Recommended Posts


    Διαφημίσεις


    Just now, little lamb είπε:

    Η πλάκα θα είναι να τα λένε τα ίδια πρόσωπα!! Στο ένα παιδί να τη σταματήσει και στο άλλο γιατί δεν έδωσες!

    Mα εννοείται! Η μάνα μου πρώτη και καλύτερη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κανενα απο τα 2 μου παιδια δεν πηρε πιπιλα, δεν την ηθελαν. Και εχω δοκιμασει οτι μαρκα και υλικο υπαρχει. Η μεγαλη αρχισε να δειχνει ενδιαφερον οταν γεννηθηκε η μικρη και προσπαθουσα να της την δωσω, αλλα περισσοτερο ως παιχνιδι. Εαν της αρεσε οντως παντως, δεν θα της την εδινα, κοντευε να γινει 2. Δεν την θεωρω κατι κακο, ισα ισα ξερω οτι για πολλα μωρα ειναι σωτηρια γιατι τα ηρεμει. Βεβαια, ειχαν και οι 2 την μαμα τους για πιπιλα καθε βραδυ, οποτε σου λεει θα βαλουμε ξαφνικα το πλαστικο;

     

    Στο τριτο θα δωσω παλι, εαν δω οτι χρειαζεται, εχουμε αλλωστε τοσες, μην πανε χαμμενες! Αλλά Super mom, εαν το μωρο ειναι πολυ ησυχο (που πολυ αμφιβαλλω) και δω οτι δεν την χρειαζεται, δεν θα την δωσω, οπως ειπαν και οι αλλοι τα υπολοιπα ειναι πολυ πιο σημαντικα στο να αποφυγεις το συνδρομο αιφνιδιου θανατου.

     

    @Έσπερος εγω παντως οταν εβλεπα μωρα με πιπιλα, ζηλευα. Καθοταν εκει ησυχα ησυχα στα καροτσια τους με την πιπιλα τους και κοιτουσαν ανεμελα και ειχα εγω τον δικο μου επαναστατη να φωναζει και να γκρινιαζει γιατι ολο κατι της εφταιγε, που ουτε καν στο καροτσι δεν ηταν, μεχρι 11-12 μηνων στο μαρσιπο την κουβαλουσα. Οποτε πιπιλα και παλι πιπιλα.    

     

     

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να ξεκινήσω λέγοντας ότι απεχθάνομαι τις πιπίλες στα μωρά οπότε είμαι φουλ προκατειλημμένη.

    Δεν έδωσα σε κανένα από τα παιδιά μου πιπίλα,  στο μεγάλο λίγο δοκίμασα καθώς και εγώ είχα αρκετούς συμβούλους :P αλλά αφού δεν την πήρε με την πρώτη, δεν επέμεινα καθόλου. Τη δεύτερη φορά παροόλο τους πιο επίμονους συμβούλους δεν έδωσα καθόλου.

    Θα έδινα πιπίλα μόνο αν το παιδί σπάραζε στο κλαμα ή κάτι τέτοιο και δεν είχα τρόπο να το ηρεμήσω, θα την έδινα δλδ ως έσχατη λύση. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Chrysoum είπε:

     εγω παντως οταν εβλεπα μωρα με πιπιλα, ζηλευα. Καθοταν εκει ησυχα ησυχα στα καροτσια τους με την πιπιλα τους και κοιτουσαν ανεμελα και ειχα εγω τον δικο μου επαναστατη να φωναζει και να γκρινιαζει γιατι ολο κατι της εφταιγε, που ουτε καν στο καροτσι δεν ηταν, μεχρι 11-12 μηνων στο μαρσιπο την κουβαλουσα. Οποτε πιπιλα και παλι πιπιλα. 

    Εγώ όταν έβλεπα μωρα με πιπίλα ανακουφιζόμουν που υπάρχουν κι άλλοι γονείς που δίνουν.... Τελικά αν διαβάζεις πολλά μαμαδίστικα στο ίντερνετ έχεις στρεβλή εικόνα για την πραγματικότητα γύρω σου. 

    Μεγάλο μέρος της γκρίνιας του μικρού, εκεί στις αρχές της παλινδρόμησης, το περάσαμε χωρίς πιπίλα. Δεν ξέρω αν θα ήταν πιο ήρεμα αν του είχα δωσει από τότε. Ίσως και να παιδευόμουν άδικα εκείνο τον καιρό. Μια φίλη λίγο καιρό μετά από εμένα έδωσε στο παιδί της πιιπίλα στις 10 πρώτες μέρες (βέβαια εκείνη ήταν τυχερή γιατί έκανε τράπεζα γάλακτος χωρίς θήλαστρο, τόση παραγωγή είχε, τι να φοβηθεί ότι θα της χαλάσει η πιπίλα..). Και μπορεί απλά να καθόταν στον καναπέ, να διάβαζε ένα βιβλίο, και το μωρό δίπλα με την πιπίλα και όποτε του έπεφτε την ξαναέδινε και συνέχιζε το διάβασμά της αμέριμνη. Δεν εννοώ ότι το παραμελούσε και δεν ασχολιόταν, απλώς είχε βρει έναν τρόπο για να χαλαρώνει. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Ούτε κι εγώ έδωσα πιπίλα στον γιο μου. Αργότερα γύρω στους 9 μήνες που χρειάστηκε να τον κοιμίζει ή γιαγιά του προσπάθησε να του δώσει αλλά δεν την δέχτηκε. Δάχτυλα έβαζε στο στόμα σε άσχετες ώρες της μερας όχι πριν τον ύπνο. Επισης σε περιόδους έντονης γκρινιας όταν ήταν μηνών του έδινα διάφορα μασητικα. 

       

    Κι εγώ από τον περίγυρο μου έχω την εικόνα πως ή πιπίλα θεωρείται αυτονοητη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    16 ώρες πρίν, Yovanna είπε:

    Ακόμη και όταν είχε νοσηλευτεί, ενός έτους, το πρώτο πράγμα που μου ζήτησε η γιατρός όταν μπήκε στην εντατική το παιδί, ήταν η πιπίλα του, χωρίς καν να ρωτήσει αν του δίνουμε. Το θεώρησε δεδομένο.

     

    Πω πω εντατική; Ελπίζω να είναι όλα καλά τώρα! Αν δεν έχει πιπίλα κάποιο παιδί τι κάνουν;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb said:

     

    Πω πω εντατική; Ελπίζω να είναι όλα καλά τώρα! Αν δεν έχει πιπίλα κάποιο παιδί τι κάνουν;

    Nαι, δυστυχώς, είχαμε περάσει πάρα πολύ δύσκολά. Τα έχω γράψει σε παλίοτερο ποστ. Μια χαρά είναι τώρα , σ'ευχαριστώ! Φαντάζομαι αν δεν έχει πιπίλα , το ηρεμούν όπως μπορούν. Εμείς είχαμε φύγει σφαίρα για το νοσοκομείο γιατί το παιδί δεν είχε τις αισθήσεις του , και δεν είχαμε,  και έτρεξε ο άντρας μου να πάει να τη φέρει!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    15 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Καλά εγώ στη βάφτιση ούτε που είχα σκεφτεί να του δώσω πιπίλα. Κι ας πλάνταξε στο κλάμα στο ντύσιμο. Ήμασταν και μεταξύ μας σε οικογενειακό κύκλο, δηλαδή όλοι αυτοί ήξεραν ότι φοράει πιπίλα, δεν ήταν ότι θα τον έβλεπαν πρώτη φορά, αλλά πραγματικά δεν το ειχά σκεφτεί, δηλαδή τώρα που το διάβασα συνειδητοποίησα ότι υπήρχε και αυτό το ενδεχόμενο!!!

     

    Τώρα πάντως έφαγα μια φρίκη ξανά, γιατί αν και ο δικός σου και της Άννας έκοψαν την πιπίλα από μόνα τους στον ύπνο, ο δικός μου γιατί δεν την έχει αφήσει παρόλο που ήμουν τόσο αυστηρή στο να μην τη φοράει σχεδόν ποτέ για οποιονδήποτε άλλο λόγο; :-|

    Εσπερο ένα μήνα έλειψα και αλλαγή δε βλέπω :P

    3 ώρες πρίν, Yovanna είπε:

    Nαι, δυστυχώς, είχαμε περάσει πάρα πολύ δύσκολά. Τα έχω γράψει σε παλίοτερο ποστ. Μια χαρά είναι τώρα , σ'ευχαριστώ! Φαντάζομαι αν δεν έχει πιπίλα , το ηρεμούν όπως μπορούν. Εμείς είχαμε φύγει σφαίρα για το νοσοκομείο γιατί το παιδί δεν είχε τις αισθήσεις του , και δεν είχαμε,  και έτρεξε ο άντρας μου να πάει να τη φέρει!

    Εμεις την πρώτη φορά που την τρέξαμε εσπευσμένα είχα ξεχάσει το γάλα, ποια πιπίλα.. Αφού πεινουσε και για λίγη ώρα μέχρι να πάει ο άντρας μου να αγοράσει, της έβαζαν βαμβάκι με γλυκόζη στο στόμα. 3 μηνών ήταν, άσχετοι εμείς. Ο γιατρός και οι νοσηκευτριες μας κοίταζαν με μισό μάτι..

    Μια χαρα ήταν εν τω μεταξύ, τσάμπα τρέχαμε..τελοσπαντων ούτε εγώ θέλω να θυμάμαι γιατί σαν πρωτάρα ήμουν αίσχος ώρες ώρες. 

     

    ΥΓ. Εν τω μεταξύ όταν έφτασε ο άντρας μου σαν παλαβός που έψαχνε για γάλα, άλλο γάλα έφερε, άλλο μπιμπερό, ότι ναναι. Καλά πιπίλα ούτε καν μας πέρασε από το μυαλό. Ποτε όμως... Τα θυμάμαι και δεν ξέρω αν πρέπει να κλαιω η να γελάω. Μάλλον για κλάματα ήμασταν και κανένας να μας βοηθήσει... Οι δικοί του αδιάφοροι, οι δικοί μου πρηχτες του 1821, φίλοι όλοι τότε ανύπαντροι, κλαφτα Χαράλαμπε δηλαδή. 

     

    3 ώρες πρίν, little lamb είπε:

     

    Πω πω εντατική; Ελπίζω να είναι όλα καλά τώρα! Αν δεν έχει πιπίλα κάποιο παιδί τι κάνουν;

    Εγώ όταν κάποιες φορές ξέμενα έδινα το μικρό δαχτυλάκι μου να πιπιλισει. Μιλάω για πολύ πολύ μωρό, ενός έτους μπα όχι γιατί καταλαβαίνουν ότι δεν τους δίνεις αυτό που θέλουν, τώρα εκεί τι κάνουν στα νοσοκομεία... Ούτε εγώ έχω Ιδεα...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, diane2020 είπε:

    Εσπερο ένα μήνα έλειψα και αλλαγή δε βλέπω :P

    Όχι έχω περάσει σε μεγάλη απάθεια. Δεν ασχολούμαι να μ άθει να κάνει κακά στο γιογιο, δεν ασχολούμαι που όταν είναι με την κοπέλα δεν κατουριέται ποτέ ενώ τα απογεύματα κατουριέται τουλάχιστον 1 φορά την εβδομάδα και τα σαββατοκύριακά μπορεί και 2 τη μέρα... Δεν ασχολούμαι με την ώρα ύπνου, δεν ασχολούμαι που όταν ξυπνάει δεν θέλει να φάει αμέσως μεσημεριανό και καταλήγει να το τρώει στις 4 το απόγευμα. Είχα ξεγράψει και το να κόψουμε την πιπίλα άμεσα. Αλλά τώρα διαβασα ότι άλλα, που μάλλον τη φορούσαν και περισσότερο, την έκοψαν χωρίς προσπάθεια και όσο να ναι αγχώθηκα, λογικό δεν είναι;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Έσπερος είπε:

    Όχι έχω περάσει σε μεγάλη απάθεια. Δεν ασχολούμαι να μ άθει να κάνει κακά στο γιογιο, δεν ασχολούμαι που όταν είναι με την κοπέλα δεν κατουριέται ποτέ ενώ τα απογεύματα κατουριέται τουλάχιστον 1 φορά την εβδομάδα και τα σαββατοκύριακά μπορεί και 2 τη μέρα... Δεν ασχολούμαι με την ώρα ύπνου, δεν ασχολούμαι που όταν ξυπνάει δεν θέλει να φάει αμέσως μεσημεριανό και καταλήγει να το τρώει στις 4 το απόγευμα. Είχα ξεγράψει και το να κόψουμε την πιπίλα άμεσα. Αλλά τώρα διαβασα ότι άλλα, που μάλλον τη φορούσαν και περισσότερο, την έκοψαν χωρίς προσπάθεια και όσο να ναι αγχώθηκα, λογικό δεν είναι;

    Γιατί είναι λογικό? Άλλο παιδάκι το ένα κ άλλο το άλλο... Κ θα έλεγα ότι αν ανήκουν κ στις εξαιρέσεις το να την κόβουν από μόνα τους τόσο μικρά

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος είπε:

    Όχι έχω περάσει σε μεγάλη απάθεια. Δεν ασχολούμαι να μ άθει να κάνει κακά στο γιογιο, δεν ασχολούμαι που όταν είναι με την κοπέλα δεν κατουριέται ποτέ ενώ τα απογεύματα κατουριέται τουλάχιστον 1 φορά την εβδομάδα και τα σαββατοκύριακά μπορεί και 2 τη μέρα... Δεν ασχολούμαι με την ώρα ύπνου, δεν ασχολούμαι που όταν ξυπνάει δεν θέλει να φάει αμέσως μεσημεριανό και καταλήγει να το τρώει στις 4 το απόγευμα. Είχα ξεγράψει και το να κόψουμε την πιπίλα άμεσα. Αλλά τώρα διαβασα ότι άλλα, που μάλλον τη φορούσαν και περισσότερο, την έκοψαν χωρίς προσπάθεια και όσο να ναι αγχώθηκα, λογικό δεν είναι;

    Πολύ δύσκολα να κόψει κάτι τέτοιο μόνο του το παιδί. Στο περιβάλλον μου, τα μωρά που είχαν πιπίλα, αυτή κόπηκε μαχαίρι γιατί το εκάστοτε παιδί δε δεχόταν να την αφήσει ( έπεσε τυχαία από το μπαλκόνι , την πήρε το πουλάκι, την πήρε η νεράιδα να τη δώσει σε άλλο μωρό κτλ)

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    15 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    Όχι έχω περάσει σε μεγάλη απάθεια. Δεν ασχολούμαι να μ άθει να κάνει κακά στο γιογιο, δεν ασχολούμαι που όταν είναι με την κοπέλα δεν κατουριέται ποτέ ενώ τα απογεύματα κατουριέται τουλάχιστον 1 φορά την εβδομάδα και τα σαββατοκύριακά μπορεί και 2 τη μέρα... Δεν ασχολούμαι με την ώρα ύπνου, δεν ασχολούμαι που όταν ξυπνάει δεν θέλει να φάει αμέσως μεσημεριανό και καταλήγει να το τρώει στις 4 το απόγευμα. Είχα ξεγράψει και το να κόψουμε την πιπίλα άμεσα. Αλλά τώρα διαβασα ότι άλλα, που μάλλον τη φορούσαν και περισσότερο, την έκοψαν χωρίς προσπάθεια και όσο να ναι αγχώθηκα, λογικό δεν είναι;

    Τίποτα από όσα γράφεις δεν είναι λογικΟ αλλά οκ, Έσπερος είσαι συ :P

    :)

    12 ώρες πρίν, Annitamik είπε:

    Πολύ δύσκολα να κόψει κάτι τέτοιο μόνο του το παιδί. Στο περιβάλλον μου, τα μωρά που είχαν πιπίλα, αυτή κόπηκε μαχαίρι γιατί το εκάστοτε παιδί δε δεχόταν να την αφήσει ( έπεσε τυχαία από το μπαλκόνι , την πήρε το πουλάκι, την πήρε η νεράιδα να τη δώσει σε άλλο μωρό κτλ)

    Άσε κι εγώ είχα δοκιμάσει να την κόψω στη μέση... Και παραμύθια και κουβέντες... Το τι τσιριδα ακουσα δε φαντάζεσαι. Κι από τότε, από αντίδραση, κάθε βράδυ κοιμάται με μια πιπίλα στο στόμα και μια στο χέρι!!! 

    Δεν ξέρω δε βλέπω να θέλει να την αποβάλλει πάντως. Και δεν ξέρω αν είμαι κι εγώ έτοιμη για τέτοιον αποχωρισμό :P

     

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σας ευχαριστω πολύ όλες για τις απαντήσεις σας !!!! Η αλήθεια είναι ότι παρά είναι ήρεμος προς το παρών και δεν έχω την ανάγκη να δώσω. Μου φαίνεται πολύ περίεργο βέβαια γιατί δεν με έχει συνηθίσει έτσι ο πρώτος μου γιος και αυτό το δεύτερο μωρό είναι διαμάντι από άποψη συμπεριφοράς. Τουλάχιστον για μένα. Είναι ήσυχος σε σύγκριση με τον γιο μου δηλαδή. :p δεν θέλω και εγώ να υοθετήσει μια συνήθεια που μετά θα πρέπει να του την κόψω ειδικά αν δεν δείχνει να το έχει ανάγκη. 

    Δεν ξέρω βέβαια αν αλλάξει μετά και το μετανιώσω ότι δεν έδωσα :p γιατί έχω ακούσει περιστατικά με μαμάδες να λένε ότι το μωρό τους ήταν ήσυχο αλλά μετά τον 3 η 4 μήνα άρχισε να γίνεται πιο ζόρικο. 

    Μερικές φορές και εγώ κοιτάω άλλα παιδάκια που έχουν πιπίλα και λέω πω πω τυχερή η μαμά του χαχα. Δεν με χαλάει η εικόνα και εμένα μαρεσουν τα μωρα με πιπίλες. Εμένα το δικό μου περιβάλλον η μάνα μου λέει δώσε η πεθερά λέει μην δώσεις εγώ δεν έδωσα στα παιδιά μου και μπλα μπλα. Θα στραβώσουν τα δόντια κ χίλια δυο. Αλλά εγώ πάντα πράττω με βάση την δικιά μου λογική κ αυτά που διαβάζω όποτε προφανώς δεν ακούω καμία και ανάλογα την ανάγκη που θα έχει το μωρό θα δω. 

    @Έσπερος  κανείς το καλύτερο που μπορείς σαν μάνα όπως κάθε μάνα. Δυστυχώς όμως όλοι έχουν κάτι να πουν και να κρίνουν και σίγουρα θα υπάρχουν και εκείνοι που θα λέτε «ααα γιατί δίνεις πιπίλα εμένα ο Γιαννάκης μου , Γιωργάκης μου η Αννούλα μου (η δεν ξέρω κ γώ πως θα το λένε το παιδί) δεν πήρε ποτέ πιπίλα κ μπλα μπλα. Γενικά δεν μαρεσει όσοι το βλέπουν ανταγωνιστικά. Ο κάθε ένας κάνει το καλύτερο που μπορεί και για να έχεις δώσει πιπίλα σημαίνει ότι εσάς σας βοηθάει αυτό κι σας ταιριάζει. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Super.mum είπε:

    Δεν ξέρω βέβαια αν αλλάξει μετά και το μετανιώσω ότι δεν έδωσα :p γιατί έχω ακούσει περιστατικά με μαμάδες να λένε ότι το μωρό τους ήταν ήσυχο αλλά μετά τον 3 η 4 μήνα άρχισε να γίνεται πιο ζόρικο

    Μπορείς να αλλάξεις γνώμη ανά πάσα στιγμή αν βρεις τα σκούρα. Δεν είναι κακό, ούτε σημαίνει κάτι. Το θέμα είναι η ευκολία σας

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Annitamik είπε:

    Μπορείς να αλλάξεις γνώμη ανά πάσα στιγμή αν βρεις τα σκούρα. Δεν είναι κακό, ούτε σημαίνει κάτι. Το θέμα είναι η ευκολία σας

     

    Μάλλον εννοεί ότι αν έχει μεγαλώσει ήδη το μωρό μπορεί μετά να μην τη δέχεται

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

     

    Μάλλον εννοεί ότι αν έχει μεγαλώσει ήδη το μωρό μπορεί μετά να μην τη δέχεται

    Ναι ίσως, αλλά τίποτα δεν αποκλείεται. Αλλά παιδάκια τη δέχτηκαν και αργότερα. Το βρίσκω λίγο καταπιεστικό να πρέπει να δώσεις στις σαράντα μέρες ακριβώς για να τη δεχτεί το μωρό. Εμένα σαράντα ημερών της έπεφτε από το στόμα, την έφτυνε κτλ και μου φαινόταν απίστευτα κουραστικό να κρατάω την πιπίλα. Ξαναδοκιμασα κοντά στους τρεις μήνες, που είχε αρχίσει να έχει θέμα με τα δόντια,τη κρατούσε πιο πολύ, αλλά και πάλι την έφτυνε ή αναγουλιαζε, οπότε δεν έκατσα περαιτέρω να ασχοληθώ. Αλλά παιδάκια εκεί κοντά στο τρίμηνο που έχουν τις πρώτες ενοχλήσεις στα δόντια τα ανακουφίζει. Άρα μπορεί να τη δεχτούν πιο εύκολα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεύτερο βράδυ το αποψινό χωρίς πιπίλα. Απλά δεν την έδωσα. Τη ζήτησε αλλά της είπα πολύ πολύ απλά. Πάει η πιπίλα χάλασε και η πιπίλα ειναι για μικρα μωρά ενώ εσύ είσαι μεγάλο μωρό. Από τις δύο αιτιολογησεις της έμεινε η δεύτερη και με ρωτούσε συνεχώς αν είναι για μικρά μωρά και έδινα την ίδια απάντηση ισα με 30 φορές. 

    Αυτά τα δύο βραδιά πριν κοιμηθεί την πιάνει τρελή κουβενταρια θυμάται τα πάντα και εγώ κουτουλαω. Έχει μια ανησυχία και με φωναξε κάποιες φορές τη νύχτα. 

    Ελπίζω να περάσει σύντομα γιατί δεν την παλεύω μέσα στα ξημερώματα να κάθομαι όρθια στο κρεβάτι της δίπλα, νυστάζω πολύ... Εκείνη θέλει να ρθει στο δικό μου αλλά εγώ κάθομαι μαζί της στο δικό της μέχρι να απικοιμηθει

    . Μόλις ξύπνησει τη νύχτα μια από τα ίδια. Κι αρχίζω οοο και η μαμακα είναι εδώ, είσαι ασφαλής εδώ είναι η μαμά έχεις πολύ ωραίο κρεβατάκι κάνει τι μωρό νανακι.

    Αχ

    Και βαχ

    Νυστάζω 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν ξέρω να προτείνω κάτι καλύτερο γιατί δεν μου έχει τύχει, αλλά ξέρω ότι το "είσαι μεγάλο τώρα" σαν επιχείρημα δεν είναι καλό από ψυχολογικής πλευράς να λέγεται, για καμία συνήθεια. Προκαλεί στο παιδί ανασφάλεια ότι είμαι μεγάλο άρα δεν θα έπρεπε να νιώθω έτσι, άρα είναι λάθος αυτό που νιώθω και μήπως τελικά δεν είμαι μεγάλο αφού νιώθω ετσι κλπ. Και θέλει να κάνει πάλι μωρουδιακα πράγματα για να αποδείξει ότι είναι μικρό κλπ. Μια φίλη μου το έχει πάθει με το παιδί της που θηλάζει και ο περίγυρος του λέει σαν επιχείρημα ότι είναι μεγάλο. Της λέει συνέχεια ότι είναι μωρό. Κι εγώ θυμάμαι στα τέλη του δημοτικού που είχα άρνηση ότι μεγάλωσα επειδή για διάφορα παιχνίδια, παιδικά στην τηλεόραση κλπ που μου αρεσαν μου έλεγαν ότι είμαι μεγαλη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

    Δεν ξέρω να προτείνω κάτι καλύτερο γιατί δεν μου έχει τύχει, αλλά ξέρω ότι το "είσαι μεγάλο τώρα" σαν επιχείρημα δεν είναι καλό από ψυχολογικής πλευράς να λέγεται, για καμία συνήθεια. Προκαλεί στο παιδί ανασφάλεια ότι είμαι μεγάλο άρα δεν θα έπρεπε να νιώθω έτσι, άρα είναι λάθος αυτό που νιώθω και μήπως τελικά δεν είμαι μεγάλο αφού νιώθω ετσι κλπ. Και θέλει να κάνει πάλι μωρουδιακα πράγματα για να αποδείξει ότι είναι μικρό κλπ. Μια φίλη μου το έχει πάθει με το παιδί της που θηλάζει και ο περίγυρος του λέει σαν επιχείρημα ότι είναι μεγάλο. Της λέει συνέχεια ότι είναι μωρό. Κι εγώ θυμάμαι στα τέλη του δημοτικού που είχα άρνηση ότι μεγάλωσα επειδή για διάφορα παιχνίδια, παιδικά στην τηλεόραση κλπ που μου αρεσαν μου έλεγαν ότι είναι μεγαλη.

    Πω πω λες; Κι εγώ είχα στο μυαλό μου όταν θα σταματήσω το θηλασμό να πω ότι είσαι μεγάλη πια .

    @diane2020 κουράγιο , είστε σε καλό δρόμο πιστεύω. Αφού δεν κλαίει για την πιπίλα και απλά πιάνετε κουβέντα , θα συνηθίσει που θα πάει. Να μείνεις σταθερή όπως είσαι, δίπλα στο μωρό και που θα πάει θα κοιμηθείτε

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Annitamik είπε:

    Πω πω λες; Κι εγώ είχα στο μυαλό μου όταν θα σταματήσω το θηλασμό να πω ότι είσαι μεγάλη πια

     

    Κοίτα δεν θα το παρουν όλα τα παιδιά στραβά προφανώς, αλλά κάποια μπορεί, γι'αυτό είπα να το επισημάνω κι επειδή είπε η κοπέλα ότι τη ρωτούσε επίμονα αν είναι για μικρά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

     

    Κοίτα δεν θα το παρουν όλα τα παιδιά στραβά προφανώς, αλλά κάποια μπορεί, γι'αυτό είπα να το επισημάνω κι επειδή είπε η κοπέλα ότι τη ρωτούσε επίμονα αν είναι για μικρά.

     

    To παίρνουν λογικά (και εμπειρικά) πολύ καλύτερα αν τονίσεις τι υπέροχα πράγματα που κάνουν σαν μεγάλα παιδιά, που δεν έκαναν μωρά. Του στυλ, όταν ζηλεύει το μεγάλο που ασχολείσαι να πλύνεις το μωρό αδερφάκι να τονίσεις πόσο πρέπει να χαίρεται που είναι μεγάλο παιδί και πια δεν κατουράει το βρακί του, όταν θέλει πιπίλα ή μπιμπερό ή κάτι αντίστοιχο να θυμίσεις ότι τα μεγάλα παιδιά κάνουν πολύ πιο καταπληκτικά πράγματα όπως το να τρώνε παγωτό ή να βλέπουν καρτούν στην τηλεόραση που δεν επιτρέπονται με τίποτα στα μωρά κλπ (αρκεί να μην αναφέρεις το παγωτό και την τηλεόραση στη μέση της νύχτας ;) ) 

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έτσι όμως δεν υποτιμάμε λίγο στα μάτια τους το μικρό αδερφάκι; Σαν να λέμε "κοίτα αυτό είναι μωρό και τα κάνει πάνω του, όχι σαν εσένα". Εντάξει προφανώς είναι και ο τρόπος που θα το πεις, αλλά καμια φορά τα παιδάκια παρερμηνεύουν πράγματα που δεν μπορούμε να φανταστούμε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

    Δεν ξέρω να προτείνω κάτι καλύτερο γιατί δεν μου έχει τύχει, αλλά ξέρω ότι το "είσαι μεγάλο τώρα" σαν επιχείρημα δεν είναι καλό από ψυχολογικής πλευράς να λέγεται, για καμία συνήθεια. Προκαλεί στο παιδί ανασφάλεια ότι είμαι μεγάλο άρα δεν θα έπρεπε να νιώθω έτσι, άρα είναι λάθος αυτό που νιώθω και μήπως τελικά δεν είμαι μεγάλο αφού νιώθω ετσι κλπ. Και θέλει να κάνει πάλι μωρουδιακα πράγματα για να αποδείξει ότι είναι μικρό κλπ. Μια φίλη μου το έχει πάθει με το παιδί της που θηλάζει και ο περίγυρος του λέει σαν επιχείρημα ότι είναι μεγάλο. Της λέει συνέχεια ότι είναι μωρό. Κι εγώ θυμάμαι στα τέλη του δημοτικού που είχα άρνηση ότι μεγάλωσα επειδή για διάφορα παιχνίδια, παιδικά στην τηλεόραση κλπ που μου αρεσαν μου έλεγαν ότι είμαι μεγαλη.

    Κι εγω είχα την εντύπωση ότι αυτά δεν πρέπει να λέγονται αλλά μάλλον αυτή η οδηγία πηγάζει από συγκεκριμένους κύκλους που δεν ταυτίζονται με αυτό το φορουμ που είναι πιο ποικίλο κ λιγότερο φανατικό!!! πάντως κ εγω ακόμα κ τώρα όταν λέω ότι είναι μεγάλο παιδί αρχίζω να αναρωτιέμαι αν πρέπει. όχι πάντα, όταν οχ τρώει στο τραπέζι (ναι το κάναμε κ αυτό!!!) δεν έχω τέτοιο θέμα, αλλά όταν λέμε για τα τσίσα το σκέφτομαι. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμένα περαν του ότι το διαβασα, μου φαίνεται κι από μόνη μου πολύ λογικό να πιέζονται και να αγχώνονται, να νιώθουν ότι ο γονιός έχει προσδοκίες που αφού μεγάλωσαν πρέπει να ικανοποιήσουν κι έτσι να αισθάνονται άσχημα που δεν νιώθουν έτοιμα κλπ (όχι όλα τα παιδιά προφανώς). Ξαναλέω ότι δεν ξέρω και καμιά εναλλακτική βεβαια, εκτός από το να βρεις κάποιον πιο πιασαρικο τρόπο να το πεις, όπως λέει η Αργκ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα