nat2308

Μητρικό ένστικτο: η άποψή σας!

    Recommended Posts

    Ασφαλώς και είναι και το αποδέχομαι. Αν δεν έβαζα τα θέλω τα δικά μου και το "ένστικτό" μου πρώτα και με ενδιέφερε τι είναι πιο σωστό, θα υιοθετούσα ένα ή και παραπάνω παιδάκια από τα χιλιάδες που δε θα μεγαλώσουν σε ένα σπιτικό της προκοπής και που μια ζωή θα τρώνε από τα αποφάγια της Δύσης. Αλλά ήθελα τους δικούς μου απογόνους.

    Είναι πραγματικά αξιέπαινα τα ζευγάρια (όσα και αν υπάρχουν) που επιλέγουν από την αρχή την υιοθεσία. Εγώ τους βγάζω το καπέλο!

    Για να απαντήσω στην πρώτη ερώτηση, δεν έκανα παιδιά από κοινωνική σύμβαση, ήθελα και τα έκανα.

     

    Μα καλά συζητάμε ακόμα για το αν είναι εγωιστικοί οι λόγοι για τους οποίους κάνουμε παιδιά; Δεν είναι αυτονόητο;

    Κάνω παιδί γιατί ΕΓΩ το θέλω, ΕΓΩ πιστεύω ότι πρέπει, ΕΓΩ νομίζω ότι θα είμαι καλή μάνα, ΕΓΩ έχω αγάπη που θέλω να δώσω, ΕΓΩ θέλω να έχω συνέχεια στον κόσμο, ΕΓΩ πιστεύω ότι τα γονίδιά μου αξίζουν να διαιωνιστούν, ΕΓΩ θέλω να του κάνω αδελφάκι, γιατί άλλα τόσα ΕΓΩ. Αν δεν ήταν εγωιστικά τα κίνητρά μας, καμία δεν θα έκανε παιδί. Γιατί ξέρουμε ότι όσα και αν δώσουμε στο παιδί μας, πάλι θα πονέσει, πάλι θα δυσκολευτεί, μπορεί να ζήσει στιγμές απόλυτης ευτυχίας αλλά θα ζήσει και στιγμές ανείπωτου πόνου. Σκεφτείτε λίγο τη φορά που πονέσατε περισσότερο στη ζωή σας. Θα θέλατε να το περάσει κάποιος άλλος αυτόν το πόνο; Όχι. Αλλά παιδί κάνουμε :|


    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    έστω. το διορθώνω. έλλειψη συναισθηματικής ισορροπίας. αν και δε νομίζω ότι χρησιμοποιείται αποκλειστικά επειδή πρώτη ανέφερες την παρεμφερή έννοια. γενικά σαν συμφραζόμενο το χρησιμοποίησα τουλάχιστον εγώ.

    Κράτα το

     

    Δεν είναι έτσι, λουκουμαδάκι. Διευκρινίζω (το θεωρούσα αυτονόητο, γι' αυτό και δεν μπήκα σε τόσες λεπτομέρειες, αλλά τεσπα), ότι η αναφορά μου αφορούσε σε ενήλικες γυναίκες που είχαν όλες τις προϋποθέσεις να τεκνοποιήσουν - βιολογικές, κοινωνικές, οικονομικές- και το απέφευγαν συνειδητά. Σε μετάφραση, γυναίκες από 28 ως 45 ετών, έγγαμες και οικονομικά ανεξάρτητες, που απέφυγαν την εγκυμοσύνη ή την κύηση, με αντισύλληψη ή έκτρωση. ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ θεωρώ πως η απόφασή τους αυτή οφειλόταν στην περίφημη έλλειψη ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ισορροπίας. Κι όχι σε οποιουδήποτε είδους ψυχολογικό πρόβλημα.

     

    Τι σχέση έχει τώρα αυτό με το teenage and pregnant κι όλα τα υπόλοιπα που αναφέρεις στο ποστ σου...:roll: Λες κι έβγαλα τη ντουντούκα να ξεφωνίσω όσες δεν έκαναν τις δικές μου επιλογές, τρελές...

     

    από τη στιγμή που το ένστικτο της αναπαραγωγής ήρθε σε σύγκρουση με την λογική που έχουμε αναπτύξει ώς νοήμονα όντα καταπιέζεται από όλες μας για πολύ καιρό! δεν πιστεύω καμιά σας από την ώρα που αδιαθέτησε ή άρχισε να νιώθει σεξουαλική έλξη για τον κωστάκη στο γυμνάσιο λύκειο να υπερκέρασε τις κοινωνικές συνθήκες και να αφέθηκε στο ένστικτο! οπότε αφού η μαρία έγινε μάνα στα 25 η γεωργία στα 30 η κωνσταντίνα στα 35 κοκ σημαίνει ότι το ένστικτο ερχόταν δεύτερο για πολλά χρόνια μέχρι να καλυφθούν κάποιες άλλες ανάγκες σωστού συντρόφου, οικονομικές, αισθηματικές, ασφάλειας και επιλογής ή απλά δεν υπήρχε!

    άρα κάποια που έχασε το τρένο όταν τελικά το ήθελε ή κάποια που ποτέ δεν το θέλησε μέχρι σήμερα που μιλάμε πως μπορεί να χαρακτηριστεί συναισθηματικά ανισόρροπη ή εγωίστρια;

    ήμουν εγώ ανισόρροπη μέχρι τα 33; ήσασταν εσείς εγωίστριες και ανισόρροπες μέχρι που αποφασίσατε να κάνετε παιδιά; αν κάποια φτάσει 50 και δεν νιώσει το καμπανάκι τι διαφέρει από κάποια που πέρασαν 20 30 χρόνια από την ώρα που αδιαθέτησε μέχρι να χτυπήσει το δικό της καμπανάκι; και ανάποδα αν έρθουν οι κόρες μας στα 14 και μας πουν αχ θέλω να γίνω μάνα τι θα πούμε; αν μας πουν εμένα το ένστικτό μου λέει ΤΩΡΑ. τότε; εκεί θα θεωρήσουμε υπέρτατο αγαθό και ψυχική ισορροπία αυτό που μας λέει το παιδί μας και θα πούμε μπράβο παιδί μου που δεν δείχνεις εγωισμό,από τη στιγμή που το σώμα σου μπορεί να τεκνοποιήσει αυτό πρέπει να γίνει;

    κάποια έγραψε για το πλαίσιο που κινούμαστε και δεν μπορούμε να δούμε ξεχωριστά τα ένστικτα με την ζωή που ζούμε. είναι αλληλένδετα. το σχολιάσαμε χθες. ε πιστεύω εκεί είναι και το ζουμί. από τη στιγμή που αποφασίσαμε ότι κάποια πράγματα είναι εξίσου σημαντικά ή/και παραπάνω σημαντικά από την τεκνοποίηση όπως ηλικία τεκνοποίησης,παιδεία,εμπειρίες,ωρίμανση, ζωή,επιλογές πως μπορούμε να κρίνουμε κάποιον που επέλεξε διαφορετικά για περισσότερο καιρό (η και ποτέ) από εμάς;


    CnYdp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μα καλά συζητάμε ακόμα για το αν είναι εγωιστικοί οι λόγοι για τους οποίους κάνουμε παιδιά; Δεν είναι αυτονόητο;

    Κάνω παιδί γιατί ΕΓΩ το θέλω, ΕΓΩ πιστεύω ότι πρέπει, ΕΓΩ νομίζω ότι θα είμαι καλή μάνα, ΕΓΩ έχω αγάπη που θέλω να δώσω, ΕΓΩ θέλω να έχω συνέχεια στον κόσμο, ΕΓΩ πιστεύω ότι τα γονίδιά μου αξίζουν να διαιωνιστούν, ΕΓΩ θέλω να του κάνω αδελφάκι, γιατί άλλα τόσα ΕΓΩ. Αν δεν ήταν εγωιστικά τα κίνητρά μας, καμία δεν θα έκανε παιδί. Γιατί ξέρουμε ότι όσα και αν δώσουμε στο παιδί μας, πάλι θα πονέσει, πάλι θα δυσκολευτεί, μπορεί να ζήσει στιγμές απόλυτης ευτυχίας αλλά θα ζήσει και στιγμές ανείπωτου πόνου. Σκεφτείτε λίγο τη φορά που πονέσατε περισσότερο στη ζωή σας. Θα θέλατε να το περάσει κάποιος άλλος αυτόν το πόνο; Όχι. Αλλά παιδί κάνουμε :|

     

    Για να το ελαφρύνουμε και λίγο θα κάνω μία off topic τοποθέτηση, το καλοκαίρι με τσίμπησε και εμένα και τον μικρό μου γιο τσούχτρα, αφού ρωτάς θα προτιμούσα να είχε τσιμπήσει τον σύζυγο και όχι εμάς, όλοι μαζί κάναμε μπάνιο :oops::oops::oops:

     

    Για τον πονο της γέννας δεν νομίζω ότι θα διαφωνήσει κανένας ότι είναι ο πιο γλυκός! (γέννησα με ΦΤ με επισκληρίδιο αλλά βγάζω το καπέλο σε αυτές που επέλεξαν να γεννήσουν χωρίς επισκληρίδιο)


    Ζήτω η παιδική χαρά!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν είναι έτσι, λουκουμαδάκι. Διευκρινίζω (το θεωρούσα αυτονόητο, γι' αυτό και δεν μπήκα σε τόσες λεπτομέρειες, αλλά τεσπα), ότι η αναφορά μου αφορούσε σε ενήλικες γυναίκες που είχαν όλες τις προϋποθέσεις να τεκνοποιήσουν - βιολογικές, κοινωνικές, οικονομικές- και το απέφευγαν συνειδητά. Σε μετάφραση, γυναίκες από 28 ως 45 ετών, έγγαμες και οικονομικά ανεξάρτητες, που απέφυγαν την εγκυμοσύνη ή την κύηση, με αντισύλληψη ή έκτρωση. ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ θεωρώ πως η απόφασή τους αυτή οφειλόταν στην περίφημη έλλειψη ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ισορροπίας. Κι όχι σε οποιουδήποτε είδους ψυχολογικό πρόβλημα.

     

    Τι σχέση έχει τώρα αυτό με το teenage and pregnant κι όλα τα υπόλοιπα που αναφέρεις στο ποστ σου...:roll: Λες κι έβγαλα τη ντουντούκα να ξεφωνίσω όσες δεν έκαναν τις δικές μου επιλογές, τρελές...

    μα δεν απαντάω σε εσένα! :confused: ούτε έβγαλα τα συμπεράσματα που βγάζεις για ντουντούκες!

    ήταν ένα γενικό σχόλιο στο θέμα ένστικτο/συναισθηματική ανισορροπία/επιλογή ή όχι/νόρμα του πρέπει/κοινωνία κλπ κλπ ατα 20 30 σχόλια που διάβασα! το ότι αν είναι ντε και καλά ένστικτο η διαιώνιση που πρέπει οπωσδήποτε να ακολουθηθεί αλλιώς σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά τότε δεν θα έπρεπε να αποφασίζεται χρονικά από καμία κοινωνική νόρμα και όλες θα έπρεπε να είμαστε στρατιωτάκια αναπαραγωγής από την ώρα που αδιαθετούμε όπως τα ζώα! από τη στιγμή που αυτό δεν συμβαίνει και η κάθε μια μας ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ με βάση τη ζωή της πότε που με ποιόν πατέρα πόσα παιδιά κλπ κλπ τότε δεν θα πρέπει να ξενίζει και το καθόλου παιδιά!

     

    Κράτα το


    Κράτα το

    Κράτα το

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μα vtgian, εσύ πρώτη αναφέρθηκες σε άλλα είδη, δηλαδή σε ζώα. Είπες συγκεκριμένα

     

    Κανένα είδος δεν έχει ένστικτο αναπαραγωγής' date=' μη το μπερδεύουμε με το σεξουαλικό ένστικτο.[/b']

     

    κάτι που είναι αντικειμενικά λάθος.

     

    Επάνω εδώ λοιπόν σχολίασα, ότι τα άλλα είδη σαφώς και δεν έχουν σεξουαλικό ένστικτο, αφού αυτό συνδέεται με την ευχαρίστηση, την οποία απειροελάχιστα ζώα αντλούν από τη σεξουαλική πράξη. Σκοπός τους είναι η τεκνοποίηση, οπότε το ένστικτο είναι το αναπαραγωγικό. Γι' αυτό και κάνουν σεξ μόνο σε περιόδους οίστρου (=ικανότητας για αναπαραγωγή) κι όχι όλον τον χρόνο. Αυτό δεν είναι υποκειμενική προσωπική άποψη, είναι η πραγματικότητα.

     

    Ο άνθρωπος δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία και δε χρειάζεται έρευνα για να αποδειχθεί αυτό. :-D

     

     

    Και είμαι πολύ κατά της σύγκρισης των ανθρώπων με τα ζώα, δε θα χρησιμοποιούσα ένα τέτοιο επιχείρημα σε οποιαδήποτε συζήτηση που αφορά ανθρώπους. Δεν μπορεί να στηρίξει, ούτε να διαψεύσει οτιδήποτε ισχύει στο ανθρώπινο είδος.


    CnYdp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Για να το ελαφρύνουμε και λίγο θα κάνω μία off topic τοποθέτηση, το καλοκαίρι με τσίμπησε και εμένα και τον μικρό μου γιο τσούχτρα, αφού ρωτάς θα προτιμούσα να είχε τσιμπήσει τον σύζυγο και όχι εμάς, όλοι μαζί κάναμε μπάνιο :oops::oops::oops:

     

    Για τον πονο της γέννας δεν νομίζω ότι θα διαφωνήσει κανένας ότι είναι ο πιο γλυκός! (γέννησα με ΦΤ με επισκληρίδιο αλλά βγάζω το καπέλο σε αυτές που επέλεξαν να γεννήσουν χωρίς επισκληρίδιο)

     

    Χα χα χα! Αν ήσουν όμως μόνη με το παιδί και τσίμπαγε μόνο έσενα, θα έλεγες να τσιμπούσε αυτό και όχι εμένα; Για τον πόνο της γέννας δεν ξέρω αν είναι γλυκός ή όχι. Ο πιο γλυκός πόνος που έχω νιώσει είναι μια πάστα που έφαγα και μου κατσε λίγο βαριά. Μεταξύ μας αισθάνομαι τυχερή που δεν ένιωσα κανένα πόνο στη γέννα. Μήπως είμαι λιγότερο μανούλα ε; ε; - off topic over and out


    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μα vtgian, εσύ πρώτη αναφέρθηκες σε άλλα είδη, δηλαδή σε ζώα. Είπες συγκεκριμένα

     

     

    κάτι που είναι αντικειμενικά λάθος.

     

    Επάνω εδώ λοιπόν σχολίασα, ότι τα άλλα είδη σαφώς και δεν έχουν σεξουαλικό ένστικτο, αφού αυτό συνδέεται με την ευχαρίστηση, την οποία απειροελάχιστα ζώα αντλούν από τη σεξουαλική πράξη. Σκοπός τους είναι η τεκνοποίηση, οπότε το ένστικτο είναι το αναπαραγωγικό. Γι' αυτό και κάνουν σεξ μόνο σε περιόδους οίστρου (=ικανότητας για αναπαραγωγή) κι όχι όλον τον χρόνο. Αυτό δεν είναι υποκειμενική προσωπική άποψη, είναι η πραγματικότητα.

     

    Ο άνθρωπος δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία και δε χρειάζεται έρευνα για να αποδειχθεί αυτό. :-D

     

    Και είμαι πολύ κατά της σύγκρισης των ανθρώπων με τα ζώα.

     

    Ναι έχεις δίκιο, ήταν λάθος η διατύπωσή μου σε όλα τα σχόλια. Ανατρέχοντας λίγο σε κάτι σημειώσεις ανθρωπολογίας και βιολογίας θυμήθηκα ότι το ένστικτο είναι σε όλα τα είδη σεξουαλικό, έτσι ονομάζεται. Δεν έχει να κάνει με το αν είναι ευχάριστο ή όχι, αλλά καθαρά μόνο με τις ορμές που γεννιούνται και στις οποίες δεν μπορούν να αντισταθούν. Στα περισσότερα είδη ενεργοποιείται καθαρά για λόγους αναπαραγωγής, στον άνθρωπο (και γύρω στα 8-9 ακόμα) για λόγους ευχαρίστησης.

    Κατά τα άλλα συμφωνούμε.


    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν ξέρω τι άλλο να γραφτεί που δεν έχει ειπωθεί.

     

    Το ένστικτο παρουσιάζεται σε κάποια ποστ σαν κάτι πανανθρώπινο, που αν δεν εκδηλώνεται σε μορφή τεκνοποίησης κάτι σημαντικό λείπει τελικά.

     

    Όμως σημαίνει το ίδιο να μην τεκνοποιήσει μια γυναίκα στον Αμαζόνιο και μια εδώ στην Ελλάδα του 21ου αιώνα; Δεν νομίζω. Η ζωή μας είναι τόσο πολύπλοκη και γεμάτη από καθημερινά πράγματα που μας απομακρύνουν από αυτό το ιδεατό, είναι μια μαμά και κάνει αγάπες με τα παιδιά της, που τελικά η κάθε μέρα είναι γεμάτη βαρετά πράγματα. Και σε μια καλή περίπτωση το ΣΚ μπορεί να είναι γεμάτο ενδιαφέροντα πράγματα. Παράδειγμα, δεν μου έβγαινε ως ένστικτο να βάλω κατσαρόλα ή να πλύνω τα δόντια των παιδιών ή να τα ξυπνάω κάθε μέρα πρωί τα φουκαριάρικα από μωρά και να κάνουμε δρομολόγια πριν καταλήξουν εκείνα στον παιδικό και εγώ στη δουλειά.

     

    Μάλιστα νομίζω ότι συνέβαλα ως παράδειγμα προς αποφυγή, του πώς ένας άνθρωπος αλλάζει δραστικά και όχι απαραίτητα προς το καλύτερο, για μια κολλητή, που καθυστέρησε την τεκνοποίηση όσο πάει, μέχρι που τελικά δεν θα τους συμβεί, μάλλον. Δεν το κυνήγησαν.

     

    Στα 90s ήταν απίστευτη εποχή να ενηλικιώνεσαι, κάναμε ζωάρα, fabulous 8):cool: και δεν χρειαζόμασταν λεφτά για κάτι τέτοιο, ηταν απλά απίθανες και αισιόδοξες εποχές που πέρασαν ανεπιστρεπτί.

     

    Και μετά μπήκαμε στη ρουτίνα με τον ήρωα το σύζυγο που κάνει πολλά περισσότερα από το μέσο άντρα και παρόλα αυτά η ζωή με παιδιά, ναι, έχει πολλά πολλά βαρετά κομμάτια. Η ζωή που κάνουμε σήμερα, γιατί στην επαρχία παλιά ήταν πολύ πιο απλή και ευχάριστη, μόνο που ούτε στην επαρχία την κάνουν πια. Τα παιδιά σήμερα θα είναι στις δραστηριότητες και δεν θα παίζουν σε σημαντικό βαθμό μεταξύ τους, ούτε οι μεγάλοι θα πολυεπικοινωνούν (εκτός φέις!) μεταξύ τους.

     

    Ούτε η ζωή που κάνουν οι οικογένειες με παιδιά είναι και τόσο κοντά σε αρχέτυπα, έχουμε φτιάξει κάτι για να κερδίσουμε κάτι άλλο, έχουμε κάνει βήματα μπροστά, όσον αφορά την τεχνολογία, την υγεία, τις ευκολίες της καθημερινότητας, αλλά η ζωή μας είναι κατακερματισμένη σε δουλειά, δραστηριότητες και λιγότερη χαλάρωση και γουάου, τι τέλεια που ζούμε!

     

    Τείνω στον τρόπο που βλέπω τα παιδιά στη ζωή μας να δίνω ιδιαίτερη σημασία στα ένστικτα κιόλας. Τα συλλάβαμε μετά από αρκετούς μήνες υπογονιμότητας δύο νύχτες με πολλή πολλή χημεία και μαγεία της μητέρας φύσης! Δηλαδή όσο η σχέση μας ήταν στο απλά πολύ καλή, δεν είχαμε σύλληψη. Για αυτό και περίμενα η συνάντησή μας με τα νεογέννητα να είναι κάπως μαγική, δεν ήταν όμως, έτσι όπως μας ήρθε εμάς με τη ΜΕΝΝ χτίστηκε η σχέση σιγά σιγά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μου φαίνεται κάπως φαιδρό να ταυτίζουμε το όποιο ένστικτο υπάρχει στους ανθρώπους, με το ένστικτο στα ζώα.

     

    Είμαστε (σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουμε μέχρι τώρα) προϊόν εξέλιξης. Προερχόμαστε από το τάδε ζώο κι έχουμε κάποια κοινά στοιχεία με το α' ή με το β' ζώο. Δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία ότι ΑΝ έχει μείνει κάποιου είδους ενστικτο στον άνθρωπο, δεν είναι σε καμία περίπτωση αναπόδραστο, όπως συμβαίνει με τα ζώα.

     

    Όταν έχεις ωορρηξία ανεβαίνει η λίμπιντο ; Η δική μου πάντως δεν ανέβαινε, όχι τουλάχιστον σε βαθμό που να χρειαστεί ποτέ να απασχοληθώ από τις αχαλίνωτες ορμές μου, κάποιες συγκεκριμένες μέρες του μήνα. Ούτε καν στην εφηβεία μου που βιολογικά είναι η κατεξοχήν εποχή για αναπαραγωγή. Αντιθέτως, οι πολυποίκιλες σεξουαλικές ζωές των φίλων μου, όπως και η δική μου, είχαν πάντοτε πολύ ισχυρά κοινωνικοσυναισθηματικά κίνητρα και διόλου ενστικτώδεις ορμές, να τις παρακινούν.

     

    Ένστικτο επιβίωσης; Πόσο ενστικτώδες μπορεί να είναι ένα ένστικτο όταν κάνεις απεργία πείνας και πεθαίνεις από ασιτία, όταν επιλέγεις την αυτοκτονία εν πλήρει συνειδήσει, όταν αυτοτραυματίζεσαι για να πονέσεις ή να ικανοποιηθείς ή για πλάκα ή απλά για πειραματισμό;

     

    Ένστικτο αναπαραγωγής; Πόσο ένστικτο είναι αυτό, που το χαλιναγωγείς όσα χρόνια σου αρέσει, που κάνεις αντισύλληψη με όποιον τρόπο προκύψει κι απλά κάποτε λες "τώρα είναι η ώρα να αναπαραχθω" ;

     

    Οπότε κι όταν μιλάμε για το μητρικό ένστικτο, νομίζω μιλάμε μεταφορικά κυρίως. Δεν είναι δυνατόν να διαχωρίσουμε από όλα τα άλλα κίνητρα (έγνοια, αγάπη, προστατευτικότητα, κοινωνική αποδοχή, διατήρηση μιας σχέσης, εκβιασμός συντρόφου, αυτοεπιβεβαίωση, φόβος, ματαιότητα, βαρεμάρα ή ότι άλλο), σε ποιο βαθμό και με ποιο ποσοστό, λειτουργεί ενστικτωδώς η μητρότητα ή η γονεϊκότητα.

     

    Οπότε, με τον τρόπο που γίνεται αντιληπτό το ένστικτο στα ζώα, είμαι απόλυτα βέβαιη ότι ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ στον άνθρωπο.

     

    Ομως πιστεύω σε αυτό που λέμε "ένστικτο" μεταφορικά, υπό την έννοια ότι συχνά, κάτι δουλεύει μέσα μας και καθοδηγεί κάποιες πιο αυθόρμητες αντιδράσεις μας, κάτι το οποίο και καλλιεργείται και χάνεται και αυξάνει με κάποια συμβάντα στη ζωή μας (ένα από αυτά είναι η γέννα) αλλά όχι πάντα, όχι σε όλους, όχι με τον ίδιο τρόπο. Πιο πολύ θα το χαρακτήριζα διαίσθηση κι όχι ένστικτο.

     

    Αυτό που συνέβη στη nat, ήταν απόλυτα πραγματικό και όσο κι αν δεν το είχε εκλογικεύσει για να συντάξει ορθολογικά ένα επιχείρημα ζητώντας την καισαρική και την σωτηρία του παιδιού της, στην ουσία αυτό συνέβη: ένιωσε την ανάγκη του, ένιωσε τον πνιγμό του, σε τέτοιο βαθμό που πνιγόταν η ίδια!

     

    Νομίζω το ανθρώπινο είδος έχει εξελιχθεί πολύ μακρυά από τα πρωτόγονα αυτά ένστικτα και οι παρορμήσεις του, είναι απόρροια, πολύ πιο λεπτής και σύνθετης ζύμωσης ποικιλίας παραγόντων.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μου φαίνεται κάπως φαιδρό να ταυτίζουμε το όποιο ένστικτο υπάρχει στους ανθρώπους, με το ένστικτο στα ζώα.

     

    Είμαστε (σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουμε μέχρι τώρα) προϊόν εξέλιξης. Προερχόμαστε από το τάδε ζώο κι έχουμε κάποια κοινά στοιχεία με το α' ή με το β' ζώο. Δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία ότι ΑΝ έχει μείνει κάποιου είδους ενστικτο στον άνθρωπο, δεν είναι σε καμία περίπτωση αναπόδραστο, όπως συμβαίνει με τα ζώα.

     

    Όταν έχεις ωορρηξία ανεβαίνει η λίμπιντο ; Η δική μου πάντως δεν ανέβαινε, όχι τουλάχιστον σε βαθμό που να χρειαστεί ποτέ να απασχοληθώ από τις αχαλίνωτες ορμές μου, κάποιες συγκεκριμένες μέρες του μήνα. Ούτε καν στην εφηβεία μου που βιολογικά είναι η κατεξοχήν εποχή για αναπαραγωγή. Αντιθέτως, οι πολυποίκιλες σεξουαλικές ζωές των φίλων μου, όπως και η δική μου, είχαν πάντοτε πολύ ισχυρά κοινωνικοσυναισθηματικά κίνητρα και διόλου ενστικτώδεις ορμές, να τις παρακινούν.

     

    Ένστικτο επιβίωσης; Πόσο ενστικτώδες μπορεί να είναι ένα ένστικτο όταν κάνεις απεργία πείνας και πεθαίνεις από ασιτία, όταν επιλέγεις την αυτοκτονία εν πλήρει συνειδήσει, όταν αυτοτραυματίζεσαι για να πονέσεις ή να ικανοποιηθείς ή για πλάκα ή απλά για πειραματισμό;

     

    Ένστικτο αναπαραγωγής; Πόσο ένστικτο είναι αυτό, που το χαλιναγωγείς όσα χρόνια σου αρέσει, που κάνεις αντισύλληψη με όποιον τρόπο προκύψει κι απλά κάποτε λες "τώρα είναι η ώρα να αναπαραχθω" ;

     

    Οπότε κι όταν μιλάμε για το μητρικό ένστικτο, νομίζω μιλάμε μεταφορικά κυρίως. Δεν είναι δυνατόν να διαχωρίσουμε από όλα τα άλλα κίνητρα (έγνοια, αγάπη, προστατευτικότητα, κοινωνική αποδοχή, διατήρηση μιας σχέσης, εκβιασμός συντρόφου, αυτοεπιβεβαίωση, φόβος, ματαιότητα, βαρεμάρα ή ότι άλλο), σε ποιο βαθμό και με ποιο ποσοστό, λειτουργεί ενστικτωδώς η μητρότητα ή η γονεϊκότητα.

     

    Οπότε, με τον τρόπο που γίνεται αντιληπτό το ένστικτο στα ζώα, είμαι απόλυτα βέβαιη ότι ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ στον άνθρωπο.

     

    Ομως πιστεύω σε αυτό που λέμε "ένστικτο" μεταφορικά, υπό την έννοια ότι συχνά, κάτι δουλεύει μέσα μας και καθοδηγεί κάποιες πιο αυθόρμητες αντιδράσεις μας, κάτι το οποίο και καλλιεργείται και χάνεται και αυξάνει με κάποια συμβάντα στη ζωή μας (ένα από αυτά είναι η γέννα) αλλά όχι πάντα, όχι σε όλους, όχι με τον ίδιο τρόπο. Πιο πολύ θα το χαρακτήριζα διαίσθηση κι όχι ένστικτο.

     

    Αυτό που συνέβη στη nat, ήταν απόλυτα πραγματικό και όσο κι αν δεν το είχε εκλογικεύσει για να συντάξει ορθολογικά ένα επιχείρημα ζητώντας την καισαρική και την σωτηρία του παιδιού της, στην ουσία αυτό συνέβη: ένιωσε την ανάγκη του, ένιωσε τον πνιγμό του, σε τέτοιο βαθμό που πνιγόταν η ίδια!

     

    Νομίζω το ανθρώπινο είδος έχει εξελιχθεί πολύ μακρυά από τα πρωτόγονα αυτά ένστικτα και οι παρορμήσεις του, είναι απόρροια, πολύ πιο λεπτής και σύνθετης ζύμωσης ποικιλίας παραγόντων.

     

     

    Για το πρώτο μπολντ: ναι, συμβαίνει και είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο, έχει να κάνει με τις ορμόνες. Σε εμένα ανέβαινε πάντα, εμφανώς. Συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

     

    Δευτερο: σοβαρά τώρα, αμφισβητείς ότι έχουμε ένστικτο επιβίωσης?

     

    Γενικότερα για το θέμα. Μιλάμε για το μητρικό ένστικτο. Ένστικτο σημαίνει κάτι που υπάρχει μέσα μας, έχουμε γεννηθεί με αυτό και η ίδια μας η φύση κάπου μας οδηγεί.

    Φυσικά έχουμε εξελιχθεί ως είδος κι έχουμε μάθει να χαλιναγωγούμε τα ένστικτά μας. Δε χρειάζεται όμως να τα απαρνούμαστε και να νομίζουμε ότι πρόκειται μόνο για λογικές και συνειδητές επιλογές μας. Άλλωστε, στην ουσία όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη θέλουν λίγο πολύ τα ίδια πράγματα. Τροφή, ασφάλεια, κοινωνικοποίηση, σεξ, οικογένεια, αγάπη, εξουσία κλπ. Όλα αυτά ένστικτα δεν είναι?


    Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

    Albert Einstein

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Μου φαίνεται κάπως φαιδρό να ταυτίζουμε το όποιο ένστικτο υπάρχει στους ανθρώπους, με το ένστικτο στα ζώα.

     

    [...]

     

    Ένστικτο αναπαραγωγής; Πόσο ένστικτο είναι αυτό, που το χαλιναγωγείς όσα χρόνια σου αρέσει, που κάνεις αντισύλληψη με όποιον τρόπο προκύψει κι απλά κάποτε λες "τώρα είναι η ώρα να αναπαραχθω" ;

     

    Οπότε κι όταν μιλάμε για το μητρικό ένστικτο, νομίζω μιλάμε μεταφορικά κυρίως. Δεν είναι δυνατόν να διαχωρίσουμε από όλα τα άλλα κίνητρα (έγνοια, αγάπη, προστατευτικότητα, κοινωνική αποδοχή, διατήρηση μιας σχέσης, εκβιασμός συντρόφου, αυτοεπιβεβαίωση, φόβος, ματαιότητα, βαρεμάρα ή ότι άλλο), σε ποιο βαθμό και με ποιο ποσοστό, λειτουργεί ενστικτωδώς η μητρότητα ή η γονεϊκότητα.

     

    [....]

     

    Ομως πιστεύω σε αυτό που λέμε "ένστικτο" μεταφορικά, υπό την έννοια ότι συχνά, κάτι δουλεύει μέσα μας και καθοδηγεί κάποιες πιο αυθόρμητες αντιδράσεις μας, κάτι το οποίο και καλλιεργείται και χάνεται και αυξάνει με κάποια συμβάντα στη ζωή μας (ένα από αυτά είναι η γέννα) αλλά όχι πάντα, όχι σε όλους, όχι με τον ίδιο τρόπο. Πιο πολύ θα το χαρακτήριζα διαίσθηση κι όχι ένστικτο.

     

    Ως προς το πρωτο, συμφωνω, το εχω αναφερει και πιο πανω. Αλλα υπο ποια εννοια: δεν ειμαστε σαν τα ζωα, γιατι εχουμε ΚΑΙ συναισθημα, λογικη, εγκρατεια, υπομονη, θρησκευτικες πεποιθησεις.

     

    Οποτε που θελω να καταληξω: το οτι μια γυναικα, δεν κανει παιδια μεχρι μια συγκεκριμενη στιγμη στη ζωη της, ΔΕ σημαινει οτι δεν ειχε το ενστικτο. Απλα το ελεγχε. Γιατι ειτε δεν ηθελε ακομα γιατι σπουδαζε, ειτε δεν ειχε βρει τον καταλληλο κλπ. Στο μεταξυ, μπορει να της ετρεχαν τα σαλια καθε φορα που εβλεπε καροτσακι στο δρομο.

     

    Το ιδιο συμβαινει και με τα υπολοιπα. Διψας,αλλα κρατιεσαι. Δεν εχουμε χασει τα ενστικτα μας, τα εκλογικευουμε, τα ελεγχουμε, τα πνιγουμε. Αναβαλλουμε,ακυρωνουμε, ομως το εχουμε ηδη αισθανθει ως αναγκη, αρα υπαρχει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οπότε για να λες ότι και εσύ ήθελες και έκανες παιδιά σε φέρνει στην θέση των εγωιστών που πριν λίγο κατηγορούσες, εμάς δηλαδή :-P

    Είχα ήδη απαντήσει σε αυτό νομίζω :confused:

    Ιδού:

    Εσυ tzatzikaki απο κοινωνικη συμβαση, κανατε τα παιδια σας? Και ειναι εγωισμος η αναγκη να κανεις δικα σου βιολογικα παιδια?

     

    Ασφαλώς και είναι και το αποδέχομαι. Αν δεν έβαζα τα θέλω τα δικά μου και το "ένστικτό" μου πρώτα και με ενδιέφερε τι είναι πιο σωστό, θα υιοθετούσα ένα ή και παραπάνω παιδάκια από τα χιλιάδες που δε θα μεγαλώσουν σε ένα σπιτικό της προκοπής και που μια ζωή θα τρώνε από τα αποφάγια της Δύσης. Αλλά ήθελα τους δικούς μου απογόνους.

     

    αυτό μόνο?? ή που κάθε μία σχολιάζει χωρίς να διαβάζει τι έχει γραφτεί???

    Πάλι καλά που εσύ διαβάζεις...:rolleyes:


    ZSuSp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Το'χετε τερματίσει όμως, πουθενά δεν είπα να σταματήσει η αναπαραγωγή!

    Είπα ότι μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί εγωιστικό το να θέλεις τον δικό σου απόγονο, τη στιγμή ας πούμε που υπάρχουν ορφανά ανά τον κόσμο που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Είπα ότι οι από επιλογή άτεκνες γυναίκες δεν είναι κατ'ανάγκη περισσότερο εγωίστριες από τις μητέρες. Και τέλος είπα ότι δεν μπορούμε να κρίνουμε αν υπάρχει εγωισμός και σε τι βαθμό από αυτή και μόνο την επιλογή!

     

    Τζατζικάκι δεν αναφερόμουν σε εσένα! Μα καλά διαβάζεις πριν σχολιάσεις;;;:shock::shock:

     

    Εσυ, διαβαζεις προσεκτικα? :mrgreen:

    Εγω προσπαθω, αλλα παραλληλα σωνω τη χωρα (αληθεια λεω, ετσι μας ειπαν το πρωι οι προισταμενοι). Ετσι, για να δεις ποσα συνδυαζω εγω! 8-)8-):cool:

     

    Σωθήκαμε τελικά;;;:-D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νομίζω το ανθρώπινο είδος έχει εξελιχθεί πολύ μακρυά από τα πρωτόγονα αυτά ένστικτα και οι παρορμήσεις του, είναι απόρροια, πολύ πιο λεπτής και σύνθετης ζύμωσης ποικιλίας παραγόντων.

     

    Εννοείται ότι έχει εξελιχθεί το ανθρώπινο είδος. Τα αρχέγονα βασικά ένστικτα όμως υπάρχουν. Απλώς παλεύουμε λίγο με αυτά στα πλαίσια της εκλογίκευσης και του πολιτισμού που έχουμε αναπτύξει...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τζατζικάκι δεν αναφερόμουν σε εσένα! Μα καλά διαβάζεις πριν σχολιάσεις;;;:shock::shock:

    Ναι ok... :rolleyes:

     

    Θα το συνέχιζα, αλλά ξέρω που θα οδηγήσει και δε θα ήθελα να χαλάσει ένα ακόμα θέμα.

     

    Καλή συνέχεια.


    ZSuSp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ναι ok... :rolleyes:

     

    Θα το συνέχιζα, αλλά ξέρω που θα οδηγήσει και δε θα ήθελα να χαλάσει ένα ακόμα θέμα.

     

    Καλή συνέχεια.

     

    Δεν ξέρω τι εννοείς. Απλώς σου διευκρίνισα ότι δεν απευθυνόμουν σε εσένα. Κατάλαβες λάθος.

     

    Καλή συνέχεια και σε εσένα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τζατζικάκι δεν αναφερόμουν σε εσένα! Μα καλά διαβάζεις πριν σχολιάσεις;;;:shock::shock:

     

    Σωθήκαμε τελικά;;;:-D

     

    Μα αυτο που δε διαβαζει καμμια....:rolleyes::rolleyes:

     

    ΥΓ δε σωθηκαμε ακομα, αλλα πηραμε παραταση. Αυτο ειναι καλο με την Ελλαδα, ΠΑΝΤΑ παιρνουμε παραταση. :mrgreen:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μα αυτο που δε διαβαζει καμμια....:rolleyes::rolleyes:

     

    ΥΓ δε σωθηκαμε ακομα, αλλα πηραμε παραταση. Αυτο ειναι καλο με την Ελλαδα, ΠΑΝΤΑ παιρνουμε παραταση. :mrgreen:

     

    Μα επειδή δεν διαβάζουμε προσεκτικά καταλήγουμε να γινόμαστε μπάχαλο... Τέλοσπάντων, το καταλαβαίνω ότι ο γραπτός λόγος φέρνει και πολλές παρεξηγήσεις και παρερμηνείες...

     

    ΥΓ. Ωραία, ησύχασα τώρα.:P

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    (δε νομιζω οτι ειμαι οφφ τοπικ-καπου επρεπε να γραφτει)

    Συμφωνω, γι αυτο ολα τα θεματα ειναι γεματα ποστ "δεν εννοουσα αυτο" και "δεν το ειπα σε εσενα"...αλλα για τον εαυτο μου πρωτα, να πω οτι μερικες φορες δε γραφουμε και καθαρα ή κατι που γραφεται, μπορει ανετα να παρερμηνευθει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    (δε νομιζω οτι ειμαι οφφ τοπικ-καπου επρεπε να γραφτει)

    Συμφωνω, γι αυτο ολα τα θεματα ειναι γεματα ποστ "δεν εννοουσα αυτο" και "δεν το ειπα σε εσενα"...αλλα για τον εαυτο μου πρωτα, να πω οτι μερικες φορες δε γραφουμε και καθαρα ή κατι που γραφεται, μπορει ανετα να παρερμηνευθει.

     

    Συμφωνώ, γι΄αυτό και της διευκρίνησα τι εννοούσα... anyway, ας γυρίσουμε στο μητρικό ένστικτο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    (δε νομιζω οτι ειμαι οφφ τοπικ-καπου επρεπε να γραφτει)

    Συμφωνω, γι αυτο ολα τα θεματα ειναι γεματα ποστ "δεν εννοουσα αυτο" και "δεν το ειπα σε εσενα"...αλλα για τον εαυτο μου πρωτα, να πω οτι μερικες φορες δε γραφουμε και καθαρα ή κατι που γραφεται, μπορει ανετα να παρερμηνευθει.

     

    Εγώ πάντως είμαι ξεκάθαρη σε αυτά που γράφω και σε ποιον τα γράφω, τώρα αν κάποιος δεν τα καταλαβαίνει ή γράφει βιαστικά για να προλάβει να σχολιάσει ενώ δεν έχει διαβάσει προσεκτικά και δεν έχει καταλάβει επακριβώς τι εννοεί ο συνομιλητής του παρόλα αυτά συνεχίζει να γράφει για να σχολιάσει και ενώ θα έπρεπε να είναι πολύ πιο προσεκτικός στο διάβασμα, νομίζω ότι είναι και λίγο θέμα εγωισμού!

     

    Σημ: εγώ θα αρχίσω να βελάζω σε λίγο, εδώ μέσα χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα, δεν ξέρω αν με εννοείτε :rolleyes:


    Ζήτω η παιδική χαρά!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εγώ πάντως είμαι ξεκάθαρη σε αυτά που γράφω και σε ποιον τα γράφω, τώρα αν κάποιος δεν τα καταλαβαίνει ή γράφει βιαστικά για να προλάβει να σχολιάσει ενώ δεν έχει διαβάσει προσεκτικά και δεν έχει καταλάβει επακριβώς τι εννοεί ο συνομιλητής του παρόλα αυτά συνεχίζει να γράφει για να σχολιάσει και ενώ θα έπρεπε να είναι πολύ πιο προσεκτικός στο διάβασμα, νομίζω ότι είναι και λίγο θέμα εγωισμού!

     

    Σημ: εγώ θα αρχίσω να βελάζω σε λίγο, εδώ μέσα χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα, δεν ξέρω αν με εννοείται :rolleyes:

     

    και κατ΄επέκταση θέμα ξερολίασης, γενικά μιλώντας πάντα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Guest
    Το θέμα αυτό είναι κλειστό για νέες απαντήσεις