Recommended Posts


    Διαφημίσεις


    Και βέβαια παίρνω δώρο στη βαφτιστήρα μου τα Χριστούγεννα. Εδώ κάνω σε παιδάκια φίλων μου δώρο τα Χριστούγεννα, στη βαφτιστήρα μου δε θα κάνω; Και πάντα παιχνιδάκι που το περιμένει πως και πως!

     

    Αλλά και η νονά της κόρης μου της φέρνει παιχνίδι κάθε Χριστούγεννα. Πρώτη φορά ακούω να μη κάνει δώρο η νονά στις γιορτές των Χριστουγέννων.

     

    Αδέρφια δεν έχει αλλά αν είχε κάτι μικρό θα έπαιρνα και στο αδερφάκι, μικρό όμως συμβολικό όχι κάτι μεγάλο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κοιτα, αν ειναι καρμιρω γενικα ετσι θα ειναι και με το παιδι, αναμενομενο ειναι αυτο. Απο την αλλη, αν ηταν αλλιως και αλλαξε, εισαι σιγουρη οτι δεν εχει συμβει τιποτα μεταξυ σας? Με μενα και την μαμα της βαφτιστηρας μου εχουν γινει ουκ ολιγα τα οποια με εχουν απομακρυνει εντελως αλλα μου εδειξαν και πως με βλεπει η κουμπαρα μου, σαν χορηγο. Και γι'αυτο μειωσα την αξια των δωρων στο ελαχιστο. Και σκεψου οτι στην αρχη πηγαινα για ψωνια για το δικο μου παιδι και ψωνιζα και της βαφτιστηρας μου οταν εβλεπα κατι να μου αρεσει χωρις να υπαρχει καποια γιορτη ή κατι τετοιο. Θελω να πω οτι δεν ημουν συγκρατημενη παροτι απο την βαφτιση ακομα η κουμπαρα μου ειχε δειξει το ποιον της...

     

    Koiτα παλαιοτερα δεν θυμαμαι να ηταν έτσι,ημασταν κ μικρες χωρις δικη μας δουλεια,.Τωρα ειμαστε μητερες με οικογενεια κ εχουμε την ευθυνη των πράξεων μας.Να σημειωσω οτι εχω ακουσει απο την ιδια παρομοια σχολια για αντιστοιχες περιπτώσεις προς την ιδια κ η αντιδραση της ηταν πολυ ασχημη ωστε να μην μιλανε σημερα με νονους δικους τους.

    Αρα σου απαντω οτι τοτε δεν ειχε γινει κατι (σημερα μπορει κατι να εχει μαζι μου)αρα την πραξη την θεωρω τελειως ατοπη.Δε θεωρω τους νονους σπονσορες,αλοιμονο τα παιδια μας τα πληρωνουμε εμεις αλλα απαιτω σεβασμο κ κυριως απεναντι στο 2χρονο.Μη του παιρνεις τιποτα αν δεν μπορεις(ανθρωπινο)αλλα αφου αποφασισες να παρεις δωρο στο 2χρονο βαφτηστηρι σου ΑΠΑΙΤΩ ως νονα να το σεβαστεις και να ξοδευτεις.Κ κυριως οταν ξερω οτι μπορεις .Η ξεπετα με ενοχλησε κ με ενοχλει γενικα ,αυτο το "ελα μωρε όλα καλα,τι έγινε"Αυτο δεν μπορω στη ζωη μου.Πρεπει να υπάρχει μια ποιοτητα.Κ ξαναλεω ουτε εγω δινω πολλα για τα βαφτηστηρια γιατι πλεον δεν μπορω αλλα θα το ψαξω το θεμα ,θα παρω κατι προσεγμενο κ οικονομικο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσια απο αυτα που γραφετε μου φαινεται οτι ειμαστε οι πιο αδικημενοι σαν βαφτιστηρι. :cry: :cry:

     

    Aννα αυτο που σου εκανε η κουμπαρα σου ειναι απιστευτο. Να μην πω την καταλληλη λεξη που ταιριαζει.

    Εσενα ή τη ζαχαρουλινι επρεπε να ειχαμε για νονες.:rolleyes:

    Δοτικες και υποχωρητικες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Να ρωτήσω κατι, γιατί τώρα συνειδητοποίησα ότι μιλάμε και για δώρο Χριστουγέννων: συνηθίζεται οι νονοί/νονές να δίνουν δώρα και εκτός Πάσχα;

     

    Ναι! Σε Χριστούγεννα, γενέθλια και γιορτή...

     

    Εγω θα ηθελα να μου πείτε τι κάνετε όσον αφορά τα αδερφάκια το Πάσχα. Παίρνετε κάτι μικρο? εγω συνήθως εχω και δεύτερο αυγό με τα παιχνιδάκια μεσα.

     

    Ναι παίρνω κάτι και στα αδερφάκια των βαφτιστηριών, καθώς και στα παιδιά των κουμπάρων μας που έχουν βαφτίσει τα δικά μου παιδιά. Μικρότερης αξίας, αλλά ένα παιχνίδι ή ένα μπλουζάκι το παίρνω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Χμμμ, λοιπόν με πείσατε, πάω να βρω τους νονούς μου. Μου χρωστάνε αναδρομικά πολλάααααα δώρα Χριστουγέννων και γενεθλίων! Βέβαια έχουν εξαφανιστεί εδώ και καμιά 20αρια χρόνια, αλλά στην ανάγκη θα βάλω ντεντέκτιβ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Χμμμ, λοιπόν με πείσατε, πάω να βρω τους νονούς μου. Μου χρωστάνε αναδρομικά πολλάααααα δώρα Χριστουγέννων και γενεθλίων! Βέβαια έχουν εξαφανιστεί εδώ και καμιά 20αρια χρόνια, αλλά στην ανάγκη θα βάλω ντεντέκτιβ.

     

    Καλά εμένα μου χρωστάνε και λάμπάδες... τι το ψάχνεις...:D:D:D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμείς δεχόμαστε κ δίνουμε δώρα 4 φορές τον χρόνο. Κάποιες γιορτές είναι κοντά κ πολλές φορές έχω παρακαλέσει τις νονές να μην φέρνουν 2 δώρα πχ για γενέθλια κ χριστούγεννα (που είναι τον ίδιο μήνα), αλλά αυτές, προς τιμήν τους φυσικά, ακολουθούν το "τυπικό". Ως νονά δε, πάμε 4 δώρα στο βαφτιστήρι μας αλλά όχι πάντα μεγάλης αξίας, δηλαδή πχ στην γιορτή του θα του πάμε ένα παιχνίδι των 25 ευρώ, ενώ τα χριστούγεννα θα πάρουμε παπούτσια των 50 ? ή το ανάποδο.

     

    Και να αναφέρω ότι όταν ήμουν 12 χρονών, η δική μου νονά μου είχε φέρει δώρο πετσέτες για την προίκα μου....... Καλά, εντάξει, ήταν απίστευτη απογοήτευση. :-(

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ως παιδί, είχα άθλιους νονούς. Για να κατανοήσετε την απογοήτευση των παιδιών (που θαρρώ πως πια δεν υπάρχουν τόσο άτυχα παιδιά όσα είχε η δική μας γενιά σε αυτό τον τομέα), ήμουν 9-10 ετών όταν ξαφνικά Μ.Τετάρτη πήρε η νονά μου τηλέφωνο και το σήκωσα εγώ. Με ρώτησε τι νούμερο παπούτσι φοράω. Μια χαρά θα πείτε ε; Χμ... Μόνο που δεν είχα δει απ αυτούς ούτε κερί για τον επιτάφιο όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ήμουν δε στην ηλικία που είχα καταλάβει ποιος μου αγοράζει τη λαμπάδα. Της απάντησα λοιπόν πως "Η θεία μου πήρε λαμπάδα, η μαμά παπούτσια και αύριο φεύγω με τη γιαγιά για το χωριό".

    Όπως καταλαβαίνετε, δεν μου έλειψαν ποτέ υλικά αγαθά. Είχα και παραπάνω απ όσα έπρεπε. Αλλά η απουσία των νονών απ τη ζωή μου, ακόμα και σήμερα με έχει στιγματίσει.

    Γι αυτό... Όσο άσχημες κι αν είναι οι σχέσεις σας με τους γονείς τους, μην αμελείτε να βλέπετε τα παιδιά. Να τα πηγαίνετε ένα σινεμά, μια βόλτα. Να παίρνετε τηλέφωνο να ευχηθείτε "καλή σχολική χρονιά". Να μη ξεχνάτε τα γενέθλιά τους.

    Όπως καταλαβαίνετε, ΕΥΤΥΧΩΣ στα παιδιά μου προνόησα για το ποιόν του νονού.

    Σα μαμά, δεν ζητάω ποτέ. Και όταν με ρωτάνε, πάλι δε ζητάω. Μάλιστα νομίζω δεν έχω δεχτεί ποτέ να πάρει ο νονός της μεγάλης μου παπούτσια.

    Η μεγάλη έχει μέσα σε 1.5 μήνα γενέθλια και γιορτή ενώ πέφτει και το Πάσχα. Τι πρέπει να κάνει ο νονός λοιπόν, σύμφωνα με τις μαμάδες - ζήτουλες; Να πάρει 3 ΚΑΛΑ δώρα; Προτιμώ να φέρει μια λαμπάδα που να χει διαλέξει με αγάπη και να είναι παρόν στις στιγμές χαράς για το παιδί. Το 2ο σκέλος, που είναι αυτό που με ενδιαφέρει, υφίσταται. Το 1ο, δεν συμβαίνει παρότι το προσπαθώ. Κάνουν ότι θα έκανα κι εγώ αν ήμουν νονά. Συμπεριφέρονται στο βαπτιστήρι, όπως στα παιδιά τους.

    Ομοίως κάνει και ο αδελφός μου που έχει βαπτίσει τον γιο μου αλλά είναι απ τις περιπτώσεις που δεν ξέρω ποια συγγένεια είναι πιο δυνατή. Του νονού ή του θείου...

    Και επειδή είναι συγγένεια όπως προείπα, αλλά ως η μόνη συγγένεια η οποία επιλέγεται και δεν τυχαίνει, ας είμαστε πιο προσεκτικοί με τις επιλογές μας.

    Τα παιδιά μας δεν φταίνε. Ούτε τα βαπτιστήρια μας.

     

    Υ.Γ. Τα παιδιά μου λαμβάνουν δώρα Χριστούγεννα-Πάσχα-ονομαστική εορτή-γενέθλια.

    Οι νονοί λαμβάνουν δώρα, μικρά και συμβολικά, κυρίως Χριστούγεννα και Πάσχα. Φυσικά πάντα λαμβάνουν και τα παιδιά τους. Όπως και όταν γιορτάζει το ένα, παίρνουμε κάτι και στο άλλο.

    Και εκείνοι, όταν παίρνουν δώρο για το βαπτιστήρι, παίρνουν και για το άλλο μου παιδί.

    Δεν είμαστε εξωγήινοι, απλά αγαπιόμαστε.


    pJO3p2.pngB6Ndp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Πάντως το να εκφράσει το βαφτιστήρι άποψη για το τι λαμπάδα θα ήθελε (δεν λέω για τα υπόλοιπα δώρα) δεν είναι κάτι το τραγικό. Ή ακόμα και να πάει μαζί με το νονό να τη διαλέξουν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Πάντως το να εκφράσει το βαφτιστήρι άποψη για το τι λαμπάδα θα ήθελε (δεν λέω για τα υπόλοιπα δώρα) δεν είναι κάτι το τραγικό. Ή ακόμα και να πάει μαζί με το νονό να τη διαλέξουν.

     

    Κι εμένα ελαφρώς αυτονόητο μου φαίνεται, εφόσον μιλάμε για λαμπάδα, όπως λέμε μία λαμπάδα ροζ, με μπαλαρίνα, με minions, με τον spiderman κλπ. Βεβαια εχει και κατι "λαμπάδες" που ουσιαστικά είναι ένα παιχνίδι με μία λαμπάδα στο κουτί, κι εκεί μπορεί και να ξεφεύγει αρκετά οικονομικά ή να είχε υπόψη του κάτι άλλο ως δώρο ο νονός ή και απλά να το θεωρεί "κοροϊδία" το "πακετο" και να προτιμάσει να αγοράσει κάτι παρόμοιο κλπ, οπότε έρχεται σε δύσκολη θέση.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα συμφωνήσω με τη ραβ. Για μένα πρώτα πρέπει να είναι φίλος και μετά κουμπάρος. Δε μπορώ να συνηθίσω ακόμα και τώρα την κολλητή μου, που είμαστε μαζί από το σχολείο να τη πω κουμπάρα, θα την πω φίλη μου, κολλητή μου, αδερφή μου και στο τέλος θα πω ότι είναι και νονά της κόρης μου.

     

    Ομοίως και με τον φίλο του άντρα μου που μας πάντρεψε.Πρώτα είναι φίλος μας αδερφικός και μετά κουμπάρος.

     

    Και αυτό που λες για τους θείους, νομίζω ότι είναι τόσο δυνατός ο δεσμός του θείου/θείας που υπερτερεί του νονού. Για αυτό και προτιμώ ο νονός να είναι φίλος και όχι συγγενής και ειδικά τόσο κοντινός όσο ο θείος.

    Καθαρά προσωπική άποψη εννοείται αυτό.

     

    Δε χωράνε παρεξηγήσεις και μικροπρέπειες. Η φίλη μου ήδη με έχει ρωτήσει 3 φορές τι θέλω για το Πάσχα και της έχω πει ό,τι θέλεις και προπαντώς μη ξοδεύεσαι. Μια φορά της είπα πάρτης μπουφάν αφού επιμένεις και έδωσε 100 ευρώ για ένα μπουφάν, από τότε (και αφού την έβρισα) είπα δε σου ξαναλέω τίποτα.

     

    Αλλά όντως δεν είναι τραγικό αν ο νονός θέλει να ρωτήσει το βαφτιστήρι του για κάποιες προτιμήσεις του. Εγώ όταν την είδα πριν λίγο καιρό τη ξαναρώτησα για το αγαπημένο της χρώμα (μήπως κι άλλαξε) για να ψάξω να βρω μια όμορφη χειροποίητη λαμπάδα στα αγαπημένα της χρώματα. Δε το βρίσκω ούτε εγώ τραγικό.

     

    Τέλος να πω ούτε και εγώ βρίσκω κοπέλες σε αυτό το θέμα που να ζητάνε τρελά πράγματα από τους νονούς. Ισα ίσα που έχει διατηρηθεί πολύ καλό το επίπεδο και μπράβο μας:D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ως παιδί είχα καταπληκτικούς νονούς και τους θυμάμαι με πολύ αγάπη και νοσταλγία. Είχαμε πολύ στενή σχέση και βρισκόμασταν συχνά κι εκτός γιορτών κλπ. Δώρα μου φέρνανε πάντα και πολλά, πολλές φορές με έπαιρνε η νονά μου και πηγαίναμε μαζί να ψωνίσουμε. Μου έπαιρνε λαμπάδα μέχρι και μεγάλη.

     

    Ως νονά θα πάρω κι εγώ δώρο Πάσχα, Χριστούγεννα, γιορτή, γενέθλια κι αν κάτσει και κάτι στο μεταξύ αυτών. Απλά το "ακριβό" δώρο είναι το Πάσχα. Αν αποκτήσει αδερφάκι θα του παίρνω κάτι μικρό. Συνήθως ρωτάω την κουμπάρα μου αν έχει κάτι ανάγκη και υπάρχει η οικειότητα μεταξύ μας ώστε να μου πει. Τι είδος όμως, πχ παπούτσια, μπουφάν κλπ, ΟΧΙ συγκεκριμένη μάρκα, τιμή κλπ.

     

    Όσο αφορά το παιδί μου που βαφτίζεται σε λίγο καιρό, παρακαλάω ήδη τη νονά του να σταματήσει να του αγοράζει πράγματα. Λίιιιιιγο την κουμαντάρω όταν αρχίζει και παίρνει φόρα. Θα μάθω στο παιδί να μην της ζητάει κάτι συγκεκριμένο κι από εκεί και πέρα οι δυο τους θα έχουν τη σχέση τους και θα τα βρίσκουν μεταξύ τους. Δηλαδή, θέλει να το ρωτάει τι πχ λαμπάδα θέλει καλώς, θέλει να του φέρνει κάτι σε μορφή έκπληξη, ότι θέλει αυτή. Αυτό που θα τονίζω κάθε φορά είναι να μην ξοδευτεί. Γιατί αυτό που θέλω από τη νονά μας είναι η σχέση που θα δημιουργηθεί, τα δώρα ας είναι τυπικά. Όσο μεγαλώνει το παιδί, να έχουν τη δικιά τους, γλυκιά, ανεξάρτητη από εμάς σχέση.

     

    Επίσης θέλω κι εγώ να της κάνω κάποιο δωράκι τώρα για το Πάσχα, καμιά ιδέα?


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το ιδανικό δώρο για τα βαφτιστήρια θα ήταν ένα κερί, μαζί με μία εξήγηση για το νόημα της γιορτής του Πάσχα.


    2lz0qrohj7o75bl9.png

     

    "Οτιδήποτε δεν έχει την ποιότητα της αµφιβολίας είναι επικίνδυνο."

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Μα τι να την κάνεις τη νονά αν εμφανιστεί όταν θα είσαι 10 χρονών? Δεν έχει να κάνει με δώρο ή όχι.


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μα τι να την κάνεις τη νονά αν εμφανιστεί όταν θα είσαι 10 χρονών? Δεν έχει να κάνει με δώρο ή όχι.

     

    Σαν ανθρωπο ηθελα να την γνωρισω και αυτην και την οικογενεια της.

    Παντως δεν θα την αποπαιρνα, ισως γιατι ποτε δεν μου ειχαν καλλιεργησει αρνητικα συναισθηματα οι γονεις μου. Οτι το ειχα πανατα παραπονο εννοειται, γιαυτο ειπα και οτι θα την συγχωρουσα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Το ιδανικό δώρο για τα βαφτιστήρια θα ήταν ένα κερί, μαζί με μία εξήγηση για το νόημα της γιορτής του Πάσχα.

     

    Κακά τα ψέματα, αλλά ο νονός με την έννοια του ανθρώπου που υποτίθεται ότι φροντίζει για την επαφή του παιδιού με την εκκλησία, είναι μία γραφική ανάμνηση για τους περισσότερους, οπως και η ίδια η διαδικασία της βάφτισης ή το να πάμε στην Εκκλησία το Πάσχα είναι βασικά έθιμο.

    Εχω γνωρίσει άνθρωπο που όντως ασχολιόταν πολύ με τη θρησκεία ο ίδιος, θεωρούσε χρεός του το να πάρει το παιδί στην Εκκλησία τακτικά, δε θεωρούσε το Πάσχα εμπορικη γιορτή, είχε αναλάβει να μιλήσει με οτ παιδί για θεολογικές απορίες κλπ, αλλα ήταν μία σπάνια περίπτωση και υποθέτω ταιριαζε με την κοσμοθεωρία των γονιών για να τον επιλέξουν (εγώ ήξερα το νονό, όχι το παιδί ή την οικογένειά του). Οι περισσότεροι "μέσοι" άνθρωποι φοβάμαι ότι απλά θα τον χαρακτήριζαν τσιγκούνη ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    1ον, ο σεβασμός κερδίζεται και οι δικοί μου νονοί δεν τον κέρδισαν ούτε στα 10 μου ούτε και στα 32 μου.

    2ον, τόνισα πως δεν μου έλειψαν τα υλικά αγαθά για να υπερ-τονιστεί από μόνη της η στεναχώρια μου για την ουσιαστική απουσία των νονών απ τη ζωή μου. Ομοίως και απ τα παιδιά μου δεν λείπει τίποτα υλικό καθώς φροντίζουμε εμείς, οι παππούδες και ο ευρύτερος κύκλος. Τα παιδιά μου επίσης έχουν την φυσική παρουσία των νονών στη ζωή τους. Όχι στις γιορτές και τα πανηγύρια. Συχνότατα.

    Το αλισβερίσι δώρων που δεν σου αρέσει, μπορεί να είναι ένα χειροποίητο τσουρέκι με μια κορδέλα στολισμένο. Και συχνά τέτοια είναι τα δώρα μου διότι τόσα μπορώ, εκεί δίνω την αγάπη μου.

    Επίσης, εμφανέστατα στα όσα χρόνια κάνω δώρα, τα παιδιά είναι χαρούμενα και με το δώρο των 2.00 ευρώ. Και ενώ δίνω όσα μπορώ και εξακολουθώ να λαμβάνω παιδικά χαμόγελα ως δώρο, είμαι εξαιρετικά ικανοποιημένη.


    pJO3p2.pngB6Ndp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ρε κοριτσια κι εγω απουσα ειμαι παρολο που δεν ηταν επιλογη μου. Εσεις τι πιστευετε, οτι θα πουν οι γονεις στην βαφτιστηρα μου ποτε την αληθεια? Αποκλειεται. Και φυσικα ακομα και να παρω τηλεφωνο η απαντηση απο την μαμα ειναι οτι "παιζει τωρα και δεν μπορει". Συστηματικα ομως. Για την βαφτιστηρα μου πιθανοτατα ειμαι κι εγω μια αδιαφορη νονα. Ή μηπως πιστευετε πως θα της εχουν πει ποτε οτι δεν μας εχουν καλεσει ΠΟΤΕ στα γενεθλια της? Δυστυχως δεν νομιζω οτι θα μαθει ποτε την αληθεια το δικο μου βαφτιστηρι. Και πολυ φοβαμαι οτι δεν ειμαι μοναδικη περιπτωση.


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν ξέρω αν είναι η μοναδική, πάντως η δικιά σου είναι πολύ ιδιαίτερη περίπτωση.


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ρε κοριτσια κι εγω απουσα ειμαι παρολο που δεν ηταν επιλογη μου. Εσεις τι πιστευετε, οτι θα πουν οι γονεις στην βαφτιστηρα μου ποτε την αληθεια? Αποκλειεται. Και φυσικα ακομα και να παρω τηλεφωνο η απαντηση απο την μαμα ειναι οτι "παιζει τωρα και δεν μπορει". Συστηματικα ομως. Για την βαφτιστηρα μου πιθανοτατα ειμαι κι εγω μια αδιαφορη νονα. Ή μηπως πιστευετε πως θα της εχουν πει ποτε οτι δεν μας εχουν καλεσει ΠΟΤΕ στα γενεθλια της? Δυστυχως δεν νομιζω οτι θα μαθει ποτε την αληθεια το δικο μου βαφτιστηρι. Και πολυ φοβαμαι οτι δεν ειμαι μοναδικη περιπτωση.

     

     

    Εσύ έκανες στην άκρη γιατί σε έκαναν στην άκρη. Αυτό είναι κάτι διαφορετικό. Αναγκάστηκες ας πούμε.

    Μεγαλώνοντας το παιδί θα κατανοήσει την κατάσταση. Το αν θα σε συγχωρέσει, δεν μπορώ να το γνωρίζω. Θα χει μεγαλώσει με συγκεκριμένο τρόπο. Θα χει ακούσει συγκεκριμένα πράγματα


    pJO3p2.pngB6Ndp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εσύ έκανες στην άκρη γιατί σε έκαναν στην άκρη. Αυτό είναι κάτι διαφορετικό. Αναγκάστηκες ας πούμε.

    Μεγαλώνοντας το παιδί θα κατανοήσει την κατάσταση. Το αν θα σε συγχωρέσει, δεν μπορώ να το γνωρίζω. Θα χει μεγαλώσει με συγκεκριμένο τρόπο. Θα χει ακούσει συγκεκριμένα πράγματα

     

    Εννοειται. Και δυστυχως λυπαμαι που το λεω αλλα υπαρχουν φορες που μετανιωνω που δεν εχω κοψει λασπη γιατι εγω λυπαμαι το παιδι και η μανα του το εκμευταλευεται. Τοσο απλα.


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ρε κοριτσια κι εγω απουσα ειμαι παρολο που δεν ηταν επιλογη μου. Εσεις τι πιστευετε, οτι θα πουν οι γονεις στην βαφτιστηρα μου ποτε την αληθεια? Αποκλειεται. Και φυσικα ακομα και να παρω τηλεφωνο η απαντηση απο την μαμα ειναι οτι "παιζει τωρα και δεν μπορει". Συστηματικα ομως. Για την βαφτιστηρα μου πιθανοτατα ειμαι κι εγω μια αδιαφορη νονα. Ή μηπως πιστευετε πως θα της εχουν πει ποτε οτι δεν μας εχουν καλεσει ΠΟΤΕ στα γενεθλια της? Δυστυχως δεν νομιζω οτι θα μαθει ποτε την αληθεια το δικο μου βαφτιστηρι. Και πολυ φοβαμαι οτι δεν ειμαι μοναδικη περιπτωση.

     

    Δεν εχει σημασία αγαπη μου, δεν ειναι δικο σου παιδι... Και η αληθεια ειναι οτι ειναι προτιμότερο να πιστεύει την μανα της παρα εσένα, η αφοσίωση και η πίστη της πρεπει να ειναι εκεί εξάλλου

     

    Νομιζω οτι πρεπει να δεις γιατι σε πειραζει τοςο.. Δηλαδη σε πειραζει που δεν μιλάς στην βαπτηστηρα η που απλα υπαρχει άχτι η έχθρα με τους ενήλικες ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν εχει σημασία αγαπη μου, δεν ειναι δικο σου παιδι... Και η αληθεια ειναι οτι ειναι προτιμότερο να πιστεύει την μανα της παρα εσένα, η αφοσίωση και η πίστη της πρεπει να ειναι εκεί εξάλλου

     

    Νομιζω οτι πρεπει να δεις γιατι σε πειραζει τοςο.. Δηλαδη σε πειραζει που δεν μιλάς στην βαπτηστηρα η που απλα υπαρχει άχτι η έχθρα με τους ενήλικες ...

     

    Και τα δυο. Και με πειραζει πολυ αν θα με χρεωσουν τα λαθη αλλων, τον καθενα νομιζω. Απο την αλλη ειμαι ανθρωπος της ευθειας αντιπαραθεσης και λυσης. Αυτα τα μεσοβεζικα δεν τα παω. Με ενοχλουν οι ανειλικρινεις σχεσεις στη ζωη μου και οι σχεσεις εκμεταλευσης. Και η σχεση μου με τους γονεις της βαφτιστηρας μου εκει εχει παει. Τεσπα. Καθε φορα που το συζηταω συνειδητοποιω πως αν ειχα βαλει εξ αρχης τα πραγματα στην θεση τους δεν θα με πειραζε τοσο. Αλλα ποτε δεν ειναι αργα...


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα