administrator

Συζήτηση "Πρώτη φορά χωρίς τη μαμά στο νηπιαγωγείο"

    Recommended Posts

    πρίν από 40 λεπτά , vicky86 είπε:

    Μου κανει εντύπωση που λέτε ήδη για τόσες απουσίες από το σχολείο. Εδώ δ εχω ακουσει στην περιοχή να ισχύει κτ τετοιο, δ άκουσα να κυκλοφορούν ιώσεις. Κ είμαστε κ γενικα κρύα περιοχή, με πολύ υγρασια

    Η μεγάλη είναι 6χρ κ αρρωσταίνει σπανιότατα. Εκτος δλδ από μια ωτιτιδα την χρονια τα τελευταία δύο χρόνια, όλα τα άλλα δ ηταν τπτ. Πρώτη χρονιά προνηπια, η μόνη περίπτωση που την κράτησα σπίτι εκτός της ωτιτιδας μια βδομαδα, επειδή με τα φλεμματα μου έκανε εμετο με το γαλα, πάντα προληπτικα μια μερα την κρατουσα σπίτι, να βεβαιωθώ ότι ήταν από αυτο

    Ο μικρος που ξεκινησε περυσι παιδικο, μεχρι τον Μάρτη, δυο φορες είχε έντονη καταρροη κ μπουκωμα, σε σημείο που λες δ πηγαινει σχολειο, αλλα ετυχε σ/κ οπότε δύο μέρες κρατούσε κ δ έχασε καμια μέρα. Μονο μετά τα καρναβάλια είχε αρρωστήσει αρκετά, κ τον κράτησα μια βδομαδα

    Λιγο καταρροη η λιγο βήχας λόγω φλεμματων μέχρι πέρυσι δ ηταν λόγος να μείνουν σπίτι. Αλλα μιλάμε για λιγο, οχι να πνίγεται, η να μην σταματάει να τρέχει. Κ το παιδι ευδιάθετο, οχι τέζα από την ταλαιπωρια

    Δε ξέρω Βίκυ καθόλου. Πήγε μία εβδομάδα και την έπιασε. Βέβαια ήταν καλός καιρός ήμασταν έξω και τα απογεύματα δεν μπορώ να πω κόλλησε από εκεί είχε επαφή με κόσμο γενικά. Ούτε μπορώ να ρωτήσω αν αρρώστησαν και άλλα να ξέρω τι έγινε στο τμήμα. Ίσως ήταν εντελώς τυχαίο γεγονός ίσως επειδή γενικά την είχαμε προστατευμένη και δεν πέρασε κάτι δύσκολο (να φανταστείς λαιμό βήχα δεν είχαμε ποτέ τρία σχεδόν χρόνια) ήταν να το αρπάξει πιο εύκολα; Θα δείξει η πορεία. Οι πολλες μέρες ήταν γιατί ακολούθησα κατά γράμμα την οδηγία. 3 μέρες χωρίς συμπτώματα. Βάλε και μια δύο που είχε. Βάλε και το ραντεβού του γιατρού να τη η βδομάδα. Αλλά δεν το ξανακάνω. Μία δύο μέρες χωρίς τίποτα και πίσω. Σήμερα ήταν σα να ξαναπήγαινε πρώτη μέρα. Αν είναι να ταλαιπωρείται για προσαρμογή δύο φορές το μήνα θα γίνει αγρίμι στο τέλος. 


    Κράτα το

    Κράτα το

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    7 ώρες πρίν, Yovanna είπε:

    Όντως το ξέρεις αυτό? Σε ποιο παράλληλο σύμπαν οι μισές μαμάδες του σχολείου δεν δουλεύουν? Και οι άλλες που δουλεύουν έχουν παππούδες απίκο και τουs "χρησιμοποιούν" και εν μέσω covid?

    Εγώ θα απαντήσω στο δεύτερο σκέλος της ερώτησης σου ότι εμείς μένουμε με τους παππούδες πάνω κάτω με κοινή αυλή κ εκ των  πραγμάτων τα παιδιά έχουν σχεδόν καθημερινή επαφή μαζί τους! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Χμμμμ κατι πλανάται λοιπόν από ιωσεις.

    Εμεις αρχισαμε  σημερα με ενα μισάωρο παραμονη.Φυγαμε κ μου ειπε οτι ηταν λιγο.Αυριο το ιδιο.Παντως δεν με αναζήτησε καθολου.

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    YOVANNAτι έγινε με τον μικρο σου?Συνεχίζεται η καλη διαθεση?Ηθελα να σε ρωτήσω.Την ημέρα που πήγες για την προσαρμογη πως ήταν το κλιμα?Μπορείς να μου περιγράψεις λιγο συμπεριφορές κ δραστηριοτητες παιδιων κ δασκάλων?

    Θα ήθελα μα δω πως λειτουργούν τωρα που εχω  κ εγω την εμπειρια μέσω της παρουσίας μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, μαγιοπουλας said:

    YOVANNAτι έγινε με τον μικρο σου?Συνεχίζεται η καλη διαθεση?Ηθελα να σε ρωτήσω.Την ημέρα που πήγες για την προσαρμογη πως ήταν το κλιμα?Μπορείς να μου περιγράψεις λιγο συμπεριφορές κ δραστηριοτητες παιδιων κ δασκάλων?

    Θα ήθελα μα δω πως λειτουργούν τωρα που εχω  κ εγω την εμπειρια μέσω της παρουσίας μου.

    Nαι, μια χαρά! Νομίζω αρχίσαμε να συνηθίζουμε! Εσείς πώς πάτε? 

    Την πρώτη μέρα που πήγαμε, τα παιδιά έκατσαν αρχικά σε κύκλο στο γρασίδι με τις δασκάλες τους και ζωγράφισαν λίγο. Εμείς αρκετά πιο μακριά. Μετά έκατσαν σε τραπεζάκι και έπαιξαν παιχνίδια με τη δασκάλα τους (δεν θυμάμαι τι ακριβώς). Μετά τους διάβασε κάτι και ο μικρός βαρέθηκε και ήρθε να δει τι κάνουμε και να μου πει να πω της δασκάλας να του δώσει καμία μπάλα για να παίξει μπάσκετ! Η διευθύντρια στο μεταξύ ήρθε , μας χαιρέτησε και μιλήσαμε λίγα λεπτά. Δεν μπήκαν καθόλου μέσα την πρώτη μέρα. Χαλαρά ήταν γενικά. Ένα κοριτσάκι μόνο είχε την μαμά της συνέχεια δίπλα. Οι υπόλοιποι γονείς από απόσταση.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Εμείς μετά από 10 μέρες στο βρεθικο αρρώστησαμε.μολις έχει συνηθίσει... έφαγε και πρώτη φορά εκεί( ειχαμε θέμα).Και τώρα ? Ελπίζω να μην είναι προσαρμογή από αρχή.

    Πρώτη μέρα ,όταν τους αφήνουμε,κλάμα μικρός,κλάμα και εγώ.

    Με μυαλό καταλαβενω ότι πρέπει να κοινοποιήθη μικρός, αλλά με καρδιά στεναχώρια... πρώτη φορά μέσα σε 2χρονια τον άφησα σε κάποιον άλλον.

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 30/9/2020 at 3:12 ΠΜ, Yovanna είπε:

    Nαι, μια χαρά! Νομίζω αρχίσαμε να συνηθίζουμε! Εσείς πώς πάτε? 

    Την πρώτη μέρα που πήγαμε, τα παιδιά έκατσαν αρχικά σε κύκλο στο γρασίδι με τις δασκάλες τους και ζωγράφισαν λίγο. Εμείς αρκετά πιο μακριά. Μετά έκατσαν σε τραπεζάκι και έπαιξαν παιχνίδια με τη δασκάλα τους (δεν θυμάμαι τι ακριβώς). Μετά τους διάβασε κάτι και ο μικρός βαρέθηκε και ήρθε να δει τι κάνουμε και να μου πει να πω της δασκάλας να του δώσει καμία μπάλα για να παίξει μπάσκετ! Η διευθύντρια στο μεταξύ ήρθε , μας χαιρέτησε και μιλήσαμε λίγα λεπτά. Δεν μπήκαν καθόλου μέσα την πρώτη μέρα. Χαλαρά ήταν γενικά. Ένα κοριτσάκι μόνο είχε την μαμά της συνέχεια δίπλα. Οι υπόλοιποι γονείς από απόσταση.

    Εμεις ξεκινησαμε καλά.Ξεκιναμε με ηρεμία από το σπιτι έχοντας πάρει πρωινό με την ησυχία μας.Πολυ σημαντικό,ελπίζω να συνεχιστεί.

    Η προσαρμογη παει πολυ καλα.Απο 4ην Τετάρτη αποχωρω σταδιακά όλο κ περισσότερη ώρα κ μετα επιστρέφω. 

    Η δασκαλα ομωςψμουψειπεψοτι όταν το συνειδητοποιήσει θα υπαρξει κάποια στιγμη αντίδραση.

    Από το σχολειο είμαι πολυ ευχαριστημενη.

    Έχει αναλάβει την προσαρμογη της μια συγκεκριμένη δασκαλα κ καθε μερα της δείχνει μια διαφορετική δεξιότητα.Τα παιδιαχειναι Χαρούμενα,οριοθετημενα,ευγενικα

     Κ όλα κατάγονται με κατι οντας αφοσιωμενα.

    Μου κάνει εντύπωση που στο μισάωρο αργοτερα που μπαινουμε εχουν ήδη προσαρμοστει.Επισης όλα φοροθν τη μασκα τους χωρις να διαμαρτυρονται κ πολλες φορες τους υπενθυμίζουν οι δασκαλες οτι στον κηπο μπορούν να τις βγάλουν.

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, μαγιοπουλας είπε:

    Ξεκιναμε με ηρεμία από το σπιτι έχοντας πάρει πρωινό με την ησυχία μας.Πολυ σημαντικό,ελπίζω να συνεχιστεί.

    Τι ώρα ξυπνατε? Εγώ τον ξυπνω επτά με τα χίλια ζόρια, πινει γάλα και πρωινό δεν επιμενω να φάει γιατί μία φορά τα έβγαλε και συνήθως  προτιμά να τρώει μία με δύο ώρες αφού σηκωθει. 

     

    Γενικά, διατηρείτε ίδια ρουτίνα με προ σχολειου εποχή? Πως την έχετε διαμορφωσει? Εγώ κάνω όσο πιο γρήγορα μπορω (αν εξαιρεσω το χουζουρεμα στο κρεβατι) για να μην γκρινιάζει πολυ. Αυτό το πρωινό κλάμα με αγχωνει παρά πολύ! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Mama_Anesti_ είπε:

    Τι ώρα ξυπνατε? Εγώ τον ξυπνω επτά με τα χίλια ζόρια, πινει γάλα και πρωινό δεν επιμενω να φάει γιατί μία φορά τα έβγαλε και συνήθως  προτιμά να τρώει μία με δύο ώρες αφού σηκωθει. 

     

    Γενικά, διατηρείτε ίδια ρουτίνα με προ σχολειου εποχή? Πως την έχετε διαμορφωσει? Εγώ κάνω όσο πιο γρήγορα μπορω (αν εξαιρεσω το χουζουρεμα στο κρεβατι) για να μην γκρινιάζει πολυ. Αυτό το πρωινό κλάμα με αγχωνει παρά πολύ! 

    Σε καταλαβαίνω.Ξυπναει 7 με 7.10 και κοιμάται 8.30 χωρις φυσικά μεσημεριανό ύπνο.Ηθελα να το κάνω αυτό κ λίγο πριν αρχίσει το σχοκειο για να προσαρμοστεί αλλα τελικα δεν το εκανα.Προσαρμοσρηκε αμέσως.πριν κοιμόταν γυρω 10 30 στις η λίγο πιο μετά κ ξυπνούσα γυρω στις 9.30.

    Αν δεν εχουν κοιμηθει νωρις δεν γινεται να ξυπνήσουν.Ισως να θεκειβλιγο χρόνο ναχπαιξει πριν φάει 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 hours ago, Mama_Anesti_ said:

    Τι ώρα ξυπνατε? Εγώ τον ξυπνω επτά με τα χίλια ζόρια, πινει γάλα και πρωινό δεν επιμενω να φάει γιατί μία φορά τα έβγαλε και συνήθως  προτιμά να τρώει μία με δύο ώρες αφού σηκωθει. 

     

    Γενικά, διατηρείτε ίδια ρουτίνα με προ σχολειου εποχή? Πως την έχετε διαμορφωσει? Εγώ κάνω όσο πιο γρήγορα μπορω (αν εξαιρεσω το χουζουρεμα στο κρεβατι) για να μην γκρινιάζει πολυ. Αυτό το πρωινό κλάμα με αγχωνει παρά πολύ! 

    Ο δικός μου ξυπνάει από μόνος του γύρω στις 7 και αρχίζει και φωνάζει. Είναι νωρίς γιατί τον αφήνω 8.45 στο σχολείο. αν δεν ξύπναγε μόνος του, θα τον ξυπνούσα 7.45. Κοιμάται γύρω στις 9.30. Συνήθως κοιμάται μια ώρα στο σχολείο αλλά όχι πάντα. Προ σχολείου κοιμόταν γύρω στις 10.30 και ξυπνούσε 8.30 περίπου. Κοιμόταν και 2 ώρες το μεσημέρι. Για το πρωινό κλάμα σε καταλαβαίνω απόλυτα γιατί το βίωσα. Θα δεις, θα σταματήσει. Θυμάσαι τι άγχος βίωσε ο δικός μου. Τώρα τρέχει μέσα με χαρά μόλις δει τη δασκάλα του !

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    On 28/9/2020 at 12:47 ΠΜ, samsympan είπε:

    Νομίζω ότι δεν θα έχανες κάτι να επιχειρούσες μια τέτοια σύνδεση, προτείνοντας κάτι αντίστοιχο στο παιδί (με κάτι που τον ευχαριστεί). Μπορεί να δουλέψει θετικά και στην προσαρμογή και να επιστρέψει με μεγαλύτερη ηρεμία και χαρά.

    Ή ιδεα σου μου άρεσε πάρα πολύ! Εχει κάνει κάποιες ζωγραφιές με πινέλο και μαρκαδόρους, έκοψε και καποια περίγραμματα με ψαλίδι να τα πάμε στο σχολείο! Ηθελε να γράψει και γράμματα αλλά δεν το ενθάρρυνα. Δεν ξέρω αν τα έχουν διδαχτεί (μαλλον όχι γιατί είναι νωρίς), τον τρόπο που θα τα μαθουν και δεν θέλω να τον μπερδεψω αν και στο σπίτι αντιγραφει την αλφαβητο. 

     

    Πάντως περιμένει με ανυπομονησία να τα πάει την Δευτέρα και να στολίσει τις ζωγραφιές του στην ταξη. Βέβαια, όταν το ξανά σκέφτεται φοβάται αλλά επικεντρωνομαι σε όμορφες σκέψεις. 

     

    4 ώρες πρίν, μαγιοπουλας είπε:

    Σε καταλαβαίνω.Ξυπναει 7 με 7.10 και κοιμάται 8.30 χωρις φυσικά μεσημεριανό ύπνο.Ηθελα να το κάνω αυτό κ λίγο πριν αρχίσει το σχοκειο για να προσαρμοστεί αλλα τελικα δεν το εκανα.Προσαρμοσρηκε αμέσως.πριν κοιμόταν γυρω 10 30 στις η λίγο πιο μετά κ ξυπνούσα γυρω στις 9.30.

    Αν δεν εχουν κοιμηθει νωρις δεν γινεται να ξυπνήσουν.Ισως να θεκειβλιγο χρόνο ναχπαιξει πριν φάει 

    Εμενα είναι τρία και εννιά μηνων δεν κοιμάται επίσης το μεσημέρι μόνο μία φορά την πρώτη εβδομάδα αποκοιμήθηκε και τον άφησα για μία ωριτσα. Με το σχολείο αλλάζει όλο το προγραμμα με τις ώρες αλλά διαφορετικά δεν θα μπορουν να ανταποκριθουν αν κοιμουνται λιγο. Όταν έχουμε σχολείο, μέχρι τις οχτώ έχουμε ξαπλώσει. Ευχαριστώ για την απάντηση. 

     

    1 ώρα πρίν, Yovanna είπε:

    Ο δικός μου ξυπνάει από μόνος του γύρω στις 7 και αρχίζει και φωνάζει. Είναι νωρίς γιατί τον αφήνω 8.45 στο σχολείο. αν δεν ξύπναγε μόνος του, θα τον ξυπνούσα 7.45. Κοιμάται γύρω στις 9.30. Συνήθως κοιμάται μια ώρα στο σχολείο αλλά όχι πάντα. Προ σχολείου κοιμόταν γύρω στις 10.30 και ξυπνούσε 8.30 περίπου. Κοιμόταν και 2 ώρες το μεσημέρι. Για το πρωινό κλάμα σε καταλαβαίνω απόλυτα γιατί το βίωσα. Θα δεις, θα σταματήσει. Θυμάσαι τι άγχος βίωσε ο δικός μου. Τώρα τρέχει μέσα με χαρά μόλις δει τη δασκάλα του !

    Μου δίνει χαρά το σχόλιο σου. Είναι πολύ αισιόδοξο. Χαρηκα που το παιδί σου προσαρμόστηκε και ευελπιστω να σταματήσει και ο δικός μου την πρωινή γκρινια. Ευτυχώς μέσα στην τάξη συνεργάζεται, τρώει και συμμετέχει. 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mama_Anesti_ said:

    Μου δίνει χαρά το σχόλιο σου. Είναι πολύ αισιόδοξο. Χαρηκα που το παιδί σου προσαρμόστηκε και ευελπιστω να σταματήσει και ο δικός μου την πρωινή γκρινια. Ευτυχώς μέσα στην τάξη συνεργάζεται, τρώει και συμμετέχει.

    Έτσι ακριβώς και ο δικός μου! Όταν ξεκίνησε να προσαρμόζεται, ήταν μια χαρά στην τάξη απ'ότι μου έλεγαν οι δασκάλες , αλλά στο σπίτι κλάμα και γκρίνια. Μέχρι που κόπηκε και η πρωινή γκρίνια και πηγαίνει με χαρά. Βέβαια, το να τον ετοιμάσω το πρωί, δεν είναι καθόλου εύκολο, διότι θέλει να κάνει τα δικά του (αποφασίζει πχ την ώρα που ντυνόμαστε να φύγει και να πάει στα lego, 'η κατεβάζει το βρακάκι του για τσίσα και τελικά αρχίζει να τρέχει στο σπίτι. )Τσατάλια τα νεύρα μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Mama_Anesti_ είναι θετικό και μόνο που μπήκε στην διαδικασία να φτιάξει κάτι για την τάξη-τους συμμαθητές-την δασκάλα. Όταν είπα να γράψει ένα γράμμα εννοούσα μια "επιστολή". Φυσικά με τον τρόπο που γράφει ένα προνήπιο. Μπορεί να έχει σχήματα, να βάλει αυτοκόλλητα, να γράψει 2 "λογάκια"/μουτζούρες/γραμμές/ότι θέλει. Αυτό εννοούσα. Εννοείται δεν έχουν κάνει γράμματα ακόμη. Αλλά επειδή κι εμάς η δικιά μας γράφει γράμματα, αντιγράφει λέξεις, κλπ εγώ δεν την αποθαρρύνω. Ούτε η δασκάλα είχε αντίρρηση.

     

    Πάντως, για να δεις τι σου είναι τα παιδιά...

    Η δική μας κόρη -έχω ξανά αναφερθεί- δεν πήγαινε παιδικό και γενικά είχε δώσει δείγματα "υστερικής" συμπεριφοράς μέσα στο καλοκαίρι, με άλλη αφορμή (κλάματα, τσιρίδες, να σπρώχνει, να τραβάει). Είμασταν σχεδόν σίγουροι ότι θα έχουμε θέμα κατά την έναρξη του σχολείου.

    Εεε λοιπόν... πήγε 1-2 μέρες κάπως μαγκωμένη, ok φυσιολογικό. Και τις υπόλοιπες με γέλια πήγαινε, με χαρές γύριζε. Παίξαν διάφορα το ρόλο τους σε αυτό: συναναστροφή με συνομηλίκους το καλοκαίρι, το στυλ της δασκάλας, το οτι τις αρέσουν οι ζωγραφιές-χειροτεχνίες και η φάση 'έχω τους μαρκαδόρους, κασετίνα μου, τάπερ μου, τσάντα μου, πράγματα μου κλπ'.

    Καιιι... εχθές λοιπόν αποφάσισε να παίξει το χαρτί "δεν θέλω να πάω στο σχολείο"... Ναι, το παιδί που προ μιας μέρας έλεγε "Αχ δεν μπορώ να περιμένω μέχρι αύριο. Θέλω να ξανά πάω σχολείο!". Ναι, το έκανε. Δεν θα πω την παρούσα στιγμή εδώ κάτι παραπάνω. Απλώς το αναφέρω για να έχουμε υπόψη μας όλοι ότι και σε αυτό το θέμα τα πράγματα είναι ρευστά και ανά πάσα στιγμή τα δεδομένα αλλάζουν. Είναι φυσιολογικό!

    Καταλήγω στο ότι η λύση σε πρώτη φάση είναι μία. Ούτε πολλή συζήτηση, ούτε υπερ-ανάλυση (αυτά σε 2η φάση κι αν χρειαστεί). Ούτε φωνές-δωροδοκία-απειλές φυσικά - λάθος αυτά σε όλα τα επίπεδα.

    Μόνο ηρεμία, 2 κουβέντες κοφτές και αποφασιστικότητα. Και φυσικά συνεργασία και ανάλογη ηρεμία, από την/τον νηπιαγωγό. Να ΜΗΝ το κάνουμε μεγάλο θέμα! Εννοείται μιλώ για παιδικό πείσμα-έχει τους λόγους του κι αυτό βέβαια και είναι σημαντικό να τους αφουγκραστούμε. Αλλά θέλω να πω ότι δεν μιλώ για την περίπτωση που έχει συμβεί κάτι σοβαρό πχ bullying, τραυματικό γεγονός, κλπ. Η υπερανάλυση-συζήτηση φέρνει σε δύσκολη θέση το παιδί. Του βάζει επιπλέον ανησυχίες στο μυαλό και δεν το βοηθάει να αποτινάξει την άρνηση, την ενισχύει.

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, samsympan είπε:

    @Mama_Anesti_ είναι θετικό και μόνο που μπήκε στην διαδικασία να φτιάξει κάτι για την τάξη-τους συμμαθητές-την δασκάλα. Όταν είπα να γράψει ένα γράμμα εννοούσα μια "επιστολή". Φυσικά με τον τρόπο που γράφει ένα προνήπιο. Μπορεί να έχει σχήματα, να βάλει αυτοκόλλητα, να γράψει 2 "λογάκια"/μουτζούρες/γραμμές/ότι θέλει. Αυτό εννοούσα. Εννοείται δεν έχουν κάνει γράμματα ακόμη. Πάντως επειδή κι εμάς η δικιά μας γράφει γράμματα, αντιγράφει λέξεις, κλπ εγώ δεν την αποθαρρύνω. Ούτε η δασκάλα είχε αντίρρηση.

     

    Πάντως, για να δεις τι σου είναι τα παιδιά...

    Η δική μας κόρη -έχω ξανά αναφερθεί- δεν πήγαινε παιδικό και γενικά είχε δώσει δείγματα "υστερικής" συμπεριφοράς μέσα στο καλοκαίρι, με άλλη αφορμή (κλάματα, τσιρίδες, να σπρώχνει, να τραβάει). Είμασταν σχεδόν σίγουροι ότι θα έχουμε θέμα κατά την έναρξη του σχολείου.

    Εεε λοιπόν... πήγε 2-3 μέρες κάπως μαγκωμένη, ok φυσιολογικό. Και τις υπόλοιπες με γέλια πήγαινε, με χαρές γύριζε. Παίξαν διάφορα το ρόλο τους σε αυτό: συναναστροφή με συνομηλίκους το καλοκαίρι, το στυλ της δασκάλας, το οτι τις αρέσουν οι ζωγραφιές-χειροτεχνίες και η φάση 'έχω τους μαρκαδόρους, κασετίνα μου, τάπερ μου, τσάντα μου, πράγματα μου κλπ'.

    Καιιι... εχθές λοιπόν αποφάσισε να παίξει το χαρτί "δεν θέλω να πάω στο σχολείο"... Ναι, το παιδί που προ μιας μέρας έλεγε "Αχ δεν μπορώ να περιμένω μέχρι αύριο. Θέλω να ξανά πάω σχολείο!". Ναι, το έκανε. Δεν θα πω την παρούσα στιγμή εδώ κάτι παραπάνω. Απλώς το αναφέρω για να έχουμε υπόψη μας όλοι ότι και σε αυτό το θέμα τα πράγματα είναι ρευστά και ανά πάσα στιγμή τα δεδομένα αλλάζουν. Είναι φυσιολογικό!

    Καταλήγω στο ότι η λύση σε πρώτη φάση είναι μία. Ούτε πολλή συζήτηση, ούτε υπερ-ανάλυση (αυτά σε 2η φάση κι αν χρειαστεί). Ούτε φωνές-δωροδοκία-απειλές φυσικά - λάθος αυτά σε όλα τα επίπεδα.

    Μόνο ηρεμία, 2 κουβέντες κοφτές και αποφασιστικότητα. Και φυσικά συνεργασία και ανάλογη ηρεμία, από την/τον νηπιαγωγό. Να ΜΗΝ το κάνουμε μεγάλο θέμα! (εννοείται μιλώ για παιδικό πείσμα, όχι να έχει συμβεί κάτι σοβαρό). Η υπερανάλυση-συζήτηση φέρνει σε δύσκολη θέση το παιδί. Του βάζει επιπλέον ανησυχίες στο μυαλό και δεν το βοηθάει να αποτινάξει την άρνηση, την ενισχύει.

    Εφαρμοσα κι άλλες συμβουλές σου πχ διατηρω την ίδια ρουτίνα που είχαμε όταν επιστρέφει απ το σχολείο.

     

    Έχουμε κάνει μία κατασκευή με τις μέρες (σε μία σκάλα έχουμε γράψει τις μέρες και ανεβοκατεβαζουμε μία κάμπια και ένα σαλιγκάρι σε κάθε σκαλί) και του δειχνω πότε έχει σχολείο και πότε όχι. Αυτό δείχνει να τον βοηθά να κατανοήσει κάπως τον χρονο και την αλλαγη. 

     

      Έχεις δίκιο όταν λες "2 κουβέντες κοφτές". Εννοείται πως δεν του φωναζω ή τον δωροδοκω για να πάει. Μα και το ζήτημα δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Του λέω ήρεμα πως πάνε όλα τα παιδάκια στην ηλικία του κ όταν τον πιάνει πολύ άγχος τα βράδυα και δηλώνει πως δεν θα πάει λέω πως θα τα πουμε αυριο αυτά, τώρα είναι ώρα για αγκαλιτσα κτλ και έτσι ηρεμει.

     

    Πάντως δεν σου κρύβω πως κάνω αρκετές ερωτήσεις μέσα στην μέρα για να διαπιστωσω τι κάνουν, πως του φαίνεται, τι του αρέσει ή τον δυσαρεστει. Μόνος του δεν λέει τίποτα ακόμη. Θα προσπαθήσω να το περιορισω, λοιπόν. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, samsympan είπε:

    Καιιι... εχθές λοιπόν αποφάσισε να παίξει το χαρτί "δεν θέλω να πάω στο σχολείο"... Ναι, το παιδί που προ μιας μέρας έλεγε "Αχ δεν μπορώ να περιμένω μέχρι αύριο. Θέλω να ξανά πάω σχολείο!". Ναι, το έκανε. Δεν θα πω την παρούσα στιγμή εδώ κάτι παραπάνω.

    Όταν επέστρεψε εχθές και έως σήμερα το πρωί, να φανταστείς δεν της το θίξαμε καθόλου το θέμα. Σαν να μην συνέβη! Μόνη της μας είπε ότι ήθελε (τι παίξανε, τι φτιάξανε, κλπ). Και φυσικά ούτε κι αυτη το ανέφερε καθόλου. Βέβαια: α) η νηπιαγωγός (παλιά καραβάνα που λέμε... να είναι καλά η γυναίκα!!!) το χειρίστηκε άψογα το θέμα, β) ξέρουμε σχεδόν σίγουρα τον λόγο της άρνησης της, οπότε είμαστε ήσυχοι ότι δεν είναι κάτι ανησυχητικό, γ) ξέρουμε το παιδί, και εάν θέλει να ορθώσει εμπόδιο πλέον θα το κάνει, ότι και να συζητήσουμε (ναι έχουμε μπει σε αυτή τη φάση πια, που τεστάρει όρια, κάπως καθυστερημένα μάλλον). Οπότε αντί να ξεκινήσουμε μια ωραία ώριμη κουβέντα μαζί της και να εισπράττουμε απανωτά ΟΧΙ. Απλώς λέμε 2 λόγια και τέλος.

    Εντάξει, δεν είναι τόσο απλό. Βασικά δεν είναι καθόλου εύκολο. Προσωπικά η ψυχική μου ηρεμία έχει κλωνιστεί δεν στο κρύβω. Αλλά αυτό ακριβώς είναι πρόβλημα δικό μου (δεν έχω μάθει να διαχειρίζομαι τα αδιαπραγμάτευτα Όχι του παιδιού μου-δεν είχε χρειαστεί εώς τώρα ήταν πάντα συνεργάσιμη). Δεν είναι πρόβλημα του παιδιού!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    1 ώρα πρίν, samsympan είπε:

    Εντάξει, δεν είναι τόσο απλό. Βασικά δεν είναι καθόλου εύκολο. Προσωπικά η ψυχική μου ηρεμία έχει κλωνιστεί δεν στο κρύβω. Αλλά αυτό ακριβώς είναι πρόβλημα δικό μου (δεν έχω μάθει να διαχειρίζομαι τα αδιαπραγμάτευτα Όχι του παιδιού μου-δεν είχε χρειαστεί εώς τώρα ήταν πάντα συνεργάσιμη). Δεν είναι πρόβλημα του παιδιού!

    Κατανοώ νομίζω τι εννοεις. Είναι δύσκολη ή σωστη αντιμετώπιση από εμάς τους γονείς. Κι εγώ αρχικά δεν ήξερα πως να διαχειριστω ορθά την κατάσταση κ πάλι λάθη γίνονται. Το παλευουμε λοιπόν! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Mama_Anesti_ είπε:

    Εφαρμοσα κι άλλες συμβουλές σου πχ διατηρω την ίδια ρουτίνα που είχαμε όταν επιστρέφει απ το σχολείο.

     

    Έχουμε κάνει μία κατασκευή με τις μέρες (σε μία σκάλα έχουμε γράψει τις μέρες και ανεβοκατεβαζουμε μία κάμπια και ένα σαλιγκάρι σε κάθε σκαλί) και του δειχνω πότε έχει σχολείο και πότε όχι. Αυτό δείχνει να τον βοηθά να κατανοήσει κάπως τον χρονο και την αλλαγη. 

     

      Έχεις δίκιο όταν λες "2 κουβέντες κοφτές". Εννοείται πως δεν του φωναζω ή τον δωροδοκω για να πάει. Μα και το ζήτημα δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Του λέω ήρεμα πως πάνε όλα τα παιδάκια στην ηλικία του κ όταν τον πιάνει πολύ άγχος τα βράδυα και δηλώνει πως δεν θα πάει λέω πως θα τα πουμε αυριο αυτά, τώρα είναι ώρα για αγκαλιτσα κτλ και έτσι ηρεμει.

     

    Πάντως δεν σου κρύβω πως κάνω αρκετές ερωτήσεις μέσα στην μέρα για να διαπιστωσω τι κάνουν, πως του φαίνεται, τι του αρέσει ή τον δυσαρεστει. Μόνος του δεν λέει τίποτα ακόμη. Θα προσπαθήσω να το περιορισω, λοιπόν. 

    Κ εγώ θα σου πρότεινα όσο δύσκολο κ αν είναι να τα περιορίσεις, όταν νιώσει έτοιμος θα σου πει μόνος του.. 

    Είναι κ η ηλικία που δουλεύουν τη φαντασία τους κ μιμούνται κ τα άλλα παιδιά, κ να του κάνεις μια ερώτηση να απαντήσει αλλά τελικά ενώ φαίνεται η απάντηση λογική, να είναι φανταστική.. Πχ πως χτύπησες στο γόνατος σου, με έσπρωξε ο τάδε κ έπεσα.. Ενώ στη πραγματικότητα μπορεί να έτρεχε κ να σκόνταψε κ να έπεσε... Κ άλλα πολλά τέτοια 

    2 ώρες πρίν, samsympan είπε:

    Όταν επέστρεψε εχθές και έως σήμερα το πρωί, να φανταστείς δεν της το θίξαμε καθόλου το θέμα. Σαν να μην συνέβη! Μόνη της μας είπε ότι ήθελε (τι παίξανε, τι φτιάξανε, κλπ). Και φυσικά ούτε κι αυτη το ανέφερε καθόλου. Βέβαια: α) η νηπιαγωγός (παλιά καραβάνα που λέμε... να είναι καλά η γυναίκα!!!) το χειρίστηκε άψογα το θέμα, β) ξέρουμε σχεδόν σίγουρα τον λόγο της άρνησης της, οπότε είμαστε ήσυχοι ότι δεν είναι κάτι ανησυχητικό, γ) ξέρουμε το παιδί, και εάν θέλει να ορθώσει εμπόδιο πλέον θα το κάνει, ότι και να συζητήσουμε (ναι έχουμε μπει σε αυτή τη φάση πια, που τεστάρει όρια, κάπως καθυστερημένα μάλλον). Οπότε αντί να ξεκινήσουμε μια ωραία ώριμη κουβέντα μαζί της και να εισπράττουμε απανωτά ΟΧΙ. Απλώς λέμε 2 λόγια και τέλος.

    Εντάξει, δεν είναι τόσο απλό. Βασικά δεν είναι καθόλου εύκολο. Προσωπικά η ψυχική μου ηρεμία έχει κλωνιστεί δεν στο κρύβω. Αλλά αυτό ακριβώς είναι πρόβλημα δικό μου (δεν έχω μάθει να διαχειρίζομαι τα αδιαπραγμάτευτα Όχι του παιδιού μου-δεν είχε χρειαστεί εώς τώρα ήταν πάντα συνεργάσιμη). Δεν είναι πρόβλημα του παιδιού!

    Πολύ ωραία το χειρίζεσται νομίζω, κάπως έτσι προσπαθώ κ χειρίζομαι κ εγώ τέτοιου είδους ξεσπάσματα όταν χρειάζεται, πιστεύω όσο ποιο πολύ υπέρ αναλύεις κάτι κ κουράζει κ δεν έχει κ το αποτέλεσμα που θέλουμε.. Βέβαια κ εγώ για τα παιδιά μου μιλάω κ βάση του χαρακτήρα τους , δε ξέρω αν είχαν διαφορετικό χαρακτήρα αν θα το χειριζομουν διαφορετικά 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, μαγιοπουλας είπε:

    Ήθελα να σας ρωτησω αν τα παιδακια που πανε για πρώτη φορά παιδικο εχουν κανει φίλους. 

    Στα 2 και 2,5 δε νομίζω πως κανουν αυτο που λεμε φίλους. Οι φιλίες παρεες νομιζω αρχίζουν μετα τα 3' 3,5..

    Απλώς μαθαίνουν στην ομάδα σιγα σιγα οσο ειναι μικρα τοσο, να υπακουν ας πουμε σε κάποιους κανόνες, κυρίως να μαθαινουν σε προγραμμα, τωρα παιζουμε τωρα τρωμε κοκ

    Εμενα η δικια μου έκανε γυρω στα 3 με μερικα κοριτσακια πιο πολυ παρεα αλλα και με ολα ταυτόχρονα 

    .ηταν κανα δυο κοριτσακια που τα συζητουσε.

    Τώρα πλεον νήπιο έχει κολλητες και δε κάνουν λεει παρεα με τα αγόρια. Έχουν χωριστεί σε στρατοπεδα. Γιατι αγαπη μου δεν κάνεις παρεα με το γιωργακη που τοσο καλο ειναι ? Εγω λεει δεν κανω παρεα με αγορια γιατι κανουν βλακείες.

    Σε μερικά χρόνια λεω απο μεσα μου, να δεις τι μιξεις θα γινουν :P ο θεος να φυλαει !

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    10 ώρες πρίν, μαγιοπουλας είπε:

    Ήθελα να σας ρωτησω αν τα παιδακια που πανε για πρώτη φορά παιδικο εχουν κανει φίλους. 

    Αναφέρει κάποια ονόματα με συνέπεια, δλδ όντως υπάρχουν τα παιδάκια, λέει πχ έπαιξα στο σπιτάκι με τον τάδε η κάθομαι δίπλα στην τάδε όταν τρώω, είδαμε και μια συμμαθήτρια στις κούνιες αλληλοπλησιάστηκαν αλλά μετά το ένα στην ανατολή το άλλο στη δύση. Πιστεύω μετά τα τρία έτη, για μας με το νέο έτος, θα αρχίσει να έχει "συμπάθειες" να κάθονται συνειδητά μαζί να παίζουν μαζί κλπ. Ακόμα πιο πολύ η δασκάλα είναι το κέντρο και ακολουθούν το ομαδικό. 


    Κράτα το

    Κράτα το

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο δικός μου ξεκίνησε παιδικο 2μ πριν τα 3α γενεθλια. Από νωρίς ανέφερε αρκετά ονόματα, μεσα σε 3μ είχε την παρεουλα του. Αλλα δυο παιδακια που τα θυμάται ακομη. Το ένα μάλιστα είναι κ στο νηπιο μας αλλά σε άλλο τμήμα 

    Κ φέτος στο νηπιο 2παιδακια μου τα αναφέρει ήδη από την πρώτη βδομαδα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    14 hours ago, μαγιοπουλας said:

    Ήθελα να σας ρωτησω αν τα παιδακια που πανε για πρώτη φορά παιδικο εχουν κανει φίλους. 

    Ο δικός μου αναφέρει διάφορα ονόματα , όπως και κάποια πράγματα που μπορεί να είπε ή να έκανε κάποιο παιδάκι. Τώρα δεν ξέρω αν κάνει παρέα με συγκεκριμένα παιδάκια. Είναι και η κατάσταση τέτοια με τον covid , που απλά χτυπάω το κουδούνι, τον φέρονουν και φεύγουμε. Δεν βλέπω τίποτα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 ώρες πρίν, Yovanna είπε:

    Ο δικός μου αναφέρει διάφορα ονόματα , όπως και κάποια πράγματα που μπορεί να είπε ή να έκανε κάποιο παιδάκι. Τώρα δεν ξέρω αν κάνει παρέα με συγκεκριμένα παιδάκια. Είναι και η κατάσταση τέτοια με τον covid , που απλά χτυπάω το κουδούνι, τον φέρονουν και φεύγουμε. Δεν βλέπω τίποτα.

    Μπορεις -μπορειτε να ρωτήσεις-ρωτήσετε τη δασκαλα για το πως κινειται κοινωνικα και αν έχει αναπτυξει πιο ειδικες σχέσεις. Εμενα η δικια μου ακομα οχι,  παιζει με ολα παιζει και μονη. Ειναι η ηλικία  τετοια.. 

    Εμας παρα τον κοβιντ μας στέλνουν βιντεακια και παιρνω μια ιδεα αν κι εγω ρωταω και τη δασκαλα αν τύχει.. το χω απο παλια με τη μεγαλη. Καθε παρασκευη κανω 2-3 ερωτήσεις που εχω ως πιο σημαντικές στο μυαλο μου. Πως παει και τετοια. Και πιο ειδικα ρωταω οχι τοσο γενικα..  Γιατι γενικα αν ρωτας γενικη απάντηση θα πάρεις! :D

     

    γενικα οσο δε μιλανε και ειναι μωρα ειναι βασανο να μην ξέρεις λεπτομερείες. Εμενα η μεγαλη φετος μου λεει λεπτομερειες μεχρι και ποσες φορες πηγε για κατουρημα! Αλλα πιο πριν...!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Mετα τα τρια αρχιζει η κοινωνικοποιηση.

    Εμένα αποζητά την παρεαχτων παιδιων αλλαχτωρα στο σχολειο ειναι καινούργια κ δεν βλεπω τα αλλα πιδια πολυ δεκτικά.Βλεπω παρέες των δυο,των τεσσάρων κ τα περισσότερα παιδιά κυριως ασχολούνται με κατι συγκεκριμένο μονα τους.Τωρα δεν έμεινα έως τις δώδεκα που τα βγάζουν όλα εξω για διαλειμμα.δεν εμεινα τοσο .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα