τη μητέρα. 

     

    Ενας άνθρωπος που χρειάζεται βοήθεια, διαβάζοντας κάτι απ' όλα αυτά, μπορεί να βρει ορισμένες απαντήσεις ή τροφή για σκέψη, στο κομμάτι που τον αφορά. Ενας άνθρωπος εύθραυστος συναισθηματικά, που έχει ανάγκη από εγγύτητα και φροντίδα, πρέπει να την αναζητήσει στους οικείους του, όχι σε εκτεταμένες φιλοσοφικές συζητήσεις ενός φόρουμ. 

     

    Προσωπικά, διαβάζοντας στο φόρουμ, μόνο κέρδος είχα, ως λεχώνα και κάθε ιστορία, όσο κουλή κι αν ήταν για τα δικά μου δεδομένα, με βοηθούσε να κατανοήσω το εύρος των καταστάσεων που μπορεί να συναντήσει ένας γονιός και τα αισθήματα του, απέναντι σε όσα του συμβαίνουν. Δεν ταυτίστηκα ποτέ με καμία, αλλά πάντοτε έβρισκα κάτι χρήσιμο να πάρω από τις σκέψεις που κατέθετε η κάθε μία.  Ως ενήλικες και νοήμονες άνθρωποι και μάλιστα γονείς, μπορούμε τουλάχιστον να παίρνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί για τις πράξεις μας και να αφήνουμε και τους άλλους, να παίρνουν τη δική τους ευθύνη, για τις δικές τους πράξεις.

     

    Και τέλος, θα το ξανα πω, όταν μιλάμε για ένα γενικό ζήτημα, με κοινωνικούς όρους, δεν μπορούμε στα καλά καθούμενα, να απομονώνουμε εκφράσεις, να ιδιωτικοποιούμε ένα παράδειγμα και να θιγόμαστε προσωπικά ή εκ μέρους τρίτων. 

     

     

    Ρε συ @kine τι μας λες τώρα με ωραίους κ εξεζητημενους όρους; Μήπως κ όσοι δουλεύουν σε ραδιοφωνικό σταθμό είναι κ αυτοί παρκαρισμένοι απτή ζωή κ πρέπει να παραιτηθούν; Δηλαδή κάθε παιδικός σταθμός είναι κακός κ κάθε οικογένεια καλη; Κ μετά ισχυριζεσαι ότι μιλάμε με κοινωνικούς όρους. Η υποκειμενικότητα κ η τσουβαλοποιηση στο μεγαλείο της.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    12 hours ago, Sentir...natureza said:

    Νομιζω πως βγαινω εκτος θεματος αλλα θα απαντησω για να γινουν αντιληπτα τα πιστευω μου. Για να αντιπαραθεσω στο σχολιο σου, επειδη αντιλαμβανομαι πως νιωθουν τα παιδια οταν βρισκονται για πρωτη φορα στον ξενο γι'αυτους χωρο του παιδικου, "συμπασχω" μαζι τους και μεσω της ενσυναισθησης τα εχω βοηθησει να το βιωσουν οσο πιο ομαλα γινεται. Οι λογοι που ακομη δεν εχω δουλεψει σε παιδικο σταθμο (παρ'ολο που εχω δουλεψει με παιδια σε αλλους χωρους) ειναι αρχικα γιατι δεν ασπαζομαι την παιδαγωγικη ταση που ακολουθειται, τους θεσμους που υποστηριζονται στην εκπαιδευση κα. Κατα δευτερον, πιστευω οτι οι παιδαγωγοι πρεπει να δινουν ολο τους το ειναι σ'αυτο που κανουν. Εχοντας κανει οικογενεια τα τελευταια 2 χρονια και ακριβως επειδη δεν αντιμετωπιζω τα παιδια σαν "παρκαρισμενα" πιστευω οτι δεν θα μπορεσω να ανταπεξελθω στην ολιστικη αναπτυξη τους οπως προσταζει η συγχρονη παιδαγωγικη, την οποια και υποστηριζω.

    Αν τιθεται θεμα λιμοκτονιας αναγκαστικα η μαμα θα πρεπει να δουλεψει για να παρεχει τροφη. Ομως εδωσα το συγκεκριμενο παραδειγμα καθως αναφερομουν σε ενα μεγαλο μερος του πλυθησμου, που εχοντας μεγαλωσει με καταναλωτικες αξιες, θεωρει οτι πχ τα 2 αυτοκινητα ή το μεγαλο σπιτι ή τα ρουχα και τα παπουτσια κοκ ειναι βασικη αναγκη.

    Οι 4 ωρες την ημερα και οχι καθε μερα μπορει οντως να ειναι κερδος, αλλα η συντριπτικη πλειοψηφια των παιδιων παραμενει για τουλαχιστον 6 ωρες και τα περισσοτερα 8, δηλαδη οσο δουλευουν οι γονεις.

    Συμφωνω απολυτως.

     

     

    Να διευκρινησω οτι δεν εκανα καμια παροτρυνση, εγραψα για μενα προσωπικα.

     

    Αρα θεωρητικά τα λέτε αυτά για τους παιδικούς, τώρα μάλιστα!

    Καλέ δεν τα γυρίζουμε όλες με το φτυάρι τα λεφτά στο σπίτι, για κάποιο λόγο δουλεύουν οι μανούλες, συνήθως για να τα βγάλουν πέρα. Αχ κορίτσια άμα έχεις την πολυτέλεια να κάθεσαι σπίτι και να σε συντηρούν όλα εύκολα φαίνονται!

    Πάντως και για να μιλήσουμε με ποσοστά το 80% των μητέρων αν τους παρείχες ένα δικό τους σπίτι και μία οικονομική άνεση, σιγά μην καθόντουσαν να τρέχουν όλη μέρα στην δουλειά και να ξεπατώνονται για να πάρουν φραγκοδίφραγκα!

    • Μου αρέσει 1

    "Λευτεριά στο zaxaroulini!!!"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 31 λεπτά , stevoulini είπε:

    Αρα θεωρητικά τα λέτε αυτά για τους παιδικούς,τώρα μάλιστα !

     

    Δεν τα λεω θεωρητικα. Ο χρονος που εχω περασει σε παιδικους τα 6 χρονια ως μαθητρια και αργοτερα ως φοιτητρια, μου εχουν δωσει μια αρκετα ολοκληρωμενη εικονα για το πως λειτουργει η παιδαγωγικη στην Ελλαδα. Σε παρακαλω μην εστιαζεις σε ασημαντα σημεια προκαλωντας με να εξηγω τι εχω κανει στη ζωη μου και εχω αυτες τις αποψεις. ΑΝ εχεις να πεις κατι για το θεμα που συζηταμε καλως, διαφορετικα θα σε παρακαλουσα να μην σχολιαζεις καθολου τα λεγομενα μου.


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το τσουβάλιασμα είναι κι αυτό ένα από τα πολύ κακά φαινόμενα @Lenia16.

    (Θα ανοίξει μου φαίνεται και τρίτη υποενότητα στο θέμα όπως το πάμε, τύπου "οδηγός επιβίωσης σε ένα φόρουμ")


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αναφέρθηκε προηγουμένως κάτι για ενοχική διάθεση που φαίνεται σε πολλές αναρτήσεις. Θα προσέθετα ότι σε όλες μας, κατά βάθος, διαφαίνεται μια αίσθηση εγκλωβισμού ανάμεσα σε αυτά που θεωρούμε αυτονόητα για εμάς στην κοινωνία που ζούμε (σπουδές, εργασία, κοινωνική ζωή, ταξίδια κλπ) και στον ρόλο του γονιού που συχνά έρχεται σε σύγκρουση με αυτά. Πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί οι άντρες δεν προβληματίζονται έτσι για αυτά. Πέρα από το καθαρά βιολογικό κομμάτι εγκυμοσύνης, λοχείας και θηλασμού που απαιτεί συγκεκριμένες δεσμεύσεις από τη γυναίκα και την αποκόπτει από την κοινωνική και επαγγελματική ζωή ως ένα βαθμό, οι ανατροπές στον γενικότερο τρόπο ζωής πρέπει να γίνουν και από τους άντρες, αφού αφορούν συνολικά τους οικογενειακούς ρυθμούς. Δεν αμφιβάλλω ότι οι περισσότεροι σύγχρονοι οικογενειάρχες προβληματίζονται για αυτά. Όμως δεν αναλώνουν την ενέργειά τους σε συγκρίσεις, έμμεσες ή άμεσες κριτικές, τύψεις κλπ. Μήπως τελικά όλες αυτές οι συζητήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι άλλη μια κοινωνικά επιβεβλημένη πίεση προς τις γυναίκες να γεμίζουν τύψεις, να πιέζονται, να νιώθουν ότι θα έπρεπε να δώσουν κι άλλα κλπ;  Μήπως πέσαμε μόνες μας σε αυτήν την παγίδα; 

    • Μου αρέσει 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 2 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Μήπως τελικά όλες αυτές οι συζητήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι άλλη μια κοινωνικά επιβεβλημένη πίεση προς τις γυναίκες να γεμίζουν τύψεις, να πιέζονται, να νιώθουν ότι θα έπρεπε να δώσουν κι άλλα κλπ;  Μήπως πέσαμε μόνες μας σε αυτήν την παγίδα; 

     

    Η κοινωνική δικτύωση είναι από μόνη της, ανεξαρτήτως μητρότητας δηλαδή, μεγάλο πρόβλημα όταν δεν διαχειρίζεται σωστά.

     

    πρίν από 3 λεπτά , Έσπερος είπε:

     Πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί οι άντρες δεν προβληματίζονται έτσι για αυτά. 

     

    Γιατί οι άντρες σπάνια προβληματίζονται με τέτοια πράγματα γενικότερα. Και καλά κάνουν, τους ζηλεύω λίγο. 

     

     

    Το πρόβλημα κορίτσια είναι πως πάνω στην ένταση μας να υπερασπιστούμε τα πιστεύω μας, το γονεϊκό μας ρόλο και όσα έχουμε επιλέξει ως γονείς να ακολουθήσουμε ξεχνάμε την ουσία, ξεχνάμε πόσα ζευγάρια δεν μπορούν να κάνουν παιδί ή που ακόμα χειρότερα έρχονται αντιμέτωποι με αποβολές κλπ, γεμάτο είναι το φόρουμ από τέτοια. Φαντάζομαι να μας διαβάζουν αυτές οι περιπτώσεις  να γκρινιάζουμε γιατί η μια το παίζει καλύτερη μαμά από την άλλη και να κουνάνε αποδοκιμαστικά το κεφάλι. Μη τσιμπάτε οι φρεσκομαμάδες, ΔΕΝ υπάρχει το τέλειο κι ακόμα κι αν υπάρχει είναι τελείως υποκειμενικό. Χρησιμοποιήστε το φόρουμ προς ενημέρωση, δεν χρειάζεται να κάνουμε όλα όσα γράφονται για να είμαστε καλές, διαβάζουμε, φιλτράρουμε και απλά καλυτερεύουμε. Καλές είμαστε ήδη.

    • Μου αρέσει 2

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πρίν από 7 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Αναφέρθηκε προηγουμένως κάτι για ενοχική διάθεση που φαίνεται σε πολλές αναρτήσεις. Θα προσέθετα ότι σε όλες μας, κατά βάθος, διαφαίνεται μια αίσθηση εγκλωβισμού ανάμεσα σε αυτά που θεωρούμε αυτονόητα για εμάς στην κοινωνία που ζούμε (σπουδές, εργασία, κοινωνική ζωή, ταξίδια κλπ) και στον ρόλο του γονιού που συχνά έρχεται σε σύγκρουση με αυτά. Πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί οι άντρες δεν προβληματίζονται έτσι για αυτά. Πέρα από το καθαρά βιολογικό κομμάτι εγκυμοσύνης, λοχείας και θηλασμού που απαιτεί συγκεκριμένες δεσμεύσεις από τη γυναίκα και την αποκόπτει από την κοινωνική και επαγγελματική ζωή ως ένα βαθμό, οι ανατροπές στον γενικότερο τρόπο ζωής πρέπει να γίνουν και από τους άντρες, αφού αφορούν συνολικά τους οικογενειακούς ρυθμούς. Δεν αμφιβάλλω ότι οι περισσότεροι σύγχρονοι οικογενειάρχες προβληματίζονται για αυτά. Όμως δεν αναλώνουν την ενέργειά τους σε συγκρίσεις, έμμεσες ή άμεσες κριτικές, τύψεις κλπ. Μήπως τελικά όλες αυτές οι συζητήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι άλλη μια κοινωνικά επιβεβλημένη πίεση προς τις γυναίκες να γεμίζουν τύψεις, να πιέζονται, να νιώθουν ότι θα έπρεπε να δώσουν κι άλλα κλπ;  Μήπως πέσαμε μόνες μας σε αυτήν την παγίδα; 

    Δυστυχώς δεν είναι παγίδα, είναι η πραγματικότητα από τότε που η γυναίκα συνειδητοποίησε ότι δεν είναι κτήμα του άντρα και ότι μπορεί να αυτοσυντηρειται αν το θέλει. Υπάρχουν πολλές γυναίκες που δεν επιθυμούν να τεκνοποιήσουν, τουλάχιστον "όταν πρέπει" και τους επιβάλλεται από τις συνθήκες κ την κοινωνία. Το νιώθω κ εγώ η ίδια όσον αφορά τον ερχομό ενός δεύτερου παιδιού. Πρεπει να σκεφτώ ποτέ να το κάνω, πως θα το πάρει ο εργοδότης, πως θα το πάρει το παιδί, τι θα γίνει με τη δουλειά, πως θα τα προλαβαινω μετά κ πολλά πολλά άλλα. Και φαντάζομαι δεν είμαι η μοναδική. Κανένας άντρας δεν υποχρεούται να απομακρυνθεί από τη δουλειά του ούτε έχει επικριτικά βλέμματα λέγοντας ότι έμεινε εγκυος. Το θεσμικό πλαίσιο στην Ελλάδα είναι ΤΡΑΓΙΚΟ, απαραδεκτο, όπως και άπειρα άλλα, όμως τουλάχιστον η μητρότητα έπρεπε να προστατεύεται πληρως. Και φυσικά η ανισοτητα μεταξύ ιδιωτικού κ δημόσιου τομέα είναι απαράδεκτη.

    • Μου αρέσει 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    28 minutes ago, Sentir...natureza said:

    Δεν τα λεω θεωρητικα. Ο χρονος που εχω περασει σε παιδικους τα 6 χρονια ως μαθητρια και αργοτερα ως φοιτητρια, μου εχουν δωσει μια αρκετα ολοκληρωμενη εικονα για το πως λειτουργει η παιδαγωγικη στην Ελλαδα. Σε παρακαλω μην εστιαζεις σε ασημαντα σημεια προκαλωντας με να εξηγω τι εχω κανει στη ζωη μου και εχω αυτες τις αποψεις. ΑΝ εχεις να πεις κατι για το θεμα που συζηταμε καλως, διαφορετικα θα σε παρακαλουσα να μην σχολιαζεις καθολου τα λεγομενα μου.

     

    Ότι έχω να πω για το θέμα το λέω, αν δεν θέλετε να σχολιάζω τα λεγόμενά σας τότε πως θα γίνει συζήτηση? :confused:

    Με την δική σας λογική μπορώ να λέω ότι θέλω, χωρίς να βασίζεται πουθενά και όλοι οι άλλοι για κάποιο λόγο να πρέπει να το δεχτούν και να μην το σχολιάσουν!

    Λάβετε υπόψη σας ότι και εμείς έχουμε σπουδάσει και πάρει πτυχία σε διάφορους τομείς. Εάν δεν εξασκούμε όμως το επάγγελμα δεν μπορούμε να ξέρουμε τι γίνεται στο χώρο τον οποίο σχολιάζουμε.

    Οπότε, με όλο το σεβασμό αλλά περιγράφετε μία προσωπική σας εικόνα ως φοιτήτρια και μέχρι εκεί. Αφήστε να μιλήσει και κάποιος που ξέρει, ας μας πουνε οι κοπέλες που δουλεύουν σε παιδικούς σταθμούς τι γίνεται!

    29 minutes ago, Έσπερος said:

    Αναφέρθηκε προηγουμένως κάτι για ενοχική διάθεση που φαίνεται σε πολλές αναρτήσεις. Θα προσέθετα ότι σε όλες μας, κατά βάθος, διαφαίνεται μια αίσθηση εγκλωβισμού ανάμεσα σε αυτά που θεωρούμε αυτονόητα για εμάς στην κοινωνία που ζούμε (σπουδές, εργασία, κοινωνική ζωή, ταξίδια κλπ) και στον ρόλο του γονιού που συχνά έρχεται σε σύγκρουση με αυτά. Πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί οι άντρες δεν προβληματίζονται έτσι για αυτά. Πέρα από το καθαρά βιολογικό κομμάτι εγκυμοσύνης, λοχείας και θηλασμού που απαιτεί συγκεκριμένες δεσμεύσεις από τη γυναίκα και την αποκόπτει από την κοινωνική και επαγγελματική ζωή ως ένα βαθμό, οι ανατροπές στον γενικότερο τρόπο ζωής πρέπει να γίνουν και από τους άντρες, αφού αφορούν συνολικά τους οικογενειακούς ρυθμούς. Δεν αμφιβάλλω ότι οι περισσότεροι σύγχρονοι οικογενειάρχες προβληματίζονται για αυτά. Όμως δεν αναλώνουν την ενέργειά τους σε συγκρίσεις, έμμεσες ή άμεσες κριτικές, τύψεις κλπ. Μήπως τελικά όλες αυτές οι συζητήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι άλλη μια κοινωνικά επιβεβλημένη πίεση προς τις γυναίκες να γεμίζουν τύψεις, να πιέζονται, να νιώθουν ότι θα έπρεπε να δώσουν κι άλλα κλπ;  Μήπως πέσαμε μόνες μας σε αυτήν την παγίδα; 

     

    Αναλόγως που γράφεις, ποια άλλη μανούλα γράφει, πως γράφεις και κυρίως τι επιλέγεις να διαβάζεις! :)


    "Λευτεριά στο zaxaroulini!!!"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 24 λεπτά , Lenia16 είπε:

    Δυστυχώς δεν είναι παγίδα, είναι η πραγματικότητα από τότε που η γυναίκα συνειδητοποίησε ότι δεν είναι κτήμα του άντρα και ότι μπορεί να αυτοσυντηρειται αν το θέλει. Υπάρχουν πολλές γυναίκες που δεν επιθυμούν να τεκνοποιήσουν, τουλάχιστον "όταν πρέπει" και τους επιβάλλεται από τις συνθήκες κ την κοινωνία. Το νιώθω κ εγώ η ίδια όσον αφορά τον ερχομό ενός δεύτερου παιδιού. Πρεπει να σκεφτώ ποτέ να το κάνω, πως θα το πάρει ο εργοδότης, πως θα το πάρει το παιδί, τι θα γίνει με τη δουλειά, πως θα τα προλαβαινω μετά κ πολλά πολλά άλλα. Και φαντάζομαι δεν είμαι η μοναδική. Κανένας άντρας δεν υποχρεούται να απομακρυνθεί από τη δουλειά του ούτε έχει επικριτικά βλέμματα λέγοντας ότι έμεινε εγκυος. Το θεσμικό πλαίσιο στην Ελλάδα είναι ΤΡΑΓΙΚΟ, απαραδεκτο, όπως και άπειρα άλλα, όμως τουλάχιστον η μητρότητα έπρεπε να προστατεύεται πληρως. Και φυσικά η ανισοτητα μεταξύ ιδιωτικού κ δημόσιου τομέα είναι απαράδεκτη.

    Η πραγματικότητα είναι αυτή και προφανώς αυτή δημιουργεί τέτοια συναισθήματα. Εγώ αναφέρομαι στην "ανάγκη" (?) του να τα εξωτερικεύουμε σε τέτοιες συζητήσεις που μάλλον τα διογκώνουν, γιατί βλέπουμε και αντίθετες απόψεις, βλέπουμε γυναίκες που έχουν την ευκαιρία να κάνουν αυτά που εμείς δεν μπορούμε, γυναίκες που είναι πιο απόλυτες σιτς θέσεις τους κλπ. Το να αναλώνουμε τον ελεύθερό μας χρόνο αναστοχαζόμενες ξανά για τέτοια θέματα, και για τέτοια προβλήματα, που δεν είναι στο χέρι μας να τα λύσουμε, δεν ξέρω κατά πόσον βοηθά. Αυτό εννοώ παγίδα και αυτό σίγουρα δεν το κάνουν οι άντρες. 

    πρίν από 13 λεπτά , stevoulini είπε:

     

     

     

    Αναλόγως που γράφεις, ποια άλλη μανούλα γράφει, πως γράφεις και κυρίως τι επιλέγεις να διαβάζεις! :)

    Μπα, δεν νομίζω ότι είναι θέμα προσώπων. Με τα κορίτσια που μαλλιοτραβηχτήκαμε στην πρώτη μου δημοσίευση για τον θηλασμό, μια χαρά τα λέμε σε όλα τα άλλα θέματα! Απλώς στις συζητήσιες του θηλασμού μπαίνεις με δική σου ευθύνη, κράνος, αλεξίσφαιρο κλπ! Και μετά λες "τα θέλει ο πισινός μου"!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Είπα να μπω στη συζήτηση τώρα που μιλάτε για το θέμα εργασίας της μητέρας.

     

    Αν εξαιρέσουμε κάποιες πρόσφατες δεκαετίες, όπου η κοινωνία επέβαλλε τη θέση των γυναικών να είναι στο σπίτι με τα παιδιά και το νοικοκυριό και περίμεναν τον στυλοβάτη του σπιτιού να γυρίσει σπίτι για να του έχουν έτοιμο το φαγητό και την εφημερίδα, ανέκαθεν δεν δούλευαν οι γυναίκες; είτε επρόκειτο για χειρωνακτικές εργασίες; είτε για αγροτικές; κτλ;;; 

     

    Δεν έχω καταλάβει τι υποστηρίζουμε ακριβώς. Να μην δουλεύει καθόλου η γυναίκα για να είναι κοντά στα παιδιά; τι σημαίνει αυτό ακριβώς; Οι γυναίκες που δουλεύουν δεν είναι κοντά στα παιδιά τους; και άντε να εξαιρέσουμε τον πρώτο χρόνο της ζωής του παιδιού, άντε το δεύτερο, μετά; τι γίνεται; 

     

     

     

    • Μου αρέσει 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Lenia16 είπε:

    Δυστυχώς δεν είναι παγίδα, είναι η πραγματικότητα από τότε που η γυναίκα συνειδητοποίησε ότι δεν είναι κτήμα του άντρα και ότι μπορεί να αυτοσυντηρειται αν το θέλει. Υπάρχουν πολλές γυναίκες που δεν επιθυμούν να τεκνοποιήσουν, τουλάχιστον "όταν πρέπει" και τους επιβάλλεται από τις συνθήκες κ την κοινωνία. Το νιώθω κ εγώ η ίδια όσον αφορά τον ερχομό ενός δεύτερου παιδιού. Πρεπει να σκεφτώ ποτέ να το κάνω, πως θα το πάρει ο εργοδότης, πως θα το πάρει το παιδί, τι θα γίνει με τη δουλειά, πως θα τα προλαβαινω μετά κ πολλά πολλά άλλα. Και φαντάζομαι δεν είμαι η μοναδική. Κανένας άντρας δεν υποχρεούται να απομακρυνθεί από τη δουλειά του ούτε έχει επικριτικά βλέμματα λέγοντας ότι έμεινε εγκυος. Το θεσμικό πλαίσιο στην Ελλάδα είναι ΤΡΑΓΙΚΟ, απαραδεκτο, όπως και άπειρα άλλα, όμως τουλάχιστον η μητρότητα έπρεπε να προστατεύεται πληρως. Και φυσικά η ανισοτητα μεταξύ ιδιωτικού κ δημόσιου τομέα είναι απαράδεκτη.

    Θα έπρεπε να αφήνουν περισσότερα like από δέκα ημερησίως (άσχετο απ το θέμα) αλλά έβαλα το ένα like μετά το άλλο κ δεν μπορώ να βάλω κ σε σένα!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    @Lenia16 λυπάμαι για την ειρωνία (εκτός κι αν ήταν άδοξη προσπάθεια για χιομορ). Δεν θέλω να απαντήσω αναλόγως. Γράφω τους προβληματισμούς μου, όπως τους βιώνω και όπως τους αντιλαμβάνομαι μέσα από τις σχέσεις μου στον πραγματικό κόσμο. Φαντάζομαι ότι αυτό κάνει και η κάθε μία, που υπερασπίζεται κάτι άλλο. Απλώς εγώ δεν προσπαθώ να υπερασπιστώ κάτι, αλλά να συζητήσω για κάτι.

     

    @ΑΡΓΚ αναφέρθηκα στην εργασία, όχι γιατί υποσκάπτει το θηλασμό (που συμβαίνει και αυτό), αλλά γιατί είναι ακομη μια συνθήκη, που αναγκάζει σε αποχωρισμό, τα παιδιά από τους γονείς τους.

     

    @ferby τυχαίνει μέρος όλων αυτών, να είναι και το αντικείμενο των σπουδών μου, των ερευνών μου και ίσως αύριο μεθαύριο και της αμοιβόμενης εργασίας μου, αν και όταν αποφασίσω να εργαστώ επ αμοιβή. Οπότε, δεν είναι προϊόν τύψεων και ενοχών ή παραισθήσεων. 

     

    Με το σκεπτικό που αναπτύσσετε "εργαζόμενη ίσον καλή ή κακή μαμά;", θα έπρεπε αναλόγως, να μη χαρακτηριστεί η καισαρική ως επιβλαβής πρακτική, επειδή πολλές γυναίκες γέννησαν με καισαρική. Να μην χαρακτηριστεί το αλκοόλ ως επιβλαβής συνήθεια, γιατί το έχουμε στην καθημερινή μας ρουτίνα, να μην χαρακτηριστεί το καυσαέριο επιβλαβές γιατί όλοι οδηγούμε αυτοκίνητα, να μην χαρακτηριστεί το κάπνισμα καρκινογόνο, γιατί τόσοι και τόσοι άνθρωποι έχουν τη συνήθεια να καπνίζουν. Νομίζω μπορεί να αντιλφθεί κανείς, ότι όταν λες πως το κάπνισμα βλάπτει, δεν εννοείς, ούτε υπονοείς ότι οι καπνιστές είναι κακοί, ενώ οι μη καπνιστές καλοί . Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν λές ότι ο παιδικός σταθμός δεν είναι για τα μικρά παιδιά (κάτω των 3), δεν εννοείς ότι όσοι στέλνουν τα παιδιά τους στον παιδικό είναι κακοί γονείς, ενώ όσοι τα κρατούν στο σπίτι είναι καλοί γονείς. Τα ίδια με το θηλασμό, το θήλαστρο, την εργασία κτλ κτλ κτλ.

    Αυτές οι απλοϊκές αναγωγές, σε μια γενικής φύσεως συζήτηση, την εξεφτελίζουν και οδηγούν τους συμμετέχοντες να παίρνουν θέση υπερ της μίας ή της άλλης πλευράς, λες και συζητάνε ολυμπιακοί, με παναθηναϊκούς ή χρυσαυγίτες με αναρχικούς. Αν δεν μπορεί η κάθε μία, να παίρνει τις ανάλογες αποστάσεις από μια γενικής φύσεως συζήτηση, ενώ παράλληλα, καταθέτει τη γνώμη της, είναι βέβαιο ότι θα οδηγούμαστε σε γελοίες διευκρινήσεις ή επιθέσεις, όπως έχει συμβεί μέχρι τώρα.

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 8/2/2018 at 9:41 ΠΜ, kine είπε:

    Αν έχεις σχέση με εξαρτημένους, θα σου πουν ότι το να είσαι υπό την επίδραση της ουσίας, είναι ΤΕΛΕΙΟ! Απλά είναι υπέροχο. Δεν τους πειράζει τίποτα και κανένας και αισθάνονται περίφημα. Δεν θέλουν να σταματήσουν, δεν θέλουν κάτι άλλο, δεν χρειάζονται κάτι άλλο. Ζουν μια χαρά, μαστουρωμένοι! Κι όμως, είναι άρρωστοι. Κι όμως, δεν τους ενδιαφέρει.

    Νομιζω πως δεν εχεις συναντησει ποτε εξαρτημενο ανθρωπο. Δεν ιχυει αυτο που λες, ακομα και αν ισχυε ομως οι εξαρτησεις ειναι ψυχικη νοσος και δεν νομιζω οτι η συγκριση ειναι αρμοζουσα.


    6imop2.pngRmpfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θέλω να γράψω κατι συμπληρωματικά, όχι σε συμφωνία ή διαφωνία με κάποια άποψη σε όσα προηγήθηκαν: οταν κατι γινεται αυτοσκοπος μονο κακο μπορει να κανει εν τελει!! είτε μιλάμε για την μάνα που αφήνει τα πάντα για να είναι όλη μέρα στη διάθεση του παιδιού της, είτε για τη μανα που κανει αυτοσκοπο το θηλασμο κλπ. Υπάρχει δηλαδή ο κίνδυνος της μονοδιάστατης σκέψης και του εγκλωβισμού, και φτάνεις στο σημείο να μη βλέπεις τα αυτονόητα!! 2 παραδειγματα θα δώσω για να γίνει αντιληπτό τι εννοω.

    Ζητούσε μια μανούλα βοήθεια για το θηλασμό που προφανώς στην παρούσα φάση της ζωής της ήταν ο ¨αυτοσκοπός¨της, και έλεγε πως αυτη τη στιγμή θηλάζουμε! δηλαδή το μωρο στο βυζι και το κινητο/ταμπλετ με wi fi  ανοιχτο στο χερι!!!!! και καμια κοπελα δεν απαντησε κλειστο, θηλασε, απομακρυνε το παιδι και μετα τα λεμε, αλλα συνεχιστηκε μια χαρα η κουβεντα και οι συμβουλες περι θηλασμου. Η ακτινοβολια διπλα στο κεφαλι του βρεφους? την εξαλειφουν τα αντισωματα?

    Το δευτερο παραδειγμα αφορα προσωπικη εμπειρια. Η μανα μου υπερεβαλε εαυτον για χαρη μας (2 παιδια). δεν εκανε τιποτα για αυτην μεχρι που εμεις φυγαμε για σπουδες. Περασαν αρκετα χρονια αλλα τελικά το ακουσα το "εγω τι εκανα στη ζωη μου? ποτε πηγα εγω μια βολτα?"................. 

    H κάθε μια μας χρειαζεται περα απο το παιδι της και τον δικο της χωρο και χρονο, και την δουλεια της, και τους φιλους της, ακομα και οσο το παιδι ειναι βρεφακι. Και το παιδι εχει πανω απο ολα  αναγκη απο γονεις σε ισορροπια (και μεταξυ τους και με τον εαυτο τους). Και ενα παιδι  δεν εχει αναγκη μονο τους γονεις, αλλα και επαφη με αλλα παιδακια (ναι, μιλαω για τον παιδικο σταθμο). Καλη δουλεια σαν  μανα λοιπον για μενα κανει αυτη που καταφερνει και ισορροπεί στις δοσμένες για αυτή και την οικογενεια της συνθήκες και αποφεύγει οσο μπορεί υπερβασεις που το πιθανοτερο είναι οτι καποιος, καποια χρονια αργοτερα θα τις πληρωσει. 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επαφη με αλλα παιδακια,φανταζομαι μπορει να υπαρξει κ εκτος παιδικου

    Εκτος αν εννοουμε χωρις την παρουσια της μαμας,κτ το οποιο για παιδι κατω των τριων για μενα δ ειναι απαραιτητο

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    7 ώρες πρίν, CMES είπε:

    Νομιζω πως δεν εχεις συναντησει ποτε εξαρτημενο ανθρωπο. Δεν ιχυει αυτο που λες, ακομα και αν ισχυε ομως οι εξαρτησεις ειναι ψυχικη νοσος και δεν νομιζω οτι η συγκριση ειναι αρμοζουσα.

     

    Επειδή έχω και σπουδές και εργασία σε κέντρο υποστήριξης εξαρτημένων πάσης φύσεως και ως εκ τούτου και τοξικομανών, άσε με να έχω την πεποίθηση που έχω. 

     

     

    @ferby μπορείς να βρεις πολλά στατιστικά δεδομένα και κάθε λογής ανάλυση, για τις επιβλαβείς για την υγεία, συνέπειες μιας καισαρικής. Γι' αυτό είναι σημαντικό να εφαρμόζεται ΜΟΝΟ αν είναι ανάγκη και αν δεν μπορεί να εξελιχθεί ο τοκετός αλλιώς. 

     

    Νομίζω δεν θέλεις να καταλάβεις ή δεν σε ενδιαφέρει, αλλά πλέον δεν είναι ζήτημα πεποιθήσεων, αλλά κατανόηση της ελληνικής γλώσσας: η καισαρική επιφορτίζει δυσμενώς την υγεία μητέρας και βρέφους. Η καισαρική είναι λύση ανάγκης για την επιβίωση του εμβρύου και της μητέρας. Η μητέρα και το έμβρυο που είχαν αντί για κοπλικό τοκετό, καισαρική επέμβαση, ΔΕΝ χαρακτηρίζονται ως προς την προσωπικότητα τους, την ηθικη τους ή τον τρόπο ζωής τους. Εγώ τουλάχιστον δεν τους χαρακτηρίζω. Αν εσύ αισθάνεσαι ότι πρέπει να τους χαρακτηρίσεις, δε με αφορά.

     

    7 ώρες πρίν, ferby είπε:

    Οχι απλοϊκές αναγωγές ,αλλα και απόλυτες με την άσχημη όψη τολμώ να πω ότι  διακρίνω σε αυτά που γράφεις για συνανθρώπους σου

     

    Και άλλη μία πριν κλείσουμε: φαντάζεσαι ίσως κάποιους χαρακτηρισμούς, για συνανθρώπους μας, που όμως δεν έχω κάνει!

    Αλλο πράγμα είναι ο σχολιασμός μιας πράξης και άλλο ο χαρακτηρισμός του προσώπου που πράττει. Επειδή αυτές οι έννοιες είναι μάλλον πολύ σύνθετες, παρεξηγείς τα γραφόμενα μου. 

    Επεξεργάστηκαν by kine
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εχω να κανω 2 διευκρινιστικες ερωτησεις γιατι μπερδευτηκα: 1. Μιλαμε για τη φυλαξη μονο παιδιων κατω των 3 ετων που πανε παιδικο σταθμο ή μιλαμε και για παιδια που πανε προνηπιο ή νηπιο; 2. Η πιθανοτητα να δουλευει η μαμα και τα παιδια να τα κραταει ο παπους και η γιαγια γιατι δεν εχει αναφερθει καθολου; ειδικα στα πιο μικρα παιδια ειναι πολυ συνηθες.


    6imop2.pngRmpfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, vicky86 είπε:

    Επαφη με αλλα παιδακια,φανταζομαι μπορει να υπαρξει κ εκτος παιδικου

    Εκτος αν εννοουμε χωρις την παρουσια της μαμας,κτ το οποιο για παιδι κατω των τριων για μενα δ ειναι απαραιτητο

    Μου κανει εντυπωση που σταθηκες σε αυτο στο μήνυμα μου. Να το εξηγησω οποτε. Φυσικα και μπορει να υπαρξει επαφη, με πολλους τροπους. Αναφερω στην αρχη οτι η παρεμβαση μου ειναι συμπληρωματικη. Δηλαδη σε αυτα που ειπωθηκαν, συμφωνω διαφωνω δεν εχει σχεση, συμπληρωνω οτι ενα στοιχειο που εχει ο παιδικος και που χρειαζεται ενα παιδι ειναι η επαφη. Μιλαω δηλαδη για την επαφη με αλλα παιδια που προσφερει ο παιδικος. Αυτην την επαφη την θεωρω καλη για το παιδι.  Για την επαφη γενικα του παιδιου τωρα που λες και εσυ ο γονιος μπορει να κανει πολλα.  επιλεγει πως θελει και πως μπορει να την καλυψει, και τι προτεραιοτητα της δινει στο κατω κατω. Εγω ας πουμε αυτο το εχω λιγο αγχος γιατι την θεωρω σημαντικη αλλα δεν εχουμε παιδια στην καθημερινοτητα μας. Εχουμε γιαγια, εχουμε παπου, πολλους φιλους αλλα οχι παιδια.  Η επαφη ειναι στην παιδικη χαρα κλπ. και τα προσωπα φυσικα εναλλασονται. Ετσι στη ρουτινα του παιδιου δεν εχει ακομα σταθερα καποια παιδια οποτε και τη δυνατοτητα να υπαρξει σχεση και σοβαρη αλληλεπιδραση.(Αυτος ειναι για εμενα ο λογος ουτως η αλλως που του χρονου θα τον στειλω παιδικο) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γκοριλαζ παρακολουθω το θεμα,κ απλα θεωρω οτι δ χρειαζεται μα συμμετεχω κ πολυ

    Μην το παιρνεις στραβα που σχολιασα το δικο σου μνμ

    Κ ειδικα αυτο το κομματι

    Απλα ηταν κτ απλο σε σχεση με τα υπολοιπα

    Πανω σε αυτα που λες εχω επισης να προσθεσω οτι μεχρι τα 2-3που τα παιδια δ παιζουν μαζι αλλα συνηθως αυτονομα το ενα διπλα στο αλλο δ εινακ απαραιτητο να εχει τα ιδια παιδακια παρεα καθε μερα.ουτε κ γενικα κατα τη γνωμη μου

    Ειδικα αν πηγαινεις στην πιο κοντινη σε σενα παιδικη συνηθως τα παιδακια θα ναι επισης γειτονακια.αν εισαι τυχερη θα βρεις κ κανενα συνομιληκο,βεβαια να πω οτι παιζει ρολο κ το που μενεις

    Κ η δικη μου παρεμβαση καθαρα συμπληρωματικη ηταν

    Επισης στο θεμα της επαφης θα μπορουσε μια εναλλακτικη να ειναι καποιες ωρες δημιουργικης απασχολησης σε καποιο κεντρο οποτε θα εχει κ τα ιδια παιδακια καθε φορα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν το πηρα στραβα, αν ειναι δυνατον. Με χαρα τα συζηταω αυτα, μου αρεσουν, γι αυτο μιλαμε! Ειπα απλα οτι μου εκανε εντυπωση οχι που σχολιασες κατι απο το μνμ, που σχολιασες αυτο. Την επαφη.  Εμενα με προβληματοζουν πιο πολυ τα υπολοιπα που αναφερω πιο εκτενως κιολας γι αυτο. Καλημερα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    23 hours ago, kine said:

     

    Επειδή έχω και σπουδές και εργασία σε κέντρο υποστήριξης εξαρτημένων πάσης φύσεως και ως εκ τούτου και τοξικομανών, άσε με να έχω την πεποίθηση που έχω. 

     

     

    @ferby μπορείς να βρεις πολλά στατιστικά δεδομένα και κάθε λογής ανάλυση, για τις επιβλαβείς για την υγεία, συνέπειες μιας καισαρικής. Γι' αυτό είναι σημαντικό να εφαρμόζεται ΜΟΝΟ αν είναι ανάγκη και αν δεν μπορεί να εξελιχθεί ο τοκετός αλλιώς. 

     

    Νομίζω δεν θέλεις να καταλάβεις ή δεν σε ενδιαφέρει, αλλά πλέον δεν είναι ζήτημα πεποιθήσεων, αλλά κατανόηση της ελληνικής γλώσσας: η καισαρική επιφορτίζει δυσμενώς την υγεία μητέρας και βρέφους. Η καισαρική είναι λύση ανάγκης για την επιβίωση του εμβρύου και της μητέρας. Η μητέρα και το έμβρυο που είχαν αντί για κοπλικό τοκετό, καισαρική επέμβαση, ΔΕΝ χαρακτηρίζονται ως προς την προσωπικότητα τους, την ηθικη τους ή τον τρόπο ζωής τους. Εγώ τουλάχιστον δεν τους χαρακτηρίζω. Αν εσύ αισθάνεσαι ότι πρέπει να τους χαρακτηρίσεις, δε με αφορά.

     

     

    Και άλλη μία πριν κλείσουμε: φαντάζεσαι ίσως κάποιους χαρακτηρισμούς, για συνανθρώπους μας, που όμως δεν έχω κάνει!

    Αλλο πράγμα είναι ο σχολιασμός μιας πράξης και άλλο ο χαρακτηρισμός του προσώπου που πράττει. Επειδή αυτές οι έννοιες είναι μάλλον πολύ σύνθετες, παρεξηγείς τα γραφόμενα μου. 

     

    Μιας και θέσατε το άλλο μεγάλο πρόβλημα, αυτό των καισαρικών να πω μόνο ότι είναι κρίμα στην Ελλάδα του 2018 να έχουμε τόσο υψηλό καισαρικών. Και εδώ επιτρέψτε μου να πω ότι ως μητέρες έχουμε ένα μερίδιο ευθύνης. Και φυσικά δεν μιλώ για τις περιπτώσεις εκείνες που η καισαρική είναι μονόδρομος λόγω προβλημάτων. Συγγενικό μου πρόσωπο επίλεξε γιατρό μαιευτήρα ο οποίος ξεγεννά κυρίως με καισαρική! Τι να υποθέσουμε? ότι όλες οι μητέρες που πήγαν σε αυτόν ήταν τόσο άτυχες που εμφάνισαν προβλήματα? Όταν έμεινα έγκυος συζήτσα με τον γιατρό μου αν θα γεννήσω με ΦΤ η καισαρική!! έκπληκτος με ρώτησε: τι εννοείς? εννοείται με ΦΤ! και εκεί του έκανα την κουτή ερώτηση: μήπως είναι πιο εύκολο να γεννήσω με καισαρική? μήπως κινδυνέψει το παιδί με τον ΦΤ? είχα διαβάσει και εγώ τόσες ιστορίες που κατά την διάρκεια του ΦΤ είχαν συμβεί τα χίλια μύρια και είχα επηρεαστεί! είχα το άγχος να πάρει ανάσα το παιδί και να κλάψει και ήμουν τόσο κουτή που θεωρούσα ότι με την καισαρική θα ελαχιστοποιηθούν όλοι οι κίνδυνοι. Ο γιατρός μου εξήγησε τι σημαίνει καισαρική και τι ΦΤ και εκεί κατάλαβα!

    Λέω λοιπόν, μήπως έχουμε στο μυαλό μας ότι η καισαρική είναι κάτι εύκολο? μήπως ούτε σε αυτόν τον τομέα είμαστε ενημερωμένες?

    Να επισημάνω ότι δεν μιλάω για τις περιπτώσεις που η καισαρική είναι επιβεβλημένη!

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα