dora1982

Αυπνια και πολλά νευρα!!

    Recommended Posts

    Just now, despoina34 είπε:

    Εσένα άρχισε σταδιακά να ξυπνάει λιγότερο ή μια μέρα ξαφνικά κοιμήθηκε 6 ώρες; 

     

    Σταδιακά @despoina34, δεν θυμάμαι βέβαια ακριβώς τις λεπτομέρειες (τώρα είναι 8 ετών), αλλά στην αρχή καταφέρναμε το 2ωρο, μετά το 4ωρο κτλ. Δηλαδή, δεν καταφέρναμε ΕΜΕΙΣ κάτι, το μωρό από μόνο του ξεκίνησε και επιμήκυνε την διάρκεια του βραδυνού του ύπνου.   

    Ενώ στον μεγάλο μου γιο, ήταν ξαφνική η αλλαγή, τόσο ως προς τα μεταμεσονύχτια ξυπνήματα όσο και στην επάνοδο. Δλδ ξαφνικά, δεν ξαναξύπνησε μέσα στο βράδυ. 

    Όπως λες κ εσύ, κάθε παιδί και διαφορετική περίπτωση. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, despoina34 είπε:

    Εντάξει ταυτιζομαστε απόλυτα. Αυτά που γράφεις θα μπορούσα να τα έχω γράψει εγώ. Εμένα κάνει κάτι τρελά εν τω μεταξύ. Όταν πρόκειται να ξυπνήσει αρχίζει κ κουνιέται. Ανάσκελα, μπρούμυτα, με τον πωπο τούρλα, αλλάζει στάσεις σαν να μην βολεύεται πουθενά κ το κορυφαίο, δθο μήνες τώρα, μόλις ξυπνήσει σηκώνεται κ κάθεται στον πωπο της. Το κάνει κάθε φορά που ξυπνάει. Το μισό βράδυ το τρώμε έτσι, ανήσυχα με σβούρες. Μόνο στο στήθος θα χαλαρώσει αλλά κ πάλι δν την παίρνει τόσο εύκολα ο ύπνος. Τα τελευταία τρία βραδιά ξυπνάει στη μία ώρα ακόμη κ στη μισή μου ξύπνησε εχθές. Όσο γι αυτό το ανελέητο πθπιλισμα, τι να πω... Με πιάνουν κ μένα τα νεύρα μου. Ακόμη κ ο ήχος μου χτυπάει στα μηνιγγια. Δεν παλεύεται άλλο χωρίς ύπνο. Κ ξέρεις ε, ως τα 3 μπορεί να μας πάει έτσι. Διάβασα κ γω ότι υπάρχει κ δεν υπάρχει. Θεέ μου τι θα κάνουμε;;;; 

    Εμένα κοιμάται στις 8μιση για βράδυ εδώ και 6 μήνες. Κ τη μέρα κοιμάται 3 φορές περίπου. Συνήθως μισαωρα η κ παραπάνω καμία φορά. Ότι κ αν έχω δοκιμάσει δεν πιάνει. 

    Μόνο αυτή η σκέψη με παρηγορεί. Ότι όλο αυτό είναι προσωρινό. Βέβαια μπορεί να το ζήσω για έναν ή κ δύο ακόμη χρονιά γιατί ο ύπνος στρώνει μέχρι τα τρία. Έχω διαβάσει άπειρες περιπτώσεις. Είναι κρίμα να μαστε όλη μέρα τόσο κουρασμένες κ να μη μπορούμε να ευχαριστηθουμε την καθημερινότητα με τα μωράκια μας. Μεγάλο ζόρι αυτό το θέμα. Εσένα άρχισε σταδιακά να ξυπνάει λιγότερο ή μια μέρα ξαφνικά κοιμήθηκε 6 ώρες; 

    Νιώθω κουρέλι όλη την μέρα, τι να σου πω. Ούτε χρόνο να δω τον άντρα μου δεν έχω. Ξέρω ότι είναι φυσιολογικό όλο αυτό, ότι πρέπει να το αποδεκτω, αλλά είμαι πολύ κουρασμένη για πρώτη φορά από τότε που το ξεκίνησε είμαι πραγματικά πολύ κουρασμένη. Αύξησα τον καφέ για να αντέξω, αναρωτήθηκα αν φταίει αυτό, αλλά μιλώντας με μια μαία μου είπε ότι δεν παίζει ρόλο στην ηλικία που είναι, γιατί και στην εγκυμοσύνη έπινα αλλά και αργότερα όταν γέννησα, εκτός από τον πρώτο καιρό που είχαμε θέματα με κολικούς. Έχεις δει να την επηρεάζει μήπως αυτό; Μου είπε απλώς να μην πίνω καφέ το απόγευμα και να μην υπερβαίνω τα δύο φλιτζάνια, πράγμα που το τηρώ. Ένα πράγμα που με συμβούλεψαν είναι να προσπαθώ να είναι αρκετά χορτατη πριν τον ύπνο. Δίνω γεύμα στερεάς τροφής μια ώρα περίπου πριν κοιμηθεί. Προς το παρόν δεν άλλαξε κάτι , ωστόσο προσπαθώ να είμαι συνεπής. Αυτό που λες για τους ημερήσιους ύπνους διάβασα στο βιβλίο ότι ένας καλός ημερήσιος ύπνος διαρκεί τουλάχιστον μία ώρα, για να ξεκουραστεί το παιδί. Βέβαια, δε πας με manual. Ακολουθείς το παιδί. Κι εμένα κάνει έναν ημερήσιο ύπνο αντί για δύο που θα έπρεπε. Διαρκεί μεταξύ μιάμιση με δύο ώρες και ο βραδινος ύπνος δώδεκα με δωδεκαμιση ώρες με τα γνωστά διαλείμματα. Δοκίμασε στον ημερήσιο ύπνο να την κάνεις να ξανακοιμηθεί μπας και δείτε διάφορα. Μήπως ξεκουραστεί πιο πολύ. Έτσι λέει το βιβλίο. Σε μένα δε δουλεύει, ωστόσο μπορεί να δουλέψει σε σένα. Άρχισα να τη βάζω συσκευή με λευκό θόρυβο και παράλληλα την κουνάω. Από όλα αυτά που σου ανέφερα, προς το παρόν τίποτα δε δουλεύει σε μένα, αλλά μπορείς να δοκιμάσεις. Είναι και πολύ λίγος ο καιρός που τα εφαρμόζω όμως.

    Εμένα στόχος δεν είναι να μη ξυπνάει τη νύχτα, αλλά να κοιμάται χωρίς στήθος, ώστε να μπορεί να την κοιμίζει ο σύζυγος για να κοιμηθώ εγώ επιτέλους. Είναι που θα πάω και στη δουλειά, πρέπει να βρεθεί λύση. Το ξύπνημα το έχω αποδεχτεί. Αλλά ας κάνει και ο άντρας μου κάτι. Δε μπορώ μόνο εγώ συνέχεια να χάνω ύπνο. Πάντως όσο φορές δοκιμάζει αυτός να τη παρηγορήσει κλαίει μέχρι να έρθω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, despoina34 είπε:

    Εντάξει ταυτιζομαστε απόλυτα. Αυτά που γράφεις θα μπορούσα να τα έχω γράψει εγώ. Εμένα κάνει κάτι τρελά εν τω μεταξύ. Όταν πρόκειται να ξυπνήσει αρχίζει κ κουνιέται. Ανάσκελα, μπρούμυτα, με τον πωπο τούρλα, αλλάζει στάσεις σαν να μην βολεύεται πουθενά κ το κορυφαίο, δθο μήνες τώρα, μόλις ξυπνήσει σηκώνεται κ κάθεται στον πωπο της. Το κάνει κάθε φορά που ξυπνάει. Το μισό βράδυ το τρώμε έτσι, ανήσυχα με σβούρες. Μόνο στο στήθος θα χαλαρώσει αλλά κ πάλι δν την παίρνει τόσο εύκολα ο ύπνος. Τα τελευταία τρία βραδιά ξυπνάει στη μία ώρα ακόμη κ στη μισή μου ξύπνησε εχθές. Όσο γι αυτό το ανελέητο πθπιλισμα, τι να πω... Με πιάνουν κ μένα τα νεύρα μου. Ακόμη κ ο ήχος μου χτυπάει στα μηνιγγια. Δεν παλεύεται άλλο χωρίς ύπνο. Κ ξέρεις ε, ως τα 3 μπορεί να μας πάει έτσι. Διάβασα κ γω ότι υπάρχει κ δεν υπάρχει. Θεέ μου τι θα κάνουμε;;;; 

    Εμένα κοιμάται στις 8μιση για βράδυ εδώ και 6 μήνες. Κ τη μέρα κοιμάται 3 φορές περίπου. Συνήθως μισαωρα η κ παραπάνω καμία φορά. Ότι κ αν έχω δοκιμάσει δεν πιάνει. 

    Μόνο αυτή η σκέψη με παρηγορεί. Ότι όλο αυτό είναι προσωρινό. Βέβαια μπορεί να το ζήσω για έναν ή κ δύο ακόμη χρονιά γιατί ο ύπνος στρώνει μέχρι τα τρία. Έχω διαβάσει άπειρες περιπτώσεις. Είναι κρίμα να μαστε όλη μέρα τόσο κουρασμένες κ να μη μπορούμε να ευχαριστηθουμε την καθημερινότητα με τα μωράκια μας. Μεγάλο ζόρι αυτό το θέμα. Εσένα άρχισε σταδιακά να ξυπνάει λιγότερο ή μια μέρα ξαφνικά κοιμήθηκε 6 ώρες; 

    Η μεγάλη μου το έκανε σταδιακά. Απο εκεί που το καλύτερο βράδυ της ήταν ανά 3ωρο,αρχισε να κάνει 4ωρα, 5ωρα,6ωρα,8ωρα.απο 18μ μέχρι 2χρ ο υπνος είχε γίνει τελειος

    Φυσικα σαν μωρο είχαμε κ χειροτερα βραδια, ακομη κ ανά μισαωρο κ σίγουρα στους 9μ με τα δοντια

    Ο μικρος άλλη περίπτωση, πιο καλόυπνος από την αρχή. Με κάποια δύσκολα βραδιά κ αυτος. Θυμάμαι στον χρονο που ξυπνουσε μεταμεσονυκτια κ πιανοταν από το κάγκελο του κρεβατιού κ περπατουσε:shock:

    Αυτός στα 2χρ ξυπνουσε το πολύ 3φορες κ σε 6μ μόνο μια 

    Κ όλα αυτά με συνκοιμηση ως τα δυο κάθε παιδί, κάποια στιγμή παράλληλα κιολας, οποτε 4χρ ήταν ετσι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Annitamik είπε:

    Νιώθω κουρέλι όλη την μέρα, τι να σου πω. Ούτε χρόνο να δω τον άντρα μου δεν έχω. Ξέρω ότι είναι φυσιολογικό όλο αυτό, ότι πρέπει να το αποδεκτω, αλλά είμαι πολύ κουρασμένη για πρώτη φορά από τότε που το ξεκίνησε είμαι πραγματικά πολύ κουρασμένη. Αύξησα τον καφέ για να αντέξω, αναρωτήθηκα αν φταίει αυτό, αλλά μιλώντας με μια μαία μου είπε ότι δεν παίζει ρόλο στην ηλικία που είναι, γιατί και στην εγκυμοσύνη έπινα αλλά και αργότερα όταν γέννησα, εκτός από τον πρώτο καιρό που είχαμε θέματα με κολικούς. Έχεις δει να την επηρεάζει μήπως αυτό; Μου είπε απλώς να μην πίνω καφέ το απόγευμα και να μην υπερβαίνω τα δύο φλιτζάνια, πράγμα που το τηρώ. Ένα πράγμα που με συμβούλεψαν είναι να προσπαθώ να είναι αρκετά χορτατη πριν τον ύπνο. Δίνω γεύμα στερεάς τροφής μια ώρα περίπου πριν κοιμηθεί. Προς το παρόν δεν άλλαξε κάτι , ωστόσο προσπαθώ να είμαι συνεπής. Αυτό που λες για τους ημερήσιους ύπνους διάβασα στο βιβλίο ότι ένας καλός ημερήσιος ύπνος διαρκεί τουλάχιστον μία ώρα, για να ξεκουραστεί το παιδί. Βέβαια, δε πας με manual. Ακολουθείς το παιδί. Κι εμένα κάνει έναν ημερήσιο ύπνο αντί για δύο που θα έπρεπε. Διαρκεί μεταξύ μιάμιση με δύο ώρες και ο βραδινος ύπνος δώδεκα με δωδεκαμιση ώρες με τα γνωστά διαλείμματα. Δοκίμασε στον ημερήσιο ύπνο να την κάνεις να ξανακοιμηθεί μπας και δείτε διάφορα. Μήπως ξεκουραστεί πιο πολύ. Έτσι λέει το βιβλίο. Σε μένα δε δουλεύει, ωστόσο μπορεί να δουλέψει σε σένα. Άρχισα να τη βάζω συσκευή με λευκό θόρυβο και παράλληλα την κουνάω. Από όλα αυτά που σου ανέφερα, προς το παρόν τίποτα δε δουλεύει σε μένα, αλλά μπορείς να δοκιμάσεις. Είναι και πολύ λίγος ο καιρός που τα εφαρμόζω όμως.

    Εμένα στόχος δεν είναι να μη ξυπνάει τη νύχτα, αλλά να κοιμάται χωρίς στήθος, ώστε να μπορεί να την κοιμίζει ο σύζυγος για να κοιμηθώ εγώ επιτέλους. Είναι που θα πάω και στη δουλειά, πρέπει να βρεθεί λύση. Το ξύπνημα το έχω αποδεχτεί. Αλλά ας κάνει και ο άντρας μου κάτι. Δε μπορώ μόνο εγώ συνέχεια να χάνω ύπνο. Πάντως όσο φορές δοκιμάζει αυτός να τη παρηγορήσει κλαίει μέχρι να έρθω.

    Για τον καφέ το σκέφτηκα αλλά πίνω έναν πολύ πρωί κ δοκίμασα κ να μην πιω κάνα δυο φορές κ δεν άλλαξε κάτι.. Όσο για τον ύπνο, κ δύο ώρες να τύχει να κοιμηθεί μεσημέρι πράγμα σπάνιο πάλι δν αλλάζει κάτι τη νύχτα. Οκ οι αφυπνίσεις είναι μέσα στο πρόγραμμα. Αλλά όσο μεγαλώνουμε μην χειροτερευουμε κιόλας. Μακάρι να καταφέρει ο σύζυγος σου να το κοιμίζει γιατί θέλει μεγάλο αγώνα. Εγώ δμδν θα γυρίσω στη δουλειά μ οπότε ας πούμε ότι δεν έχω αυτό το θέμα. Λευκό θόρυβο βάζω κάποιες φορές μέχρι να κοιμηθεί αλλά κατά τη διαρκεί; της νύχτας σπάνια. Όλα πρέπει να τα δοκιμάσουμε αν κ πιστεύω είναι στο παιδί. Ακόμη κ την τηλεόραση κλείνω μήπως την επηρεάζει 

    1 hour ago, vicky86 είπε:

    Η μεγάλη μου το έκανε σταδιακά. Απο εκεί που το καλύτερο βράδυ της ήταν ανά 3ωρο,αρχισε να κάνει 4ωρα, 5ωρα,6ωρα,8ωρα.απο 18μ μέχρι 2χρ ο υπνος είχε γίνει τελειος

    Φυσικα σαν μωρο είχαμε κ χειροτερα βραδια, ακομη κ ανά μισαωρο κ σίγουρα στους 9μ με τα δοντια

    Ο μικρος άλλη περίπτωση, πιο καλόυπνος από την αρχή. Με κάποια δύσκολα βραδιά κ αυτος. Θυμάμαι στον χρονο που ξυπνουσε μεταμεσονυκτια κ πιανοταν από το κάγκελο του κρεβατιού κ περπατουσε:shock:

    Αυτός στα 2χρ ξυπνουσε το πολύ 3φορες κ σε 6μ μόνο μια 

    Κ όλα αυτά με συνκοιμηση ως τα δυο κάθε παιδί, κάποια στιγμή παράλληλα κιολας, οποτε 4χρ ήταν ετσι

    Εσύ τα πέρασες κ τελείωσαν. Εμένα μου φαίνεται βουνό κ με τρομάζει το ποσό θα κρατήσει.. Δε μπορείς να το χαρείς μέσα στη μέρα γτ εισαι μόνιμα κουρασμένη. Αυτό με ρίχνει πολύ   

    3 ώρες πρίν, annoulen είπε:

     

    Σταδιακά @despoina34, δεν θυμάμαι βέβαια ακριβώς τις λεπτομέρειες (τώρα είναι 8 ετών), αλλά στην αρχή καταφέρναμε το 2ωρο, μετά το 4ωρο κτλ. Δηλαδή, δεν καταφέρναμε ΕΜΕΙΣ κάτι, το μωρό από μόνο του ξεκίνησε και επιμήκυνε την διάρκεια του βραδυνού του ύπνου.   

    Ενώ στον μεγάλο μου γιο, ήταν ξαφνική η αλλαγή, τόσο ως προς τα μεταμεσονύχτια ξυπνήματα όσο και στην επάνοδο. Δλδ ξαφνικά, δεν ξαναξύπνησε μέσα στο βράδυ. 

    Όπως λες κ εσύ, κάθε παιδί και διαφορετική περίπτωση. 

    Ευλογημένη στιγμή. Πότε θα έρθει κ για μας;;;; 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    @Ilaeira χαχαχαχ... κάποιον μου θύμησες... για να δω... ααα ναι... εμένα! Με την διαφορά ότι εμάς είναι δύο χρονών.

    Για εμάς δουλεύουν τα εξής:

    1) Συγκοίμηση. Αλλά επειδή θεωρώ βασικό το παιδί να συνηθίζει το κρεββάτι του, εμείς ξεκινάμε με κούνια, κι όσο κοιμηθεί εκεί κι έπειτα μαζί και πάλι κούνια (όσο αντέχω) ή εάν είμαι πτώμα (που συνήθως είμαι) μαζί έως το ξημέρωμα. Αν και το ιδανικό μου θα ήταν να ξυπνάει το πρωί στο κρεββατάκι της... αλλά δε βαριέσαι, όταν είσαι κατάκοπος τα ξεπερνάς αυτά...

    2) Κατανόηση και υπομονή και πολύ μπλα μπλα στο παιδί. Εγώ γύρω στο 1μισι έτος άρχισα να βάζω περιορισμούς στον θηλασμό. Είναι δύο και πλέον δέχεται πιο εύκολα το "όχι". Όχι εντελώς εννοείται. Αλλά χρειάστηκαν μήνες να περάσουν με ωραίες στιγμές όπως αυτές που περιέγραψες (κι άκομα μη σου πω...).

    3) Υποστήριξη από τον σύντροφο. Το να μιλάω ανοιχτά κι όταν δεν την παλεύω καθόλου να το λέω. Έχουν υπάρξει νύχτες που ο εκνευρισμός να είναι στα ύψη, ένα μικρό να ουρλιάζει μέσα από τα σωθικά του (πραγματικά οι γείτονες θα έκαναν εικόνα ένα μωρό παρατημένο να κλαίει και θα αναρωτιούνταν για το ποιόν μας ως γονείς, ασχέτως που το παιδί το είχαμε αγκαλιά), εγώ ξημερώματα να πηγαίνω να κάνω τον γύρο του τετραγώνου με τις πιτζάμες κι ο έρμος ο σύζυγος να προσπαθεί να παρηγορήσει το αγρίμι. Χωρίς την υποστήριξη του δεν θα είχα βγει one piece που λέμε.

     

    Και ναι περνάει! Και ναι βελτιώνεται η κατάσταση! Και προσωπικά δεν θα άλλάζα τίποτα στο ταξίδι μας έως εδώ if you know what i mean  :)

    • Μου αρέσει 2
    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, Ilaeira είπε:

    Μπαίνω να σας πω ότι ο γιος μου που είναι τώρα ενός έτους, και σε καμία περίπτωση δεν έχει στρώσει ο ύπνος του, γύρω στους 9 με 10 μήνες πιπίλιζε όλη νύχτα. ΟΛΗ. ΝΥΧΤΑ. Είχα ρίξει καντήλια, είχα σκεφτεί από αποθηλασμό μέχρι cry it out, είχα πει δραματικά στον άντρα μου μες στη μαύρη νύχτα ότι θα φύγω και δεν θα ξαναγυρίσω (τι έφταιγε κι αυτός ο έρμος). Είναι πολύ εξαντλητικό να μην κοιμάσαι, πολύ απογοητευτικό να το περνάς ενώ δεν είναι πλέον νεογέννητο, πολύ εκνευριστικό να μιλάς με γονείς που τα δικά τους κοιμούνται, πολύ εξοργιστικό να μην έχεις τον έλεγχο του σώματός σου αφού είσαι βασικά η πιπίλα. Αλλά περνάει. Κάντε ένα κουράγιο, περνάει σας το υπόσχομαι. Όχι ότι τώρα δεν ξυπνάει ένα σωρό φορές, αλλά τουλάχιστον δεν πιάνει στασίδι εννιά ώρες σερί στο στήθος. 

    Πόσο με εκφράζουν τα λογια σου, ακριβώς αυτά αισθάνομαι. Ξέρω ότι θα τελειώσει, αλλά μέχρι τότε λέω θα αντέξω; Σήμερα απ τις 6 με έχει στο πόδι. Δεν ήθελα να σηκωθώ, ήθελα τόσο πολύ να απλώσω το κορμί μου αλλά πλέον αυτό είναι πολυτέλεια. Τώρα πως είστε; Περπατάτε; 

    5 ώρες πρίν, samsympan είπε:

    @Ilaeira χαχαχαχ... κάποιον μου θύμησες... για να δω... ααα ναι... εμένα! Με την διαφορά ότι εμάς είναι δύο χρονών.

    Για εμάς δουλεύουν τα εξής:

    1) Συγκοίμηση. Αλλά επειδή θεωρώ βασικό το παιδί να συνηθίζει το κρεββάτι του, εμείς ξεκινάμε με κούνια, κι όσο κοιμηθεί εκεί κι έπειτα μαζί και πάλι κούνια (όσο αντέχω) ή εάν είμαι πτώμα (που συνήθως είμαι) μαζί έως το ξημέρωμα. Αν και το ιδανικό μου θα ήταν να ξυπνάει το πρωί στο κρεββατάκι της... αλλά δε βαριέσαι, όταν είσαι κατάκοπος τα ξεπερνάς αυτά...

    2) Κατανόηση και υπομονή και πολύ μπλα μπλα στο παιδί. Εγώ γύρω στο 1μισι έτος άρχισα να βάζω περιορισμούς στον θηλασμό. Είναι δύο και πλέον δέχεται πιο εύκολα το "όχι". Όχι εντελώς εννοείται. Αλλά χρειάστηκαν μήνες να περάσουν με ωραίες στιγμές όπως αυτές που περιέγραψες (κι άκομα μη σου πω...).

    3) Υποστήριξη από τον σύντροφο. Το να μιλάω ανοιχτά κι όταν δεν την παλεύω καθόλου να το λέω. Έχουν υπάρξει νύχτες που ο εκνευρισμός να είναι στα ύψη, ένα μικρό να ουρλιάζει μέσα από τα σωθικά του (πραγματικά οι γείτονες θα έκαναν εικόνα ένα μωρό παρατημένο να κλαίει και θα αναρωτιούνταν για το ποιόν μας ως γονείς, ασχέτως που το παιδί το είχαμε αγκαλιά), εγώ ξημερώματα να πηγαίνω να κάνω τον γύρο του τετραγώνου με τις πιτζάμες κι ο έρμος ο σύζυγος να προσπαθεί να παρηγορήσει το αγρίμι. Χωρίς την υποστήριξη του δεν θα είχα βγει one piece που λέμε.

     

    Και ναι περνάει! Και ναι βελτιώνεται η κατάσταση! Και προσωπικά δεν θα άλλάζα τίποτα στο ταξίδι μας έως εδώ if you know what i mean  :)

    Συγκοίμηση κάνουμε απ τη μέρα που γεννήθηκε. Κ γω ξεκινάω στην κούνια. Έστω εκείνοβτονπρωτο 2ωρο-3ωρονπου θα κάνει κοιμάται εκεί κ μετά ξυπνάει πολύ συχνά οπότε πλέον είναι μαζί μου στο κρεβάτι. Ο σύζυγος καταλαβαίνει αλλά κ αυτός τι να κάνει; εμείς έχουμε την ατυχία να χει πολύ δύσκολα ωράρια. Λείπει κ βράδια, οπότε είμαι μόνη με τη μικρή. Ουφφφ δύσκολη φάση. Κ ο θηλασμός είναι δύσκολη επιλογή. Δν λέω πως όσα πιβουνβξεβοβκοινουνται όλη νύχτα σερί αλλά νομίζω κ τόσες πολλές αφυπνίσει δεν έχουν. Τουλάχιστον κρίνω απ τον κύκλο μου, απ αυτές που θηλάζουν κ απ αυτές που δίνουν φόρμουλα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, despoina34 είπε:

    Πόσο με εκφράζουν τα λογια σου, ακριβώς αυτά αισθάνομαι. Ξέρω ότι θα τελειώσει, αλλά μέχρι τότε λέω θα αντέξω; Σήμερα απ τις 6 με έχει στο πόδι. Δεν ήθελα να σηκωθώ, ήθελα τόσο πολύ να απλώσω το κορμί μου αλλά πλέον αυτό είναι πολυτέλεια. Τώρα πως είστε; Περπατάτε; 

     

     

    Έχει αρχίσει να ρίχνει βηματάκια, αλλά ακόμα δεν περπατάει κανονικά. Κι εμείς αξημέρωτα ξυπνάμε, σήμερα είχαμε εγερτήριο στις 6.30. Τον βάζουμε βέβαια για ύπνο με τις κότες. Κατά τις 11 με 12 πέφτουμε κι εμείς από δίπλα. Εγώ για να αντέξω σκέφτομαι αυτό που γράφτηκε πιο πάνω, ότι κάποια στιγμή θα κοιμηθεί σερί τη νύχτα, πού θα πάει. 

    Πάντως μην αφήνεις να σε επηρεάζουν τα άλλα παιδιά που κοιμούνται. Λίγα είναι τα παιδάκια που είναι εύκολα σε όλα τους - άλλα δεν τρώνε, άλλα δεν κοιμούνται, άλλα είχαν κολικούς μέχρι τον έκτο μήνα. Εστίασε στα θετικά, και να θυμάσαι ότι ακόμα και στα καλόυπνα μωρά, η περίοδος ανάμεσα στον 8ο και στον 10ο είναι γενικά η χειρότερη όσον αφορά τον ύπνο. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πάντως με κάθε ειλικρίνεια η έλλειψη ύπνου είναι το χειρότερο !!

    Όταν ο γιος μου περνάει φάση και ξυπνάει την νύχτα (καλή ώρα όπως εχθές) την επομένη είμαι χάλια και μέσα στα νεύρα (καλη ώρα όπως σήμερα)!Εμένα πάντως ακόμα και τώρα που είναι πέντε ετών υπάρχουν νύχτες που ξυπνάει τακτικά αν κάτι τον είχε αναστατώσει (συνήθως είναι κάτι που έχει δει σε κάποιο παιδικό ή κάτι που έχει ακούσει από άλλο παιδάκι και έχει τρομάξει).

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, kotsifikos είπε:

    Πάντως με κάθε ειλικρίνεια η έλλειψη ύπνου είναι το χειρότερο !!

    Όταν ο γιος μου περνάει φάση και ξυπνάει την νύχτα (καλή ώρα όπως εχθές) την επομένη είμαι χάλια και μέσα στα νεύρα (καλη ώρα όπως σήμερα)!Εμένα πάντως ακόμα και τώρα που είναι πέντε ετών υπάρχουν νύχτες που ξυπνάει τακτικά αν κάτι τον είχε αναστατώσει (συνήθως είναι κάτι που έχει δει σε κάποιο παιδικό ή κάτι που έχει ακούσει από άλλο παιδάκι και έχει τρομάξει).

    Λένε γενικά ότι οι διαταραχές στον ύπνο των παιδιών κρατάνε ως τα 5.Απο κει κ μετά συνήθως δεν ξυπνάνε. Αλλά άνθρωποι είναι κ αυτοί. Μήπως εμείς κοιμόμαστε καλά κάθε μέρα; Ας πούμε εδώ κ καιρό η δικιά μου 6:10 είναι μια ώρα που στάνταρ θα ξυπνήσει. Είναι συνήθεια... Κ γω κάθε πρωί ξυπνούσα 7 είτε δούλευα είτε όχι. Που θα πάει, θα κοιμηθούμε!! 

    Just now, Ilaeira είπε:

     

    Έχει αρχίσει να ρίχνει βηματάκια, αλλά ακόμα δεν περπατάει κανονικά. Κι εμείς αξημέρωτα ξυπνάμε, σήμερα είχαμε εγερτήριο στις 6.30. Τον βάζουμε βέβαια για ύπνο με τις κότες. Κατά τις 11 με 12 πέφτουμε κι εμείς από δίπλα. Εγώ για να αντέξω σκέφτομαι αυτό που γράφτηκε πιο πάνω, ότι κάποια στιγμή θα κοιμηθεί σερί τη νύχτα, πού θα πάει. 

    Πάντως μην αφήνεις να σε επηρεάζουν τα άλλα παιδιά που κοιμούνται. Λίγα είναι τα παιδάκια που είναι εύκολα σε όλα τους - άλλα δεν τρώνε, άλλα δεν κοιμούνται, άλλα είχαν κολικούς μέχρι τον έκτο μήνα. Εστίασε στα θετικά, και να θυμάσαι ότι ακόμα και στα καλόυπνα μωρά, η περίοδος ανάμεσα στον 8ο και στον 10ο είναι γενικά η χειρότερη όσον αφορά τον ύπνο. 

    Εμάς ο κακός ύπνος ξεκίνησε από νωρίς. Εύχομαι να στρώσει έστω λίγο. Το χθεσινό βράδυ μας ήταν καλύτερο. Τουλάχιστον τρώει κ αναπτύσσεται καλά. Γερά να ναι μόνο κ όλα θα γίνουν. Τουλάχιστον είναι παρήγορο να μιλάς με άλλες μαμάδες 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα