Recommended Posts

    Είναι πολύ πιθανό να ειναι στο παιδι..Και εμένα δεν κοιμόταν πολύ την ημέρα αλλά το βράδυ κοιμοταν πολλες ώρες..Μη σε ανησυχεί αυτό θα αλλάξει το πρόγραμμα ύπνου πολλές φορές

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Σιγουρα αυτα αλλαζουν κ σε καθε παιδι.δ ειναι ολα ιδια.αν κοιμαται καλα το βραδυ.αλλα γενικα μεσα στη μερα επειδη ειναι μικρο ακομη θα θελει να κοιμηθει,προσπαθησε να παρατηρησεις τα σημαδια.αν δ κοιμηθει αρκετα λογικο να εχει κ γκρινια κ να μην κοιμηθει καλα ουτε για βραδυ πιθανον

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όταν τον βαζω στο στήθος στην αρχή με δαγκώνει. Μετά από λίγο στρώνει και θηλάζει χωρίς να με πονάει. Έτσι αποφεύγω να τον βάζω και να τον βγάζω συχνά. Θα το δοκιμάσω όμως. Στο πλάι θηλαζουμε καμιά φορά όταν βολέψει. Δυστυχώς σε ανάκληση δεν βολεύεται καθόλου και δεν κάθεται να θηλάσει. Ευχαριστώ για τις προτάσεις. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 ώρες πρίν, Kate84 είπε:

    Όταν τον βαζω στο στήθος στην αρχή με δαγκώνει. Μετά από λίγο στρώνει και θηλάζει χωρίς να με πονάει. Έτσι αποφεύγω να τον βάζω και να τον βγάζω συχνά. Θα το δοκιμάσω όμως. Στο πλάι θηλαζουμε καμιά φορά όταν βολέψει. Δυστυχώς σε ανάκληση δεν βολεύεται καθόλου και δεν κάθεται να θηλάσει. Ευχαριστώ για τις προτάσεις. 

     

    Κάτι τον ενοχλεί για να σε δαγκώνει και πιθανότατα σε αυτή τη φάση καταπίνει αέρα. Μην το αφήσεις να στρώσει μόνο του (δε θα πάθει κάτι, αλλά θα έχει πονάκια) και βγάζε τον εσύ για 1 λεπτό.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα σε όλη τη παρέα.Πριν 8 βδομαδες αποκτήσαμε την πρώτη μας κόρη.Η εγκυμοσύνη ήταν μια χαρά χωρίς πρόβλημα αλλά η γεννα δύσκολη με τεχνητούς πόνους.Το μωρό μας κλαίει ασταμάτητα λοιπόν εδώ και καιρό.Η παιδίατρος μας αποφαίνεται ότι σωματικά είναι μια χαρά.Δειχνει να μην είναι ευχαριστημένη με τίποτα.Δεν θέλει αγκαλιά και γενικά δεν δεν!Η αλήθεια είναι ότι έχουμε και εγώ και ο άντρας μου απελπίστει καθώς εδώ κι σχεδόν δυο μήνες δεν έχουμε ευχαριστηθεί τη κόρη μας.Η σκέψη μας πάει στο ότι έχει άγχος η κάποιες φοβίες που της προήλθαν πολύ πιθανό από την δύσκολη γεννα.Το μωρό τρώει και λερώνει της πάνες της κανονικά.Απλα αυτό που μας πονάει είναι ότι κλαίει συνέχεια και δεν μπορούμε να την ησυχάσουμε.Ευτυχως τα βραδιά κοιμάται αρκετά!Θελω τη γνώμη σας και τη συμπαράσταση σας παιδιά.Καθε σκέψη δέχτη!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Να σας ζήσει το μωράκι :) Πρώτα από όλα πόσο "ασταμάτητα" είναι το "ασταμάτητα";

    Αν όντως δεν ησυχάζει με τίποτα, προσωπικά θα έπαιρνα δεύτερη άποψη από άλλον γιατρό. Δεν ησυχάζει όταν τρώει ; Δεν ησυχάζει όταν είναι αγκαλιά ( ποτέ όμως ;;;);;; Δεν ησυχάζει αν την κουνάς πέρα δώθε ;;; 

    Πάρε δεύτερη γνώμη και ενδεχομένως κάντε εξετάσεις. Σαφώς υπάρχουν πιο γκρινιάρικα μωρά, αλλά το "ασταμάτητα" είναι άξιον προβληματισμού, εφόσον βέβαια δεν υπερβάλλεις :) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    21 ώρες πρίν, Efi Germany είπε:

    Καλησπέρα σε όλη τη παρέα.Πριν 8 βδομαδες αποκτήσαμε την πρώτη μας κόρη.Η εγκυμοσύνη ήταν μια χαρά χωρίς πρόβλημα αλλά η γεννα δύσκολη με τεχνητούς πόνους.Το μωρό μας κλαίει ασταμάτητα λοιπόν εδώ και καιρό.Η παιδίατρος μας αποφαίνεται ότι σωματικά είναι μια χαρά.Δειχνει να μην είναι ευχαριστημένη με τίποτα.Δεν θέλει αγκαλιά και γενικά δεν δεν!Η αλήθεια είναι ότι έχουμε και εγώ και ο άντρας μου απελπίστει καθώς εδώ κι σχεδόν δυο μήνες δεν έχουμε ευχαριστηθεί τη κόρη μας.Η σκέψη μας πάει στο ότι έχει άγχος η κάποιες φοβίες που της προήλθαν πολύ πιθανό από την δύσκολη γεννα.Το μωρό τρώει και λερώνει της πάνες της κανονικά.Απλα αυτό που μας πονάει είναι ότι κλαίει συνέχεια και δεν μπορούμε να την ησυχάσουμε.Ευτυχως τα βραδιά κοιμάται αρκετά!Θελω τη γνώμη σας και τη συμπαράσταση σας παιδιά.Καθε σκέψη δέχτη!

    Θηλάζει η πίνει σκόνη; Αν πίνει σκόνη μηπως είναι κολικοί; Μήπως να συμβουλευοσασταν τον παιδίατρο για να δώσετε σταγόνες μήπως ανακουφιστεί ή να αλλάζατε γαλα; Έχεις δοκιμάσει να την κρατάς στο χέρι σου μπρούμυτα, δηλαδή να είναι η κοιλιά της στο βραχίονα σου κ το κεφάλι στην παλάμη σου; Πολλά ηρεμούν έτσι. Αν θηλάζεις μήπως έχει κάποια αλλεργία πχ στην πρωτεϊνη του γάλακτος κ πρέπει να απέχεις από γαλακτοκομικά; Έχεις παρατηρησει αίμα σαν τριχουλες κόκκινες ή βλέννα στα κακα της; Μήπως έχει παλινδρόμηση κ την ενοχλεί το γάλα που ανεβαίνει; Το είχε ο ανιψιός μου αυτό κ έκλαιγε όλη μερα μέχρι που πήραν αντιαναγωγικο γάλα.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα και να σου ζήσει!

     

    Κι εγώ στις 8 εβδομάδες την ίδια άποψη είχα για το μωρό μου και ταέγραφα κι εδώ σε κάποια θέματα. Όντως πόσο ασταμάτητο είναι το ασταμάτητο; Μήπως είστε κουρασμένοι και το βλέπετε έτσι; Εμάς πχ που τα απογεύματα είχε κολικούς και παλινδρόμηση, ο άντρας μου τον πετύχαινε σχεδόν συνέχεια σε τέτοια κατάσταση και ακόμα και τώρα λέει ότι τους δυο πρώτους μήνες έκλαιγε συνέχεια, το οποίο δεν ισχύει και απόλυτα γιατί εγώ είχα αρκετα πρωινά ηρεμίας, που απλώς εκείνος δεν τα έβλεπε γιατί έλειπε στη δουλειά, και το σάββατο μπορεί να ήταν έξω για ψώνια ή να έκανε δουλειές και να του έμενε η εικόνα να προσπαθούμε να παρηγορήσουμε ένα απαρηγόρητο μωρό. Αλλά κι εμένα μου είχε πέσει κάπως βαριά το όλο θέμα και έχανα την υπομονή μου συνεχώς, οπότε όσο ήμουν εγώ απελπισμένη, προφανώς μετέφερα αυτήν την εικόνα και την ένταση και στο μωρό. Για μένα αποδείχτηκε σωτήρια η βόλτα με το καρότσι. Εσείς βγαίνετε; Κρίνοντας από την εποχή υποθέτω όχι συχνά. Επίσης βλέπεις καθόλου κόσμου; Φαντάζομαι επειδή είναι αρχή, όχι ακόμα, και μήπως το σκέφτεσαι κι εσύ όπως εμείς ότι δεν γίνεται να έχιες επισκέψεις και το μωρό να κλαίει; Γιατί εμείς έτσι το βλέπαμε ( ο άντρας μου μάλιστα δεν ήθελε ούτε καν να έρθουν οι παππούδες να φιλοξενηθούν λόγω όλης αυτής της έντασης) και εκ των υστερων πιστεύω ότι ήταν λάθος, καλύτερα να φτιάχναμε πρώτα τη δική μας ψυχολογία και ίσως μετά ήταν πιο ήρεμο και το μωρό ή έστω ίσως αν χαλάρωνε με κάτι ο ένας τουλάχιστον από τους δυο μετά να υπήρχε ηρεμία για να βιώσουμε και το κλάμα.

     

    Πάντως το θέμα της παλινδρόμησης ψάξτε το λίγο, εμάς ήταν κρυφή, χωρις γουλιές, και θεωρούσαμε το κλάμα κολικούς, μέχρι που καταλάβαμε τα συμπτώματα της οισοφαγίτιδας, πήρε σιρόπι και όλα οκ. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πάνω κάτω ότι συνέβη και στην @Έσπερος συνέβη και σε εμάς και ο άντρας μου που την εβλεπε μόνο τα απογεύματα πίστευε ότι έκλαιγε ασταμάτητα. Εμάς δεν είχε ούτε παλινδόμηση, μόνο κολικούς παρόλο που θήλαζε αποκλειστικά. Τσεκάραμε και αλλεργίες, και ολα οκ. Απλά κάποια στιγμή με τον καιρό άρχισε να καταλαβαίνει καλύτερα τον κόσμο γύρω της, να εκφράζεται με διαφορετικούς τρόπος και όχι μόνο με κλάμα και ηρέμησε. Για να καταλάβεις, έφαγα πρωτη φορα καθιστή όταν ήταν 4 μηνών, πιο πριν την είχα στο μάρσιπο, αλλα επρεπε να ειμαι ορθια για να μην κλαιει. Οι συμβουλές μου είναι: υπομονή αρχικά, πάρε γνώμη απο άλλον γιατρό και μπορεί να μην το βλέπεις ακόμη, αλλά είναι πολύ δύσκολη φάση που θα περάσει κάποια στιγμή. Επίσης βρες με ποιον τρόπο ηρεμεί και κάντο (οπως σου ειπα εμεις επρεπε να κανουμε βολτες με το μαρσιπο μεσα στο σπιτι), για να εχεις και εσυ λίγες στιγμές ηρεμίας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    προσοχή, εάν το κλάμα είναι συνεχές και απαρηγόρητο και το μωρό φαίνεται να μην ησυχάζει με τίποτα, αυτό που κάνουν στο εξωτερικό, αλλά τελευταία το άκουσα και εδώ,  είναι ότι πηγαίνουν σε ειδικό οστεοπαθητικό νεογνών, γιατί κατά τον τοκετό μπορεί να προκληθεί κάποιο θέμα με τα οστά του, και να πιέσει κάποιο νεύρο.  

    φιλικό ζευγάρι στη γερμανία είχαν το μωρό τους 3 μήνες να κλαίει χωρίς σταματημό και όταν εξάντλησαν καθε περιθώριο και πήγαν σε ειδικούς μόνο τότε βρήκαν άκρη και εξαφανίστηκε το κλάμα και τελείωσαν όλα είχαν ενα ηρεμο μωρό! 

    είχαν όμως ένα εφιαλτικό πρώτο τρίμηνο..:-( !!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ενα μωρό που κλαίει ασταμάτητα, ή κάτι το πειράζει στη διατροφή του (ή στη διατροφή της μαμάς, ή στο πώς το ταϊζει η μαμά), ή πεινάει,  ή κάποιο θέμα υγείας έχει (και καλό είναι να πάρετε και μία δεύτερη γνώμη), ή χρειάζεται άλλο βασικό φροντιστή (δεν το λέω προσβλητικά, μία μαμά με επιλόχειο π.χ. πιθανότατα δεν έχει ιδέα ότι δεν είναι καλά, αλλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί σωστά στο μωράκι της) ή δεν γίνονται σεβαστές οι ανάγκες του (δεν έχει π.χ. πρόσβαση στο στήθος όσο θέλει, δεν έχει αρκετή αγκαλιά, γίνεται προσπάθεια να φάει ή να κοιμηθεί με πρόγραμμα). Τραύμα ψυχολογικό σίγουρα δεν έχει, μην ανησυχείτε.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Λοιπόν να ξεκαθαρίσω ότι είμαστε Γερμανία και όντως όπως λέει η belleblue πήγαμε σε οστεοπαθητικο και όντως είδαμε κάποια βελτίωση στο μωρό.Σιγουρα δε κλαίει όλη μέρα.Μας είπε ότι ζορίστηκε όντως στη γεννά και είχε κάποια πιασίματα στο λαιμό της από αυτό.Επισης μας είπε ότι είναι έτσι και ο χαρακτηρασ της.Λιγο ας πουμε γκρινιάρα.Επισης να πω ότι η σχέση γιατρού ασθενή στη Γερμανία δεν έχει καμία σχέση με τη σχέση στην Ελλάδα.Δηλ δεν μπορείς έτσι απλά να πάρεις τηλ το γιατρό σου και να τον ρωτήσεις κάτι έτσι απλά.Οπως επίσης δεν πας και τόσο εύκολα εκεί χωρίς ραντεβού.Σιγουρα πρέπει να κάνουμε υπομονή μέχρι να αρχίσει να συνιθηζει αυτό το κόσμο η μικρή μας.Αλλα σίγουρα θα πάω να ζητήσω και μια ακόμα γνώμη από μια ελληνίδα παιδίατρο που έχουμε στη πόλη που μένουμε.Παντως αυτή η απότομη αλλαγή της ζωής ενός ζευγαριού όταν έρχεται για πρώτη φορά ένα νινί είναι απίστευτη και δεν μπορείς να είσαι προετοιμασμένος με τίποτα!!!Προσπαθησα σήμερα με μαρσιπο αλλά δεν το δέχτηκε με ευχαρίστηση.Λογικα πρέπει να το συνηθίσει και αυτό.Αλλα το κλάμα πήγε σύννεφο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/3/2019 at 2:50 ΜΜ, Έσπερος είπε:

    Καλησπέρα και να σου ζήσει!

     

    Κι εγώ στις 8 εβδομάδες την ίδια άποψη είχα για το μωρό μου και ταέγραφα κι εδώ σε κάποια θέματα. Όντως πόσο ασταμάτητο είναι το ασταμάτητο; Μήπως είστε κουρασμένοι και το βλέπετε έτσι; Εμάς πχ που τα απογεύματα είχε κολικούς και παλινδρόμηση, ο άντρας μου τον πετύχαινε σχεδόν συνέχεια σε τέτοια κατάσταση και ακόμα και τώρα λέει ότι τους δυο πρώτους μήνες έκλαιγε συνέχεια, το οποίο δεν ισχύει και απόλυτα γιατί εγώ είχα αρκετα πρωινά ηρεμίας, που απλώς εκείνος δεν τα έβλεπε γιατί έλειπε στη δουλειά, και το σάββατο μπορεί να ήταν έξω για ψώνια ή να έκανε δουλειές και να του έμενε η εικόνα να προσπαθούμε να παρηγορήσουμε ένα απαρηγόρητο μωρό. Αλλά κι εμένα μου είχε πέσει κάπως βαριά το όλο θέμα και έχανα την υπομονή μου συνεχώς, οπότε όσο ήμουν εγώ απελπισμένη, προφανώς μετέφερα αυτήν την εικόνα και την ένταση και στο μωρό. Για μένα αποδείχτηκε σωτήρια η βόλτα με το καρότσι. Εσείς βγαίνετε; Κρίνοντας από την εποχή υποθέτω όχι συχνά. Επίσης βλέπεις καθόλου κόσμου; Φαντάζομαι επειδή είναι αρχή, όχι ακόμα, και μήπως το σκέφτεσαι κι εσύ όπως εμείς ότι δεν γίνεται να έχιες επισκέψεις και το μωρό να κλαίει; Γιατί εμείς έτσι το βλέπαμε ( ο άντρας μου μάλιστα δεν ήθελε ούτε καν να έρθουν οι παππούδες να φιλοξενηθούν λόγω όλης αυτής της έντασης) και εκ των υστερων πιστεύω ότι ήταν λάθος, καλύτερα να φτιάχναμε πρώτα τη δική μας ψυχολογία και ίσως μετά ήταν πιο ήρεμο και το μωρό ή έστω ίσως αν χαλάρωνε με κάτι ο ένας τουλάχιστον από τους δυο μετά να υπήρχε ηρεμία για να βιώσουμε και το κλάμα.

     

    Πάντως το θέμα της παλινδρόμησης ψάξτε το λίγο, εμάς ήταν κρυφή, χωρις γουλιές, και θεωρούσαμε το κλάμα κολικούς, μέχρι που καταλάβαμε τα συμπτώματα της οισοφαγίτιδας, πήρε σιρόπι και όλα οκ. 

    Πες μου λίγο ποια ήταν σε παρακαλώ τα συμπτώματα που εντοπησατε;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/3/2019 at 2:26 ΜΜ, Lenia16 είπε:

    Θηλάζει η πίνει σκόνη; Αν πίνει σκόνη μηπως είναι κολικοί; Μήπως να συμβουλευοσασταν τον παιδίατρο για να δώσετε σταγόνες μήπως ανακουφιστεί ή να αλλάζατε γαλα; Έχεις δοκιμάσει να την κρατάς στο χέρι σου μπρούμυτα, δηλαδή να είναι η κοιλιά της στο βραχίονα σου κ το κεφάλι στην παλάμη σου; Πολλά ηρεμούν έτσι. Αν θηλάζεις μήπως έχει κάποια αλλεργία πχ στην πρωτεϊνη του γάλακτος κ πρέπει να απέχεις από γαλακτοκομικά; Έχεις παρατηρησει αίμα σαν τριχουλες κόκκινες ή βλέννα στα κακα της; Μήπως έχει παλινδρόμηση κ την ενοχλεί το γάλα που ανεβαίνει; Το είχε ο ανιψιός μου αυτό κ έκλαιγε όλη μερα μέχρι που πήραν αντιαναγωγικο γάλα.

    Το μωρό πίνει σκόνη.Παιρνει φάρμακο για τους κολικούς και όπως είπα και πιο κάτω δείχνει να πηγαίνει καλύτερα.Τα κακά της είναι κανονικά απλά θέλω να ψάξω λίγο καλύτερα το θέμα με την παλινδρόμηση.Αυριο θα πάω να μιλήσω εάν καταφέρω φυσικά με τη γιατρό μας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    On 12/3/2019 at 4:01 ΜΜ, belleblue είπε:

    προσοχή, εάν το κλάμα είναι συνεχές και απαρηγόρητο και το μωρό φαίνεται να μην ησυχάζει με τίποτα, αυτό που κάνουν στο εξωτερικό, αλλά τελευταία το άκουσα και εδώ,  είναι ότι πηγαίνουν σε ειδικό οστεοπαθητικό νεογνών, γιατί κατά τον τοκετό μπορεί να προκληθεί κάποιο θέμα με τα οστά του, και να πιέσει κάποιο νεύρο.  

    φιλικό ζευγάρι στη γερμανία είχαν το μωρό τους 3 μήνες να κλαίει χωρίς σταματημό και όταν εξάντλησαν καθε περιθώριο και πήγαν σε ειδικούς μόνο τότε βρήκαν άκρη και εξαφανίστηκε το κλάμα και τελείωσαν όλα είχαν ενα ηρεμο μωρό! 

    είχαν όμως ένα εφιαλτικό πρώτο τρίμηνο..:-( !!!

    Πήγαμε και εμείς.Οντως η μικρή έχει ψιλό ηρεμήσει.Κανουν δουλειά αυτοί η τύποι τελικά.Ειχαμε πάει με επιφύλαξη να πω την αληθεία.Αυτο που βλέπω είναι ότι η μικρή έχει γκρίνια όταν αρχίσει να πεινάει και αυτό είναι φυσιολογικό.Αλλα το θέμα είναι ότι προσπαθούμε να κρατάμε ένα προγραμμα κάθε περίπου 3 ώρες και αυτή πάντα θέλει να τρώει νωρίτερα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, Efi Germany είπε:

    Πήγαμε και εμείς.Οντως η μικρή έχει ψιλό ηρεμήσει.Κανουν δουλειά αυτοί η τύποι τελικά.Ειχαμε πάει με επιφύλαξη να πω την αληθεία.Αυτο που βλέπω είναι ότι η μικρή έχει γκρίνια όταν αρχίσει να πεινάει και αυτό είναι φυσιολογικό.Αλλα το θέμα είναι ότι προσπαθούμε να κρατάμε ένα προγραμμα κάθε περίπου 3 ώρες και αυτή πάντα θέλει να τρώει νωρίτερα!

    Συγχαρητήρια, έχεις την απάντηση στο πρόβλημά σας :)  Ταϊστε το μωρό όταν πεινάει, η σχολή του αυστηρού ταϊσματος με το ρολόι έχει πεθάνει από τη δεκαετία του 70, μαζί με το "το κλάμα δυναμώνει τα πνευμόνια". Εννοείται ότι δεν έχετε την πρόθεση να βασανίσετε το παιδί, αλλά το τάισμα με το ρολόι είναι απλά ένα καψόνι για ένα μικρό μωρό, και τίποτα άλλο.

    • Μου αρέσει 2
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    10 ώρες πρίν, Efi Germany είπε:

    Παντως αυτή η απότομη αλλαγή της ζωής ενός ζευγαριού όταν έρχεται για πρώτη φορά ένα νινί είναι απίστευτη και δεν μπορείς να είσαι προετοιμασμένος με τίποτα!!!

    Αυτό είναι το βασικό, γι' αυτό και σε ρώτησα στην αρχή αν η δική σας ψυχολογία είναι οκ. Γιατί αν περιμένεις ότι το νεογέννητο τον πρώτο μήνα τουλάχιστον μόνο θα τρώει και θα κοιμάται, και γενικά θα κοιμάται τη μισή μέρα, κ οπότε θα υπάρχει μια ηρεμία για να μπορείς να αντιμετωπίσες και το ξενύχτι, και μετά σου προκύψει κι ένα μωρό που δεν κοιμάται ούτε μέρα ούτε νύχτα, παθαίνεις σοκ προφανώς. 

     

    Επειδή δίνετε μπιμπερό, υποθέτω το μωρό δεν νανουρίζεται εύκολα με το φαγητό, οπότε δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να κοιμηθεί. Θα έλεγα, ως ομοιοπαθής, να προσπαθήσεις να βρεις έναν τρόπο για να κάνει ημερήσιους ύπνους, κι ας μην είναι μακράς διάρκειας. Ας κοιμηθεί έστω κ 10 λεπτά, και μετά από 1-2 ώρες μπορεί να θέλει να κοιμηθεί πάλι τόσο. Έστω και αυτό είναι μια ηρεμία και για το παιδί, και για σενα, και θα σε βοηθήσει σιγά σιγά να δεις πώς μπορείς να το ηρεμήσεις, και θα διαμορφώσει ίσως και μόνο του ένα πρόγραμμα ύπνου. Εμένα γύρω στις 10-12 εβδομάδες άρχισε να γίνεται αυτό, γιατί τον πρώτο μήνα νανουριζόταν με το μπιμπερό και κοιμόταν αμέσως μετά το φαγητό, μετά το σταμάτησε, και πέρασα 1.5 μήνα περίπου σε απόγνωση που μεταφερόταν και στο παιδί. 

     

    Ο μάρσιπος θελει χρόνο, αλλά προσπάθησέ το, δες και αν μπορείς να δοκιμάσεις διάφορους τύπους, κυρίως υφασμάτινους που δεν χάνεται μέσα ένα νεογέννητο. Επίσης καλό θα ήταν, αντί να περιμένεις πότε θα κοιμηθεί ή θα ηρεμήσει το μωρό, να το πάρεις απόφαση ότι μπορεί να μην κοιμηθεί, και να κάνεις κάποια πράγματα έχοντας αυτό ως δεδομένο. Μην αναβάλλεις πχ να φας περιμένοντας να κοιμηθεί. προσπαθησε να φας κάτι με το μωρό αγκαλιά. Ή να κάνεις κάποιες εύκολες δουλειές, όχι ότι θα σε σώσει αυτό, αλλά τουλάχιστον να νιώθεις ότι κάνεις κάτι κ περνάει η μέρα, άσε που μπορεί κι αυτό σιγά σιγά να χαζεύει τις κινήσεις σου και να χαλαρώνει. 

     

    Το τρίωρο είναι καψώνι, καλά σου λέει η ΑΡΓΚ. Εγώ έδινα μητρικό αντλημένο και συμπλήρωμα και το τρίωρο το πλησίαζα ή το περνούσα μόνο αν είχε μεσολαβήσει ύπνος, αλλιώς φαινόταν ότι το ήθελε νωρίτερα. Όταν ήταν πολύ μωρό και μπορεί να έκανε κι έναν 4ωρο ύπνο μέσα στη μέρα, προφανώς δεν τον ξυπνούσα, αλλά γενικά το είδα ότι δεν είχε αντοχές για τρίωρο μέσα στη μέρα, κι επειδή μετά είχαμε και την παλινδρόμηση, καθιέρωσα τα 8 γεύματα, που τα ημερήσια όμως ήταν περίπου στις 2.5 ώρες ή και λιγότερο, και τα νυχτερινά ήταν στο 4ωρο, κι αυτό κράτησε μέχρι να μπουν οι στέρεες. 

     

    Την παλινδρόμηση την υποψιαζόμασταν γιατί γουλιές δεν έβγαζε. Αλλά κάπως ακούγαμε κάτι σαν πνίξιμο, ή σαν να καταπίνει σε ΄΄ασχετες ώρες. Ή όταν έκλαιγε πολύ, επειδή ήταν κουρασμένος και δεν μπορούσα να τον κοιμίσω, άκουγα που ανέβαιναν οι γουλιές στο λαιμό του και ξανακατάπινε. Όταν όμως το επιβεβαιώσαμε, είχε πάθει ήδη οισοφαγίτιδα και απ' αυτό το καταλάβαμε βασικά, επειδή υπέφερε με την κατάποση, τελείωνε το γάλα και ούρλιαζε. Στην αρχή όμως πάλι νόμιζα ότι το έκανε από λαιμαργία, γιατί ήταν φαγανό μωρό, αλλά μετά ήταν εμφανές ότι αυτό το κλάμα έδειχνε ότι υποφέρει. Από τότε που το επιβεβαιώσαμε, όσο περίεργο κι αν σου φαίνεται, ησυχάσαμε. Πήρε σιρόπι που καταπραϋνει την οξύτητα των στομαχικών υγρών κι έτσι δεν τον καίνε, ρυθμίσαμε τα μικρά και συχνά γεύματα (γιατί πιο πριν ήταν η φάση που μπορεί να κοιμόταν λίγο παραπάνω και μετά έτρωγε πιο πολύ ή το βράδυ έκανε κάτι 5ωρα και μετά έπινε πάρα πολύ γάλα), και μέσα σε ένα δεκαήμερο σταμάτησαν οι πόνοι και οι εκνευρισμός με το φαγητό. Κανονικά γίνονται και εξετάσεις, αλλά νομίζω ότι πρώτα παρατηρείς τα συμπτώματα και μετά. Αλλά δεν ξέρω τι ισχύει εκεί. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα κορίτσια είμαι σε απόγνωση έχω μια Μπέμπα που σε μια εβδομαδα απο τώρα γίνεται 3 μηνών γεννήθηκε 35 εβδομάδων ευτυχώς όλα καλά όμως απο την μερα που γεννήθηκε έως και τώρα δεν έχει σταματήσει την γκρίνια και το κλάμα ταισμενη είναι αλλαγμένη είναι ... Ειχαμε μεγαλο θεμα με κολικους ευτυχώς τελείωσε και αυτό και ενω είπα τώρα θα ηρεμήσει ουτε καν μονη της δεν κάθεται καθόλου όλο αγκαλιά και βόλτα σε όλο το σπίτι θέλει και παρόλαυτά εξακολουθεί το ίδιο κλάμα και γκρίνια μονο όταν κοιμάται ηρεμεί.. Είμαστε σε φαση που ξεκινουν και φουσκώνουν τα ούλα όμως δεν έχει πυρετό και τα συμπτώματα γκρίνιας και κλαματος τα είχε απο πριν ... Ο παιδίατρος λέει είναι φυσιολογικό ... Υπαρχουν κοπέλες που συμπασχουν ; θα σταματήσει ποτε όλη αυτή η γκρίνια ; αν ναι ποτε έχετε εμπειρίες; είναι το πρωτο μας μωρο και τα έχουμε παίξει ... :(  

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα σας! Θα ήθελα και εγώ να σας ρωτήσω για να μου πείτε την γνώμη σας... Ο μπέμπης μας σήμερα έγινε 3 μηνών! Ενός μηνών και κάτι ξεκίνησαν οι κολικοί που κράτησαν ένα μήνα περίπου. Μετά ηρεμήσαμε και ήμασταν πολύ καλά. Εκλαιγε μόνο όταν ήταν να φάει, κοιμόταν τα βράδυα 5ωρο, ξυπνουσε να φάει και μετά 3ωρο. Μέσα στη μέρα είχαμε δυσκολία να κοιμηθούμε αλλα τωρα το έχουμε καταφέρει. Και ξαφνικά αυτή την εβδομάδα (τα απογεύματα κυρίως) αρχίζει και κλαίει σπαρακτικά χωρίς να ξέρουμε τί θέλει. Να φάει δεν θέλει, να κοιμηθεί πάλι όχι ( γιατί μπορει να εχει κοιμηθει για ώρα και τον πιάνει μετά), στην αγκαλιά δεν ηρεμεί, ούτε με βόλτα. Γενικά δεν ξέρουμε τί εχει αλλα φαίνεται να πονάει. Δεν είναι ούτε από πείνα ούτε από νυστα γιατί το έχω τσεκαρει. Απλά μετα από πάρα πολυ ώρα, κουράζεται και τον παίρνει ο ύπνος. Επίσης βγάζει πολλα σαλια και βαζει το χερι στο στόμα. Η κοιλιά του δεν φαίνεται να τον πονάει αλλα το κλαμα του δείχνει ότι πονάει από κατι  και όχι οτι κάτι απλα τον ενοχλεί. Θηλάζω αποκλειστικά. Καμία ιδεα;; Ευχαριστώ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 11/3/2019 at 6:00 ΜΜ, Efi Germany είπε:

    Καλησπέρα σε όλη τη παρέα.Πριν 8 βδομαδες αποκτήσαμε την πρώτη μας κόρη.Η εγκυμοσύνη ήταν μια χαρά χωρίς πρόβλημα αλλά η γεννα δύσκολη με τεχνητούς πόνους.Το μωρό μας κλαίει ασταμάτητα λοιπόν εδώ και καιρό.Η παιδίατρος μας αποφαίνεται ότι σωματικά είναι μια χαρά.Δειχνει να μην είναι ευχαριστημένη με τίποτα.Δεν θέλει αγκαλιά και γενικά δεν δεν!Η αλήθεια είναι ότι έχουμε και εγώ και ο άντρας μου απελπίστει καθώς εδώ κι σχεδόν δυο μήνες δεν έχουμε ευχαριστηθεί τη κόρη μας.Η σκέψη μας πάει στο ότι έχει άγχος η κάποιες φοβίες που της προήλθαν πολύ πιθανό από την δύσκολη γεννα.Το μωρό τρώει και λερώνει της πάνες της κανονικά.Απλα αυτό που μας πονάει είναι ότι κλαίει συνέχεια και δεν μπορούμε να την ησυχάσουμε.Ευτυχως τα βραδιά κοιμάται αρκετά!Θελω τη γνώμη σας και τη συμπαράσταση σας παιδιά.Καθε σκέψη δέχτη!

    Καλησπέρα και να σου ζήσει το μωράκι σου,

    Τα ίδια και η κόρη μου απλά εμένα ήταν πρόωρη και είχε όλα τα συμπτώματα που αναφέρεις ...κάθε μωράκι και διαφορετικό αλλά και με άλλο χαρακτήρα...αυτό που με βοήθησε πολύ με το κλάμα προσωπικά ήταν η αλλαγή του γάλακτος σκόνης, είχαμε αλλάξει πολλά, πήρα το Guigoz και ησύχασα, το κλάμα μειώθηκε και οι κολικοί...βέβαια ακόμη γκρινιάρα είναι αλλά τι να κάνουμε...

    Υπομονή και κουράγιο !

    On 23/4/2019 at 11:16 ΜΜ, Hra angel είπε:

    Καλησπέρα κορίτσια είμαι σε απόγνωση έχω μια Μπέμπα που σε μια εβδομαδα απο τώρα γίνεται 3 μηνών γεννήθηκε 35 εβδομάδων ευτυχώς όλα καλά όμως απο την μερα που γεννήθηκε έως και τώρα δεν έχει σταματήσει την γκρίνια και το κλάμα ταισμενη είναι αλλαγμένη είναι ... Ειχαμε μεγαλο θεμα με κολικους ευτυχώς τελείωσε και αυτό και ενω είπα τώρα θα ηρεμήσει ουτε καν μονη της δεν κάθεται καθόλου όλο αγκαλιά και βόλτα σε όλο το σπίτι θέλει και παρόλαυτά εξακολουθεί το ίδιο κλάμα και γκρίνια μονο όταν κοιμάται ηρεμεί.. Είμαστε σε φαση που ξεκινουν και φουσκώνουν τα ούλα όμως δεν έχει πυρετό και τα συμπτώματα γκρίνιας και κλαματος τα είχε απο πριν ... Ο παιδίατρος λέει είναι φυσιολογικό ... Υπαρχουν κοπέλες που συμπασχουν ; θα σταματήσει ποτε όλη αυτή η γκρίνια ; αν ναι ποτε έχετε εμπειρίες; είναι το πρωτο μας μωρο και τα έχουμε παίξει ... :(  

    Μην στεναχωριέσαι όλα καλά θα πάνε να χαίρεσαι το μωράκι σου...

    Και εμένα πρόωρη ήταν και από ότι καταλαβαίνω τα πρόωρα έχουν περισσότερη ένταση και στρες μετά την γέννα...γιατί και σε εμένα έκανε τα ίδια. Τώρα είναι 2,5 χρονών κορίτσαρος χαχαχα...

    Θέλουν συνέχεια αγκαλιά για να νιώθουν ασφάλεια ιδιαίτερα τα πρόωρα.

    Κάτσε απόλαυσε το, μην αγχώνεσαι, όλα θα περάσουν τόσο γρήγορα που δεν θα το καταλάβεις, πάρτο αγκαλιά όσο θέλει, πρωτότοκη είναι χαλάλι της διότι στο δεύτερο δεν θα έχεις τον χρόνο και την υπομονή του πρώτου. 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    21 ώρες πρίν, iliana32 είπε:

    Καλησπέρα σας! Θα ήθελα και εγώ να σας ρωτήσω για να μου πείτε την γνώμη σας... Ο μπέμπης μας σήμερα έγινε 3 μηνών! Ενός μηνών και κάτι ξεκίνησαν οι κολικοί που κράτησαν ένα μήνα περίπου. Μετά ηρεμήσαμε και ήμασταν πολύ καλά. Εκλαιγε μόνο όταν ήταν να φάει, κοιμόταν τα βράδυα 5ωρο, ξυπνουσε να φάει και μετά 3ωρο. Μέσα στη μέρα είχαμε δυσκολία να κοιμηθούμε αλλα τωρα το έχουμε καταφέρει. Και ξαφνικά αυτή την εβδομάδα (τα απογεύματα κυρίως) αρχίζει και κλαίει σπαρακτικά χωρίς να ξέρουμε τί θέλει. Να φάει δεν θέλει, να κοιμηθεί πάλι όχι ( γιατί μπορει να εχει κοιμηθει για ώρα και τον πιάνει μετά), στην αγκαλιά δεν ηρεμεί, ούτε με βόλτα. Γενικά δεν ξέρουμε τί εχει αλλα φαίνεται να πονάει. Δεν είναι ούτε από πείνα ούτε από νυστα γιατί το έχω τσεκαρει. Απλά μετα από πάρα πολυ ώρα, κουράζεται και τον παίρνει ο ύπνος. Επίσης βγάζει πολλα σαλια και βαζει το χερι στο στόμα. Η κοιλιά του δεν φαίνεται να τον πονάει αλλα το κλαμα του δείχνει ότι πονάει από κατι  και όχι οτι κάτι απλα τον ενοχλεί. Θηλάζω αποκλειστικά. Καμία ιδεα;; Ευχαριστώ!

    Αν δεν είναι κολικοι, ίσως να είναι δοντια? Δεν ξέρω τι να σου πω Μήπως έχει υπερενταση? Δηλαδή δέχεται πολλά ερεθίσματα και αργεί να κοιμηθεί? Ρωτήσεις παιδίατρο?

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    22 hours ago, iliana32 said:

    Καλησπέρα σας! Θα ήθελα και εγώ να σας ρωτήσω για να μου πείτε την γνώμη σας... Ο μπέμπης μας σήμερα έγινε 3 μηνών! Ενός μηνών και κάτι ξεκίνησαν οι κολικοί που κράτησαν ένα μήνα περίπου. Μετά ηρεμήσαμε και ήμασταν πολύ καλά. Εκλαιγε μόνο όταν ήταν να φάει, κοιμόταν τα βράδυα 5ωρο, ξυπνουσε να φάει και μετά 3ωρο. Μέσα στη μέρα είχαμε δυσκολία να κοιμηθούμε αλλα τωρα το έχουμε καταφέρει. Και ξαφνικά αυτή την εβδομάδα (τα απογεύματα κυρίως) αρχίζει και κλαίει σπαρακτικά χωρίς να ξέρουμε τί θέλει. Να φάει δεν θέλει, να κοιμηθεί πάλι όχι ( γιατί μπορει να εχει κοιμηθει για ώρα και τον πιάνει μετά), στην αγκαλιά δεν ηρεμεί, ούτε με βόλτα. Γενικά δεν ξέρουμε τί εχει αλλα φαίνεται να πονάει. Δεν είναι ούτε από πείνα ούτε από νυστα γιατί το έχω τσεκαρει. Απλά μετα από πάρα πολυ ώρα, κουράζεται και τον παίρνει ο ύπνος. Επίσης βγάζει πολλα σαλια και βαζει το χερι στο στόμα. Η κοιλιά του δεν φαίνεται να τον πονάει αλλα το κλαμα του δείχνει ότι πονάει από κατι  και όχι οτι κάτι απλα τον ενοχλεί. Θηλάζω αποκλειστικά. Καμία ιδεα;; Ευχαριστώ!

    Μπορεί να ειναι δόντια δεν ειναι απίθανο. Για δοκιμασε το baby gums gel της frezyderm στα ούλα του και αν σταματησει να κλαιει τοτε ειναι δοντια. Αν οχι, μαλλον πρεπει να ρωτήσεις τον παιδίατρο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @iliana32 Φαντάζομαι πως εάν το παιδί κλαίει σπαρακτικά και φαίνεται να πονάει, όπως αναφέρεις, έχετε ήδη, από την πρώτη στιγμή, συζητήσει για αυτό με τον παιδίατρο σας και σας έχει κατευθύνει σχετικά.

     

    Εφόσον λοιπόν αποκλείουμε πείνα, νύστα, κάτι παθολογικό, από μεριάς μου θα έλεγα ότι τα ούλα, ναι, είναι λόγος αναστάτωσης για ένα βρέφος. Για κάποια, λόγος μεγάλης αναστάτωσης (γκρίνια, κλάμα, ανήσυχος ύπνος). Τα χεράκια στο στόμα, τα σάλια, το να τρίβει το προσωπάκι στο σεντόνι είναι ενδείξεις στοματικής ενόχλησης. Θα μπορούσατε να κάνετε τα εξής που ίσως τον ανακουφίσουν κάπως: Καθαρά χέρια και μασάζ με τα δάχτυλα/απαλό βαμβακερό πανάκι, στα ουλάκια. Μασητικό (να του το κρατάτε εσείς προς το παρόν). Υπάρχουν πολλά είδη/σχέδια/υφές μασητικών προμηθευτείτε 2-3 διαφορετικά καθώς μπορεί κάποιο να μην του αρέσει και κάποιο να το προτιμά. Πιπίλισμα του στήθους για ανακούφιση. Τη στιγμή της μεγάλης έντασης μπορεί και το να περπατάς-να του τραγουδάς μαζί, να τον παρηγορήσει κάπως περισσότερο.

     

    Εαν το κλάμα οφείλεται σε κοιλιακές ενοχλήσεις μπορεί να βοηθήσει το μασάζ στην κοιλίτσα-οι γνωστές ασκησούλες στα ποδαράκια. Η αγκαλιά-λαβή με τον βραχίωνα να εφάπτεται στην κοιλίτσα. Χλιαρό μπανάκι με ένα πανάκι στην κοιλίτσα. Να ελέγξεις το διαιτολόγιο σου μήπως κάτι τον ενοχλεί και να το περιορίσεις (χωρίς υπερβολές, ούτε στερήσεις εάν δεν έχεις άλλες ενδείξεις).

     

    Ακόμη, σε κάθε περίπτωση τη στιγμή της έντασης, εσείς με ηρεμία και σιγουριά (αυτό είναι βασικό καθώς όταν το μωρό μας κλαίει αυτομάτως νοιώθουμε κι εμείς ταραχή/εκνευρισμό/στεναχώρια) προσπαθήστε να του στρέψετε την προσοχή σε κάτι άλλο-να "ξεχάσει" τον πόνο του. Μπορείτε να δοκιμάσετε: αγκαλιά (ή ακόμη καλύτερα, εαν τον βολεύεστε, εσύ ή ο μπαμπάς, μάρσιπος) για να σας νοιώθει και να απασχολείται βλέποντας σας να κάνετε κάποιες οικιακές εργασίες. Ήχοι όπως απορροφητήρας, πλυντήριο, ηλεκτρική σκούπα, χαλαρώνουν κάποια μωράκια. Βόλτα εκτός σπιτιού, ερεθίσματα εξωτερικού χώρου. Γυμναστήριο στο πάτωμα και χαλαρό παιχνίδι-κουβεντούλα. Μουσική και φωτισμός σε χαμηλή ένταση. Δοκιμάζετε και βλέπετε τι τον παρηγορεί από αυτά.

     

    Πάντως, τα βρέφη (και τα παιδιά γενικότερα) μπορεί να έχουν ενοχλήσεις για ένα σωρό λόγους (γνωστούς και άγνωστους). Και πονάκια, και γκρίνια, και ανάγκες κάθε είδους θα υπάρχουν. Το κλάμα είναι ο τρόπος να μας επικοινωνήσουν το αρνητικό συναίσθημα. Οφείλουμε να σπεύδουμε, να το αξιολογούμε και να ανταποκρινόμαστε σε αυτό. Να επιτρέπουμε στο παιδί να εκφράσει την ένταση του, να του προτείνουμε μια κατάλληλη διέξοδο από αυτή, να του δώσουμε τον χρόνο να την δεχθεί και σταδιακά να αποκλιμακωθεί η κρίση. Υπομονή και αγάπη. Να σας ζήσει!

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 26/5/2019 at 3:18 ΠΜ, iliana32 είπε:

    Καλησπέρα σας! Θα ήθελα και εγώ να σας ρωτήσω για να μου πείτε την γνώμη σας... Ο μπέμπης μας σήμερα έγινε 3 μηνών! Ενός μηνών και κάτι ξεκίνησαν οι κολικοί που κράτησαν ένα μήνα περίπου. Μετά ηρεμήσαμε και ήμασταν πολύ καλά. Εκλαιγε μόνο όταν ήταν να φάει, κοιμόταν τα βράδυα 5ωρο, ξυπνουσε να φάει και μετά 3ωρο. Μέσα στη μέρα είχαμε δυσκολία να κοιμηθούμε αλλα τωρα το έχουμε καταφέρει. Και ξαφνικά αυτή την εβδομάδα (τα απογεύματα κυρίως) αρχίζει και κλαίει σπαρακτικά χωρίς να ξέρουμε τί θέλει. Να φάει δεν θέλει, να κοιμηθεί πάλι όχι ( γιατί μπορει να εχει κοιμηθει για ώρα και τον πιάνει μετά), στην αγκαλιά δεν ηρεμεί, ούτε με βόλτα. Γενικά δεν ξέρουμε τί εχει αλλα φαίνεται να πονάει. Δεν είναι ούτε από πείνα ούτε από νυστα γιατί το έχω τσεκαρει. Απλά μετα από πάρα πολυ ώρα, κουράζεται και τον παίρνει ο ύπνος. Επίσης βγάζει πολλα σαλια και βαζει το χερι στο στόμα. Η κοιλιά του δεν φαίνεται να τον πονάει αλλα το κλαμα του δείχνει ότι πονάει από κατι  και όχι οτι κάτι απλα τον ενοχλεί. Θηλάζω αποκλειστικά. Καμία ιδεα;; Ευχαριστώ!

     

    Τα μωρά ενός μηνός δεν έχουν κολικούς κατά κανόνα. Κολικοί είναι αυτό που ζείτε τώρα: Ανεξήγητο κλάμα, κυρίως το απογεύματα και νωρίς το βράδυ, με το μωρό να δείχνει πραγματικά να υποφέρει χωρίς προφανή λόγο. 

    Αν το μωρό θηλάζει, το απλούστερο είναι να το θηλάζεις ουσιαστικά συνεχώς αυτές τις ώρες, με μικρά διαλείμματα. Κατά κανόνα λειτουργεί, κρατά μερικές εξοντωτικές εβδομάδες και σιγά σιγά έρχεστε στα ίσα σας, αλλά για ένα διάστημα μαραθώνιοι θηλασμοί 4-5 ωρών με διαλείμματα είναι στο πρόγραμμα για πολλά μωράκια.

    Αν δεν έχεις κάνει αποχή από γαλακτοκομικά, είναι μία καλή στιγμή να δοκιμάσεις, οι πόνοι από δυσανεξία στα γαλακτοκομικά κορυφώνονται σε αυτό το διάστημα, μέχρι περίπου το εξάμηνο.

    Κατά τα άλλα απλά υπομονή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Toksp,
        Καλησπερα σας!
        Σε 10 μερες σαραντιζω.ειχα σκοπο να βγαλω εξω τη μπεμπα να ξεσκασω και εγω αφου μου ειπαν οτι βοηθαει αν και λιγο ο αντρας μου που δυσανασχετει λιγο αυτα που ακουω για το ποσο ευκολα αρρωσταινει εναι μωρακι εχω κανει πισω...οταν λεω να βγουμε μιλαω για το να τη βαλω στο αμαξι και να παμε στις γιαγιαδες η στην κολλητη μου φιλη που εχει και εκεινη 3 μηνων μωρακι...ουτε κατα διανοια βεβαια να παμε με το καροτσι εξω μιας που ημαστε και μεσα στο χειμωνα...τι κανατε εσεις με αυτο;ποτε βγαλατε τα μωρακια σας εξω;
      • Από administrator,
        πηγη
        http://www.ajronline.org/doi/full/10.2214/ajr.182.3.1820719
         
         
         
         
        Διαθέσιμες συζητήσεις με tag:
         
         
         
        θεραπεία χωρίς φαρμακευτική ουσία: φύλλα λάχανου τα οποία σύμφωνα με μαρτυρίες περιέχουν αντιφλεγμονώδεις ουσίες (τυλίξτε ένα φύλλο γύρω απο το σημείο που σας πονάει , με μεμβράνη - αφήστε το όλη την μέρα/νύχτα.) + πάγος πολλές φορές την ημέρα για λίγα λεπτά.
         
        θεραπεία με φαρμακευτική ουσία: o θεράπων ιατρός συστήνει συνήθως ανάλογα με την περίπτωση κάποιο μή στεροειδές αντιφλεγμωνόδες. Υπάρχουν μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη που είναι συμβατά με τον θηλασμό, ζητήστε απο τον γιατρό σας να συμβουλευτεί την ιστοσελίδα  
        https://www.e-lactancia.org/

         
        https://hhma.org/healthadvisor/aha-dequerva-rex/    ( McKesson Corporation)
      • Από aglaia,
        http://www.iatrikionline.gr/Deltio_53c_2006/6.pdf
         
        Σας μεταφέρω μέρος της μελέτης της Ε. Ρώμα-Γιαννίκου, που είναι μια καλή κριτική και αξιολόγηση των συνηθισμένων πρακτικών των παιδιάτρων.
         
        ...Ο στόχος της θεραπείας, όταν μάλιστα αφορά σε βρέφη και μικρά παιδιά, είναι να υπάρξει ισορροπία μεταξύ της βελτίωσης των συμπτωμάτων και των επιπλοκών από την ίδια τη θεραπεία.
         
        Είναι βέβαιο ότι η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση υπερθεραπεύεται, επειδή τα συμπτώματα είναι συχνά και μη ειδικά, ενώ δυστυχώς δεν υπάρχει αξιόπιστη διαγνωστική δοκιμασία.
         
        Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει 3 σκέλη (πίνακας 10): τη μη φαρμακευτική, όπως είναι οι οδηγίες σιτίσεως, η θέση και τα ειδικά γάλατα, τη φαρμακευτική και τη χειρουργική.
         
        Φάρμακα χρειάζονται μόνο στη βαριά παλινδρομική νόσο και λιγότερο συχνά στην ήπια και μέτρια. Πολλή συζήτηση έχει γίνει για τη θέση που πρέπει να τοποθετείται το βρέφος. Οι μελέτες με pΗ-μετρία άλλαξαν τις απόψεις που υπήρχαν παλαιότερα. Βρέθηκε (πίνακας 11) ότι η υπερυψωμένη θέση αυξάνει την παλινδρόμηση, όπως επίσης η ύπτια και η δεξιά πλάγια. Εξακολουθεί και ισχύει το πλεονέκτημα της πρηνούς υπερυψωμένης και πρηνούς οριζόντιας θέσης για τη μείωση της ΓΟΠ, αλλά ο κίνδυνος του αιφνιδίου θανάτου στερεί τα βρέφη από το πλεονέκτημα αυτής της θέσης. Η αριστερή πλάγια επίσης μειώνει τη ΓΟΠ. Παρʼ όλα αυτά, πολύ συχνά τοποθετούνται τα βρέφη στα καρεκλάκια ως βασικό μέρος της θεραπείας (εικόνα 2).
         
        Ο όγκος και το είδος του γάλατος επηρεάζουν τη ΓΟΠ. Αυξημένος όγκος και αυξημένη ωσμωτικότητα την αυξάνουν, ενώ το υποαλλεργικό γάλα με πεπτίδια μειώνει τη ΓΟΠ. Τα γάλατα με πηκτικές ουσίες (AR) μειώνουν τις αναγωγές, αλλά αυξάνουν την έκθεση του οισοφάγου στο οξύ. Είναι
        γνωστές σε όλους οι οδηγίες για τη μη φαρμακευτική αγωγή, όπως είναι τα συχνά μικρά γεύματα, συχνό ρέψιμο, όχι άσκοπες αλλαγές γαλάτων, όχι
        πίεση στην κοιλιά μετά τη σίτιση, όχι κάπνισμα στο δωμάτιο του βρέφους και οπωσδήποτε όχι διακοπή του μητρικού θηλασμού, γιατί η παλινδρόμηση είναι λιγότερη στα θηλάζοντα.
         
        Τα τελευταία χρόνια, η αγορά κατακλύσθηκε από τα λεγόμενα
        γάλατα για την παλινδρόμηση (AR). Δυστυχώς, η ονομασία τους και μόνο συχνά αποτελεί σχεδόν «επιτακτικό καθήκον» στον ασκούντα παιδίατρο μόλις υποψιασθεί ή διαγνώσει ΓΟΠ να τα χορηγήσει, ακόμα και θυσιάζοντας το μητρικό γάλα.
        (εδώ θα ήθελα να προσέξετε τα εισαγωγικά...)
         
        Είναι όμως χωρίς παρενέργειες τα γάλατα αυτά; Στον πίνακα 12 φαίνονται τα οφέλη αλλά οι παρενέργειες, που είναι πολύ περισσότερες κυρίως στα νεογνά, πρόωρα και νεαρά βρέφη. Συνήθως μειώνουν τους εμέτους και εφησυχάζουν γονείς και γιατρό, όμως δε μειώνουν την παλινδρόμηση στον οισοφάγο.
         
        Χρειάζονται οι αναγωγές γάλατα με πηκτικά; Ναι, όταν το βρέφος δεν παίρνει βάρος, παρά το γεγονός ότι λαμβάνει αρκετό γάλα, δηλαδή όταν η
        στασιμότητα βάρους οφείλεται στη μεγάλη απώλεια εμεσμάτων.
         
        Οπωσδήποτε δεν χορηγούνται σε βρέφη με οισοφαγίτιδα, αναπνευστικά προβλήματα, πρόωρα και νεογνά και όταν υπάρχει αλλεργία στα πηκτικά. Η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Διατροφής εκφράζει σαφώς την άποψή της για τη μείωση της κατάχρησης και την αποφυγή της χρήσης τους όταν υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών.
         
        ....
      • Από Gummy Bear,
        Καλησπέρα κορίτσια, 
         
        Εχει καμιά από εσάς δυσκολία στο να θηλάσει? Και τι εννοώ : γέννησα πριν 6 μέρες και ακόμη δεν έχω καταφέρει να θηλασω "κανονικά". Ο μικρός δεν θέλει και πολύ να τον ταΐζω από το στήθος, γίνεται είτε πολύ νευρικός και κλαίει ασταμάτητα είτε πιπιλαει λίγο και μετά αποκοιμάται στο στήθος μου. Προς το παρόν χρησιμοποιώ θήλαστρο και αγοραστο γάλα, γιατι ακόμα δεν έχω αρκετό δικό  μου. Πραγματικά με στεναχωρεί πάρα πολύ που δεν θέλει να καθεται στο στήθος μου.
        Δεν ξέρω αν έχετε παρόμοιες εμπειρίες.. Εμένα με κουράζει το θήλαστρο και θα ήθελα πολύ να καταφέρω να τον θηλασω..... 
      • Από [email protected],
        Σκέφτομαι αν όλα πάνε καλά μετά τον τοκετό και το μωράκι μου είναι εντάξει να τολμήσω να ταξιδέψω αμέσως μετά την έξοδο απο το μαιευτήριο απο Θεσσαλονίκη για Πάτρα. Έχει κανεις εμπειρία από τόσο μεγάλο ταξίδι και τόσο νωρίς;;; Μιλάμε για μια διάρκεια περίπου 6 ωρών ...
        Έχω εμπειρία απο πολυωρα ταξιδια με μωρό γενικά, με το Κατερινακι ανεβοκατεβαινουμε απο τεσσάρων μηνών, αλλα με το τελειως νεογέννητο σκέφτομαι οτι μήπως ειναι διαφορετικά ...
        Ο λόγος που θελω να κανω τοσο νωρίς αυτό το ταξίδι είναι γιατι επιτέλους θέλω να μπορέσουμε να γυρίσουμε στο σπιτι μας αμέσως με το μωρό και να τακτοποιηθούμε εκεί. Για όσους δεν ξέρουν την ιστορία μου να θυμίσω οτι λόγω δύσκολης εγκυμοσύνη μου, μου απαγορεύτηκε οποιαδήποτε μετακινηση ( και κίνηση γενικώς ) απο τη γιατρό μου και έτσι μετά απο διακοπες έχω "ξεμείνει" στους δικούς μου για μεγάλο χρονικό διάστημα ...
        Δεν θέλω λοιπόν μετά απο το μαιευτήριο να γυρίσω στους δικούς μου και να ξαναστριμωχτούμε τόσα άτομα + νεογέννητο στο σπιτι ... θα ειναι και γιορτες και οσο να πεις όλο και κόσμος θα θέλει να μπαινοβγαινει ... καταλαβαίνεται οτι θελω να το αποφύγω ολο αυτό... για αυτο σκέφτομαι να το τολμήσω ...
        Ποια η γνώμη σας;;;
      • Από Prince,
        Γεια σας,
        τον ΑΥΓΟΥΣΤΟ πρόκειται να φέρω στον κόσμο τον πρωτότοκο μου. αναρωτιέμαι αν μπορώ τον Σεπτέμβρη να τον πάρω και να πάμε λίγες μέρες διακοπές.
      • Από Υρω30,
        Κορίτσια καλησπέρα! θα ήθελα τα φώτα όσων έχουν γνώσεις πάνω στο θέμα του θηλασμού σε μερικά ζητήματα: έχω ένα αγοράκι 29 ημερών. Ξεκίνησα με την πρόθεση να θηλάσω αποκλειστικά αλλά στην αρχή είχαμε αρκετές αναποδιές - λίγο το βάρος που έχασε στην κλινική, λίγο ο ίκτερος που εμφάνισε μετά, έδωσα στο μικρό μου συμπλήρωμα μετά απο οδηγίες της παιδιάτρου. Το συμπλήρωμα το κόψαμε τη 12η μέρα και έκτοτε θηλάζω αποκλειστικά κάθε 2ωρο την ημέρα και 3ωρο τη νύχτα (το 3ωρο τη νύχτα έχει τύχει να γίνει κ 4ωρο κάμποσες φορές γιατί η αύπνία έχει βαρέσει κόκκινο και επιπλέον πολλές φορές με παίρνει ο ύπνος στο κρεβάτι καθιστή με το μωρό στο στήθος.) Ακριβώς επειδή τις νύχτες παρατηρώ ότι συχνά με παίρνει ο ύπνος εκεί που θηλάζω, έχω αρχίσει να αγχώνομαι και να φοβάμαι μην πάθει τίποτα το μωρό - να μου γλιστρήσει, να μην πίνει, χίλια-δυο.
        Αναρωτιόμουν, λοιπόν, εφόσον έχουμε ανακτήσει το βάρος γέννησης εδώ και 10 μέρες και έχουμε αρκετές πάνες με τσισάκια ανά μέρα, μπορώ να αραιώσω λίγο τους θηλασμούς; Να θηλάζω ανα 3ωρο την ημέρα κ 4ωρο τη νύχτα ή πρέπει να περιμένω να σαραντίσω; και πότε μπορώ να πω πως εδραιώθηκε πια ο θηλασμός; πώς θα το καταλάβω; ο μικρός μου ακόμα μπορεί να ναι και μια ωρα στο στήθος - όχι πως θηλάζει όλη την ώρα, πίνει 2-3 γουλιές, σταματά για μερικά δευτερόλεπτα, ξαναξεκινά μετά από λίγο, κάπως έτσι. Να συμπληρώσω πως η παιδίατρος είναι καλή, χρυσή και άγια, αλλά δε φαίνεται να έχει και πολλές γνώσεις επί του θηλασμού, οπότε δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτή για συμβουλές. Το μωρό πήρε τα πάνω του με τους θηλασμούς αφού αφιέρωσα όλο το χρόνο που μπορούσα στο ίντερνετ για να ενημερωθώ όσο γινόταν - αλλά σε αυτά που ρωτάω δεν έχω καταφέρει να βρω μια ικανοποιητική απάντηση που να μη γκρεμίσει ό,τι έχουμε χτίσει ως τώρα... 
      • Από myfavouritelullaby,
        το μωρό μου είναι 11 ημερών..έχουμε ψιλοθεματάκι με το φαγητό αλλά κατα τα άλλα βγήκε τελειόμηνο κ υγιέστατο.
        αυτό που με προβληματίζει είνει οτι κλαίει συνέχεια κ δεν ηρεμεί πάνω μου (όχι πάντα δηλαδή) ενώ στον μπαμπά ή στις γιαγιάδες ηρεμεί!
        πάντα πίστευα οτι στη μαμά ηρεμούν τα νεογέννητα!
        είμαι βέβαια λίγο αγχωμένη κ ίσως το εισπράττει..καμιά ιδέα?