marakiz

Ιδέες από το βιβλίο No cry sleep solution (ελεύθερη μετάφραση)

    Recommended Posts

    Αχ πολύ ενθαρρυντικά όλα αυτά Βίκυ! !!


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    1 hour ago, vicky86 είπε:

    Σεντιρ θυμισε μου ποσο ειναι ο μικρος σου;

    Εμεινα εγκυος οταν η κορη μου ηταν 18μηνων.θηλαζε παρα πολυ συχνα.πανω απο 8φορες.κ ξυπνουσε κ ανα 4ωρο το πολυ.χωρις να κανω κτ το πρωτο τριμηνο αρχισε να κοιμαται 6-8ωρες.κ πλεον μεσα στη μερα ηθελε μονο οταν νυσταζε,δλδ μεσημερι.αν ειμασταν μονες σπιτι κ βαριοταν θα επινε κ καμια φορα παραπανω.επισης εκεινη την εποχη αρχισε οταν ηθελε να κοιμηθει το βραδυ να κανει πολλες εναλλαγες στηθους κτ το οποιο ηταν λιγο ενοχλητικο για μενα.δ ξερω αν ειχε μειωθει το γαλα λογω εγκυμοσυνης,η γτ γενικα δ επινε πολυ η αλλαζε στηθος γτ ηθελε να κοιμηθει αλλα οχι στο στηθος πια.οποτε κ γω της ελεγα θα πιουμε λιγο γαλα,θα γυρισεις πλατουλα,θα σε χαιδεψω κ θα κοιμηθουμε αγκαλια.αρχισε τα βραδια οταν ξυπναει να θελει απλα αγκαλια,η νερο η σπανια λιγο φρεσκο.μεχρι να γινει 23μηνων κ γω 6ειχε αποθηλασει ενω δ προσπαθουσα,ειχα συμβιβαστει με την ιδεα του ταντεμ.κ εκεινο τον μηνα μετακομισαμε κιολας.δ ζητησε ξανα να θηλασει ουτε αφου γεννησα.την πανα την εβγαλε 6μηνες μετα ενω το χειμωνα λεγαμε οτι εχουμε καρεκλακι κ αν θελει να παει.λιγο μετα την μετακομιση της φτιαξαμε κ δωματιο κ αρχισε να κοιμαται στο κρεβατι της,δυο χρονια κανανμε συνκοιμηση στο ιδιο κρεβατι.πηγε καλα κ με το δικο της κρεβατι αλλα λογω του μικρου επεστρεψε στο διπλο,οπου ζητησε μονη να φυγει 9μηνες μετα.εννοειται οταν ειναι να κοιμηθει θα κατσει καποιος μαζι της για παραμυθι κ χαδια,αλλα ειναι 3,οποτε μου φαινεται λογικο.ξυπναει συχνα για νερο-τουαλετα,αλλα ειναι στο παιδι.κ ερχεται τα πρωινα για χουζουρι.σπανια μετα απο ονειρο θα φωναξει τον μπαμπα να ξαπλωσει μαζι της.η πρωτη φορα που κοιμηθηκε χωρις εμενα ηταν οταν γεννησα.οποτε θα ενημερωθεις,θα κανεις καποια βηματα αλλα θα σε οδηγησει κ το παιδι,καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη.κ πολλες φορες ειναι πολυ πιο ευκολο απο οτι περιμενουμε 

    Eιναι 20 μηνων, αλλα δεν τον βλεπω να αποθηλαζει συντομα. Τους τελευταιους μηνες θηλαζει σαν νεογεννητο (μη σου πω και πιο συχνα). Εχουμε επιθυμια μεσα στον επομενο χρονο να ξεκινησουμε τις προσπαθειες για 2ο, γι'αυτο τα σκεφτομαι ολα αυτα. Ειναι οντως πολυ ενθαρρυντικα αυτα που γραφεις! Εμενα θα με τρομαζε λιγο αν ξαναεμενα εγκυος πρν γινει 2χρονων, ισως για αυτα που γραφει η @marakiz, οτι θελω λιγο "διαλειμμα" απο τα ξενυχτια πριν ξαναρχισουν τα ζορικα, ισως και το tandem. Απο την αλλη λεω οτι μπορει μολις γεννησω να δω οτι εχω αντοχες που δεν πιστευα οτι ειχα (οπως και με το πρωτο). Δεν ξερω..ελπιζω σε 1-2 μηνες το πολυ να ηρεμησει ο μικρος μηπως ξεκινησω τις αλλαγες. 


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Χωρίς να θέλω να μειώσω τον κόπο που όλες κάνουμε για να ξεκουραστούμε κι εμείς και τα παιδιά, οφείλω να πω ότι όσα απέδιδα σε δικό μου κόπο και προσεκτική αλλαγή συνηθειών στο πρώτο μωρό, διαπίστωσα με το δεύτερο και πολυ περισσότερο με το τρίτο, ότι πολλά από αυτά γίνονται και αναπτυξιακά από μόνα τους. Δηλαδή για παράδειγμα, στην ίδια ηλκία το #2 άρχισε να κοιμάται χωρίς να θηλάζει μετά από εβδομάδες προσπαθειών μου και πολύ πανηγυρισμό και το #3 τελικά πάνω κάτω στην ίδια ηλικία δε  θήλαζε για ύπνο, από μόνο του ;) Οπότε ίσως καμιά φορά και απλά η υπομονή και το πέρασμα του χρόνου να αρκούν για κάποιες αλλαγές,

    Συμφωνώ σε αυτό που λες, ήθελα να το γράψω και κάποια στιγμή αλλά παρέλειψα,  πολλά από όσα κάνουμε και πάντα υπό συνθήκες ότι το μωρό  δεν θα κλάψει,  ίσως χρειάζεται να είναι έτοιμο και το ίδιο το μωρό. Από την άλλη καμιά φορά αρκούμαστε στη φυσική εξέλιξη του και παρότι είναι έτοιμο αναπτυξιακά για το (κάθε) επόμενο στάδιο,  συντηρούμε μια κατάσταση από συνήθεια περισσότερο. Από την παράλλη επίσης,  μετά από πολλή μελέτη,  πιστεύω πως υπάρχουν καλές συνήθειες ύπνου που μπορούμε να εντρυφύσουμε στα παιδιά μας από μωρά ακόμα,  όπως να μην κοιμάται μόνο με έναν τρόπο ή να έχει όσο γίνεται σταθερές ώρες ύπνου ή να υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη ρουτίνα που θα ακολουθείται επακριβώς και άλλα διάφορα.

    1 hour ago, Sentir...natureza είπε:

    Eιναι 20 μηνων, αλλα δεν τον βλεπω να αποθηλαζει συντομα. Τους τελευταιους μηνες θηλαζει σαν νεογεννητο (μη σου πω και πιο συχνα). Εχουμε επιθυμια μεσα στον επομενο χρονο να ξεκινησουμε τις προσπαθειες για 2ο, γι'αυτο τα σκεφτομαι ολα αυτα. Ειναι οντως πολυ ενθαρρυντικα αυτα που γραφεις! Εμενα θα με τρομαζε λιγο αν ξαναεμενα εγκυος πρν γινει 2χρονων, ισως για αυτα που γραφει η @marakiz, οτι θελω λιγο "διαλειμμα" απο τα ξενυχτια πριν ξαναρχισουν τα ζορικα, ισως και το tandem. Απο την αλλη λεω οτι μπορει μολις γεννησω να δω οτι εχω αντοχες που δεν πιστευα οτι ειχα (οπως και με το πρωτο). Δεν ξερω..ελπιζω σε 1-2 μηνες το πολυ να ηρεμησει ο μικρος μηπως ξεκινησω τις αλλαγες. 

     

    Είναι πολύ πιθανόν να το κάνει αυτό επειδή είναι πάνω στο άγχος αποχωρισμού, στην κορύφωση για την ακρίβεια.  Κι εγώ το πιστεύω πως και δύο χρονών να πάει δεν πρόκειται να αποθηλάσει από μόνος του, ωστόσο αφού περάσει η κορύφωση του άγχους αποχωρισμού θα μπορεί να γίνει πιο ομαλά  καθοδηγούμενος αποθηλασμός σιγά σιγά και με πολλή αγάπη. 

     

    Αντοχές θα βρούμε και στο δεύτερο,  η μάνα πάντα βρίσκει με τον ένα ή άλλο τρόπο. Απλά εγώ δεν θέλω να τις βρω,  θέλω να τις έχω (όσο γίνεται).  


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Παράθεση

    Είναι πολύ πιθανόν να το κάνει αυτό επειδή είναι πάνω στο άγχος αποχωρισμού, στην κορύφωση για την ακρίβεια.  Κι εγώ το πιστεύω πως και δύο χρονών να πάει δεν πρόκειται να αποθηλάσει από μόνος του, ωστόσο αφού περάσει η κορύφωση του άγχους αποχωρισμού θα μπορεί να γίνει πιο ομαλά  καθοδηγούμενος αποθηλασμός σιγά σιγά και με πολλή αγάπη. 

     

    H αληθεια ειναι οτι δεν θελω να αποθηλασει στα 2 - εκτος αν αποφασισει μονος του οτι ηρθε η ωρα. Ακομη και το tandem δεν με βρισκει αρνητικη αν δω οτι αντεχω τη δεδομενη στιγμη. Αυτο που θελω να κανω ειναι να αποσυνδεσω το στηθος απ΄τον υπνο. Αφ'ενος γιατι εχω κουραστει αρκετα καθως σπανια θα κοιμηθει πανω απο 2 ωρες χωρις να ξυπνησει και αφ'ετερου γιατι 2 παιδια που θα χρειαζονται στηθος για να ξανακοιμηθουνε νομιζω δεν θα το αντεξω (και σωματικα αλλα κυριως ψυχολογικα ). Βεβαια, οπως ειπε η  @vicky86 μπορει το παιδι απο μονο του να δειξει το δρομο και να ερθουν ολα πιο βολικα απ'οτι τα φανταζομαστε τωρα. Ποτε δεν ξερεις πως θα σου ερθουν τα πραγματα. 

     

    Παντως, νομιζω πως εχουν πεσει πολλα μαζεμενα και στη σειρα και εμφανιζει τετοια προσκολληση. Πρωτα ηταν σε αλμα, μετα στα καπακια περασε ενα μπουκωμα, αμεσως μετα αρχισαν δοντια και ακομη δεν εχει ηρεμησει. Ολα αυτα σε συνδυασμο με το αγχος αποχωρισμου. Επιπλεον, την τελευταια εβδομαδα αρχισε να μιλαει περισσοτερο (ειπε μπαμπα πριν μα εβδομαδα :-D) και βλεπω οτι εχει επηρεαστει και ο υπνος του. Λες και το μυαλο του βρισκεται σε υπερδιεγερση και δυσκολευεται να ηρεμησει για να τον παρει ο υπνος.


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 2 λεπτά , Sentir...natureza είπε:

     

    H αληθεια ειναι οτι δεν θελω να αποθηλασει στα 2 - εκτος αν αποφασισει μονος του οτι ηρθε η ωρα. Ακομη και το tandem δεν με βρισκει αρνητικη αν δω οτι αντεχω τη δεδομενη στιγμη. Αυτο που θελω να κανω ειναι να αποσυνδεσω το στηθος απ΄τον υπνο. Αφ'ενος γιατι εχω κουραστει αρκετα καθως σπανια θα κοιμηθει πανω απο 2 ωρες χωρις να ξυπνησει και αφ'ετερου γιατι 2 παιδια που θα χρειαζονται στηθος για να ξανακοιμηθουνε νομιζω δεν θα το αντεξω (και σωματικα αλλα κυριως ψυχολογικα ). Βεβαια, οπως ειπε η  @vicky86 μπορει το παιδι απο μονο του να δειξει το δρομο και να ερθουν ολα πιο βολικα απ'οτι τα φανταζομαστε τωρα. Ποτε δεν ξερεις πως θα σου ερθουν τα πραγματα. 

     

    Παντως, νομιζω πως εχουν πεσει πολλα μαζεμενα και στη σειρα και εμφανιζει τετοια προσκολληση. Πρωτα ηταν σε αλμα, μετα στα καπακια περασε ενα μπουκωμα, αμεσως μετα αρχισαν δοντια και ακομη δεν εχει ηρεμησει. Ολα αυτα σε συνδυασμο με το αγχος αποχωρισμου. Επιπλεον, την τελευταια εβδομαδα αρχισε να μιλαει περισσοτερο (ειπε μπαμπα πριν μα εβδομαδα :-D) και βλεπω οτι εχει επηρεαστει και ο υπνος του. Λες και το μυαλο του βρισκεται σε υπερδιεγερση και δυσκολευεται να ηρεμησει για να τον παρει ο υπνος.

     

    Σε αυτή την ηλικία, το καλό είναι ότι μπορείς απλά να του το πεις: Μωρό μου η μαμά είναι κουρασμένη, όταν είναι νυχτα δεν θα θηλάζουμε πια, το στήθος μου (η όπως το αποκαλεί) χρειάζεται ύπνο, θα θηλασουμε όταν βγει ο ήλίος πάλι. 

    Δε θα ενθουσιαστεί, αλλά καταλαβαίνει τι λες, και μπορεί να το χειριστεί.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    2 ώρες πρίν, Sentir...natureza είπε:

    Eιναι 20 μηνων, αλλα δεν τον βλεπω να αποθηλαζει συντομα. Τους τελευταιους μηνες θηλαζει σαν νεογεννητο (μη σου πω και πιο συχνα). Εχουμε επιθυμια μεσα στον επομενο χρονο να ξεκινησουμε τις προσπαθειες για 2ο, γι'αυτο τα σκεφτομαι ολα αυτα. Ειναι οντως πολυ ενθαρρυντικα αυτα που γραφεις! Εμενα θα με τρομαζε λιγο αν ξαναεμενα εγκυος πρν γινει 2χρονων, ισως για αυτα που γραφει η @marakiz, οτι θελω λιγο "διαλειμμα" απο τα ξενυχτια πριν ξαναρχισουν τα ζορικα, ισως και το tandem. Απο την αλλη λεω οτι μπορει μολις γεννησω να δω οτι εχω αντοχες που δεν πιστευα οτι ειχα (οπως και με το πρωτο). Δεν ξερω..ελπιζω σε 1-2 μηνες το πολυ να ηρεμησει ο μικρος μηπως ξεκινησω τις αλλαγες. 

    Η αληθεια ειναι οτι η δικη μου 20μηνων ειχε αρχισει απο μονη αποθηλασμο,ηταν εποχη που δ ειχε ιωσεις,ανοιξη οπου συνεχεια ειμασταν εξω,ειχε βγαλει τους κυνοδοντες κ ειχε ηρεμησει αρκετα απο τα δοντια κ ηταν κ αρκετα ανεξαρτητη.τοτε την αφησα πρωτη φορα για να παω σινεμα.μεχρι κ στο γιατρο την ειχα παντα μαζι μου.ισως επισης αν δουλευετε να "ξεσπανε" μετα με τον θηλασμο για να σας εχουν αποκλειστικοτητα.αν παντως μου ελεγε καποιος τον μαρτη που δ ειχα μαθει για την εγκυμοσυνη κ η κορη μου ειχε μπουκωμα,κ εβγαζε 2κυνοδοντες,κ θηλαζε πολυ οτι μεσα σε λιγοτερο απο 6μηνες θα αποθηλαζε θα μου φαινοταν αστειο

    Το μονο σιγουρο σεντιρ ειναι οτι δ ειναι καταλληλη στιγμη για τον μικρο σου,σε 2-3μηνες ομως πολυ πιθανο,αλλαζουν πολυ γρηγορα τα μικρα μας

    Εγω αναπληρωσα υπνο αυτο το εννιαμηνο της εγκυμοσυνης

    Φανταζομαι αν ο μικρος θηλαζε 3-4φορες κ κοιμοταν σχετικα σερι δ θα σε κουραζε τοσο

    Εγω αυτο που εκανα μετα το χρονο ηταν να μην προσφερω αλλα κ να μην αρνουμαι

    Φροντιζα να τρωει καλα στερεες,να πινει νερι,εισαγαμε κ φρεσκο γαλα για ποικιλια γευματων,πολλες ωρες εξω κ να μη με βλεπει να καθομαι

    Θηλαζε να νανουριστει,αν χτυπουσε η ενιωθε ανασφαλεια

    Σιγα σιγα κ οσο με καταλαβαινε σε αυτα που ελεγα αν ειμασταν εξω της ελεγα οτι θα θηλασει σπιτι

    Λογικα ο νυχτερινος θηλασμος σε κουραζει οποτε να προσπαθησεις να κοψεις αυτο.πχ να του λες οτι το γαλα κοιμαται κ θα πιει το πρωι;


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    marakiz παρα πολυ ωραια και ενδιαφεροντα ολα αυτα που εγραψες !!!! στον γιο μου δεν αντιμετωπισα καποιο προβλημα στον υπνο του μεχρι τωρα... τωρα ομως ειμαι εγκυος το δευτερο παιδακι μου και ξερω πως τα παιδια ειναι διαφορετικα αρα ειμαι προετημασμενη αυτη τη φορα για πολλα ξενυχτια και πιστευω πως αυτα που μας μετεφερες θα μας βοηθησουν πολυ..!!!

    στον γιο μου ειμουν τελειος απειρη  και οτι εκανα το εκανα μαλλον ενστικνωδως! βασικα για να ξεκινησω τον υπνο τον θεωρω ιερο και ολοι μας εχουμε την αναγκη για ξεκουραση και ενα παραπανω το βρεφος που αναπτησεται κιολας γιαυτο παντα τους υπνους του τον εβαζα και τους εκανε σε συγκεκριμενα μεροι πχ ριλαξ τους ενδιαμεσους σαν ποιο μωρο και στην κουνια του, τις ωρες που ηξερα πως θελει να κοιμηθει ποτε δεν ειμουν εξω φροντιζα η να εχω γυρισει η να παμε για βολτουλα μετα που θα ξυπνησει !ακομα και τωρα που ειναι δυο χρονων εφοσων βλεπω πως εξω δε μπορει να κοιμηθει δε τον ταλαιπωρω τον περνω και γυριζουμε σπιτι στο κρεβατακι μας..!στους ενδιαμεσους υπνους ειχα παντα μια συγγεκριμενη ρουτινα αλα δεν ειχα σταθερη ωρα προσπαθουσα και διαβαζα τα σημαδια της νυστας του και τον εβαζα για υπνο.. το βραδυ ομως που θεωρω πως ειναι ο υπνος που ξεκουραζει περισσοτερο τα παιδια ειχα παντα μαζι με την ρουτινα και συγκεκριμενη ωρα γυρω στις 9  δλδ ακομα και μετα που σαραντησε αν επερνε εναν υπνακο και ξυπναγε πχ 8.30 το βραδυ τον επερνα τον εκανα μπανακι τον αλλαζα στο δωματιο του με χαμηλο φωτισμο τον ταιζα και εμενα μεσα στο δωματιο μαζι του ειτε γιατι δε νυσταζε και ηθελε μανουλα ειτε γιατι ειχε κολικους και επρεπε να τον φροντισω κτλπ μεχρι να τον παρει ο υπνος μεχρι που η συγκεκριμενη ωρα του εγινε συνηθειο και ακομα τωρα την ιδια ωρα κοιμαται το βραδυ ... οταν εκοψε τον απογευματινο υπνο επειδη εβλεπα πως νυσταζε ποιο νωρις φυσικα δε τον ταλαιπωρουσα ολη η διαδικασια γινοταν ποιο νωρις και μεχρι της 8 κ τεταρτο το πολυ  ειχε κοιμηθει  δεν θεωρω πως οτι εκανα ηταν βεβαια και το σωστο ετσι μου βγηκαν ενστικνωδως και πιστευω πως εχει να κανει πανω απολα με το παιδι και ο γιος μου ηταν και ειναι αρκετα καλουπνος ακομα και δοντακια οταν εβγαζε η ηταν μπουκομενος τον υπνο του δε τον εχανε... ποιο πολυ με αγχωνει και με ανυσηχει πως θα αντιδρασει τωρα τον γεναρη που σκεφτομαι να τον βγαλω απο την κουνια του και να τον βαλω επιτελους στο μονο κρεβατι...αλλα και με τον ερχομο του νεου μελους της οικογενειας αλλα εδω θα ειμαστε και θα τα λεμε...!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 ώρες πρίν, vicky86 είπε:

    Φανταζομαι αν ο μικρος θηλαζε 3-4φορες κ κοιμοταν σχετικα σερι δ θα σε κουραζε τοσο

    Εγω αυτο που εκανα μετα το χρονο ηταν να μην προσφερω αλλα κ να μην αρνουμαι

    Λογικα ο νυχτερινος θηλασμος σε κουραζει οποτε να προσπαθησεις να κοψεις αυτο.πχ να του λες οτι το γαλα κοιμαται κ θα πιει το πρωι;

    Κι εγω μετα τον χρονο αυτο κανω. Tην ημερα δεν με πειραζει που ειναι ολη μερα στο στηθος. Και το βραδυ δεν θα ειχα προβλημα αν θηλαζε για λιγο (3-5') και ξανακοιμοταν αμεσως, ετσι γινοταν για αρκετους μηνες και δεν ειχα θεμα. Αυτο που γινεται ομως τους τελευταιους μηνες ειναι το πιο κουραστικο: μπορει να ειμαι στο κρεβατακι του για μια ωρα, καταφερνω σε καποια φαση μετα απο ποσες προσπαθειες να σηκωθω και μετα απο μιση ωρα το πολυ ξαναξυπναει. Αν δεν τον παρω στο κρεβατι απο το πρωτο ξυπνημα δεν θα κοιμηθουμε. Ακομη και στο διπλο που ειναι ολο γυρναει, αλλαζει στηθος, γενικως ειναι ανησυχος. Τα δοντια τα περισσοτερα τα εχει βγαλει, μονο οι γομφιοι μεινανε και τον ταλαιπωρουν. Να του μιλησω και να με αφησει ετσι δεν παιζει:-P Το μονο που θα επιανε πιστευω ειναι αυτο που γραφει η Pantley, βγαζεις το στηθος συνεχεια πριν αποκοιμηθει και σε καποια φαση θα παρει το μηνυμα και θα το αφησει. Ειχα δοκιμασει να τον κανω και να με "σκαρφαλωσει" αν θελει στηθος για να ζοριστει να το κατακτησει και μια χαρα σκαρφαλωσε, και ψιλοξυπνησε κιολας. Αυτο νομιζω ειναι ενα μεγαλο μειον: οποτε κανω κατι διαφορετικο απ'οτι συνηθως υπαρχει ο κινδυνος να ξυπνησει εντελως.

    Επεξεργάστηκαν by Sentir...natureza

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 ώρες πρίν, Sentir...natureza είπε:

    Κι εγω μετα τον χρονο αυτο κανω. Tην ημερα δεν με πειραζει που ειναι ολη μερα στο στηθος. Και το βραδυ δεν θα ειχα προβλημα αν θηλαζε για λιγο (3-5') και ξανακοιμοταν αμεσως, ετσι γινοταν για αρκετους μηνες και δεν ειχα θεμα. Αυτο που γινεται ομως τους τελευταιους μηνες ειναι το πιο κουραστικο: μπορει να ειμαι στο κρεβατακι του για μια ωρα, καταφερνω σε καποια φαση μετα απο ποσες προσπαθειες να σηκωθω και μετα απο μιση ωρα το πολυ ξαναξυπναει. Αν δεν τον παρω στο κρεβατι απο το πρωτο ξυπνημα δεν θα κοιμηθουμε. Ακομη και στο διπλο που ειναι ολο γυρναει, αλλαζει στηθος, γενικως ειναι ανησυχος. Τα δοντια τα περισσοτερα τα εχει βγαλει, μονο οι γομφιοι μεινανε και τον ταλαιπωρουν. Να του μιλησω και να με αφησει ετσι δεν παιζει:-P Το μονο που θα επιανε πιστευω ειναι αυτο που γραφει η Pantley, βγαζεις το στηθος συνεχεια πριν αποκοιμηθει και σε καποια φαση θα παρει το μηνυμα και θα το αφησει. Ειχα δοκιμασει να τον κανω και να με "σκαρφαλωσει" αν θελει στηθος για να ζοριστει να το κατακτησει και μια χαρα σκαρφαλωσε, και ψιλοξυπνησε κιολας. Αυτο νομιζω ειναι ενα μεγαλο μειον: οποτε κανω κατι διαφορετικο απ'οτι συνηθως υπαρχει ο κινδυνος να ξυπνησει εντελως.

     

    Νομίζω όσο το φοβάσαι, τόσο το παρατείνεις. Μετέφερε το θηλασμό αλλού, όχι στο κρεβάτι. Να συνδέσει ότι θηλάζουμε όχι για να κοιμηθούμε και για κανένα λόγο στη μέση της νύχτας.

    Εξήγησέ το του, δεν είναι πια μωράκι και καταλαβαίνει. Μη το υποτιμάς. Ειναι άλλο το μωρό που πραγματικά δεν καταλαβαίνει, και άλλο το μικρούτσικο παιδάκι που δεν του αρέσει αυτό που ακούει. Δε θα έλεγες ασφαλώς σε ένα μωρό 6 μηνών ότι δεν πίνουμ γάλατη νυχτα, αλλά μετά το χρόνο, πόσο μάλλον μετά τα 1μιση, φυσικά και αντιλαμβάνεται τι λες. Προσωπικά την επακόλουθη γκρίνια δε θα τη χειριζόμουν διαφορετικά από το ξέσπασμα γιατί δεν αγόρασα πατατάκια στο σουπερ μάρκετ. Συζητώντας, παρηγορώντας, αλλά όχι με υποχώρηση. Ειναι ένα παιδάκι πια, που διαφωνεί, διεκδικεί, διαπραγματεύεται, όχι ένα μωράκι που δεν έχει ιδέα τι συμβαίνει.

    Εχω θηλάσει το περισσότερο μέχρι κάπου μετά τα 2μιση, και νομίζω ότι είναι πολύ βασικό μετά από μία ηλικία να σέβεται και το παιδί ότι είναι κάτι που πρέπει εκείνη τη στιγμή να συμφωνεί και η μαμά. Οτι δεν τραβάει μπλούζες, δεν σκαρφαλώνει, δεν απαιτεί, όπως δε θα ούρλιαζε στη μέση της νύχτας να του φτιάξεις ένα σάντουιτς. Για να έχει και ψυχικά οφέλη ο μακροχρόνιος θηλασμός, χρειάζεται να είναι κάτι που συνεχίζει να το θέλει και η μαμά, άρα χρειάζεται όρια, δεν είναι πια κατά βούληση του παιδιού, ούτε και ο μηχανισμός παρηγοριάς για τα πάντα.

    Αν κατάλαβα καλά όπως και το ένα δικό μου παιδί και ο δικός σου αργεί να μιλήσει, μην τον αντιμετωπίζεις όμως σα μικρότερο της ηλικίας του. Κάποια στιγμή είχα κι εγω πίάσει τον εαυτο μου να βλέπω το παιδί σαν πιο μωρό και μετά συνειδητοποίησα ότι το αδικούσα σε σχέση π.χ. με την αδερφή του που στην ίδια ηλικία πήγαινε ροδάνι η γλώσσα. Το να μην μιλάει καλά δε σημαίνει ότι έχει και μειωμένη αντίληψη.

    Για ένα διάστημα, στη μέση της νύχτας, θα σας διευκόλυνε πάρα  πολύ να αναλάβει ο μπαμπάς. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συμφωνω απολυτα με την αργκ

    Θυμαμαι την κορη μου στα 1,5κ μπορει να μη μιλουσε αλλα καταλαβαινε τα παντα

    Αν νομιζεις οτι τωρα δ ειστε σε καλη φαση λογω δοντιων,ιωσης,αλματος καθυστερησε το αλλα οταν ηρεμησετε προσπαθησε να κοψεις η ελαττωσεις τον νυχτερινο θηλασμο

    Εμενα τον απριλη της ελεγα οτι θα πινει κ το αδερφακι της γαλα κ μου εδειχνετο ψυγειο(31μ)κ τον ιουλιου ελεγε ενα μεμε δικο της ενα του μπεμπε

    Θελει χρονο.κ να μιλαμε

    Πχ θα του λες τα βραδια,αγαπη μου η μαμα κανει νανι,κ το στηθος κανει νανι,το πρωι με τον ηλιο θα πιουμε.φυσικα θα γκρινιαξει κ θα του δωσεις,αλλα 1-2φορες δ θα το απαιτησει τοσο,κ σε 3-4μηνες θα δεις αποτελεσματα

    Παντως το καλοκαιρι που αποθηλαζε μου ζητησε μακαρονια τα ξημερωματα.γτ πεινουσε κ δ ηξερε τι να φαει


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    14 ώρες πρίν, Sentir...natureza είπε:

    Κι εγω μετα τον χρονο αυτο κανω. Tην ημερα δεν με πειραζει που ειναι ολη μερα στο στηθος. Και το βραδυ δεν θα ειχα προβλημα αν θηλαζε για λιγο (3-5') και ξανακοιμοταν αμεσως, ετσι γινοταν για αρκετους μηνες και δεν ειχα θεμα. Αυτο που γινεται ομως τους τελευταιους μηνες ειναι το πιο κουραστικο: μπορει να ειμαι στο κρεβατακι του για μια ωρα, καταφερνω σε καποια φαση μετα απο ποσες προσπαθειες να σηκωθω και μετα απο μιση ωρα το πολυ ξαναξυπναει. Αν δεν τον παρω στο κρεβατι απο το πρωτο ξυπνημα δεν θα κοιμηθουμε. Ακομη και στο διπλο που ειναι ολο γυρναει, αλλαζει στηθος, γενικως ειναι ανησυχος. Τα δοντια τα περισσοτερα τα εχει βγαλει, μονο οι γομφιοι μεινανε και τον ταλαιπωρουν. Να του μιλησω και να με αφησει ετσι δεν παιζει:-P Το μονο που θα επιανε πιστευω ειναι αυτο που γραφει η Pantley, βγαζεις το στηθος συνεχεια πριν αποκοιμηθει και σε καποια φαση θα παρει το μηνυμα και θα το αφησει. Ειχα δοκιμασει να τον κανω και να με "σκαρφαλωσει" αν θελει στηθος για να ζοριστει να το κατακτησει και μια χαρα σκαρφαλωσε, και ψιλοξυπνησε κιολας. Αυτο νομιζω ειναι ενα μεγαλο μειον: οποτε κανω κατι διαφορετικο απ'οτι συνηθως υπαρχει ο κινδυνος να ξυπνησει εντελως.

     

    Κι εγώ αυτό ακολούθησα, δεν προσφέρω δεν αρνούμαι, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν έχουν μειωθεί θηλασμοί. Sentir νομίζω πως το παιδάκι σου έχει την εντύπωση πως μπορεί να κοιμηθεί μόνο με το στήθος σου και για αυτό όταν κοιμάται ελαφρά και ξυπνάει δεν μπορεί να ξανακοιμηθεί. Συμφωνώ μαζί σου πως για να το αντιμετωπίσεις, πρέπει να εφαρμόσεις το σχέδιο της Pantley. Είναι ανώδυνο για το μωρό και θα ανταποκριθεί πιο γρήγορα από ότι πιστεύεις. Ξεκίνα το όποτε είσαι έτοιμη. Όσο το θηλάζεις, αφού έχει πιει κι έχει περάσει στο απλό πιπίλισμα, μόλις δεις ότι μειώνεται ο ρυθμός που πιπιλάει, βγάλε με το μικρό σου δαχτυλάκι τη θηλή. Θα αντιδράσει άμεσα οπότε τον ξαναβάζεις στο στήθος. Θα συνεχίσει να πιπιλάει ώσπου κάποια στιγμή πάλι θα αρχίσει να μειώνεται ο ρυθμός. Θα πάρει 30? 40 δεύτερα? 1 λεπτό? θα το δεις στην πράξη. Τότε θα ξαναβγάλεις τη θηλή. Θα αντιδράσει και πάλι οπότε και πάλι θα την προσφέρεις. Αυτό μπορεί να συμβεί και 5 και 6 φορές στην αρχή. Αν το δεις να ταράσσεται πολύ και να είναι έτοιμος να χάσει γενικά τον ύπνο του, άστο και ξαναδοκίμασε την επόμενη. Φορά με τη φορά θα είναι πολύ πιο δεκτικό. 

     

    Δεν διαφωνώ σε αυτό που προτείνει η ΑΡΓΚ, να του μιλάς και να του εξηγείς δηλαδή, βασικά μπορείς να το κάνεις ΚΑΙ αυτό παράλληλα. Απλά πιστεύω πως στην περίπτωση σας θα λειτουργήσει καλύτερα η απαλή απομάκρυνση, ίσως γιατί εσύ η ίδια νιώθεις πιο άνετα να επικοινωνήσεις με αυτόν τον τρόπο στο μωρό σου την αποσύνδεση του στήθους.  

    18 ώρες πρίν, xaroumenh mama είπε:

    marakiz παρα πολυ ωραια και ενδιαφεροντα ολα αυτα που εγραψες !!!! στον γιο μου δεν αντιμετωπισα καποιο προβλημα στον υπνο του μεχρι τωρα... τωρα ομως ειμαι εγκυος το δευτερο παιδακι μου και ξερω πως τα παιδια ειναι διαφορετικα αρα ειμαι προετημασμενη αυτη τη φορα για πολλα ξενυχτια και πιστευω πως αυτα που μας μετεφερες θα μας βοηθησουν πολυ..!!!

    στον γιο μου ειμουν τελειος απειρη  και οτι εκανα το εκανα μαλλον ενστικνωδως! βασικα για να ξεκινησω τον υπνο τον θεωρω ιερο και ολοι μας εχουμε την αναγκη για ξεκουραση και ενα παραπανω το βρεφος που αναπτησεται κιολας γιαυτο παντα τους υπνους του τον εβαζα και τους εκανε σε συγκεκριμενα μεροι πχ ριλαξ τους ενδιαμεσους σαν ποιο μωρο και στην κουνια του, τις ωρες που ηξερα πως θελει να κοιμηθει ποτε δεν ειμουν εξω φροντιζα η να εχω γυρισει η να παμε για βολτουλα μετα που θα ξυπνησει !ακομα και τωρα που ειναι δυο χρονων εφοσων βλεπω πως εξω δε μπορει να κοιμηθει δε τον ταλαιπωρω τον περνω και γυριζουμε σπιτι στο κρεβατακι μας..!στους ενδιαμεσους υπνους ειχα παντα μια συγγεκριμενη ρουτινα αλα δεν ειχα σταθερη ωρα προσπαθουσα και διαβαζα τα σημαδια της νυστας του και τον εβαζα για υπνο.. το βραδυ ομως που θεωρω πως ειναι ο υπνος που ξεκουραζει περισσοτερο τα παιδια ειχα παντα μαζι με την ρουτινα και συγκεκριμενη ωρα γυρω στις 9  δλδ ακομα και μετα που σαραντησε αν επερνε εναν υπνακο και ξυπναγε πχ 8.30 το βραδυ τον επερνα τον εκανα μπανακι τον αλλαζα στο δωματιο του με χαμηλο φωτισμο τον ταιζα και εμενα μεσα στο δωματιο μαζι του ειτε γιατι δε νυσταζε και ηθελε μανουλα ειτε γιατι ειχε κολικους και επρεπε να τον φροντισω κτλπ μεχρι να τον παρει ο υπνος μεχρι που η συγκεκριμενη ωρα του εγινε συνηθειο και ακομα τωρα την ιδια ωρα κοιμαται το βραδυ ... οταν εκοψε τον απογευματινο υπνο επειδη εβλεπα πως νυσταζε ποιο νωρις φυσικα δε τον ταλαιπωρουσα ολη η διαδικασια γινοταν ποιο νωρις και μεχρι της 8 κ τεταρτο το πολυ  ειχε κοιμηθει  δεν θεωρω πως οτι εκανα ηταν βεβαια και το σωστο ετσι μου βγηκαν ενστικνωδως και πιστευω πως εχει να κανει πανω απολα με το παιδι και ο γιος μου ηταν και ειναι αρκετα καλουπνος ακομα και δοντακια οταν εβγαζε η ηταν μπουκομενος τον υπνο του δε τον εχανε... ποιο πολυ με αγχωνει και με ανυσηχει πως θα αντιδρασει τωρα τον γεναρη που σκεφτομαι να τον βγαλω απο την κουνια του και να τον βαλω επιτελους στο μονο κρεβατι...αλλα και με τον ερχομο του νεου μελους της οικογενειας αλλα εδω θα ειμαστε και θα τα λεμε...!!!!!!

     

    Μπορεί να ήσουν άπειρη όπως λες, ωστόσο γράφεις κάτι πάρα πολύ σημαντικό που νομίζω πως είναι η βασική αρχή για καλές συνήθειες ύπνου στην οικογένεια, παρότι δεν έχει αναφερθεί μέχρι τώρα. Θεωρείς τον ύπνο ιερό και άρα τον σέβεσαι, τόσο για το μωρό σου όσο και για εσένα. Για να μάθει το παιδί μας να αγαπάει και να εκτιμάει τον ύπνο, πρέπει το ίδιο να κάνουμε κι εμείς. Έτσι λοιπόν, ενστικτωδώς και χωρίς να στο έχουν πει, είχες σταθερές ώρες για τους ύπνους του μωρού σου και δεν παρέκλινες αυτών, φρόντιζες να είσαι στο σπίτι για να τηρηθούν, κάτι που τελικά όσο διαβάζω είναι πάρα μα πάρα πολύ σημαντικό.  Γενικά όσα γράφεις δείχνουν λες και ήσουν διαβασμένη. Φυσικά έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία κάθε παιδιού, ωστόσο νομίζω πως όλα τα παιδιά μπορούν να βοηθηθούν με τις σωστές συνθήκες, άλλα λιγότερο, άλλα περισσότερο.


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Εξήγησέ το του, δεν είναι πια μωράκι και καταλαβαίνει. Μη το υποτιμάς. Ειναι άλλο το μωρό που πραγματικά δεν καταλαβαίνει, και άλλο το μικρούτσικο παιδάκι που δεν του αρέσει αυτό που ακούει. Δε θα έλεγες ασφαλώς σε ένα μωρό 6 μηνών ότι δεν πίνουμ γάλατη νυχτα, αλλά μετά το χρόνο, πόσο μάλλον μετά τα 1μιση, φυσικά και αντιλαμβάνεται τι λες. Προσωπικά την επακόλουθη γκρίνια δε θα τη χειριζόμουν διαφορετικά από το ξέσπασμα γιατί δεν αγόρασα πατατάκια στο σουπερ μάρκετ. Συζητώντας, παρηγορώντας, αλλά όχι με υποχώρηση. Ειναι ένα παιδάκι πια, που διαφωνεί, διεκδικεί, διαπραγματεύεται, όχι ένα μωράκι που δεν έχει ιδέα τι συμβαίνει.

    Εχω θηλάσει το περισσότερο μέχρι κάπου μετά τα 2μιση, και νομίζω ότι είναι πολύ βασικό μετά από μία ηλικία να σέβεται και το παιδί ότι είναι κάτι που πρέπει εκείνη τη στιγμή να συμφωνεί και η μαμά. Οτι δεν τραβάει μπλούζες, δεν σκαρφαλώνει, δεν απαιτεί, όπως δε θα ούρλιαζε στη μέση της νύχτας να του φτιάξεις ένα σάντουιτς. Για να έχει και ψυχικά οφέλη ο μακροχρόνιος θηλασμός, χρειάζεται να είναι κάτι που συνεχίζει να το θέλει και η μαμά, άρα χρειάζεται όρια, δεν είναι πια κατά βούληση του παιδιού, ούτε και ο μηχανισμός παρηγοριάς για τα πάντα.

     

    1 hour ago, vicky86 είπε:

    Πχ θα του λες τα βραδια,αγαπη μου η μαμα κανει νανι,κ το στηθος κανει νανι,το πρωι με τον ηλιο θα πιουμε.φυσικα θα γκρινιαξει κ θα του δωσεις,αλλα 1-2φορες δ θα το απαιτησει τοσο,κ σε 3-4μηνες θα δεις αποτελεσματα

     

    Kαταλαβαινω αυτο που λετε αλλα νομιζω πως αν ξαφνικα αρχιζω να του το αρνουμαι στη μεση της νυχτας θα ειναι σαν να αλλαζει ολο του το συμπαν. Σαφως και αν εχω να κανω με καποια αλλη απαιτηση (πχ τα πατατακια οπως ειπες ή ο θηλασμος οταν ειμαστε καπου που ειναι καπως δυσκολο) θα αρνηθω και θα ειμαι ανενδοτη κι ας κανει κριση θυμου, αλλα ξαφνικα να αρνηθω το στηθος και να μην του επιτρεψω να εχει προσβαση σε αυτο που τον ηρεμει για να κοιμηθει σε ολη τη διαρκεια της ζωης του προσωπικα το βρισκω λιγο σκληρο και δεν θελω να το κανω με αυτον τον τροπο. Εξαλλου, αν δεν ειχα προβλημα να κλαψει δεν θα εγραφα σε αυτο το θεμα. Σαφως και δεν εχω θεμα να απαιτει κατι και να τον αφησω να κλαψει αλλα το στηθος προσωπικα το βαζω σε ξεχωριστη κατηγορια και δεν θελω να δημιουργησω αναστατωση οταν κοψω τον ομφαλιο λωρο μας.

     

    3 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Αν κατάλαβα καλά όπως και το ένα δικό μου παιδί και ο δικός σου αργεί να μιλήσει, μην τον αντιμετωπίζεις όμως σα μικρότερο της ηλικίας του. Κάποια στιγμή είχα κι εγω πίάσει τον εαυτο μου να βλέπω το παιδί σαν πιο μωρό και μετά συνειδητοποίησα ότι το αδικούσα σε σχέση π.χ. με την αδερφή του που στην ίδια ηλικία πήγαινε ροδάνι η γλώσσα. Το να μην μιλάει καλά δε σημαίνει ότι έχει και μειωμένη αντίληψη.

     

    Εννοειται οτι καταλαβαινω οτι εχει αντιληψη. Μπορει να μην μιλαει με λεξεις (εκτος απο 2-3 που τις αρθρωνει σωστα) αλλα συνεννοουμαστε μια χαρα με μουκριτα και ηχους. 

     

    3 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Για ένα διάστημα, στη μέση της νύχτας, θα σας διευκόλυνε πάρα  πολύ να αναλάβει ο μπαμπάς. 

    Αυτο εγινε για καποιο διαστημα που δουλευα 4 τα ξημερωματα και μετα απο καποιες μερες προσαρμοστηκε, αλλα για να πετυχει πρεπει να πηγαινω στον καναπε να κοιμαμαι για να μην με βλεπει. Ακομη κι αν πετυχει οσο θα λειπω οταν θα ξαναγυρναω στο κρεβατι θα πηγαινουμε στο μηδεν.

    πρίν από 56 λεπτά , marakiz είπε:

    Απλά πιστεύω πως στην περίπτωση σας θα λειτουργήσει καλύτερα η απαλή απομάκρυνση, ίσως γιατί εσύ η ίδια νιώθεις πιο άνετα να επικοινωνήσεις με αυτόν τον τρόπο στο μωρό σου την αποσύνδεση του στήθους.  

    Ακριβως. Πιστευω οτι το στηθος ειναι κατι "ιερο" για το παιδι και αν ειναι να το κοψω θελω να το κανω ομαλα, σεβομενη αυτη τη συνδεση με το σωμα της μαμας του.


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ναι καταλαβαίνω πως παρότι νήπιο που κατανοεί σαφώς περισσότερα από ένα μωρό, το να κοιμάται με το στήθος της μαμάς του είναι το μόνο που έχει γνωρίσει όσο ζει. Οπότε αν αρχίσεις ξαφνικά να του το αρνείσαι μέσα στο βράδυ (παρά τις εξηγήσεις που θα του δίνεις παράλληλα) θα του φανεί από κουλό μέχρι απόρριψη. Κάνε αυτό που πιστεύεις πως θα λειτουργήσει καλύτερα για εσάς, απλά μην το αφήσεις πολύ καιρό κι ότι ζεις από κούραση γίνει εξάντληση. Γνώμη μου είναι να τη ξεκινήσεις σιγά σιγά την αποσύνδεση, θεωρώ πως είναι και σε ευνοϊκή ηλικία.

    Επεξεργάστηκαν by marakiz

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 3 λεπτά , Sentir...natureza είπε:

     

     

    Kαταλαβαινω αυτο που λετε αλλα νομιζω πως αν ξαφνικα αρχιζω να του το αρνουμαι στη μεση της νυχτας θα ειναι σαν να αλλαζει ολο του το συμπαν. Σαφως και αν εχω να κανω με καποια αλλη απαιτηση (πχ τα πατατακια οπως ειπες ή ο θηλασμος οταν ειμαστε καπου που ειναι καπως δυσκολο) θα αρνηθω και θα ειμαι ανενδοτη κι ας κανει κριση θυμου, αλλα ξαφνικα να αρνηθω το στηθος και να μην του επιτρεψω να εχει προσβαση σε αυτο που τον ηρεμει για να κοιμηθει σε ολη τη διαρκεια της ζωης του προσωπικα το βρισκω λιγο σκληρο και δεν θελω να το κανω με αυτον τον τροπο. Εξαλλου, αν δεν ειχα προβλημα να κλαψει δεν θα εγραφα σε αυτο το θεμα. Σαφως και δεν εχω θεμα να απαιτει κατι και να τον αφησω να κλαψει αλλα το στηθος προσωπικα το βαζω σε ξεχωριστη κατηγορια και δεν θελω να δημιουργησω αναστατωση οταν κοψω τον ομφαλιο λωρο μας.

     

    Εννοειται οτι καταλαβαινω οτι εχει αντιληψη. Μπορει να μην μιλαει με λεξεις (εκτος απο 2-3 που τις αρθρωνει σωστα) αλλα συνεννοουμαστε μια χαρα με μουκριτα και ηχους. 

     

    Αυτο εγινε για καποιο διαστημα που δουλευα 4 τα ξημερωματα και μετα απο καποιες μερες προσαρμοστηκε, αλλα για να πετυχει πρεπει να πηγαινω στον καναπε να κοιμαμαι για να μην με βλεπει. Ακομη κι αν πετυχει οσο θα λειπω οταν θα ξαναγυρναω στο κρεβατι θα πηγαινουμε στο μηδεν.

    Ακριβως. Πιστευω οτι το στηθος ειναι κατι "ιερο" για το παιδι και αν ειναι να το κοψω θελω να το κανω ομαλα, σεβομενη αυτη τη συνδεση με το σωμα της μαμας του.

     

    Αν μια μέρα του πεις "Τέλος" είναι τεράστιο σοκ, αλλά δεν υπάρχει λόγος. Ξεκίνα να του εξηγείς ότι είναι μεγάλο αγόρι και ότι τα μεγάλα παιδιά δεν πίνουν γάλα τη νύχτα γιατί η μαμά κουράζεται. Του το λες λίγες μέρες και μετά αρχίζετε πια να θηλάζετε μόνο π.χ. στην πολυθρόνα. Μετά τη νύχτα τον παίρνεις αγκαλιά, αλλά δε θηλάζεις πια. Δε νομίζω ότι είναι καθόλου διαφορετικό από το να αρνηθείς ένα μπουκάλι στη μέση της νύχτας. Αλλο να πεις ότι στερείς την αγκαλιά ή γενικότερα την επαφή το βράδυ, και άλλο απλά ότι θηλάζεις μόνο τη μέρα. Εμείς μιλάγαμε κάποιο διάστημα για τη μέρα και τη νύχτα, πηγαίναμε και στο παράθυρο να δούμε ότι νύχτωσε, ξεκινάγαμε το "όλοι κοιμούνται, τα σκυλάκια, γατάκια, πουλάκια, γείτονες κλπ κλπ" και μετά περάσαμε και στο "μέχρι να δεις τον ηλιο, είπαμε δεν έχει γάλα πια". Βέβαια αν ξύπναγε στις 6 και είχε τις πρώτες αχτίδες, θεωρούσε ότι ξημέρωσε, αλλά εντάξει, παλευόταν αυτό.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αν εκλαιγε κ μενα πιθανον δ θα της ελεγα κτ τετοιο,αλλα δ ειχαμε κλαματα.μαλλον ηταν ετοιμη γτ απο μονη πολυ σπανια εκει που θηλαζε γυρνουσε πλατη τη χαιδευα κ κοιμοταν,επισης ειχε αρχισει να κοιμαται σερι οποτε αν τυχαινε να ξυπνησει δ ηταν δυσκολο να το δεχτει,αλλα θηλαζε κ πολυ λιγο συνολικα τη μερα

    Κ η απομακρυνση ειναι πολυ βοηθητικη.εκει που γλαρωνει τραβας το στηθος,αν ψαχτει,ξαναδινεις.στην αρχη θα το ψαξει κ ισως το κανεις 3φορες,καποια στιγμη δ θα χρειαστει δευτερη

    Παντως κ αυτο με το γαλα που κοιμαται δ θα γινει απο τη μια στιγμη στην αλλη,θα αρχισεις να του λες οτι το βραδυ το γαλα κοιμαται στον πρωτο θηλασμο,οταν πατε για υπνο,τυπου τωρα θα πιουμε γαλα αλλα μετα το βραδυ δ θα εχει γτ θα κοιμαται,αν ξυπνησει του λες το γαλα κανει νανι,αν επιμενει δινεις


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    22 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Αν μια μέρα του πεις "Τέλος" είναι τεράστιο σοκ, αλλά δεν υπάρχει λόγος. Ξεκίνα να του εξηγείς ότι είναι μεγάλο αγόρι και ότι τα μεγάλα παιδιά δεν πίνουν γάλα τη νύχτα γιατί η μαμά κουράζεται. Του το λες λίγες μέρες και μετά αρχίζετε πια να θηλάζετε μόνο π.χ. στην πολυθρόνα. Μετά τη νύχτα τον παίρνεις αγκαλιά, αλλά δε θηλάζεις πια. Δε νομίζω ότι είναι καθόλου διαφορετικό από το να αρνηθείς ένα μπουκάλι στη μέση της νύχτας. Αλλο να πεις ότι στερείς την αγκαλιά ή γενικότερα την επαφή το βράδυ, και άλλο απλά ότι θηλάζεις μόνο τη μέρα. Εμείς μιλάγαμε κάποιο διάστημα για τη μέρα και τη νύχτα, πηγαίναμε και στο παράθυρο να δούμε ότι νύχτωσε, ξεκινάγαμε το "όλοι κοιμούνται, τα σκυλάκια, γατάκια, πουλάκια, γείτονες κλπ κλπ" και μετά περάσαμε και στο "μέχρι να δεις τον ηλιο, είπαμε δεν έχει γάλα πια". Βέβαια αν ξύπναγε στις 6 και είχε τις πρώτες αχτίδες, θεωρούσε ότι ξημέρωσε, αλλά εντάξει, παλευόταν αυτό.

     

    Το εκλογικεύεις, κάτι που μπορεί να κάνει ένας ενήλικας, όχι όμως ένα μωρό. Δεν θα του στερήσει την αγκαλιά όχι, θα του στερήσει όμως κάτι που μόνο αυτό ξέρει όσο ζει. Δηλαδή εκεί που την έχει ξετινάξει αυτές τις μέρες, όλη μέρα, θα αρχίσει απλά να του λέει ότι δεν θα ξαναθηλάσουν βράδυ κι αυτό θα το δεχτεί μέσα σε λίγες μέρες? Έτσι εύκολα το δέχτηκαν τα δικά σου? Και τα τρία?? Σοβαρά το ρωτάω αυτό, όχι υπαινιχτικά. Γιατί φαντάζομαι αντίστοιχο σκηνικό με τον δικό μου και το αποκλείω. Δεν χρειάζεται να του πει πως είναι μεγάλο παιδί πια, γιατί παιδί είναι μεν, όχι όμως μεγάλο. :) Κατά τα άλλα ναι, συμφωνώ στο να αρχίσει να του εξηγεί, την αλήθεια όμως, ότι κουράζεται και ότι θέλει να κοιμάται περισσότερο. Όλα αυτά παράλληλα με τις προσπάθειες αποσύνδεσης του στήθους από την έλευση του ύπνου.

    Επεξεργάστηκαν by marakiz
    • Μου αρέσει 1

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 9 λεπτά , marakiz είπε:

     

    Το εκλογικεύεις, κάτι που μπορεί να κάνει ένας ενήλικας, όχι όμως ένα μωρό. Δεν θα του στερήσει την αγκαλιά όχι, θα του στερήσει όμως κάτι που μόνο αυτό ξέρει όσο ζει. Δηλαδή εκεί που την έχει ξετινάξει αυτές τις μέρες, όλη μέρα, θα αρχίσει απλά να του λέει ότι δεν θα ξαναθηλάσουν βράδυ κι αυτό θα το δεχτεί μέσα σε λίγες μέρες? Έτσι εύκολα το δέχτηκαν τα δικά σου? Και τα τρία?? Σοβαρά το ρωτάω αυτό, όχι υπαινιχτικά. Γιατί φαντάζομαι αντίστοιχο σκηνικό με τον δικό μου και το αποκλείω. Δεν χρειάζεται να του πει πως είναι μεγάλο παιδί πια, γιατί παιδί είναι μεν, όχι όμως μεγάλο. :) Κατά τα άλλα ναι, συμφωνώ στο να αρχίσει να του εξηγεί, την αλήθεια όμως, ότι κουράζεται και ότι θέλει να κοιμάται περισσότερο. Όλα αυτά παράλληλα με τις προσπάθειες αποσύνδεσης του στήθους από την έλευση του ύπνου.

     

    H κόρη μου αποθήλασε μόνη της νωρίς, από συνδυασμό δικής μου απειρίας και δικών της θεμάτων υγείας που δε μας επέτρψαν να έχουμε αποκλειστικό θηλασμό.

     Στον ένα μου γιο, επειδή κάπου στο χρόνο είχα αρχίσει να μισώ το θηλασμό λόγω νυχτερινής ταλαιπωρίας, αρχίσαμε να θηλάζουμε στον καναπέ και να μη θηλάζουμε τη νυχτα, αλλά να τον κρατάω αγκαλιά. Θυμάμαι γκρίνια λίγες νύχτες αλλά όχι κανένα δράμα και μέχρι τότε ήταν μία περίοδος που θήλαζε ακατάπαυστα οταν ήμουν σπίτι. Θηλάζαμε κατά βούληση όταν γύριζα από τη δουλειά και το βράδυ πλέναμε δόντια, πηγαίναμε στο τζάμι, χαιρετάγαμε ό,τι βλέπαμε και δε βλέπαμε για να κάνει νάνι και μετά κοιμόμασταν αγκαλιά, χωρίς να ξαναυπάρξει στήθος μέχρι να ξημερώσει.

    Στον τρίτο, από μόνος του έπαψε να κοιμάται με μικρή ενθάρρυνση στο στήθος αρκετά νωρίς, πολύ πριν το χρόνο, αλλά συνέχισε να ξυπνά για να θηλάσει στη μέση της νύχτας (οπότε μυθος το αν κοιμάται μόνο του δεν γυρεύει τη νύχτα :) ) . Κάπου εκεί στα ενάμιση, με την ίδια μέθοδο του "είναι νυχτα" το κόψαμε. Συγκρατώ να είναι χειμώνας και το δωμάτιο είχε υγρασία οπότε θάμπωνε και το τζάμι, και ζωγράφιζε και μια δόση με το δάχτυλο στο θαμπωμένο τζάμι ως μέρος της νυχτερινής ρουτίνας. Μόλις έσκαγε μύτη ο ήλιος ξύπναγε και έλεγε ενθουσιασμένος ΜΑΜ αλλά τη νύχτα δε γύρευε πια.

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    23 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Μετά τη νύχτα τον παίρνεις αγκαλιά, αλλά δε θηλάζεις πια.

    Δεν πιστευω να το δεχτει ετσι απλα... Ακομη κι αν το εχουμε συζητησει, αυτος θα βαλει τα χερια του, θα το ζητησει, δεν ειναι κατι που θελω να του το αρνηθω. Οπως ειπε η @marakizθελω να του το περασω αλλιως το μηνυμα, για να μην το δει σαν αρνηση στηθους. 

    23 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Δε νομίζω ότι είναι καθόλου διαφορετικό από το να αρνηθείς ένα μπουκάλι στη μέση της νύχτας.

    Δεν νομιζω οτι πινει επειδη πειναει, αλλα για να πιπιλισει ωστε να ξανακοιμηθει. Kαποιες φορες αναμεσα στα νυχτερινα ξυπνηματα του εχω πει "λιγο αμ (ετσι το λεει) και νανι, η μαμα ειναι κουρασμενη", τις περισσοτερες φορες δεν ειδα καποια διαφορα. Παρ'ολα αυτα του το λεω.

     

    Εχω ομως να σας πω οτι εχθες συνεβη κατι εξωπραγματικο για τα εως τωρα δεδομενα! Παρ'ολο που κοιμηθηκε 1-1,5 ωρα αργοτερα απ'οτι κοιμαται κανονικα και περιμενα να εχει ανησυχο υπνο εγιναν τα εξης: 9 κοιμαται, ξυπναει 11 -αναμενομενο, ξανακοιμαται σχετικα γρηγορα μετα απο 15' θηλασμου, ξυπναει στις 3 :shock: (εχει να κοιμηθει 4 ωρες σερι ουτε εγω θυμαμαι απο ποτε), σηκωνεται απ΄το κρεβατι του ηρεμος και με ξυπναει (ενω συνηθως γκρινιαζει, δεν σηκωνεται), τον παιρνω στο διπλο (ετσι γινεται απ΄το πρωτο του συνηθως ξυπνημα εδω και 3-4 μηνες), θηλαζει (5-10 λεπτα;) και σηκωνεται και μου ζηταει να τον ξαναβαλω στο κρεβατι του:shock::shock:!!!!! Ενταξει, οταν το ειδα αυτο δεν ηξερα αν βλεπω καλα ή μηπως μου δειχνει τα παραμυθια να διαβασουμε...Εν τελει, τον βαζω στο κρεβατι του, τον θηλαζω για κανα 5λεπτο και ξανακοιμαται μια χαρα μεχρι τις 6 (3 σερι;;; τι γινεται σημερα λεω...), οπου τον θηλασα για 5' και ξυπνησε κανονικα στις 7. Προσπαθω να μην ενθουσιαζομαι πολυ γιατι ειναι μονο μια μερα...αλλα χαρηκα τοσο πολυ...δεν εχει ξανακοιμηθει τοσο καλα νομιζω ποτε και ειναι ισως η πρωτη μερα της ζωης του που κοιμηθηκε στο κρεβατι του οοοοολο το βραδυ! Ακομη κι οταν κοιμοταν καλυτερα παλιοτερα, εστω στο τελευταιο ξυπνημα (γυρω στις 5) τον επαιρνα στο διπλο. Μακαρι να το συνεχισει!

     

     

    Επεξεργάστηκαν by Sentir...natureza

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κ ομως εγινε ετσι ευκολα τουλ με τη μια τη δικια μου

    Πρωτα απο ολα θεωρω ετσι οπως τα περιγραφει η σεντιρ δ ειναι η καταλληλη εποχη γι αυτους

    Οταν θα ξεκινησει για τουλ 2εβδ θα κανει αυτο που λεει η αργκ.θα βλεπουν οτι νυχτωσε,θα λενε οτι ολοι κοιμουνται,κ το γαλα το ιδιο αλλα θα δινει

    Σιγα σιγα θα αρχισει να του αρενειται το στηθος,οχι την αγκαλια η το χαδι

    Μαρακιζ κ σενα συνομιληκος;


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαβάζω το μήνυμα σου και γελάω συνωμοτικά και με αγάπη. Γιατί περιγράφεις βραδινό ύπνο με 3 αφυπνίσεις ως τον καλύτερο του ως τώρα! :-D Και πόσο μπορώ να σε καταλάβω αλήθεια!!

     

    Αυτό που του λες, λίγο αμ, μπορεί να μην βλέπεις άμεσα τη διαφορά, ίσως όμως δουλεύει μακροπρόθεσμα. Αν δεις πως αυτές τις μέρες εξακολουθεί να είναι διαθέσιμος για αλλαγές, μην χάσεις την ευκαιρία! ;)

     

    Κι εμείς χτες είχαμε μια "καλή" νύχτα. Καταρχάς κοιμήθηκε χωρίς στήθος, κάτι που γίνεται σχεδόν μέρα παρά μέρα πλέον. Δηλαδή θήλασε αρχικά και μετά με χάδια, νανουρίσματα και άπειρα δικά του βαρελάκια στο κρεβάτι, αποκοιμήθηκε μόνος του. Πλέον -εφόσον έχουμε προχωρήσει στάδιο θαρρώ- δεν τον αφήνω να πιπιλάει για πολλή ώρα, οπότε αν φτάσει η στιγμή που ενοχλούμαι, τον απομακρύνω. Αν γκρινιάξει τον ξαναβάζω, του λέω όμως σοβαρά, "για λίγο αγάπη μου γιατί κουράστηκα". Θηλάζει για λίγο λοιπόν και μόλις του λέω "νάνι τώρα" το δέχεται και σταματάει, προσπαθώντας να κοιμηθεί μόνος του. Τον βλέπω, κάνει φιλότιμες προσπάθειες πλέον! Κοιμήθηκε λοιπόν στις 19.30 και ξύπνησε στις 1.00, δηλαδή ο πρώτος του ύπνος κράτησε 5,5 ώρες! Γουάου ένα πράγμα! Μετά ξύπνησε στις 4 όπου και πάλι αφού θήλασε, προσπάθησα να τον κρατήσω μακριά από το στήθος. Βρήκα πρόσφορο έδαφος αφού γκρίνιαζε λίγο όσο επιχειρούσε να πιάσει πάλι στήθος, όμως δεν έκλαιγε οπότε  άρπαξα την ευκαιρία και τελικά κοιμήθηκε και πάλι μόνος του (πρώτη φορά αυτό σε αφύπνιση κατά τη διάρκεια της νύχτας). Μετά ξύπνησε πάλι στις 6 όπου θήλασε λίγο και κοιμηθήκαμε αγκαλίτσα μέχρι τις 7 όπου και ξύπνησε για τα καλά, θήλασε για τα καλά, κάναμε τις πρωινές μας αγκαλιές και σηκωθήκαμε για να ξεκινήσει η μέρα μας.

     

    3 αφυπνίσεις κι εμείς, όμως λιγότερες και τόσο διαφορετικές από μόλις λίγες εβδομάδες πριν!

     

    Είμαι ενθουσιασμένη γιατί βλέπω ότι οι δίμηνες πια προσπάθειες μου για αποσύνδεση του στήθους αποφέρουν καρπούς, έχοντας προτεραιότητα πάντα το παιδί μου, τα συναισθήματα του και στο να λάβει αυτή την αλλαγή όσο πιο ανώδυνα γίνεται. 

    Just now, vicky86 είπε:

    Κ ομως εγινε ετσι ευκολα τουλ με τη μια τη δικια μου

    Πρωτα απο ολα θεωρω ετσι οπως τα περιγραφει η σεντιρ δ ειναι η καταλληλη εποχη γι αυτους

    Οταν θα ξεκινησει για τουλ 2εβδ θα κανει αυτο που λεει η αργκ.θα βλεπουν οτι νυχτωσε,θα λενε οτι ολοι κοιμουνται,κ το γαλα το ιδιο αλλα θα δινει

    Σιγα σιγα θα αρχισει να του αρενειται το στηθος,οχι την αγκαλια η το χαδι

    Μαρακιζ κ σενα συνομιληκος;

     

    14 μηνών είναι ο δικός μου!


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πολυ μεγαλη προοδος μαρακι

    Ο δικος σου ειναι κ λιγο πιο μικρος οποτε εχεις λιγο διαφορετικη προσεγγιση,6μηνες κανουν τεραστια διαφορα σε αυτην την ηλικια

    Σεντιρ αν ηρεμησε ειναι καλη στιγμη για να εισαγεις αλλαγες

    Αυτο το κλαψουρισμα ψιλογκρινιτσα κ γω δεχομουν.αν πηγαινε να ξυπνησει η να κλαψει εννοειται θηλαζα


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ααααχ! Πόσο σε καταλαβαίνω :). Μου το έχει κάνει και μένα, να την πάω στο κρεβάτι μας μετά από νυχτερινό ξύπνημα και να μου πει ότι δεν θέλει και να δείχνει προς το δικό της δωμάτιο! χαχαχα... Πλάκα είχε. Μια φορά έγινε. Δεν ξαναγινε! 

     

    Αυτό που συμβαίνει συνήθως με μας, είναι να την κοιμίζω στο στήθος. Της το βγάζω ενώ έχει κοιμηθεί και την πηγαίνω στο κρεβάτι της. Το ξέρει ότι την αφήνω στο κρεβάτι της και δεν την πειράζει. Οταν όμως είνια η ώρα που θα κοιμηθούμε κι εμείς, αυτόματα ξυπνά και έρχεται σε μας. Την παίρνω στο κρεβάτι μας, θηλάζει για να κανακοιμιθεί και όταν κοιμηθεί την αφήνω ανάμεσα μας. Το πόσες φορές θα ξυπνήσει μέσα στην νύχτα είναι απροσδιόριστο. Από 3 έως 13. Κανείς δεν ξέρει. 

     

    Αλλά ανά περιόδους, που αισθάνομαι ότι κάτι αλλάζει, ότι κάτι δεν τη βολεύει, ότι είναι πολύ ανήσυχη, την δοκιμάζω να κοιμηθεί στο κρεβάτι της ή να κοιμηθούμε με αγκαλιά, αφού έχει θηλάσει ΠΟΛΥ και με έχει κουράσει, χωρίς να κοιμάται ή κάτι άλλο. Συνήθως είναι βοηθητικό και γι' αυτήν μια αλλαγή, παρόλο που μοιάζει να την αρνείται αρχικώς. 

    πχ. Εχω αρχίσει εδώ και κανένα 2μηνο να της λέω ότι δεν θα πιει από το στήθος μες τη νύχτα. Οταν ξυπνάει δίπλα μου, της προσφέρω νερό. Συνήθως ξανα κοιμάται. Αλλες φορές λέει ότι θέλει να θηλάσει. Εγώ της λέω όχι για αρχή κι αντ'αυτού προσφέρω "αγκαλίτσα". Πολλές φορές απλώς ξαπλώνει πάνω στο στέρνο μου, δηλαδή δέχεται την αγκαλίτσα και την κοιμάται έτσι. Αλλες φορές επιμένει και τότε της δίνω στήθος. Ανάλογα με την δεκτικότητα της, κρίνω τις στιγμές που είναι κατάλληλες και αρνούμαι κάποιον βραδυνό θηλασμό. 

     

    Αλλά κι εγώ είμαι της άποψης πως πρέπει το παιδί μου, να ξέρει τι νιώθω και πως αισθάνομαι. Να κατανοεί ότι κάποιες φορές, δεν αντέχω άλλο, είμαι πολύ κουρασμένη, πονάει το στήθος μου (της το λέω όταν χρειαστεί) και πρέπει και οι δυο μας, να βρούμε άλλο τρόπο να κοιμηθούμε. Γιατί, το να θηλάσει και να κοιμηθεί μπαμ-μπαμ, είναι βολικό και για μένα. Αλλά κάποιες φορές πρέπει να τα καταφέρουμε αλλιώς. Ετσι το βλέπω εγώ. Οχι σαν κάτι που της αρνούμαι και της αποστερώ. Εχει τύχει κάποιες φορές να πάρω φάρμακο που δεν ήταν κατάλληλο και να πρέπει να περιμένω αρκετές ώρες αδειάζοντας το στήθος, ενώ ταυτόχρονα μου ζητούσε και δεν έδινα. Είναι κάτι που συμβαίνει σε μας. Ετσι το κατανοώ, έτσι της το μεταφέρω. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 26 λεπτά , vicky86 είπε:

    Κ ομως εγινε ετσι ευκολα τουλ με τη μια τη δικια μου

    Πρωτα απο ολα θεωρω ετσι οπως τα περιγραφει η σεντιρ δ ειναι η καταλληλη εποχη γι αυτους

    Οταν θα ξεκινησει για τουλ 2εβδ θα κανει αυτο που λεει η αργκ.θα βλεπουν οτι νυχτωσε,θα λενε οτι ολοι κοιμουνται,κ το γαλα το ιδιο αλλα θα δινει

    H αληθεια ειναι οτι σε σκεφτηκα οταν μου εδειξε το κρεβατι του. Θυμηθηκα αυτο που εγραψες οτι μπορει να σε κατευθυνει το παιδι και να κανει τις αλλαγες μονο του. 

     

    πρίν από 25 λεπτά , marakiz είπε:

    Αν δεις πως αυτές τις μέρες εξακολουθεί να είναι διαθέσιμος για αλλαγές, μην χάσεις την ευκαιρία! ;)

     

    πρίν από 19 λεπτά , vicky86 είπε:

    Σεντιρ αν ηρεμησε ειναι καλη στιγμη για να εισαγεις αλλαγες

    Ελεγα να δω πως θα παει για καποιες μερες. Μηπως, απλα εγινε μια φορα...Εχω τεραστια περιεργεια να δω τι θα γινει σημερα το βραδυ! Ομως, τι πιστευετε; Αν δω οτι εχει ηρεμησει, να ξεκινησω αμεσως την αποσυνδεση η να τον αφησω να συνηθισει πρωτα στη νεα κατασταση (πχ το κρεβατακι του) για 1-2 εβδομαδες και μετα να ξεκινησω την αποσυνδεση;

    Επεξεργάστηκαν by Sentir...natureza

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δες αν  σήμερα αναζητήσει πάλι το κρεβατάκι του, αν το αναζητήσει υπάρχει η περίπτωση να σου ξανακάνει καλό ύπνο γιατί μπορεί με κάποιον τρόπο να συνδέεται. Αν είναι έτσι, μπορείς να αφήσεις την αποσύνδεση για λίγο αργότερα δεδομένου ότι αν ξυπνάει λιγότερες φορές θα σταματήσει το βράδυ να είναι τόσο κουραστικό για σένα.

     

    Αν δεις ότι η χθεσινή καλή νύχτα ήταν τυχαίο γεγονός, ξεκίνα σιγά σιγά την αποσύνδεση, κάνε βασικά μια πρώτη προσπάθεια να κόψεις αντιδράσεις. Στην πρώτη φορά που θα απομακρύνεις τη θηλή σου, θα βρεις αντίσταση λογικά, μπορεί να σου πάρει από 3 μέχρι και 13 προσπάθειες. Αν δεις μετά από λίγες απόπειρες ότι αρχίζει να εκνευρίζεται σε σημείο να χάσει εντελώς τον ύπνο του, το ξαναδοκιμάζεις την επόμενη. Σιγά σιγά, σταδιακά θα το συνηθίσει.


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγω θα ελεγα αν συνεχισει να ζηταει το κρεβατι του να εισαγεις αλλαγες,τωρα που ειναι δεκτικος.ετσι κ αλλιως δ θα κανεις κτ ακραιο


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν!