Recommended Posts

    23 ώρες πρίν, marakiz είπε:

    Με τους φίλους δεν χαλάνε οι σχέσεις όταν δεν βρίσκεσαι συχνά

     

    Συμφωνώ! Με πολλούς πολύ καλούς μου φίλους βρίσκομαι 1-2 φορές τον χρόνο, είτε επειδή ζουν σε άλλα μέρη (είχαν έρθει στην Αθήνα για σπουδές και μετά έφυγαν) είτε επειδή ο καθένας δουλεύει σε άλλα ωράρια, είτε επειδή ο καθένας είναι πιεσμένος σε άλλη χρονική στιγμή από διδακτορικά, δουλειά ή οτιδήποτε, είτε επειδή με τις αποστάσεις στην Αθήνα πρέπει να κανονίζεις έναν καφέ από μέρες νωρίτερα (έχω ζήσει και επαρχία τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό και ήταν τεράστια η διαφορά στο πόσο άμεσα κανονιζόταν κάτι) και γενικώς δεν συντονιζόμαστε. Κι έτσι ο καθένας τελικά συναναστρέφεται τα άτομα που τυχαίνει να βρίσκονται στο εκάστοτε προσωρινό του περιβάλλον (π.χ. δουλειά, νέες σπουδές κλπ) και όχι τους παλιούς φίλους (και αυτές οι καινούργιες συναναστροφές βέβαια πολλές φορές μπορεί να γίνουν νέοι στενοί φίλοι, αλλά εγώ τουλάχιστον νιώθω πιο οικεία με τους παλιούς). Ποτέ όμως δεν ένιωσα να απομακρυνθήκαμε με τους παλιούς. Ναι προφανώς μπορεί να μην έχουμε συνεχώς update στα τελευταία μας νέα, αλλά όταν βρεθούμε, έστω και μετά από μήνες, θα τα πούμε μαζεμένα. 

    Ούτως ή άλλως δηλαδή (τουλάχιστον στις δικές μου παρέες) δεν βρισκόμαστε τακτικά, παρόλο που δεν έχει κανείς παιδιά (εγώ τώρα είμαι η πρώτη που περιμένω, αλλά δεν θα φταίει η ύπαρξη του παιδιού που δεν θα τους βλέπω, έτσι ήταν και πριν!)

    Επίσης το πιο αστείο είναι ότι όταν έρχεται κάποιος από άλλο μέρος, τότε συντονιζόμαστε και όσοι είμαστε Αθήνα να βρεθούμε μετά από μήνες, με αφορμή την έλευση του άλλου! Γιατί νομίζω ότι έχουμε συνεχώς την εντύπωση "εδώ είμαστε, θα βρεθούμε" και τελικά περνάει ο καιρός χωρίς να το καταλαβαίνεις και δεν βρίσκεσαι ποτέ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    5 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Νομίζω ότι δεν εχω σχεδόν κανένα φίλο με συνομήλικα παιδιά (με εξαίρεση όσους γονείς συμμαθητών έχω γνωρίσει, αλλά αυτό δεν ίσχυε όταν είχα μωρά φυσικά). Και από τους ελάχιστους που γνωρίζω, κανείς δεν είχε (και δεν έχει) βοήθεια από γονείς κλπ. Για πολλούς εργαζόμενους γονείς, χωρίς βοήθεια από οικογένεια, η πραγματικότητα είναι ότι αν στο ένα απόγευμα ή ΣΚ που θα ξεκλέψεις, βάλεις μέσα και τον παράγοντα συντονισμού με αυτόν τον ένα άντε δύο φίλους με παιδιά αντίστοιχης ηλικίας, μάλλον δε θα βγεις ποτέ ξανά από το σπίτι :(

    Ναι ρε συ, αλλα αλλο το πρόβλημα συντονισμου και αλλο το να κανονιζεις εξαρχης να περνας τα σ/κ και τα ρεπο σου με γονεις και πεθερικα, αντί να παρεις τηλέφωνο πρωτα 2-3 φιλους!!! Εγω σε αυτό αναφερθηκα εξαρχης και αυτος ειναι ο προβληματιαμος μου, αναφορικά με τη συμπεριφορά των φιλων μας αφότου εκαναν παιδι... Το γτ δηλαδή ενα νεο ζευγάρι θα προτιμησει να περασει γιορτες, σ/κ, αργιες, απογευματα κλπ με παππουδες και γιαγιαδες αντι για φιλους με παιδια στην ιδια ή  παρόμοια ηλικία !!! 

    Το να μην μπορείς να συντονιστεις λογω υποχρεώσεων εννοείται πως ειναι αλλο και εννοείται το καταλαβαινω!!! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)
    Just now, anemoni1989 είπε:

    Ναι ρε συ, αλλα αλλο το πρόβλημα συντονισμου και αλλο το να κανονιζεις εξαρχης να περνας τα σ/κ και τα ρεπο σου με γονεις και πεθερικα, αντί να παρεις τηλέφωνο πρωτα 2-3 φιλους!!! Εγω σε αυτό αναφερθηκα εξαρχης και αυτος ειναι ο προβληματιαμος μου, αναφορικά με τη συμπεριφορά των φιλων μας αφότου εκαναν παιδι... Το γτ δηλαδή ενα νεο ζευγάρι θα προτιμησει να περασει γιορτες, σ/κ, αργιες, απογευματα κλπ με παππουδες και γιαγιαδες αντι για φιλους με παιδια στην ιδια ή  παρόμοια ηλικία !!! 

    Το να μην μ

    αν εργαζονται οι φιλοι σου ισως το να περνανε σκ με μωρα στ πεθερικα ειναι μια λυση ξεκουρασης. ετοιμο φαγητο ανθρωποι να κρατανε τα μωρα. ισως αν μεγαλωσουν τα μωρα να ξεκινησουν παρεα με αλλους γονεις

    Επεξεργάστηκαν by ninaki80

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, anemoni1989 είπε:

    Ναι ρε συ, αλλα αλλο το πρόβλημα συντονισμου και αλλο το να κανονιζεις εξαρχης να περνας τα σ/κ και τα ρεπο σου με γονεις και πεθερικα, αντί να παρεις τηλέφωνο πρωτα 2-3 φιλους!!! Εγω σε αυτό αναφερθηκα εξαρχης και αυτος ειναι ο προβληματιαμος μου, αναφορικά με τη συμπεριφορά των φιλων μας αφότου εκαναν παιδι... Το γτ δηλαδή ενα νεο ζευγάρι θα προτιμησει να περασει γιορτες, σ/κ, αργιες, απογευματα κλπ με παππουδες και γιαγιαδες αντι για φιλους με παιδια στην ιδια ή  παρόμοια ηλικία !!! 

    Το να μην μπορείς να συντονιστεις λογω υποχρεώσεων εννοείται πως ειναι αλλο και εννοείται το καταλαβαινω!!! 

    Αυτό κι εγώ δεν το καταλαβαίνω! να εχεις φιλους κ να μην επιχειρείς εστω ενα τηλεφωνο να παρεις;;; κι αυτο με τους συγγενεις πραγματικα δεν κουραζει;; εμεις τους βλεπουμε στις διακοπες, μεχρι πριν δυο καλοκαίρια μεναμε στο ιδιο  σπίτι για 20 μερες τουλ με τον καθενα, το οποιο δεν αντεχοταν, τωρα το αραιωσαμε αλλα κ παλι εχουμε κ το διλημμα αν θα παμε καπου μονοι μας ή αν θα παμε στους γονεις. και μας τρωει κ η προσπαθεια να στριμώξουμε κ κανεναν φιλο αναμεσα στα οικογενειακα τραπεζια. 

     

    τωρα να πω κ τον πονο μου, εμας´ που τους παππουδες ουσιαστικα δεν τους ξερει, δεν καθεται ποτε μαζι τους τοση ωρα ωστε να πουμε οτι ξεκουραστηκαμε... μετα απο λιγο κατευθειαν εμενα ψαχνει!! όποτε όλο αυτό μου ακούγεται τελείως ξένο!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Αυτό κι εγώ δεν το καταλαβαίνω! να εχεις φιλους κ να μην επιχειρείς εστω ενα τηλεφωνο να παρεις;;; κι αυτο με τους συγγενεις πραγματικα δεν κουραζει;; εμεις τους βλεπουμε στις διακοπες, μεχρι πριν δυο καλοκαίρια μεναμε στο ιδιο  σπίτι για 20 μερες τουλ με τον καθενα, το οποιο δεν αντεχοταν, τωρα το αραιωσαμε αλλα κ παλι εχουμε κ το διλημμα αν θα παμε καπου μονοι μας ή αν θα παμε στους γονεις. και μας τρωει κ η προσπαθεια να στριμώξουμε κ κανεναν φιλο αναμεσα στα οικογενειακα τραπεζια. 

     

    τωρα να πω κ τον πονο μου, εμας´ που τους παππουδες ουσιαστικα δεν τους ξερει, δεν καθεται ποτε μαζι τους τοση ωρα ωστε να πουμε οτι ξεκουραστηκαμε... μετα απο λιγο κατευθειαν εμενα ψαχνει!! όποτε όλο αυτό μου ακούγεται τελείως ξένο!!!

    Μα αυτό λέω και εγω!!! Δεν λέω να τς κανεις εντελώς περα τς παππούδες, αλλα εγω πχ και το συνέχεια μαζί το βαριεμαι!!! Τι καινούριο να έχεις δηλαδή να πεις συνέχεια??? 

    Τεσπα, περι ορέξεως κολοκυθοπιτα!!! 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Νομίζω ότι αυτοί που λέτε ότι πάνε συνέχεια στους γονείς τους, δεν γίνονται έτσι όταν αποκτούν παιδιά, είναι έτσι από πριν. Έχω φίλες που από πάντα, π.χ. όταν ήμασταν φοιτήτριες και έλειπαν αρκετές ώρες από το σπίτι (όπου έμεναν με γονείς) μιλούσαν 2-3 φορές στο τηλέφωνο μέσα στη μέρα! Και τώρα που είναι παντρεμένες πάλι μιλάνε πάνω από μια φορά τη μέρα. Νομίζω αυτοί είναι που τρώνε μαζί κάθε Κυριακή κλπ. Πάντως το να βλέπεις τους γονείς μια φορά την εβδομάδα αν είσαι στο ίδιο μέρος δεν το θεωρώ υπερβολικό, αρκεί να μη γίνεται τόσο συστηματικά που να μην μπορείς να κανονίσεις κάτι άλλο ποτέ (π.χ. κάθε Κυριακή μεσημέρι έχουμε αυτό κ δεν κανονίζουμε τίποτα άλλο). Αν όμως απλά κανονίσεις μέσα στο σ/κ ανάμεσα σε άλλες δραστηριότητες να βρεθείς και με τους παππούδες δεν μου φαίνεται υπερβολή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, little lamb είπε:

    Νομίζω ότι αυτοί που λέτε ότι πάνε συνέχεια στους γονείς τους, δεν γίνονται έτσι όταν αποκτούν παιδιά, είναι έτσι από πριν. Έχω φίλες που από πάντα, π.χ. όταν ήμασταν φοιτήτριες και έλειπαν αρκετές ώρες από το σπίτι (όπου έμεναν με γονείς) μιλούσαν 2-3 φορές στο τηλέφωνο μέσα στη μέρα! Και τώρα που είναι παντρεμένες πάλι μιλάνε πάνω από μια φορά τη μέρα. Νομίζω αυτοί είναι που τρώνε μαζί κάθε Κυριακή κλπ. Πάντως το να βλέπεις τους γονείς μια φορά την εβδομάδα αν είσαι στο ίδιο μέρος δεν το θεωρώ υπερβολικό, αρκεί να μη γίνεται τόσο συστηματικά που να μην μπορείς να κανονίσεις κάτι άλλο ποτέ (π.χ. κάθε Κυριακή μεσημέρι έχουμε αυτό κ δεν κανονίζουμε τίποτα άλλο). Αν όμως απλά κανονίσεις μέσα στο σ/κ ανάμεσα σε άλλες δραστηριότητες να βρεθείς και με τους παππούδες δεν μου φαίνεται υπερβολή.

    Γιατο ότι αυτό θα ίσχυε και πριν από τα παιδιά συμφωνώ, ήθελα να το γράψω κιόλας κάποια στιγμή. 

    Το να βλέπεις τους γονείς μια φορά την εβδομάδα εγώ το θεωρώ κάπως υπερβολικό. Γιατί αν αυτό ισχύει και για τους δύο γονείς, σμαίνει ότι θα είσαι μόνιμα κλεισμένος. Εξάλλου τα σ/κ έχεις να κάνεις λογικά και τα ψώνια της εβδομάδας, κάποια μαγειρέματα, ίσως η μαμά να πάει μόνη της σε κάποια δουλειά που δεν μπορεί τις καθημερινές, δηλαδή λογικά ΄νεα πρωινό θα είναι κλεισμένο έτσι κι αλλιώς. Αν έχεις μόνιμα κλεισμένο κι ένα τουλάχιστον μεσημέρι πότε στον ένα παππού πότε στον άλλο, δεν μένει και τίποτα! Λογικά με μωρά δεν θα μπορείς να είσια και όλη τη μέρα έξω, να πεις ότι το πρωί πας αλλού, το μεσημέρι αλλού, το απόγευμα αλλού. Αλλά σ' αυτό το θέμα ίσως μπαίνουν κι άλλα στη μέση. Αν πχ το μωρό το βλέπει πιο συχνά η μία γιαγιά γιατί μένουν κοντά, είναι πιθανό η άλλη να θέλει να το βλέπει στάνταρ κάθε σ/κ. Η δικιά μου μητέρα σίγουρα θα το έκανε αυτό έτσι και η άλλη γιαγιά το έβλεπε πιο συχνά. Ή αν οι γονείς έχουν κάποια υποχρέωση - εξάρτηση, να μπαίνει και η πίεση στη μέση. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

    Μου φαίνεται πολύ περίεργο και αγχωτικό να είναι όλα τόσο προγραμματισμένα και αγχωτικά, σε στυλ "αυτόν είδα το προηγούμενο σ/κ, μην τον δω δύο σ/κ συνεχόμενα, ο άλλος θα πει το τάδε, αφού με τον ένα έκανα το τάδε (π.χ. μεσημεριανό φαγητό) πρέπει να κάνω το ίδιο και με τον άλλο" κλπ. Νομίζω ότι όταν όλα γίνονται πιο αυθόρμητα είναι και πιο απλά. Εσείς το βιώνετε έτσι επειδή είστε μακριά από όλους και αναγκαστικά πρέπει να τηρήσετε κάποιες ισορροπίες. Σε μια περίπτωση όμως π.χ. όπου η οικογένεια μένει στο ίδιο μέρος με το ένα ζευγάρι παππούδων, είναι αναμενόμενο να τους βλέπει πιο συχνά, δεν μπορεί να απομακρυνθεί και από αυτούς επειδή δεν βλέπει τους άλλους! Ή αν είναι όλοι στο ίδιο μέρος, μπορούν να δουν όλους τους παππούδες μαζί, γιατί να είναι ξεχωριστά ένα μεσημέρι στον έναν κι ένα στον άλλον; ΄Και γιατί αναγκαστικά μεσημέρι; Μόνο για φαΐ δηλαδή; Και γιατί αναγκαστικά στο σπίτι των παππούδων; Μπορούν να πάνε οι παππούδες στο σπίτι των παιδιών για να είναι και πιο χαλαρά, μπορεί να πάνε μαζί με τους παππούδες κάπου αλλού (π.χ. θέατρο, βόλτα, οτιδήποτε), ή να περάσουν απλά από τους παππούδες καθ'οδόν προς κάποια άλλη δραστηριότητα αν βολεύει η διαδρομή κλπ κλπ. Και εννοείται όπως είπα ότι δεν χρειάζεται όλο αυτό να γίνεται αποπνικτικά κάθε σ/κ χωρίς κανένα περιθώριο αλλαγών! Δεν μου φαίνονται τόσο άκαμπτα αυτά γενικά. (Αλλά ξεφύγαμε από το θέμα)

    Επίσης τώρα που το σκέφτομαι, δεν είναι ανάγκη καν να γίνεται πάντα σ/κ η όποια πιθανή συνάντηση με παππούδες. Μπορεί ακόμα και να περάσει μετά τη δουλειά ο ένας από τους δύο συζύγους από τους γονείς του ας πούμε κάποια φορά.

    Να προσθέσω επίσης ότι όλα εξαρτώνται και από το σε τι φάση είναι οι παππούδες. Αν είναι νέοι, με αρκετή δική τους κοινωνική ζωή, φίλους κλπ, τότε ναι μπορεί να είναι υπερβολή και το κάθε βδομάδα. Αν είναι ηλικιωμένοι, με διάφορες ανάγκες, δεν πολυβγαίνουν και δεν έχουν πολύ κύκλο (που υποθέτω όλο και πιο συχνά συμβαίνει τώρα που τα ζευγάρια κάνουν παιδιά σε μεγαλύτερη ηλικία), τότε δεν είναι καθόλου υπερβολή το μια φορά τη βδομάδα έστω και μετά τη δουλειά ένα πέρασμα. Και αν τύχει ας πούμε να είναι το ένα ζεύγος παππούδων έτσι και το άλλο αλλιώς, ε τότε δεν νομίζω να τίθεται παρεξήγηση "γιατί είδατε αυτούς πιο συχνά"!

    Επεξεργάστηκαν by little lamb
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ναι αυτό για το μεσημέρι φαγητό το έγραψα επειδή είπαν πολλές κοπέλες ότι τα ζευγάρια το προτιμούν για να έχουν έτοιμο φαί άρα υπέθεσα ότι λέμε για μεσημέρια. 

     

    Προφανώς και μπορεί να υπάρχει ευελιξία. πχ αν η μαμά δν δουλεύει, να βλέπει τους παππούδες πρωινά. Ή αν δουλεύουν οι γονείς, υποθέτω, το παιδί θα έιναι στους παππούδες, άρα θα βλέπονται. Απλώς κάποιες οικογένειες το έχουν συνήθεια να τρώνε όλοι μαζί. Αν δεν τους πνίγει, σεβαστό.

     

    ΕΜείς πάντως που δεν είμαστε στην καθημερινότητα των γονέων μας, πιεζόμαστε, κάπου δεν έχουμε τι να πούμε ή ακούμε σχόλια κλπ. Κ επίσης κ με το παιδί νιώθω μια ένταση, μη λερώσει, μη χαλάσει, μην ακουμπήσει κάτι, δεν μπορώ να πω ότι ξεκουράζομαι αν είμαστε στα πατρικά μας, ειδικά στης πεθεράς μου. Οπότε όλο αυτό μου φαίνεται περίεργο. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Ναι αυτό για το μεσημέρι φαγητό το έγραψα επειδή είπαν πολλές κοπέλες ότι τα ζευγάρια το προτιμούν για να έχουν έτοιμο φαί άρα υπέθεσα ότι λέμε για μεσημέρια. 

     

    Προφανώς και μπορεί να υπάρχει ευελιξία. πχ αν η μαμά δν δουλεύει, να βλέπει τους παππούδες πρωινά. Ή αν δουλεύουν οι γονείς, υποθέτω, το παιδί θα έιναι στους παππούδες, άρα θα βλέπονται. Απλώς κάποιες οικογένειες το έχουν συνήθεια να τρώνε όλοι μαζί. Αν δεν τους πνίγει, σεβαστό.

     

    ΕΜείς πάντως που δεν είμαστε στην καθημερινότητα των γονέων μας, πιεζόμαστε, κάπου δεν έχουμε τι να πούμε ή ακούμε σχόλια κλπ. Κ επίσης κ με το παιδί νιώθω μια ένταση, μη λερώσει, μη χαλάσει, μην ακουμπήσει κάτι, δεν μπορώ να πω ότι ξεκουράζομαι αν είμαστε στα πατρικά μας, ειδικά στης πεθεράς μου. Οπότε όλο αυτό μου φαίνεται περίεργο. 

    νομιζω στην αθηνα γινετε πιο πολυ ασυνειδητα το να μην κανονιζεις τιποτα αλλο. δηλαδη ξεκινας την σκεψη να πας καπου κ μετα σκεφτεσε δεν θα εχει να παρκαρω δεν θα εχει να κατσω που να κουβαλαω κ φαγητο μωρου. αν ειναι σε ξενο σπιτι λες μην τους λερωσω μην κολλησει τιποτα το μωρο τωρα το χειμωνα κτλ. οποτε πας στην ευκολη λυση πατρικο φαγητο κ μετα υπνος. στην επαρχια ειναι λιγο πιο απλα,τα πραγματα. 

    βεβαια ολα αυτα αλλαζουν οταν παει το παιδι 3 χρονων που τοτε το εξω κ η παρεα ειναι μονιμη γιατι κ το μικρο θελει τους φιλους του

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, kotsifikos είπε:

    Εν μέρη έχεις δίκιο, όμως εγώ αυτό που έχω προσέξει από τον κύκλο μου, είναι πως οι γονείς που δεν έβγαιναν εύκολα βόλτα με βρέφος (για οποιοδήποτε λόγο) δεν βγαίνουν εύκολα ούτε όταν τα παιδιά τους γίνονται 3-4..γενικά νομίζω έχει να κάνει και με το τι άνθρωπος είσαι, αν θες βόλτα γενικά θα σου φαίνονται όλα εύκολα και θα ξεπερνάς τις δυσκολίες, αν δεν είσαι του έξω πάντα θα βρίσκεις μία δικαιολογία να μείνεις σπίτι.

    Έχω δει ανθρώπους με ένα παιδί να φέρνουν την καταστροφή όταν τους λες για βόλτα και έχω δει και ανθρώπους με τρία παιδιά να κανονίζεις εκδρομή σκ μέσα σε μισή ώρα!

    Αυτό ισχύει. Επίσης πράγματα που ενοχλούσαν κάποιον και πριν από το παιδί, μετά το παιδί διογκώνονται και καμιά φορά χρησιμεύουν και σαν δικαιολογία. Ο άντρας μου πχ δεν θέλει καθόλου την Αθήνα, την κίνηση, το να ψάχνεις να παρκάρεις κλπ. Δεν τα ήθελε ποτέ και τώρα με το μωρό δεν τα θέλει 1000 φορές παραπάνω και γενικά δεν θέλει να πηγαίνουμε επισκέψεις ας πούμε σε συγγενείς (τα έχω αναλύσει και αλλού αυτά), προτιμά να έρθουν αυτοί σε εμάς. Αυτό έχει χτυπήσει άσχημα κι έχει σχολιαστεί, ότι είμαστε υπερβολικοί, κάνουμε λες κι όλοι οι άλλοι που πηγαίνουν παντού με τα παιδιά τους τα κακοποιούν κι εμείς είμαστε οι τέλειοι κλπ. Όμως αν μας πουν εδώ στο νησί να πάμε οπουδήποτε, θα πάμε. Κάναμε κάτι σαν πικ νικ μια φορά σε μέρος προσβάσιμο μόνο με χωματόδρομο, χωρίς ρεύμα κ νερό κ χάλια σήμα στα κινητά, που άλλος θα έλεγε ότι είναι πιο ζόρι κ επικίνδυνο ίσως με ένα μωρό, σε σχέση με το να πάρεις το αυτοκίνητό σου και να πας σε ένα άλλο σπίτι!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Αυτό ισχύει. Επίσης πράγματα που ενοχλούσαν κάποιον και πριν από το παιδί, μετά το παιδί διογκώνονται και καμιά φορά χρησιμεύουν και σαν δικαιολογία. Ο άντρας μου πχ δεν θέλει καθόλου την Αθήνα, την κίνηση, το να ψάχνεις να παρκάρεις κλπ. Δεν τα ήθελε ποτέ και τώρα με το μωρό δεν τα θέλει 1000 φορές παραπάνω και γενικά δεν θέλει να πηγαίνουμε επισκέψεις ας πούμε σε συγγενείς (τα έχω αναλύσει και αλλού αυτά), προτιμά να έρθουν αυτοί σε εμάς. Αυτό έχει χτυπήσει άσχημα κι έχει σχολιαστεί, ότι είμαστε υπερβολικοί, κάνουμε λες κι όλοι οι άλλοι που πηγαίνουν παντού με τα παιδιά τους τα κακοποιούν κι εμείς είμαστε οι τέλειοι κλπ. Όμως αν μας πουν εδώ στο νησί να πάμε οπουδήποτε, θα πάμε. Κάναμε κάτι σαν πικ νικ μια φορά σε μέρος προσβάσιμο μόνο με χωματόδρομο, χωρίς ρεύμα κ νερό κ χάλια σήμα στα κινητά, που άλλος θα έλεγε ότι είναι πιο ζόρι κ επικίνδυνο ίσως με ένα μωρό, σε σχέση με το να πάρεις το αυτοκίνητό σου και να πας σε ένα άλλο σπίτι!!!!

    Η αλήθεια είναι ότι και εγω θα το σχολιαζα... Περισσότερο σαν να μην καταδεχεστε να ερθετε στο σπίτι μου ή κατι παρόμοιο... Οπως και το εχω σχολιασει και εκοψα και επαφες με συγγενη του αντρα μου που 3 χρονια τωρα δεν εχουν ερθει ποτε στο σπίτι μας, ενω αντιθετα συνέχεια ζητανε να μαζευομαστε στο δικο τς (παρεπιπτοντως εμεις εχουμε θερμανση με πετρελαιο συνεχεια, ενω αυτοι εχουν ενα σπιτι ιγκλου απο το κρυο, οποτε δεν ειναι ο λογος το να φοβουνται πχ μην κρυωσει το παιδι)!! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, anemoni1989 είπε:

    Η αλήθεια είναι ότι και εγω θα το σχολιαζα... Περισσότερο σαν να μην καταδεχεστε να ερθετε στο σπίτι μου ή κατι παρόμοιο... Οπως και το εχω σχολιασει και εκοψα και επαφες με συγγενη του αντρα μου που 3 χρονια τωρα δεν εχουν ερθει ποτε στο σπίτι μας, ενω αντιθετα συνέχεια ζητανε να μαζευομαστε στο δικο τς (παρεπιπτοντως εμεις εχουμε θερμανση με πετρελαιο συνεχεια, ενω αυτοι εχουν ενα σπιτι ιγκλου απο το κρυο, οποτε δεν ειναι ο λογος το να φοβουνται πχ μην κρυωσει το παιδι)!! 

    Εντάξει καλά θα έκανες να το σχολιάσεις γιατί κι εγώ υπερβολή το θεωρώ, όπως έχω γράψει τον άντρα μου τον θεωρώ υπερβολικό σε πολλά και υπεύθυνο σε πολλά για την κοινωνική ζωή μας, αλλά είναι πράγματα που όντως τον ενοχλούσαν από πριν. Δηλαδή το να κάνουμε παρέλαση επίσκεψη σε συγγενείς ας πούμε δεν το ήθελε ποτέ. Δικούς μου ή δικούς του. Απλώς στη δική μου οικογένεια κάποια πράγματα είναι συνηθισμένο να γίνονται αλλιώς και μπαίνει και στη μέση μια πίεση και μια αντίδραση και προσπαθώ να μη ρίχνω στη φωτιά γιατί η όλη κατάσταση με τα σόγια είναι λίγο περίεργη όπως έχω αναλύσει και αλλού. 

     

    Αυτό με φίλους να ζητάνε συνέχεια να πας σε αυτούς με εκνευρίζει κι εμένα. Ειδικά όταν μεσολαβούν τεράστιες αποστάσεις. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)
    Just now, Έσπερος said:

     

    Αυτό με φίλους να ζητάνε συνέχεια να πας σε αυτούς με εκνευρίζει κι εμένα. Ειδικά όταν μεσολαβούν τεράστιες αποστάσεις. 

    Επειδή έχετε μωρά ακόμα...όταν μεγαλώσουν και αρχίσουν να παίζουν πιο ανεξάρτητα (και να κάνουν χαμό στο σπίτι) τότε θα αρχίσουν να έρχονται σε εσας!!χαχαχαχαχα

     

     

    Καλό είναι να υπάρχει μία μέση κατάσταση, μόνο έτσι μπορείς να κρατήσεις ισορροπία,  πχ το τριήμερο που μας πέρασε ήμασταν έξω όλη μέρα κάθε μέρα..εχθές σηκώθηκα με μεγάλο ζόρι για να έρθω στην δουλειά και σήμερα νιώθω πως δεν θα καταφέρω να βγάλω και τις άλλες δύο ημέρες!!!

    Ανεξάρτητα βέβαια τι βολεύει τον καθένα μας καλό είναι να σκεφτόμαστε και τι είναι για το παιδί μας καλό, ποιο παιδάκι δεν θέλει να βγει έξω να αλλάζει παραστάσεις και να παίζει? αν νιώθουμε εμείς πως μας πνίγουν οι 4 τοίχοι σκεφτείτε τα παιδιά τι παθαίνουν. Έχω δει παιδιά στην ηλικία του γιου μου που βγαίνουν από το σπίτι 1-2 φορές την εβδομάδα και μετά οι γονείς αναρωτιούνται γιατί έχουν υπερένταση...Φυσικά και δεν κρίνω κανέναν, όταν δουλεύεις όλη μέρα και τρέχεις είναι δύσκολο να βγεις και ένα δίωρο το απόγευμα για παιχνίδι, (που εγώ το κάνω -βέβαια προσφέρει και ο άντρας μου αρκετά στο σπίτι  και για αυτό έχω χρόνο να το κάνω-όμως καταλαβαίνω και τους γονείς που δεν μπορούν να το κάνουν), θεωρώ πως τα παιδιά έχουν μεγάλη ανάγκη από βόλτα έξω, και όταν λέω έξω εννοώ έξω..όχι στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς.

    Επεξεργάστηκαν by kotsifikos
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, kotsifikos είπε:

    Επειδή έχετε μωρά ακόμα...όταν μεγαλώσουν και αρχίσουν να παίζουν πιο ανεξάρτητα (και να κάνουν χαμό στο σπίτι) τότε θα αρχίσουν να έρχονται σε εσας!!χαχαχαχαχα

     

     

    Καλό είναι να υπάρχει μία μέση κατάσταση, μόνο έτσι μπορείς να κρατήσεις ισορροπία,  πχ το τριήμερο που μας πέρασε ήμασταν έξω όλη μέρα κάθε μέρα..εχθές σηκώθηκα με μεγάλο ζόρι για να έρθω στην δουλειά και σήμερα νιώθω πως δεν θα καταφέρω να βγάλω και τις άλλες δύο ημέρες!!!

    Ανεξάρτητα βέβαια τι βολεύει τον καθένα μας καλό είναι να σκεφτόμαστε και τι είναι για το παιδί μας καλό, ποιο παιδάκι δεν θέλει να βγει έξω να αλλάζει παραστάσεις και να παίζει? αν νιώθουμε εμείς πως μας πνίγουν οι 4 τοίχοι σκεφτείτε τα παιδιά τι παθαίνουν. Έχω δει παιδιά στην ηλικία του γιου μου που βγαίνουν από το σπίτι 1-2 φορές την εβδομάδα και μετά οι γονείς αναρωτιούνται γιατί έχουν υπερένταση...Φυσικά και δεν κρίνω κανέναν, όταν δουλεύεις όλη μέρα και τρέχεις είναι δύσκολο να βγεις και ένα δίωρο το απόγευμα για παιχνίδι, (που εγώ το κάνω -βέβαια προσφέρει και ο άντρας μου αρκετά στο σπίτι  και για αυτό έχω χρόνο να το κάνω-όμως καταλαβαίνω και τους γονείς που δεν μπορούν να το κάνουν), θεωρώ πως τα παιδιά έχουν μεγάλη ανάγκη από βόλτα έξω, και όταν λέω έξω εννοώ έξω..όχι στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς.

    Οι φίλοι που μου το κάνουν αυτό δεν έχουν παιδιά και μάλλον δεν σκοπεύουν να αποκτήσουν. Εγώ στην Αθήνα δεν οδηγώ όμως και δεν μπορώ να πληρώνω 20αρικα στα ταξί για να πάω μια επίσκεψη, ας πάμε να τα δώσουμε σ' ένα εστιατόριο τουλάχιστον! Ούτε να κάνω 1.5 ώρα με τις συγκοινωνίες για μια βόλτα. Τα έκανα όταν ήμουν φοιτήτρια αυτά, τώρα μεγάλωσα. 

     

    Εγώ δεν αντέχω να μην βγούμε έξω ούτε καν για μια βόλτα με το καρότσι. Ούτε το παιδί φυσικά, παρόλο που τώρα παίζει στο σπίτι αρκετά. και δεν αισθάνομαι και άνετα με το να είμαστε πχ σε άλλο σπίτι, ούτε καν του παππού και της γιαγιάς, γιατί για μας αυτό είναι απλά ένα ξένο σπίτι τώρα με το παιδί. Σε σπίτι με παιδάκια δεν έχουμε πάει αλλά ξέρω ότι θα συμβεί κάποια στιγμή μπρεί κ σύντομα,  κ δν κρύβω ότι έχω άγχος. Όμως προτιμώ να γίνει η αρχή κι ας κάτσουμε μισή ώρα μόνο κ να τον έχω αγκαλιά, παρά να μην το δοκιμάσουμε καθόλου. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος said:

    Οι φίλοι που μου το κάνουν αυτό δεν έχουν παιδιά και μάλλον δεν σκοπεύουν να αποκτήσουν. Εγώ στην Αθήνα δεν οδηγώ όμως και δεν μπορώ να πληρώνω 20αρικα στα ταξί για να πάω μια επίσκεψη, ας πάμε να τα δώσουμε σ' ένα εστιατόριο τουλάχιστον! Ούτε να κάνω 1.5 ώρα με τις συγκοινωνίες για μια βόλτα. Τα έκανα όταν ήμουν φοιτήτρια αυτά, τώρα μεγάλωσα. 

     

    Εγώ δεν αντέχω να μην βγούμε έξω ούτε καν για μια βόλτα με το καρότσι. Ούτε το παιδί φυσικά, παρόλο που τώρα παίζει στο σπίτι αρκετά. και δεν αισθάνομαι και άνετα με το να είμαστε πχ σε άλλο σπίτι, ούτε καν του παππού και της γιαγιάς, γιατί για μας αυτό είναι απλά ένα ξένο σπίτι τώρα με το παιδί. Σε σπίτι με παιδάκια δεν έχουμε πάει αλλά ξέρω ότι θα συμβεί κάποια στιγμή μπρεί κ σύντομα,  κ δν κρύβω ότι έχω άγχος. Όμως προτιμώ να γίνει η αρχή κι ας κάτσουμε μισή ώρα μόνο κ να τον έχω αγκαλιά, παρά να μην το δοκιμάσουμε καθόλου. 

    @Έσπεροςμπορω να μαντεψω τι θα γινει αν πατε σε σπιτι με παιδακια! ΧΑΜΟΣ! Με την καλη εννοια. Οσο μεγαλωνουν τοσο αποζητουν την παρεα απο αλλα παιδακια. Ακομη και στις ηλικιες που ειναι τα δικα μας και δεν παιζουν με συνομηλικα, αλλα παιζουν κυριως μονα, τρελενονται συνηθως να βλεπουν παιδακια! Το παιδι του γειτονα ειναι ολη μερα κλεισμενο στο σπιτι, αντε καμια βολτα με το καροτσι, γενικα δεν εχει επαφη με αλλα παιδακια. Εχει ιδια ηλικια με την κορη μου, οταν ερχεται σπιτι μας επισκεψη να "παιξουν" κανει σαν τρελο, θετικα το εννοω. Ερχεται και αγκαλιαζει την κορη μου και φυσικα λατρευει να ειναι σε ενα σπιτι με τοοοοσα πολλα αγνωστα παιχνιδια! Η κορη μου δεν της δινει και πολυ σημασια, εχει συνηθισει να βρισκεται με πολλα παιδακια λογω παιδικου. Παρολα αυτα οταν παμε σε αλλα σπιτια με παιδακια, δεν σηκωνεται να φυγουμε για κανενα λογο! Ενθουσιαζονται γενικα με την συντροφια αλλων παιδιων!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Chrysoum είπε:

    @Έσπεροςμπορω να μαντεψω τι θα γινει αν πατε σε σπιτι με παιδακια! ΧΑΜΟΣ! Με την καλη εννοια. Οσο μεγαλωνουν τοσο αποζητουν την παρεα απο αλλα παιδακια. Ακομη και στις ηλικιες που ειναι τα δικα μας και δεν παιζουν με συνομηλικα, αλλα παιζουν κυριως μονα, τρελενονται συνηθως να βλεπουν παιδακια! Το παιδι του γειτονα ειναι ολη μερα κλεισμενο στο σπιτι, αντε καμια βολτα με το καροτσι, γενικα δεν εχει επαφη με αλλα παιδακια. Εχει ιδια ηλικια με την κορη μου, οταν ερχεται σπιτι μας επισκεψη να "παιξουν" κανει σαν τρελο, θετικα το εννοω. Ερχεται και αγκαλιαζει την κορη μου και φυσικα λατρευει να ειναι σε ενα σπιτι με τοοοοσα πολλα αγνωστα παιχνιδια! Η κορη μου δεν της δινει και πολυ σημασια, εχει συνηθισει να βρισκεται με πολλα παιδακια λογω παιδικου. Παρολα αυτα οταν παμε σε αλλα σπιτια με παιδακια, δεν σηκωνεται να φυγουμε για κανενα λογο! Ενθουσιαζονται γενικα με την συντροφια αλλων παιδιων!

    Μακάρι! είναι παιδάκια γνωστών που οταν βλεπουμε εξω χαιρεται, αλλα φοβαμαι σε σπίτι οτι θε φοβηθεί, θα του ειναι ξενο το περιβαλλον κ θα εχει ανασφαλεια κλπ. Γιατι σε κάτι γείτονες πήγα όλο χαρά προχθές κ πλανταξε στο κλάμα, που τους βλέπει κ κάθε μέρα έξω κ είναι οικεία πρόσωπα. Μακαρι το κλειδι να ειναι τα παιδακια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος said:

    Μακάρι! είναι παιδάκια γνωστών που οταν βλεπουμε εξω χαιρεται, αλλα φοβαμαι σε σπίτι οτι θε φοβηθεί, θα του ειναι ξενο το περιβαλλον κ θα εχει ανασφαλεια κλπ. Γιατι σε κάτι γείτονες πήγα όλο χαρά προχθές κ πλανταξε στο κλάμα, που τους βλέπει κ κάθε μέρα έξω κ είναι οικεία πρόσωπα. Μακαρι το κλειδι να ειναι τα παιδακια.

    Σαφως και δεν ειναι ολα τα παιδακια ιδια. Η κορη μου στην αρχη ειναι πανω μου για 10-15 λεπτα και μετα.... απλωνεται σε ολο το σπιτι και εξερευνει τα καινουργια παιχνιδια και βλεπει τι κανουν τα αλλα παιδακια και το κανει κι αυτη! Και φυσικα μαλωνουν για το ποιος θα παρει τα παιχνιδια!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Chrysoum είπε:

    Σαφως και δεν ειναι ολα τα παιδακια ιδια. Η κορη μου στην αρχη ειναι πανω μου για 10-15 λεπτα και μετα.... απλωνεται σε ολο το σπιτι και εξερευνει τα καινουργια παιχνιδια και βλεπει τι κανουν τα αλλα παιδακια και το κανει κι αυτη! Και φυσικα μαλωνουν για το ποιος θα παρει τα παιχνιδια!

    Ο δικός μου είτε βλέπει παιδακι ειτε γατάκι ειτε κοτούλα την ιδια αντιδραση εχει. αναρωτιεμαι αν τε ξεχωριζει!!! 

    • Χαχαχα 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος said:

    Ο δικός μου είτε βλέπει παιδακι ειτε γατάκι ειτε κοτούλα την ιδια αντιδραση εχει. αναρωτιεμαι αν τε ξεχωριζει!!! 

    Τα ξεχωριζει! Γιατι νομιζεις δεν κυνηγαμε εμεις ολα τα σκυλακια της γειτονιας και οταν ερχονται με τον ιδιοκτητη τους κοντα για να τα χαιδεψουμε ξαφνικα θελουμε να μας παρει η μαμα μας αγκαλια και οταν φευγουν αρχιζουμε παλι να τα κυνηγαμε; Τα παιδακια ομως τα ξεχωριζει!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα