antsa

μαμα που αφηνε κανα σαββατο τα παιδια στην πεθερα της αλλα το ... μετανιωσε

    Recommended Posts

    4 minutes ago, vicky86 said:

    Κατα βαση συμφωνω με τη σοφια κ γω

    Απλα πραγματικα πλεον δ μπορω να ειμαι φιλικη κ ανοιχτη αλλα σκεφτομαι δυο φορες το οτιδηποτε

    Φανταζομαι νικη οτι αυτο που εκανες ειναι το καλυτερο,που την ενταξες εσυ στην καθημερινοτητα σας,αλλα κ αυτο στη δικη μας περιπτωση μου φαινεται ανεφικτο

    Κ να φανταστειτε οτι εμεις υποτιθεται εχουμε καλη σχεση

    Δεν την εχω ενταξει στην καθημερινοτητα μας...μη φανταστείς ότι βλεπόμαστε κάθε μερα .Απλα σταματήσαμε να πολεμαμε η μια την άλλη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ναι νικη,την εχεις προσεγγισει ισως ειναι πιο σωστο να πω

    Αλλα δ γινεται να κανεις εναν αδιαφορο ανθρωπο να ενδιαφερθει

    Κ αντε πας εσυ τα παιδια για καφε μια φορα την εβδομαδα,αν ο αλλος δ ερχεται ποτε στο σπιτι σου;


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    νικη μου, αυτο που εχεις κανει εσυ ειναι ωραιο , δειχνει ανωτεροτητα , σεβασμο , και βεβαια δειχνει και ικανοτητα να διαχειριζεσαι σωστα τις οποιες αρνητικες καταστασεις. και μπραβο σου!

    τωρα εως προς εμενα, αυτο εκανα τοσα χρονια, με εξαιρεση τους τελευταιους δυο μηνες. και αυτο σκεφτομαι, αν θα συνεχισω η οχι να το κανω. το ευκολο ειναι, εφοσον εχω την "κατανοηση" του συζυγου να μην συνεχισω. το δυσκολο ειναι να συνεχισω να φαιρομαι οπως παλια, με ανωτεροτητα, θα πρεπει να υπερβω εαυτο μου παλι, να ανεχομαι ψιλομπιχτουλες αν και τους τελαυτιους μηνες δεν εχει ξαναπει κουβεντα αρνητικη. τι να πω. ο φοβος φυλαει τα ερμα? την εχει καταλαβει προφανως. ομως δεν ειναι αληθινος σεβασμος εκ μερους της. απλα εχει μαζευτει η εχει φοβηθει και θα σκεφτεται , αμααααν ειναι παρεξηγησιαρα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 minutes ago, vicky86 said:

    Ναι νικη,την εχεις προσεγγισει ισως ειναι πιο σωστο να πω

    Αλλα δ γινεται να κανεις εναν αδιαφορο ανθρωπο να ενδιαφερθει

    Κ αντε πας εσυ τα παιδια για καφε μια φορα την εβδομαδα,αν ο αλλος δ ερχεται ποτε στο σπιτι σου;

    Ουτε κι εμενα ερχεται συχνα ρε συ.αν δε τη φωνάξω να ερθει να μου τα κρατησει σπανια ερχεται.Δε τα λαχταράει γι ανα το πω αλλιως.αν της τα παω εγω καλως.Κι εμενα αυτό με ενοχλουσε στην αρχη.Ελεγα αν θελει να δει τα παιδια ας ερθει να τα δει.Ε καποια στιγμη σταματησα να ασχολούμαι.Εχει μεγαλωσει,βαριεται οκ κατανοητο.Ασε που δε θα μου αρεσε κιολας να ερχεται κάθε τρεις και λιγο Σπιτι μας.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βρε κορίτσια, εντάξει, ξέρουμε όλοι ότι υπάρχουν άτομα χαμηλού επιπέδου κοινωνικής συμπεριφοράς, άγαρμπα να τα πω, άξεστα; Υπάρχουν και άτομα απλώς κολλημένα σε κάποιες γραφικότητες λόγω ηλικίας, καταγωγής κλπ. Αυτά τα κουσούρια μόνο οι πεθερές τα έχουν; Οι μανάδες μας δεν τα έχουν; Θα μου πείτε ότι στα μάνα βάζετε και μια φωνή και αυτό είναι λογικό. Όμως κι οι πεθερές μάνες είναι κσι μεγάλωσαν τον αντρα που εμείς παντρευτήκαμε. Αν τα κουσούρια της πεθεράς δεν ήταν τέτοια ώστε να κάνουν τον άντρα μας ανυπόφορο, λογικά τότε αυτά θα επηρεάσουν ακόμα λιγότερο το παιδί μας. Στο κάτω κάτω, χίλιες φορές μια γιαγιά που τα αγαπάει και θέλει να περνάει χρόνο μαζί τους ή τέλος πάντων χαίρεται με την παρουσία τους έστω και για τους δικούς της, εγωιστικούς ή γελοίους λόγους, παρά μια γιαγια που θεωρεί π.χ. περισσότερο εγγόνια τα παιδιά της κόρης της ή τα παιδιά που έχουν το όνομά της ή τα παιδιά του αγαπημένου της παιδιού. 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    3 minutes ago, antsa said:

    νικη μου, αυτο που εχεις κανει εσυ ειναι ωραιο , δειχνει ανωτεροτητα , σεβασμο , και βεβαια δειχνει και ικανοτητα να διαχειριζεσαι σωστα τις οποιες αρνητικες καταστασεις. και μπραβο σου!

    τωρα εως προς εμενα, αυτο εκανα τοσα χρονια, με εξαιρεση τους τελευταιους δυο μηνες. και αυτο σκεφτομαι, αν θα συνεχισω η οχι να το κανω. το ευκολο ειναι, εφοσον εχω την "κατανοηση" του συζυγου να μην συνεχισω. το δυσκολο ειναι να συνεχισω να φαιρομαι οπως παλια, με ανωτεροτητα, θα πρεπει να υπερβω εαυτο μου παλι, να ανεχομαι ψιλομπιχτουλες αν και τους τελαυτιους μηνες δεν εχει ξαναπει κουβεντα αρνητικη. τι να πω. ο φοβος φυλαει τα ερμα? την εχει καταλαβει προφανως. ομως δεν ειναι αληθινος σεβασμος εκ μερους της. απλα εχει μαζευτει η εχει φοβηθει και θα σκεφτεται , αμααααν ειναι παρεξηγησιαρα!

    Δεν ξερω τι θα ειχα κανει αν ο αντρα σου μου με στηριζε τοτε.Γιατι εχω εφτασα νατιναξω το Σπιτι μας στον αερα εξαιτίας ολου αυτου.Κοντεψα να αρρωστήσω μη σου πω.Ασε που οσο τ απαιδια μεγαλωναν μου περναγε κι εμενα αυτή η ανασφαλεια τι θα μου παρει το 'ρολο' μου.Οταν τα παιδια ηταν μωρα θες οι ορμονες,θες η κουραση ισως καπου κι εγω δε χειριστηκ ακαποια πραγματα σωστα.Ομως στο ξαναλεω...της εχω βαλει ορια.Μη φανταστείς ότι απλα ξαφνικα εγινα η καλη νυφη.Της εχω δειξει και το ξερει πως αν γυρισει το ματι μου βγαζω νυχια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αληθινό σεβασμό έχουμε για τους ανθρώπους που μας τον εμπνέουν. Που στέκονται με αξιοπρέπεια απέναντι στα πράγματα, που ξέρουν πότε πρέπει να μιλήσουν και πότε όχι, που δεν κάνουν την τρίχα τριχιά, αλλά δίνουν βαρύτητα σε όσα είναι όντως σημαντικά. Εϊναι πολύ λογικό να μη σε σέβεται η πεθερά σου. Ούτε εσύ την σέβεσαι. Αμοιβαία τα αισθήματα.  

     

    Το τελευταίο που θα σου πω, είναι ότι αυτό που περιγράφεις ως αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά. Εϊναι δική σου ανασφάλεια. Στο είπαν κι άλλες παραπάνω και στο ξαναλένε, αλλά επιμένεις, ότι είναι "αλλοπρόσαλλη" συμπεριφορά. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Αν υπάρχει τίποτα πιο σοβαρό, στη συμπεριφορά των παιδιών σου, πες το να καταλάβουμε, αλλά το να κάθεται στα πόδια της γιαγιάς και να μην έρχεται σφαίρα να σε χαιρετήσει, δεν σημαίνει καμία αλλοπροσαλλοσύνη! Δική σου ανασφάλεια είναι.

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δ πειραζει ταιριαζετε αντα,ειστε παρεξηγησιαρες.πλακα κανω

    πρίν από 15 λεπτά , Niki81 είπε:

    Ουτε κι εμενα ερχεται συχνα ρε συ.αν δε τη φωνάξω να ερθει να μου τα κρατησει σπανια ερχεται.Δε τα λαχταράει γι ανα το πω αλλιως.αν της τα παω εγω καλως.Κι εμενα αυτό με ενοχλουσε στην αρχη.Ελεγα αν θελει να δει τα παιδια ας ερθει να τα δει.Ε καποια στιγμη σταματησα να ασχολούμαι.Εχει μεγαλωσει,βαριεται οκ κατανοητο.Ασε που δε θα μου αρεσε κιολας να ερχεται κάθε τρεις και λιγο Σπιτι μας.

    Αυτο,σπανια.αλλα μην εχεις κ την απαιτηση να ερθω.γτ ενα χρονο τωρα για μενα ειναι δυσκολα τα 60χλμ με ενα μωρο

    Κ γω αυτο λεω.ας ερθουν,ας κανουν οτι θελουν  αρκει να μην τιθεται θεμα ασφαλειας για τα παιδια,που δ εχω πειστει οτι δ τιθεται,δ μπορω να πω με τι εχω δει τη μεγαλη.προσπαθω να μην ασχολουμαι κ γενικα να μην χαλιεμαι.αυτο ισχυει κ απο τη μερια των γονιων μου


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    kine εδω διαφωνω.

    συμφωνω οτι τωρα πλεον ειναι λιγο δυσκολο για αληθινο σεβασμο εκατερωθεν ομως παλια θα μπορουσε οπως τη συστηνα ως η δευτερη μου μαμα και το εννοουσα, να αναφεροταν και αυτη σε μενα εστω και μια φορα ως κορη. για να μην αναφερθω στο θεμα της αχαριστιας, οταν ο αλλος εχει ξεσκιστει να σου κανει εξυπηρετησεις πολλες και σημαντικες, ειθισται να λες ευχαριστω, οχι να πετας χαμογελοντας μπιχτες προσβλητικες (δε μπορω να τη γραψω εδω). ποτε δεν εγινε αυτο, το ευχαριστω η το να με κανει να νοιωσω εστω "κορη της". εγω ανωτερη, σεβαστικη, αυτη ειρωνικη με το γαντι.

    και στο αλλοπροσαλη συμπερ. διαφωνω. γιατι με τον πατερα μου που ανεκαθεν του ειχαν πολυ αδυναμια, ποτε δεν εχουν κανει τετοια συμπεριφορα ? γιατι ο πατερας μου ποτε δε περασε αντιστοιχα μηνυματα, εχει υγιης συμπεριφορα, και το σημαντικοτερο αγαπαει ανιδιοτελως.

    Επεξεργάστηκαν by antsa

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γιατί είναι ο πατέρας σου και τον αγαπάς από καρδιάς και όχι από υποχρέωση ή από κοινωνική σύμβαση και αυτό εκπέμπεται και στα παιδιά σου. 

     

    Τέλοσπαντων, θέλεις να έχεις μια συγκεκριμένη στάση. ΔΙκαίωμα σου. Εσύ χαλιέσαι κι αυτή κι ο άντρας σου κι όλοι μαζί. Εγώ θα βρω πολύ σωστή την Niki81  γιατί τα έφαγε, τα λούστηκε που λένε και τα προσπέρασε. Ερχεται μια στιγμή που καταλαβαίνεις πως αν ΕΣΥ δεν μπορέσεις να πας παρακάτω, δεν θα το κάνει κανείς άλλος για σένα. Μπορεί να έχεις τα χίλια δίκια, αλλά δεν έχει καμία σημασία. Κι εσύ χαλιέσαι και αυτή και όλοι. 

     

     

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    καταλαβαινω. αρα στη  θεση μου, θα συνεχιζες να εισαι οπως τα προηγουμενα χρονια, και δε θα "ψειριζες τη μαιμου". 

    δεν θα σκεφτοσουν "μηπως να αλλαξω και να παψω να ειμαι συνεχως "ανωτερη", να δειξω και λιγο τα δοντια μου". ελα που σε μενα και τα δυο μου φαινονται σωστα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    9 minutes ago, antsa said:

    καταλαβαινω. αρα στη  θεση μου, θα συνεχιζες να εισαι οπως τα προηγουμενα χρονια, και δε θα "ψειριζες τη μαιμου". 

    δεν θα σκεφτοσουν "μηπως να αλλαξω και να παψω να ειμαι συνεχως "ανωτερη", να δειξω και λιγο τα δοντια μου". ελα που σε μενα και τα δυο μου φαινονται σωστα!

    Όταν μπαινεις σε αυτό το τρυπακι να ψειριζεις πολύ τα πραγματα γινεται αυτό που σου ειπε η κινε παραπανω.Αντι να κοιτας τη ζωη σου και να χαιρεσαι με τη ζωη σου...φτανεις να χαλιεσαι και να μουρμουρας ολη τη μερα για το τι εκανε και τι ειπε η άλλη.Υπηρξαν μερες που ειχα δυο μωρα στα χερια μου κι αντι να κατσω να τα χαρω...περναγα ολη μερα με μουτρα γιατι με ειχε τσαντισει η ταδε κουβεντα της πεθερας μου.Εκει ηταν που καταλαβα ότι κατι παει στραβα και μαζι μου πλεον.και ότι ολο αυτό επρεπε να το ληξω εγω.Ανεξαρτητως του τι θα εκανε εκεινη και πως θα αντιδρουσε εκεινη επρεπε εγω να το παω ένα βημα παρακατω.Ευτυχως κι εκεινη ακολουθησε...υποθετω κι εκεινη την ειχε κουρασει ολο αυτό.Ετσι για λιγο καιρο απομακρυνθηκα τελειως..να μπορεσω να τα βρω με τον εαυτο μου,να βαλω το μυαλο μου σε μια ταξη και όταν 'επανηλθα'το εκανα με σκοπο να ειμαστε μια αγαπημενη οικογενεια.Ευτυχως σε ολο αυτό με στηριξε και η μαμα μου πολύ η οποια κι εκεινη αφησε πισω της την οποια πικρα ειχε μεσα της από τη συμπεριφορά της πεθερας μου απέναντι μου.

     

    Δεν μπορω να σου πω τι να κανεις..μπορω όμως σιγουρα να σου πω ότι ο πολεμος φερνει διχονια σε ολους.Μη φανταστείς ότι αν της τριξεις τα δοντια θα αισθανθείς καλυτερα.Μπορει στην αρχη να νιωσεις ότι παιρνεις την εκδικηση σου η τη δικαιωση σου όπως θες πες το.Οταν όμως θα αρχισεις να βλέπεις και τον αντρα σου στεναχωρημενο και τα παιδια να μη δενονται με τη γιαγια και την ψυχρα στην ολη ατμοσφαιρα δε νομιζω να σου αρεσει και πολύ.Τωρα τι να πω κάθε ανθρωπος διαφερει.

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Βρε κορίτσια, εντάξει, ξέρουμε όλοι ότι υπάρχουν άτομα χαμηλού επιπέδου κοινωνικής συμπεριφοράς, άγαρμπα να τα πω, άξεστα; Υπάρχουν και άτομα απλώς κολλημένα σε κάποιες γραφικότητες λόγω ηλικίας, καταγωγής κλπ. Αυτά τα κουσούρια μόνο οι πεθερές τα έχουν; Οι μανάδες μας δεν τα έχουν; Θα μου πείτε ότι στα μάνα βάζετε και μια φωνή και αυτό είναι λογικό. Όμως κι οι πεθερές μάνες είναι κσι μεγάλωσαν τον αντρα που εμείς παντρευτήκαμε. Αν τα κουσούρια της πεθεράς δεν ήταν τέτοια ώστε να κάνουν τον άντρα μας ανυπόφορο, λογικά τότε αυτά θα επηρεάσουν ακόμα λιγότερο το παιδί μας. Στο κάτω κάτω, χίλιες φορές μια γιαγιά που τα αγαπάει και θέλει να περνάει χρόνο μαζί τους ή τέλος πάντων χαίρεται με την παρουσία τους έστω και για τους δικούς της, εγωιστικούς ή γελοίους λόγους, παρά μια γιαγια που θεωρεί π.χ. περισσότερο εγγόνια τα παιδιά της κόρης της ή τα παιδιά που έχουν το όνομά της ή τα παιδιά του αγαπημένου της παιδιού. 

    Συμφωνω παρα πολυ με τον τροπο που το εθεσες! Στο προηγουμενο μου μηνυμα δεν αναφερθηκα στο τι εχω ακουσει. Ειλικρινα θα μπορουσα να γραψω οχι απλα βιβλιο αλλα εγκυκλοπαιδεια με τις βλακειες που εχει πει η δικια μου οχι μονο σε εμενα αλλα και σε συγγενεις μου και σε φιλους μου. Θα πρεπει πιστευω να ανοιξουμε αλλο θεμα και να γραφει η καθεμια τις εμπειριες της για να ευθυμησουμε κιολας λιγο! Επειδη οπως ειπα τωρα τελευταια την αγνοω τελειως δεν τα λεει σε εμενα αλλα στον αντρα μου. Με τον οποιο το συζητησα και ειναι κι αυτος προβληματισμενος γιατι φερεται ετσι. Και στο τελος σκεφτηκαμε οτι και λογω μεγαλης ηλικιας ισως εχει επηρεαστει η κριση της, η νοημοσυνη της, η συμπεριφορα της τι να πω. Παιρνει εδω και παρα πολλα χρονια ηρεμιστικα, εχει χασει και τον αντρα της και το παιδι της. Τωρα για να επανελθουμε στο θεμα ενταξει ειναι δυσκολο να πρεπει συνεχεια να καταπινεις ασχημες συμπεριφορες, ουτε και εισαι υποχρεωμενη αν εχει καποιο ψυχολογικο προβλημα (διορθωσε με αν κανω λαθος) και δεν ζηταει βοηθεια να ανεχεσαι της συνεπειες αυτου του προβληματος. Σκεψου τι μπορεις εσυ να δωσεις για να υπαρχει ισορροπια στην οικογενεια σου και στη σχεση σου με τον αντρα σου. Σιγουρα δεν ξερουμε τι συμβαινει ακριβως σε καθε οικογενεια και τι μπορει να εχει κανει και εχει προκαλεσει τη δικη σου διαθεση να μην της αφηνεις τα παιδια. Απλα μην αφησεις ολο αυτο να φθειρει τη δικη σου σχεση με τον αντρα σου και τα παιδια σου. Καληνυχτα ελπιζω να βοηθησα εστω να αισθανθεις καλυτερα.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    "αν εχει καποιο ψυχολογικο προβλημα (διορθωσε με αν κανω λαθος) και δεν ζηταει βοηθεια να ανεχεσαι της συνεπειες αυτου του προβληματος."

    Σοφια, εχει ψυχολογικο θεμα. βασικα εχει και καποια παθολογικα προβληματα, και δυο γιατροι (παθολογος και ενδοκρινολογος) την παραπεμψαν να παει σε ψυχολογο ή ψυχιατρο . Ψυχιατρο νομιζω εφοσον συνηθως αυτοι συνταγογραφουν φαρμακα, γιατι τελικα πηγε και απο εκει και μου ειχαν πει οτι της συνεστησε αγωγη, την οποια δεν εχει παρει γιατι φοβαται τον εθισμο.ομως, δε θεωρω οτι ειναι επικινδυνη για τη σωματικη ακεραιοτητα των παιδιων. ουτε για την υγεια τους τη σωματικη-παθολογικη. γιατι την ψυχικη τους τωρα, ενταξει εκει υπαρχουν ενστασεις, εξαρταται πως το βλεπει ο καθενας και ποσο προκατειλημμενος ειναι.

    "Σκεψου τι μπορεις εσυ να δωσεις για να υπαρχει ισορροπια στην οικογενεια σου και στη σχεση σου με τον αντρα σου. 

    θεωρω οτι συντομα θα ξαναναβαθμισω την επαφη της με τα παιδια, οπως ειπε η kine, απο απλη επισκεψη . αλλα οχι οπως πηγαινα και τα αφηνα εκει πολλες ωρες. θα παμε ολοι μαζι, θα κανουμε λιγο παρεα, θα φευγουμε για 1-2 ωρες με τον συζυγο, αντε 3 ωρες αν ειναι να βγουμε με τους φιλους μας. και βεβαια αυτο δε θα γινεται καθε σ/κ.

    "Όμως κι οι πεθερές μάνες είναι κσι μεγάλωσαν τον αντρα που εμείς παντρευτήκαμε. Αν τα κουσούρια της πεθεράς δεν ήταν τέτοια ώστε να κάνουν τον άντρα μας ανυπόφορο, λογικά τότε αυτά θα επηρεάσουν ακόμα λιγότερο το παιδί μας"

    Εσπερος, λογικο κι αυτο το επιχειρημα που μας αναφερεις. οσο χωριο κι αν ειναι μεγαλωσε τον ανδρα μου, εναν ανδρα για τον οποιο ειμαι περηφανη.

     

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα